Ούτε κραυγές, ούτε ψίθυροι

Του Θάνου Τζήμερου *

 

Ο κύριος Θάνος Τζήμερος δεν είναι «δικός μας», όμως το άρθρο του για τις μειονότητες της Θράκης τυγχάνει να είναι άκρως ενδιαφέρον. Το δημοσιεύουμε λοιπόν, παρά τις επιταγές του κομματικού πατριωτισμού….

«Μεγαλώσαμε σε αυτά τα χώματα. Αναμνήσεις και βάσανα σε αυτά τα χώματα τα βιώσαμε. Αλλά η μητέρα πατρίδα ήταν κάτι το διαφορετικό για εμάς. Το μεγάλο Ελληνικό Έθνος ήταν κάτι το ξεχωριστό για εμάς. Πάντοτε εκεί βρεθήκαμε για να στήσουμε τα όνειρά μας και να θρέψουμε τις ελπίδες μας. Ο Δημιουργός χάρισε σήμερα μια ξεχωριστή χαρά και στις δύο πλευρές...
Σήμερα βρισκόμαστε εδώ με πολλούς μας φίλους δημοσιογράφους που έχουν έρθει από Αθήνα και από Θεσσαλονίκη. Μην ανησυχείτε καθόλου, χτες ήμασταν εδώ, σήμερα είμαστε εδώ, και αύριο θα είμαστε πάλι μαζί σας! Όπου αυτό το έθνος έχει κάποια παρουσία, όπου έχει ένα ιστορικό παρελθόν, θα βρισκόμαστε και εμείς εκεί. Μακάρι να συνεχίζουμε την πορεία μας με ενότητα, ομοψυχία και εμπιστοσύνη. Εάν σήμερα βρισκόμαστε στην Κωνσταντινούπολη και επιθυμούμε και αύριο να βρισκόμαστε, τότε χρειάζεται να στηρίξετε δύο χαρακτηριστικά σας: πρώτον είμαστε μέλη του Ελληνικού Έθνους. Δεύτερον είμαστε ορθόδοξοι και μέλη της Χριστιανικής Κοινότητας. Αισθανόμαστε τιμή και περηφάνια που είμαστε Έλληνες και Χριστιανοί».

Αν αυτό ήταν το περιεχόμενο ομιλίας ενός Έλληνα Κωνσταντινουπολίτη υπουργού, στην ελληνική κοινότητα της Πόλης, πώς θα τη χαρακτηρίζαμε; Εθνικά υπερήφανη, ε; Με λίγο ίσως παραπάνω δόση εθνικοχριστιανικού οίστρου, αλλά πολιτικά ορθή, ε; Το ότι τους Έλληνες της Πόλης τους ονομάζουμε Έλληνες της Πόλης και όχι Τούρκους ορθόδοξους, πώς μας φαίνεται; Φυσιολογικό, ε; Άρα, γιατί μας ενοχλεί που ο Τούρκος υπουργός, Έλληνας με καταγωγή από την Κομοτηνή, που έφυγε στα 28 του από την Ελλάδα και πήρε την Τουρκική υπηκοότητα στα 31, χρησιμοποίησε την ίδια γλώσσα για τον εαυτό του και για όσους είναι ή αισθάνονται Τούρκοι και ζουν στη Θράκη;

Μα, θα πείτε, δεν είναι το ίδιο. Η Συνθήκη της Λωζάνης μιλάει για ΕΛΛΗΝΙΚΗ μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη αλλά για ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΕΣ μειονότητες στη Θράκη. Η μία προσδιορίζεται με εθνικό όρο, οι άλλες με θρησκευτικό. Σωστά. Μας ενόχλησε λοιπόν γιατί ο Μουεζίνογλου προσπαθεί να κάνει, με το στανιό, Τούρκους τους μουσουλμάνους Πομάκους, καθώς σε δική τους περιοχή μίλησε. Όμως, ας είμαστε ειλικρινείς: καμία συνθήκη του 1923 δεν είναι σε θέση να υπαγορεύσει σε έναν πολίτη το 2013, πώς θα αισθάνεται. Και ρωτάω: σηκώθηκε κανένας από το μουσουλμανικό ακροατήριο να πει: «τι είναι αυτά που λες; Εμείς δεν αισθανόμαστε Τούρκοι, είμαστε Έλληνες Πομάκοι και έτσι θέλουμε να παραμείνουμε!»; Κανένας. Γιατί; Αυτό θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει. Αυτό να συζητάμε. Γι’ αυτό να καταθέτουμε προτάσεις.

Αντίθετα, η κυβέρνηση ακολουθεί την κλασική ελληνική συνταγή: τσαμπουκαλήδικες κραυγές στο εσωτερικό, ραγιάδικοι ψίθυροι στο εξωτερικό, αν καταφέρουμε να αρθρώσουμε κουβέντα! Τι απάντησε στον Μουεζίνογλου ο Θρακιώτης Υφυπουργός Εξωτερικών; Έκανε κανένα διάβημα διαμαρτυρίας; Κατήγγειλε την τουρκική επιθετικότητα στα διεθνή fora; Όχι βέβαια! Έδωσε στα ΜΜΕ μια αστεία δήλωση: «Την ελληνικότητα της Θράκης κανένας δεν μπορεί να την αμφισβητήσει. Όσοι το κάνουν, να ξέρουν πως οι Έλληνες είναι έτοιμοι να τους κόψουν το χέρι!». Σιγά, ρε μοβόρε! Φέρε τη σφουγγαρίστρα να μαζέψουμε τα αίματα!

Δυστυχώς, ο κ. Γεροντόπουλος, όπως και οι προκάτοχοί του, όχι μόνο στρουθοκαμηλίζει στην απροκάλυπτη, από πλευράς Τουρκίας, αμφισβήτηση της ελληνικότητας της Θράκης αλλά αμφισβητεί και το αυτονόητο: κανένα πρόβλημα δεν λύνεται όταν αγνοείς τα δεδομένα. Και τα δεδομένα, για τη μουσουλμανική μειονότητα, είναι τα παρακάτω, είτε μας αρέσουν είτε όχι:

1. Από την εποχή, κιόλας, της συνθήκης της Λωζάνης, οι Τούρκοι θέλησαν να προσεταιριστούν όλους τους Μουσουλμάνους της Θράκης

ΔΗΚΚΙ : Κρίσιμα συμπεράσματα από το ταξίδι Σαμαρά στις ΗΠΑ

 Τώρα που ο κουρνιαχτός του επικοινωνιακού βομβαρδισμού για το ταξίδι Σαμαρά στις ΗΠΑ κατακάθισε , κρίσιμα συμπεράσματα έρχονται σιγά-σιγά στhν επιφάνεια και αποδεικνύουν ότι το ταξίδι αυτό κατέληξε σε πραγματικό Βατερλό για το πολιτικό καθεστώς της 25τίας,αλλά και σε απαρχή νέων δεινών και επικινδύνων εξελίξεων για τη  γεωπολιτική υπόσταση και τα εθνικά μας  ζητήματα..

