Κοινωνική Αν/Ισότητα και Αταξικός Ουμανισμός

 

Ένα Δοκίμιο για την πολιτική φιλοσοφία της πράξης

 

ΟιΕΚΔΟΣΕΙΣOnTimeBooks

The Best Publisher in UK For Greek Authors

Παρουσιάζουν το νέο βιβλίο

του Κώστα Λάμπου

 

Η πολιτική φιλοσοφία, οι κοινωνικές και οικονομικές θεωρίες της σύγχρονης εποχής, από τους ιδρυτές τους μέχρι σήμερα, και με ελάχιστες εξαιρέσεις, έχουν αγνοήσει σε μεγάλο βαθμό τους φυσικούς νόμους που εξηγούν την ύπαρξη του Σύμπαντος και την εμφάνιση και εξέλιξη της ζωής, αλλά και τους νόμους της ανάπτυξης των κοινωνιών. Αντίθετα, ως ιδεαλισμός, σκοταδισμός, φιλελευθερισμός, νεοφιλελευθερισμός, κλασικισμός και νεοκλασικισμός, επικεντρώθηκαν στην υπεράσπιση της ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής, της υποτιθέμενης πεμπτουσίας της ατομικής ελευθερίας. Αυτή η αυταπάτη τους ανάγκασε ακόμα και να αγνοήσουν και να υποτιμήσουν την ύπαρξη της κοινωνίας, που είναι το διαχρονικό υποκείμενο της ιστορίας και ο μοναδικός δημιουργός του ανθρώπινου πολιτισμού. Αυτή η επιλογή τους οδήγησε στη στείρα υπεράσπιση της κοινωνικής ανισότητας, η οποία τους έφερε σε μια στρατηγικής σημασίας σύγκρουση με τις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού. Αυτή η σύγκρουση δημιούργησε την ανάγκη για μια νέα σύγχρονη κοσμοθεωρία αντίστοιχη με την πραγματικότητα του 21ου αιώνα και για την αναζήτηση μιας νέας εναλλακτικής στρατηγικής που θα συλλάβει τις δυνατότητες και τις ανάγκες του 21ου αιώνα και θα ανοίξει το δρόμο για την έξοδο της ανθρωπότητας από την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας επαναφέρει στην επιφάνεια τη διαχρονική στρατηγική της εργαζόμενης ανθρωπότητας για έναν κόσμο κοινωνικής ισότητας, που στον 21^ο αιώνα και χάρη στις σύγχρονες επιστήμες και τεχνολογίες, που φυσικά θα βρίσκονται υπό τον έλεγχο της εργαζόμενης κοινωνίας/ανθρωπότητας, αποκτά σταδιακά περιεχόμενο, μορφή και διαστάσεις ενός Αταξικού Οικουμενικού Ουμανισμού. Ένα τίμιο και τεκμηριωμένο βιβλίο που τολμά να κάνει τομήστην πολιτική σκέψη και δράση.

https://ontimebooks.net/product/social-%ce%b9nequality-and-classless-humanism

Oι Τούρκοι θα μας πουν εισβολείς στη χώρα μας !

 

του Άντη Ροδίτη

Σκέφτομαι συχνά πως όσα απασχολούν εμένα απασχολούν και μεγάλη μερίδα άλλων ανώνυμων, καθημερινών Κυπρίων, αλλά δεν απασχολούν ποτέ τους δημοσιογράφους, τους ιστορικούς, τους πολιτικούς, τους λογοτέχνες, γενικά τα ΜΜΕ ή τους αξιωματούχους του κράτους.

Κι αυτό αποδεικνύεται σχεδόν καθημερινά με τις ενέργειες ή τις παραλείψεις τους. Τελευταίο παράδειγμα ο Διευθυντής Σύνταξης τού "Φιλελευθέρου" κ. Άριστος Μιχαηλίδης με το άρθρο του "Σε λίγο θα μας πούνε και εισβολείς που πρέπει να αποχωρήσουμε από την Κύπρο": https://www.philenews.com/.../se-lig-tha-mas-poyne-kai... !!

 

Οι Τούρκοι, λέει, θα μας πουν "εισβολείς στη χώρα μας", αλλά δεν το πιστεύει. Δεν το πιστεύει πως είναι δυνατόν να συμβεί και αυτό. Το λέει υπό τύπο προειδοποίησης για να προλάβουμε, τάχα, το κακό και το επιχείρημά του είναι το γνωστό, ότι αυτό θα συμβεί αν δεν αποφασίσουμε να γίνουμε... "πατριώτες" όπως τον ίδιο και την εφημερίδα του!

 

Υπάρχει, όμως, και η άποψη -του περιθωρίου, η δική μας- ότι όχι μόνο θα πουν εμάς "εισβολείς" οι Τούρκοι στην πατρίδα μας (ήδη το κάμνουν), αλλά ότι θα μας την πάρουν κιόλας ολόκληρη επειδή ακριβώς ο Άριστος και η εφημερίδα του (όπως και οι ιστορικοί μας, οι πολιτικοί και οι λογοτέχνες μας, τα ΜΜΕ γενικά, αλλά και οι αξιωματούχοι του κράτους) συνεχίζουν την "πατριωτική" πολιτική της στρουθοκαμήλου: Να μην αφήνουν δηλαδή ν' ακουστεί ούτε λέξη για τα αληθινά γεγονότα που οδήγησαν στην καταστροφή μας.

 

Ποια είναι

Από τα Βουρλά της Ιωνικής Ερυθραίας στη Νέα Ερυθραία : Ένα ταξίδι μνήμης με μοναδικές εκδόσεις

 Εδώ και δυο μήνες, έχουμε ξεκινήσει σε ένα στέκι της Αγίας Παρασκευής μιας σειρά εκδηλώσεων που αρχικά τις αφιερώσαμε στις «Χαμένες Πατρίδες», αλλά μετά από πολλές συζητήσεις ο τίτλος άλλαξε κι έγινε: «Αλησμόνητες Πατρίδες», αφήνοντας πίσω το δυσοίωνο «χαμένες».

Έτσι, έχουμε ταξιδέψει στο Αϊδίνι, στην Ανατολική Θράκη, στον Πόντο, στη Σμύρνη…

Μια από τις τελευταίες εκδηλώσεις ήταν αφιερωμένη στα Βουρλά και είχαμε τη χαρά να συζητήσουμε με τον φιλόλογο και μελετητή του Μικρασιατικού Ελληνισμού Θοδωρή Κοντάρα και τον Φώτη Καραλή, πρόεδρο της Ένωσης Βουρλιωτών Μ. Ασίας.

Εδώ στην εφημερίδα έχουμε ήδη γράψει παλιότερα για τις πολύτιμες εκδόσεις της Ένωσης Βουρλιωτών, όπως «Ένας Βουρλιώτης στα Αμελέ Ταμπουρού» και «Κρυπτοχριστιανοί» του Νίκου Ε. Μηλιώρη, που κυκλοφόρησαν σε συνεργασία με τις εκδόσεις Τσουκάτου.

