Του Νίκου Μυλωνά
Για την(οφειλόμενη από ΝΔ)
επαναφορά του δημοτικού τέλους παρεπιδημούντων-τουρισμούστο 2%
Α.ΣΗΜΕΡΑ: Η Εθνική κατάθλιψησυντηρείται από την διαπιστωμένηανεπάρκεια του Κράτους
και των μηχανισμών του να αντιμετωπίσουνδιαδοχικά πλήγματα και σοβαρά
προβλήματα.Μπορεί άραγε, μετά από τόσα κακά αποτελέσματανα αντισταθεί η Χώρα σε
διεθνείς πιέσεις;σε γεωπολιτικές αναταράξεις; ή να αντιμετωπίσει εξωτερική
απειλή; Το κάψιμο της κεντρικής Ρόδου,η φωτιά στην μεγαλύτερηαεροπορική βάση
της χώρας,η πτώση του γερασμένουπυροσβεστικούαεροπλάνου και τα προηγούμενα … δεν είναι τυχαία γεγονότα,
ούτε οφείλονται στην κλιματική αλλαγή. Κάτι δεν πάει καλά και το ξέρουμε. Μόνο
ο κ. Παππάς, ο συμπατριώτης μας υφυπουργός βλέπει ότι ‘’όλα δούλεψαν τέλεια! Μόνο
ο συμβιβασμός και οι υποχωρήσεις που προτείνει ο πρωθυπουργός,φαίνονται να είναι
η λύση. Στην παραμεθόρια
νησιωτική περιοχή μας έχουμε χρέος να δούμε
τιςδικές μας τοπικές ανεπάρκειες καινα οργανώσουμε αντιστάσεις.
Β.ΧΘΕΣ:Η τοπική κοινωνική οργάνωση της προ του 2000 εποχής
ήταν πολύ διαφορετική απόότι σήμερα. Στις φωτιές που ξέσπαγαν εκείνα τα χρόνια
οι καμπάνεςκτυπούσαν και όλοι έτρεχαν στο κρίσιμο σημείο (με φτυάρια, πριόνια, αξίνες, τρακτέρ, φορτηγά,
αυτοσχέδια υδροφόρα),η κοινότητα, ο στρατός και η αστυνομία ήταν η γραμμή
άμυνας!Μετάερχόταν ηπυροσβεστική υπηρεσία, που ηταν επιφορτισμένη με την αντιμετώπιση
των πυρκαγιών στο άστυ, την πόλη! Στο χωριόυπήρχαναγροφύλακες, δασοφύλακες,
θυροφύλακας και οιστρατάδες που αλώνιζανόλη την επιφάνεια της κοινότητας!Ηζωή
και τρόπος παραγωγής επέβαλλε τον καθαρισμό
των χειμάρρων και την αποψίλωση των θάμνων αφού καλάμια, βούρλα, φρύγανα κλπ
ηταν χρήσιμα και αναγκαία. Η πρόληψη και η προστασία από τις φυσικές καταστροφές
ήταν ενσωματωμένες στην καθημερινότητα της τοπικής κοινωνίας. Σήμερα όλα έχουν αντιστραφεί.
Η ζωήέχειαπομακρυνθεί από την φύση και έχει αδυνατίσει την συλλογικότητα της
κοινότητας. Γι αυτό θα έπρεπενα έχουμε
φροντίσει μέσω του ενιαίου Δήμου κάθε μία από τις κοινότητες να έχουν τον δικό της αυτόνομο βραχίονα
πολιτικής προστασίας και σχέδιο που να ταιριάζει στις σημερινές συνθήκες. Απαιτούνταν
η δημιουργία και συντήρησημηχανισμώνεξειδικευμένωνικανοτήτων μεγάλου κόστους.Κοντά
σε παλιές(αφημένες) υποδομές: δασικοί δρόμοι,συστήματαυδροληψιών, αποψίλωση
παρόδιας βλάστησης, καθαρισμό δασών, θα έπρεπε να έχουμε ειδικευμένοπροσωπικό, σύγχροναμηχανήματα, συστήματα
τηλεπαρακολούθησης με τεχνητήνοημοσύνη κλπ. Η Δασική υπηρεσία Κω την δεκαετία του 1960
είχε τον δασάρχη της και 10 υπαλλήλους! Υλοποιούσε προγράμματα αναδάσωσης και
διαχείρισης Δασικών εκτάσεων. Σήμερα είναι κλειστή.
Γ.ΑΥΡΙΟ:Μπορεί ο Δήμος να συστήσει τοπικό σχέδιο και μηχανισμό έναντι των φυσικών
καταστροφών;