Μεταναστευτικό: κρίσιμο ζήτημα για την χώρα

 

Η κατασκευή επιπλέον κέντρων φιλοξενίας στα νησιά θα είχε νόημα μόνο αν η Ελληνική κυβέρνηση είχε εξασφαλίσει την διακοπή των ροών και ζητούσε τόπο για την φιλοξενία προσφύγων και παράνομων μεταναστών μέχρι να γίνει ταυτοποίηση και να αποφασιστεί ποιοι θα απελαθούν και ποιοι δικαιούνται άσυλο. Όμως αυτό δεν έχει γίνει.

6 Ιανουαρίου 2022

 

• ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
• g.papagian3@yahoo.gr

Αφορμή για αυτό το άρθρο είναι η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ που πραγματοποίησαν οι ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΙ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ την ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 2022. Αιτία: η συνέχιση της παράνομης μετανάστευσης προς την Χώρα μας, παρά το γεγονός ότι μετά τα γεγονότα στον Έβρο το 2020 οι ροές μειώθηκαν. Εντούτοις, δεν μειώθηκε ο αριθμός των διαμενόντων στην Ελλάδα.

Η Χώρα αντιμετωπίζει ταυτοχρόνως τρία θέματα εν εξελίξει, τρεις μεγάλες “βόμβες”, βραδυφλεγείς μεν υπαρκτές δε δια γυμνού οφθαλμού δε οι οποίες κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή της Χώρας, αποτελούν στοιχείο της καθημερινότητας μας.

– το ζήτημα της Πανδημίας λόγω του κορωνοϊού(Covid-19) ,που έχει δυσκολέψει την καθημερινότητα των πολιτών, έχει επιφέρει δε κι΄ένα ψυχικό χάσμα μεταξύ πολιτών εμβολιασμένων και πολιτών ανεμβολίαστων.

Αιχμηρή απάντηση από τη Δρ. Άννα Κωνσταντινίδου στον καθηγητή κ. Ιωακειμίδη του ΕΛΙΑΜΕΠ

 

Της Δρ Άννας Κωνσταντινίδου , Ιστορικού- Διεθνολόγου *

Μία απάντηση στον αξιότιμο Ομότιμο Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης του ΕΚΠΑ, κ. Π. Ιωακειμίδη, ο οποίος σε άρθρο του στην έντυπη εφημερίδα Τα Νέα, προτρέπει την Ελληνική Πολιτεία να μην σπαταλάει άδικα πόρους, καθώς δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την Τουρκία!!! 

Όπως εξηγεί η κεντρική ιστοσελίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ την οποία παραθέτω:

Αναχαίτιση Τουρκίας: εφικτή ή paradigm shift

το άρθρο του Καθηγητή αποσκοπεί να αναδείξει τι ωφελεί περισσότερο την Ελλάδα, η στρατηγική της σύμπραξης ή της αναχαίτισης; Συγχρόνως παρατίθεται η έντυπη μορφή του άρθρου.

Ο Ομ. Καθηγητής του Ελληνικού Πανεπιστημίου αναφέροντας ότι η γειτονική χώρα διαθέτει αξιόλογη πολεμική βιομηχανία, αναπτύσσοντας ίσως και μυστικά όπλα, διαθέτοντας δε ισχυρές ΕΔ, παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια έχουν εξασθενίσει λόγω των εκκαθαρίσεων, πληθυσμιακά είναι η πολυπληθέστερη χώρα της περιοχής της, αξιολογεί ότι αποτελούν χαρακτηριστικά γνωρίσματα που αφενός την καθιστούν οιονεί περιφερειακή δύναμη, ιδιαίτερα υπολογίσιμη και ως εκ τούτου είναι ανώφελο από την πλευρά της η Ελλάδα να “σπαταλά τζάμπα πόρους”…

Επίσης, αναφέρει ότι απέναντι σε μία χώρα με τα χαρακτηριστικά που έχει αυτήν την στιγμή η Τουρκία (και αναφέρθηκαν ανωτέρω) την στρατηγική της αναχαίτισης θα μπορούσε να την ακολουθήσει μία ισχυρότερη χώρα από την ίδια, και το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε ως χώρα θα ήταν να ακολουθήσουμε το δρόμο της σύμπραξης.

Τα κουρασμένα παλικάρια και οι αδιέξοδες πορείες

 

 

  του Κώστα Βενιζέλου   

Ενόψει και των γιορτών, της νέας χρονιάς,  αναμένονται και τα γνωστά και επαναλαμβανόμενα, βαρύγδουπα και ενίοτε δακρύβρεχτα μηνύματα πολιτικών και άλλων. Είναι μηνύματα, που περνούν συνήθως ασχολίαστα καθώς αφήνουν παγερά αδιάφορους τους αποδέκτες, που είναι οι πολίτες. Σε αυτές τις ανακοινώσεις απουσιάζει, πάντα, το διά ταύτα, που έχει προ πολλού αντικατασταθεί από επαναλαμβανόμενες ατάκες και τη μόνιμη επίκληση των όσων θέλουν για εμάς οι τρίτοι. Όχι τι θέλουμε εμείς. Σαράντα επτά χρόνια- εισερχόμαστε στο 48o έτος- μετά την εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή και αναζητείται ακόμη αφήγημα για το αυτονόητο. Και δεν είναι μόνο η απουσία σχεδιασμού και στόχων, αλλά είναι και το γεγονός ότι κάποιοι έχουν συνηθίσει την κατοχή, θεωρούν τις παράλογες και παράνομες αξιώσεις της κατοχικής Τουρκίας λίγο-πολύ «δικαιολογημένες». Πώς να εξηγηθεί τούτο; Κούραση; Απογοήτευση;  Έλλειψη πολιτικής; Προσαρμοστικότητα;  Τις προάλλες, χλευάστηκαν, ήταν δέκτες ειρωνικών σχολίων, όσοι αντέδρασαν στο γεγονός ότι ο νέος αντιπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο, Κόλιν Στιούαρτ, είχε συνάντηση με τον λεγόμενο υπουργό eξωτερικών του κατοχικού καθεστώτος, Ταχσίν Ερτουγρούλογλου. Η συνάντηση έγινε στο λεγόμενο υπουργείο εξωτερικών του ψευδοκράτους. «Ακόμη δεν ήλθε και του επιτίθενται», «θα τον κάψουν και αυτόν όπως και τους προηγούμενους», ήταν μεταξύ άλλων, αυτά που γράφτηκαν. Το γεγονός ότι η επίσκεψη του συνιστά παραβίαση ψηφίσματος του ΟΗΕ δεν τους απασχολεί. Προσπαθούν να δημιουργήσουν ενοχές σε όσους αντιδρούν για το αυτονόητο. Έχουν υπόψη τους το ψήφισμα 541 του 1983, που υιοθετήθηκε μετά την ανακήρυξη της αποσχιστικής οντότητας σε «κράτος»; Όταν είναι, όμως, να εξεταστεί αλλαγή πορείας από την αδιέξοδη για πέντε σχεδόν πενταετίες ακολουθούμενη πολιτική, φωνάζουν και επιτίθενται. «Δεν μπορούμε να τα βάλουμε με τη διεθνή κοινότητα», λένε, υπερασπιζόμενοι ένα μοντέλο διαχωριστικό, ρατσιστικό, αντιδημοκρατικό και μη λειτουργικό όπως είναι η ΔΔΟ. 

