To Αριστερό δίκτυο της Δημοκρατικής Αριστεράς μίλησε

Σε ένα κείμενο με περισσότερες από 4500 λέξεις το Αριστερό δίκτυο της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΑΔΔΑ) εξωτερίκευσε ανήμερα τη Πρωτομαγιά τις απόψεις του για διάφορα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης και της συμμετοχής της ΔΑ στην κυβέρνηση Σαμαρά.

Αρκετά από τα σημεία της ανάλυσης ή προσέγγισης (ή και απομάκρυνσης του ΑΔΔΑ…) από τα μεγάλα προβλήματα της Ευρώπης και της χώρας, χρήζουν υπογράμμισης και κριτικής.

Σημειώνω και σχολιάζω μερικά από αυτά :

AΔΔΑ : «Τονίσαμε ότι η κατάσταση στη χώρα μας δεν προέκυψε ως νομοτέλεια φυσικών νόμων. Την κρίση δεν την έφεραν τα μνημόνια αλλά οι αδιέξοδες πολιτικές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ»

Σχόλιο : ΛΑΘΟΣ, τα μνημόνια χρησιμοποίησαν τις πολιτικές ΝΔ-ΠΑΣΟΚ για να προκαλέσουν μια καταστροφική κρίση – με τελικό στόχο τη διάλυση και «ρευστοποίηση» της χώρας…



Είναι αμφίβολο αν η σημερινή κυβέρνηση διαπραγματεύεται πραγματικά ή υπό την πίεση συγκεκριμένων ευρωπαϊκών και εθνικών συμφερόντων προωθεί ένα σχέδιο αντιμεταρρύθμισης με κύριο στόχο τη συντριβή των δυνάμεων της εργασίας και την αποδιάρθρωση της συνοχής της κοινωνίας των πολιτών.



Θυμίζετε τον σύζυγο που συνεχίζει να αμφιβάλλει για το αν απατάται, παρά την επίσημον δήλωσιν της συζύγου του εις την εφορίαν ότι ασκεί το επάγγελμα της ιεροδούλου….




…. οι εγγενείς αδυναμίες της θεσμικής διάρθρωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης….

ΛΑΘΟΣ, οι ηγετικοί παράγοντες της ΕΕ απεμπόλησαν τις αρχές της σύγκλισης οικονομιών και κοινωνιών και της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, οι δε αδυναμίες της θεσμικής διάρθρωσης ήταν απλές παρονυχίδες….



Η μεταπολεμική οργάνωση των δυτικών κοινωνιών στηρίχθηκε σε ένα πολιτικό-οικονομικό συμβιβασμό μεταξύ των δυνάμεων της εργασίας και του κεφαλαίου όπως αυτή κωδικοποιήθηκε στη συνθήκη του Bretton Woods



ΛΑΘΟΣ, το Bretton Woods ήταν πρωτίστως συμφωνία περί του τρόπου των διεθνών συναλλαγών με ιδιαίτερη έμφαση στο θέμα των συναλλαγματικών ισοτιμιών υπό καθεστώς κανόνος χρυσού. Σε λίγο οι «Ευρωπαϊστές της συμφοράς» θα μπορούν να επαίρονται για την επαναφορά του χρυσού - από τα θυμαράκια στο σύστημα των διεθνών συναλλαγών….





η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και η αλληλεγγύη των εταίρων μας που θα θέσουν την οικονομία σε κίνηση παραμένουν ακόμα διακηρυκτικοί λόγοι.

Τουλάχιστον μην υποτιμάτε τη νοημοσύνη μας , αν έχετε αποφασίσει να κάνετε χαρακίρι στη δική σας..



Η στωικότητα και η υπομονή όμως με την οποία οι δυνάμεις της εργασίας αντιμετωπίζουν την σημερινή κρίσιμη κατάσταση της χώρας δείχνει ότι υπάρχουν κοινωνικές δυνάμεις πρόθυμες να στηρίξουν ένα σχέδιο διεξόδου από την κρίση, να παραιτηθούν από άμεσες διεκδικήσεις ή πρόσκαιρες κατακτήσεις προκειμένου να πραγματοποιηθούν ριζικές αλλαγές που θα βελτιώσουν συνολικά την κοινωνία.



Δηλαδή να παραιτηθούν ξανά οι παραιτημένοι από « άμεσες διεκδικήσεις ή πρόσκαιρες κατακτήσεις» ; Σοβαρά μιλάμε;





Η συμφωνία μας στην λογική του 5-3-1 για την στελέχωση των θέσεων ευθύνης του κρατικού μηχανισμού αποτελεί παρέκβαση από τις βασικές μας αρχές…

Να υποθέσω ως βασική αρχή : «Στελεχώσου και μη ερεύνα»….



Η αμφιλεγόμενη στάση του κόμματος στα ζητήματα της οικολογίας (βλέπε εξόρυξη χρυσού Σκουριές Χαλκιδικής ) θέτει υπό αίρεση έναν από τους βασικούς πυλώνες της υπαρξιακής μας υπόστασης.


Φιοντόρ Ντοστογιέφσκυ : Η συνείδηση είναι αρρώστια…



Οφείλουμε να αλλάξουμε την ρητορική μας περί μικρότερου κράτους. Η δική μας αντίληψη βρίσκεται πέρα από το μικρό ή μεγάλο κράτος και επικεντρώνεται στη δημιουργία ενός κοινωνικά δίκαιου, αποτελεσματικού και λειτουργικού κράτους.



ΣΩΣΤΟ. Άντε όμως να το εξηγήσετε στους Νεοφιλελεύθερους Νεάντερνταλ που σας περιστοιχίζουν



Η Δημοκρατική Αριστερά οφείλει να καταθέσει τη δική της πολιτική ατζέντα και να μην ασκεί πολιτική διαμέσου επιφυλάξεων και αστερίσκων

Κ. Καβάφης : «Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις- η μέρα που αφέθηκες κι ενδίδεις – και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα – και πιαίνεις στον μονάρχην Αρταξέρξη – που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του – παρά τους αστερίσκους και τις επιφυλάξεις »

Το κόμμα μας απενοχοποίησε το επιχειρείν από τον χώρο της Αριστεράς

Το επιχειρείν που δεν σημαίνει λαδώνειν ή ληστεύειν, έχει παλαιόθεν απενοχοποιηθεί από την Αριστερά. Βεβαίως η Αριστερά προτιμά από κάθε άλλη επιχειρηματικότητα τη δημόσια ….

Στην ατέρμονη πορεία του για την μεγιστοποίηση του κέρδους, το κεφάλαιο μετατοπίζει τις παραγωγικές διαδικασίες εκεί όπου τα δικαιώματα των εργαζομένων και η προστασία του περιβάλλοντος παρουσιάζουν έλλειμμα.

ΟΡΘΗ διαπίστωση. Το κεφάλαιο κάνει τα δικά του, κι εμείς αντιμαχόμαστε την ασυδοσία των αγορών. Σε εθνική και διεθνή κλίμακα.



ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ

Η κρίση χρέους στην ευρωζώνη εξοικονομεί χρήματα στη Γερμανία !

Γ.Σχ. Στον παρόντα ιστότοπο έχει υποστηριχθεί επανειλημμένα ότι οι τυχόν οικονομικές απώλειες της Γερμανίας στη διάρκεια της κρίσης είναι απολύτως αποδεκτές και ανεκτές από την ίδια, δεδομένου ότι έχει επίγνωση πως σε κάθε «πολεμική επιχείρηση» υπάρχουν απώλειες…Νεώτερες αναλύσεις του ζητήματος όπως αυτή που ακολουθεί από το έγκυρο http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/18200-2013-05-07-11-14-36  δείχνουν  ότι οι όποιες απώλειες εξουδετερώνονται από το πλιάτσικο των «μνημονιοκρατούμενων» χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας…Ό,τι πάντως από τα δυο να συμβαίνει, το βέβαιο είναι ότι το πλιάτσικο καλά κρατεί….Ακολουθεί το άρθρο του banksnews




Καθ' όλη την διάρκεια της κρίσης χρέους στην ΕΕ, πολιτικοί κρατών του βορρά της ευρωζώνης έχουν επαναλάβει —αναρίθμητες φορές— ότι δεν θα ανεχθούν οι φορολογούμενοι των χωρών τους να επιβαρυνθούν για την επίλυση των προβλημάτων άλλων χωρών και η αφήγηση περί των «διασώσεων με χρήματα των φορολογουμένων» είναι αυτή η οποία έχει επικρατήσει.

Αλλά, παρά τα τριάμισι χρόνια αναταραχής στην ευρωζώνη τόσο σε ό,τι αφορά τα κρατικά χρέη όσο και σε ό,τι αφορά τις τράπεζες, και έπειτα από δανειακές συμβάσεις συνολικού ύψους 400 δισεκατομμυρίων ευρώ, στην πραγματικότητα οι φορολογούμενοι των κρατών του βορρά της ευρωζώνης δεν έχουν χάσει ούτε ένα ευρωλεπτό.

Επιπλέον, οι κυβερνήσεις στην Γερμανία, στην Φινλανδία, στην Αυστρία, στην Ολλανδία και στην Γαλλία έχουν εξοικονομήσει δισεκατομμύρια ευρώ, χάρη στην μεγάλη πτώση του κόστους δανεισμού τους από τις αγορές.

Αλλά αυτό δεν έχει εμποδίσει την κυρίαρχη αφήγηση περί των σκληρά εργαζόμενων βορειοευρωπαίων που βάζουν τα χρήματά τους με μεγάλο κίνδυνο για να σώσουν τους σπάταλους, τεμπέληδες νότιους

Ελληνικέ λαέ, μην ελπίζεις στην αυτοκτονία τους, θα βγάλουν τετραετία…

Του Γιώργου Δελαστίκ – από την εφημερίδα «ΠΡΙΝ» της 28.4.2013



*Γ.Σχ. Στη πρόσφατη σύνοδο της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, μια ομιλήτρια είπε χαρακτηριστικά : «Αυτοί θα μείνουν στην εξουσία, όχι με 151 ψήφους αλλά ακόμη και με 150 + 0,000001 %....Ευτυχώς, ο  αριστερός ντετερμινισμός δεν δικαιώνεται πάντοτε, το δε απρόβλεπτο δεν είναι προβλέψιμο !



