Αποκλειστικό: Στην Ελλάδα το βραβείο «Orwell-New Speak» (και το δώρο της αριστεράς στην ακροδεξιά)

 

Μια ολόκληρη χώρα εισήγαγε εντός δεκαπέντε ημερών μια νέα γλώσσα και γενίκευσε τη χρήση της.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
29 Ιανουαρίου 2024

«Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων»
Αριστοτέλης

Σύμφωνα με αποκλειστικές μας πληροφορίες δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το ότι η Ελλάδα και ειδικότερα ο αξιότιμος Πρωθυπουργός μας, ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και ο σύμβουλός του επί της επικοινωνίας κ. Γκρίνμπεργκ κερδίσουν το φετινό βραβείο «Όργουελ-Νεογλώσσα» (Orwell-New Speak αγγλιστί).

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας όλα τα μέλη της επιτροπής που αποδίδει τη διεθνή αυτή διάκριση έχουν μείνει κατάπληκτοι με τις επιδόσεις του Μητσοτάκη-Γκρίνμπεργκ στο θέμα της εισαγωγής επειγόντως των ρυθμίσεων για τον γάμο των ομοφυλοφίλων-ομοφύλων και την εκ μέρους τους υιοθεσία-τεκνοθεσία παιδιών. Όχι για αυτές καθ’ εαυτές τις ρυθμίσεις, αλλά για το ότι μια ολόκληρη χώρα εισήγαγε εντός δεκαπέντε ημερών μια νέα γλώσσα και γενίκευσε τη χρήση της.

Από τότε που υπάρχουν τα νεώτερα ελληνικά, χρησιμοποιούνται ευρέως οι λέξεις ομοφυλόφιλοι και ομοφυλοφιλία και υιοθεσία. Κανένας έως τώρα δεν χρησιμοποιούσε τις λέξεις ομόφυλοι και τεκνοθεσία. Εντός ελαχίστων ημερών όμως οι προηγούμενοι όροι εξαφανίσθηκαν από τη δημόσια επικοινωνιακή σφαίρα, το 99% των ΜΜΕ και των sites και αντικαταστάθηκαν από τις λέξεις ομόφυλοι, που σημαίνει άτομα της ίδιας φυλής ή του ιδίου φύλου, όχι κατ’ ανάγκην ομοφυλόφιλοι, και τεκνοθεσία που κατέλαβε τη θέση της λέξης υιοθεσία.

Στην πορεία οι γλωσσομηχανικοί κατασκεύασαν και τον άλλο όρο «γάμος ανεξαρτήτως φύλου», που θεωρήθηκε πιο καλός και από τον γάμο των ομοφύλων, που θυμίζει ακόμα σε μερικούς γάμο ομοφυλοφίλων. Ο σκοπός αυτής της νέας εφεύρεσης είναι να εστιάσει την προσοχή του αποδέκτη στο ανεξαρτήτως και να πάψει να δίνει οποιαδήποτε σημασία στα φύλα («ανεξαρτήτως φύλου»), δηλαδή στο ότι παντρεύουμε ομοφυλόφιλους και εν συνεχεία τους δίνουμε και παιδάκια να αναθρέψουν (ο μόνος λόγος για τον οποίο εισάγεται ο νέος θεσμός του γάμου για ομοφυλόφιλους, αφού υπάρχει ήδη το σύμφωνο συμβίωσης).

Τη σχετική απόφαση, για την αλλαγή δηλαδή της χρησιμοποιούμενης γλώσσας, έλαβε όπως μαθαίνω η Ανώτατη Επιτροπή Γλώσσας, Επικοινωνίας, Ηθών και Εθίμων της Γραικίας (που ορισμένοι περιπαικτικά ονομάζουν και Μπανανία). Στην Επιτροπή συμμετέχουν ο ίδιος ο Μητσοτάκης, ένας υπάλληλος του Γκρίνμπεργκ, ο αρμόδιος για τα δικαιώματα των LGBTQΙΑ+ της πρεσβείας των ΗΠΑ και εξουσιοδοτημένοι εκπρόσωποι των Ιδιοκτητών της χώρας (των καναλιών και των ποδοσφαιρικών ομίλων), των ιδίων δηλαδή που ορισμένοι κακεντρεχείς ονομάζουν «Χούντα της Ενημέρωσης». Επειδή τώρα αυτοί όλοι δεν ξέρουν πολύ καλά την ελληνική γλώσσα έχουν και δύο τρεις φιλόλογους μαζί τους να τους προστατεύουν από κραυγαλέα ορθογραφικά και συντακτικά λάθη.

ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ πιστοποιεί την ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΝΔ στην ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟ

 

