|
Ιστολόγιο υπό τη διαχείριση του Γιάννη Θ. Σχίζα (schizas1@otenet.gr ): Για τη Ριζοσπαστική Οικολογία .Για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τα δεσμά των διεθνών τοκογλύφων .
|
του Κώστα Λάμπου
http://www.classlessdemocracy.blogspot.com,
Αγαπητές συμπολίτισσες και αγαπητοί συμπολίτες,
σας καλώ να αντιμετωπίσουμε ατομικά και συλλογικά με κριτική σκέψη ως
Πολίτες και όχι ως οπαδοί σκοταδιστικών μύθων, εξουσιαστικών/κομματικών
ιδεολογιών και ως άκριτοι καταναλωτές προπαγάνδας, ψευδών ειδήσεων και
συνωμοσιολογιών όσα συστηματικά και σκόπιμα ανακριβή μας σερβίρουν ως
‘ενημέρωση’ κομματικά στρατευμένοι δημοσιογράφοι, κυβερνητικοί και
αντικυβερνητικοί παράγοντες, ‘ειδικοί’ και άσχετοι επιστήμονες, ακόμα και
καθηγητάδες, ‘ακαδημαϊκοί’ και λοιποί μαϊντανοί των συστημικών ΜΜΕ που με το
αζημίωτο υπηρετούν συνειδητά το σύστημα που βάζει τα κέρδη του κεφαλαίου πάνω
από τον άνθρωπο, από τα συμφέροντα της κοινωνίας/ανθρωπότητας και τον σεβασμό
της Βιόσφαιρας.
Ας σταθούμε στοχαστικά, και σε συντομία στα δυό κορυφαία ζητήματα που λόγω
των συνεπειών τους απασχολούν ολόκληρη την ανθρωπότητα τα τελευταία χρόνια και
ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες.
Το πρώτο έχει να κάνει με την λεγόμενη ‘κλιματική αλλαγή’, όπως σκόπιμα αποκαλούν την καταστροφή του περιβάλλοντος. Είναι σαφές ότι ντύνοντας την καταστροφή με τον όρο αλλαγή που συνήθως νοείται θετικά, βιάζεται η έννοια και κακοποιείται η γλώσσα.
Με αγωνία η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) παρακολουθεί την πύρινη συμφορά που
κατέκαψε τα δάση της χώρας μας, εισήλθε σε οικισμούς, κατέστρεψε ζωικό κεφάλαιο
και αφάνισε είδη άγριας πανίδας και χλωρίδας.
Η εν εξελίξει εθνική και οικονομική καταστροφή επιβάλει να
τεθεί το ζήτημα της δασοπροστασίας σε νέες βάσεις και να αποτελέσει μεγίστη
προτεραιότητα για την Πολιτεία, τη στιγμή που η κλιματική κρίση ενισχύει
κατακόρυφα τον κίνδυνο πυρκαγιών στα ήδη ευάλωτα Μεσογειακά δασικά
οικοσυστήματα.
Τα περιαστικά δάση (πχ. Πάρνηθα, Σέιχ Σου, Τατόι, Μαραθώνας,
Υμηττός) είναι πολύ σημαντικά και χρήζουν αυξημένης προστασίας. Σημαντικό ρόλο
στην προστασία των πολύτιμων περιαστικών δασών μπορεί να έχει η Κοινωνία των
Πολιτών, σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές, έπειτα από σχετική κατάρτιση.
Στις πυρόπληκτες περιοχές, και ιδιαίτερα στα περιαστικά δάση, απαιτείται η
άμεση εφαρμογή μέτρων περιορισμού του κινδύνου πλημυρών και διάβρωσης εδαφών με
απώλειες πολύτιμων φυσικών στοιχείων για την αναβίωση των δασών και η κατασκευή
μικρών φραγμάτων συγκράτησης υδάτων και η απαγόρευση της θήρας για εύλογο
διάστημα.
Το
συνολικό κόστος της καταστολής των πυρκαγιών είναι πολλαπλάσιο του κόστους
πρόληψης. Για τον λόγο αυτό η ΕΛΛΕΤ θεωρεί σκόπιμο η χώρα μας να επικεντρώσει
τις προσπάθειές της στην πρόληψη των δασικών πυρκαγιών μέσω:
·

του ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΧΙΟΝΗ
«Με το πρώτο φως της ημέρας θα μπουν στη μάχη και τα ενάερια μέσα». Είναι μία φράση που ακούμε αυτές τις ημέρες συνεχώς από τους ρεπόρτερ, οι οποίοι καλύπτουν τη μάχη με τις καταστροφικές πυρκαγιές στα πύρινα μέτωπα. Γιατί όμως τα ενάερια μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας δεν μπορούν να συνεχίσουν το έργο τους και κατά τη διάρκεια της νύχτας;
Η απάντηση στο απλό αυτό ερώτημα είναι εξίσου απλή: Επειδή δεν μπορούν να δουν. Δεν υπάρχει η σωστή ορατότητα, όπως εξηγεί στο moneyreview.gr, ο εκπρόσωπος της Πολεμικής Αεροπορίας Κωνσταντίνος Γκουμάτσης (καθώς τα εναέρια μέσα πυρόσβεσης εμπίπτουν στο πεδίο ευθύνης της Π.Α.).
