Η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία εν όψει της 28ης Οκτωβρίου

του Γιώργου Κυριακού

«Υπάρχουνε πολλοί που ναυαγήσαν μέσα στο κοστούμι τους…
ας είναι ελαφρύ το νοικοκυριό που τούς σκεπάζει….»
Αργύρης Χιόνης

Κράτος και παρακράτος στην Αλβανία επανεκκίνησαν τους μηχανισμούς σύνθλιψης της ελληνικής μειονότητας με «οδηγό» την υπόθεση Κατσίφα. Ένα μικρό εκκλησάκι-εικονοστάσι που ξεκίνησε να ανεγείρει η οικογένεια του δολοφονημένου Κωνσταντίνου σταμάτησε μετά από την απαγόρευση που επέβαλε η αστυνομία την περασμένη Πέμπτη. Ο προσχηματικός –και αστείος για την Αλβανία– λόγος της έλλειψης «αδείας ανεγέρσεως» σ’ ένα λόφο γυμνό, περίπου 40 λεπτά με τα πόδια από το σπίτι του, μετατράπηκε σε αληθινή σκοπιμότητα για την οποία ενεργοποιήθηκε το παρακράτος: «Εκεί τα έσπασαν όλα παιδί μου, δεν άφησαν τίποτα. Πήγα το πρωί, είδα που δεν άφησαν τίποτα όρθιο… 400 κεραμίδια τα έκαμαν κομμάτια, σακούλες, πενήντα εξήντα όλα τα έσκισαν, τα άφησαν εδώ και εκεί. Άμμος, τα βαρέλια τα μεγάλα τα τσίγκινα, τα τρυπήσανε τα αδειάσανε, που ήταν γεμάτα νερό… Πολεμάνε το παιδί μου ακόμα και εκεί που είναι! Άδικα έφαγες τα νιάτα σου του λέω…».Τα λόγια της μάνας του, της Βασιλικής, λένε ακριβώς το τι έγινε από «αγνώστους» το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, δυο μέρες μετά. Στο μεταξύ, ένα εργοτάξιο ανακρίσεων στήθηκε στο Μπουλεράτι (Βουλιαράτες) σε βοσκούς με ερωτήσεις για το ποιοι ανεβαίνανε με τα γομάρια και τα οικοδομικά υλικά

Αποτροπή και αντίσταση ή υποταγή στην αρπακτικότητα της Τουρκίας

Του Σάββα Ιακωβίδη

Η τρίτη τουρκική εισβολή στη Συρία προσφέρεται, έστω και τώρα, για εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων και διδαγμάτων για την Αθήνα και τη Λευκωσία.

 

 

Η Τουρκία επιβεβαίωσε ξανά και για πολλοστή φορά ότι είναι ένα επιθετικό, κατακτητικό και αναθεωρητικό κράτος, το οποίο εκμεταλλεύεται και αξιοποιεί αδίστακτα συγκυρίες, κενά ισχύος, συμφέροντα, συγκρούσεις και εγγενείς αδυναμίες του διεθνούς άναρχου συστήματος για να προωθήσει, να διεκδικήσει και να επιβάλει ό,τι θεωρεί ως εθνικά της συμφέροντα.

 

Ο Τούρκος Πρόεδρος δεν έχει αποκρύψει ποτέ τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του να αναδείξει την Τουρκία μέχρι το 2023 (100ή επέτειο από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας) ως περιφερειακή και μεγάλη δύναμη. Υλοποιώντας τις φαντασιώσεις του προκατόχου του, Τουργκούτ Οζάλ και τις υποδείξεις του πάλαι ποτέ μέντορα και νυν αντιπάλου του, Νταβούτογλου, ο Ερντογάν επιδιώκει, πρώτον, να υπερκεράσει σε δόξα τον ιδρυτή της χώρας, Ατατούρκ. Δεύτερον, να ανασυστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία διά της επανάκτησης εδαφών που άλλοτε ήσαν υπό οθωμανική κατοχή.

 

Δεν είναι τυχαίο ότι, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ (24.9.2019), ο Ερντογάν επέδειξε χάρτες της περιοχής της Μέσης Ανατολής και ειδικά της λεγόμενης ζώνης ασφαλείας, την οποία επιχειρεί να επιβάλει στη ΒΑ Συρία, σε περιοχές κατά πλειοψηφία με κουρδικό πληθυσμό. 

 

Δημογραφική αλλοίωση

Επανάσταση στις μετακινήσεις-μεταφορές! Γερμανία: Πολύ κοντά στην παραγωγή ιπτάμενων ταξί!

      

                                                                           

                                                                           

Μιά “επανάσταση” βρίσκεται στα σκαριά, η οποία μπορεί να αλλάξει ριζικά το τοπίο στις μετακινήσεις, τις μεταφορές, ακόμα και τις συγκοινωνίες.

Η εταιρεία ανακοίνωσε την Τρίτη την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης δοκιμών στο πενταθέσιο αεροπλάνο της, το Lilium Jet, μια εξέλιξη που πλησιάζει τον στόχο της να ξεκινήσει εμπορικές πτήσεις μέχρι το 2025.

Πολύ κοντά στο να αρχίσει την παραγωγή ηλεκτροκίνητου αεροπορικού ταξί με ταχύτητες μέχρι και 100 χιλιόμετρα την ώρα βρίσκεται η γερμανική αεροπορική start-up Lilium.

Το Βιετνάμ του Ερντογκάν;

Στρατιωτικοί και πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν πως η Τουρκία ξεκίνησε μια περιπέτεια που ενδεχομένως θα τελειώσει στον πάτο ενός «βάλτου» . Όπως σημειώνουν, η τελευταία επιχείρηση του τουρκικού στρατού θυμίζει δύο άλλες περιπτώσεις: Το Βιετνάμ και την Υεμένη. Άλλοι πάλι υπογραμμίζουν πως ο Ερντογάν έχει πέσει στην ίδια παγίδα που έπεσε ο Σαντάμ Χουσεΐν με την εισβολή στο Κουβέιτ. 