Αυτή τη φορά πήραμε στα χέρια μας το εκπληκτικό ημερολόγιο για το 2022, με κείμενα που μας ταξιδεύουν στην ιστορία της περιοχής. Γράφουν στον πρόλογο:

«Το 1922 ο Βουρλάς είχε 35.000 ψυχές που μιλούσαν μόνο Ελληνικά και λάτρευαν την Ελλάδα. Αποτελούσε την 5η πληθυσμιακά μεγαλύτερη πόλη του Ελληνισμού. Το 1919-22 όλοι οι άντρες των Βουρλών κατετάγησαν στον ελληνικό στρατό. Το 1922 οι περισσότεροι Βουρλιώτες εξοντώθηκαν από τους Τούρκους…»

Οι λέξεις τρελάθηκαν

του  Άρη Αλεξανδρή

Στην Ελλάδα, πάσχουμε έντονα στους τομείς της κατανόησης των εννοιών και της ορθής χρήσης των λέξεων. Ενδεχομένως να φταίει και η ίδια η γλώσσα μας γι’ αυτό· ό,τι είναι εύπλαστο και πληθωρικό, εύκολα δημιουργεί παρεξηγήσεις και αμφισημίες. Ισως πάλι φταίει η αντίληψή μας περί έκφρασης: μας αρέσει να μιλάμε θεωρητικά και καταχρηστικά, να τραβάμε λέξεις και σημασίες από τα μαλλιά. Είναι αμφίβολο, πάντως, αν βγαίνει κανείς πραγματικά κερδισμένος όταν οι λέξεις χάνουν το νόημά τους, ακόμη κι αν έχει επιδιώξει την απώλεια του νοήματος. Για παράδειγμα, τι σημαίνει τελικά ο όρος «παλαιοκομματικός»; Συνήθως τον χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε άτομα με δράση και ρητορική που παραπέμπουν στις κακές κομματικές πρακτικές του παρελθόντος. Αυτή την εβδομάδα, ο όρος χρησιμοποιήθηκε από έναν μπαρουτοκαπνισμένο εβδομηντάχρονο πολιτικό για να χαρακτηρίσει έναν σαρανταδυάχρονο με λευκό μητρώο.

Υποκρισία και αντίφαση

Ασφαλώς, ο παλαιοκομματισμός αναφέρεται σε μια πολιτική ηθική, σε συμπεριφορικά γνωρίσματα, και όχι σε ηλικίες. Είναι να απορεί κανείς, όμως, πού βασίζεται η πεποίθηση του Γιώργου Παπανδρέου πως στην κατηγορία του παλαιοκομματικού εμπίπτει ένας πολιτικός σαν τον Ανδρουλάκη,

Μα φυσικά και υπάρχει η σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα!

 

Tου Στέφανου Σταμέλλου

Με αφορμή την εκλογή του προέδρου του ΚΙΝΑΛ, να θυμίσω σε κάποιους φίλους τη συζήτηση που κάναμε κατά καιρούς για τα χιλιοειπωμένα: για το πολιτικό προφίλ και το κομματικό σύστημα στη χώρα μας. Μα φυσικά και υπάρχει η σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα, όπως και σε όλον τον κόσμο. Στη χώρα μας από το 1974 εκφραζόταν επίσημα από το κόμμα του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ ήρθε μετά τη χούντα και έβαλε το τότε Κέντρο στη γωνία, μέχρι που το έσβησε τελείως. Και ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ και έβαλε και το ΠΑΣΟΚ στη γωνία. Ουσιαστικά τι αλλάζει κάθε φορά; Το όνομα∙ και κάποια από τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν, τα οποία επιδιώκουν να ενσωματώσουν τις νέες εξελίξεις, και ό,τι καινούργιο αναφέρεται, στον ιδεολογικό «χώρο».

Τέλος πάντων, ας σταθούμε στο κύριο. Η γνώμη μου είναι ότι τέσσερις είναι οι βασικοί κομματικοί/ιδεολογικοί “πυλώνες” στην Ελλάδα - και στον κόσμο - σήμερα: Η Δεξιά-ΝΔ, η Σοσιαλδημοκρατία/κέντρο-ΣΥΡΙΖΑ, η Αριστερά-ΚΚΕ και η Οικολογία, η οποία - μου επιτρέπετε ως οικολογών να πω - αντικειμενικά μπαίνει δυνατά στο παζλ της πολιτικής σκηνής, κυρίως στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη∙  καιρός είναι να δούμε και στην Ελλάδα ένα κόμμα της οικολογίας… Τα υπόλοιπα κόμματα, που εμφανίζονται κατά καιρούς και προσπαθούν διακαώς να επιβιώσουν, είναι οι παραφυάδες/αναχώματα του κομματικού συστήματος, που επιβεβαιώνουν και τον κανόνα. Τα περισσότερα από αυτά ήρθαν και παρήλθαν - τα έχουμε ήδη ξεχάσει τα περισσότερα - ή αντιπροσωπεύουν ελάχιστους πυρήνες με στοιχεία προσωπικών επιδιώξεων ή επιμέρους διαφωνιών στις αρχές των βασικών κομματικών «πυλώνων». Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ονόματα, γιατί πιθανόν να παρεξηγηθούμε…

Τώρα, τα κυβερνητικά κόμματα του δικομματισμού, όπως σχεδόν όλα στον κόσμο, έχουν έμφυτη την αλαζονεία της εξουσίας και οδηγούνται στον αμοραλισμό μοιράζοντας μικρές εξουσίες και την πίτα σε δικούς «μας» ανθρώπους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ακραίες καταστάσεις, αλλά προστατεύονται σ’ ένα βαθμό από την εναλλαγή των δύο κομμάτων στην κυβέρνηση με το «κατέβα εσύ, ν’ ανέβω εγώ».

Μήνυμα της Προέδρου Δημοκρατίας

 

«Παραμένουμε σταθεροί στην πάγια διεκδίκησή μας για καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων από το Γερμανικό Κράτος, μέχρι το δίκαιο αυτό αίτημα να ικανοποιηθεί», τονίζει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, με αφορμή τη μαύρη επέτειο της σφαγής των Καλαβρύτων στις 13 Δεκεμβρίου 1943, ένα από τα αποτρόπαια εγκλήματα της ναζιστικής θηριωδίας.

Με ανάρτησή της στο Facebook, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας σημειώνει: «Τιμώντας και σήμερα εκείνη την αποφράδα ημέρα και τα μαρτυρικά θύματα της ανείπωτης αυτής αγριότητας, δεν αναμηρυκάζουμε το ιστορικό γεγονός, αλλά το σημασιοδοτούμε μέσα στα συμφραζόμενα του παρόντος μας».

Υπογραμμίζει, επίσης, ότι «αναλαμβάνουμε την ευθύνη της επαγρύπνησης απέναντι στο κακό, την υπολογισμένη σκληρότητα, το μίσος και τον φανατισμό που γεννούν οι απάνθρωπες ιδεολογίες» και επισημαίνει ότι «Θυμόμαστε, σημαίνει φράζουμε τον δρόμο σε παρόμοιες θηριωδίες».