Ειδικότερα,, από τις πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας αποκρυσταλλώνονται τα εξής:

 1.ο πρόεδρος Ομπάμα και οι αμερικανοί υψηλοί αξιωματούχοι άρχισαν να θέτουν υπό αμφισβήτηση τη δυνατότητα της Ελλάδας να αξιοποιήσει μόνη της τον ορυκτό πλούτο που βρίσκεται στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης. Αυτό διαφαίνεται από τις δηλώσεις του αμερικανού αντιπροέδρου περί  «προσεκτικής εκμετάλλευσης»  των κοιτασμάτων αυτών από τη χώρα μας. .. Όσον αφορά  τα κοιτάσματα στο υπόλοιπο Αιγαίο υπεδείχθη έμμεσα η συνεκμετάλλευση τους με την Τουρκία κατά τα πρότυπα της απαράδεκτης εκμετάλλευσης που επιχειρεί η τελευταία στο φυσικό αέριο της Κύπρου -  το οποίο ως γνωστόν θα εξάγεται στην Κύπρο αλλά θα διακινείται μέσω αγωγού από την Τουρκία!

Επιπλέον, ο κ. Σαμαράς δεσμεύτηκε σε πλήρη προσήλωση στις απαιτήσεις του αγωγού ΤΑP ο όποιος ως γνωστόν είναι Αζεροτουρκικός και ελεγχόμενος από τις ΗΠΑ και Τουρκία και εξουδετερώνει τα διεθνή γεωπολιτικά πλεονεκτήματα που έχει η χώρα μας στη μεγάλη υπόθεση της μεταφοράς ενεργειακών πόρων από την Κ.Ασία και την Ρωσία και των αντίστοιχων αγωγών. Ιδίως αποδυναμώνεται η φυσική συμμαχία που υπάρχει η δυνατότητα να αναπτυχθεί μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας και η μετατροπή της χώρας μας σε διεθνή κόμβο μεταφοράς ρωσικών ενεργιακών πόρων προς την Ευρώπη.

2.Ο κ. Σαμαράς δεσμεύτηκε στην επαναφορά του επαίσχυντου σχεδίου Ανάν

Ομοφυλόφιλοι/Ομπάμα, εναντίον Πούτιν

Του Σταύρου Βιτάλη, Προέδρου του Πατριωτικού Μετώπου.

Με νόμο που ψήφισε ομόφωνα πρόσφατα, η Ρωσική Δούμα, αποφάσισε την επιβολή προστίμου 5.000 ρουβλιών, σε όσους «διακινούν πληροφορίες σε ανηλίκους με σκοπό την παρουσίαση μη παραδοσιακών μορφών σεξουαλικότητας που είναι δυνατόν να προκαλέσουν διαστρεβλωμένη αντίληψη».

Ο νόμος αυτός, ενεργοποίησε τις κοινότητες ομοφυλοφίλων, με προτάσεις για μποϋκοτάζ των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Sotchi της Ρωσίας το 2014, την μη χρήση ρωσικής βότκας στα γκέι μπαρ και πολλές άλλες, είτε πολιτικού είτε επικοινωνιακού χαρακτήρα, αντιδράσεις.

Προτού διατυπώσω την άποψή μου για το ζήτημα αυτό, (δεδομένου ότι ζητήθηκε επίμονα και από πολλές πλευρές από το Κίνημα να «πάρει θέση», ως Συνδεδεμένο Μέλος της Ευρασιατικής Ένωσης/οράματος του Βλαδίμηρου Πούτιν για την Ευρασία) να δηλώσω ευθαρσώς πως θεωρούσα και θεωρώ από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ως τους κορυφαίους Έλληνες τεχνίτες στη Ποίηση και τη Μουσική: Τον υπέροχο Αλεξανδρινό Κ.Π. Καβάφη, και τον  μοναδικό Μάνο Χατζηδάκη.

Ακόμη, να ξεκαθαρίσω μιαν αρχή, την οποία πιστεύω απόλυτα από τότε που επίσης θυμάμαι τον εαυτό μου, πως «στην κρεβατοκάμαρα του ο καθένας, έχει δικαίωμα να κάνει ότι θέλει, και όπως θέλει». (Αρκεί φυσικά να μην πρόκειται για βιασμό, γενετήσια προσβολή της επιλογής του συντρόφου, οικογενειακή βία, αποπλάνηση ανηλίκου κλπ αδικήματα που αφορούν στην κοινωνία, ως οργανωμένη έκφραση του πολιτισμικού της Κοινωνικού Συμβολαίου).

Να έλθουμε όμως στα σημερινά:

Ναι του ΠΑΜ στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την Αμυγδαλέζα.

 

Κατ’ αρχήν ΝΑΙ του Πατριωτικού Μετώπου στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, να αφεθούν ελεύθεροι όλοι οι παράνομοι μετανάστες από την Αμυγδαλέζα. Με ολοκληρωμένη και αποτελεσματική προσέγγιση όμως, την οποία αν δεχθεί ο κ. Τσίπρας, θα υποβάλλουμε για έγκριση, στο Πολιτικό Συμβούλιο του Κινήματος.

Η πρότασή μας, συγκεκριμένη, συγκροτημένη και θεωρητικά τουλάχιστον εφικτή, έχει ως εξής, και περιλαμβάνει και όλα τα κόμματα της αριστεράς: ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΔΗΜΑΡ:

Τα τρία κόμματα της αριστεράς, έχουν ψηφιστεί στις τελευταίες εκλογές, από 2.381.513 πολίτες.

Αναλυτικότερα: 1.671.597 πολίτες ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, 430.177 ψήφισαν ΚΚΕ, και 279.739 ψήφισαν ΔΗΜΑΡ.

Εδώ βρίσκεται και η άμεση απάντηση στο πρόβλημα της φιλοξενίας, διατροφής, υποστήριξης κλπ των παράνομων μεταναστών, οι οποίοι υπολογίζονται στα 2 με 2,5 εκατομμύρια:

Αν ο κάθε ψηφοφόρος των αριστερών κομμάτων, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, ΚΚΕ, αναλάβει υπό την προστασία του από έναν μετανάστη, έχουμε άμεση λύση του προβλήματος, μέχρι τουλάχιστον να αποφασίσουμε ως κοινωνία, για το πώς θα πρέπει να λυθεί συνολικά  και οριστικά, το πάρα πολύ σημαντικό αυτό πρόβλημα.