Το πρόβλημα της απουσίας ορατότητας δεν αφορά τον εφοδιασμό των αεροσκαφών με νερό – αυτός μπορεί να υλοποιηθεί, ακόμη και κατά τη διάρκεια της νύχτας, σε κάποιο αεροδρόμιο ή στρατόπεδο, και όχι απαραίτητα στη θάλασσα. Αφορά όμως την προσέγγιση του πύρινου μετώπου.

Oλόκληρη σχεδόν η Ανατολική Μεσόγειος βρέθηκε αυτήν την εβδομάδα σε πύρινο κλοιό με τις ανθρώπινες απώλειες, τις φυσικές και οικονομικές καταστροφές και επιπτώσεις να είναι ανυπολόγιστες. Ελλάδα, Τουρκία, Ιταλία και Κύπρος ζώστηκαν από πύρινα φίδια του Λαοκόωντα, την ώρα που οι θερμοκρασίες εδάφους στην περιοχή άγγιξαν μέχρι και τους 50 βαθμούς Κελσίου.
Αναζητώντας τα αίτια των πυρκαγιών, οι κρατικές Αρχές καταλήγουν συνήθως σε ανθρώπινη αμέλεια, ατύχημα, κακόβουλη ή ακόμη και τρομοκρατική ενέργεια από εξωτερικούς εχθρούς. Μέσα σε όλα αυτά προκύπτει και μια καινούργια διάσταση, που ακούει στο όνομα της «κλιματικής αλλαγής-κρίσης». Χωρίς να αποτελεί άλλοθι για το συχνό ξέσπασμα των πυρκαγιών, η κλιματική αλλαγή και οι παγκόσμιες επιπτώσεις της θα πρέπει να θεωρούνται πλέον ζήτημα εθνικής ασφάλειας, ειδικά για τα κράτη στην περιοχή μας, όπου το κλίμα από μεσογειακό μετατρέπεται σε τροπικό.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της τουρκικής κυβέρνησης, μέσα σε 9 μέρες στην Τουρκία ξέσπασαν 192 δασικές πυρκαγιές σε 38 από τις 81 επαρχίες της χώρας. Μέχρι την Παρασκευή στην Ελλάδα υπήρχαν 56 ανοικτά μέτωπα.
του Άντη Ροδίτη
ΟΧΙ
«ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΑΛΗΘΕΙΑ», αλλά ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ.
ΟΧΙ
«Έκαμε και ο Μακάριος λάθη», αλλά Ο ΜΑΚΑΡΟΣ ΕΚΑΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΑ ΛΑΘΗ.
(Ένα
κάπως μακρύ κείμενο, που δεν μπορεί να γράψει η «διερευνητική» δημοσιογραφία·
όσο για την Ιστορία, γυναίκα έγημε, αγρόν και ζεύγη βοών πέντε ηγόρασε – αν όχι
δεκαπέντε ή και εκατονκοσπέντε).
Αυτή
εδώ δεν είναι μια «βιβλιοκριτική» γιατί δεν αφορά ένα αληθινό βιβλίο. Η λέξη
«βιβλίο» συνοδεύεται πάντοτε από μια αίσθηση γνώσης, αξίας, ενασχόλησης με
πράγματα πέρα από την πεζότητα και, συχνά, την απέχθεια για την καθημερινή ζωή.
Κι όμως
είναι απαραίτητο -έτσι πάει αυτός ο κόσμος- να υπάρχει πάντα και η άλλη πλευρά,
π.χ. ένα «βιβλίο» να είναι μια φενάκη βιβλίου με φοινικικούς στόχους αν τύχει
να είσαι Έλληνας. Το θέτω έτσι για να γίνει κατανοητό ότι γεννιούνται και
«βιβλία» που μάχονται να κρατήσουν ζωντανή μια παράδοση κυριαρχίας μιας μαφίας
που κυβέρνησε έναν τόπο και για το δικό της συμφέρον (κάποιου είδους ζωτικό
συμφέρον) πειθανάγκασε τους πολίτες να λεν τα γαϊδούρια «κότες». Πίστεψαν
τελικά οι πολίτες (και γι’ αυτούς ζωτικό συμφέρον ήταν να λεν τα γαϊδούρια
«κότες») ότι μια χαρά ήταν τα γαϊδούρια κότες! Μπήκε το θέμα μες στο αίμα τους
κι εκεί που ψόφησε η μαφία, η παράδοσή της συνέχισε να υπάρχει ασθμαίνοντας, με
κάποιους να τρέχουν να την αναζωογονήσουν μην τελικά ψηφήσει εντελώς και η
παράδοσή της και μείνουν ξεκρέμαστοι οι φορείς της. Το συμφέρον τώρα είναι μην
πιαστούν κορόιδα όσοι πέρασαν καλά φωνάζοντας «σιοοο» στις κότες και
«πουρπουρπούρ» στα γαϊδούρια.