του Νίκου Μυλωνά

Α.ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑτης Κυριακής 21.5.23 δύσκολαερμηνεύεται γιατί δεν ήταν αναμενόμενο από τις πληροφορίες που έρχονταν από τους αναλυτές.Υπήρ χαν οι ενδείξεις για την ‘’δεξιά στροφή’’ του εκλογικού σώματος. Τις βλέπαμε γύρω μας, αφού ακόμη και γνωστοί μας με αριστερή προϊστορίαέστρεφαν την προτίμηση τους στην ΝΔ. Όμως η αξιωματική αντιπολίτευση (Σύριζα) ηταν αυτή που στηριγμένη στην λογική της εναλλαγήςστην κυβερνητική εξουσία των μελών τουκάθε φορά υπάρχοντος δικομματισμού, πίστευε ότι η κυβερνητική φθορά θα της δώσει την κυβέρνησης! Ο ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2019-23 πορεύτηκεβάζοντας στόχο τον Μητσοτάκη πιστεύοντας ότι οι κακοί χειρισμοί του στην πανδημία, υποκλοπές, Novartis, Εύβοια, Τέμπη κλπ ‘’ως ώριμοφρούτο θα τον φέρουνστα κυβερνητικάέδρανααποφεύγοντας να θίξει καυτά θέματα όπως το ενεργειακό,η προσωπική εξωτερική πολιτική του πρωθυπουργού στα Ελληνοτουρκικά, την υποταγή στην δυτική πολιτική, το πάγωμα στα ενεργειακά αποθέματα, την συμμέτοχή στο πόλεμο στην Ουκρανία κλπΟι ερμηνευτικέςγνώμες που δημοσιεύτηκαν παραλληλίζουν το χθεσινό αποτέλεσμαμε τα δεδομένα τηςσυντηρητικήςεκλογικής στροφής στην Ευρώπη χωρών με σοβαρά εσωτερικά προβλήματα όπως η Ιταλία, Ουγγαρία, Πολωνία πούυπό το βάρος των κρίσεων στην οικονομία, την υγεία, τουςγεωπολιτικούς ανταγωνισμούς  και την ρευστότητα ευνοήθηκε η δεξιάατζέντα. ΟΜητσοτάκηςπροβάλλοντας την‘’σταθερότητα και σιγουριά’’ και τα ‘’επιδόματα’’ απαντούσε στην φόβο και την ανασφάλεια   την στιγμή που ο Σύριζα αντί να απαντά στο ερώτημα ‘’που αλλού πρέπει να πάμε’’ φάνηκε να υιοθετεί την ατζένταΜητσοτάκη! Ο Τσίπρας όπως μας είπε και στην Κω,  περιορίστηκε στην πλειοδοσία παροχών!Αντί προγραμματικού πολέμου στο κυβερνητικόέργο        προτίμησε τον προσωπικό πόλεμο εναντίον του πρωθυπουργού, κάνοντας μάλιστα το τραγικό λάθος να τον διαχωρίζει από την κυβέρνηση και το κόμματης ΝΔ!  Έτσι ο θρίαμβος της συντηρητικής παράταξης ήρθε ως ‘’ώριμοφρούτο’’.  Τα λάθητακτικής και στρατηγικής του κ. Τσίπρα και του κόμματος του θα πληρωθούν με μια βαθιά ‘’Θατσερικη 4-ετία’’ που θα αλλάξει την χώρα μας. Ο Τσίπρας και ο Σύριζα μετα την ζημιάτης παγκόσμιας Αριστεράς το 2015 τώρα συμβάλλου στην διάλυση της κεντροαριστερά και στην χώρα μας!.

Γιατί η (Νέα) Δημοκρατία...νίκησε

 της Άννας Κωνσταντινίδου

Το τελευταίο εξάμηνο, κι όχι μόνο το 30ήμερο μέχρι τις εκλογές της 21ης Μαΐου, η χώρα έζησε ένα πολωμένο, πολιτικό σκηνικό. Ακόμα κι αν πολλοί αναλυτές της εκλογικής διαδικασίας εξέφρασαν δημόσια την άποψη ότι τα κομματικά "πνεύματα" δεν έφτασαν σε ακραία επίπεδα, ωστόσο προφανώς εστιάζουν μοναδικά στον "πολιτικό πολιτισμό" που ακολουθήθηκε ανάμεσα στους δύο διεκδικητές της εξουσίας, που εκτός από τη ρητορική που υιοθετήθηκε από τον κύριο Τσίπρα, δεν υπήρξε κάποια οξύτατη αντέγκληση ανάμεσα στους δύο άνδρες πολιτικούς.

Κι αυτό γιατί, οι εκλογές είχαν ήδη λάβει πρόσημο, ότι η "μάχη" θα κρινόταν στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και πώς αυτά θα διοχέτευαν στον ελληνικό λαό τις θέσεις των κομμάτων που διεκδικούσαν την ψήφο του. Και όντως στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης έγινε πραγματικά μία "μάχη χαρακωμάτων" που αναμφισβήτητα κερδίθηκε από τη Νέα Δημοκρατία, γιατί επένδυσε αφενός σε στοχευμένο πρόγραμμα ως συνέχεια του κυβερνητικού έργου της αφετέρου απομακρύνθηκε από το λαϊκισμό που τις περισσότερες φορές έφτασε σε ακραία επίπεδα ακόμα και φανατισμού από μέρους της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είχε στόχους, παρά μόνο άρνηση, δηκτικότητα, διχασμό. Έδειχνε, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το κόμμα του 3% που για να φτάσει το 2015 να κυβερνήσει επένδυσε στην καπηλεία ιδεολογιών και μεθόδων που επειδή αφορούσαν άλλες εποχές είχαν αφήσει, εκτός των άλλων, αρνητικό θυμικό για τους Έλληνες κατά τη διάρκεια της τετραετούς διακυβέρνησής του που ωστόσο αποτυπώθηκε στην τωρινή εκλογική διαδικασία. Και αποτυπώθηκε στην τωρινή εκλογική διαδικασία, γιατί οι μηχανισμοί που χρησιμοποίησε για να παρουσιάσει ευρύτατα το πώς θα κινηθεί στη δεύτερη φορά ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο θύμισαν εποχές που η χώρα μας δεν είναι περήφανη για αυτές, αλλά στόχευσαν στη "δολοφονία χαρακτήρων", χρησιμοποιώντας απειλές μέσω της δικαστικής οδού εναντίον πολιτών "αντιφρονούντων" και δημοσίων προσώπων που εξέφραζαν τις απόψεις τους, οι οποίες ωστόσο δεν συμβάδιζαν με τις επιταγές του συγκεκριμένου κόμματος.

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης προσπάθησε να δημιουργήσει ένα καθεστώς, κι όχι απλά να αποτελέσει το δίαυλο ανάμεσα στο λαό και την Πολιτεία του. Και επένδυσε στη δημιουργία "καθεστώτος", καθώς η στόχευση ήταν: α. εκφοβισμός/φίμωση, β. έλεγχος αρμών Εξουσίας και Θεσμών/Αρχών, γ. άκρατος λαϊκισμός χωρίς ίχνος συναισθηματικής νοημοσύνης για γεγονότα που συγκλόνισαν τη χώρα μας.

Η ανακοίνωση του Ρουβίκωνα

 

Ο δικαστικός επιμελητής Παύλος Καλκιτανίδης, είναι υπεύθυνος, ως εκτελεστικό όργανο της έξωσης της Ιωάννας Κολοβού από το σπίτι της. Η τραπεζική μαφία δίνει την εντολή, και η κρατική μαφία εκτελεί.