Το Πατριωτικό Μέτωπο από την πλευρά του, δεσμεύεται να εισηγηθεί στα 68.231 μέλη και φίλους του, να φιλοξενήσουν/αναλάβουν υπό την προστασία τους, από έναν παράνομο μετανάστη. Αυτή η δέσμευση ισχύει φυσικά, αν ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, ΚΚΕ, προχωρήσουν σε αντίστοιχο κάλεσμα στους ψηφοφόρους τους. Στο κάτω-κάτω, και την οργάνωση αλλά και την κρατική χρηματοδότηση διαθέτουν, για να προχωρήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση.

Το Πατριωτικό Μέτωπο εκτιμά πως πέρα από τις ανέξοδες «αριστερές» φλυαρίες και «ανθρωπισμούς» στου κασίδι το κεφάλι, (ελληνική κοινωνία), η πρότασή του αυτή, είναι η πλέον ουσιαστική και αποτελεσματική, για την ανακούφιση των εγκλωβισμένων στην Ελλάδα, παράνομων μεταναστών. Παράλληλα, το θεωρεί ως μία ευκαιρία για το προοδευτικό κομμάτι της κοινωνίας, να αποδείξει στο συντηρητικότερο τμήμα της πως «με το καλό παράδειγμα, όλα τα προβλήματα λύνονται». (Action by the deed, για να χρησιμοποιήσουμε το παραδοσιακό λεξιλόγιο της αριστεράς).

Κατά τα άλλα, παραμένει για το ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης η πάγια πρόταση/πολιτική θέση του Πατριωτικού Μετώπου, η οποία συνοψίζεται στα εξής:

1. Μονομερής κατάργηση των συνθηκών Δουβλίνο 1, 2, 3.

2. Παροχή σε όλους τους παράνομους μετανάστες της ταυτότητας του πολιτικού πρόσφυγα μέσα από τις διαδικασίες του UNHCR, της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ δηλαδή για τους πρόσφυγες. Μια ταυτότητα, η οποία θα τους επιτρέψει να αναχωρήσουν αμέσως για τους τελικούς τόπους προορισμού των, τις χώρες δηλαδή της Δυτικής Ευρώπης, όπου και δουλειές και ψωμί υπάρχουν.

Πατριωτικό Μέτωπο
Πολιτικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας
Συνδεδεμένο Μέλος της Ευρασιατικής Ένωσης  http://www.pamet.gr pametopo@gmail.com

https://www.facebook.com/pametopo  

 

Ούτε μεταναστοφάγοι, ούτε πολυπολιτισμικοί αιθεροβάμονες

Δελτίο Τύπου (12.8.13) του κόμματος «Δημιουργία ξανά»

Η εξέγερση στην Αμυγδαλέζα απέδειξε ακόμα μια φορά ότι με ευχές, προβλήματα δεν λύνονται. Η «Δημιουργία, ξανά!» τόλμησε, από την πρώτη στιγμή, να διατυπώσει προτάσεις και σ’ αυτό το φλέγον θέμα, επισημαίνοντας ότι το μεταναστευτικό δεν λύνεται, απλώς μπορεί να τύχει διαχείρισης, κι ότι όσα μπορούν να εφαρμοστούν δεν είναι ιδανικά για κανέναν. Είναι όμως καλύτερα από το να μην κάνουμε τίποτε.

Επισημαίνουμε λοιπόν, ξανά, τα «κλειδιά» που μπορούν να οδηγήσουν στην κατανόηση κατ’ αρχήν και στην βελτίωση των παραμέτρων του μεταναστευτικού προβλήματος:

1. Το ότι εδώ και 25 χρόνια δεν έγινε τίποτε δεν οφείλεται μόνο στην κλασική ανευθυνότητα των «αρμοδίων». Οφείλεται στο ότι η παράνομη μετανάστευση είναι μια μπίζνα με τζίρο περίπου 1,2 δις ευρώ τον χρόνο, χρήματα που καταλήγουν, μαύρα, σε ελληνικές κυρίως τσέπες και φυσικά σε τσέπες «αρμοδίων» οι οποίοι έτσι, με το αζημίωτο, κάνουν τα στραβά μάτια, όταν δεν συμμετέχουν ενεργά στην παρανομία.

Κυκλώματα τελωνειακών, αστυνομικών, ιδιοκτητών μέσων μεταφοράς διά ξηράς ή θαλάσσης, δικηγόρων, επαγγελματιών ανθρωπιστών, ΜΚΟ, ιδιοκτητών κατοικιών, εισαγωγέων πλαστών εμπορευμάτων, προαγωγών, νταβατζήδων, μεσαζόντων, κτηματιών, μεταφορέων χρημάτων και εμβασμάτων, υπαλλήλων σε Υπουργεία, Πρεσβείες και Οργανισμούς που σχετίζονται με την μετανάστευση θησαυρίζουν σε βάρος και των μεταναστών και της Ελληνικής κοινωνίας. Δεν ακούσαμε ποτέ κουβέντα γι’ αυτούς ούτε από τα κόμματα ούτε από την κυβέρνηση. Το καταλαβαίνουμε. Εκτός από τα λεφτά, είναι και πολλές οι ψήφοι, Άρη.

2. Οι μετανάστες που ζουν χρόνια στην Ελλάδα, έχουν ενσωματωθεί στην Ελληνική κοινωνία και συμμετέχουν στην παραγωγή (κάνοντας συνήθως επαγγέλματα που δεν «καταδέχονται» οι Έλληνες) πρέπει να μείνουν και να τους παρασχεθεί κάθε βοήθεια ώστε τα παιδιά τους να μεγαλώσουν σαν Ελληνόπουλα.

3. Μακάρι να μπορούσε η Ελλάδα να λύσει το πρόβλημα της παγκόσμιας δυστυχίας.

ΔΗΚΚΙ : Το Πογκρόμ των πλειστηριασμών δεν θα περάσει!

H δικομματική κυβέρνηση πιστή στις νεοφιλελεύθερες αρχές της και κυρίως υποχωρώντας στις πιέσεις των δανειστών και της τρόικας σκοπεύει να απελευθερώσει από 1/1/14 τους πλειστηριασμούς της α κατοικίας. 800.000 νοικοκυριά από τραπεζικές οφειλές πάσης φύσεως και μορφής θα κινδυνεύσουν να απολέσουν την πρώτη κατοικία τους. Βάσει σχεδίου η Ελλάδα σταδιακά από χώρα μικροιδιοκτητών μετατρέπεται σε χώρα ενοικιαστών. Η κ.Μέρκελ και ο γερμανοκρατούμενος ευρωπαϊκός βορράς αφού άρπαξαν τις εθνικές επιχειρήσεις (ΔΕΚΟ), προχωρούν τώρα μέσω των ανδρείκελων της κυβέρνησης Σαμαρά στην αρπαγή της ιδιωτικής περιουσίας του ελληνικού λαού.

Οι πλειστηριασμοί της πρώτης και κύριας κατοικίας δεν θα περάσουν.

Χρειάζεται να ορθωθεί άμεσα ένα παλλαϊκό τείχος άμυνας με βάση τα εξής:

Πρώτον, προστασία νομοθετική της πρώτης και κύριας κατοικίας άνευ όρων και προϋποθέσεων.