Θα πέσει σύντομα η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη; Το ερώτημα αυτό έρχεται και επανέρχεται διαρκώς. Στις συζητήσεις μάλιστα, το θέμα αυτό τίθεται με διαρκώς οξύτερο τρόπο, όσο πιο αναιμική γίνεται η δράση του μαζικού κινήματος και όσο μεγαλώνει η απόγνωση του λαού από την ασκούμενη πολιτική.

Στο πλαίσιο αυτό υπερδιογκώνεται κάθε εσωτερική διαφωνία στους κόλπους της κυβέρνησης και επιχειρείται να αναχθεί σε παράγοντα καταλυτικών δήθεν εξελίξεων, παρόλο που έχει ήδη αποδειχθεί πάμπολλες φορές ότι κανένας από τους τρεις «Τσολάκογλου» πολιτικούς αρχηγούς δεν αντιστέκεται στην παραμικρή εντολή της τρόικας των επικυρίαρχων της ΕΕ και του ΔΝΤ.



Η απάντηση είναι κατηγορηματική: Όχι, η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ αποκλείεται να πέσει από μόνη της! Αν δεν αναπτυχθεί ένα ρωμαλέο λαϊκό κίνημα για να δημιουργήσει συνθήκες ανατροπής της, η κυβέρνηση αυτή θα βγάλει ...τετραετία! Οι λόγοι είναι απλούστατοι. Πρώτον, τόσο ο Σαμαράς όσο και ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης έχουν πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι στις εκλογές τελειώνει οριστικά και αμετάκλητα η πολιτική καριέρα των δύο τελευταίων, αλλά πιθανότατα και του Σαμαρά.



Σχηματικά μιλώντας, αν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει πρώτο κόμμα, ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης θα καθαιρεθούν την ίδια τη νύχτα των εκλογών προκειμένου τα απομεινάρια του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ (αν τελικά κατορθώσει να μπει στη Βουλή, πράγμα που δεν είναι αδύνατο για την «Αριστερά της προσκολλήσεως») να ετοιμαστούν να προσκολληθούν πολιτικά στον ΣΥΡΙΖΑ για να του δώσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Και ο ηττημένος και ατιμασμένος Σαμαράς όμως θα είναι πλέον άχρηστος για τη Δεξιά και πρωτίστως για την αστική τάξη, οπότε και θα πεταχτεί πιθανότατα αμέσως στη χωματερή πολιτικών. Τρελοί είναι επομένως ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης να ρίξουν την κυβέρνηση τους και να αυτοκτονήσουν πολιτικά;

Απόστρατοι εισβάλλουν στην Βουλή της Πορτογαλίας !

Το «μνημονιακό υπερκράτος» δημιουργεί ένα στρώμα πολιτικών απεξαρτημένο από κάθε λογική επιτόπιας (εθνικής) αποδοχής και απλώς διατεθειμένο να διεκπεραιώσει τις εντολές των ηγεμονικών χρηματιστικών κύκλων. Οι «απόστρατοι» των νεοταξίτικων και εν συνεχεία των μνημονιακών πολιτικών, ο Τόνυ Μπλαιρ της Αγγλίας, ο Φερχόϋγκεν της Ολλανδίας, ο Σρέντερ της Γερμανίας, ο Παπανδρέου-Τσολάκογλου της Ελλάδας , αποτέλεσαν παράγοντες ενός διεθνούς συστήματος εξουσίας που ήταν ιδιαίτερα γενναιόδωρο προς τους «ευδοκίμως τερματίσαντες» και εν συνεχεία αράξαντες στα διεθνή ρετιρέ της «υψηλής πολιτικής» - ως διεθνείς διπλωματικοί μεσολαβητές ή ως ομιλητές (τρομάρα τους…) σε διαλέξεις πανεπιστημιακού επιπέδου …

Από την άλλη πλευρά το «μνημονιακό υπερκράτος» δείχνεται ιδιαίτερα σκληρό απέναντι σε κάποιες βαθμίδες της παραδοσιακής διοίκησης , που μια φορά κι έναν καιρό έπαιζαν σημαντικό ρόλο στη παγίωση μιας ορισμένης πολιτικής τάξης. Παραδείγματος χάρη οι Έλληνες στρατιωτικοί και αστυνομικοί, παραδείγματος χάρη οι στρατιωτικοί της Πορτογαλίας : Οι τελευταίοι προχώρησαν τόσο ώστε προ καιρού, με ανακοίνωση του συνδικάτου των αξιωματικών, να απειλήσουν άμεσα και σοβαρά τη κυβέρνηση…. Έλεγαν στις 18.9.12 οι στρατιωτικοί :

«Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε στην Τρόικα και σε κανένα άλλο να συνεχίσουν. Έχουμε νόμιμη εξουσιοδότηση να υπερασπιστούμε το πορτογαλικό σύνταγμα και δεν μπορούμε, ούτε και πρόκειται να εγκαταλείψουμε ένα έθνος με 900 χρόνια ιστορία να μαραζώσει επειδή εσείς αποφασίσατε να κάνετε την Πορτογαλία όμηρο των διεθνών οικονομικών κύκλων».

Το τι έγινε μετά από αυτή την προειδοποίηση, είναι άγνωστο. Και σε μας οι προειδοποιήσεις και βολές αστυνομικών και στρατιωτικών δεν κατέληξαν σε αποτέλεσμα, αφενός λόγω της διαφαινόμενης ισχυρής θέλησης των Τροϊκανών να παραγκωνίσουν τους παλιούς διοικητικούς μηχανισμούς και αφετέρου λόγω της κατευναστικής παρέμβασης διαφόρων απόστρατων, που εξακολουθούν να φαντασιώνουν τον αξιωματικό ως ελίτ υπεράνω χρημάτων και ως μη υποκείμενο στην επιταγή του ακροτελεύτιου άρθρου του Ελληνικού Συντάγματος, που κηρύσσει την αντίσταση στην τυραννία…



Σήμερα το http://troktiko-blog.blogspot.gr/2013/05/blog-post_5702.html#more 

Αναφέρεται σε μια νέα κίνηση αποστράτων (αυτή τη φορά) αξιωματικών και υπαξιωματικών, που εισέβαλαν διαμαρτυρόμενοι στην Βουλή της Πορτογαλίας

«Τραγουδώντας τον ύμνο της «Επανάστασης των Γαρυφάλλων» (GrandolaVila Morena) Πορτογάλοι απόστρατοι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί, μαζί με άλλους πολίτες και συνταξιούχους άλλων κλάδων, εισέβαλλαν στην Βουλή της χώρας και αποδοκίμασαν τους βουλευτές της κυβέρνησης που συζητά και ετοιμάζεται να ψηφίσει νέα μέτρα εξόντωσής τους!

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

Οι ειδήμονες για τα θεατρικά και τα κινηματογραφικά θα έχουν να πουν πολλά γι αυτόν τον υπέροχο «πρωτογενή δημιουργό», ερμηνευτή και άνθρωπο, που έδωσε απαράμιλλες στιγμές έξαρσης στη ζωή μας. Θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να κατανοήσουμε την ποιότητα των 68 χρόνων ζωής του Βογιατζή, αλλά είναι βέβαιο ότι αξίζει το κόπο…

Εγώ προσωπικά θα ήθελα να σημειώσω δυο «εξωτερικά» σημεία από την όλη διαδρομή του :Το ένα είναι ο τίτλος της εφημερίδας ΣΤΟΧΟΣ , που αναφερόταν στον θάνατό του Βογιατζή υπό τον τίτλο «ΤΙΝΑΞΕ ΤΑ ΠΕΤΑΛΑ»…Είμαι απολύτως βέβαιος ότι εάν ο Βογιατζής έβλεπε τη κατάσταση από μια γωνιά, θα αισθανόταν ιδιαίτερα κολακευμένος από τον τίτλο των συγκεκριμένων πολιτικών αποβρασμάτων, που δεν περίμεναν ούτε καν την παρέλευση μερικών 24ωρων για να κάνουν την όποια αξιολόγησή τους για τον τεθνεώτα….

Το δεύτερο και πιο σημαντικό στοιχείο, δηλωτικό για το πώς η σοφία της ζωής αναβλύζει  ακόμη και από τις πιο απροσδόκητες πηγές, σχετίζεται με τη ταινία ΑΚΡΟΠΟΛ του Παντελή Βούλγαρη….Το ΑΚΡΟΠΟΛ είναι η ιστορία ενός θιάσου που περιφέρεται στην επαρχία, και του οποίου οι ηθοποιοί τρώνε και γλεντοκοπούν σε κέντρα μετά τη παράσταση. Σε μια τέτοια φάση ο Λευτέρης Βογιατζής ρίχνει μια κατανυκτική ζεϊμπεκιά, αφοσιωμένος απόλυτα στο πνεύμα κάθε χορευτικής φιγούρας… Τότε μπαίνει στο κέντρο αυτός που θα μπορούσε να προκαλέσει μεγαλύτερη έκπληξη και από τον ίδιο τον ερχομό ενός Αρειανού (!) , δηλαδή ο Ωνάσης (!), ο γνωστός εφοπλιστής. Οι πάντες αισθάνονται εντυπωσιασμένοι, σταματάνε να τρώνε και να συζητούν, στήνουν μάτι στις κινήσεις του Έλληνα κροίσου, εκτός από τον ίδιο το Βογιατζή που δεν βλέπει τίποτε, καθώς είναι δοσμένος στη χορευτική έκστασή του… Ο Ωνάσης του ρίχνει μια ματιά, και λέει μόνο : « Τι να τα κάνεις τα λεφτά….»