του Ραγκίπ Ντουράν
Από εδώ και στο εξής θα είναι δύσκολο να παρακολουθούμε και να καλύπτουμε τις εξελίξεις στη Συρία, καθώς πλέον εμπλέκονται τουλάχιστον οκτώ πόλεις: Μόσχα (Ρωσία), Άγκυρα (Τουρκία), Ουάσινγκτον (ΗΠΑ), Δαμασκός (Συρία), Τεχεράνη (Ιράν), Νέα Υόρκη (ΟΗΕ), Βρυξέλλες (ΕΕ) και φυσικά το Καμίσλι, την πρωτεύουσα της ντε φάκτο αυτόνομης περιφέρειας που δημιούργησαν οι Κούρδοι στη Βορειοανατολική Συρία κατά τη διάρκεια του πολέμου ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος.
Κάθε πληροφορία από αυτές τις περιοχές καθώς και επίσημες δηλώσεις ηγετών από αυτές τις δυνάμεις μπορεί να αλλάξει ριζικά το στρατιωτικοπολιτικά δεδομένα.

Διεθνής δημοσκόπηση : Το 86% των Ελλήνων θέλουν απέλαση των παράνομων μεταναστών

Μεγάλη έρευνα που διενεργήθηκε από το διεθνές ερευνητικό κέντρο Pew σε 18 χώρες σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν κατά της παράνομης μετανάστευσης, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων  τάσσεται υπέρ των απελάσεων μεταναστών. 

Στην κορυφή του σχετικού πίνακα βρίσκεται η Ελλάδα όπου το 86% των ερωτηθέντων απάντησαν πως πρέπει να γίνονται απελάσεις, ενώ  12% είναι αρνητικό. Παρόμοια υψηλά ποσοστά για τις απελάσεις παρατηρούνται στη Ρωσία και ακολουθούν η Γερμανία, η Σουηδία,η Ολλανδία,η Πολωνία και η Ουγγαρία.Τέτοιες έρευνες πραγματοποιούνται μόνο από ξένα ιδρύματα, καθώς καμία εταιρεία ερευνών στην Ελλάδα δεν έχει, και ούτε πρόκειται, να πραγματοποιήσει ανάλογη έρευνα.

Γεγονός είναι ότι, παρόμοια συμπεράσματα ερευνών αποκρύπτονται από τα νεοταξίτικα ΜΜΕ για εύλογους λόγους. Σύμφωνα με τους θορυβώδεις οργανωμένους “αντιφα”, το 86% του ελληνικού λαού που θέλει την απέλαση των μεταναστών είναι ρατσιστές και ακροδεξιοί,ενώ πολιτικά ορθό είναι το 12% που συμφωνεί με την πολιτική των ανοιχτών συνόρων.

ΠΗΓΗ  ΟΔΟΣ ΔΡΑΧΜΗΣ

Νέοι περιβαλλοντικοί κανόνες δοκιμάζουν τη ναυσιπλοΐα

Η ναυσιπλοΐα διαδραματίζει μεν ρόλο κλειδί στην παγκόσμια οικονομία, εντούτοις επιβαρύνει σημαντικά και το περιβάλλον. Οι νέοι περιβαλλοντικοί κανονισμοί βρίσκουν απροετοίμαστους τους περισσότερους εφοπλιστές.

του Τόμας Κόλμαν

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε το 2018 στο περιοδικό Nature η προκληθείσα από τα πλοία ατμοσφαιρική ρύπανση ευθύνεται για έως και 400.000 πρόωρους θανάτους ετησίως. Έρευνες κατέδειξαν ότι η χρήση καυσίμων χαμηλής περιεκτικότητας σε SO2 μπορεί να μειώσει τον αριθμό αυτό έως και κατά 30%. Η ίδια έρευνα αναφέρει ότι τα 200 μεγαλύτερα πλοία του πλανήτη εκπέμπουν την ίδια ποσότητα διοξειδίου του θείου με όλα τα αυτοκίνητα του κόσμου. ΌΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Η αιχμάλωτη Τουρκία

Του Απόστολου Αποστολόπουλου

Η προπαγάνδα των ΜΜΕ στην Ελλάδα έχει θεοποιήσει τον Ερντογάν και εμφανίζει την Τουρκία ανίκητη. Ο Ερντογάν-φόβητρο εξυπηρετεί ασφαλώς κάθε υποχώρηση της Αθήνας αλλά το ερώτημα παραμένει: Τι πράγματι είναι η Τουρκία σήμερα, μια αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ή ένα ψευδεπίγραφο ομοίωμά της, σκιάχτρο για σπουργίτια;
ΣΤΟΝ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΔΥΤΙΚΟ ΧΩΡΟ, περιλαμβάνοντας τη Ρωσία, ο Ερντογάν μαζί με τον Πούτιν είναι οι δυο δεσπόζουσες πολιτικές προσωπικότητες. Χαρακτηριστικό και των δυο είναι ότι μετέτρεψαν τις χώρες τους από ασθενείς παίκτες, παίγνια των ισχυρών της Δύσης, σε πρωταγωνιστές των εξελίξεων. Με τη διαφορά ότι η Ρωσία ανακτά τη θέση και το κύρος της Μεγάλης Δύναμης που ήδη κατείχε ενώ η Τουρκία κινείται σε ένα στρόβιλο αντιτιθέμενων ροπών με άγνωστο τέλος.