Εξηγήσεις για αυτές τις συμπεριφορές μπορούν να δοθούν, το ζητούμενο, όμως, είναι τι κάνουμε. Αυτό προέχει. Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα, θα πρέπει να τεθούν στόχοι. Θέλουμε ανατροπή των κατοχικών δεδομένων και πλήρη απαλλαγή από την παρουσία της Τουρκίας; Ή ένα «συμβιβασμό» στη βάση των αποτελεσμάτων της εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής;  Υπάρχει η αντίληψη πως επειδή χάσαμε τον πόλεμο (είμαστε θύμα συνωμοσίας ΗΠΑ, Τουρκίας, χούντας, συντελέστηκε προδοσία), δεν μπορούμε να θέτουμε απαιτήσεις. Λέγεται πως πρέπει να γίνουν αποδεκτές οι πραγματικότητες. Σε αυτό το αφήγημα, που δεν αναπτύσσεται μόνο από κύκλους της ελληνικής πλευράς, αλλά και από τρίτους, απαντήσεις υπάρχουν: Θέλουμε λύση. Δεν θέλουμε νομιμοποίηση της παρανομίας, της κατοχής. Λύση θέλουμε, που δεν θα συντηρεί και δεν θα αναπαράγει τα προβλήματα, διαιωνίζοντας τις συγκρούσεις. Δεν θα είναι λύση, η διά μιας συμφωνίας εκπλήρωση γεωπολιτικών επιδιώξεων άλλων χωρών και δυνάμεων. Της Τουρκίας πρωτίστως. 

Όπως έχει αναφέρει σε παλαιότερο άρθρο του ο φίλος Λουκάς Αξελός, το γεγονός ότι βρισκόμαστε στη δυσμενή θέση της de facto διχοτόμησης δεν δικαιολογεί το να αποδεχθείς τον πλήρη ενταφιασμό σου.

Στο λυκαυγές του 2022

του Γιαννάκη Ομήρου 

H είσοδος του 2022 σημαδεύεται επώδυνα από την συνεχιζόμενη πανδημία του COVID 19.

Η έξοδος από την υγειονομική κρίση δεν είναι ακόμα ορατή παρά την κυκλοφορία εμβολίων που δημιούργησε ωστόσο βάσιμες ελπίδες για την ανάσχεση της πανδημίας. Μελανό στίγμα βέβαια στην εμβολιαστική προσπάθεια αποτελεί το γεγονός της ανεπαρκούς διάθεσης εμβολίων στις χώρες του τρίτου κόσμου.

Η πανδημία προκαλεί τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις στην παγκόσμια όσο και στις εθνικές οικονομίες. Οι λεγόμενοι αρνητές ύπαρξης του ιού και το συναφές αντιεμβολιαστικό κίνημα με πρωτοστάτες την ακροδεξιά και παραθρησκευτικές οργανώσεις, «δηλητηριάζουν» τμήματα του πληθυσμού σε πολλές χώρες και αποδυναμώνουν την αναγκαία κοινωνική συνοχή.

Στο επίπεδο της παγκόσμιας ειρήνης και ασφάλειας οι κίνδυνοι εξακολουθούν να υπάρχουν. Παρά την φαινομενική υποχώρηση της τρομοκρατίας οι πυρήνες του ISIS εξακολουθούν να επιβιώνουν παρά τη διεθνή εκστρατεία εξόντωσης τους.

Υπάρχουν όρια στην απονομή του τίτλου του ευεργέτη;

του Κώστα Μαυρίδη 

Στις Βρυξέλλες βρίσκονται διάσπαρτα αγάλματα του Λεοπόλδου, Βασιλιά των Βέλγων, ο οποίος αφού φρόντισε να γίνει ο ίδιος ιδιοκτήτης (όχι το Βέλγιο) και απόλυτος ηγεμόνας του Κονγκό (1885-1908) στην Αφρική, μέσω καταναγκαστικής εργασίας με μαζικά βασανιστήρια και δολοφονίες σε συστηματική βάση, κατάφερε να συγκεντρώσει τεράστιο πλούτο από εκμετάλλευση ελεφαντόδοντου, καουτσούκ κ.ά. Εκατομμύρια Κονγκολέζοι πέθαναν ή ακρωτηριάστηκαν ως αποτέλεσμα της καταναγκαστικής εργασίας αλλά ο «φιλεύσπλαχνος» Λεοπόλδος και οι αυλικοί του, ενεργώντας με ιδιοτέλεια, χρηματοδοτούσαν ανέγερση κτιρίων στο Βέλγιο, μαζί με αγάλματα και μνημεία προς τιμήν του, τα οποία σήμερα τυγχάνουν απαξίωσης και βανδαλισμών με αίτημα την αποδόμηση και αποκατάσταση της ιστορικής δικαιοσύνης, πράγμα που σε επίπεδο κοινωνίας έχει ήδη συντελεστεί, όσο και να δυσφορούν διάφοροι κρατικοί θεσμοί.  

 

Τέτοια φαινόμενα υπήρξαν και στον τόπο μας, όταν οι φεουδάρχες  πριν και κατόπιν επί τουρκοκρατίας οι αγάδες, απομυζούσαν τον μόχθο του λαού οδηγώντας χιλιάδες οικογένειες στην εξαθλίωση, κάποιες στο σημείο να εκχωρούν τα κορίτσια τους πεσκέσι στον αφέντη.

Ναι, δεν υπάρχει ουσιαστική αντιπολίτευση στο Δήμο Λαμίας!

 

του Στέφανου Σταμέλλου

 

     Είχα πρόσφατα μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα τηλεφωνική συζήτηση με ένα φίλο δημοτικό σύμβουλο της αντιπολίτευσης στη Λαμία. Μεταξύ των ευχών που ανταλλάξαμε, μου διαμαρτυρήθηκε γιατί έχω γράψει κάποιες φορές πως δεν υπάρχει αντιπολίτευση στη Λαμία. Αυτή ήταν και η διαφωνία μας.

 

     Υποστηρίζει ο φίλος δημοτικός σύμβουλος ότι αντιπολίτευση γίνεται. Απλά οι θέσεις δεν προβάλλονται από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε σκόπιμη φίμωση του λόγου των πέντε αυτοδιοικητικών παρατάξεων και των 19 δημοτικών συμβούλων του Δημοτικού Συμβουλίου. Υπόψη ότι η παράταξη του δημάρχου έχει 20 δημοτικούς συμβούλους και εξασφαλίζει οριακή πλειοψηφία με τη συνεργασία των δύο δημοτικών συμβούλων του κ Στασινού, 22 δηλαδή στους 41. Αν αυτό πράγματι συμβαίνει, τότε πρόκειται για σοβαρό πρόβλημα δημοκρατίας στην πόλη και στο Δήμο και σοβαρό ατόπημα από τα τοπικά ΜΜΕ.