Στο σαθρό επιχείρημα ότι κάποιος κάνει απλά τη δουλειά για την οποία πληρώνεται, εμείς απαντάμε ότι η ντροπή δεν είναι δουλειά. Δεν είναι δουλειά να συμμετέχεις σε εξώσεις. Στο επιχείρημα ότι εκτελούσε τα καθήκοντά του, εμείς απαντάμε ότι μέσα στα «καθήκοντά» του δεν είναι το σπάσιμο της πόρτας του σπιτιού και ο εξευτελισμός της Ι. Κολοβού, μην αφήνοντάς την να πάρει ούτε τα πράγματά της, ούτε καν να πάει μέχρι την τουαλέτα.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ ας κόψουν τους πολιτικαντισμούς με τις τάχα κοινωνικές ευαισθησίες τους, γιατί δεν χάσαμε ξαφνικά τη μνήμη μας. Τα δύο αυτά κόμματα, μαζί με τη ΝΔ προφανώς που σήμερα τα σαρώνει όλα, είναι άμεσα υπεύθυνα για την επίθεση στην κοινωνική βάση, για την επίθεση στο αγαθό της στέγασης και τις εξώσεις, ως άξιοι υπηρέτες των μνημονίων, ως στρατιωτάκια της ΕΕ και των τραπεζιτών.

Μέσα στα καθήκοντα τα δικά μας πάντως είναι να επιστρέφουμε έστω και συμβολικά την βία που δέχονται οι άνθρωποι της τάξης μας.

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΙΚΑΡΙΑΣ

 

Α ν α κ ο ί ν ω σ η

16/6/2022.

 

Κινητοποίηση 22 Ιουνίου

στο Νοσοκομείο

 

στα πλαίσια της πανελλαδικής κινητοποίησης της ΠΟΕΔΗΝ

 

με συγκέντρωση στο προαύλιο στις 12:00 το πρωί και παρέμβαση στο γραφείο της αναπληρώτριας διοικήτριας

 

Με αφορμή τις καταγγελίες που παραλήφθηκαν από το σύλλογό μας και που επιβεβαιώνουν με το πιο δραματικό τρόπο την περιπέτεια υγείας συμπατριωτών μας ως ότου να μεταφερθούν σε  νοσοκομεία της Αθήνας, όπως επίσης και την απαξίωση της υπόστασης του ασθενή σαν προσωπικότητα από συγκεκριμένο ιατρό, έχουμε ηθική υποχρέωση σαν εργαζόμενοι υγειονομικοί να πάρουμε θέση.

 

Έχουμε επανειλημμένα διατυπώσει τις απόψεις μας και τις διεκδικήσεις μας για το δημόσιο χαρακτήρα πού πρέπει να έχει  το σύστημα υγείας και ειδικότερα  για την σωστή στελέχωση και λειτουργική αναβάθμιση του Νοσοκομείου, του Κέντρου Υγείας Ευδήλου και των Περιφερειακών Ιατρείων των νησιών μας, ώστε να μπορούν να παρέχουν στους κατοίκους μια στοιχειώδη ασφάλεια.

Όπως επανειλημμένα και διαχρονικά έχουμε τονίσει ότι η κατάσταση στο χώρο της δημόσιας υγείας, τόσο τοπικά όσο και πανελλαδικά, είναι τραγική και συνεχώς θα χειροτερεύει για εργαζόμενους και ασθενείς λόγω των πολιτικών υπονόμευσης, υποβάθμισης και ιδιωτικοποίησης του ΕΣΥ που ακολούθησαν και ακολουθούν διαχρονικά μέχρι και σήμερα οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Χαρακτηριστικότερο και ελάχιστο παράδειγμα η νυν κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία προχώρησε σε περικοπή κονδυλίων ύψους 1,5 δις ευρώ από τον προϋπολογισμό για την δημόσια υγεία στη διετία 20-21, δηλαδή κατά την διάρκεια της πανδημίας!

Η εγκληματική διαχείριση της πανδημίας με τις περικοπές κονδυλίων, τις ανύπαρκτες προσλήψεις μόνιμου υγειονομικού προσωπικού, τις τραγικές ελλείψεις κλινών και νοσοκομείων, τις χιλιάδες αναστολές υγειονομικών και την διάλυση του ΕΣΥ, δεν ήταν ζήτημα ανικανότητας. Η υγειονομική κρίση και η υποβάθμιση της δημόσιας υγείας μετατράπηκαν από τους άριστους της κυβέρνησης σε ευκαιρία εξυπηρέτησης και πλουτισμού του ιδιωτικού τομέα

Πρέπει να μπει η πολιτική μπροστά, όχι συνεργασίες για τις καρέκλες

 

(Συνέντευξη μου στην “Αυγή της Κυριακής”)  1) Ο Αλέξης Τσίπρας κατέθεσε δημόσια 5+1 προτάσεις για ένα πρόγραμμα προοδευτικής διακυβέρνησης, καλώντας τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις να τοποθετηθούν. Θα μπορούσε το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝ.ΑΛΛ. να συζητήσει προγραμματικά με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εφόσον το βράδυ της απλής αναλογικής οι συσχετισμοί το επιτρέπουν; Αν ναι, υπό ποιες προϋποθέσεις; Αν συζητάμε για συνεργασίες επιλογής και όχι συνεργασίες ανάγκης τότε αυτές πράγματι για να είναι βιώσιμες και επωφελείς πρέπει να γίνονται με όσμωση πολιτικών θέσεων κομμάτων σε όμορους πολιτικά χώρους και σε ανύποπτο χρόνο και όχι στο πιεστικό πλαίσιο των διερευνητικών εντολών. Ακριβώς για αυτό συνεργασίες δεν γίνονται και δεν μπορούν να γίνουν με επίκληση τοποθέτησης στην ατζέντα του ενός μέρους. Επιπλέον οι συνεργασίες θα πρέπει να αφορούν την πατρίδα και την κοινωνία και να μην έχουν αυτοσκοπό την κατάκτηση της εξουσίας. Συνεργασίες για τις συνεργασίες και ταμπέλες για τις ταμπέλες δεν μας αφορούν. Με αφορμή τις 5 +1 προτάσεις του κυρίου Τσίπρα θα έλεγα ότι η ανατροπή διευθετήσεων της κυβέρνησης Μητσοτάκη υπέρ των λίγων και ισχυρών δεν αρκεί. Η επιστροφή σε μια, ήδη δυσμενή, πρότερη κατάσταση δεν μπορεί να είναι η επαγγελία μιας «προοδευτικής διακυβέρνησης». Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν θα μπορούσε να εκφραστεί με «απλώς καλύτερη» διαχείριση των συνθηκών της ζωής μας. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια πραγματικά ριζοσπαστική ανατροπή των πολιτικών που δημιουργούν πρωτοφανείς ανισότητες και βάζουν το μέλλον του πλανήτη σε ρίσκο. Δεν χρειαζόμαστε καλύτερη διαχείριση αλλά προοδευτικές ανατροπές.