H "Πολιτικοποίηση" των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας

του Κώστα Μαυρίδη *
Τον Νιόμβρη του 2016 και μετά το «ελεγχόμενο πραξικόπημα» στην Τουρκία, απευθυνόμουν με αγωνία στο Ευρωκοινοβούλιο ως εξής: «Για πάνω από ενάμιση χρόνο, επιμένω ότι, κάθε μέρα που περνά με τον Ερντογάν στην εξουσία, συσσωρεύεται το ανθρώπινο κόστος που θα καταβληθεί εντός και εκτός Τουρκίας, για απαλλαγή μας από αυτό το θηρίο». Οι μεν ξένοι έχουν συμφέροντα για να εθελοτυφλούν. Ενώ όμως ο ισλαμοφασίστας Ερντογάν επέβαλλε αδίσταχτα την νεο-οθωμανική του ιδεοληψία συντρίβοντας κάθε διαφορετική φωνή, στην Κύπρο επικρατούσε ευφορία ότι ένα τέτοιο εγκληματικό καθεστώς –στο οποίο αναγνώριζαν «θετική ρητορική» –  θα συνεργαζόταν για λύση που θα μας απάλλασσε  από τον έλεγχο της Τουρκίας.  

 

Η εισβολή της Τουρκίας στη βόρεια Συρία επιβεβαίωσε ότι το θηρίο δεν λογαριάζει το ανθρώπινο κόστος και επέλεξε, ξανά, την πολεμική σύγκρουση. Φυσικά, για τον εγκληματία της Άγκυρας, οι στρατεύσιμοι υπήκοοί του είναι «αναλώσιμοι». 

Το εντιτόριαλ του Δρόμου της Αριστεράς : Είμαστε ή δεν είμαστε έτοιμοι;

Αρκετή συζήτηση γίνεται τελευταία για την απουσία προετοιμασίας του ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει το 2015, κάτι που αναδεικνύεται ως σοβαρός λόγος για τις παλινωδίες της περιόδου. Από την άλλη μεριά, η διαφημιστική καμπάνια της Ν.Δ. για τις 100 πρώτες μέρες διακυβέρνησης, φιλοτεχνεί ένα άλλο πρόσωπο, αυτό ενός πολύ καλά προετοιμασμένου κυβερνητικού σχήματος και ενός ικανού και αποτελεσματικού πρωθυπουργού. Σε αντίθεση, υποτίθεται, με τον «λαϊκισμό» και τον τυχοδιωκτισμό των Τσίπρα, Βαρουφάκη, ιδιαίτερα το πρώτο εξάμηνο του 2015. Γιατί, από το δεύτερο εξάμηνο εκείνης της χρονιάς, όλοι μαζί έβαλαν πλάτη ψηφίζοντας το τρίτο μνημόνιο που οδήγησε στη σημερινή «κανονικότητα».
Η επιφανειακή και βολική αντιπαράθεση των δύο παρατάξεων, λειτουργεί αποπροσανατολιστικά από τα κεντρικά ζητήματα. Δεν φωτίζει βέβαια καθόλου τις παρεμβάσεις και τα πραξικοπήματα της Τρόικας, την εποχή του Χίλτον, τα 99 χρόνια ΤΑΙΠΕΔ, τη Συμφωνία των Πρεσπών, τα hotspots και τη γκριζοποίηση των νησιών του Αιγαίου δια του Προσφυγικού, και τόσα άλλα.
Οι υπογραφές έχουν μπει από τους υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ και η «συνέχεια του κράτους» έρχεται μέσω της αυτοδύναμης Ν.Δ.

Για την Συρία: ερωτήματα προς την ελληνική κυβέρνηση

Η ανθρωπότητα παρακολουθεί την στρατιωτική επιχείρηση της Άγκυρας στην Συρία, με ανησυχία, απογοήτευση και οργή.  Με την ελπίδα, επί τέλους, να ακουστεί από κάποια διεθνή οντότητα φωνή εντιμότητας και νομιμότητας και να σχεδιαστεί κίνηση σταθεροποίησης και ειρήνης.  Η χώρα μας έχει κάθε λόγο να αναδεικνύεται σε εθνικό κράτος διατεθειμένο να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες με αυτό το περιεχόμενο. Σήμερα και για το συγκεκριμένο θέμα, πολύ περισσότερο: το προσφυγικό από τη μια και οι παράνομες τουρκικές αξιώσεις, προκλήσεις και πράξεις στο Αιγαίο και την Κύπρο από την άλλη είναι οι δυο λόγοι που επιβάλλουν την ενεργοποίησή μας. Και οι εξελίξεις, όπως έχουν διαμορφωθεί, μας δίνουν κάθε δυνατότητα να κινηθούμε. Τα ερωτήματα προς την ελληνική κυβέρνηση είναι συγκεκριμένα: Σχεδιάζει συνεργασία με την συριακή κυβέρνηση και τις κουρδικές αρχές για την οργάνωση διαδικασιών πιστοποίησης προσφύγων; Σκοπεύει ο Πρωθυπουργός να πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στην Δαμασκό; Θα ενεργοποιήσει όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους Κούρδους;

Ο μεταναστευτικός θάνατος της Ελλαδας

του Θεόδωρου Κατσανέβα

Πρόσφατα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε σε ομιλία του στη Βουλή ότι: «Είμαι περήφανος όταν πηγαίνω σε παρελάσεις και βλέπω μια κοινωνία να μεταβάλλεται σε πολυπολιτισμική κοινωνία σιγά σιγά. Δεν αμφισβητείται η εθνική μας ακεραιότητα με αυτόν τον τρόπο». Ο ίδιος είναι μάλλον αρνητικός σε διαδικασίες αποτροπής, δηλώνει αντίθετος σε τείχη και φράκτες, ενώ σιωπά για τη δράση των ΜΚΟ που λειτουργούν ως η κεφαλή του «φιδιού» σε βάρος της χώρας μας.