 

   

Τουρκοσειρές 2021: Ποιοι χρηματοδότησαν την τουρκική προπαγάνδα μέσα στην Ελλάδα

 

 

Τον τελευταίο μήνα του 2021 ο θρασύτατος υβριδικός πόλεμος που έχει εξαπολύσει η Τουρκία εναντίον της Ελλάδος και της Κύπρου συνεχίστηκε με μεγάλη ένταση:

Η Τουρκία, αφού βάφτισε ολόκληρη την Μεσόγειο «Γαλάζια Πατρίδα» με νεο-οθωμανικές φαντασιώσεις και εν όψει επανεκκίνησης του γεωτρητικού προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός του Δεκεμβρίου 2021, συνέχισε τις απειλές με ύφος μεγάλου προαγωγού:    «Η Τουρκία όπως και πριν αλλά από δω και πέρα, δεν θα επιτρέψει σε οποιαδήποτε ξένη χώρα, εταιρεία ή πλοίο να πραγματοποιήσει  δραστηριότητες έρευνας υδρογονανθράκων δίχως άδεια στα πεδία θαλάσσιας δικαιοδοσίας της, δεν θα δώσει τέτοια ευκαιρία και θα συνεχίσει με αποφασιστικότητα να υπερασπίζεται τα δικαιώματα της χώρας μας και της "ΤΔΒΚ"» (ΥΠΕΞ Τουρκίας, 3/12/2021).

Ο Τούρκος ΥΠΑΜ ΧουλουσίΑκάρ, κάνοντας (ως συνήθως) το μαύρο άσπρο κατηγόρησε την Ελλάδα ότι «παραβιάζει τη Συνθήκη της Λωζάνης στην Κύπρο, στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο» και ότι «είμαστε αποφασισμένοι και ικανοί να προστατεύσουμε τόσο τα δικά μας δικαιώματα και συμφέροντα όσο και των Τ/Κ στην Κύπρο, στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο» (13/12/2021)

Ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας ΜεβλούτΤσαβούσογλουμιλώντας για τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου ισχυρίστηκε -μεταξύ άλλων- ότι «Το 1923 και το 1947 με τη συνθήκη της Λωζάνης και των Παρισίων, παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα υπό τον όρο της αποστρατιωτικοποίησης. Η Ελλάδα στρατιωτικοποιεί αυτά τα νησιάαπό το 1960 και εντεύθεν, δεν είναι δηλαδή κάτι καινούργιο. Εμείς στείλαμε επιστολή στον ΟΗΕ λέγοντας πως αν η Ελλάδα συνεχίζει να παραβιάζει το αποστρατικοποιημένο καθεστώς των νησιών αυτών δεν θα μπορεί να ισχυρίζεται πως έχει δικαίωμα κυριαρχίας σε αυτά. Και αυτό το καταγράψαμε στον ΟΗΕ. Και από δω και πέρα κάνουμε τα απαραίτητα βήματα» (15/12/2021). Ο εξ ανατολών προαγωγός αφού πλημμύρισε τα μικρασιατικά παράλια με αποβατικά σκάφη και την στρατιά του Αιγαίου ζητάει από την Ελλάδα να αποστρατικοποιήσει τα νησιά της με ευφάνταστες δικαιολογίες ώστε να είναι εύκολη μια τουρκική εισβολή, κατά τα πρότυπα της μαρτυρικής Κύπρου!

 

Σκάνδαλο στο μεγαλύτερο μουσείο της Ελβετίας

 

της Κριστιάνε Όλριχ

Ένα σκάνδαλο για την προέλευση έργων τέχνης ταλανίζει το μεγαλύτερο μουσείο της Ελβετίας. Η συλλογή Μπύρλε αναζωπυρώνει τη συζήτηση για τα κλεμμένα έργα τέχνης.

    

Το μουσείο Kunsthaus στη Ζυρίχη

Το μεγαλύτερο μουσείο τέχνης στην Ελβετία, το Kunsthaus στη Ζυρίχη βρίσκεται σε κρίση. Aντί να γιορτάζεται το νέο κτήριο που εγκαινιάστηκε περίτρανα τον περασμένο Οκτώβριο, ένα είναι το θέμα που κυριαρχεί τώρα. Έχουν γίνει άραγε αρκετά ώστε να μην παρουσιάζονται έργα τέχνης που ανήκαν σε Εβραίους και έπρεπε να τα πουλήσουν από ανάγκη μετά τους διωγμούς που υπέστησαν από τη ναζιστική Γερμανία;

«Φτάνει πια!» με αυτά τα λόγια απαιτεί τώρα η διάσημη Ελβετίδα καλλιτέχνιδα Μίριαμ Καν έργα της που βρίσκονται στο Kunsthaus εδώ και 40 χρόνια. Παράλληλα στο μουσείο παρουσιάζονται έργα από τη συλλογή Μπύρλε. Ο Εμίλ Μπύρλε ήταν ένας πολιτογραφημένος Γερμανός και έγινε πλούσιος ως κατασκευαστής όπλων, τα οποία πουλούσε στους Ναζί. Δώρισε εκατομμύρια στη πόλη της Ζυρίχης ως μαικήνας της τέχνης και αυτή τον τιμά στην είσοδο του μουσείου με μια προτομή. 200 έργα τώρα από τη συλλογή του παρουσιάζονται τώρα στο νέο κτήριο, συμπεριλαμβανομένων έργων του Ρενουάρ, του Μονέ και του Σεζάν.

Η οργή για την έκθεση πυροδοτήθηκε από το γεγονός ότι το μουσείο αφέθηκε πλήρως για τη διευκρίνιση της προέλευσης των έργων τέχνης στο Ίδρυμα Μπύρλε. Το συμπέρασμά τους είναι ότι η προέλευση 90 έργων δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως,

Χωρίς την αίγλη του παρελθόντος, αλλά ακόμη πιο άνισες και πιο αρπακτικές οι ΗΠΑ

 

του Ερρίκου Φινάλη

Η ανάδειξη του Μπάιντεν στην προεδρία των ΗΠΑ αντιμετωπίστηκε από το Δυτικό στρατόπεδο με στεναγμούς ανακούφισης, αφού επιτέλους απαλλάχθηκε από τον ακροδεξιό, ανεύθυνο, απρόβλεπτο κ.λπ. Τραμπ. Τώρα τα πράγματα θα έμπαιναν πάλι σε μια σειρά. Η Χώρα της Ελευθερίας θα ξανάβρισκε το μπόι της εναντίον των δεσποτειών της Ανατολής και όλων των ασύμμετρων απειλών, και στο εσωτερικό της θα επέστρεφε(;) η ομόνοια και η δικαιοσύνη. Αυτό υπόσχονταν οι ελίτ, οι Δημοκρατικοί και ο Μπάιντεν: την ολική επαναφορά της Ουάσιγκτον στο παγκοσμιοποιητικό γίγνεσθαι, με τρόπο ευεργετικό για τη «διεθνή σταθερότητα» και –πρώτα απ’ όλα– για την ευημερία αυτών που έχουν την τύχη να είναι πολίτες των ΗΠΑ.