Μιλάμε
για το «βιβλίο» «Η πολιτική της Ένωσης» του Άριστου Κάτση. Για να καταλάβετε, ο
στόχος τού Κάτση σ’ αυτό το βιβλίο είναι να προστατεύσει την ακόμα υπάρχουσα
προπαγάνδα, κυρίως στους κόλπους της αριστεράς, ότι είναι η πολιτική της Ένωσης
που φταίει για όλα τα κακά που ζούμε σήμερα.
Γιατί καίει τους αριστερούς αυτό το θέμα;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ | ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2021
Μέχρι το 2050 η χώρα μας, όπως και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, θα πρέπει να έχει σταματήσει να εκλύει αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου -ή, έστω, να δεσμεύει από την ατμόσφαιρα ισοδύναμη ποσότητα όσων εκλύει. Θα πρέπει να γίνει «κλιματικά ουδέτερη». Το 2050, όμως, θα θέλουμε να έχουμε μια ακμάζουσα και αναπτυσσόμενη οικονομία, φτηνό ηλεκτρισμό, θέρμανση και ψύξη στα σπίτια, να κινούμαστε με αυτοκίνητα και μέσα μαζικής μεταφοράς, να παράγουμε βιομηχανικά προϊόντα και να απολαμβάνουμε, γενικά, τους καρπούς του ανθρώπινου πολιτισμού. Γι’ αυτό θα πρέπει να παράγουμε και να καταναλώνουμε ενέργεια. Στην εποχή μας, τρεις δεκαετίες πριν από το 2050, ο τομέας της ενέργειας προκαλεί το 40% των εκλύσεων που στέλνουμε στην ατμόσφαιρα. Από τους 96,1 εκατ. τόνους ισοδύναμου CO2 που εκλύονταν από την Ελλάδα το 2018, οι 38,3 εκατ. προέρχονταν από εκεί.»96 εκατομμύρια τόνοι» (ή, «μεγατόνοι») ακούγεται πολύ, και είναι, πράγματι, περισσότερο από ό,τι εκλύουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες παρόμοιου μεγέθους, όπως η Πορτογαλία ή η Ουγγαρία. Αλλά είναι κοντά στον μέσο όρο της Ε.Ε. και το χαμηλότερο νούμερο τα τελευταία 30 χρόνια. Το 1990 η χώρα μας έστελνε 105,8 μεγατόνους ισοδύναμου CO2 στην ατμόσφαιρα. Το 2005, τη χειρότερη χρονιά, έστειλε 139,1. To 2050 θα πρέπει να φτάσει στο μηδέν.
Πώς θα το κατορθώσουμε; Και, επιπλέον, πώς θα γίνει αυτή η μετάβαση λύνοντας ταυτόχρονα τα πολλά και μεγάλα προβλήματα του ενεργειακού τομέα που έχουμε σήμερα, αναβαθμίζοντας τις υποδομές και τις υπηρεσίες, αυξάνοντας την ενεργειακή ασφάλεια, μειώνοντας την ενεργειακή φτώχεια και θωρακίζοντας έναν από τους κρισιμότερους κλάδους της οικονομικής δραστηριότητας στη χώρα;
Διαβάστε Ολόκληρη Τη Μελέτη (PDF)
Μια ερευνητική ομάδα του ΙΟΒΕ υπό τον συντονισμό του γενικού διευθυντή Νίκου Βέττα ανέλαβε για λογαριασμό της διαΝΕΟσις μια πλήρη και αναλυτική χαρτογράφηση του τομέα ενέργειας στη χώρα μας. Στην πολυσέλιδή έκθεσή τους, την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ (PDF) αναλύουν τα βασικά δεδομένα, τις θεσμικές αλλαγές που έχουν υλοποιηθεί ή δρομολογηθεί, τους στόχους της χώρας για το μέλλον και τις σημαντικότερες προκλήσεις που προκύπτουν. Επιπλέον, μπορείτε να διαβάσετε και ένα κείμενο πολιτικής (PDF) που προετοίμασε η ερευνητική ομάδα για το ίδιο θέμα με κεντρικό άξονα τον ρόλο του τομέα της ενέργειας στην επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας.
Παρακάτω θα δούμε μερικά από τα βασικά σημεία της έρευνας συνοπτικά.