Ας μην γελιόμαστε. Στην περίπτωσή μας, η πολυπολιτισμική κοινωνία δεν προδικάζει τίποτα άλλο από μετατροπή της σε Μουσουλμανική κοινωνία. Όπως έχουν τα πράγματα σήμερα, η δημογραφική μας κατάρρευση, σε συνδυασμό με τη μαζική εισροή νέων υπεργεννητικών Μουσουλμάνων, οδηγεί με στατιστική ακρίβεια σε πληθυσμιακή υπεροχή των τελευταίων στο ορατό μέλλον, οπότε στη λιβανοποίηση και στο θάνατο του Ελληνισμού.

Ρεπορτάζ με χορηγό το τουρκικό κράτος

του  Δημήτρη Κανελλόπουλου

Φωτιές έχει ανάψει το tweet δημοσιογράφου της ΕΡΤ που έκανε λόγο για δημοσιογραφική αποστολή στα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία, οργανωμένη και πληρωμένη από την τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα.

Το ρεπορτάζ στα «Νέα», τη Δευτέρα, όχι μόνο είχε δακρύβρεχτο τίτλο, «Να τελειώσει ο πόλεμος και να γυρίσουμε όλοι πίσω», αλλά προκαλούσε και ρίγη συγκίνησης στον αναγνώστη: «“Τα Νέα” ταξιδεύουν στην Τουρκία με πρώτο σταθμό τη δομή φιλοξενίας του Μποϊνούγιογιουν, εκεί όπου η θλίψη για τον ξεριζωμό είναι βαθιά χαραγμένη στην ψυχή και στα μάτια των προσφυγόπουλων».

Ειδυλλιακή εικόνα, δεν είναι σαν εμάς οι Τούρκοι που τους στοιβάζουμε σε απαράδεκτες δομές και στρατόπεδα, κάτω από απάνθρωπες συνθήκες. Αντιγράφω ένα απόσπασμα από το ρεπορτάζ, για να καταλάβουν οι δικοί μας οι πρόσφυγες τι χάνουν που δεν έμειναν στην Τουρκία.

Ρώσος διπλωμάτης: Έλληνες, οι Αμερικανοί θα σας εγκαταλείψουν όπως τους Κούρδους!

“Εμείς προειδοποιήσαμε τους Κούρδους ότι οι Αμερικανοί θα τους εγκαταλείψουν. Και εδώ, στη Ρόδο, μπορώ να προειδοποιήσω προσωπικά τους Έλληνες γι’ αυτό, να σκεφτούν αν τους περιμένει μια παρόμοια μοίρα”.
Η παραπάνω δήλωση-βόμβα έγινε χθες από ένα κορυφαίο στέλεχος της ρωσικής διπλωματίας, τον Βλαντίμιρ Τσίζχοβ, πρέσβη της Ρωσίας στην Ε.Ε., σε συνέντευξή του κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Φόρουμ της Ρόδου «Διάλογος Πολιτισμών».
Αν και ο Ρώσος διπλωμάτης, για ευνόητους λόγους, θεώρησε σκόπιμο να τονίσει πως η προειδοποίηση αυτή προς τους Έλληνες είναι “προσωπική”, το σχετικό απόσπασμα από τη συνέντευξή του μεταδόθηκε από το επίσημο ρωσικό πρακτορείο ΤΑΣΣ.

Τριπλή δολοφονία στην οδό Λαφαγιέτ 147

Από τις εκδόσεις Στερέωμα: Μια παλαιότερη έκδοση, που δυστυχώς επανέρχεται στην επικαιρότητα.
Στο καθαρό, μελαχρινό πρόσωπο της Χαβρίν Χαλάφ, γενικής γραμματέα του κουρδικού κόμματος «Μελλοντική Συρία» που σκοτώθηκε προχθές μέσα στο αυτοκίνητό της από άτακτους Άραβες, συμμάχους της Τουρκίας, είναι σαν να συγχωνεύονται όλα τα πρόσωπα των γυναικών από το Κουρδιστάν που δολοφονήθηκαν από το σκοτεινό... καθεστώς Ερντογάν, εντός και εκτός εμπόλεμων συγκρούσεων. Όπως οι τρεις αγωνίστριες που εκτελέστηκαν τον Ιανουάριο του 2013 σ’ ένα μικρό διαμέρισμα στην καρδιά του Παρισιού, από ένα δολοφονικό χέρι καθοδηγούμενο εξ αποστάσεως από την Τουρκία. Η ιστορία αυτού του εγκλήματος, όπως αποτυπώνεται στο γενναίο βιβλίο της γαλλίδας δημοσιογράφου Laure Marchand «Τριπλή δολοφονία στην Οδό Λαφαγιέτ 147», είναι μια ακόμη ψηφίδα της βαρβαρότητας που έχει σαν στόχο της την πολύπαθη κουρδική εθνότητα. Ένα βιβλίο έντιμο και διαφωτιστικό.
Κώστας Σαμάντης

Ζώνη ασφαλείας μέσα στην Τουρκία!

του  Λεωνίδα Κουμάκη

Ο παραλογισμός του πολέμου χτυπάει επίμονα και πάλι την πόρτα μας 74 χρόνια μετά την λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που στοίχισε στην ανθρωπότητα περισσότερα από 60 εκατομμύρια νεκρούς συνανθρώπους μας και στην  Ελλάδα περισσότερους από 400.000 – το συντριπτικό τους ποσοστό άμαχοι πολίτες.