Δεν πρόλαβε να κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι, και η διατεταγμένη ευεξία έχει εξαερωθεί. Ο υπερατλαντικός παράγοντας επέστρεψε, αλλά οι στρατηγικοί του αντίπαλοι δεν φάνηκαν να εντυπωσιάζονται ούτε να «συμμαζεύονται». Με το καλημέρα, ήρθε και η ταπείνωση στο Αφγανιστάν. Στο δε εσωτερικό της χώρας έχει χτυπήσει κόκκινο η απογοήτευση όσων έλπιζαν σε βελτίωση των συνθηκών ζωής ευρύτατων στρωμάτων που φτωχοποιούνται ή παραμένουν στο περιθώριο, ενώ η πανδημία καλπάζει ανεξέλεγκτη και οι ελίτ κάνουν τα μεγαλύτερα πάρτι. Αλλά οι έχοντες και κατέχοντες τον πλούτο και την εξουσία, θωρακισμένοι πίσω από την τρομοκρατική εργαλειοποίηση της πανδημίας, τη μονιμοποίηση «έκτακτων» μέτρων και μια άνευ προηγουμένου μονοφωνική προπαγάνδα, συνεχίζουν ακάθεκτοι. Ανοίγουν δρόμους δυστοπικής «μετάβασης», και επιχειρούν μια παγκόσμια μοντελοποίηση στα δικά τους απανθρωποποιητικά πρότυπα.

Βοά η απεχθής και σκοτεινή πραγματικότητα

Οι βορειοαμερικανικές ελίτ (νομίζουν ότι) πολιτικά παίζουν χωρίς αντίπαλο, έχουν όμως δύσβατο δρόμο μπροστά τους. Η πραγματικότητα όλο και συχνότερα αποκαλύπτεται όπως είναι: απεχθής και σκοτεινή. Η ναυαρχίδα της Δύσης νοσεί βαριά, και φαίνεται: το 1% νέμεται το 32,3% του πλούτου, και το επόμενο 9% κατέχει ακόμη 37,7%. Αυτό το 10% συγκεντρώνει ένα στρογγυλότατο 70% του συνολικού πλούτου, αφήνοντας ψίχουλα στο «κατώτερο» 50%: μόλις το 2,2% του συνολικού πλούτου [βλ. πίνακα 1]. Στην «ισχυρότερη και πλουσιότερη χώρα του κόσμου», 38 εκατομμύρια άνθρωποι -ανάμεσά τους και 12 εκατομμύρια παιδιά- πλήττονται από μια άλλη πανδημία. Τα καλλωπιστικά think tanks της έδωσαν την κωδική ονομασία «διατροφική ανασφάλεια», για να αποφύγουν την κανονική λέξη: πείνα 

Οι εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ και το μέλλον του

του  Αλέξη Μητρόπουλου

Απαιτείται προγραμματικό-«ταυτοτικό» Συνέδριο για να μην γίνει έρμαιο συμφερόντων-ΜΜΕ.

1. Η ένταξη τής Ελλάδας στο ΔΝΤ, η υπερψήφιση των τριών Μνημονίων, η κατεδάφιση του Κοινωνικού Κράτους, ο υπερδιπλασιασμός τού χρέους παρά τα τρία Μνημόνια(!), ακύρωσαν την ταυτότητα και την ιστορία του ΠΑΣΟΚ

Κανένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (τής δημιουργικής περιόδου που αποκλήθηκε «Σοσιαλδημοκρατική Συναίνεση»), αλλά και κανένα «σοσιαλφιλελεύθερο» κόμμα τής μετά το Μάαστριχτ (1992) περιόδου, στην Ευρώπη, δεν ταυτίστηκε με τέτοιας έντασης και έκτασης αντιλαϊκή και αντίθετη των προγραμματικών του θέσεων πολιτική, όσο το ύστερο ΠΑΣΟΚ τής μνημονιακής περιόδου.

Αυτό το ΠΑΣΟΚ, αφού αποφάσισε την ένταξη τής χώρας στα Μνημόνια και το ΔΝΤ την άνοιξη του 2010 (χωρίς να έχει λαϊκή εντολή προς τούτο), ψηφίζοντας μόνο του το α’ Μνημόνιο (ν. 3845/2010), παραιτήθηκε από την εθνική κυριαρχία, κατέλυσε ουσιαστικά το θεμέλιο τού πολιτεύματος, την έκφραση τού δημοκρατικώς δρώντος λαού, με τη μετατροπή τής Βουλής σε άβουλο όργανο των δανειστών για την τυφλή ψήφιση πακέτων νόμων που έγραφαν οι θρασείς εκπρόσωποί τους, κατάργησε πολλές κοινωνικές κατακτήσεις και εγκατέλειψε «ηρτημένες μνημονιακά» πολλές άλλες. Δηλαδή αποδόμησε ό,τι είχε καθιερώσει το ΠΑΣΟΚ τής πρώτης περιόδου, το πρόγραμμα τουτ’έστιν τής Αλλαγής, που του είχε προσδώσει την ταυτότητα τής διακριτής πολιτικής εν σχέσει με άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Το εντιτόριαλ του Δρόμου της Αριστεράς : Με επιμονή , πείσμα και πάθος για την ανθρώπινη υπόσταση

Στο έργο «Ο Γατόπαρδος» του Τζουζέπε Τομάζι ντι Λαμπεντούζα, που έγινε σπουδαία ταινία από τον Λουκίνο Βισκόντι, αναφέρεται μια φράση που εκφράζει μια βαθύτερη ανάγκη για την επιβίωση του κατεστημένου: «Αν θέλουμε όλα να μείνουν όπως έχουν, πρέπει να αλλάξουν όλα».

Βρισκόμαστε σε ένα τέτοιο ακριβώς μεταίχμιο. Οι κυρίαρχες δυνάμεις υπάρχουν αναπαράγοντας και βαθαίνοντας την ανισότητα και την απανθρωποποίηση του ανθρώπου, μετατρέποντας τα πάντα σε εμπορεύματα και υποβιβάζοντας τον άνθρωπο σε ανδράποδο (λένε τα λεξικά: ανδράποδο το [anδrápoδo]: άνθρωπος που αιχμαλωτίστηκε σε πόλεμο και πουλήθηκε για δούλος ή, συνηθέστερα μτφ., άνθρωπος εντελώς υποταγμένος και εξαθλιωμένος).