ΑΟΖ και γαλάζιο έδαφος Η "γαλάζια πατρίδα" στοχεύει και τα νησιά

 του Κώστα Γρίβα

Η ελληνική εξωτερική πολιτική έχει αρκετές παθογένειες, αλλά μια σημαντική, αν και σχετικά παραγνωρισμένη, είναι ο επαρχιωτισμός της. Το ότι δηλαδή λειτουργεί μέσα στο στενό πλαίσιο της γεωπολιτικής “γειτονιάς”, σχεδόν αδιαφορώντας για το τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο. Όμως, το διεθνές σύστημα είναι ένα και ενιαίο και ό,τι συμβαίνει σε οποιαδήποτε γωνιά του κόσμου ασκεί επιδράσεις στο σύνολο. Ο λόγος για την ΑΟΖ και την τάση μετατροπής της σε “γαλάζιο έδαφος”.

Πράγματι, ο κοσμογονικός ανταγωνισμός, που βρίσκεται εδώ και μερικά χρόνια εν εξελίξει αναφορικά με τον έλεγχο των εγγύς ευρασιατικών υδάτων έχει περάσει σχεδόν απαρατήρητος από τη δημόσια συζήτηση στη χώρα μας. Όμως, ο ανταγωνισμός αυτός θέτει νέα δεδομένα και στο Δίκαιο της Θάλασσας, που με τη σειρά τους έχουν τεράστιες δυνητικές επιδράσεις στο ελληνοτουρκικό σύστημα.

Ο ανταγωνισμός αυτός ξεκίνησε από τις αξιώσεις της Κίνας στη Νότιο Σινική Θάλασσα. Για να το πούμε με όσο το δυνατόν λιγότερα λόγια, η Κίνα αντιλαμβάνεται ολόκληρη τη Νότιο Σινική Θάλασσα ως χώρο εθνικής κυριαρχίας της, ως προέκταση του εδάφους της προς τη θάλασσα. Σε μια από τις πολυπληθείς μελέτες που εκδίδονται στις ΗΠΑ αναφορικά με τον ανταγωνισμό τους με την Κίνα, υπό τον τίτλο China’s vision of victory, του Jonathan D. T. Ward, το δεύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται στο “Γαλάζιο Εθνικό Έδαφος” (Blue National Soil) της Κίνας, δηλαδή τη Νότιο Σινική Θάλασσα.

Ο συσχετισμός με τη “Γαλάζια Πατρίδα” της Τουρκίας είναι εμφανής.

Η βάσις του ΠΑΣΟΚ απεδοκίμασε τον Πρωθυπουργό του ΔΝΤ και των Μνημονίων

 

Επτά στους δέκα ψηφοφόρους της Κυριακής του κατελόγισαν την χρεωκοπία

8 Δεκεμβρίου 2021

ΕΙΝΑΙ υποτιμητικό για έναν πρώην πρωθυπουργό να εκτίθεται στην διαδικασία εκλογής της ηγεσίας ενός κόμματος, του οποίου ήταν πρόεδρος και το οποίο μάλιστα είχε ο ίδιος εγκαταλείψει; Εκ του αποτελέσματος η απάντησις είναι ναι. Αναφερόμαστε βεβαίως στον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος ως γνωστόν μετά την κατάρρευση της κυβερνήσεώς του και την απομάκρυνσή του από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, ίδρυσε ως γνωστόν το ΚΙΔΗΣΟ. Πρώην πρωθυπουργοί επιστρέφουν αξιοπρεπώς, μόνον όταν το κόμμα τους, ή η χώρα τους καλεί να αναλάβουν καθήκοντα για να αντιμετωπίσουν μια δύσκολη συγκυρία, όταν οι άλλοι «σηκώνουν τα χέρια». Δεν υπήρξε τέτοιου είδους πρόσκλησις προς τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος -το χειρότερο- κατά τον πρώτο γύρο των προχθεσινών εσωκομματικών εκλογών κατετάγη δεύτερος και καταϊδρωμένος. Οι μεγάλη πλειοψηφία των 270.000 ψηφισάντων τον απεδοκίμασε. Η βάσις του ΠΑΣΟΚ τον κατεψήφισε. Οι μνήμες είναι ακόμη νωπές. Οι Έλληνες τον θυμούνται ως τον πρωθυπουργό του ΔΝΤ και των μνημονίων.

Δυστυχώς Δεξιά στροφή στο εκλογικό σώμα της Γαλλίας

 

του Μιχάλη Ψύλου

Η κεντροδεξιά Βαλερί Πεκρές υποψήφια για πρόεδρος

Προβληματική η παρουσία της Γαλλικής Αριστεράς

Είναι έτοιμη η Γαλλία για γυναίκα πρόεδρο; «Μπορώ να νικήσω τον Εμανουέλ Μακρόν», λέει η Βαλερί Πεκρές, η νικήτρια στις προκριματικές εκλογές του κόμματος των Ρεπουμπλικάνων (LR). Η 54χρονη πρόεδρος της περιφέρειας του Παρισιού (Ile-de-France) εξελέγη πανηγυρικά υποψήφια της γαλλικής κεντροδεξιάς για τις προεδρικές εκλογές της προσεχούς άνοιξης. Η Πεκρές ανήκει στο κόμμα που ίδρυσε ο Σαρλ Ντε Γκολ το 1958, το οποίο μπορεί να έχει αλλάξει το όνομά του αμέτρητες φορές, αλλά ποτέ δεν είχε στείλει μια γυναίκα στον προεκλογικό αγώνα για το Μέγαρο των Ηλυσίων.

«Η Βαλερί Πεκρές είναι μια απειλή για τον Εμανουέλ Μακρόν», λέει ο Μπρουνό Ζαμπάρ από το Ινστιτούτο Opinionway. «Αλλάζει την εικόνα που έχουν πολλοί για το συντηρητικό κόμμα του Ζακ Σιράκ και του Νικολά Σαρκοζί. Είναι μια σχετικά νέα γυναίκα, σε ένα συντηρητικό κόμμα που ποτέ δεν έδωσε στις γυναίκες πολύ χώρο. Έχει ρίζες σε τοπικό επίπεδο, που ο Μακρόν δεν κατάφερε ποτέ να πετύχει», λέει ο Μπρουνό Ζαμπάρ.

Πριν φτάσει στο σημείο να διεκδικήσει τη γαλλική προεδρία από τον Μακρόν, η Βαλερί Πεκρές θα πρέπει βέβαια να περάσει στον δεύτερο γύρο, αφήνοντας πίσω της τους δύο υποψήφιους της άκρας δεξιάς: Τον Ερίκ Ζεμούρ και τη Μαρίν Λεπέν, που προηγούνται στις δημοσκοπήσεις. 