Δηλαδή «τι να τα κάνεις τα λεφτά» όταν διαθέτεις τέτοιο κέφι, τέτοια ανάταση και δημιουργικότητα…Δηλαδή ένας άνθρωπος που είχε λυσσωδώς υπηρετήσει τη λογική του πλούτου σε όλη του τη ζωή, συναντούσε και αναγνώριζε κάποιες υπέρτερες αξίες…

Κ. Κοττέας : Ενεργειακός σχεδιασμός Λακωνίας

Εισήγηση σε Ημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ της 28.4.2013

Α. Την εγκατάσταση Βιομηχανικών Αιολικών Πάρκων (ΒΑΠ) στο Δήμο Ανατολικής Μάνης, τον τρόπο ειδικότερα με τον οποίο μεθοδεύτηκε η νομιμοποίησή τους σε μια περιοχή κατεξοχήν αντενδεικνυόμενη για τέτοιου μεγέθους επεμβάσεις και

Β. Την αξιολόγηση του ισχύοντος ενεργειακού σχεδιασμού της Λακωνίας και της Πελοποννήσου γενικότερα, με τα σοβαρά κατά την άποψή μου ερωτήματα που προκύπτουν για την τεχνική και οικονομική της εφαρμοσιμότητα.

Α. ΒΑΠΕ ΚΑΙ ΜΑΝΗ

Η εγκατάσταση ΒΑΠΕ στη Μάνη εγκαινιάζεται με τις υπ’αριθμ. 197130/26-3-2012 και υπ’ αριθμ. 197266/30-3-2012 αποφάσεις του ΥΠΕΚΑ δυνάμει των οποίων εγκρίθηκαν περιβαλλοντικοί όροι για την κατασκευή και λειτουργία στο όρος Σαγγιά ενός ΑΣΠΗΕ ισχύος 55.3 MW και δυο ΑΣΠΗΕ ισχύος 16,1 MW και 31,1 MW αντίστοιχα.

Με τις ως άνω σχετικές αποφάσεις, το ΥΠΕΚΑ έχει εκδώσει περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις για τοποθέτηση 57 ανεμογεννητριών βιομηχανικού τύπου, ύψους πυλώνα 64-59 μέτρων και διαμέτρου πτερυγίων (δρομέα) 71-82 μέτρων, ύψους συνολικού 110-130 μέτρων, επί του όρους Σαγγιάς στη Μάνη. Επίσης, το ΥΠΕΚΑ επεξεργάζεται άλλα 6 αιτήματα για περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις τοποθέτησης 37 επιπλέον ανεμογεννητριών. Σύνολο 94. Όλες οι Α/Γ είναι προιόντα των εταιρειών ENERCON και REPOWER, γερμανικών συμφερόντων.

Η δυνατότητα εγκατάστασης βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας ανεβαίνει στις 217 Α/Γ και η δημόσια ευχή-δήλωση στο ΕΛΛΑΣ TV του κ. Ανδρεάκου, δημάρχου Ανατολικής Μάνης ήταν “μακάρι να ήταν 250 αλλά δε χωράνε”.

Οι Α/Γ τοποθετούνται όλες πάνω στην κεντρική κορυφογραμμή του Σαγγιά, είναι ορατές στη συντριπτική πλειοψηφία τους από τις κατοικούμενες και παραλιακές περιοχές. Με δεδομένη τη λιτότητα του μανιάτικου τοπίου, καμωμένου από απλές γραμμές, σχήματα και χρώματα, η προσθήκη των ΒΑΠΕ συνιστά αισθητική επέμβαση που ανατρέπει δραστικά μια πολύ ευαίσθητη ισορροπία. Η μετανάστευση και η ερήμωση από τις αρχές του 20ου αι. άφησαν τη Μάνη έξω από τις επιδράσεις της βιομηχανοποίησης, διαφυλάσσοντας την αρχιτεκτονική, τα μονοπάτια και τη Φύση. Ήταν ένα δώρο τελικά για τον τόπο, αφού παρέμεινε ένα ανοιχτό μουσείο με πάνω από 700 Βυζαντινά μνημεία, χωριά με ελάχιστη έως καμιά σύγχρονη παρέμβαση και μια παρθένα ενδοχώρα, με ξεχωριστή και πλούσια ορνιθοπανίδα. Για τη Μάνη αυτή η ταχεία ερήμωση από ανθρώπους υπήρξε ένα ιδιότυπο δώρο,

Πολιτικός σουρεαλισμός….

Από τις τοπικές οργανώσεις ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ Δ.Τριφυλλίας



Εδώ και μέρες ζούμε απίστευτες στιγμές πολιτικού σουρεαλισμού, όσον αφορά την συζήτηση για την περιοχή NATURA της περιοχής του Κυπαρισσιακού Κόλπου, την «επένδυση Ν.Κότινος» και τον καταιγισμό «συνεδριάσεων - διαβουλεύσεων».

Η συζήτηση στο Δημ.Συμβούλιο και στην σύσκεψη που ακολούθησε, κατέδειξε ορισμένα κρίσιμα ζητήματα:

1. η μονότονα επαναλαμβανόμενη πίστη στην «νομιμότητα, στο σεβασμό στο περιβάλλον και στην ανάπτυξη» - στην οποία ορκίζονταν πολλοί από μέρους της Δημοτικής Αρχής - ήταν προσχηματική. Δεν μπήκαν στον κόπο να μας εξηγήσουν ότι η «επένδυση» (εμπόριο το χαρακτήρισε Δημ.Σύμβουλος, real estate άλλος) βρίσκεται «στον πυρήνα προστατευόμενης περιοχής NATURA» (αμμοθίνες, παράκτια βλάστηση, δάσος πεύκης). (ΣΧΕΤΙΚΑ για τις αμμοθίνες ανάρτηση http://oikologein.blogspot.gr/2013/04/k.html )

2. έγινε πανηγυρικά αντιληπτό ότι την προστασία της περιοχής δεν την επιζητούν δυο - τρεις γραφικοί αλλά μεγάλο κομμάτι της τοπικής κοινωνίας, το οποίο αντιδρά στην τσιμεντοποίηση και στην διαφαινόμενη «εξυπηρέτηση» του «επενδυτή» από τον κρατικό μηχανισμό και το πολιτικό προσωπικό.

Η περιβόητη «σύσκεψη» με ΥΠΕΚΑ, Γεν.Γραμματέα Αποκεντρωμένης κ.Αγγελάκα και τον Περιφερειάρχη κ.Τατούλη μοιάζει σαν στημένο σκηνικό προκειμένου, ίσως να κερδίσουν χρόνο και να δημιουργήσουν τετελεσμένα; Είναι αδιανόητο η κ.Γεν.Γραμματέας του ΥΠΕΚΑ που δεσμεύτηκε εγγράφως, εκπροσωπώντας την Ελληνική Δημοκρατία, στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι θα προβεί στην άμεση Αναστολή Οικοδομικών Αδειών (με Υπουργική Απόφαση), να μην δεσμεύεται ότι θα το κάνει άμεσα και να μην δεσμεύεται ούτε για το περιεχόμενο ούτε για το χρόνο που θα εκδοθεί το Προεδρικό Διάταγμα για την προστασία της περιοχής.

Νοιώθουμε την υποχρέωση απέναντι στους πολίτες της Τριφυλίας, μετά την ανακοίνωση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ Μεσσηνίας Θανάση Πετράκου και την κοινοβουλευτική παρέμβαση ομάδας βουλευτών του κόμματός μας, να ενημερώσουμε για τα κάτωθι:

Η ισλανδική ήττα ως εμβολιασμός...

"Eλλάδα-Ισλανδία (και όμως) βίοι παράλληλοι" ,  τιτλοφορείται  ένα άρθρο του  Γιάννη Χρυσοβέργη      http://ataktoslogos.blogspot.gr/2013/05/1.html....

Ο επιχειρούμενος παραλληλισμός ανάμεσα στη δική μας χώρα και στη μικρή χώρα του Βορρά που πήρε τόσο σοβαρές πρωτοβουλίες εναντίον του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, είναι προφανής. Ας μη ξεχνάμε πόσοι από μας αναφέρονταν στο σθένος της Ισλανδίας και στις αποφάσεις που κατά καιρούς εντυπωσίαζαν  τη διεθνή κοινή γνώμη...
Η ήττα της ισλανδικής κοινωνίας είναι δείγμα μιας γενικότερης κόπωσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όμως υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις  ώστε το επεισόδιο  να "ψαχτεί" και η ήττα να λειτουργήσει ως εμβολιασμός άλλων κινημάτων. Διαβάζοντας διάφορα άρθρα  όπως του Χρυσοβέργη ή του Δελαστίκ στο ΕΘΝΟΣ, νομίζω ότι θα έπρεπε να ερευνηθεί  ο "'συμπλεγματικός" χαρακτήρας των επιλογών των πολιτών μιας μικροσκοπικής χώρας,  που προφανώς αισθάνεται ανασφάλεια...Το ίδιο ακριβώς "σύμπλεγμα" διακατέχει και τους πολίτες της δικής μας χώρας, που μπορούν να κάνουν ομολογημένα ανορθολογικές πολιτικές επιλογές γιατί έτσι επιβάλλουν οι συσχετισμοί δύναμης....Αυτοί οι πολλοί ατομικοί ανορθολογισμοί απασχολούσαν τον Μάρραιη Μπούχτσιν στο έργο του "Το παράλογο στην πολιτική"...

όλο το άρθρο του Χρυσοβέργη

Tα σκάφη τους, ο πλούτος τους ….