Ο Ρ. Τ. Ερντογάν, ο γειτονικός ηγέτης δολοφόνος (ο χαρακτηρισμός ανήκει στον διάσημο καθηγητή Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας Νόαμ Τσόμσκι – 22 Ιανουαρίου 2016),  εγκλωβισμένος στην μεγαλομανία και στην φαντασίωση ότι αποτελεί την μετενσάρκωση του Σουλειμάν του Μεγαλοπρεπή (1494-1566), αφού εδραιώθηκε στην εξουσία με δεκανίκι τον ακραίο φασίστα Ντεβλέτ Μπαχτσελί και αφού ακρωτηρίασε όλες τις δημοκρατικές ελευθερίες του Τουρκικού λαού, σκορπάει τον θάνατο μέσα και έξω από την Τουρκία, υπηρετώντας τον όρκο των Νεότουρκων και επιδιώκοντας την ανασύσταση μιας φανταστικής νέο-οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Στις δύσκολες μέρες που περνάμε τα θύματα του είναι, όπως πάντοτε, άμαχοι πολίτες (άντρες, γυναίκες και παιδιά) με θηριωδίες των ισλαμιστών μισθοφόρων που έχουν μετονομαστεί σε «αντικαθεστωτικούς Σύριους αντάρτες» αλλά και Τούρκων στρατιωτικών. Το έδαφος προετοιμάζουν πρώτα οι ανενόχλητες αεροπορικές επιδρομές που ρίχνουν άφθονο ατσάλι σε ανυπεράσπιστες Κουρδικές πόλεις της Συρίας και στην συνέχεια μισθοφόροι και Τούρκοι στρατιωτικοί αναλαμβάνουν το βρώμικο έργο της «εξολόθρευσης» όσων επέζησαν από τους ανηλεείς βομβαρδισμούς.

ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ: Εξάλειψη της φτώχειας και της διεθνούς υποκρισίας

17 Οκτωβρίου «Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας»

Naturefriends Greece: END POVERTY – END HIPOCRISY

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών ανακήρυξε το 1992, να εορτάζεται στις 17 Οκτωβρίου η  «Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας». Η φετινή επέτειος είναι αφιερωμένη ιδιαίτερα στην παιδική φτώχεια¹. Ωστόσο δεν υπάρχει παιδική φτώχεια, ανεξάρτητα από την οικογενειακή και την εθνική φτώχεια.

Ο Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες² στο φετινό μήνυμά του τονίζει πως «Ένα από τα κλειδιά για την εξάλειψη της παιδικής φτώχειας είναι η αντιμετώπιση της φτώχειας στο νοικοκυριό, από το οποίο συχνά πηγάζει. Η πρόσβαση σε ποιοτικές κοινωνικές υπηρεσίες πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα». Ωστόσο αν και η δήλωση του Αντόνιο Γκουτέρες είναι σε σωστή κατεύθυνση αποκρύπτει ότι η φτώχεια είναι ένα γενικότερο πολιτικό και κοινωνικό φαινόμενο και είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών (ή και παραλείψεων) που έχουν σχέση με την εκμετάλλευση και την περιφρόνηση της φύσης και της ανθρωπότητας, τους πολέμους, τους εξοπλισμούς, την κλιματική αλλαγή, την έλλειψη της πραγματικής – και όχι στα λόγια και τις διακηρύξεις -  διεθνούς αλληλεγγύης κ.λπ.

Χαμένες πατρίδες εντός των τειχών

Ο Ηλίας Κοπανάκης, παρουσιάζει το νέο βιβλίο του,

με τίτλο "Χαμένες πατρίδες εντός των τειχών".

Πρόκειται για μυθιστόρημα που εντάσσεται στην κατηγορία της ημερολογιακής μυθοπλασίας. 

Αναφέρεται κύρια στα γεγονότα του 2011, το κίνημα των αγανακτισμένων και

στις πολύμηνες μαζικές διαδηλώσεις πολιτών σε όλες τις πλατείες της χώρας ενάντια στα μέτρα λιτότητας, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Τρόικα. 

Η ιστορία κάνει αναδρομές και παραλληλισμούς με ιστορικές στιγμές του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. 

Η παρουσίαση θα γίνει στο αίθριο της Στοάς του Βιβλίου στο POLIS ART CAFE, 

από τον δημοσιογράφο - συγγραφέα Λεωνίδα Αποσκίτη, και 

τον καθηγητή Πaντείου Πανεπιστήμιου, Γιάννη Παπαμιχαήλ, 

το Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2019, στις 6 το απόγευμα. 

Θα ακολουθήσει συζήτηση.

Δήλωση Ν.Βαλαβάνη

Δεν υπήρξε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου τη βδομάδα μεταξύ Δημοψηφίσματος και υπογραφής του Τρίτου Μνημόνιου, άρα δεν υπήρξε και οποιαδήποτε υιοθέτηση, καθολική ή όχι, μνημονιακού σχεδίου από μεριάς της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

Η πρ. αν. υπουργός Οικονομικών Νάντια Βαλαβάνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Σε χθεσινές δηλώσεις του σε ρ/φ συνέντευξη, που αναμεταδόθηκαν απ’ τα ειδησεογραφικά sites και βρήκαν συνέχεια σήμερα ως θέμα σε διάφορες εκπομπές, ο πρ. αν. Υπουργός Οικονομικών υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι:    “Από τις 5-9 Ιουλίου έγινε μια προετοιμασία για το υπουργικό συμβούλιο που έγινε στις 9 Ιουλίου, όπου ο Πρωθυπουργός είπε: Έχουμε δυο λύσεις έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα. Η μια λύση είναι ένα επώδυνο μνημόνιο παρά τις προσπάθειες που έχουμε κάνει ή επιστροφή στη δραχμή. Εκεί μίλησαν όλοι και κινήθηκαν υπέρ του μνημόνιου. Μόνο ο Λαφαζάνης είχε διαφοροποιηθεί.”