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού
Εάν οι Αμερικανοί πιστεύουν, μετά τη σύνοδο κορυφής Μπάιντεν-Πούτιν στη Γενεύη, ότι έχουν εξουδετερώσει τη Ρωσία και μπορούν τώρα να αφοσιωθούν στον περιορισμό της Κίνας προκειμένου να διατηρήσουν την παγκόσμια ηγεμονία τους, κάνουν λάθος. Η Μόσχα θα συνεχίσει να ενεργεί σε συνεργασία με τις αναθεωρητικές δυνάμεις για να επιταχύνει τη μετάβαση από τη φθίνουσα δυτική ηγεμονική τάξη σε μια πολυπολική διεθνή τάξη.
Αυτό είναι το πιο σημαντικό συμπέρασμα με γεωπολιτικούς όρους που συνάγει κανείς διαβάζοντας το άρθρο του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ με τίτλο “Νόμος, δικαιώματα και κανόνες” που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του υπουργείου του στις 28 Ιουνίου.
Ένα μακρύ κείμενο σχεδόν 30.000 τυπογραφικών στοιχείων που αναπτύσσει τις παραδοσιακές θέσεις της Ρωσίας του Πούτιν όσον αφορά τις διεθνείς σχέσεις, αλλά και σχετικά νέες υπογραμμίσεις .
Δύο μέτρα και δύο σταθμά
Το γεγονός ότι ο Μπάιντεν χρησιμοποίησε τη σύνοδο κορυφής της Γενεύης για να θέσει τα θεμέλια για ένα είδος συμφωνίας μη επίθεσης με τη Μόσχα προκειμένου να μπορέσει να συγκεντρώσει όλους τους στρατηγικούς πόρους των ΗΠΑ στην αντιπαράθεση με το Πεκίνο, έγινε σαφές όταν ο ίδιος και ο Πούτιν εξέδωσαν κοινή δήλωση επικεντρωμένη στην ανάγκη για «διάλογο στρατηγικής σταθερότητας» προκειμένου να «μειωθεί ο κίνδυνος ενόπλων συγκρούσεων και η απειλή πυρηνικού πολέμου», επειδή «ένας πυρηνικός πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί και δεν πρέπει ποτέ να εξαπολυθεί».
Γιατί οι αριστερές προοδευτικές δημοκρατικές δυνάμεις είναι σχεδόν “εξαφανισμένες” και δεν αισθάνονται την ανάγκη να καλέσουν και να συμμετάσχουν, με τον δικό τους τρόπο και τα δικά τους πολιτικά χαρακτηριστικά, στο κίνημα που έχει αρχίσει να αναπτύσσεται ενάντια στα αντιδημοκρατικά μέτρα του υποχρεωτικού εμβολιασμού, ενάντια στο ρατσισμό κατά των ανεμβολίαστων και ενάντια στην τιμωρητική πολιτική της διακοπής μισθού, των απολύσεων, της ανεργίας και της εξόντωσης όσων δεν επιθυμούν να εμβολιαστούν.
Δυστυχώς, συχνά αριστερές δυνάμεις, όπως χαρακτηριστικά έχουν δείξει θέματα που άπτονται μεγάλης εθνικής σημασίας και τώρα θέματα που σχετίζονται με την πανδημία, μοιάζουν πολύ κουρασμένες, άτονες, προβλέψιμες, δεδομένες και χωρίς φαντασία, ώστε οι κεραίες τους να μην μπορούν να συλλάβουν τις νέες διεργασίες, τις νέες αγωνίες και τα καινούργια προβλήματα μέσα στον λαϊκό κόσμο και την ανάγκη να τα συνδέσουν με τα επίκαιρα εθνικά, οικονομικά και κοινωνικά προτάγματα σε μια ρεαλιστική, σύγχρονη και ριζοσπαστική απάντηση στη βαθιά κρίση.
του Δημήτρη Μπούσμπουρα
Οι εικόνες από την πυρκαγιά στην Βαρυμπόμπη και στο Τατόι οδηγούν πολλούς να μιλάνε για καταπατητές, εμπρηστές και διάφορα άλλα σκοτεινά υποκείμενα. Το ίδιο λέγεται και για τις πυρκαγιές σε όλη την ελληνική ύπαιθρο. Αν και υπάρχουν πολλοί αφελείς, συνήθως μεγάλης ηλικίας που ανάβουν φωτιές για να κάψουν ξερά κλαδιά, οι πυρκαγιές οφείλονται στην ύπαρξη μεγάλης ποσότητας ξηρής βιομάζας είτε σε δάση, είτε σε ποώδη λιβάδια και θαμνολίβαδα (φρύγανα και πουρναροτόπια), είτε στην ύπαρξη εγκαταλελειμμένων αγρών.
Αυτή η ξηρή βιομάζα συσσωρεύεται καθώς:

Η πρώτη εκδήλωση της Αριστερής Πρωτοβουλίας Διαλόγου και Δράσης, τη Δευτέρα 12 Ιουλίου, στην Αθήνα, είχε απρόσμενη επιτυχία. Πάνω από 400 άνθρωποι παρακολούθησαν με αμείωτο ενδιαφέρον τις εισηγήσεις και τις παρεμβάσεις. Η μαγνητοσκόπηση της εκδήλωσης διέδωσε πανελλαδικά το εγχείρημα, απασχολεί τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες όλης σχεδόν της Αριστεράς, αλλά και σημαντική μερίδα του αστικού Τύπου, όπου προβλήθηκε με εντυπωσιακά ομολογουμένως δημοσιεύματα.