Οι βλαβερές συνέπειες του τζόγκινγκ

 

του 

του Τάκη Θεοδωρόπουλου

08.12.2021 • 20:57

•  
•  

Εδώ και χρόνια ασκούμαι συστηματικά, σχεδόν καθημερινά. Παλιότερα έκανα τρέξιμο και τώρα περπάτημα, γρήγορο σχεδόν βάδην. Το καλοκαίρι κολύμπι, ελεύθερο. Εκτός του ότι βοηθάει το σώμα μου, η άσκηση βοηθάει και το μυαλό αλλά και τη διάθεσή μου. Μετά μια ώρα κολύμπι ή μια ώρα βάδην, σχεδόν επτά χιλιόμετρα, αισθάνομαι παντοδύναμος, σαν να έχω παραμερίσει ό,τι δυσάρεστο με ταλαιπωρεί. Μέτρον άριστον όμως. Η πραγματικότητα επανέρχεται, μαζί με τους καρδιακούς παλμούς, και ζητεί τα δικαιώματά της. Δεν ξέρω πώς αισθάνεται κάποιος άνθρωπος στα 70 του ο οποίος ζει για να γυμνάζεται, τρέχει, κολυμπάει, κάνει ποδήλατο, καγιάκ και δεν ξέρω τι άλλο. Το πιθανότερο είναι να τελεί σε κατάσταση συνεχούς έκστασης, που του επιτρέπει να παραβλέπει όλα τα δυσάρεστα. Είναι ο μόνος τρόπος για να προσεγγίσω την περίπτωση του Γιώργου Παπανδρέου. Δεν μπορείς να τον φανταστείς να διαβάζει, να ακούει μουσική ή να απολαμβάνει ένα ποτήρι κόκκινο κρασί του κυρ-Γιάννη (του Μπουτάρη). Τον φαντάζεσαι πάντα να γυμνάζεται. Δικαίωμά του στην ηλικία του να αισθάνεται νέος. Η νεότης έχει πολλά αγαθά. Σφρίγος, ενέργεια, αισιοδοξία. Της λείπει όμως το παρελθόν, κοινώς η πείρα. Ο Γιώργος Παπανδρέου κάνει πολιτική σαν να κάνει τζόγκινγκ. Ζει την ευφορία της στιγμής. Σαν να μην έχει διατελέσει υπουργός, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ή πρωθυπουργός.

Αν και πρώην πρωθυπουργός, συμμετέχει στις εκλογές για τον νέο πρόεδρο του ΚΙΝΑΛ. Προβληματικό μεν, συμπαθές δε. Ο Γιώργος κάνει τζόγκινγκ και παραμένει νέος. Το πλήθος των φερορμονών τον εκστασιάζει. Δηλώνει ότι θα κερδίσει τις εκλογές από τον πρώτο κιόλας γύρο. Τις χάνει από τον πρώτο κιόλας γύρο, όπως όλα δείχνουν. Ομως οι φερορμόνες συνεχίζουν να χορεύουν μέσα του. Εχει μια ακόμη ευκαιρία. Αν ήταν πολιτικός θα την άφηνε να περάσει. Ομως ο Γιώργος Παπανδρέου δεν είναι πολιτικός. Το ταλέντο του είναι ο αθλητισμός.

Κοινοβούλιο ή Δικτατορία;

 

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Σεραφείμ Μάξιμος

ΤΙΤΛΟΣ: Κοινοβούλιο ή Δικτατορία;

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ-ΕΙΣΑΓΩΓΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:

Λουκάς Αξελός

 

ISBN 978-960-303-277-9

ΣΕΛΙΔΕΣ: 322

ΤΙΜΗ: 17 Ευρώ 

Τ

ο Κοινοβούλιο ή Δικτατορία;, γραμμένο από ένα από τα πιο φωτεινά και κριτικά πνεύματα της ελληνικής Αριστεράς, τον Σεραφείμ Μάξιμο, παραμένει ακόμα και σήμερα ένα οδόσημο πολιτικής και κοινωνικής ανάλυσης, για τέσσερεις, βασικούς λόγους:

   Πρώτον: Διότι φέρνει στο φως για πρώτη φορά στην Ελλάδα με φιλόδοξους και απαιτητικούς όρους τις αντιλήψεις των κλασικών του μαρξισμού. Δεύτερον: Διότι κάνει μια συστηματική ανάλυση των συνθηκών της τότε νεοελληνικής πολιτικής σκηνής, έτσι που τα συμπεράσματα της θεωρίας να μπορούν να συνδέονται με την συγκεκριμένη πραγματικότητα. Τρίτον: Διότι κατορθώνει να εξαγάγει, τα προκύπτοντα συμπεράσματα με διαλεκτικό και επαγωγικό τρόπο, γεγονός που σε μεγάλο βαθμό η ζωή επαλήθευσε στην συνέχεια.

Το Συμβούλιο της Ευρώπης καλεί Τουρκία

 

Το Συμβούλιο της Ευρώπης καλεί την Τουρκία για άμεση απελευθέρωσή του Κούρδου πολιτικού Σελαχατίν Ντεμιρτάς.

Πιο συγκεκριμένα, «η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης προέτρεψε και πάλι σθεναρά τις τουρκικές αρχές να διασφαλίσουν την άμεση απελευθέρωση του πολιτικού της αντιπολίτευσης Σελαχατίν Ντεμιρτάς».

Συμπλήρωσε ότι «το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε ότι η κράτηση του προσφεύγοντος είχε τον απώτερο σκοπό να καταπνίξει τον πλουραλισμό και να περιορίσει την ελευθερία του πολιτικού διαλόγου, που είναι ο πυρήνας μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Προέτρεψε τις τουρκικές αρχές να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλίσουν την άμεση απελευθέρωσή του».

«Στην τελευταία της συνεδρίαση για την επίβλεψη της εφαρμογής των αποφάσεων του Δικαστηρίου, η Επιτροπή Υπουργών ενέκρινε ενδιάμεσο ψήφισμα εκφράζοντας τη βαθιά της ανησυχία ότι ο κ. Ντεμιρτάς στερείται συνεχώς την ελευθερία του από τον Νοέμβριο του 2016», επισημαίνεται.

Επιπροσθέτως υπογραμμίζεται ότι «η Επιτροπή εξέφρασε την έντονη ελπίδα ότι το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας θα ολοκληρώσει την εξέταση των καταγγελιών του προσφεύγοντος στο συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα και με τρόπο συμβατό με το πνεύμα και τα συμπεράσματα της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Εν τω μεταξύ, η επιτροπή προέτρεψε και πάλι έντονα τις αρχές να διασφαλίσουν την άμεση απελευθέρωση του κ. Ντεμιρτάς».

Η προσποίηση του έμφορτου κενού που γράφει στην ούγια "αριστερός"

 του Γρηγόρη Κλαδούχου

Ο Π. M.επέστρεψε. Με σχόλιό του στην σελίδα μου. Με μία αυτοπεποίθηση ηγέτη έμφορτου φανατισμού και φίλαθλου ακολουθητισμού επανεμφανίστηκε. Ξέχασε τα περασμένα διαμειφθέντα.

Θαυμάζω τον ΣΥΡΙΖΑ και τους δυναμικούς διανοητές του. Αντιπροσωπευτικός τύπος ο Π. Μ. ο οποίος κρίνει, κατακρίνει, λοιδωρεί και αναθεματίζει, αντιγράφει και επικολλά αναρτήσεις άλλων. Η παραγωγή συλλογισμών, διανοητική του παραγωγή δεν υπάρχει. Από όποιο πόστο και αν πέρασε άφησε μόνο το βάρος του στην καρέκλα.