Για να πετύχει αυτόν τον στόχο το σύστημα που επικρατεί οφείλει, προκειμένου να μείνουν όλα ίδια, να αλλάζει διαρκώς προς την κατεύθυνση που κινεί τον βασικό εσωτερικό μηχανισμό του: κυριαρχία της νεκρής αντικειμενοποιημένης εργασίας, με ταυτόχρονη μουμιοποίηση της περασμένης γνώσης, και κάθε τόσο εκρήξεις φαντασμαγορίας που αναγγέλλουν νέες μεταμορφώσεις προς την ίδια κατεύθυνση.

ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΟ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ,

 

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΚΟΥΦΙΕΣ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ (2022),

ΑΦΟΡΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ (2021)

 

Η εμπειρία, η επιστήμη και η Λογική μας, μας λένε πως ούτε οι ευχές, ούτε και οι κατάρες φέρνουν λύσεις στα προβλήματά μας, γιατί αυτά τα προκάλεσαν οι δραστηριότητες των σκοταδιστικών και των εξουσιαστικών ιερατείων, η δική μας αδράνεια και η πλάνη μας ότι κάποιες τάχα μεταφυσικές δυνάμεις θα παρέμβουν για να εμποδίσουν τις δυνάμεις του κακού, δηλαδή το κεφάλαιο, να συνεχίσουν να εκμεταλλεύονται, να προκαλούν ακραίες κοινωνικές ανισότητες, να μακελεύουν την ανθρωπότητα και να καταστρέφουν τον πλανήτη.

Η εμπειρία, η επιστήμη και η Λογική μας, μας λένε να πάψουμε να έχουμε άλλες ψευδαισθήσεις και να συνειδητοποιήσουμε ότι τα δικά μας προβλήματα θα λυθούν μόνο με την δική μας ατομική και συλλογική, ενεργό, συστηματική, αποφασιστική και ασταμάτητη συμμετοχή στο κοινωνικό Γίγνεσθαι και συνεπώς δεν πρέπει να περιμένουμε ότι θα τα λύσουν επαγγελματίες πολιτικάντηδες που λαϊκίζουν, υποκρίνονται και απεργάζονται τρόπους να μεγαλώσουν, σε βάρος μας, τα κέρδη των αφεντικών τους.

Η μεγάλη απάτη με την ισοτιμία της τουρκικής λίρας

 

του Λεωνίδα Κουμάκη 

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Τον Ιανουάριο του 2021, η ισοτιμία ενός δολαρίου αντιστοιχούσε σε 7,3 τουρκικές λίρες. Την 1 Δεκεμβρίου 2021, η ισοτιμία ενός δολαρίου αντιστοιχούσε σε 12,8 τουρκικές λίρες. Στις 20 Δεκεμβρίου 2021 η ισοτιμία ενός δολαρίου έφθασε στις 18 τουρκικές λίρες και στο τέλος Δεκεμβρίου κυμαίνεται μεταξύ 11,5 και 12 τουρκικές λίρες.

Η τεράστια αστάθεια του τουρκικού νομίσματος μέσα στο 2021, σύμφωνα με Έλληνες και ξένους οικονομικούς αναλυτές, οφείλεται σε σειρά αιτίων μεταξύ των οποίων κυρίαρχη θέση καταλαμβάνει η πλήρης εξάρτηση των (υποτίθεται ανεξάρτητων) αποφάσεων της Κεντρικής Τράπεζας της Τουρκίας από τον Τούρκο πρόεδρο.

Για την αντιμετώπιση της συνήθειας και της πρακτικής ενός εύπορου Τούρκου να μετατρέπει τις όποιες αποταμιεύσεις του σε δολάρια ή χρυσό ώστε να μην εξανεμιστούν από την αστάθεια του τουρκικού νομίσματος, υπήρχε ένα σχέδιο που εφαρμόστηκε την δεκαετία του 1970 με καταστροφικά αποτελέσματα και συζητήθηκε ξανά κατά την νομισματική κρίση του 2018. Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, οι προθεσμιακές καταθέσεις τουρκικής λίρας θα προστατευόταν από το τουρκικό κράτος για τις πιθανές διακυμάνσεις της συναλλαγματικής ισοτιμίας της τουρκικής λίρας.Οιμεγαλύτεροι κίνδυνοιτου σχεδίου ήταν η πιθανή αποχή ξένων επενδυτών εξ αιτίας της έλλειψης εμπιστοσύνης προς το τουρκικό καθεστώς και η περιορισμένη ανταπόκριση των τούρκων αποταμιευτών. Οι σοβαροί αυτοί κίνδυνοι θα οδηγούσαν αναπόφευκτα την τουρκική λίρα σε νέα πορεία υποτίμησης με αποτέλεσμα την αλόγιστη εκτύπωση χρήματος για την ικανοποίηση των καταθετών με φυσιολογικό επακόλουθο την εκτίναξη του πληθωρισμού σε δυσθεώρητα ύψη, την εξαέρωση των όποιων συναλλαγματικών αποθεμάτων απέμειναν και τελικά, την κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας.

Η χρεοκοπημένη Τουρκία καθορίζει την εναντί της πολιτική της ΕΕ

 της Λόριας Μακρίδη

Η αναδιαμόρφωση της αρχιτεκτονικής των σφαιρών επιρροής στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο, το κενό που δημιουργείται εξ αιτίας της επικέντρωσης του ενδιαφέροντος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στην Κίνα και την περιοχή του Ειρηνικού, παρέχει στην Ευρωπαϊκή Ένωση την δυνατότητα και την ευκαιρία να καταστεί η ηγέτιδα δύναμη στην περιοχή.

Η Ανατολική Μεσόγειος με την τεράστια γεωστρατηγική σπουδαιότητα, με τις υδάτινες διόδους του διεθνούς εμπορίου, τις πλούσιες πηγές ενέργειες αφήνεται σήμερα στην αναθεωρητική και επεκτατική νεο-οθωμανική Τουρκία και στις διεκδικήσεις της εις βάρος χωρών της περιοχής, περιλαμβανομένης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδος. Αυξανόμενη διείσδυση και άλλων παιχτών παρατηρείται, επίσης, στην περιοχή.

Στην κρίσιμη χρονική συγκυρία η Ευρωπαική Ένωση εμφανίζεται άβουλη και ανίκανη να διαδραματίσει το δικό της ρόλο με στόχο τη διασφάλιση της σταθερότητας και της ειρήνης στην ταραγμένη αυτή περιοχή του πλανήτη.

Οι εγγενείς αδυναμίες στη λήψη αποφάσεων, λόγω των εθνικών συμφερόντων των μεγάλων χωρών της Ε. Ε. αλλά και μικρότερων χωρών, η απουσία έμπρακτης αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών και η μη διαμόρφωση κοινού συμφέροντος των χωρών μελών της Ε. Ε., πέρα από τα στενά εθνικά συμφέροντα, καθιστούν την Ένωση ένα αδύνατο γίγαντα/παίχτη στη διεθνή σκηνή. Επιπλέον, η πρακτική των δυο μέτρων και δυο σταθμών που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη της Ένωσης μειώνει την εικόνα της και το κύρος της.