Τελικά στο σχέδιο νόμου για τα «Τουριστικά Πλοία και άλλες διατάξεις», εξαιρούνται από το φόρο πολυτελείας τα μηχανοκίνητα σκάφη κάτω των 10 μέτρων ή τα ιστιοπλοϊκά μήκους κάτω των δεκαπέντε μέτρων…Παράλληλα δεν αδικούνται (!) και οι πλουσιότεροι, οι άνω των 10-15 μέτρων, καθώς και αυτοί τυγχάνουν επιεικούς μεταχείρισης….

Η κατάσταση έχει κάποιες αναλογίες με τη Σημιτική περίοδο, όταν εξαιρέθηκαν του φορολογικού τεκμηρίου εισοδήματος τα μεγάλα 4Χ4 με αποτέλεσμα, μέσα σε μήνες αν όχι σε εβδομάδες, να γεμίσει το Κολωνάκι από καλοπλυμένες και καλογιαλισμένες τζιπάρες που δεν είχαν ούτε ίχνος επαφής με χωματόδρομο…Κοντολογίς ο κύριος Σημίτης, που τον εκθείαζαν ως εκσυγχρονιστή με πράσινες ευαισθησίες ακόμη και διάφοροι αριστερίζοντες χαζοβιόληδες , «συνέβαλε» αφενός σε μια κάποια εκτόπιση των οχημάτων μικρού κυβισμού, που προξενούσαν μικρότερη ρύπανση, κι αφετέρου στην ενίσχυση των μεγάλων κατασκευαστών οχημάτων και στην επιδείνωση του ελληνικού εμπορικού ισοζυγίου…

Σήμερα το σκάφος αναψυχής προσλαμβάνει ένα χαρακτήρα «ΙΧ της θάλασσας» και προκαλεί τη σιελόρροια μεγάλου τμήματος επιχειρηματιών. Το πρόβλημα είναι ότι η Τρόϊκα εσωτερικού στερείται παντελώς «στρατηγικής άποψης» για το νέο συγκοινωνιακό μέσο ενώ παράλληλα δείχνεται άτεγκτη και σκληρή απέναντι σε αυτούς που  δεν έχουν  ούτε  σκάφη  για να πλύνουν τα ρούχα τους…
Εν όψει,  μικρή ανεμογεννήτρια  για την αφαλάτωση νερού

To ΣτΕ, οι συνήθεις "ανησυχούντες" και ο Λεγκαλισμός ….

Ακόμη δεν προλάβαμε να μάθουμε την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας εναντίον των χαριστικών και αντισυνταγματικών ρυθμίσεων της τρόϊκας εσωτερικού σχετικά με τα αυθαίρετα, και άρχισε η κοινωνικοπολιτική υπονόμευσή της….Έτσι διαβάζουμε στην

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_01/05/2013_496982



την άποψη «νομικών κύκλων» περί αδιεξόδου και διαιώνισης του προβλήματος, όπως επίσης και ότι η Πολιτεία δεν είναι διατεθειμένη να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του ΣτΕ !!!!

Τώρα, αν αυτό δεν συνιστά ευθεία βολή κατά του Συντάγματος, αν αυτό δεν είναι σινιάλο για την παραπέρα υπονόμευση του ανώτατου καταστατικού χάρτη της χώρας και της δημοκρατίας, τότε τι άλλο είναι ;

Προφανώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με προεργασία, με λείανση του εδάφους για την προέλαση των δυνάμεων του μνημονιακού ολέθρου, παρά τις όποιες νομικές και δικαιϊκές αντιστάσεις.



Εννοείται φυσικά ότι η συγκεκριμένη απόφαση του ΣτΕ δεν πρέπει να μας αποκοιμίζει και να μας κάνει να νομίζουμε ότι όλα λύνονται δια προσφυγών στα δικαστήρια ή ότι όλες οι αποφάσεις των δικαστηρίων τηρούνται απαρέγκλιτα (=Λεγκαλισμός…)….Στη προκειμένη περίπτωση θα ήταν πολύ καλό να θυμόμαστε τις αναφορές του αείμνηστου Γιώργου Παπαδημητρίου, Νομικού Περιβάλλοντος και δημιουργού του πρωτοποριακού (τότε..) δικτυακού τόπου nomosphysis , στις σταθερές έως διευρυνόμενες αποκλίσεις της «πραγματικής πραγματικότητας» (κατά πως έλεγε ο Καστοριάδης..) από τη «νομική πραγματικότητα» των κοινοβουλευτικών ρυθμίσεων και δικαστικών αποφάσεων…

Σχετικά  με τα παραπάνω είναι το κείμενο της  Συμβούλου Επικρατείας κ. Μαρίας Καραμανώφ



http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2013/04/k.html



Όλο το άρθρο της Καθημερινής : http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_01/05/2013_496982





Στον «αέρα» εκατοντάδες χιλιάδες αυθαίρετα, για τα οποία προβλεπόταν το «πάγωμα» της κατεδάφισής τους για 30 χρόνια.

22 Στελέχη των Οικολόγων Πρασίνων αποχωρούν …

Δεν έχω τη παραμικρή αμφιβολία, ότι εάν στις εκλογές του Μαϊου του 2012 οι ΟΠ έπαιρναν 3% αντί 2,93% , και επομένως εάν έμπαιναν στη Βουλή, τότε δε θα υπήρχε ΤΡΟΪΚΑ εσωτερικού , για τον απλούστατο λόγο ότι τα κόμματα που θα συμμετείχαν στη κυβέρνηση ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΪΟ του 12 δε θα ήταν τρία αλλά τέσσερα !

Οι ΟΠ έπαιξαν ένα διαρκώς επαμφετορίζοντα ρόλο έναντι της μεγαλύτερης ιστορικής πρόκλησης που τέθηκε σε αυτή τη χώρα, στη νότια Ευρώπη, στην Ευρώπη γενικότερα…Ήταν γενικώς και απολύτως διαθέσιμοι στην ανάληψη μεριδίου κυβερνητικής εξουσίας, αλλά τώρα «που δεν τους βγήκε», αντί να μπουν σε σκέψεις και να κάνουν την αυτοκριτική τους, το ρίχνουν στην υπόθεση της αυτονομίας της πολιτικής οικολογίας…. . Αλλά η «αυτονομία» τους είναι γνωστή στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ του οικολογικού κινήματος : Το ότι πορεύθηκαν με βάση την προιμοδότηση των Ευρωπαίων πρασίνων και το ότι αναγόρευσαν σε πολιτικό κηδεμόνα τους έναν διεθνή τυχοδιώκτη πρώτου μεγέθους, το ότι ελάχιστα στηρίχθηκαν στα δικά τους πεπραγμένα και ότι συχνότατα και απολύτως αθέμιτα αυτοχρίσθηκαν εκφραστές του ενεργού οικολογικού κινήματος , ήταν απολύτως σαφές.

Όχι, το θέμα δεν ήταν η «αυτονομία της πολιτικής οικολογίας» - που θα μπορούσε να κατοχυρωθεί σε ένα πολυτασικό ή ομοσπονδιακό πολιτικό μόρφωμα με τον Χ ή Ψ τρόπο : Το θέμα ήταν η πολιτική ετερονομία και ο πολιτικός ετεροκαθορισμός τους από τα κέντρα που απεργάζονταν την πλήρη καταβαράθρωση των δημοκρατικών θεσμίσεων σε εσωτερικό και ευρωπαϊκό επίπεδο . Το θέμα είναι ότι συνέδεσαν μια πρωτοπόρα προβληματική (που κι αυτοί δεν πολυκαταλάβαιναν μέσα στην εκλογοκεντρική τους φούρια…) με την υποταγή στα μικρομεσαία και μεγάλα κέντρα εξουσίας…

Βεβαίως, ποτέ δεν είναι αργά. Ποτέ δεν είναι αργά για νέες σκέψεις, για την επανεκκίνηση ενός λόγου ενάντια στον αφόρητο οικονομισμό, ενάντια στην αποσάθρωση της ποιότητας ζωής και της φύσης – αλλά όχι από την «εξαντρίκ» σκοπιά κάποιων αγοραφοβικών πολιτικών παραγόντων, αλλά από τη σκοπιά μαχόμενων πολιτών, που μετέχουν στη μεγάλη περιπέτεια του αγώνα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό και στις τερατογενέσεις του…

Τα 22 στελέχη των ΟΠ ( Αθηνά Κοϊμτσίδου, Αλέκα Μελιάδου, Αλέξανδρος Αποστόλου, Αλέξανδρος Λαλάκος, Αντρέας Κουσουρής, Γιάννης Γεωργίου, Γιώργος Κριμιτσάς, Δημήρης Μπανάκος, Δημήτρης Κουτσουρέλης, Δημήτρης Μπάρδης, Δημήτρης Νοταράς, Δημήτρης Παπακωνσταντίνου, Δημήτρης Στασινόπουλος, Ελένη Παρασκευοπούλου, Ιωάννης Καραμήτρος, Καλή Παναγιωτίδου, Κωνσταντίνος Κατώπης, Κώστας Γκαράκης, Λιάνα Κατώπη, Μιχάλης Αντύπας, Μιχάλης Ασημακόπουλος, Νίκος Μυλωνάς)



αποχωρούν καταγγέλλοντας τα πεπραγμένα  της σημερινής ηγετικής ομάδας και προβλέποντας ή προειδοποιώντας για τη βαθμιαία μετακίνηση των ΟΠ στην Αριστερά…Λέει το γνωμικό : Αν δεν πάει το βουνό στον Μωάμεθ, τότε πηγαίνει ο Μωάμεθ στο βουνό…Μόνο που σε αυτό το βουνό ενδημούν ήδη αρκετοί Μωάμεθ…

Όλο το κείμενο των 22

Βρισκόμαστε σε ένα κομβικό σημείο για τις εξελίξεις στη χώρα και την Ευρώπη, για τη μορφή που θα πάρει η οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική ανασυγκρότησή τους. Οι σημερινές επιλογές θα καθορίσουν την εικόνα της χώρας και τη μορφή της Ευρώπης για πολλές δεκαετίες.