Επανεμφανίστηκε και σε ανάρτησή μου σχολίασε με το υψηλής αισθητικής διανοητικό του κατόρθωμα:

 « ΠΜ : Ντροπή, σοβαρέψου και κοιτάξου στον καθρέφτη.»

Άναρθρα επιτεύγματά του.

Τον ενημερώνω ότι κοιτάζω, αυτά που μου μετέδωσαν αυτοί που αγωνίστηκαν για την ελευθερία, οι γονείς μας, οι πρόγονοι, οι δάσκαλοί μου – του ήθους και της γνώσης – την κλασική παιδεία και τα μεγάλα διανοητικά επιτεύγματα του Πολιτισμού. Εγώ κοιτάζομαι στον καθρέπτη φυσικώ τω τρόπω, αλλά κοιτάζω και παίρνω ό,τι καλύτερο από τον καθρέπτη της κληροδοτημένης σκέψης άλλων.

Πριν είχα σημειώσει στον αγαπημένο φίλο Θ. Ν. κάτι, που ο Π. Μ. δεν τα έλαβε υπόψη του.

Σε αυτά που του είχα «καταμαρτυρήσει» σε προηγούμενη λογομαχία και όχι συζήτηση, γιατί εκεί είχε κατεβάσει το επίπεδο, δεν θα επανέλθω. Την άποψή μου για αυτόν μονολεκτικά την έχω εκφράσει ανοιχτά και απέναντί του χρόνια πριν με λέξη που δεν γράφεται εδώ. Γιατί ασχολείται με κάποιον, που γνωρίζει ποια εκτίμηση έχει για αυτόν; Μόνο μελετώντας βιβλία, όπως στο «η χρησιμότητα των βλακών στον δημόσιο βίο», ή στο «περί βλακείας», ή στο «οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας» μπορεί να εξηγηθεί.

Ανακοίνωση της Ελληνικής Λέσχης Φίλων της Κριμαιας

 Η αμερικανοκρατία στην Ελλάδα γιγαντώνεται και πάλι. Η τελευταία ανανέωση της «Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας Ελλάδας-ΗΠΑ» (MCDA), με τη μετατροπή της από ετήσια σε 5ετή και με πρόβλεψη για συνέχιση της στο διηνεκές, επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις μας ότι η χώρα μας μετατρέπεται σε στρατηγικό ορμητήριο του Ευρωατλαντισμού για τα Βαλκάνια με στόχευση ακόμα βορειότερα, προς Μαύρη Θαλλασσα και Νότια Ρωσία, με επίκεντρο την Κριμαια. Η Μαύρη Θάλασσα ήδη σταδιακά μετατρέπεται σε «καυτή» ζώνη επιθετικών επιχειρήσεων από αέρα και θάλασσα, με πλημμύρα πολεμικών νατοϊκών αεροσκαφών και πλοίων, συμπεριλαμβανομένων ελληνικών και τουρκικών, που εμφανίζονται να συμμετέχουν πλάϊ-πλάι στην κλιμάκωση της έντασης.

 

Η συνεχής αύξηση πολλαπλών στρατιωτικών επιλογών (πολεμικά πλοία, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ελικόπτερα , τεθωρακισμένα οχήματα και μαζική μεταφορά επιλέκτων στρατιωτικών μονάδων προς και από Βαλκανικούς και άλλους προορισμούς) έχει ως νέα βάση το λιμάνι, την πόλη και το μεταφορικό δίκτυο που ξεκινά από την Αλεξανδρούπολη. Η μεγαλύτερη στα μέχρι σήμερα χρονικά συγκέντρωση και μεταφορά στρατιωτικού εξοπλισμού των ΗΠΑ μέσω Αλεξανδρούπολης κάθε άλλο παρά παρενοχλεί η στοχεύει την Τουρκία, όπως ευρέως και ψευδώς μεταδίδεται τόσο από την Ελληνική κυβέρνηση όσο και από τα κυρίαρχα ΜΜΕ στη χώρα μας.

 

Ιχσάν Αλή - Ένας φωτισμένος Κύπριος

 

του Γιαννάκη Ομήρου

Στις 7 Νοεμβρίου 1978 έφυγε από τη ζωή μια φωτισμένη προσωπικότητα της κυπριακής δημόσιας ζωής. Ένας ακούραστος σκαπανέας της οικοδόμησης μιας ενωμένης Κύπρου, κοινής πατρίδας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ο Δρ Ιχσάν Αλή.

Είχα το προνόμιο όχι απλώς να τον γνωρίσω, αλλά και να συνεργαστώ μα­ζί του και να έχω μακρές συζητήσεις. Ο Ιχσάν Αλή δεν υπήρξε μόνο ένας ακούραστος εργάτης και ένας με­γάλος αγωνιστής της ειρηνικής συμβίωσης Ελλήνων και Τούρκων στην Κύπρο. Ήταν κάτι πολύ περισσότερο. Ήταν ένας πολιτικός που απέφευγε τις επιφανειακές και συνήθως ανούσιες αναλύσεις για την αναγκαιότητα της συνύπαρξης των δύο κοινοτήτων. Είχε άποψη για τα αίτια και τα αι­τιατά της κυπριακής κρίσης και είχε καταλήξει σε σαφή συμπεράσματα για τους ενόχους και τις ευθύνες τους. Είχε ολοκληρωμένη αντίληψη για την ε­ξωκυπριακή συνωμοσία που στόχευε στη διάλυση της Κυπριακής Δημο­κρατίας. Κατονόμαζε την Άγκυρα ως την πηγή της συνωμοσίας κατά της Κύπρου και υποδείκνυε ως συνένοχο τον βρετανικό παράγοντα,

Οργανώνουν «πραξικόπημα» οι ΗΠΑ στην Τουρκία...

 

του Γιάννου Χαραλαμπίδη

Σκοτώνουν τον Ερντογάν με τη λίρα στη βάση της στρατηγικής της κατατριβής - Η ασπιρίνη της παρέμβασης για να σωθεί η λίρα, πώς ο Ερντογάν προσδοκά να προσελκύσει 6 εκ. ψηφοφόρους και γιατί οι Δυτικοί προτιμούν την Τουρκία στον αναπνευστήρα αντί στην κατάρρευση

Αφού απέτυχε το στρατιωτικό πραξικόπημα του 2016, οι ΗΠΑ και άλλες με αυτές συμμαχικές χώρες βρίσκονται σε οικονομικό πόλεμο με το Ερντογάν, ο οποίος θεωρεί ότι τον έχουν στο στόχαστρο. Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι ο Τούρκος Πρόεδρος αντιλαμβάνεται πως οι ΗΠΑ και άλλοι οργανώνουν ένα οικονομικό σε βάρος του πραξικόπημα, με βασικό εργαλείο, ειδικά το τελευταίο διάστημα, το συνεχές ξεφόρτωμα της τουρκικής λίρας ως αποτέλεσμα βεβαίως των λανθασμένων οικονομικών του επιλογών και δη στο τραπεζικό σύστημα, που αφορά στη μείωση αντί στην αύξηση των επιτοκίων για την καταπολέμηση του πληθωρισμού.