Δεύτερον, κούρεμα του ιδιωτικού χρέους με εφαρμογή μέτρων Σεισάχθειας για τους μικροοφειλέτες ώστε να απαλλαγεί η ελληνική κοινωνία από το βρόγχο των τοκογλυφικών χρεών και να δημιουργηθεί  μία δυνατότητα επαναθέρμανσης της οικονομίας και της αγοράς..

Τρίτον, άτοκη αποπληρωμή των όποιων οφειλών εναπομείνουν σε χρονικό ορίζοντα 30 ή 40 ετών ανάλογα με την περίπτωση.

Το ΔΗΚΚΙ σε συνεργασία με την Εθνική Ομοσπονδία Δανειοληπτών και άλλους αρμόδιους φορείς θα προτείνει άμεσα πρωτοβουλίες συσπείρωσης για την υπεράσπιση των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων που οδηγούνται  στην απόγνωση και την καταστροφή..

ΔΗΚΚΙ - Σοσιαλιστική Αριστερά

 www.dikki.org  Καρόλου 28 Πλατ. Καραϊσκάκη τηλ. 2105234289                                                                

Η Αριστερά και οι Συμμαχίες

Του Αντώνη Δελλατόλα (ΠΟΝΤΙΚΙ, 8.8.13)

Μπορεί η πολιτική ζωή πολλές φορές, από μια πρώτη ματιά, να μας επιφυλάσσει εκπλήξεις, αλλά, αν αναλύσει κανείς με προσοχή την επικαιρότητα για την εκάστοτε φορά που νομίζει ότι ήρθαν τα πάνω κάτω, θα διαπιστώσει ότι η τάδε ή η δείνα εξέλιξη ήταν σχεδόν αναπόφευκτο να συμβεί – ή, πολλές φορές, μοιάζει λες και ήταν... προγραμματισμένη.

Αναφέρομαι κυρίως στις πολιτικές συνεργασίες που διαμορφώνουν προϋποθέσεις κυβερνητικής σύμπραξης (Ν.Δ. - ΚΚΕ - ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ).

Ο κόσμος κυρίως για τέτοιου τύπου συνεργασίες δείχνει το ενδιαφέρον του, αφού αφορούν τη διακυβέρνηση της χώρας – άρα καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό την ποιότητα ζωής του καθενός –, και όχι για τις ατέρμονες και τις, πολύ συχνά, προσχηματικές συζητήσεις για «μια ευρύτερη συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς» ή τα φόρα για «τον νεοφιλελευθερισμό και το μέλλον της Κεντροδεξιάς».

Αυτήν την περίοδο, τα αποτελέσματα της σύμπραξης του ΠΑΣΟΚ με τη Ν.Δ. του Σαμαρά είναι αυτά που θα καθορίσουν σε σημαντικό βαθμό τις εξελίξεις, αφού από την ακολουθούμενη κυβερνητική πολιτική θα εξαρτηθούν οι μελλοντικές συνεργασίες μετά τις εκλογές.

Εκείνο που μπορώ να προβλέψω, είναι ότι ο «γάμος» μεταξύ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει καλό τέλος. Οι συνέπειες της εφαρμογής του μνημονίου στην κοινωνία θα «πληρωθούν» από τους πολίτες στις κάλπες – είτε αυτές στηθούν πρόωρα είτε προς τη λήξη της τετραετίας –, και μάλιστα χωρίς εκπτώσεις!

Θα μου πείτε, παριστάνεις τον μάντη Κάλχα; Θα το έλεγα και έτσι, αφού αυτήν την αίσθηση έχω, αυτή γράφω.

Υπό αυτήν την έννοια, μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από το κυβερνητικό σχήμα, το ενδιαφέρον στρέφεται στις προοπτικές και στις δυνατότητες συνεργασιών που θα επιδιώξει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ϊων Δραγούμης και Χρυσή Αυγή

Ιων Δραγούμης και Χρυσή Αυγή

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Ο Φίλιππος Δραγούμης, δημοτικός σύμβουλος στην Αθήνα και ανιψιός του Ιωνος Δραγούμη, με ανοιχτή του επιστολή προς τον δήμαρχο του διαμερίσματος «Ιωνα Δραγούμη» καταγγέλλει την καπήλευση της μνήμης του από την Χρυσή Αυγή. Αφορμή στάθηκαν οι τελετές που οργάνωσε το νεοναζιστικό μόρφωμα και η κατάθεση στεφάνου στον ανδριάντα του Δραγούμη, στον τόπο της καταγωγής του, το Βογατσικό Καστοριάς. Επισημαίνει ότι «η αγάπη του Ιωνα για την Ελλάδα ουδέποτε σηματοδότησε μίσος για όλους τους άλλους γειτονικούς λαούς». Ζητά από τον δήμαρχο να μην επιτρέψει «η μνήμη του να αφεθεί στις ορέξεις ανθρώπων που αυτοτοποθετούνται κατά της δημοκρατίας». Για να καταλήξει ότι όσοι κακοποιούν αδύναμους και ανυπεράσπιστους είναι δειλοί. Και αυτοί «οι δειλοί παριστάνουν τους τιμητές ενός γενναίου ανθρώπου που έχασε τη ζωή του για τις ιδέες του.. Ως γνωστόν ο Δραγούμης δολοφονήθηκε τον Αύγουστο του 1920 από βενιζελικούς χωροφύλακες που τον θεώρησαν υπαίτιο για την απόπειρα δολοφονίας του Ελευθερίου Βενιζέλου. Στο σημείο, στο πεζοδρόμιο της Βασιλίσσης Σοφίας, περίπου απέναντι από το Χίλτον, υπάρχει σήμερα αναμνηστική στήλη. Εννοείται ότι ο ίδιος δεν είχε καμία σχέση με την απόπειρα, αν και πολιτικός αντίπαλος του Βενιζέλου ο οποίος μόλις πληροφορήθηκε το συμβάν φρικίασε. Αν θυμάμαι καλά είχε πει ότι αν όλοι οι πολιτικοί του αντίπαλοι ήταν σαν τον Δραγούμη ο ίδιος θα αισθανόταν ευτυχής. Ως πρόξενος στο Μοναστήρι, στις Σέρρες, στον Πύργο της Ανατολικής Ρωμυλίας και στην Φιλιππούπολη οργάνωσε τις ελληνικές κοινότητες για να αντιμετωπίσουν το βουλγαρικό κομιτάτο και προετοίμασε τον Μακεδονικό Αγώνα.