Από χιλιόμετρα φαίνεται η φωτιά που έβαλαν οι Ρώσοι στους Τούρκους στην Συρία

 

by

Enoplos-28 Δεκεμβρίου

ΠΗΓΗ

Φωτιά που έβαλαν οι Ρώσοι στους Τούρκους στην Συρία.Τουρκία: Από χιλιόμετρα φαίνεται η φωτιά που έβαλαν οι Ρώσοι στους Τούρκους στην Συρία μετά από το ισχυρότερο χτύπημα των Ρώσων σε θέσεις φιλότουρκων.«Τα ρωσικά στρατιωτικά αεροσκάφη επανέλαβαν τις επιδρομές εναντίον Τούρκων τρομοκρατών», σημειώνει το πρακτορείο Avia.pro.«Μετά από ένα σχετικά σύντομο διάλειμμα, τα ρωσικά στρατιωτικά αεροσκάφη επανέλαβαν τους Τούρκους τρομοκράτες, οι οποίοι έχουν ήδη κάνει αρκετές προσπάθειες να καταλάβουν εδάφη στη βόρεια Συρία υπό τον έλεγχο των κουρδικών ένοπλων σχηματισμών και του συριακού στρατού», τονίζεται.

Ως αποτέλεσμα δύο ισχυρών αεροπορικών επιδρομών καταστράφηκε μία αποθήκη όπλων και πυρομαχικών ενώ οι καπνός από τα χτυπήματα των ρωσικών αεροσκαφών ήταν ορατός από απόσταση αρκετών δεκάδων χιλιομέτρων.

Σε ρωσικό βίντεο έχει καταγραφεί η στιγμή των επιθέσεων.

Είναι εμφανές το τεράστιο σύννεφο φωτιάς και καπνού που υψώνεται πάνω από τις θέσεις των φιλότουρκων στην Συρία.

Η επίθεση, όπως προκύπτει από τα στοιχεία συριακών πηγών, έγινε από μαχητικά βομβαρδιστικά Su-34.

Να θυμίσουμε πως πριν από λίγες μέρες, ο Σεργκέι Μιχαϊλοφ, Ρώσος αναπληρωτής επικεφαλής της εταιρείας High-Precision Complexes, ανακοίνωσε ότι η Ρωσία ετοιμάζεται να παρουσιάσει ένα μοναδικό σύστημα, ικανό να καταπολεμήσει απολύτως όλα τα υπάρχοντα τούρκικα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα.

Πρόκειται για μια εκσυγχρονισμένη έκδοση του πυραυλικού συστήματος αεράμυνας Pantsir-S1M.

Υπάρχει τρόπος επιβολής κυρώσεων στην Τουρκία;

 του Κώστα Μαυρίδη

Η μεγαλύτερη απογοήτευση της χρονιάς σε ευρωπαϊκό επίπεδο υπήρξε  η αποτυχία επιβολής ουσιαστικών κυρώσεων στην Τουρκία, παρά την επεκτατικότητά της στην Αν. Μεσόγειο,  ιδιαίτερα τις παρανομίες της εναντίον δύο κρατών-μελών (Κύπρου και Ελλάδας), πέραν από την εργαλειοποίηση του Ισλάμ και των μεταναστευτικών ροών, αλλά και την πρωτοφανή  εσωτερική καταπίεση. Κυβερνήσεις κρατών-μελών της ΕΕ, όπως η Γερμανία και η Ισπανία, θέτουν ως προτεραιότητα τα διμερή τους συμφέροντα με την Τουρκία, από το εμπόριο μέχρι την πώληση υψηλής τεχνολογίας στρατιωτικού οπλισμού.  Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ψήφισμα του έχει ζητήσει την επιβολή αυστηρών κυρώσεων λόγω της τουρκικής επέκτασης στα Βαρώσια καθώς και την απαγόρευση πώλησης όπλων από κράτη της ΕΕ σε τρίτες χώρες (όπως η Τουρκία) που απειλούν κράτη της ΕΕ. Όμως, λόγω της απαιτούμενης ομοφωνίας των Κυβερνήσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το θέμα  παραπέμπεται συνεχώς στο μέλλον για … περαιτέρω μελέτη.

Ενώπιον αυτής της αποτυχίας, οι αντιδράσεις σε Κύπρο και Ελλάδα είναι δύο ειδών. Από τη μια, απογοήτευση και οργή για την υποκρισία της ΕΕ, η οποία αλλού επιβάλλει άμεσα αυστηρές κυρώσεις (Ρωσία και Λευκορωσία) , ενώ από την άλλη κάποια εγχώρια κέντρα διαμόρφωσης πολιτικής (με χρηματοδότηση από το εξωτερικό όπως ΕΛΙΑΜΕΠ,  PRIO κ.ά.), συστήνουν να αλλάξουμε στάση εμείς –– όχι η Τουρκία ή η ΕΕ –– και να συνεργαστούμε με την Τουρκία! Επειδή οι απόψεις και θεωρίες τέτοιων κέντρων έχουν περιθωριακή αποδοχή στην κοινή γνώμη, παρά την τεράστια προβολή τους στα ΜΜΕ, θα επικεντρωθούμε στη στάση της ΕΕ.    

Η ρωσική απάντηση στην παντουρκισμό της Άγκυρας

 

Από τον

 Gevorg Mirzayan

 

Στις διεθνείς σχέσεις, όταν κάποιος προσδιορίζει το στυλ συμπεριφοράς του προς έναν αντίπαλο, συχνά δεν είναι τόσο σημαντικό ποιος είναι ο αντίπαλος- πολύ πιο σημαντικό είναι πώς τον βλέπει, πώς τον αντιλαμβάνεται. Ο τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας καθίσταται μέρος της πραγματικότητας. Υπάρχουν πολλά στοιχεία που δείχνουν ότι για ορισμένους εκπροσώπους της τουρκικής ελίτ η αντίληψη της πραγματικότητας για τη Ρωσία είναι τέτοια, που μπορεί να αντέξει διάφορες διπλωματικές προκλήσεις.

Μια από αυτές τις προκλήσεις ήταν η φωτογράφιση Ερντογάν και Μπαχτσελί με τον περίφημο χάρτη. Ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί (στμ. ο ίδιος είναι τουρκμενικής καταγωγής], είναι ο ηγέτης του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης, ακραίος εθνικιστής και ταυτόχρονα συνεργάτης του  Ερντογάν στον κυβερνητικό συνασπισμό. Συνεργάτης όχι μόνο επειδή έλειπαν του Ερντογάν κάποιες ψήφοι για την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά και επειδή έχουν παρόμοιες ιδεολογίες.