Θα εξαγάγει η Τουρκία την εσωτερική κρίση στο οικόπεδο 10 και πώς αντιμετωπίζεται

Οι τράπεζες στα κατεχόμενα και η επανενσωμάτωση των Τ/κ στην ΚΔ

Πώς βλέπου οι ΗΠΑ την πτώση Ερντογάν

Οικονομικός πόλεμος και ανεξαρτησία…

Η πρακτική των ΗΠΑ είναι ενταγμένη στη στρατηγική λογική της κατατριβής. Επιδιώκουν δηλαδή να προκαλούν συνεχή φθορά με χρονικό ορίζοντα τις προεδρικές εκλογές του 2023, για να φέρουν την πτώση του Τούρκου Προέδρου.

Άμεση επαναπρόσληψη της Magda Malinowska!

 

Η Magda Malinowska, συνδικαλίστρια και μέλος του προεδρείου της Διεπιχειρησιακής Επιτροπής Πρωτοβουλίας Εργαζομένων στην Amazon, έχει απολυθεί από τη δουλειά της από τις 9 Νοεμβρίου 2021.

Η απόλυση αυτή αποτελεί μια ακόμη απόδειξη των αντισυνδικαλιστικών και αντεργατικών πολιτικών που ακολουθεί η Amazon διεθνώς.

Η Amazon βρήκε την ευκαιρία να απολύσει τη Malinowska ενώ προσπαθούσε να εκπληρώσει το ρόλο της ως επιθεωρήτρια εργασίας και τα καθήκοντά της ως συνδικαλίστρια. Η Amazon ισχυρίζεται ότι η Malinowska, εκλεγμένη συνδικαλίστρια, δεν σεβάστηκε την προσωπική αξιοπρέπεια ενός άλλου εργαζομένου. Ο ισχυρισμός αυτός δεν είναι μόνο μια συκοφαντία που αποσκοπεί στο να αμαυρώσει τη φήμη μιας αφοσιωμένης μαχήτριας για τα δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά και μια κατάφωρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας των συνθηκών εργασίας στην Amazon. Τα συνδικάτα σε όλο τον κόσμο έχουν καταδικάσει τις εκμεταλλευτικές συνθήκες εργασίας στην Amazon, οι οποίες αποτελούν το κλειδί για τα τεράστια κέρδη της εταιρείας.

Έσκισε το «manual» της οικονομίας ο Ερντογάν και παίζει πόκερ με τη λίρα και την ανάπτυξη!

 

του Γιάννου Χαραλαμπίδη

Η δεινή οικονομική θέση των Τ/κ και η άρση της «απομόνωσης» μέσω της Κυπριακής Δημοκρατίας - Πώς αντιλαμβάνεται ο Τούρκος Πρόεδρος το IMF, τα «capital controls» και τη θηλιά γύρω από το λαιμό του, αλλά και πώς ψάχνει διέξοδο μέσω των χαμηλών επιτοκίων

Η λίρα όντως καταρρέει στην Τουρκία και ο Ταγίπ Ερντογάν σκίζει το εγχειρίδιο («manual») των συμβατικών κανόνων των αγορών και του τραπεζικού συστήματος, επιμένοντας στο αντίδοτο της ανάπτυξης ως σανίδας σωτηρίας.

Το στοίχημα του Ερντογάν

Το ερώτημα είναι κατά πόσον, μαζί με τη λίρα, θα καταρρεύσει και ο ίδιος, καθώς και το τραπεζικό και οικονομικό σύστημα της χώρας ή όχι. Επί του παρόντος έχουμε την εξής σχέση, όπως ο Τούρκος Πρόεδρος την καθορίζει: Χαμηλότερα απ’ ό,τι του εισηγούνται επιτόκια και ανάπτυξη εναντίον υψηλών επιτοκίων ως θεραπεία για την αύξηση του πληθωρισμού και την πτώση της λίρας. Σύμφωνα, πάντως, με το IMF και τους Moody's, η ανάπτυξη αναμένεται να φτάσει έως και 9% επί του ΑΕΠ το 2021. Ακόμη και να μείνει στο 6% -όπως έδειχναν κάποιες αρχικές προβλέψεις- για τον Ερντογάν συνιστά υψηλό στατιστικό δείκτη. Κάτω, δε, από προϋποθέσεις προσδοκά ότι μπορεί να καταστεί άγκυρα για τη σταθεροποίηση της λίρας και να οδηγήσει σε πτώση του πληθωρισμού. Η αλήθεια είναι ότι, εφόσον υπάρχει υψηλός πληθωρισμός, από το 9% επί του ΑΕΠ που ενδέχεται να φτάσει η ανάπτυξη -εάν φτάσει-, μόνο το 3% περίπου θα είναι πραγματικό. Άλλωστε, δεν αναφερόμαστε σε μια κανονική οικονομία, αλλά σε ένα σύστημα, εντός του οποίου το χρήμα, όπως και η ανάπτυξη, είναι σε αυτήν τη φάση προνόμιο των ολίγων. Έχουμε, δηλαδή, την Ολιγαρχία του Σουλτάνου.

Τουρκικές εκλογές 2023 : Η ουσία πίσω από τους συμβολισμούς

του Ηλία Χατζηκουμή  

Το έτος 2023 αναμένεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον για την γειτονική χώρα, καθώς θα συνυπάρξουν οι εορτασμοί για τα 100 χρόνια από την ίδρυση της σύγχρονης Τουρκικής Δημοκρατίας και οι προετοιμασίες έχουν ήδη ξεκινήσει. Για το κυβερνών κόμμα και τον ηγέτη του διακυβεύεται η θέση στην εξουσία για διάστημα πέραν των 20 ετών που ενέχει ένα ισχυρό στοιχείο συμβολισμού. Αυτό δεν είναι άλλο από ακόμα μία «νίκη έναντι των Κεμαλιστών», καθώς ο Ερντογάν θα γίνει ο μακροβιότερος ηγέτης της χώρας, ξεπερνώντας τον Μουσταφά Κεμάλ. 

 

Το γεγονός αυτό αναμένεται να συνδυαστεί με σφοδρή επίθεση στο σύνολο των κοσμικών αξιών που κατέκτησε η Τουρκία στα πρώτα χρόνια ζωής της και έως την δεκαετία του  2000, όπως επίσης και με ενίσχυση της επίθεσης «φιλίας» στους γείτονες. Ας δούμε όμως ορισμένα στοιχεία του τελευταίου.

 

Α. Οδεύουμε προς μεγάλο αντιπολιτευτικό συνασπισμό;

 

Οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς: Ο Ερντογάν αποτελεί έναν πολύπειρο και ισχυρό παράγοντα στην Τουρκία που δύσκολα μπορεί να αντικατασταθεί από το κατεστημένο της χώρας του, όσο επικίνδυνος κι αν γίνεται για την ισορροπία στην περιοχή και στο εσωτερικό της χώρας. Το ερώτημα ποιος είναι ο διάδοχος βασανίζει για αρκετά χρόνια την Τουρκία και το κατεστημένο επιχειρηματιών παραγόντων και του βαθέως κράτους. Ιδιαίτερα μετά την Συνταγματική Αναθεώρηση που μετέτρεψε την Τουρκία σε Προεδρική Δημοκρατία δίνοντας υπερεξουσίες στον ΠτΔ, ο ρόλος του Ερντογάν είναι σε πολλές περιπτώσεις πιο ισχυρός από αυτόν της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης.