Αλέξης Π.Μητρόπουλος-Δημήτρης Π.Μητρόπουλος: Τι αποφάσισε το ΣτΕ για την ιδιωτικοποίηση νερού

 

1.Τα δημόσια αγαθά στο στόχαστρο δανειστών-μνημονιακών κομμάτων

Για τον άγριο νεοφιλελευθερισμό που εφήρμοσε, βάσει του γ’ Μνημονίου (ν. 4336/2015), με σχολαστικότητα και επιμονή, ο ΣΥΡΙΖΑ, κατά την κυβερνητική του περίοδο 2015-2019, έχουμε πολλές φορές αναφερθεί παραθέτοντας συγκεκριμένα στοιχεία για τους αντίστοιχους νόμους, Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, Νομοθετικά Διατάγματα, Προεδρικά Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις κ.λπ..

Τα περισσότερα από αυτά τα στοιχεία είναι δυστυχώς άγνωστα σε μεγάλη μερίδα πολιτών -θυμάτων τού ιδεολογικού μεταμορφισμού και της συστηματικής αποποίησης των πεπραγμένων από τα στελέχη τού ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της αποσιώπησης εκ μέρους των μνημονιακών «αντιπάλων» του, αφού ΚΑΙ αυτοί με πιστότητα εφαρμόζουν αυτό το απόλυτο πρόγραμμα αλλοτρίωσης.

Τις ακραίες αυτές πρακτικές θα ζήλευαν ασφαλώς και οι πιο δογματικές νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις στον κόσμο. Διότι, δεν είναι μόνον ορισμένες μεμονωμένες κυβερνητικές αποφάσεις που ακύρωσαν κοινωνικά δικαιώματα ή εργασιακές κατακτήσεις, στις οποίες υπό την πίεση των δανειστών ή από άγνοια τού χαρακτήρα τους επέλεξε να εφαρμόσει… Στις περισσότερες των περιπτώσεων, επρόκειτο για μια συνειδητή, σχεδιασμένη, μεθοδευμένη και επίμονη κατάργηση όλων των βασικών κοινωνικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων τού Κοινωνικού Κράτους Δικαίου, την Υγεία, την Παιδεία, την Εργασία, την Κοινωνική Στέγη, τον Πολιτισμό… Με τις πολιτικές του δηλαδή κατεδαφίστηκαν θεμελιακοί πυλώνες τού -ατελώς βέβαια- ανεπτυγμένου Κοινωνικού Κράτους στην πατρίδα μας.

Παντελής Οικονόμου : Συνέντευξη στον Σπύρο Σουρμελίδη για την εφημερίδα Kontranews

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2022

 

• Θεωρείτε ότι το ΚΙΝΑΛ μετά την εκλογή του Ν. Ανδρουλάκη στην ηγεσία του, μπορεί πλέον να εγκαταλείψει το πρόσωπο του Ιανού , να κοιτάει προς τα δεξιά και αριστερά, χωρίς να αποφασίζει ποιόν δρόμο θα ακολουθήσει;

Ας ξεκινήσω υπενθυμίζοντας ότι δεν είμαι μέλος του ΚΙΝΑΛ, όπως και οποιουδήποτε άλλου κόμματος βέβαια. Αυτός δεν είναι λόγος να παραβλέψω ότι κάθε αλλαγή επικεφαλής, στον όποιο οργανισμό, είναι μια ευκαιρία να αλλάξουν κακώς κείμενα στο εσωτερικό του οργανισμού αυτού. Αν και πόσα μερεμέτια σηκώνει το οικοδόμημα εξαρτάται βέβαια από τις αντοχές του φέροντος οργανισμού. Αμφίβολο πάντα αν και πως οι όποιες τελικές βελτιώσεις μπορούν να προάγουν το εθνικό και δημόσιο συμφέρον. Εύχομαι, φυσικά, η εκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη να αποδειχθεί ένα «ΝΑΙ σε όλα».

Που (πρέπει να) κοιτάζει το ΚΙΝΑΛ; Όπως άλλωστε και κάθε κόμμα που σέβεται την συνταγματική του υποχρέωση απέναντι στους εντολοδότες του, πέρα και πάνω από τα όσα μας πήγαν -και μας πηγαίνουν ακόμα- από το κακό στο χειρότερο. Οι αποστάσεις από παράγοντες προβληματικότητας πρέπει να είναι τόσο μεγάλες που οι μετρήσεις τους να είναι αδύνατες και η σύγκρισή τους να μην έχει καμία σημασία. Η διαρκώς αυξανόμενη αποχή από τα κοινά (ακόμα και από τις εθνικές εκλογές) δείχνει ότι αυτό ζητούν οι πολίτες και δεν το βρίσκουν. Πρόκειται για μια «δημοκρατική ύβρη» η οποία θα επιφέρει, δίχως άλλο, και την Νέμεση. Ποια και πόσα κόμματα θέλουν και μπορούν να ανταποκριθούν σ’ αυτό το πλειοψηφικό λαϊκό αίτημα απομένει να αποδειχθεί.
 