Η σημασία του διαλόγου μέσα στη μαχόμενη Αριστερά
Η Αριστερή Πρωτοβουλία είναι ένα εγχείρημα που στοχεύει στην ανάπτυξη του διαλόγου και στην κοινή δράση του αριστερού κόσμου και διαφορετικών συλλογικοτήτων της Αριστεράς, με σκοπό να ανατάξουμε την δραματική υποχώρηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος.
Ο διάλογος αποτελεί σήμερα μια από τις πιο απαραίτητες προϋποθέσεις για τη θεωρητική και πολιτική συμπύκνωση των συμπερασμάτων από τις ήττες αλλά και τις πολύτιμες παρακαταθήκες της περασμένης δεκαετίας όπως και του προηγούμενου αιώνα. Όχι για ιστορικούς λόγους, μόνο. Αλλά για να νικήσουμε στις μελλοντικές μάχες ή να τις δώσουμε με καλύτερους όρους.
Όσο πολύτιμος και αναγκαίος είναι ο διάλογος, τόσο δυσκολότερος είναι στην περίοδο που διανύουμε.
Ενώ η άλλοτε κραταιά ιταλική Αριστερά «μουχλιάζει» και δίνει την εικόνα ξεπερασμένης δύναμης εκτός των επίκαιρων προβλημάτων και χωρίς ρεαλιστική ριζοσπαστική εναλλακτική λύση για την ιταλική κρίση, «σαρώνει» στην Ιταλία η ακροδεξιά μαζί με λαϊκίστικα κόμματα και βαθιά ενσωματωμένες στο σύστημα δυνάμεις.
Η Αριστερά μόνο αν επαναθεμελιωθεί εκ βάθρων με σύγχρονους ριζοσπαστικούς όρους μπορεί να περάσει σε αντεπίθεση.
Το ακροδεξιό κόμμα Αδέλφια της Ιταλίας είναι πρώτη πολιτική δύναμη στην πρόθεση ψήφου των Ιταλών, σύμφωνα με γκάλοπ της εταιρίας Supermedia Youtrend.
Πιο αναλυτικά, τα Αδέλφια της Ιταλίας -με επικεφαλής την Τζόρτζια Μελόνι- εξασφαλίζουν το 20,4% της πρόθεσης ψήφου και αμέσως μετά ακολουθεί η Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι, με ποσοστό 20,3%.
Σε ό,τι αφορά τις δυο άλλες μεγάλες πολιτικές δυνάμεις, το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα “πείθει” το 19,5% των Ιταλών, ενώ το Κίνημα “Πέντε Αστέρια” δεν ξεπερνούν το 14,9%.
Η Forza Italia του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, τέλος, σταματά στο 7,6% και η Ιtalia Viva (του πρώην πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι) βρίσκεται μόλις στο 2,2%.
Συνολικά, η ευρύτατη πλειοψηφία κομμάτων που στηρίζει την κυβέρνηση του Μάριο Ντράγκι εξασφαλίζει το 72,6% της πρόθεσης ψήφου, ενώ πρώτη πολιτική συμμαχία της χώρας παραμένει εκείνη της κεντροδεξιάς, της εθνικιστικής δεξιάς και της και της ακροδεξιάς (Forza Italia, Λέγκα, Αδέλφια της Ιταλίας) με ποσοστό 49,2%.
«Τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Θα πρέπει να αγωνιστούμε για να υπάρξουμε σε αυτόν τον πλανήτη, αλλιώς θα οδηγηθούμε σε χαοτικές συμπεριφορές, αγωνία και θλίψη από τον τεράστιο αριθμό των θυμάτων εξαιτίας των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής, εάν δεν πάρουμε μέτρα μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες». Αυτό δήλωσε σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γενικός Γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνών και Εκπρόσωπος της Ελλάδας για την Κλιματική Αλλαγή, Χρήστος Ζερεφός, με αφορμή τους καύσωνες και τις δασικές πυρκαγιές, σε Ελλάδα, Σιβηρία, Βόρεια Ευρώπη, Καναδά, ΗΠΑ κα, αλλά και τις καταστροφικές πλημμύρες σε Γερμανία, Κίνα και Ινδία.
Μάλιστα, σε οικονομικό επίπεδο, όπως τονίζει ο κ. Ζερεφός «στη χώρα μας, το κόστος των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής σε περίπτωση μη προσαρμογής αναμένεται να φθάσει τα 700 δισεκατομμύρια μέχρι το τέλος του αιώνα, ποσό διπλάσιο από το εθνικό μας χρέος».