Αισθάνομαι αναγκασμένη να δηλώσω, καθώς δε βλέπω να διορθώνεται απ’  οποιαδήποτε πλευρά, ότι η τελευταία συνεδρίαση του υπουργικού Συμβουλίου της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με τη σύνθεση που είχε από τις εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου έγινε την Παρασκευή, 26.6.2015 με μοναδικό θέμα τη διενέργεια δημοψηφίσματος προκειμένου ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΜΝΗΜΟΝΙΟ. Η επόμενη συνεδρίαση του υπουργικού συμβούλιου έγινε με άλλη σύνθεση, μετά τον ανασχηματισμό που ακολούθησε με καθυστέρηση λίγων ημερών την υπογραφή της Συμφωνίας της 13^ης     Ιουλίου  για το Τρίτο Μνημόνιο στις Βρυξέλλες.

Συνέχειες και ασυνέχειες 70 χρόνια από την ανάδυση μιας νέας Κίνας στο διεθνές προσκήνιο 

του Ερρίκου Φινάλη

Μια αποστροφή του Κινέζου προέδρου Σι Τζινπίνγκ στην ομιλία του κατά τη διάρκεια των γιορτασμών για τα 70χρονα της Λ.Δ. Κίνας συμπύκνωσε το πώς αποτιμά η κινεζική ηγεσία τη μέχρι σήμερα πορεία της χώρας: «Η ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας άλλαξε εντελώς την άθλια μοίρα που ως τότε κατέτρεχε τη χώρα μας: να είναι φτωχή και αδύναμη και να τρομοκρατείται και να ταπεινώνεται από ξένες δυνάμεις για πάνω από 100 χρόνια. Από το 1949 το κινεζικό έθνος άρχισε να βαδίζει στο δρόμο της υλοποίησης της εθνικής αναγέννησης. Καμιά δύναμη πια δεν μπορεί να ταράξει το στάτους της Κίνας, ή να εμποδίσει τον κινεζικό λαό να προχωρήσει μπροστά». Δεν στερείται βάσης αυτός ο ισχυρισμός: η κινεζική οικονομία εξακολουθεί να αναπτύσσεται με ρυθμούς ραγδαίους σε σύγκριση με τις «παραδοσιακές» καπιταλιστικές χώρες. Η κάποτε περιφρονημένη Κίνα ανοίγει όλο και πιο αποφασιστικά τους νέους Δρόμους του Μεταξιού και ξεπροβάλλει ήδη στο διεθνές στερέωμα ως η δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη – με τη φιλοδοξία να ξεπεράσει και τις ΗΠΑ.
Από αυτήν την άποψη άποψη, το κινεζικό «θαύμα» περιγελά τους γκουρού του νεοφιλελευθερισμού, αφού φαίνεται ότι η κρατική διαχείριση ενός ιδιόμορφου, έστω, καπιταλισμού –με αρκετά υπολείμματα από την παλιότερη κατάσταση– υπερέχει σαφώς από το… αόρατο χέρι των αγορών. Το σίγουρο είναι ότι η νίκη του 1949 όχι μόνο άλλαξε τους παγκόσμιους συσχετισμούς, αλλά έθεσε και τις βάσεις για έναν κινεζικό δρόμο ανάπτυξης, διαφορετικό τόσο από αυτόν της τότε Σοβιετικής Ένωσης όσο και από αυτόν της Δύσης. Ο δρόμος αυτός έβγαλε από την εξαθλίωση τεράστιες μάζες και ταυτόχρονα «εκπαίδευσε» και τους σημερινούς επιγόνους στην αποφυγή ξένων μοντέλων. Συνυπάρχει λοιπόν η συνέχεια μιας παράδοσης, με σημαντικές κατά τα άλλα ασυνέχειες: τον ριζοσπαστισμό που εκδηλώθηκε τόσο στο εσωτερικό όσο και στη διεθνή συμπεριφορά της Κίνας του Μάο διαδέχθηκε η επιλογή των επιγόνων του να επιδιώξουν τα ανοίγματα που θα τους επέτρεπαν να μην χάσουν το τρένο της τεχνολογικής ανάπτυξης σε έναν κόσμο που άλλαζε ταχύτατα. Αυτή η αντίφαση εξηγεί ίσως και το γιατί η Κίνα δεν είχε την κατάληξη της ΕΣΣΔ.
Ακόμη σημαντικότερη είναι ίσως άλλη μια διαφορά με τον δυτικό κόσμο, ποιοτική αυτή και όχι ποσοτική: η κινεζική ηγεσία φαίνεται να έχει καταστρώσει ένα σαφές σχέδιο για τις επόμενες δεκαετίες, να έχει αποσπάσει τη συναίνεση όλων των αποφασιστικών κύκλων της γι’ αυτό, και να το υλοποιεί – με βήματα σταθερά αλλά και προσεκτικά. Οι μοχλοί που χρησιμοποιεί είναι κυρίως οικονομικοί και σύμφωνοι με τους «διεθνείς κανόνες», σε αντίθεση με τις συνεχείς στρατιωτικές και άλλες επεμβάσεις των Δυτικών σε τρίτες χώρες. Απέναντί της, το δυτικό στρατόπεδο με επικεφαλής τις ΗΠΑ ταλανίζεται από ενδοσυστημικούς εμφύλιους, ασυνεννοησία στο εσωτερικό των αρχουσών τάξεων, πολιτική αστάθεια και κοινωνική δυσαρέσκεια – που όλα μαζί καταλήγουν σε πλήρη έλλειψη στοιχειωδώς κοινού προσανατολισμού για το πώς θα αντιμετωπιστεί το διαρκές αδυνάτισμα της Δύσης.