Όχι στο κλείσιμο της ΑΥΓΗΣ / Αγώνας για δουλειά και αξιοπρέπεια

Σε μία από τις μαζικότερες συνελεύσεις των τελευταίων ετών και σε ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα για την κρίσιμη ιστορικά στιγμή που βιώνει η εφημερίδα, η γενική συνέλευση των εργαζομένων της ΑΥΓΗΣ αποφάσισε ομόφωνα με 49 ψήφους ΥΠΕΡ τα εξής:

Δηλώνουμε απερίφραστα αντίθετοι σε κάθε σχεδιασμό για το κλείσιμο του καθημερινού φύλλου της ΑΥΓΗΣ και τη διάλυση της ιστορικής εφημερίδας της αριστεράς και του τόπου, που συμπληρώνει φέτος τα 70 χρόνια από τη γέννησή της.

Δηλώνουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι μετά από 7 δεκαετίες αδιάλειπτης καθημερινής μάχης για την ενημέρωση, η οποία ανετράπη μόνο από το καθεστώς των συνταγματαρχών, οι εργαζόμενοι της ΑΥΓΗΣ παραμένουμε ακόμη εδώ και θα δώσουμε μάχη για να παραμείνει ανοιχτή η καθημερινή και κυριακάτικη έκδοση της, θα παλέψουμε για τις θέσεις εργασίας και τα δικαιώματά μας.

Καταγγέλλουμε ως απαράδεκτη και κυνική τη στάση της Διοίκησης, η οποία ενώ εξακολουθεί να μην μας ενημερώνει επίσημα για το σχέδιο καταστροφής της ΑΥΓΗΣ, έχει αρχίσει ήδη να υλοποιεί σχέδιο για το κλείσιμο του καθημερινού φύλλου και την απώλεια αγνώστου αριθμού θέσεων εργασίας, εντείνοντας την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος εθελουσίας εξόδου, το οποίο είχαμε καταγγείλει από την πρώτη στιγμή ως βόμβα στα θεμέλια του οργανισμού. Μέσα σε αυτό το κλίμα ενημερωθήκαμε και για την παραίτησή του διευθυντή της εφημερίδας Α. Τσέκερη, με αποτέλεσμα να μένει σήμερα διευθυντικά ακέφαλη.

Όμως η χρεωκοπία της εφημερίδας και η απαξίωση του δημοσιογραφικού της στίγματος έχει πρόσωπα και διευθύνσεις, και σίγουρα τα πρόσωπά αυτά δεν είναι των εργαζομένων, οι οποίοι επί σειρά ετών έχουμε βάλει πλάτη για τη διάσωση της εφημερίδας.

Μα φυσικά και υπάρχει η σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα!

 

Tου Στέφανου Σταμέλλου

Με αφορμή την εκλογή του προέδρου του ΚΙΝΑΛ, να θυμίσω σε κάποιους φίλους τη συζήτηση που κάναμε κατά καιρούς για τα χιλιοειπωμένα: για το πολιτικό προφίλ και το κομματικό σύστημα στη χώρα μας. Μα φυσικά και υπάρχει η σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα, όπως και σε όλον τον κόσμο. Στη χώρα μας από το 1974 εκφραζόταν επίσημα από το κόμμα του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ ήρθε μετά τη χούντα και έβαλε το τότε Κέντρο στη γωνία, μέχρι που το έσβησε τελείως. Και ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ και έβαλε και το ΠΑΣΟΚ στη γωνία. Ουσιαστικά τι αλλάζει κάθε φορά; Το όνομα∙ και κάποια από τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν, τα οποία επιδιώκουν να ενσωματώσουν τις νέες εξελίξεις, και ό,τι καινούργιο αναφέρεται, στον ιδεολογικό «χώρο».

Τέλος πάντων, ας σταθούμε στο κύριο. Η γνώμη μου είναι ότι τέσσερις είναι οι βασικοί κομματικοί/ιδεολογικοί “πυλώνες” στην Ελλάδα - και στον κόσμο - σήμερα: Η Δεξιά-ΝΔ, η Σοσιαλδημοκρατία/κέντρο-ΣΥΡΙΖΑ, η Αριστερά-ΚΚΕ και η Οικολογία, η οποία - μου επιτρέπετε ως οικολογών να πω - αντικειμενικά μπαίνει δυνατά στο παζλ της πολιτικής σκηνής, κυρίως στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη∙  καιρός είναι να δούμε και στην Ελλάδα ένα κόμμα της οικολογίας… Τα υπόλοιπα κόμματα, που εμφανίζονται κατά καιρούς και προσπαθούν διακαώς να επιβιώσουν, είναι οι παραφυάδες/αναχώματα του κομματικού συστήματος, που επιβεβαιώνουν και τον κανόνα. Τα περισσότερα από αυτά ήρθαν και παρήλθαν - τα έχουμε ήδη ξεχάσει τα περισσότερα - ή αντιπροσωπεύουν ελάχιστους πυρήνες με στοιχεία προσωπικών επιδιώξεων ή επιμέρους διαφωνιών στις αρχές των βασικών κομματικών «πυλώνων». Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ονόματα, γιατί πιθανόν να παρεξηγηθούμε…

Τώρα, τα κυβερνητικά κόμματα του δικομματισμού, όπως σχεδόν όλα στον κόσμο, έχουν έμφυτη την αλαζονεία της εξουσίας και οδηγούνται στον αμοραλισμό μοιράζοντας μικρές εξουσίες και την πίτα σε δικούς «μας» ανθρώπους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ακραίες καταστάσεις, αλλά προστατεύονται σ’ ένα βαθμό από την εναλλαγή των δύο κομμάτων στην κυβέρνηση με το «κατέβα εσύ, ν’ ανέβω εγώ».

Αχτσιόγλου-Φάμελλος: Η εκχώρηση της ΔΕΗ σε ιδιώτες γίνεται εις βάρος της κοινωνίας

 

INTIME NEWS/ΤΖΑΜΑΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Να παραμείνει η ΔΕΗ υπό τον έλεγχο του Δημοσίου, ζητούν με κοινή τους ανακοίνωση οι τομεάρχες Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ, Έφη Αχτσιόγλου και Σωκράτης Φάμελλος, αντίστοιχα, καθώς όπως υποστηρίζουν, «μόνο έτσι μπορεί να εκπληρώσει τον ρόλο της ως βραχίονας ανάπτυξης του τόπου και ως μοχλός κοινωνικών παρεμβάσεων για την προστασία των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων».