Σύμφωνα με τον διεθνούς φήμης Έλληνα Ακαδημαϊκό: «Τα τελευταία 30 χρόνια έχουμε δει καύσωνες και δασικές πυρκαγιές στη Σιβηρία. Καύσωνες στην Αλάσκα, τον Βόρειο Καναδά, σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη, στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και μάλιστα ανάλογους με αυτούς που παρατηρούμε στη Μεσόγειο. Καύσωνες που συνέβαιναν μία φορά στα 20 χρόνια, τώρα συμβαίνουν μία φορά στα δέκα ίσως και πιο σύντομα».
του Κωνσταντίνου Φυτιρή*
Στην πολύχρονη παρουσία του στην ηγεσία της Τουρκίας, Ο Ερντογάν έχει αποδείξει ότι προσαρμόζει την πρακτική υλοποίησης των στρατηγικών του στόχων και της επέκτασης της Τουρκίας, ανάλογα με τις ανοχές της Διεθνών Οργανισμών, της Διεθνούς Κοινότητας και των Μεγάλων Δυνάμεων στις όποιες προκλητικές του ενέργειες. Η μοναδική σταθερά, στην αλλόκοτη πολιτική του, είναι ο ρυθμός αύξησης των στρατιωτικών εξοπλισμών των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων σε βάρος της από ετών παραπαίουσας Τουρκικής Οικονομίας, χωρίς κανένα δισταγμό. Ανάλογα με την στρατιωτική του ισχύ, στην συγκεκριμένη στιγμή, σαλαμοποιεί τις ενέργειες υλοποίησης των στρατηγικών του στόχων, μέχρι του σημείου όμως που να μην προκαλεί την ουσιαστική και δυναμική αντίδραση των Μεγάλων Δυνάμεων.
Όμως, παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει 18 χρόνια από την ανάληψη της εξουσίας, ο Ερντογάν δεν κατάφερε να υλοποιήσει τους στρατηγικούς του στόχους τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Συρία-Ιράκ και γνωρίζει ότι ο θρόνος του τρίζει, μετά από τόσα χρόνια. Συνεπώς, για την διατήρηση του κύρους και της επεκτατικής του πολιτικής που θα του εξασφάλιζε και την σταθερότητα στην εξουσία, κατευθύνθηκε προς την Κυπριακή Δημοκρατία, όπου τα πράγματα είναι πιο εύκολα για αυτόν! Σε αυτό το παιχνίδι επέκτασης έχει εντάξει το Κυπριακό και την Αμμόχωστο με σημαίες του τα δύο κράτη και την αλλαγή του STATUS QUO στην Αμμόχωστο με την εξαγγελία για τον σταδιακό εποικισμό της. Ο ρυθμός υλοποίησης των στόχων του είναι πλήρως αλληλένδετος με την αύξηση της στρατιωτικής ισχύος της Τουρκίας, που εκτιμά ότι θα κορυφωθεί το 2023 με την επιχειρησιακή αξιοποίηση του αεροπλανοφόρου ANATOLOU αλλά και τον στόχο για αναθεώρηση των διεθνών συνθηκών που διέπουν την Ανατολική Μεσόγειο και κυρίως την συνθήκη της Λωζάννης, που περιορίζει την Τουρκία στα σημερινά της σύνορα.
του Κώστα Μαυρίδη*
Στο Κυπριακό, υπήρξαν δύο κύριες προσεγγίσεις με στόχο "ένα επανενωμένο κράτος εντός της ΕΕ". Η μια προσέγγιση -και επικρατούσα τα τελευταία χρόνια- υπήρξε η μονοδιάστατη πεποίθηση ότι μέσω των συνομιλιών θα καταλήξουμε σε αποδεκτή λύση που θα μας απαλλάσσει από την τουρκική κατοχή. Η προσέγγιση βασιζόταν στην υπόθεση ότι η Τουρκία θα αποδεχόταν μια τέτοια λύση χωρίς πιέσεις ή κόστος, αλλά με ... "επιχειρήματα" που τελικά ήταν παραχωρήσεις. Αναπάντητο παραμένει το πως θα συμβιβαστεί η Τουρκία σε κάτι λιγότερο από εκείνο που της παρέχει η η στρατιωτική της δύναμη απέναντι στην ανύπαρκτη αποτρεπτική μας ισχύ.
Η μονοδιάστατη πολιτική για συνομιλίες και μόνο συνομιλίες, δεν έχει ορθολογικά προοπτική επιτυχίας, αφού στηρίζεται στο ... έλεος του νεο-Σουλτάνου. Εξού και την ονομάσαμε μίζερη πολιτική. Έχει όμως το πλεονέκτημα της υπεραπλούστευσης των πραγμάτων με την προσδοκία για σωστή λύση το συντομότερο χωρίς θυσίες και προετοιμασία για το χειρότερο, χωρίς μεθοδικότητα και αντοχές. Στο ερώτημα τι κάνουμε εάν ο Ερντογάν εποικίσει το Βαρώσι, εάν χτίζει ανεξέλεγκτα στις ελληνοκυπριακές περιουσίες, εάν επέμβει στην Κυπριακή ΑΟΖ, εάν καταλάβει την νεκρή ζώνη, η μίζερη πολιτική έχει την ίδια πάντα απάντηση: Συνομιλίες και μόνο συνομιλίες, αφού πόλεμο δεν μπορούμε.