O Παπαδημούλης για το γλωσσικό ζήτημα…

 

Συμφωνώ με την άποψη που εξέφρασε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης, σε συνέντευξή του στο «Κόκκινο»

«πρέπει να λειτουργήσουμε ως κόμμα του 30% και όχι του 4%, με εξωστρέφεια μιλώντας τη γλώσσα του λαού και παρουσιάζοντας ένα κυβερνητικό πρόγραμμα για όλους τους τομείς".

http://www.avgi.gr/article/740468/dim-papadimoulis-prepei-na-leitourgisoume-os-komma-tou-30-kai-oxi-tou-4-

 

Όντως, η κομματική Σουαχίλι  πολλών παραγόντων του ΣΥΡΙΖΑ,  αλλά και  άλλων τμημάτων της βαθιάς Αριστεράς,  είναι απωθητική και μη φαγώσιμη …. Όμως  το βασικό θέμα δεν βρίσκεται στο γλωσσικό ιδίωμα, αλλά στο περιεχόμενο :  Το θέμα δεν είναι να «μεταφράζεις» και να  «εκλαϊκεύεις» τα ίδια νοήματα   – με παραγωγό το 4% και παθητικό καταναλωτή το 26% - αλλά να μετασχηματίζεις τις ιδέες σου, να εμπλουτίζεις παλιά «δόκιμα»  σοσιαλιστικά νοήματα με νέες συμβολές , να αποκηρύσσεις μετά βδελυγμίας τον αβανγκαρντισμό και να είσαι έτοιμος για μια νέα κατάσταση όσμωσης με την κοινωνία.

 

Η μεγαλύτερη  αυταπάτη σε ορισμένους  κύκλους του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι ο λαός «προσχώρησε» στις αριστερές απόψεις, ενώ στη πραγματικότητα  ο λαός απλώς ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ…Η πολιτική συνείδηση είναι ικανή για άλματα, όμως η πολιτική διαπαιδαγώγηση έχει πάντοτε αξία :  Όσοι νομίζουν ότι   ένας κόσμος με γνώσεις και εμπειρίες «πολιτικής αριθμητικής»  μπορεί να  περάσει απευθείας στον διαφορικό λογισμό, δεν έχουν ιδέα παιδαγωγικής… 

Ανεξέλεγκτη αγορά : Κίνδυνος για τα ελληνικά αρωματικά φυτά…

 

 H ανεξέλεγκτη αγορά, η ανεξέλεγκτη παραγωγή και συγκομιδή ορισμένων προϊόντων, αποτελούν σημαντικούς κινδύνους για την ποιότητα ζωής, για την επιβίωση εγχώριων δραστηριοτήτων, για την αειφορία των φυσικών πόρων…

Είθισται η Αριστερά να αναφέρεται στην αγορά εννοώντας τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, είθισται να θεωρεί ως  ακαδημαϊκό θέμα   τις πεπερασμένες δυνατότητες της  φύσης  …Με αυτό το σκεπτικό,  μέρος της  Αριστεράς των αρχών της πρώτης δεκαετίας του 21^ου αιώνα (συνήθως οι γνωστοί επαναστάτες-πλειοδότες….) επέμενε στα κοινωνικά  αντι-παγκοσμιοποιητικά φόρουμ   να ξιφουλκεί εναντίον του καπιταλισμού – γιατί βλέπεις, η πάλη εναντίον της εν γένει αγοράς της φαινόταν  πολύ μικρής κατηγορίας για την πρωταθλητική της κλάση…Τελικά τα πράγματα ήλθαν όπως ήλθαν και  η αγορά εν γένει – από το λαθραίο λιανοπωλητή μέχρι τον μεγαλοτοκιστή και σουλατσαδόρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – αποδείχθηκε  θανατηφόρα για τα δικαιώματα των λαών και την ποιότητα ζωής. Και τώρα που η καταστροφή προσλαμβάνει απίθανες διαστάσεις, καλούμαστε σε μια παλλαϊκή εγρήγορση για να περισώσουμε τις πιο λεπτές ποιότητες της χώρας μας και  να αποτρέψουμε  ένα μέλλον με νέα μνημόσυνα …

 

Σχετικά δες και  http://oikologein.blogspot.gr/2013/07/sos-1937.html

 

Το ευτύχημα  πάντως είναι ότι πρόσφατα, τον Απρίλιο του 2013, δημιουργήθηκε μια νέα πρωτοβουλία  Antapokrisi 2013-4-9.doc 

 

 

Ακολουθεί   άρθρο στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ για τη λεηλασία των αρωματικών φυτών, καθ’ υπέρβαση της αναπαραγωγικής τους ικανότητας, από μικρομεγαλομεσαίους κερδοσκόπους…

 

Είδος εν ανεπαρκεία έχουν μετατραπεί θεραπευτικά και αρωματικά φυτά της ελληνικής χλωρίδας. Η εντατική συγκομιδή τους με σκοπό το εμπόριο στην Ελλάδα και στο εξωτερικό έχει οδηγήσει στην αποψίλωση ολόκληρων περιοχών στα βουνά της Κρήτης, της Πελοποννήσου, της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας.

Το πρόγραμμα της τρόϊκας δεν σώζει την Ελλάδα, την αποτελειώνει……

 

Του Κώστα Ροδινού, τακτικού αρθρογράφου στο ANTINEWS

 

“…Οι προβλέψεις του Ταμείου για την Ελλάδα είναι μονίμως εκτός στόχων. Τον περασμένο Μάρτιο, για παράδειγμα, το ΔΝΤ εκτίμησε πως η Ελλάδα θα έβγαινε από την ύφεση. 

Η πραγματικότητα ωστόσο, είναι πως η χώρα βρίσκεται στην πέμπτη συνεχή χρονιά ύφεσης, η οποία θεωρητικά θα κρατούσε δύο χρόνια.”

Wall Street Journal

«….Eίναι προφανές, καιρό τώρα,  ότι το πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας δεν αποδίδει, η χώρα βουλιάζει στην ύφεση, ενώ παράλληλα έχει επωμιστεί ένα μεγάλο, μη βιώσιμο χρέος».

New York Times

 

Μια ακόμα έκθεση του κ. Tomsen, αποδομήθηκε, μόλις δημοσιεύτηκε. Και αποδομήθηκε από τους ιέρακες του συστήματος, όχι από  …άσημους αρθρογράφους.

Σε κινούμενη άμμο

Μοιραία, λοιπόν, επανέρχεται το ερώτημα προς τα πού οδεύουμε;

Πολύ φοβούμαι ότι η χώρα διολισθαίνει, αν δεν βρίσκεται ήδη,  σε μια  φάση, όπου κάθε προσπάθεια για έξοδο από την κρίση να φαντάζει μάταια.

Προς αυτήν την κατεύθυνση συνηγορούν ήδη πολλά γεγονότα.

Πρώτον, έχουμε την παράλογη επιμονή της τρόϊκας σ’ ένα πρόγραμμα που, κατά γενική ομολογία επιδεινώνει την κατάσταση. Το σχέδιο  της τρόϊκας δεν σώζει την Ελλάδα, την αποτελειώνει. Την οδήγησε σε κινούμενη άμμο. Με κάθε μέτρο βουλιάζει περισσότερο.