Στην ανακοίνωσή τους υποστηρίζουν ότι με την ολοκλήρωση, αύριο, της δημόσιας προσφοράς για την Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου της ΔΕΗ, η κυβέρνηση υλοποιεί το σχέδιό της για την εκχώρηση του ενεργειακού πυλώνα της χώρας σε ιδιώτες.

Remaining Time-0:00

Fullscreen

Mute

Aριστερά και κράτος (με αφορμή την επίθεση στον ΔημήτρηΤζανακόπουλο).

 

Ο Κώστας Δουζίνας προσπαθεί με βάση την άποψη του Νίκου Πουλαντζά για τον «δημοκρατικό δρόμο» στον σοσιαλισμό να εξηγήσει τις σημερινές επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στο κράτος, αλλά και τις χθεσινές, όταν ήταν κυβέρνηση.

Όμως από την επιχειρηματολογία του απουσιάζει το πιο βασικό, το οποίο ουσιαστικά την ακυρώνει: Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβερνητική εξουσία, αλλά και η θέση του σήμερα ως αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχει καμία σχέση με αυτή την στρατηγική επιλογή.

Ο “δημοκρατικός δρόμος για τον σοσιαλισμό” προβλέπει ότι η λαϊκή εξουσία οικοδομείται από τα κάτω. Αυτό σημαίνει - όπως περιγράφεται στα πολιτικά ντοκουμέντα - ότι ξεκινάει από τις λαϊκές λεωφόρους της τοπικής αυτοδιοίκησης και του εργατικού κινήματος - από αυτούς τους «πυλώνες» της λαϊκής εξουσίας - για να κατακτήσει τις στενωπούς του βαθέως κράτους. Παράλληλα, στον κοινωνικό συσχετισμό αυτή η πορεία αποτυπώνεται πολιτικά στην οικοδόμηση ενός «μαζικού» κόμματος, που διατηρεί την αυτονομία του απέναντι από το κράτος.

Αυτά λέει η «θεωρία» που επικαλείται ο Κώστας Δουζίνας…

Όχι άλλη συντήρηση της συντήρησης

 

του Δημήτρη Οικονόμου  (Συνέντευξη  στην εφημερίδα “ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ”)   Το κόμμα σας προτείνει επίταξη ιδιωτικών κλινικών, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα έκτακτα περιστατικά λόγω κορωνοιού…, Τι δεν πήγε καλά από τον προγραμματισμό της κυβέρνησης; Ο βασικότερος λόγος που η κυβέρνηση δεν τα πήγε καλά είναι η απουσία οποιουδήποτε προγραμματισμού. Το δημόσιο αίσθημα δεν είναι μπαλάκι του πιγκ πογκ να παρακολουθεί τις ανακολουθίες από την καραντίνα στην απελευθέρωση και πάλι στην καραντίνα. Ας ελπίσουμε ότι ο εμβολιασμός θα σταθεροποιήσει την κίνηση προς την κανονικότητα, πριν οι περιδινήσεις δημιουργήσουν αξεπέραστες ζημιές στην οικονομική και κοινωνική μας πραγματικότητα. Αλλά η πανδημία ήρθε να δείξει ότι η υγεία του καθενός μας περνάει από την υγεία όλων μας και γι’ αυτό ακριβώς ο βασικός πυλώνας υγείας πρέπει να είναι το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με την ιδεολογία, αλλά και το πρόγραμμα της σημερινής κυβέρνησης. Αποτέλεσμα αυτής ακριβώς της αντίθεσης είναι και η απουσία προγράμματος που αναφέρεται και στην ερώτηση σας. Η κυβέρνηση, δέσμια της ιδεοληψίας της αυτής αποφάσισε να αντιμετωπίσει την πανδημία ως έκτακτη κατάσταση, ενώ θα έπρεπε να την δει σαν ευκαιρία εκσυγχρονισμού και ολοκλήρωσης του Ε.Σ.Υ. και, γιατί όχι, ενός πολιτικού mea culpa. Η πολιτική εμβολιασμών, κρίνετε ότι σύντομα θα οδηγήσει στην ανοσία της αγέλης, όπως η κυβέρνηση διατείνεται;

Το εντιτόριαλ του "Δρόμου της Αριστεράς" : Υποτιμήσεις

Ο  Αλ. Τσίπρας, σε συζητήσεις με συνεργάτες του πριν το 2015, ισχυριζόταν ότι φοβάται περισσότερο τα εμπόδια που θα του έβαζε ο Α. Σαμαράς παρά η Ευρωκρατία, την οποία υποτιμούσε (για να την υπηρετήσει βεβαίως μετά από λίγους μήνες). Αργότερα, θεωρούσε «δώρο» να έχει στην αντιπολίτευση τον Κ. Μητσοτάκη, νομίζοντας πως «τον έχει». Τελικά, του άνοιξε τον δρόμο για να φτάσει στην αυτοδυναμία, έχοντας υποτιμήσει κάτι ακόμα: τη σημασία του εθνικού θέματος και τις συνέπειες της Συμφωνίας των Πρεσπών (γα την οποία, ακόμα περηφανεύεται). Ο Μητσοτάκης κέρδισε το κόμμα και μια αυτοδυναμία. Προσπάθησε να κινηθεί δείχνοντας πως «αναλώσιμος, ξε-αναλώσιμος, είμαι ο πρωθυπουργός της χώρας» παρά τις αντιδράσεις και μέσα στο δικό του στρατόπεδο.