Αυτή τη στιγμή η χώρα, εμείς, έχουμε περισσότερο από ποτέ ανάγκη την πολιτική οικολογία. Αν αναζητάμε λύσεις βιώσιμες και κοινωνικά δίκαιες, χρειάζεται να επηρεάσουμε τις εξελίξεις προς την κατεύθυνση των ιδεών, που υπερασπίζεται η πολιτική οικολογία. Χρειαζόμαστε ένα πράσινο κόμμα που:

• θα υπερασπίζεται την πολιτική του αυτονομία διεκδικώντας τη διαμόρφωση ενός διακριτού πράσινου πόλου. Που δεν θα είναι ουρά εκλογικών ή άλλων σχεδιασμών «δεξιών» ή «αριστερών» σχηματισμών.

ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΑΚΕΛ

Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ της 29.4.2013 ζητάει τη πραγματοποίηση δημοψηφίσματος με βασικό ερώτημα την έξοδο της Κύπρου από τη Δανειακή Σύμβαση και το Μνημόνιο , ενώ επίσης υποστηρίζει πως μια τέτοια λύση «το πιθανότερο ισοδυναμεί με απόφαση εξόδου της Κύπρου από την Οικονομική και Νομισματική Ένωση του ευρώ».

Λέει το ΑΚΕΛ : «Η υλοποίηση μιας τέτοιας απόφασης σε περίπτωση που υιοθετηθεί θα πρέπει να επιδιωχθεί μέσω διαπραγματεύσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, για συντεταγμένη έξοδο και στη βάση των αρχών του Διεθνούς Δικαίου».

Όλη η απόφαση :





" Η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ συνήλθε σήμερα Δευτέρα 29 Απριλίου 2013 για να μελετήσει τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί στην Κυπριακή Οικονομία μετά τη συνομολόγηση Μνημονίου και Δανειακής Σύμβασης μεταξύ της κυβέρνησης Αναστασιάδη και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφού συζήτησε στη βάση εμπεριστατωμένης επιστημονικής μελέτης κατέληξε στα εξής:

1. Είναι αναντίλεκτο γεγονός ότι η Κύπρος βρίσκεται ενώπιον ιστορικών αποφάσεων που θα καθορίσουν το οικονομικό αλλά κυρίως το πολιτικό μέλλον της Κύπρου.

2. Η Ολομέλεια της Κ.Ε. ΑΚΕΛ είχε δηλώσει την ετοιμότητα της να στηρίξει την Κυβέρνηση στο δύσκολο έργο της αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης εφόσον οι ενέργειες της κινούνταν προς την ορθή κατεύθυνση. Ωστόσο, είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν επρόκειτο να συναινέσει σε μέτρα που θα καταδίκαζαν το σύνολο του κυπριακού λαού και ιδιαίτερα τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τη νέα γενιά, τους συνταξιούχους και τις ευάλωτες ομάδες σε ανέχεια και αδιέξοδα.

3. Οι αποφάσεις του Eurogroup της 15ης Μαρτίου και η συμφωνία της 25ης Μαρτίου έχουν δημιουργήσει νέα, πρωτοφανή, αρνητικά και καταστροφικά δεδομένα για την Κυπριακή Οικονομία. Οι σοβαρότατες επιπτώσεις στον τραπεζικό τομέα και ευρύτερα στην οικονομία και η συνεπακόλουθη ύφεση λόγω των μέτρων που έχουν συμφωνηθεί, αφαιρούν τη δυνατότητα ανάκαμψης της Κυπριακής Οικονομίας στο επόμενο διάστημα, μειώνουν τον κοινωνικό ρόλο του κράτους και δημιουργούν συνθήκες μακροχρόνιας επιδείνωσης ως αποτέλεσμα της αναπόφευκτης συνομολόγησης «νέων μνημονίων».

4. Η συσσωρευμένη εμπειρία από την εφαρμογή μνημονίων απόλυτης λιτότητας σε άλλες χώρες, αλλά και οι εκτιμήσεις για το μέλλον της ευρωζώνης σε σχέση και με την οικονομική πολιτική που θα ακολουθηθεί στο μέλλον, δεικνύουν ότι η παραμονή στο παρόν Μνημόνιο, το οποίο συνιστά σοβαρή αρνητική - ποιοτική διαφοροποίηση σε σχέση με το μνημόνιο του Νιόβρη, θα συνοδεύεται με σημαντική απώλεια κυριαρχίας, ευημερίας και με ένταση της κοινωνικής εξαθλίωσης. Η παραμονή στο Μνημόνιο εκτιμούμε ότι θα έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις τόσο στο Κυπριακό όσο και στα θέματα διαχείρισης του Φυσικού Αερίου.

Κάτι πολύ άσχημο μας ετοιμάζουν!

Του Σταύρου Βιτάλη, Προέδρου του Πατριωτικού Μετώπου.



Γ.Σχ. : Ο Σταύρος Βιτάλης αδικεί την ανάλυσή του όταν βάζει το όνομα του Αλέξη Τσίπρα δίπλα σε αυτό του Μιχαλολιάκου….Ευχαρίστως θα υπέθετα ότι με τη κίνηση αυτή θέλει να εκφράσει τους δυο αντιτιθέμενους πόλους της πολιτικής σκηνής , πλην όμως η έκφραση του ΣΒ περί « του Λαού που σέρνεται μεταξύ του Σουλειμάν, της Φατμαγκιούλ, του Τσίπρα και του Μιχαλολιάκου» είναι δηλωτική απαξίας ΚΑΙ των μεν ΚΑΙ των δε…Κατά τα άλλα, το άρθρο του ΣΒ προσθέτει κάποια πράγματα και επιβεβαιώνει κάτι στο οποίο αναφέρεται ο παρών ιστότοπος εδώ και καιρό : Ότι το παγκόσμιο «πλουραλιστικό» νομισματικό σύστημα ωθείται ή τείνει προς την επαναφορά του χρυσού κανόνα, προς την ανάκτηση των χρηματικών λειτουργιών από το «πολύτιμο μέταλλο» και την μείωση της ρυθμιστικής και παρεμβατικής ικανότητας των εθνικών κρατών…Σχετικά δες

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2013/04/blog-post_2.html

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2011/08/blog-post_23.html


Tο άρθρο του Σταύρου Βιτάλη 


Κάτι πολύ άσχημο ετοιμάζουν οι διεθνείς τοκογλύφοι, για τους Λαούς όλου του κόσμου.
Τον χορό έσυρε και πάλι ο εκπρόσωπος της οικογένειας εκείνης, η οποία χρηματοδότησε και τους δύο παγκοσμίους πολέμους, και μάλιστα όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές: Των Rothchild. Με πρώτο τον Evelyn Robert Adrian de Rothschild, Βρετανό χρηματιστή, ο οποίος πρόσφατα σε διεθνές ΜΜΕ, δήλωσε: «Νομίζω πως όλοι πρέπει να στραφούμε προς αυτή την ευκαιρία που μας δίνεται και να κινηθούμε προς την κατεύθυνση ενός παγκόσμιου νομίσματος».



Την ίδια ώρα:

• 534 τόνοι χρυσού, που αποτελεί ρεκόρ αγορών χρυσού τα τελευταία 50 χρόνια, αγοράστηκαν πέρυσι από τις Κεντρικές τράπεζες, σύμφωνα με τα στοιχεία του World Gold Council. Οι συνολικές αγοραπωλησίες έφθασαν στο απίστευτο ποσό των 236,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

• Οι μεγαλύτεροι αγοραστές χρυσού είναι οι Κεντρικές Τράπεζες Ινδίας και Κίνας.

Από την εποχή της βρετανικής αποικιοκρατίας μέχρι σήμερα...

του Θέμου Χ. Στοφορόπουλου*


1. Τουλάχιστον από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου μέχρι σήμερα, τα ίδια συμφέροντα κυβερνούν στην Αθήνα, καθορίζοντας την πορεία του Ελληνισμού γενικά και του Κυπριακού ειδικότερα. Τελευταίο επεισόδιο, η οικονομική κρίση στην Κύπρο, μοιραία επίπτωση της όλης πολιτικής που ακολούθησε η Αθήνα (και πειθανάγκασε τη Λευκωσία να δεχθεί) μετά τη μεταπολίτευση.

2. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπ’όψη ότι, από την εποχή της βρε¬τανικής αποικιοκρατίας μέχρι σήμερα, οι Τουρκοκύπριοι δέχονται να έχουν υπερπρονόμια, που είναι μέσο ξενοκρατίας επί των Ελληνοκυπρίων . Δεν αλλάζει αυτή τη διαπίστωση η εξαίρεση των λίγων προοδευτικών Τουρκοκυπρίων που πλήρωσαν ακριβά το παράδειγμά τους. Βέβαια, οι Τουρκοκύπριοι δεν μπορούσαν και δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, φυ¬λακισμένοι όπως ήσαν και είναι στον τουρκικό εθνικισμό και επεκτατισμό.

3. Πάντως, υπό τις συνθήκες στρατιωτικής κατοχής, εθνοκάθαρσης και εποικισμού που επικρατούν στην Κύπρο, οι λεγόμενες διακοινοτικές συνομιλίες ή θα καταλήξουν σε παραλλαγή του Σχεδίου Ανάν ή θα συνε¬χίζονται όπως μέχρι τώρα, με τις συνέπειες του «Αττίλα» να παγιώνονται.

Οι παραδοσιακοί σπόροι, ως νέα γενετικά αυθαίρετα …..

.