Δεύτερον, επανέρχονται τα γνωστά σενάρια εξόδου από τη ζώνη του ευρώ, υιοθέτησης διπλού νομίσματος, συντεταγμένης  πτώχευσης εντός της ευρωζώνης. Όλα αυτά υπονομεύουν την προοπτική της χώρας. Ποιος θα έρθει να επενδύσει  όταν οι μακροοικονομικές  προοπτικές είναι αβέβαιες;

Τρίτον, το πολιτικό προσωπικό της χώρας δείχνει να μην αντιλαμβάνεται το μέγεθος της κρίσης. Ποιος ο λόγος, ν’ αναφέρω ένα παράδειγμα, να …..συστήσουμε και Γραφείο Αντιπροεδρίας για να ….στεγαστεί η μωροφιλοδοξία του κ. Βενιζέλου; Δεν αρκούσε το γραφείο του Υπουργείου Εξωτερικών; Χώρια από εκείνη την αλήστου μνήμης τροπολογία για τη χρήση του κυβερνητικού αεροπλάνου.

Η Αλίκη στη χώρα της ΜΑllακίας

Στο μυθιστόρημα του Λιούϊς Κάρολ «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων», η βασίλισσα, δίνει εντολή : «Κόψτε του το κεφάλι και μετά δικάστε το» …. Ο συγγραφέας   κάνει με το δικό του τρόπο πολεμική στον αυταρχισμό εκείνης της εποχής(1865), αλλά δεν είναι και πολύ ανεπίκαιρος……

 Με δεδομένη την αδυναμία επανασυγκόλλησης κεφαλιού και σώματος, τι μπορεί να κάνει περισσότερο  μια τέτοια δίκη, από το να επικυρώσει το θάνατο; Πάντως τη τελευταία περίοδο της μεταμοντέρνας νεοφιλελεύθερης τυραννίας, υπάρχει μια τάση για «κατόπιν εορτής» δικαιώσεις. Έτσι λ.χ. και ο Άρειος Πάγος έκρινε παράνομη (;) την εκτέλεση των έξη, ύστερα από τη μικρασιατική τραγωδία του 1922. Έτσι και «κατόπιν οικοδόμησης» κρίθηκε άκυρη  από την ολομέλεια του ΣτΕ η άδεια για την ανέγερση  του εμπορικού κέντρου «The Mall Athens» στο Μαρούσι.

Λένε οι ειδήσεις :

…. οι σύμβουλοι Επικρατείας, μετά από μια δικαστική διαδρομή μιας δεκαετίας και πλέον, καθώς η υπόθεση απασχόλησε και το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με μεγάλη πλειοψηφία έκριναν ότι ο Ν. 3207/2003 που επέτρεψε την κατασκευή του μεγαλύτερου στην νοτιοανατολική Ευρώπη εμπορικού κέντρου 75.000 τετραγωνικών μέτρων, δεν είναι νόμιμος, καθώς δεν προηγήθηκε - όπως απαιτεί το Σύνταγμα - η έγκριση περιβαλλοντικής μελέτης…… δικαστικοί κύκλοι σημειώνουν ότι υπάρχει νομική λύση, προκειμένου να αποφευχθεί η κατεδάφιση του επίμαχου εμπορικού κέντρου. Η λύση είναι να συνταχθεί εκ των υστέρων η μελέτη περιβαλλοντικών όρων, έτσι ώστε να θεραπευτεί η νομική αδυναμία που προέκυψε. Μάλιστα, οι δικαστικοί κύκλοι, επικαλούνται σχετική απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που επιτρέπει παρόμοιες λύσεις.
Να μια ακόμη «τούμπα» στη φυσική ροή των πραγμάτων : Πρώτα θίγεις το δομημένο περιβάλλον μιας περιοχής, μετά κάνεις μελέτη των επελθόντων εις βάρος του επιβαρύνσεων. Κοντολογίς , ο  ευτελισμός της έννοιας « μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων» πλήρης…..

 

Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας Φθιώτιδας…

Του Στέφανου Σταμέλλου

Ως Οικολόγοι Πράσινοι, στα πλαίσια της ανασυγκρότησης της τοπικής και περιφερειακής οικονομίας, υποστηρίζουμε και στη Φθιώτιδα τις παραγωγικές δυνατότητες του τόπου μας και το ανθρώπινο δυναμικό που τις ασκεί.

Πιστεύουμε ότι, στη δύσκολη συγκυρία που διανύουμε, μπορούμε αλλά και οφείλουμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, να συνεργαστούμε και να στηρίξουμε τα παραγόμενα πρωτογενή και μεταποιημένα προϊόντα του τόπου, να διαφυλάξουμε τις υπάρχουσες θέσεις εργασίας και να ανοίξουμε νέους ορίζοντες κυρίως με στόχο την αναζωογόνηση της υπαίθρου.

Οφείλουμε να λάβουμε υπόψη μας ότι η χώρα μας, παρά τη σημαντική μείωση του κόστους εργασίας σε σχέση με τις περισσότερες χώρες της Ε.Ε, έχει χάσει το ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα ως χώρα με σημαντικές δυνατότητες παραγωγής. Η αποφασιστική στροφή στην παραγωγή ποιοτικών και καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών «υψηλής προστιθέμενης αξίας», με κανόνες και πρότυπα στην υγιεινή και περιβαλλοντική αντίληψη, με προϊόντα βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας, θα μπορούσε ίσως να βελτιώσει σε ένα βαθμό την κατάσταση.

Μια μορφή οργάνωσης αυτής της προσπάθειας είναι το «Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας», το οποίο μπορεί να βοηθήσει στο να μπορέσει η κοινωνία να συμβάλει, με πιο αποτελεσματικό τρόπο, στη στήριξη και την ενίσχυση των τοπικών προϊόντων και υπηρεσιών για μια βιώσιμη προοπτική και ευημερία και σε όφελος της τοπικής οικονομίας

Το Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας - το οποίο λειτουργεί σε πολλές περιοχές της Ελλάδας - μπορεί:
- να προσδώσει ταυτότητα στα προϊόντα και στις υπηρεσίες στη βάση κάποιων προδιαγραφών και διαδικασιών,
- να τα προβάλει σ' ένα ευρύτερο κοινό,
- να δικτυώσει ομοειδείς και συμπληρωματικές επιχειρήσεις, - να διασφαλίσει και να αναβαθμίσει την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων και υπηρεσιών αλλά και
- να διευκολύνει την προώθησή τους στην τοπική και την περιφερειακή αγορά.