Ο Κ. Μητσοτάκης με τη σειρά του, υποτίμησε την ακολουθία προσφυγικό – τουρκικά τετελεσμένα – πανδημία. Η κούραση της κοινωνίας σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη αντιπολίτευσης, δεν αφήνουν να αποτυπωθεί ακόμα καθαρά η κάμψη την οποία έχει και η οποία θα φανεί περισσότερο σε λίγο καιρό. Άλλωστε, δημοσκοπικές εταιρείες και ΜΜΕ είναι «μπουκωμένα» από το σύστημα Μητσοτάκη και δίνουν μια αισιόδοξη εικόνα…

Ο Π. Λαφαζάνης, ο Αλ. Τσίπρας και τα Λιπάσματα Δραπετσώνας

τού ΚΜ, από την ΙΣΚΡΑ

Διάβαζα στην Εφημερίδα των Συντακτών της Πέμπτης 7 Μαΐου ένα σχόλιο στην στήλη της “Παρασκήνια” και έτριβα τα μάτια μου.

Αναφέρομαι σε δηλώσεις του Δήμαρχου Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Χρήστου Βρεττάκου, σχετικά με τον χώρο των Λιπασμάτων, όπου, αν οι δηλώσεις αυτές καταγράφονται σωστά, ο Δήμαρχος αποδίδει σε “προσωπική“, τάχα, “επιθετική παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα, που ενοχλούσε πολλούς το ότι 86 στρέμματα δίπλα στην θάλασσα, δίνονταν μετά από δεκαετίες στους ανθρώπους“.

Και οι πιο “φανατικοί” του “βαθέως” ΣΥΡΙΖΑ στο Κερατσίνι και την Δραπετσώνα γνωρίζουν άριστα ότι εκείνος, που ως υπουργός στην πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με πρωτοβουλία του και με μύριες αντιδράσεις επέβαλλε κανονιστική ρύθμιση που ξεκίνησε το “ξήλωμα” από τον χώρο της απείρου κάλλους, παραθαλάσσιας πρώην λιμενοβιομηχανικής ζώνης (Λιπάσματα), των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων που διατηρούσαν “ιδιοκτησίες” και σχεδίαζαν υπεραξίες τσιμεντοποίησης αμύθητης αξίας, ήταν ο Παναγιώτης Λαφαζάνης.

Το νέο μνημονιακό”πρόγραμμα Θεσσαλονίκης” του Αλ.Τσίπρα και η ανάγκη εθνικού νομίσματος

Από

 Β. Ζ.

 -

10/05/2020

 

Το αλήστου μνήμης πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που είχε εξαγγείλει ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ το 2014 και το οποίο πολλοί από εμάς τότε καταγγέλλαμε ως σκέτη δημαγωγία και ως σχέδιο επί χάρτου, ωχριά μπροστά στις υποσχέσεις του Αλέξη Τσίπρα, τις οποίες καταγράφει στην “Εφημερίδα των Συντακτών” του Σαββατοκύριακου, για το τι θα συνέβαινε, αν στην παρούσα κρίση του κορονοϊού, υπήρχε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τον ίδιο Πρωθυπουργό.

Όποιος διαβάσει την Εφημερίδα των Συντακτών και πληροφορηθεί τις πλούσιες παροχές και τις αθρόες μεταβιβάσεις που με τυχόν κυβέρνηση Τσίπρα, μέσα στην πανδημική κρίση, θα εξασφάλιζαν οι πάντες σε αγαστή αρμονία: επιχειρήσεις, εργοδότες, επαγγελματίες, εργαζόμενοι, άνεργοι, αγρότες, καλλιτέχνες κλπ κλπ, θα παρακαλούσε και θα προσεύχονταν, αν αυτές οι υποσχέσεις μπορούσαν να γίνουν πράξη, η Ελλάδα να είχε εσαεί πανδημική κρίση και ισόβιο Πρωθυπουργό τον Τσίπρα.

Εκείνο που παρέλειψε, σκοπίμως, να μας πει ο Αλέξης Τσίπρας, ήταν που θα βρεθούν τα χρήματα για να διατεθούν προς εξασφάλιση μιας παραδείσιας ζωής εν μέσω πανδημικής κρίσης.

Πρόταση ΣΥΡΙΖΑ-Όπως το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης…

Από τον ΚΓ, ΙΣΚΡΑ

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, έκανε μια πρόταση εξόδου από την κρίση, που την αξιολογεί ως μέτρα κόστους 26 δις…. Πάντως, όπως λέει το στέλεχός του, ο κ .Σταθάκης, σε άρθρο του στην Αυγή,  μόνο τα μέτρα για την απαλλαγή ασφαλιστικών και φορολογικών υποχρεώσεων, κοστίζουν περίπου με 6%-7% του ΑΕΠ. Δηλαδή 12 δις. Παράξενη σύμπτωση, το ίδιο κόστος με το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Το ζήτημα βέβαια, δεν είναι να κοστολογήσουμε τις προτάσεις, αλλά να δούμε την ουσία τους.

Ο Τσίπρας ισχυρίζεται: «Αυτή τη στιγμή υπάρχουν άμεσα διαθέσιμοι πόροι περίπου 20 δις από το μαξιλάρι για το δημόσιο χρέος και άλλοι τόσοι περίπου, από σειρά ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων.»

Και μάλιστα το σύνολο του ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται, ότι δεν θα διογκωθεί το δημόσιο χρέος……

Το Σεπτέμβρη του 2014, με το περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που αν θυμόμαστε καλά ήταν ένα πακέτο 12 δις, περίμενε, πως η Ε.Κ.Τ., και η Ε.Ε., η Μέρκελ και οι δανειστές, θα ανοίξουν τα πουγκιά τους, για να τον χρηματοδοτήσουν, ώστε να εφαρμόσει κάποιο πρόγραμμα αναιμικής ανάκαμψης και κοινωνικής πολιτικής, Τα αποτελέσματα γνωστά: μνημόνια…. Η χρηματοδότηση στηριζόταν σε αέρα κοπανιστό.