Τα «αυθαίρετα» ήταν μορφές παρέμβασης στο δομημένο και φυσικό περιβάλλον, χωρίς άδεια και σε παράβαση των όποιων δημόσιων ρυθμίσεων , που στόχευαν στην ικανοποίηση συλλογικών αναγκών…Τα νέα αυθαίρετα δεν έχουν το παρουσιαστικό παραγκών ή δόμησης δίπλα στο κύμα ή εντός δασικού χώρου, αλλά κάτι πολύ χειρότερο : Συνιστούν ιδιοποίηση (ή ιδιωτικοποίηση, αν θέλετε…) βασικών όρων της ζωής, όπως είναι το γενετικό υλικό – κυρίως οι σπόροι των φυτών…Εδώ ταιριάζει και ο όρος «βιοπειρατεία», που μια και μόνο λέξη δηλώνει το «κούρσεμα» της ζωής από θρασύτατες εταιρείες και γραφειοκράτες της συμφοράς…Πρόσφατα τόσο στην  http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2013/04/blog-post_4.html  

και στο  http://oikologein.blogspot.gr/2013/03/blog-post_12.html

κάναμε αναφορά στη πρακτική της ARC2020 για τη γεωργική αντιμεταρρύθμιση, που προωθείται στην ΕΕ και ευνοεί τις μεγάλες εταιρείες οικοδομώντας μια εφιαλτική εικόνα στην ύπαιθρο. Στην κινηματική δραστηριότητα αυτή δεν θα ήταν δυνατό να λείψει μια συλλογικότητα που είναι τόσο μπροστά στην οικολογική «επετηρίδα», και που δίνει το παρών της όχι μόνο με «εναλλακτικές δράσεις» αλλά και με άμεσες διαμαρτυρίες εναντίον αυτών που καταστρέφουν ή ιδιοποιούνται τη φύση…H συλλογικότητα αυτή είναι ο PELITI, ο οποίος και υποστηρίζει στην τελευταία ανακοίνωσή του (26.4.2013):


Οι σπόροι που παράγονται από γεωργούς (παραδοσιακοί και σύγχρονοι), ανήκουν στη σφαίρα της δημόσιας ιδιοκτησίας και αποτελούν Κοινά Αγαθά. Μπορούν ελεύθερα να αναπαραχθούν από όλους. Αντίθετα, οι σπόροι που παράγονται από ιδιωτικές εταιρίες, καλύπτονται από περιορισμούς πνευματικών δικαιωμάτων ή ακόμα και πατέντες βιομηχανικού τύπου και είτε για τεχνικούς ή για νομικούς λόγους δεν αναπαράγονται.

Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή νομοθεσία, στηρίζει συστηματικά τους βιομηχανικούς αυτούς σπόρους, ενώ ταυτόχρονα επιβάλει παράλογες απαιτήσεις στους σπόρους των αγροτών περιορίζοντας την εμπορική τους κυκλοφορία. Ως αποτέλεσμα αυτός ο πολύτιμος φυσικός πόρος που αποκαλείται αγροτική βιοποικιλότητα και αποτελεί τη βάση της διατροφικής μας ασφάλειας, χάνεται προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων.

Στις 6 Μαΐου 2013, οι Ευρωπαίοι Επίτροποι θα κληθούν σε ψηφοφορία για ένα νέο νομοσχέδιο που επικυρώνει την καταδίωξη των σπόρων που παράγουν οι γεωργοί.

Καλούμε την Ελληνίδα Επίτροπο κ. Μαρία Δαμανάκη να τεθεί ενώπιον των ευθυνών της

Αγγλική απόπειρα τρομοκράτησης της Σκοτίας μέσω λίρας

.Του Γιώργου Δελαστίκ


Οι Άγγλοι επισείουν το φόβο μπροστά στη νομισματική ελευθερία, για να κρατήσουν την Σκοτία υπό έλεγχο…Είναι και σε αυτή τη περίσταση «ο φόβος μπροστά στην ελευθερία» (Έριχ Φρομ) , που οι δυνάστες επιχειρούν να αναβαθμίσουν σε πανικό για να κρατούν τους εξαρτημένους υπό εξάρτηση…Να μια περίπτωση που παραπέμπει στη δική μας κατάσταση ευθέως : Τι ευρώ τι στερλίνα, τι Παπάγος τι Πλαστήρας, τι μπρόκολα τι λάχανα !  Γ.Σχ.



Το άρθρο του Δελαστίκ :

Πρέπει να έχουν φοβηθεί πολύ οι Αγγλοι εν όψει του δημοψηφίσματος που θα γίνει στη Σκοτία τον Σεπτέμβριο του 2014 με θέμα την απόσχιση της χώρας αυτής από το Ηνωμένο Βασίλειο και την αποτίναξη έτσι της επικυριαρχίας του Λονδίνου. Οι αγγλικές αντιδράσεις δείχνουν ότι στους ηγετικούς κύκλους της βρετανικής πρωτεύουσας εδραιώνεται σταδιακά η πεποίθηση πως το «Ναι» στην ανεξαρτησία της Σκοτίας θα επικρατήσει πανηγυρικά του χρόνου.

Πυκνώνουν έτσι τις προσπάθειές τους να εκβιάσουν και να τρομοκρατήσουν τους Σκοτσέζους ψηφοφόρους με πραγματικές ή φανταστικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει κάθε ανεξάρτητο κράτος στη γέννησή του, ελπίζοντας ότι θα τους φοβίσουν τόσο ώστε τελικά αποκαρδιωμένοι να προτιμήσουν τη… «σιγουριά της δουλείας» από τις προκλήσεις της ανεξαρτησίας!

Την εβδομάδα αυτή, η δεξιά βρετανική κυβέρνηση δια στόματος του υπουργού Οικονομικών Τζορτζ Οσμπορν, σε συνέντευξή του στο BBC, απείλησε τους Σκοτσέζους ότι, αν ψηφίσουν υπέρ της ανεξαρτησίας τους, τότε το Λονδίνο δεν θα τους επιτρέψει να χρησιμοποιούν ως εθνικό νόμισμα της ανεξάρτητης Σκοτίας την αγγλική λίρα. Μεγάλος καημός! Κατάθλιψη θα πάθουν οι Σκοτσέζοι αν δεν έχουν ως νόμισμά τους τη στερλίνα για να τους κάνουν ό,τι θέλουν οι Αγγλοι, στραγγαλίζοντας τους Σκοτσέζους οικονομικά όποια στιγμή θελήσουν!

«Ας είμαστε καθαροί. Η εγκατάλειψη των τρεχουσών διευθετήσεων θα συνιστούσε πραγματικά μια βαθιά βουτιά σε αχαρταγράφητα νερά» δήλωσε περισπούδαστα ο Οσμπορν και πρόσθεσε υποκριτικά: «Γιατί θα έπρεπε 58 εκατομμύρια πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου να εκχωρήσουν μέρος της κυριαρχίας τους επί της νομισματικής και πιθανόν της οικονομικής πολιτικής για 5 εκατομμύρια ανθρώπους σε ένα άλλο κράτος» – πράγμα που κατά τον Αγλλο υπουργό Οικονομικών θα συνέβαινε, αν μετά την ανεξαρτησία της η Σκοτία προχωρούσε σε νομισματική ένωση με την Αγγλία προκειμένου να συνεχίσει να χρησιμοποιεί τη στερλίνα. Πρόκειται φυσικά για αστείο επιχείρημα.

ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ” ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ…

της Φλώρας Παπαδέδε, από την εφημερίδα ΠΡΙΝ, 7.4.2013




Είναι τα βουνά, τα δάση φυσικό περιβάλλον; Και πώς να τα αποτιμήσουμε; Πόσο αποτιμούνται οι βουνοκορφές της Κρήτης, της Μάνης, της Εύβοιας, της Ικαρίας στα χρηματιστήρια των αγορών; Πόσο αποτιμούνται τα δάση ελάτης της Λάρισας, της Δράμας, της Ροδόπης στα χρηματιστήρια αξιών, ενέργειας, «δικαιωμάτων ρύπων»; Πώς αποτιμούνται οι παραλίες κι η γη μας στους συντελεστές απόδοσης των «πράσινων» επιχειρήσεων ΑΠΕ; Με το μοναδικό κριτήριο που γνωρίζει η ιδιωτική «επιχειρηματικότητα» κάθε χρώματος: το εύκολο, γρήγορο και το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος. «Ο ήλιος, ο αέρας, το νερό είναι δωρεάν»… γι’ αυτούς. Η γη ανήκει σε κάποιους, αλλά την δεσμεύουν με το Ν. «Μπιρμπίλη»/3851/2010 που χαρακτηρίζει τις ΑΠΕ «έργα ύψιστης εθνικής προτεραιότητας». Και πάνω από όλα είναι «επενδυτές», δηλαδή:



α) ΔΕΝ βάζουν λεφτά! Επιδοτούνται και για τα 2/3 της «επένδυσης» και στην τιμή (που μεσοσταθμικά για όλες τις τεχνολογίες ΑΠΕ έφτασε το 2012, τα 186,7€/MWh στο διασυνδεδεμένο Σύστημα. Πηγή: ΛΑΓΗΕ)



β) ΔΕΝ παίρνουν επιχειρηματικό ρίσκο! Αφού, με τα νομοθετήματα της «απελευθέρωσης των αγορών» από το 1999 κι εντεύθεν, πουλάνε την ενέργεια τους κατά προτεραιότητα και υποχρεωτικά.



Το 2009-2012, μόνο από την επιδότηση των τιμών τους από το Ειδικό Τέλος ΑΠΕ (που μετονομάστηκε σε Ειδικό Τέλος Μείωσης Εκπομπών Αέριων Ρύπων-ΕΤΜΕΑΡ) ενθυλάκωσαν 2,3 δις€! Κατευθείαν από το λογαριασμό του ρεύματος και την τσέπη των καταναλωτών. Το 2013, το κόστος επιδότησής τους αναμένεται να φτάσει τα 1,9 δις€ και το 2014, τα 2,2 δις€ (Πηγή: ΛΑΓΗΕ). Συνολικά 6,4 δις€ σε μόλις έξι χρόνια! Περισσότερα από τον ετήσιο κύκλο εργασιών της μεγαλύτερης βιομηχανικής επιχείρησης, της ΔΕΗ (2011: 5,8 δις€), ή αλλιώς το 3,1% του ΑΕΠ της χώρας!! (2012: 206 δις€, Πηγή: ΕΛΙΑΜΕΠ)



Δώσαμε μόλις τον ορισμό της αρπαχτής. Ας δώσουμε και την εικόνα της Ελλάδας των «πράσινων επενδύσεων»,

Οικολοκατάσταση….