Ο δρόμος που πήρε η Κίνα μετά το 1949 έβγαλε από την εξαθλίωση τεράστιες μάζες και ταυτόχρονα «εκπαίδευσε» τους σημερινούς επιγόνους στην αποφυγή ξένων μοντέλων – συνυπάρχει λοιπόν η συνέχεια μιας παράδοσης, με σημαντικές κατά τα άλλα ασυνέχειες…

Η επική αποτυχία ιδιωτικοποίησης των νερών στην Αγγλία

του ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Οι μετοχές των ιδιωτικών εταιρειών ύδρευσης να αγοραστούν από το κράτος σε τιμές κτήσης ή τρέχουσες τιμές αγοράς; Αυτό είναι το ερώτημα που απασχολεί ένα όλο και μεγαλύτερο κύκλο ενδιαφερομένων στην Μεγάλη Βρετανία μετά την απόφαση των Εργατικών να επανεθνικοποιήσουν την ύδρευση και την αποχέτευση, όταν θα εκλεγούν στην κυβέρνηση. Η οργή των Βρετανών εναντίον των ιδιωτικών εταιρειών ύδρευσης και αποχέτευσης έφτασε πρόσφατα στα ύψη με αφορμή την δημοσιοποίηση των σχεδίων τους για την περίοδο 2020 – 2025. Απ’ όποια οπτική γωνία και να τα δει κανείς, τιμές καταναλωτή, επενδύσεις στις υποδομές, διαρροές του δικτύου, υπερχείλιση φρεατίων και μόλυνση ποταμιών, αβίαστα προκύπτει ότι η ιδιωτικοποίηση του νερού που επέβαλε η Θάτσερ το 1989 έχει εξελιχθεί σε μια παταγώδη, επική αποτυχία. Σε τέτοιο βαθμό ώστε η συζήτηση για την κρατικοποίηση των εταιρειών ύδρευσης και αποχέτευσης δεν σχετίζεται με το αν, αλλά το πώς: υπό ποιους όρους, πότε, με ποια τιμή, κοκ.

Μοναδική εξαίρεση σε αυτή την γενικευμένης εικόνα παρακμής και κατάπτωσης είναι ό,τι σχετίζεται με τη χρηματική οικονομία: μετοχές και χρέη! Εδώ πράγματι οι 15 ιδιωτικές εταιρείες ύδρευσης (3 εκ των οποίων είναι εισηγμένες) εκπλήσσουν όλους με την επινοητικότητά τους καθώς έχουν αποδειχθεί ένα τεράστιο πλυντήριο.

Πόσο «πονάνε» τον Ερντογάν οι κυρώσεις του Τραμπ;

Η τουρκική λίρα είναι το νόμισμα με την χειρότερη επίδοση παγκοσμίως μέχρι στιγμής τον Οκτώβριο. Από την έναρξη της επιχείρησης στην Συρία και με τον Ντόναλντ Τραμπ να απειλεί να «καταστρέψει» την τουρκική οικονομία εάν η Άγκυρα το παρακάνει, το νόμισμα δέχθηκε σφυροκόπημα. Όταν ωστόσο ανακοινώθηκαν χθες οι αμερικανικές κυρώσεις η μεταβολή ήταν οριακή, σε μία ένδειξη ότι το πλήγμα από την Ουάσιγκτον ήταν πολύ πιο περιορισμένης έκτασης από ό,τι πολλοί υπολόγιζαν. Πόσο λοιπόν πρέπει να φοβάται ο Ταγίπ Ερντογάν;
 
Προς το παρόν όχι πολύ. Όταν ο Αμερικανός πρόεδρος διεμήνυσε μέσω Twitter στην Τουρκία να προσέξει εάν δεν θέλει να καταστραφεί οικονομικά, η λίρα ήρθε αντιμέτωπη με την μεγαλύτερη ημερήσια βουτιά από τον Αύγουστο. Αμέσως μετά την ανακοίνωση των κυρώσεων, το τουρκικό νόμισμα είδε την ισοτιμία του να υποχωρεί ελαφρά στις 5,93 λίρες ανά δολάριο από 5,9260 λίρες ανά δολάριο. Αυτές προβλέπουν δασμούς έως και 50% στις εισαγωγές τουρκικού χάλυβα (έξι μήνες μετά την μείωσή τους), πάγωμα των διαπραγματεύσεων για την διμερή εμπορική συμφωνία και κυρώσεις στους υπουργούς Άμυνας, Εσωτερικών και Ενέργειας.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της εξάλειψης της ιστορικής μνήμης

της Λουτσιάνα Καστελίνα

Auschwitz, liberated by the Red Army on 27 January 1945

Ομολογώ ότι την Παρασκευή το βράδι, ενώ περίμενα τον Τσίπρα για την εκδήλωση της οργάνωσης Articolo 1, όταν ένας σύντροφος μου έδειξε στο διαδίκτυο ένα απόσπασμα του ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ιστορική μνήμη, εγώ τον διέψευσα: «Δεν το βλέπεις ότι πρόκειται για fakenews;» του είπα και αμέσως διερωτήθηκα: «μα ποιος διαδίδει αυτές τις ψεύτικες ειδήσεις;». Το κείμενο ήταν τόσο εξοργιστικό, που σκέφτηκα ότι είχε συνταχθεί από τη νεοφασιστική CasaPound.

Και μόνο την επομένη συνειδητοποίησα ότι είχε γίνει κάτι που ποτέ μου δεν είχα φανταστεί, ότι μόνο οι 66 από τους 748 βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα καταψήφιζαν την πιο πάνω απόφαση, την τόσο απίστευτα ντροπιαστική, όχι μόνο γιατί αποτελεί μια κατάπτυστη παραποίηση της ιστορίας, αλλά και γιατί -μέσα από το τσουβάλιασμα των ιστορικών στοιχείων- θέτει σε αμφισβήτηση το κύρος του ίδιου του κοινοβουλευτικού θεσμού, ενός θεσμού που, παρεμπιπτόντως, μέχρι πριν από λίγα χρόνια θεωρούσε τον Αλτιέρο Σπινέλι «ανεξάρτητο αριστερό» βουλευτή, παρότι είχε εκλεγεί με το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα.