Και οι δύο μοιράζονται τις θεωρίες του παντουρκισμού, αν όχι της εδαφικής, τότε τουλάχιστον της ιδεολογικής και πολιτισμικής ενοποίησης όλων των τουρκικών λαών υπό την ηγεσία της Άγκυρας [στμ. είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε ότι στα ρωσικά οι τουρκικοί λαοί της Κεντρικής Ασίας αναφέρονται ως “Τιούρκοι”, σε αντίθεση με τους Τούρκους της Μικράς Ασίας, καθώς στη Ρωσία θεωρούν ότι οι τελευταίοι δεν είναι γνήσιοι συγγενείς των υπολοίπων, εφόσον μόνον μια μικρή μειοψηφία τουρκογενών έδωσε το όνομα και την γλώσσα στους λαούς της περιοχής].

Και να που ο Μπαχτσελί, μετά από κοπιώδη εργασία, δημιούργησε, σύμφωνα με τα λόγια των εκπροσώπων του κόμματός του, «έναν χάρτη του τουρκικού κόσμου και τον παρέδωσε σαν σημαία στην επόμενη γενιά». Με απλά λόγια, σχεδίασε έναν χάρτη των τουρκικών εδαφών, στον οποίο σημείωσε με κόκκινο χρώμα τα ανεξάρτητα τουρκικά κράτη, με κίτρινο τις τουρκικές δημοκρατίες που περιλαμβάνονται σε άλλα κράτη και με πορτοκαλί τις τουρκικές κοινότητες σε άλλα κράτη.

Η Κύπρος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Δραματικές διαστάσεις στο μεταναστευτικό

 

του Σάββα Ιακωβίδη

Η Κυπριακή Δημοκρατία να κάνει ό,τι μπορεί μόνη της! Γιατί, λοιπόν, δεν μιμείται την Ουγγαρία, την Πολωνία, την Εσθονία, τη Δανία, που υπερασπίζονται τα σύνορα και τη δημογραφική σύνθεσή τους, χωρίς να περιμένουν τίποτε από τους γραβατωμένους των Βρυξελλών; Διακυβεύεται η ασφάλεια και η εθνική και βιολογική ύπαρξή μας. Ανησυχεί κανείς;

Μετά την τουρκική εισβολή και τον εποικισμό των κατεχομένων, η Κυπριακή Δημοκρατία αντιμετωπίζει έναν τρίτο, ασύγκριτα χειρότερο και πιο επικίνδυνο Αττίλα: Την κατευθυνόμενη και οργανωμένη από την Τουρκία εισβολή ξένων, παράνομων μεταναστών στις ελεύθερες περιοχές. Η κατοχική χώρα επιχειρεί να δημιουργήσει μία νέα, κυπριακή αυτήν τη φορά, Αλεξανδρέττα: Διά της εισβολής αυτών των μεταναστών, που κουβαλά από αφρικανικές χώρες, κυρίως, στοχεύει ξεκάθαρα στην αλλοίωση της δημογραφικής σύνθεσης της νήσου, ώστε η ελληνική πλειοψηφία να καταστεί πολύ προσεχώς μία θλιβερή μειοψηφία εις αναζήτηση νέας εστίας.

Όσα πρόσφατα (11/12/2021) δήλωσε ο Κύπριος Υπουργός Εσωτερικών, Νίκος Νουρής, σε συνέδριο της συντεχνίας ΣΕΚ, είναι άκρως ανησυχητικά και ενδεικτικά της κατάστασης έκτακτης, πλέον, ανάγκης, στην οποία βρίσκεται σήμερα η Κυπριακή Δημοκρατία. Ο Υπουργός επισήμανε ξανά πως γενεσιουργός αιτία των αυξημένων και συνεχώς διογκούμενων μεταναστευτικών ροών είναι η Τουρκία, η οποία επιμένει να εργαλειοποιεί τον ανθρώπινο πόνο για αποκόμιση πολιτικών κερδών.

Να μην πηδούν την ιστορία....

 

ΘΑ MAΘOYN ΠΟΤΕ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ, ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΜΑΣ, ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΜΑΣ, ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΜΑΣ, ΝΑ ΜΗΝ ΠΗΔΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΘΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ;

 του Άντη Ροδίτη

Στη φύση επιβιώνει ο πιο δυνατός, ο αδύνατος συντρίβεται στα σαγόνια του ισχυρότερου, το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Κι ο άνθρωπος μέρος της φύσης είναι, αδύνατος στο σώμα, αλλά κατορθώνει να επιβιώνει  χάρη στο μυαλό του. Αν έχει.

Γιατί τα λέω αυτά;

Ο Γλαύκος Κουμίδης, καλλιτέχνης, αναρτά ένα άρθρο του υποψήφιου Προέδρου της Κ.Δ. Γιώργου Κολοκασίδη δημοσιευμένο πριν 30 χρόνια στο περιοδικό ΑΝΤΙ, κι ο Παναγιώτης Δημητρίου, πρώην βουλευτής, πληροφορεί τον Σωτήρη Παρούτη στο MEGA (στις 20 Δεκεμβρίου 2021) ότι το 1962, πριν 59 χρόνια, ο σύμβουλος του βασιλιά Κων/νου Βαρδάκης πληροφορείτο από τον Αμερικανό πρέσβη, Χένρυ Λαμπουίς, ότι «η Ένωση θα γίνει» και να πει τους Κυπρίους να μην βιάζονται, να μην προβαίνουν σε ζημιογόνες ενέργειες.

Πώς συνδυάζονται αυτές οι πληροφορίες;

Ως εξής:

Ο τότε νεαρός Κολοκασίδης έγραφε ότι ο Μακάριος διεξήγαγε αγώνα εθνικής επιβίωσης των Κυπρίων, αλλά στην Κύπρο ο λαός ήταν διχασμένος από τη μια σε ελληνοκεντρικούς (εθνικόφρονες ενωτικούς) και από την άλλη σε κυπροκεντρικούς (κομμουνιστές και κοσμοπολίτες ανεξαρτησιακούς). Οι τελευταίοι υποστήριζαν τον Μακάριο. Γιατί, όμως, οι ανεξαρτησιακοί κομμουνιστές υποστήριζαν τον εθνικόφρονα, ενωτικό Μακάριο; Μόνο οι πολιτικοί μας, οι δημοσιογράφοι, οι ιστορικοί και οι καλλιτέχνες μας υποκρίνονται ότι δεν ξέρουν ότι ο Μακάριος έλεγε ψέματα. Ο Αρχιεπίσκοπος και Πρόεδρος Μακάριος, που φώναζε «Ένωση» από τη μια κι από την άλλη έκαμνε ό,τι περνούσε από το χέρι του να αποσυνδέσει την Κύπρο από την Ελλάδα ήταν ένας ψεύτης. Οι μαρτυρίες γι’ αυτό είναι ατέλειωτες.

