Του Ηλία Νικολακόπουλου, καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου
Σύμφωνα με το ακροτελεύτιο άρθρο 120 του ισχύοντος Συντάγματος 1975/86/01/08 και ειδικότερα στις παραγράφους 3 και 4 αυτού ορίζεται: Παρ. 3.<<Ο σφετερισμός με οποιονδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή, διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος>>. Παρ. 4.<<Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.>>.
Πρόκειται, για τη συνταγματική ποινικοποίηση του σφετερισμού της λαϊκής κυριαρχίας και αφορά κυρίως τους δημόσιους λειτουργούς που ασκούν τις απορρέουσες από αυτήν εξουσίες. (βλ. Γ.Κασιμάτη, Συνταγματικό Δίκαιο ΙΙ, Οι λειτουργίες του κράτους, εκδ. Αντ..Ν.. Σάκκουλα Αθήνα – Κομοτηνή 1980,σ 83-84). Επισημαίνω καταρχήν ότι: σύμφωνα με τη ρητή διατύπωση της παραγράφου 3 <<ο σφετερισμός με οποιοδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή>> τιμωρείται όχι μόνο ο με ένοπλα μέσα, πραξικοπηματικός σφετερισμός της λαϊκής κυριαρχίας αλλά ο με οποιονδήποτε τρόπο σφετερισμός. Η διατύπωση <<σφετερισμός με οποιονδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή….>> καλύπτει περιπτώσεις άμεσου ή έμμεσου σφετερισμού δηλαδή, αφορά όχι μόνο την ευθεία παράβαση αλλά και την οποιαδήποτε καταστρατήγηση του Συντάγματος μέσω της οποίας παραβιάζεται και διαστρέφεται το ουσιαστικό κανονιστικό περιεχόμενο μίας ή περισσότερων συνταγματικών διατάξεων.