Ουσιαστικά πρόκειται για μια συνεργασία φορέων και επιχειρήσεων που μπορούν να συστήσουν ένα ευέλικτο και ελαστικό συλλογικό σχήμα. Σ' αυτό μπορούν να συμμετέχουν παραγωγοί τοπικών προϊόντων, ταβέρνες, ξενώνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, εργαστήρια τοπικών προϊόντων, γραφεία εναλλακτικού τουρισμού, ελεύθεροι επαγγελματίες που διοργανώνουν εκδηλώσεις, Δήμοι, Επιμελητήριο, Αγροτικοί και Βιοτεχνικοί Συνεταιρισμοί, συλλογικότητες της Κοινωνίας των Πολιτών, φορείς που διαχειρίζονται χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς, αρχαιολογικούς χώρους και Μουσεία.

Οι καιροί δεν επιτρέπουν καθυστερήσεις και αναστολές. Χρειάζεται διαρκής αναζήτηση και δράση, αλληλεγγύη και νέες μορφές συνεργασίας σε όλα τα επίπεδα. Το Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας είναι μια τέτοια μορφή συνεργασίας και έχουμε καθυστερήσει.

YΓ 1  ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : Αυτή η « μείωση του κόστους εργασίας», που αναφέρει το κείμενο,  εκτός του ότι παρακάμπτει  τη συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων και  της αγοράς,  χρησιμοποιείται από διάφορους ως  ευφημισμός   της   βύθισης των εργαζομένων  στην ένδεια..  Τι ωραίο θα ήταν αν έλειπε  από το κείμενο του Σταμέλλου!

ΥΓ 2 Εν όψει, φορητός υπολογιστής.... 

Η γερμανική Αριστερά αμφισβητεί το ενιαίο νόμισμα

Των ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ και HEINER FLASSBECK*

Πηγή : "Guardian" ,  16 Ιουλίου 2013.

Η Ευρώπη βασανίζεται και η αιτία του κακού δεν λέει να εκλείψει. Το πρόβλημα της ευρωζώνης οξύνεται, με την ανεργία να υπερβαίνει το 12%, ενώ η ανεργία των νέων στην Ελλάδα και την Ισπανία ξεπερνάει το 60%. Η Βρετανία βρίσκεται σε τέλμα και δεν προκαλεί καμία έκπληξη η έλλειψη δυναμισμού των οικονομιών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, δεδομένων των χαμηλών επιδόσεων ολόκληρης της ευρωζώνης .Η νομιμοποίηση της ΕΕ έχει μειωθεί ενώ αναδύεται ένα διαρκώς αυξανόμενο κύμα δεξιού ευρωσκεπτικισμού.

Μόνο η Γερμανία δείχνει να είναι σε καλή κατάσταση, αλλά τα φαινόμενα απατούν. Η Γερμανία έχει μεταβληθεί σε μια τεράστια μηχανή εξαγωγών προς την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά στην πραγματικότητα είναι το υποκατάστατο της στασιμότητας της εγχώριας ζήτησης. Αποτελεί τροχοπέδη για την παγκόσμια οικονομία, όντας ταυτόχρονα σημαντικός δανειστής και ηγέτιδα δύναμη της Ευρώπης.

Κατά περίεργο τρόπο ,όμως , η Γερμανία είναι η χώρα στην οποία διεξάγεται η πιο ζωντανή συζήτηση για το μέλλον της ευρωζώνης και της ΕΕ. Οι περιφερειακές χώρες, παρόλο που έχουν υποστεί οδυνηρά πλήγματα, φοβούνται να συζητήσουν και να θέσουν ανοιχτά αυτά τα ερωτήματα. Ακόμη και στην Ελλάδα, όπου η οικονομία έχει καταστραφεί και ο κυβερνών συνασπισμός μοιάζει ασταθής, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ανερχόμενη δύναμη της Αριστεράς, διστάζει να θίξει το ζήτημα της συμμετοχής της χώρας στην Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση.

Η γερμανική Δεξιά έχει από καιρό διατυπώσει τις επιφυλάξεις της για την Νομισματική Ένωση, μέσα όμως από μια νεοφιλελεύθερη και εθνικιστική σκοπιά

«Τα χέρια πάνω από την πόλη»

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 3.8.13

Αυτό το παλιό φιλμ του ιταλικού νεορεαλιστικού κινηματογράφου(Ρόσι,1963) είχε σαν στόχο να αποκαλύψει τις δυνάμεις που διαχειρίζονταν υπογείως  τις τύχες μιας πόλης. Σήμερα, τα «αποκαλυπτήρια» είναι μια ξεπερασμένη έννοια : Γιατί η μνημονιακή εξουσία και οι παραστεκάμενοί της επιτίθενται απροκάλυπτα  στα εργασιακά δικαιώματα, χωρίς καν να διαβουλεύονται  με τις αντίστοιχες συλλογικότητες.

Όταν ο κ.Καμίνης πρωτοστατεί σε μια κίνηση   για το «προαιρετικό» άνοιγμα των φαρμακείων τα Σάββατα, δημιουργεί  ένα ερωτηματικό και μια βεβαιότητα : Το ερωτηματικό αφορά το κατά πόσο ένα δημοτικό συμβούλιο μπορεί να προωθεί μια ρύθμιση  που είναι  της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας και προϋποθέτει  διαβούλευση των εμπλεκομένων μερών. Η βεβαιότητα αφορά την πολιτική εκδούλευση που κάνει ο Δήμαρχος προς τους μνημονιακούς πάτρωνές του, με στόχο την είσπραξη πολιτικών ανταλλαγμάτων.

Τον Δεκέμβρη του 2010 ο (μετέπειτα) περιφερειάρχης κ. Σγουρός, συντασσόταν με το άνοιγμα των καταστημάτων  μια ακόμη Κυριακή στην εορταστική περίοδο . Του απαντούσαν τότε ευστοχότατα οι ενώσεις των εμποροϋπαλλήλων, ότι η οποιαδήποτε παράταση του ωραρίου δεν θα μπορούσε να αποφέρει αύξηση του τζίρου,  λόγω της μείωσης της αγοραστικής δύναμης του λαού

Σωτηριολογία και απόρρητο σχέδιο των Αμερικανών……

 

Έχω χάσει προ πολλού την εμπιστοσύνη μου στους πολιτικούς αποκρυφισμούς και στα απόρρητα σχέδια, αρχής γενομένης από το σχέδιο της θείας πρόνοιας, που μέσω αγιορειτών πατέρων αποκαλυπτόταν προ ετών στον  Δημήτρη Λιακόπουλο – έχοντας σαν περιεχόμενο  την παγκόσμια κυριαρχία του Ελληνισμού τον Μάϊο του 2022…Έχω χάσει επίσης την εμπιστοσύνη μου στον «από μηχανής θεό» ή στα πολιτικά λαχεία, που θα μπορούσαν να σώσουν τη χώρα μας από την εσαεί καταδίκη της σε «αποικία χρέους».