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 27.4.13

Η κατάσταση της ποιότητας ζωής, όπως αυτή εκπροσωπείται από το περιβάλλον, τις κυκλοφοριακές και ενεργειακές συνθήκες, την αισθητική του αστικού και υπαίθριου χώρου, αλλά και από ψυχικές παραμέτρους όπως η δημιουργικότητα ή η σχέση ανθρώπου και χρόνου - ακολουθεί μια διαδικασία μνημονιακής εξαχρείωσης.. … Το άγχος και η ανία - δομικά χαρακτηριστικά της ψυχικής «ζωής εν καπιταλισμώ», σύμφωνα με μια προσέγγιση του Έριχ Φρομ - περνάνε σε φάση παροξυσμού... Ο οικονομιστικός λόγος εξωθεί στο περιθώριο την «οικονομική της ευημερίας», κάνοντας όλους εμάς που συμμετείχαμε στις συζητήσεις για ένα «εναλλακτικό δείκτη ευημερίας» στη θέση του σημερινού ΑΕΠ ή για ένα άλλο μοντέλο σοσιαλισμού – διακριτό από κάποιες μαρξογενείς απόψεις περί ανάπτυξης των συμβατικών παραγωγικών δυνάμεων και καταναλωτικής αφθονίας – να αισθανόμαστε «περίεργοι»….



Από τα τέλη της δεκαετίας του 70 το οικολογικό κίνημα έκανε διάσημα δύο επίθετα . Το πρώτο (ήπιος-α-ο) κυριάρχησε στον λόγο διαφόρων επιπέδων ακτιβισμού και πολιτικής. Το δεύτερο και σημαντικότερο (ολιστικός-η-ο) , προϊόν κριτικής των μονομερειών της ευρείας Αριστεράς, εκπροσωπήθηκε ως ένα βαθμό στο λόγο του κινήματος πολιτικής οικολογίας, είχε απήχηση στους κύκλους των «Οικολόγων Εναλλακτικών» του 1989, αλλά περιέπεσε μεταγενέστερα σε σχετική αφάνεια…



Οι Οικολόγοι Πράσινοι επιχείρησαν να αυτοπροσδιορισθούν ως κομιστές συνολικής πολιτικής πρότασης και εκφραστές μιας πρωτοπόρας δυναμικής στο τομέα της στρατηγικής αλλαγής της κοινωνίας. Παράλληλα επιχείρησαν να διαμορφώσουν έναν «μονογαμικό» δεσμό με το περιβαλλοντικό κίνημα, εμφανιζόμενοι ως αποκλειστικοί εκπρόσωποί του και αξιοποιώντας την «πολυσημία» του όρου «οικολογία» και «οικολόγοι» . Απέτυχαν όμως και στις τρεις αυτές επιδιώξεις

Οι τρίχες του Άδωνη

Σκηνικό 1ο : Εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη, συμμετοχή του Άδωνη Γεωργιάδη, θέμα ημερήσιας διάταξης τα βαψίματα  των μαλλιών διαφόρων πολιτικών… Επικρατεί κατάσταση θυμηδίας, γέλια ένθεν και ένθεν των πανελιζομένων, και ο Γεωργιάδης λέει ότι δεν έχει ασπρίσει, ότι οι τρίχες του είναι εκ φύσεως κατάμαυρες, άνευ επεμβάσεων, μάλιστα δε αιτείται και τη διεξαγωγή ιατριδικαστικής πραγματογνωμοσύνης για του λόγου το αληθές…

Σκηνικό 2ο : Εκπομπή του Γιώργου Καρατζαφέρη, σχολιασμός των πεπραγμένων του Άδωνη και των λεχθέντων στη συγκεκριμένη εκπομπή . Λέει ο αρχηγός  του ΛΑΟΣ: «Το θέμα με τον Άδωνη δεν είναι ότι δεν ασπρίζει, αλλά ότι δεν κοκκινίζει από ντροπή»…



ΥΓ. Εν όψει :

Προϊόντα αυτοερωτικών δράσεων του λεγάμενου….

Όχι στην ΕΕ των τοκογλύφων....

Του Σταύρου Βιτάλη, Προέδρου του Πατριωτικού Μετώπου.



Τα δύο τρίτα των Ευρωπαίων πολιτών, περίπου 350 εκατομμύρια δηλαδή, είπαν «όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση των τοκογλύφων», σε πρόσφατη δημοσκόπηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων (ECFR).



Σύμφωνα μάλιστα με την ποιοτική ανάλυση των ευρημάτων της δημοσκόπησης, σε συντριπτικό ποσοστό οι ερωτηθέντες πολίτες, αποκήρυξαν κυρίως το τραπεζικό σύστημα, δηλαδή τις τοκογλυφικές πρακτικές της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αλλά και των άλλων ιδιωτικών εθνικών/πολυεθνικών τραπεζών, οι οποίες κατοικοεδρεύουν στην Ευρώπη.



Αυτή η εξέλιξη, δεν είναι τίποτε καινούργιο για τον υπογράφοντα. Ήδη από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, σε σχετική με την πορεία της ΕΕ ημερίδα, και με αντικείμενο το «βάθεμα ή το πλάτεμα της Ένωσης», κατατέθηκε η παρακάτω άποψη, η οποία και δημοσιεύθηκε. Την παραθέτουμε, για να υπενθυμίσουμε ταυτόχρονα σε όσους «κομίζουν γλαύκαν εις Αθήνας», πως αυτή η καταστροφική για τους Λαούς πορεία της ΕΕ, έχει προβλεφθεί εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια. Αφιερωμένο λοιπόν στους κάθε λογής «Επιμηθείς», το παρακάτω κείμενο:

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΠΑΣΠ ΣΤΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ

ΤΗΝ ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ ΤΡΕΜΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΧΡΥΣΟΓΕΛΟΣ



Τα παρακάτω υπογραφόντα 14 από τα 32 παρόντα μέλη του Πανελλαδικού Συμβουλίου-μεταξύ αυτών και 3 από τα έξη μέλη της εκτελεστική γραμματεία- και άλλα μελή των Οικολόγων Πράσινων μετά τη θυελλώδη συνεδρίαση του Πανελλαδικού Συμβουλίου του Σαββάτου 20.04.2013, βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να δηλώσουμε τα παρακάτω:



1. Η εκβιαστική και πραξικοπηματική τακτική της συγκυριακής πλειοψηφίας Μ. Τρεμόπουλου και Ν.Χρυσόγελου κορυφώνεται. Μετά το συνέδριο στη Λαμία το Δεκέμβριο του 2012 η τακτική αυτή αποκτά πρωτοφανείς διαστάσεις με την προσπάθεια μαζικής εγγραφής «μελών» από άλλο πολιτικό φορέα. Αγνοώντας την απόφαση της περιφερειακής οργάνωσης των Οικολογων Πράσινων Αττικής έκαναν δεκτές αιτήσεις χωρίς συμπληρωμένα στοιχεία. Επικύρωσαν αιτήσεις δίχως το απαραίτητο στοιχείο της αποδοχής της ιδρυτικής διακήρυξης και του καταστατικού των Ο.Π, αιτήσεις που αντιβαίνουν στο αρθρο 4.1 του καταστατικού των Οικολόγων Πράσινων πέρι εγγραφής μελών, όλες σε μία Πολιτική Κίνηση-σε αυτή του ευρωβουλευτή Ν.Χρυσόγελου- εν μια νυκτί.,και προπάντων ανυπόγραφες και ως εκ τούτου ανυπόστατες -άκυρες. Αιτήσεις που συνιστούν αλλαγή σε ποσοστό περίπου 40% των συνέδρων που έλαβαν μέρος στο τελευταίο μας συνέδριο

WHO IS WHO

Είναι ικανοί για όλα, είναι ικανοί να πουλήσουν της Παναγίας τα μάτια, είναι ικανοί για κάθε σκάνδαλο – γιατί να μην κάνουν άλλο ένα, όπως αυτό που ισχυρίζεται το ΧΩΝΙ ότι θα τεκμηριώσει στο φύλλο του αυτής της Κυριακής;

Το ΧΩΝΙ φέρει βεβαίως το βάρος της αποδείξεως, και αναμένουμε. Όμως πέρα από τη συγκεκριμένη υπόθεση υπάρχει η γενικότερη υπόθεση των αντιγραφέων και των αντιγραφών στο δημόσιο βίο, που γίνονται και δεν δηλώνονται ως κανονικό «τσιτάρισμα» άλλου συγγραφέα, και που καταλήγουν να είναι λογοκλοπή και ιδιοποίηση αλλότριου έργου…

Υπάρχει επίσης και κάτι άλλο, που μου θυμίζει την υπόθεση των σπόρων – οι οποίοι σπόροι καταλαμβάνονται από πολυεθνικές εταιρείες και παρουσιάζονται ως ιδιόκτητοι : Είναι το φαινόμενο της αρπαγής κοινόχρηστων ιδεών και της παρουσίασής των ως «ιδιόκτητων». Λόγου χάρη, σε μια προχθεσινή παρουσίαση εργασίας  για τον «Μακρυγιάννη», άκουσα έναν από τους εισηγητές να λέει ότι τον όρο «γείωση» (προφανώς, ηλεκτρολογικής προελεύσεως…) τον εισήγαγε ο τάδε μελετητής…Παλιότερα είχα ακούσει έναν πανεπιστημιακό να υποστηρίζει ότι αυτός επινόησε τον όρο «απαρτίωση» (=άρση της αρτιότητας ενός χώρου..)…

Συναφές με αυτό το φαινόμενο είναι το φαινόμενο των ασημαντοτήτων και κοινοτοπιών που κάποιοι κατοχυρώνουν ως ιδιόκτητες. Βλέπεις δηλαδή κάποιον να αναφέρει την εκπληκτικής πρωτοτυπίας πρόταση «το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά υπό την επίδραση των νευτώνειων δυνάμεων  της βαρύτητας» και να κοτσάρει σε παρένθεση την ονοματάρα του…..