«Συνθηκολόγηση Ενηλίκων» του Ερίκ Τουσέν

Νέα κυκλοφορία των εκδόσεων Red Marks

Στα βιβλιοπωλεία από την Πέμπτη 12 Μαρτίου

«Συνθηκολόγηση Ενηλίκων» Ερίκ Τουσέν Μετάφραση: Φοίβος Αρβανίτης Σελίδες 304, διαστάσεις 14x20,5 ISBN 978-618-5473-00-6 τιμή λιανικής €17,81 Εκδόσεις Redmarks, Μάρτιος 2020

Οι εκδόσεις Red Marks, παρουσιάζουν το βιβλίο του Ερίκ Τουσέν «Συνθηκολόγηση Ενηλίκων». Πρόκειται για αντίλογο στην αφήγηση του Γιάνη Βαρουφάκη όπως καταγράφεται στο πρόσφατο βιβλίο του «Ανίκητοι Ηττημένοι» (γαλλικός τίτλος: Conversations entre adultes – Διάλογοι μεταξύ ενηλίκων, Παρίσι, 2017). Όλες οι αναφορές στα γραπτά του Γ. Βαρουφάκη έχουν μεταφραστεί από τη γαλλική έκδοση του βιβλίου του, που υπήρξε η αρχική. Η μελέτη του Τουσέν παρουσιάζει αναλυτικά και με συστηματικό τρόπο τις επιλογές των Τσίπρα και Βαρουφάκη, μέσα από τις οποίες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εγκλωβίστηκε στη διαπραγμάτευση με την τρόικα και οδηγήθηκε στην ήττα και στο "Μνημόνιο 3". Επιμένει ότι σε κάθε καμπή υπήρχε εναλλακτική λύση που, όμως, προϋπέθετε την απόφαση για σύγκρουση με τους δανειστές, την ηγεσία της ΕΕ και τις ντόπιες καθεστωτικές δυνάμεις.    "Γιατί ο Αλέξης Τσίπρας τοποθέτησε το Γενάρη του 2015 τον Γιάνη Βαρουφάκη στη θέση του υπουργού των Οικονοµικών; Ο Βαρουφάκης ήταν ελεύθερο ηλεκτρόνιο, χωρίς καµία επιρροή στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας πίστευε ότι, σε περίπτωση ανάγκης, µπορούσε να τον «παραιτήσει», χωρίς να προκαλέσει σοβαρούς τριγµούς στο κόµµα. Το προφίλ του Βαρουφάκη ταίριαζε µε το ρόλο που ήθελε να του αναθέσει ο Τσίπρας: ακαδηµαϊκός οικονοµολόγος, πρόσωπο µε λάµψη, µε µεγάλο επικοινωνιακό χάρισµα, που χειρίζεται τον προκλητικό και συµφιλιωτικό τόνο µε χαµόγελο και ξέρει άριστα αγγλικά."

Αυτοκριτική της δεκάρας από ΣΥΡΙΖΑ: Η Ρωσία φταίει για τρίτο μνημόνιο

Για γέλια και για κλάματα η αυτοκριτική του ΣΥΡΙΖΑ για τις αιτίες της εκλογικής του ήττας, γραμμένη δια των χειρών των τριών “φωστήρων” στελεχών του, Γ. Δραγασάκη, Θ. Δρίτσα και Α. Μπαλτά, οι οποίοι, δυστυχώς, έδωσαν ρέστα στην παραποίηση κάθε ίχνους αλήθειας, στην προσπάθειά τους να εξωραΐσουν το κατάντημα του ΣΥΡΙΖΑ, για το οποίο φέρουν και οι τρεις κάτι παραπάνω από θεμελιώδεις ευθύνες.

Είχαν καλλιεργηθεί αυταπάτες από κάποιες πλευρές του ΣΥΡΙΖΑ (βλέπε Λαφαζάνης +Αριστερό Ρεύμα), γράφουν οι “φωστήρες” της αυτοκριτικής, πως η Ρωσία ίσως και η Κίνα, θα συνέβαλαν πολιτικά και οικονομικά στην προσπάθεια της κυβέρνησης να απεμπλέξει τη χώρα από τα δεσμά των μνημονίων και κατ’ επέκταση από το ευρώ.

Η “ΜΕΤΑΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ” ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΩΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗΣ “ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ”

της Νάντιας Βαλαβάνη           Δημοσιεύτηκε την Κυριακή 16.02.2020 στο ειδικό ένθετο της εφημερίδας                     “Πελοπόννησος” με θέμα την “Επιστροφή στην κανονικότητα”           Τον Οκτώβρη 2019 εμφανίστηκε ένα σύνθημα στους τοίχους μιας Χιλής μήνες τώρα στους δρόμους ενάντια στις πολιτικές λιτότητας, με δεκάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες: “Δεν πρόκειται να επιστρέψουμε στην κανονικότητα, γιατί η κανονικότητα είναι το πρόβλημα.” Έχουν δίκιο.                     Μήπως όμως αυτό δεν ισχύει για μας; Αυτός που έχασε το σπίτι του δεν είναι φυσικό να ονειρεύεται “επιστροφή σε μια κανονικότητα  με σπίτι”; Οι γονείς που “μαθαίνουν” να ζουν με τα παιδιά τους στο εξωτερικό δεν “δικαιούνται” μια “κανονικότα με τα παιδιά στην Ελλάδα”; Σε τι είδους “κανονικότητα” “επιστρέφουμε” - ή αναζητούμε;           Στην αντιπαράθεση κυβέρνησης-αντιπολίτευσης, η πρώτη μιλάει για “επιστροφή σην κανονικότητα” με  ταυτόχρονη “έναρξη της νέας μεταπολίτευσης”, δηλ. “επιστροφή” όχι στο παρελθόν, αλλά στο μέλλον – πανομοιότυπα με Σαμαρά το 2014. Και “οι τράπεζες θα επιστρέψουν στην κανονικότητα το 2020” (“Βήμα”, 1.1.2020). Μήπως ωστόσο πρόκειται για “επιστροφή στην κανονικότητα του παλαιοκομματισμού” (Μανόλης Δρεττάκης, ΕφΣυν 03.09.2019); Ή ένα κοινωνικό  μέτωπο “μεγάλων αφεντικών”, “τζαμπατζήδων καναλαρχών”, “κομματικών στρατιών του παλιού  δικομματισμού” και κάθε είδους “τρωκτικών” “θέλει να ξεφορτωθεί το ΣΥΡΙΖΑ και να επανέλθει η τόσο προσοδοφόρα κανονικότητα... που χαλάσαμε” (Αλ.Τσίπρας, ΕφΣυν, 25.01.2020);