Του Μωυσή Λίτση
mlitsis@naftemporiki.gr
Με τις βαλίτσες στο... χέρι πολλοί από εμάς ετοιμαζόμαστε για τις απαραίτητες καλοκαιρινές ανάσες, μιας και το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου είναι παραδοσιακά η κατ’ εξοχήν περίοδος διακοπών, με πολλές επιχειρήσεις να σταματούν μάλιστα τη δραστηριότητά τους για λίγο... Λόγω κορονοϊού οι σκηνές από τα λιμάνια και τα αεροδρόμια αποκτούν πρόσθετη σημασία, καθώς φέτος η μετακίνηση σε τόπους παραθερισμού συνοδεύεται και από την απειλή αύξησης των κρουσμάτων. Το δικαίωμα ωστόσο στην... τεμπελιά, μια από τις κυριότερες κατακτήσεις του εργατικού κινήματος μεταπολεμικά στον αναπτυγμένο (κυρίως ευρωπαϊκό) κόσμο, αφορά όλο και λιγότερους, αφού η οικονομική δυσπραγία στερεί από πολλούς την προοπτική των διακοπών. Γεγονός το οποίο επισημαίνεται και σε μελέτη της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ETUC), που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες.
«Οι εργαζόμενοι που λαμβάνουν αμοιβές σε επίπεδο φτώχειας είναι μεταξύ των 35 εκατομμυρίων φτωχότερων Ευρωπαίων που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε διακοπές το καλοκαίρι», τονίζει η μελέτη, προσθέτοντας παράλληλα ότι «ενώ η πρόσβαση στις διακοπές αυξήθηκε την τελευταία δεκαετία, οι οικογένειες χαμηλού εισοδήματος παραμένουν στην πλειονότητά τους αποκλεισμένες».
Σύμφωνα με τη μελέτη της ETUC, η οποία βασίζεται σε στοιχεία της Eurostat, το 28% των πολιτών της Ε.Ε. δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά διακοπές μίας εβδομάδας εκτός σπιτιού. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται σε 59,5% για τα άτομα με εισόδημα κάτω από το όριο κινδύνου φτώχειας (60% του μέσου όρου).
Η χειρότερη κατάσταση καταγράφεται μάλιστα στην Ελλάδα, με το 88,9% (ή 1,38 εκατομμύριο) των ανθρώπων που ζουν σε κίνδυνο φτώχειας να μην μπορεί να αντέξει οικονομικά ένα διάλειμμα. Ακολουθούν η Ρουμανία (86,8%), η Κροατία (84,7%), η Κύπρος (79,2%) και η Σλοβακία (76,1%).
του Άντη Ροδίτη
Στο χθεσινό μνημόσυνο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στον Κύκκο, ο Γ.Δ. του υπουργείου Εξωτερικών επανέλαβε τα ετήσια εγκώμια για τον Μακάριο, πρόσθεσε ότι ο Μακάριος διέθετε "παγκόσμια επιρροή" χωρίς να μας πει ποιον επηρέασε πότε, πού και σε τι, πάντως με εντολή της Βασίλισσας Ελισάβετ η σημαία της Αγγλίας κυμάτισε, λέει, μεσίστια όταν πέθανε!! Μεγάλη σου... τιμή να θλίβεται η Αγγλετέρα όταν πεθάνεις! Μόνο τους ευεργέτους τους τιμούν οι Άγγλοι.
Χρέος
μας, συνέχισε, είναι ν' ακολουθήσουμε τις υποθήκες του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου,
μία εκ των οποίων είναι η σύμπνοια Αθηνών και Λευκωσίας (ο Μακάριος ήταν πάντα
στα μαχαίρια με τις κυβερνήσεις της Ελλάδος και ισχυριζόταν μάλιστα ότι "έφαγε"
13 ελληνικές κυβερνήσεις και δεν φοβόταν τη 14η).

Από την έντυπη έκδοση
Του Μιχάλη Χατζηκωνσταντίνου
mhatz@naftemporiki.gr
Επικίνδυνη όξυνση στις ήδη τεταμένες ελληνο-τουρκικές σχέσεις προκάλεσαν οι χθεσινοί ισχυρισμοί της γείτονος ότι Τούρκος πολίτης έπεσε νεκρός στον Έβρο από ελληνικά πυρά. Με κατηγορηματικό τρόπο διέψευσε το σύνολο των τουρκικών ισχυρισμών το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών αλλά και η Ελληνική Αστυνομία που ανακοίνωσε ότι δεν υπήρξε καμία εμπλοκή στην μεθόριο στον Έβρο.