Ο Τσίπρας, ο Θέμος Αναστασιάδης, και μια χειραψία…

Είμαι απολύτως βέβαιος, ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει χαιρετήσει δια χειραψίας τον Γ.Παπανδρέου-Τσολάκογλου, τον Αντώνη Σαμαρά και τον Ευάγγελο Βενιζέλο… Γι αυτό και αναρωτιέμαι : Προς τι ο θόρυβος σε διάφορα blogs, σχετικά με το ότι προ ημερών ο Πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ αντάλλαξε χειραψία με αυτό τον ίδιο τον Θέμο Αναστασιάδη , στη διάρκεια μιας επίσκεψής του στα γραφεία της εφημερίδας ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ; Μήπως είναι ο Θέμος χειρότερος από τους τρεις πολιτικούς;

Σπεύδω εξ αρχής να διευκρινίσω ότι θεωρώ απεχθές το γκομενοκεντρικό και εφετζήδικο στυλ του Θέμου. Ότι με άριστα το 100, δε βάζω ούτε 5 μονάδες στο κωμικό ταλέντο του… Αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία : Η σημασία έγκειται στο ότι στη προκειμένη περίπτωση ισχύει κάτι που εκστόμισε σε μια σύνοδο της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ ο Γιάννης Θεωνάς, πρώην ευρωβουλευτής, μεταφέροντας ένα παλιό-καλό γνωμικό του Βασίλη Ευφραιμίδη : « Αν είσαι κομμουνιστής βουλευτής, πρέπει να πηγαίνεις παντού, από την εκκλησία μέχρι το μπουρδέλο»…

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2013/02/blog-post_399.html

Προφανώς με το να πάει ο Αλέξης Τσίπρας στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ και να χαιρετήσει τον Θ.Αναστασιάδη, δεν αναγνώρισε το status της εκκλησίας στο συγκεκριμένο χώρο…Όσοι θέλουν να πιάνονται από κάτι τέτοια για να βγάλουν όποιο συμπέρασμα θέλουν να βγάλουν, κάνουν κακό εις βάρος όλων μας - αλλά με έναν άλλο τρόπο από αυτόν που νομίζουν : Εκτρέποντας την δημόσια συζήτηση σε ασημαντότητες….

Μαρία Καραμανώφ : Kατάρρευση της περιβαλλοντικής προστασίας…

Η κυρία Μαρία Καραμανώφ, Σύμβουλος Επικρατείας και Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος, διατραγωδεί την κατάσταση αυτού που συμβατικά ονομάζουμε περιβάλλον, και το οποίο καθορίζει άμεσα την ποιότητα ζωής και τις οικονομικές προοπτικές της χώρας (Hμερίδα«Το περιβάλλον ως πυλώνας ανάπτυξης. Πράσινη Επιχειρηματικότητα – Νομικό Πλαίσιο" …Πρόκειται για μια ευθεία καταγγελία, χωρίς μασημένα λόγια και σοφολογιοτατισμό - που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις θέσεις που εκτόξευσε προ καιρού ανώτατος δικαστικός για τα ίδιο θέμα : Δηλαδή για την ελληνική φύση και τη δημόσια περιουσία υπό τις συνθήκες των μνημονίων….



Σημειώνει η κυρία Καραμανώφ :



«…..το Σύνταγμά μας κατοχυρώνει το κυρίαρχο Κράτος, το οποίο οφείλει να σχεδιάζει και να εφαρμόζει αυτόνομη πολιτική, η οποία να διαφυλάττει το φυσικό, πολιτιστικό και κοινωνικό κεφάλαιο της χώρας. Αυτές είναι θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που, ανεξάρτητα αν τις εφαρμόζουμε ή όχι, πάντως ισχύουν….»



«….Το κράτος, στην πράξη, είτε θέλετε υπό την επιρροή του ΣτΕ, είτε υπό τις πιέσεις του Ενωσιακού Δικαίου, είτε και υπό την πίεση του περιβαλλοντικού κινήματος, που τις δύο τελευταίες δεκαετίες ενδυναμώθηκε σημαντικά, αναγκάστηκε σιγά-σιγά να συμμορφωθεί. Έκανε λοιπόν τα πρώτα του βήματα, όχι τόσο πετυχημένα ίσως, αλλά πάντως έκανε τα πρώτα βήματα για να επιχειρήσει έναν χωροταξικό σχεδιασμό σε στρατηγικό εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, να προστατεύσει το τοπίο, τη βιοποικιλότητα, υπέγραψε και έθεσε σ’ εφαρμογή τις σχετικές συμβάσεις για τα ευαίσθητα οικοσυστήματα και άλλα πολλά. Και ενώ όλοι εμείς οι νομικοί, από όποια θέση έτυχε να βρισκόμαστε, είμαστε απασχολημένοι με το να εξετάζουμε τα διάφορα νομοθετήματα, να επισημαίνουμε τα τρωτά τους και να προσπαθούμε να τα διορθώσουμε, ξαφνικά το χαλί τραβήχτηκε κάτω από τα πόδια μας και μείναμε μετέωροι, έως και γραφικοί…

«Εδώ δεν έχουμε να φάμε, βιοποικιλότητα και δάση και οικοσυστήματα για την όρεξη…», είναι η απάντηση σε όσους περιβαλλοντικά ευαίσθητους εγείρουν σήμερα τέτοια θέματα…….»



«…..οι διαδικασίες περιβαλλοντικής αδειοδότησης σχεδόν εξουδετερώνονται. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος παραιτείται από την περιβαλλοντική αδειοδότηση σημαντικών για το περιβάλλον έργων, όπως ξενοδοχειακές μονάδες, θεματικά πάρκα, δασικά χωριά και αναθέτει την περιβαλλοντική αδειοδότηση στον ΕΟΤ ή στην Περιφέρεια. Σε πολλές περιπτώσεις, εάν η άδεια δεν εκδοθεί μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, το έργο θεωρείται εγκεκριμένο. Επίσης, τα αιολικά πάρκα εγκαθίστανται παντού, παρά το γεγονός ότι η ίδια η στρατηγική μελέτη του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ αποκλείει την εγκατάστασή τους στους πυρήνες των εθνικών δρυμών, στα αισθητικά δάση, στις περιοχές Natura, στις αξιόλογες ακτές και παραλίες κ.ο.κ……..»



Όλο το άρθρο της Καραμανώφ

Αναμορφώστε το διεθνές νομισματικό σύστημα !

Του Zhou Xiaochuan, διευθυντή της κεντρικής τράπεζας της Κίνας.

Μετάφραση: Γιώργος Παπανικολάου

Το ξέσπασμα της σημερινής κρίσης και η εξάπλωσή της στον κόσμο, μας θέτουν μπροστά σ ένα από παλιά υπάρχον, αλλά ακόμη αναπάντητο ερώτημα, τι είδους διεθνές αποθεματικό νόμισμα χρειαζόμαστε για τη διασφάλιση της παγκόσμιας οικονομικής σταθερότητας και τη διευκόλυνση της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης, που ήταν ένας απ τους λόγους της ίδρυσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ); Έγιναν διάφορες θεσμικές διευθετήσεις σε μια προσπάθεια να βρεθεί μια λύση, περιλαμβανομένων του κανόνα του αργύρου, του κανόνα του χρυσού, του κανόνα συναλλάγματος χρυσού και του συστήματος του Μπρέτον-Γούντς*.

Το παραπάνω ζήτημα ωστόσο, όπως η τρέχουσα οικονομική κρίση αποδεικνύει, απέχει πολύ από το να έχει επιλυθεί και έχει γίνει ακόμη πιο σοβαρό λόγω της ενδογενούς αδυναμίας του σημερινού διεθνούς νομισματικού συστήματος.

Θεωρητικά, ένα διεθνές αποθεματικό νόμισμα, θάπρεπε πρώτα να στηρίζεται σ ένα μέτρο σύγκρισης και να κυκλοφορεί σύμφωνα μ ένα καθαρό σύνολο κανόνων, ώστε να διασφαλίζεται κανονική προσφορά. Δεύτερον, η προσφορά του θάπρεπε να είναι αρκετά ευέλικτη για να επιτρέπει χρονικές διευθετήσεις σύμφωνα με τις αλλαγές της ζήτησης. Τρίτον, παρόμοιες διευθετήσεις θάπρεπε να είναι αποσυνδεδεμένες από οικονομικές καταστάσεις και κυρίαρχα συμφέροντα ξεχωριστών χωρών. Η αποδοχή των βασισμένων στην πίστωση εθνικών νομισμάτων σαν κύρια διεθνή αποθεματικά νομίσματα, όπως είναι η περίπτωση του σημερινού συστήματος, είναι μια σπάνια ειδική περίπτωση στην ιστορία. Η κρίση πάλι απαιτεί δημιουργική αναμόρφωση του υπάρχοντος διεθνούς νομισματικού συστήματος προς ένα διεθνές αποθεματικό νόμισμα με μία σταθερή αξία, με έκδοση βασισμένη σε κανόνες και διαχειρίσιμη προσφορά, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται ο σκοπός της προστασίας της διεθνούς οικονομίας και της οικονομικής σταθερότητας.