Νόμπελ στον οικονομολόγο που πρότεινε στάση πληρωμών και Grexit

Το Νόμπελ οικονομικών απονεμήθηκε φέτος στον Ινδό οικονομολόγο Αμπιτζίτ Μπανερτζί, από κοινού με την Εστέρ Ντιφλό και τον Μάικλ Κρέμερ, «για την πειραματική προσέγγιση στην ανακούφιση της παγκόσμιας φτώχειας».

Ο Αμπιτζίτ Μπανερτζί, μαζί με άλλους 40 οικονομολόγους, είχε απαντήσει τον Φεβρουάριο του 2015 σε ερωτήσεις του πανεπιστημίου του Σικάγου σχετικά με την ελληνική κρίση, τα αιτήματα της τρόικας και τις επιπτώσεις που θα είχε για τον ελληνικό πληθυσμό μια αθέτηση πληρωμών.
Ο ίδιος σημείωσε ότι η διακοπή της αποπληρωμής του ελληνικού χρέους θα είχε θετικά αποτελέσματα για την ελληνική οικονομία, ενώ έκανε λόγο και για αλλαγή της ισοτιμίας του νομίσματος, κάτι που μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με έξοδο από το ευρώ.
Οι ερωτηθέντες έπρεπε να απαντήσουν μονολεκτικά αν συμφωνούν ή διαφωνούν με μια πρόταση που τους παρουσιαζόταν και να τεκμηριώσουν την σκέψη τους με μια πρόταση.
Οι τρεις ερωτήσεις και οι αντίστοιχες απαντήσεις του – νομπελίστα πλέον – οικονομολόγου ήταν οι εξής:

Τουρκική εισβολή στη Συρία: Ο συριακός στρατός θα αναπτυχθεί άμεσα στις πόλεις Κομπάνι και Μανμπίζ

Το λιβανικό ειδησεογραφικό δίκτυο al-Mayadeen μετέδωσε σήμερα την πληροφορία ότι ο συριακός στρατός θα αναπτυχθεί εντός των προσεχών 48 ωρών στην πόλη του Κομπάνι, που ελέγχεται από τις αραβοκουρδικές Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) και στην γειτονική πόλη Μανμπίζ, που ελέγχεται από τις SDF και συμμαχικές τους δυνάμεις.
Οι δύο πόλεις βρίσκονται στην ζώνη της βόρειας Συρίας που ελέγχεται από τις αραβοκουρδικές δυνάμεις, που αποτελούν στόχο της επίθεσης που έχει εξαπολύσει η Τουρκία και οι συμμαχικές της ανταρτικές δυνάμεις στην Συρία

Λουτρό αίματος με δεκάδες νεκρούς

Η επιχείρηση «Πηγή της Ειρήνης» της Τουρκίας στη βόρεια Συρία για να απωθήσουν από την τουρκοσυριακή μεθόριο τις δυνάμεις των κουρδικών Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG), η οποία θεωρείται από την Άγκυρα «τρομοκρατική οργάνωση», έχει μπει στην πέμπτη μέρα.
Στο διάστημα αυτό, τουλάχιστον 104 Κούρδοι μαχητές, καθώς και περί τους εξήντα άμαχοι έχουν σκοτωθεί κατά τις εχθροπραξίες, σύμφωνα με τον τελευταίο απολογισμό του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Οι συγκρούσεις έχουν προκαλέσει την έξοδο 130.000 ανθρώπων, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.
Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο, τουλάχιστον 26 άμαχοι σκοτώθηκαν σήμερα στη βόρεια Συρία από τους βομβαρδισμούς και τα πυρά των τουρκικών δυνάμεων και των Σύρων συμμάχων τους στην περιοχή.

Τουρκική εισβολή στη Συρία: Tελευταίο μας μάθημα;

Του Κώστα Μαυρίδη*
Η εισβολή του ισλαμοφασίστα της Άγκυρας στη Συρία για εξολόθρευση των Κούρδων και μετατροπή της περιοχής σε τουρκικό προτεκτοράτο μέσω εποικισμού, είναι επαναλαμβανόμενο τουρκικό έγκλημα. Η Κύπρος αποτελεί μοιραίο παράδειγμα. Αν όμως περιοριστούμε στην οργή για το έγκλημα και την υποκρισία των μεγάλων δυνάμεων, τότε  «δόθηκε άδικα (και) αυτή η τραγωδία».

Η εισβολή στη Συρία συνιστά τη μεγαλύτερη στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας από το 1974. Η Τουρκία ξεκίνησε έναν πόλεμο και εμείς τώρα, χωρίς επαρκή αμυντική προστασία, τρομάζουμε «μήπως είμαστε οι επόμενοι». Αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη αποτυχία της ελληνικής πολιτικής σε Κύπρο και Ελλάδα, λόγω επικράτησης της Σημιτικής πολιτικής του … «απροστάτευτου επαίτη».  
Στην πολιτική κρινόμαστε για τη διορατικότητά μας. Η τουρκική εισβολή στη Συρία αποτελεί το πλέον διδακτικό μάθημα για εμάς, που ίσως αποδεικτεί τελευταίο και μοιραίο, εάν προσδοκούμε μόνο από άλλους να μας προστατεύσουν.  Οι δικαιολογίες ενάντια στην οικοδόμηση δικής μας αποτρεπτικής αμυντικής ισχύος αποτελούν παραφωνίες μιας συγχορδίας περιθωριακών ομάδων χωρίς σοβαρό πολιτικό βάρος, που η εκκωφαντική τους σιωπή στο νέο έγκλημα του ισλαμοφασίστα έχει αποκαλύψει τις ιδεοληψίες τους.
Πάντως, η διεθνής κατακραυγή δημιουργεί την ευνοϊκότερη συγκυρία για προώθηση μέτρων κόστους κατά της Τουρκία αφού στην οικονομία τα πράγματα είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Κάθε ευρώ λιγότερο προς την Τουρκία, μειώνει τις δυνατότητες του τουρκικού καθεστώτος.