 

Ερχόμαστε στον Παναγιώτη Δημητρίου και στον Τάκη Χατζηδημητρίου να συνομιλούν με τον Σωτήρη Παρούτη στο MEGA την περασμένη Δευτέρα. «Ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα το 1962», λέει ο κ. Δημητρίου, «είπε ότι η Ένωση θα γίνει»!

Σολτς: «Η Όμικρον δεν είναι κύμα αλλά τείχος»

 

Καγκελάριος και πρωθυπουργοί κρατιδίων αποφασίζουν αυστηρότερα μέτρα. Στο επίκεντρο η διασφάλιση της λειτουργίας υποδομών ζωτικής σημασίας.

    

Συνέντευξη Τύπου του καγκελάριου Σολτς και τοπικών πρωθυπουργών

Σε έκτακτη τηλεδιάσκεψη το απόγευμα της Τετάρτης ο καγκελάριος, Όλαφ Σολτς και οι πρωθυπουργοί των 16 γερμανικών κρατιδίων συμφώνησαν σε νέα μέτρα, προκειμένου να αναχαιτιστεί η εξάπλωση της μετάλλαξης Όμικρον.Στη συνέντευξη τύπου μετά τον ολοκλήρωση της διάσκεψης ο καγκελάριος επεσήμανε, ότι η βάση για τη συζήτηση όπως και για τις αποφάσεις που λήφθηκαν, ήταν το πόρισμα που εξέδωσε την Κυριακή το Συμβούλιο Ειδικών της γερμανικής κυβέρνησης για την καταπολέμηση της πανδημίας. Οι επιστήμονες είχαν επισημάνει, πως αν δεν αυξηθεί ο αριθμός των εμβολιασμένων και δεν επιβληθούν αυστηρότεροι περιορισμοί, υπάρχει κίνδυνος, να χαθεί ο έλεγχος της επιδημιολογικής κατάστασης.

Ο καγκελάριος υιοθέτησε την άποψη επιστημόνων, πως με την μετάλλαξη Όμικρον δεν έρχεται απλώς ένα «νέο κύμα της πανδημίας, αλλά ένα τείχος». Η «άκρως επιθετική και πολύ πιο μεταδοτική» παραλλαγή εγκυμονεί τον κίνδυνο μιας εκθετικής αύξησης των κρουσμάτων, που θα έχει επιπτώσεις και για τους τομείς ζωτικής σημασίας της χώρας. Σύμφωνα με το σχετικό νόμο, κρίσιμες υποδομές για τη διατήρηση σημαντικών κοινωνικών λειτουργιών είναι οι τομείς υγεία, ύδρευση, ηλεκτροδότηση, αποκομιδή απορριμμάτων, μέσα μαζικής ενημέρωσης και πολιτισμός, κράτος και διοίκηση, μεταφορές και συγκοινωνίες, διατροφή, χρηματοπιστωτικές και ασφαλιστικές υπηρεσίες, τεχνολογία πληροφοριών και τηλεπικοινωνίες. Ο κ. Σολτς υπογράμμισε, πως το ζητούμενο είναι, να διασφαλιστεί η λειτουργία αυτών των υποδομών.

Τσίπρας: έγινε πρωτοσέλιδο στη Χουριέτ

 

του Σάκη Μουμτζή

Θα χαιρόμασταν όλοι φαντάζομαι αν Έλληνας πολιτικός γινόταν πρωτοσέλιδο σε τουρκική εφημερίδα υποστηρίζοντας τις πάγιες ελληνικές θέσεις. Δημιουργεί όμως προβληματισμούς όταν η πρωτοσέλιδη φιλοξενία έχει ως αιτία την προβολή θέσεων που αρέσουν στην τουρκική πλευρά. Που ικανοποιούν τους αναγνώστες της εφημερίδας.

Η φωτογραφία του Α. Τσίπρα που κοσμούσε την πρώτη σελίδα της Χουριέτ συνοδευόταν από τη φράση του στη βουλή προχθές: «γιατί εξοπλιζόμαστε; Θα γίνουμε μήπως υπερδύναμη;» Αν δεν κάνω λάθος είναι η δεύτερη φορά που γίνεται πρωτοσέλιδο σε τουρκική εφημερίδα. Την άλλη ήταν όταν καταψήφισε την ελληνογαλλική συμφωνία.

Δεν θέλω να πιστεύω πως το 2022 ο αρχηγός της αξιωματικήςαντιπολίτευσης διακατέχεται από τα συνθήματα της δεκαετίας του 30. «Τι τον θέλουν τον «Αβέρωφ», τι το θέλουν το «Κιλκίς», να τα κάνουμε τρακτέρια να οργώνουμε τη γης».

Προϋπολογισμός 2022 σε νεοφιλελεύθερους αλγόριθμους*

 

Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ Οικονομικών

(*) Δημοσιεύτηκε στην «Εφημερίδα των Συντακτών», 16/12/21

Ο Προϋπολογισμού 2022, συμπυκνώνει τις επιλογές της κυβέρνησης και δεν φέρνει κανένα ελπιδοφόρο μήνυμα για μισθωτούς και λαϊκά στρώματα. Αντίθετα διευρύνει τις εισοδηματικές ανισότητες, επιβάλλοντας βίαιη φτωχοποίηση μεγάλου μέρους των εργαζόμενων και κυρίως της νέας γενιάς, ενώ η κερδοφορία μεγάλων επιχειρήσεων και πολυεθνικών βρίσκεται σε άνθιση. Ιδιαίτερα σκληρές είναι οι περικοπές κοινωνικών δαπανών, πρώτα απ’ όλα στην υγεία και πρόνοια, ενώ αυξάνονται οι επιχορηγήσεις προς «εθνικούς» και ξένους επενδυτές από κοινοτικά κονδύλια. Παράλληλα συνεχίζεται η πολιτική ιδιωτικοποίησης δημόσιας περιουσίας και διατηρούνται αλώβητα τα φορολογικά προνόμια και η φορολογική ασυλία των «εχόντων».

 

1.Τα «φορολογικά υποζύγια»

Στον Προϋπολογισμό 2022, τα συνολικά έσοδα προβλέπονται σε 55,4 δις € (αυξημένα κατά 5 δις), ενώ οι συνολικές δαπάνες σε 65,6 δις (μειωμένες κατά 5 δις). Κύρια πηγή εσόδων οι έμμεσοι φόροι (από 26,2 δις σε 28,5 δις), καθώς φόροι εισοδήματος φυσικών προσώπων (από 9,7 δις σε 10,4 δις), που στην πλειοψηφία επιβαρύνουν μισθωτούς και συνταξιούχους. Από την άλλη οι φόροι νομικών προσώπων (ΑΕ και ΕΠΕ), αυξάνονται οριακά (από 3,2 δις σε 3,8 δις). Είναι χαρακτηριστικό ότι οι φόροι νομικών προσώπων από 2,5% του ΑΕΠ το 2019, θα περιοριστούν στο 2% το 2022.!!