Το ζήτημα ανέκυψε όταν η Τουρκία κάλεσε την επιτετραμμένη της ελληνικής πρεσβείας στην Άγκυρα, Ελένη Βακάλη, και της επιδόθηκε διάβημα διαμαρτυρίας για τον θάνατο Τούρκου πολίτη «από πυρά που ανοίχτηκαν από την ελληνική πλευρά» στην ελληνοτουρκική μεθόριο. Σύμφωνα με τους τουρκικούς ισχυρισμούς νεκρός είναι ο 43χρονος Μεχμέτ Ντουργκούν κάτοικος του χωριού Αντασαρχανλί ο οποίος, όπως καταγγέλλεται, δέχθηκε πυρά από την ελληνική πλευρά των συνόρων στις 19:20 του Σαββάτου. Σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ η Άγκυρα ζήτησε από την επιτετραμμένη να διερευνηθεί αυτό το περιστατικό, να ενημερωθούν σχετικά με το αποτέλεσμα, «να συλληφθούν και να τιμωρηθούν ο δολοφόνος ή οι δολοφόνοι και να ληφθούν μέτρα για να αποφευχθεί η επανάληψή του».
Η ελληνική πλευρά απέρριψε όμως κατηγορηματικά τους τουρκικούς ισχυρισμούς.
Οι τεχνολογικοί κολοσσοί και οι κολοσσοί που διευθύνουν τις διεθνείς πλατφόρμες, όλοι Αμερικάνικοι, με τους αμύθητους τζίρους και τα αμύθητα κέρδη, ελέγχουν και κυριαρχούν σήμερα στον κόσμο.
Η μείωση της προσωπικής του περιουσίας ήρθε σαν αποτέλεσμα της ελεύθερης πτώσης στην μετοχή της Amazon κατά 7,2%, μετά τα απογοητευτικά εταιρικά αποτελέσματα β’ τριμήνου.
Ούτε ένα ούτε δύο, αλλά 13,5 δισ. δολάρια από την προσωπική του περιουσία έχασε σε μια μέρα ο Τζεφ Μπέζος, λόγω της ελεύθερης πτώσης της μετοχής της Amazon, μετά τα απογοητευτικά αποτελέσματα της εταιρείας για το δεύτερο τρίμηνο.
Τα έσοδα του τεχνολογικού κολοσσού ξεπέρασαν για τρίτο διαδοχικό τρίμηνο το όριο των 100 δισ. δολαρίων, στα 113,08 δισ. όμως η αγορά δεν έμεινε ευχαριστημένη καθώς κινήθηκαν ελαφρά κάτω από τις εκτιμήσεις που τα ήθελαν στα 115,2 δισ. δολάρια. Έτσι, η μετοχή του ομίλου έχασε 7,2% στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, πέφτοντας στα 3.339 δολάρια.
|
|
|

ΣΤΗΝ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ τοῦ Πειραιᾶ
ἕνας στρατιωτικὸς Φιλέλληνας ἤθελε νὰ κατασκευάσῃ χαρακώματα μὲ
σχέδια εὐρωπαϊκά.
Περνῶντας ὁ Καραϊσκάκης στάθηκε περίεργος νὰ δῇ τὰ ἔργα. Φαίνεται
ταὔρισκε πολὺ ρηχά. Ἤξερε αὐτὸς τὰ κλειστὰ
ἢ τυφλὰ [ἀδιέξοδα] ταμπούρια τῶν ἀτάχτων, ποὺ καὶ νἄθελε
νὰ φύγῃ ὁ δειλός, δὲ θὰ μποροῦσε.
— Γιατί τἄκαμες ἔτσι; ρώτησε ὁ Καραϊσκάκης ἀθῶα τάχα.
— Αὐτὸ τὸ μέρος εἶναι τὸ «πρανές», αὐτὸ εἶναι τὸ «προπέτασμα», ἐκεῖ
εἶναι ἡ «βάσις»... Ἔτσι μᾶς διδάσκουν ἐμᾶς τὰ βιβλία μας, Στρατηγέ.
— Ὅλα καλά, ὠρὲ παιδί μ', εἶπε ὁ Καραϊσκάκης, μὰ ποῦ εἶναι οἱ κ<ῶλοι>...
Καὶ χτύπησε μὲ τὴν παλάμη τὸν πισινό του. Ὁ Εὐρωπαῖος ἀπόρησε.
— Ποῦ εἶναι οἱ κ<ῶλοι> ! ὠρὲ παιδί μ', ποὺ θὰ καθίσουν στὰ χαρακώματά
σ', καὶ θὰ τὰ βαστάξουν, εἰδὲ σκέδια ὅσα θέλεις κάνω κ' ἐγώ!
![]()