 

Με αυτό ως δεδομένο – και ως αφορμή προσθέτουμε εμείς – τις προηγούμενες ημέρες συναντήθηκαν κόμματα της Τουρκικής αντιπολίτευσης με πρωτοβουλία του συνασπισμού CHP (Κεμαλιστές – αξιωματική αντιπολίτευση) και IYIP (Ακροδεξιοί της Μ. Αξενέρ). Η σύνθεση του διαλόγου έχει από μόνη της ενδιαφέρον καθώς αποτελούνταν – πέραν των προαναφερόμενων – από:

 

•

H κατάσταση στην Τουρκία και η Κυπριακή Δημοκρατία

του Κώστα Μαυρίδη  

Το τουρκικό καθεστώς Ερντογάν καταγράφει απώλειες σε τρία μέτωπα: στο επίπεδο της πολιτικής εντός Ευρωπαϊκών θεσμών, της ευρύτερης διεθνούς πολιτικής και της οικονομίας.

Συγκεκριμένα, η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Ευρώπης (Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων-ΕΔΑΔ) να ξεκινήσει διαδικασία επιβολής πολιτικών κυρώσεων στην Τουρκία για την φυλάκιση του επιχειρηματία Οσμάν Καβάλα παρά την απόφαση του ΕΔΑΔ για άμεση απελευθέρωσή του, καθώς και για απελευθέρωση του χαρισματικού πολιτικού της αντιπολίτευσης Σελαχατίν Ντεμιρτάς, έχει ήδη προκαλέσει την οργίλη αντίδραση του τουρκικού καθεστώτος, που προδιαγράφει περαιτέρω αποξένωσή του. 

Στη διεθνή πολιτική, η επιδίωξη του τουρκικού καθεστώτος να προωθήσει τον νεο-οθωμανικό του επεκτατισμό, το έφερε σε αντιπαράθεση με διάφορα κράτη π.χ. αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ λόγω ρωσικών πυραύλων S-400, με Γαλλία, Ισραήλ και Αίγυπτο λόγω της εμπλοκής της Τουρκίας σε ισλαμιστικές και άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις και επεμβάσεις εναντίον των συμφερόντων τους. Μέχρι στιγμής, κάθε επιδίωξη της Τουρκίας για επανόρθωση απέτυχε. Στην οικονομία, η κατάρρευση της τουρκικής λίρας και η φτωχοποίηση των χαμηλών στρωμάτων της κοινωνίας που για χρόνια υπήρξε η βάση στήριξης του Ερντογάν, έφερε και πολιτικές μετατοπίσεις.

Γαλλία-Ιταλία: Ένας παράξενος γεωπολιτικός γάμος δύο πρώην «αγαπημένων εχθρών»

 

Από

 Α.Χ.

 -

02/12/2021

ΙΣΚΡΑ

Χάρη στη συμφωνία με την Ιταλία, το Παρίσι ολοκληρώνει την πολιτική ελέγχου της Μεσογείου, αφού υπέγραψε στρατιωτική συμμαχία με την Ελλάδα και υπέγραψε συμφωνίες στενής συνεργασίας με την Αίγυπτο

Ενώ η Ευρώπη και τα κύρια ΜΜΕ της παλεύουν με το τέταρτο κύμα της πανδημίας του κοορνοϊού, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν συνεχίζει την πολιτική του γαλλικού μεγαλείου με θέα τη Μεσόγειο. Στις 26 Νοεμβρίου, ο Μακρόν και ο Ιταλός Πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι υπέγραψαν τη «Συνθήκη Quirinale», που ονομάζεται έτσι για το όνομα του κτιρίου όπου βρίσκονται τα γραφεία της προεδρίας της Ιταλικής Δημοκρατίας. Αυτό το έγγραφο δεν είναι μόνο η πλοκή μιας εμπορικής και στρατηγικής συμφωνίας, αλλά είναι επίσης το παράδειγμα μιας γεωπολιτικής στρατηγικής της Γαλλίας, η οποία στοχεύει να κυριαρχήσει στη Μεσόγειο, όπως αναφέρει ο Ιταλός αναλυτής Piero Messina. Η Ιταλία, κάποτε μεγάλη δύναμη στην παγκόσμια σκηνή, συνεχίζει την παρακμή της σε μια διαδικασία δορυφοροποίησης, η οποία ξεκίνησε τη δεκαετία του ’90. Η Ιταλία και η Γαλλία είναι «αγαπητοί εχθροί», είναι περιττό να το αρνηθούμε.

Χάρη στη συμφωνία με την Ιταλία, το Παρίσι ολοκληρώνει την πολιτική του ελέγχου της Μεσογείου αφού υπέγραψε στρατιωτική συμμαχία με την Ελλάδα και υπέγραψε συμφωνίες στενής συνεργασίας με την Αίγυπτο.

Είναι η δεύτερη «συνθήκη» που κινδυνεύει να βάλει σε δύσκολη θέση τους θεμελιώδεις λόγους ύπαρξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Παρίσι ήταν επίσης ο πρωταγωνιστής της πολύ αμφισβητούμενης «Συνθήκης του Άαχεν», που υπογράφηκε στις 22 Ιανουαρίου 2019.

«Αποκλείεται! Δεν θα κάνετε σπίτι σας την Κύπρο». Αυτό να πείτε στους παράνομους και να το εννοείτε

 

του Σάββα Ιακωβίδη

Βρισκόμαστε μπροστά σε έναν ασύλληπτο εφιάλτη, που τον ενισχύει καθημερινά η κατοχική Τουρκία. Αντί η Kυβέρνηση και οι αρμόδιες Αρχές να ζητούν περισσότερα χρήματα από την ΕΕ για υποδομές και σίτιση των παράνομων μεταναστών, επιτέλους να στείλουν ξεκάθαρο, βροντερό, ευκρινές μήνυμα: «Αποκλείεται! Δεν πρόκειται να κάνετε σπίτι σας την Κύπρο». Να το πουν δημόσια, να το εννοούν και να το υλοποιήσουν. Διαφορετικά, σε λίγα χρόνια θα είμαστε μειοψηφία σε αναζήτηση μετοικεσίας

Στην Αυστραλία, πριν από λίγα χρόνια, η κυβέρνηση ανήρτησε δημόσια μια διαφήμιση με τίτλο: «Αποκλείεται!», και με το εξής κείμενο: «Δεν θα κάνεις σπίτι σου την Αυστραλία. Αν μπεις σε πλοίο χωρίς βίζα, δεν θα φτάσεις στην Αυστραλία. Κάθε σκάφος που ζητά παράνομα να εισέλθει στην Αυστραλία θα αναχαιτίζεται η πορεία του και θα απομακρύνεται με ασφάλεια πέρα από τα ύδατα της Αυστραλίας». Εδώ και χρόνια και συστηματικά τελευταία, η Τουρκία μεταφέρει οργανωμένα ορδές παράνομων μεταναστών προς τα κατεχόμενα και από εκεί διοχετεύονται προς τις ελεύθερες περιοχές.

Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου- ερωτευμένη για πάντα, με το πνεύμα των ιδεών, των αξιών και των αρχών του Ανδρέα Παπανδρέου.

  Το ΠΑΣΟΚ πού ίδρυσες και αγάπησες δεν υπάρχει πια. Στην θέση του έχουν κατασκευάσει ένα πολιτικό μόρφωμα που ακόμη εκμεταλλεύεται το όνομα σου, πολεμώντας όμως στην ουσία την πολιτική σου παρακαταθήκη! Όταν έγραψα το βιβλίο, την ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ, το έκανα για την πολιτική αποκατάσταση των θέσεων σου! Σε εγκατέλειψαν όλοι αγαπημένε! Όλοι τους απομακρύνθηκαν από τις εντολές σου! Ακόμη τρέμουν μήπως οι Ανδρεοπαπανδρεϊκοί ξεσηκωθούν! Όμως όλο το δήθεν κεντροαριστερό φάσμα, πέρασε στο άλλο στρατόπεδο και συντάχθηκε με τους εχθρούς του λαού και του έθνους! Πρωτοστάτησαν πολλοί! Ο Σημίτης προχώρησε σε ριζική αποκαθήλωση της πολιτικής σου γραμματείας! Τα παιδιά σου μέσα από το ίδρυμα Ανδρέα Παπανδρέου, κατασπατάλησαν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κρατικές επιχορηγήσεις, για την καλοπέρασή τους, αποσιωπώντας και αποσύροντας τα κείμενα, τις θέσεις, τις ομιλίες, ακόμη και τις φωτογραφίες σου δεν αφήνουν να πάρει κάποιος από το διαδίκτυο! Λατρεμένε ηγέτη του ελληνικού λαού! Σήμερα που οι εθνομηδενιστές, πρωτοστατούντος του γιού σου Γιώργου, ετοιμάζουν το τελειωτικό κτύπημα στο έθνος με την προδοσία- παραχώρηση της ελληνικής ΑΟΖ και των υδρογονανθράκων στη Τουρκία, επείγει όσο ποτέ άλλοτε η αναγέννηση της εθνικής στρατηγικής που εσύ χάραξες και αυτοί πρόδωσαν!

Ο πονοκέφαλος της Βοσνίας

 του Γιώργου Κυριακού

 

ΟΌσον αφορά τη Βοσνία, η πολιτική του Σέρβου προέδρου Βούτσιτς συνεχίζει την πολιτική Μιλόσεβιτς. Δηλαδή, σε αντίθεση με το ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου, που βρίσκεται ψηλά στον κατάλογο των θεμάτων, το Βελιγράδι κρατά χαμηλούς τόνους σχετικά με το πρόσφατα αναζωπυρωθέν βοσνιακό πρόβλημα*. Η αιτία πρέπει να αναζητηθεί στις αντιθέσεις του Βούτσιτς με τον πανίσχυρο Ντόντικ, ηγέτη της σερβικής οντότητας της Βοσνίας (Ρεπούμπλικα Σρπσκα, Σερβική Δημοκρατία). Οι αποσχιστικές διαθέσεις του Ντόντικ δεν βρίσκουν ευήκοα ώτα στη σερβική κυβέρνηση. «Έχει τα πιόνια του στη Ρεπούμπλικα Σρπσκα, στο Κοσσυφοπέδιο και σε άλλες χώρες, και τα τραβάει όσο πρέπει όταν χρειάζεται να κάνει μια κίνηση», αναφέρει αναλυτής για τον Βούτσιτς.

Είναι φανερό ότι οι κινήσεις του Ντόντικ έχουν φέρει σε δύσκολη θέση τον Βούτσιτς, ο οποίος από τη μια είναι υπόχρεος διεθνώς για τη «σταθερότητα στη Βοσνία», ενώ από την άλλη δεν υπάρχει και κάποια άλλη διεθνής υποστήριξη για την απόσχιση των Σερβοβοσνίων.

Ο Χ Ι σε διαφημιζόμενους στην τουρκοσειρά του ΣΤΑΡ!

 

Την ώρα που το τουρκικό «Συμβούλιο Ασφαλείας», μέσα σε πλήρη σύγχυση  από την συνεχή κατρακύλα της τουρκικής λίρας κάνει την ημέρα-νύχτα κατηγορώντας την Ελλάδα πως με (δήθεν) «επιθετικές ενέργειες κι επιθετική ρητορική επιμένει να μην εφαρμόζει τους όρους καλής γειτονίας και να παραβιάζει τους όρους Διεθνών Συνθηκών επηρεάζοντας αρνητικά τη σταθερότητα και την ηρεμία στην περιοχή» (25/11/2021), την ώρα που οι Τούρκοι απειλούν πως μέσα σε πέντε ώρες θα καταλάβουν την Αθήνα (Μετίν Κιουλούκ, μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΑΚΡ 22/11/2021), ο ελληνικός τηλεοπτικός σταθμός ΣΤΑΡ (συμφερόντων οικογένειας Βαρδινογιάννη) συνεχίζει να μεταδίδει καθημερινά, σε πανελλαδική εμβέλεια, την τουρκική γλώσσα και την τουρκική προπαγάνδα «ήπιας ισχύος» μέσα σε κάθε ελληνικό σπίτι, σαν να μην συμβαίνει τίποτα απολύτως.

 

Και θα συνεχίζει να το κάνει για ένα ακόμα περίπου χρόνο αφού μεταδίδει πλέον καθημερινά κάθε επεισόδιο της σειράς σε… δύο δόσεις. Η αυθεντική αρίθμηση της σειράς είναι 940 επεισόδια, η «ελληνική αρίθμηση» βρίσκεται ήδη στα 980 επεισόδια (δηλαδή στο Νο 800 της αυθεντικής αρίθμησης), άρα θα συνεχίζει να μεταδίδεται για ένα περίπου ακόμα χρόνο, μέχρι το απίστευτα ανόητο τέλος, με βαρετή ανακύκλωση της ίδιας «συνταγής»: αυτοκινητικό δυστύχημα για την Ελίφ, νέα απαγωγή και φυλάκιση της Μελέκ κ.ο.κ.

 

Ο πιο πιθανός λόγος εμμονής στην μετάδοση της παμπάλαιας τηλεοπτικής σειράς - τζάμπα πράμα από το ΣΤΑΡ, είναι φυσικά το πολύ χρήμα. Ολόκληρη η τηλεοπτική σειρά υπάρχει ελεύθερα και δωρεάν στο διαδίκτυο και το κόστος της καθημερινής μετάδοσης σε ημίωρα επεισόδια, προκειμένου να στριμωχτούν όσο το δυνατόν περισσότερα διαφημιστικά μηνύματα, είναι αμελητέο.  

 

Τώρα αν η τηλεθέαση βρίσκεται μονίμως στις τελευταίες θέσεις όλων των εκπομπών, όλων των ιδιωτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας της απογευματινής ζώνης, τι σημασία έχει;