Όμως είναι αναντίρρητο, ότι το σύστημα της Νέας Τάξης δεν είναι συμπαγές και στερούμενο εσωτερικών αντιφάσεων. Ο ιμπεριαλισμός πάντοτε εμπεριέχει ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις, και μια από αυτές – με περίσσεια ιστορικότητας μάλιστα  – είναι η  μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας. Μπορεί αυτή η αντίθεση να μας σώσει, ή μήπως είναι επινόηση μιας «σωτηριολογίας» που βγαίνει στον αέρα χωρίς τεκμηρίωση;

Με κάθε επιφύλαξη δημοσιεύω το παρακάτω κείμενο που έχει σαν αρχική πηγή την εφημερίδα «Κυριακάτικη Δημοκρατία».

 

Κωδικός «Σταθερότητα»: Αυτός είναι ο τίτλος του απόρρητου σχεδίου των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο θα αρχίσει να ξεδιπλώνεται λίγο πριν από τις γερμανικές εκλογές, με τελικό στόχο τη… μετάθεση της αποπληρωμής του ελληνικού χρέους κατά πενήντα χρόνια, το 2063.

Όπως αποκαλύπτει σήμερα η «κυριακάτικη δημοκρατία», οι Αμερικανοί έχουν χάσει την υπομονή τους με τους Γερμανούς και θεωρούν επικίνδυνη πολυτέλεια την αναμονή μέχρι την άνοιξη του 2014, προκειμένου να αρχίσουν οι συζητήσεις για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους.

Αξιολογούν προσεκτικά την κατάσταση στην περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου, ανησυχούν για τη ρευστότητα σε Συρία, Αίγυπτο, Τουρκία και, επειδή θεωρούν την Ελλάδα, παρά τα προβλήματά της, όαση σταθερότητας (stability story), αποφάσισαν να κινηθούν στη μόνη χρονική συγκυρία που κρίνουν ότι οι Γερμανοί μπορούν να εκβιαστούν: Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής τους εκστρατείας. Η καγκελάριος Μέρκελ, που δίνει τη μάχη για την επανεκλογή της στο αξίωμα με τους δικούς της όρους, δεν θέλει με τίποτε την επιστροφή του ελληνικού θέματος στην καρδιά των εκλογών.

O B, Τεντόμας για τις χωροταξικές "ρυθμίσεις"...

Tα γενικά, ειδικά και περιφερειακά πλαίσια, τα γενικά πολεοδομικά σχέδια κλπ έχουν μπει στη ζωή μας βάσει κατευθύνσεων της Ε.Ε. επειδή έτσι πρέπει να λειτουργεί μια πολιτεία και επειδή είναι προϋποθέσεις για χρηματοδότηση έργων από τα ευρωπαϊκά προγράμματα.

Όμως ο τρόπος σύνταξής τους, η αντιμετώπιση των δεσμεύσεών τους από κράτος και φορείς και κυρίως η όποια εφαρμογή τους  θυμίζει το χαριτολόγημα για το πώς βλέπει ένας έλληνας και πώς ένας ευρωπαίος το "κίτρινο" στους φωτεινούς σηματοδότες.

Το "κίτρινο" για τον ευρωπαίο είναι προειδοποίηση να κόψει ταχύτητα ώστε να σταματήσει έγκαιρα στο "κόκκινο", ενώ για τον έλληνα σημαίνει να αυξήσει ταχύτητα να περάσει πριν τον πιάσει το "κόκκινο".

Έτσι, ενώ για μια ευρωπαϊκή χώρα τα διάφορα χωροταξικά κλπ πλαίσια είναι ευαγγέλιο και απαράβατος νόμος με βάση τον οποίο προγραμματίζονται και εκτελούνται έργα, προγραμματίζονται ή απαγορεύονται δράσεις κλπ, εδώ τα φτιάχνουμε, τα βάζουμε σε ένα συρτάρι και τα ξεχνάμε, δεν παρακολουθούμε την υλοποίησή τους και το πιό σοβαρό, όταν σε κάποια φάση δούμε ότι μας είναι εμπόδιο σε κάποιο προγραμματισμό μας, είμαστε έτοιμοι να τα παραβιάσουμε.

Και με την έννοια αυτή δεν έχουμε αυταπάτες για τη πρακτική αξία όλων αυτών των "πλαισίων" με τις ασκούμενες σήμερα (και όχι μόνο) κρατικές πολιτικές.

 

Η πολιτεία η ίδια σε επίπεδο υπουργείων (ΥΠΕΚΑ, Ανάπτυξης κλπ) τα τελευταία χρόνια έχει επιδοθεί σε  αγώνα δρόμου ώστε να καταργήσει ό,τι έχει θεσμοθετηθεί για τη προστασία του περιβάλλοντος:

O κύριος Κουκουλόπουλος

Ο κύριος Πάρις Κουκουλόπουλος, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ,  παλιός Δήμαρχος της Κοζάνης,  είχε ξανακάνει τον ζόρικο έναντι των μνημονιακών ρυθμίσεων. Ήταν το 11, επί κυβερνήσεως Παπανδρέου-Τσολάκογλου, η δε υπόθεσή του είχε αντιμετωπισθεί με την χορήγηση δόσεων της δραστικής ουσίας «υφυπουργίνη» (Τον κάναν υφυπουργό, εν ολίγοις….). Τότε ο κ. Κουκουλόπουλος ηρέμησε.

 
Τώρα ο πρώην κ. Δήμαρχος επανέρχεται στο προσκήνιο ,με αφορμή την συζήτηση στο Α' Θερινό Τμήμα της Ολομέλειας της Βουλής, κάνοντας  λόγο για κυβερνητικές αστοχίες που βαραίνουν το πολιτικό κλίμα….

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ μίλησε  για «ξεκούραστους τεχνοκράτες»  και τόνισε  χαρακτηριστικά:

«Πρέπει να κατανοήσουν οι ξεκούραστοι τεχνοκράτες ότι κανένας πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας δεν θα  γίνει αποδεκτός από αυτή την Βουλή».

 

Δεν καταλαβαίνω αυτό το «ξεκούραστοι»…Μήπως υπονοεί ότι αυτός και οι του ιδίου φυράματος είναι «κουρασμένοι»;

Εγώ πάντως θα πάρω στα σοβαρά τη δήλωση του κ. Κουκουλόπουλου, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν πολιτικά κεφάλαια για  νέες εξαγορές….

Προστατεύουν την αντιδασική νομοθεσία ! Παρά την απόφαση του ΣτΕ !

Του Γιώργου Μπάρδα

«Ιστορίες αντιδασικής υστερίας» επιγραφόταν άρθρο μας που δημοσιεύτηκε στο φύλλο μας της 6ης Απρίλη του 2013 (βλ. http://www.eksegersi.gr/issue/726/ Περιβάλλον/18998.Ιστορίες-αντιδασικής-υστερίας) και αναφερόταν στις πολύχρονες περιπέτειες που πέρασε μια απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου που δέχεται τον επιστημονικό ορισμό του δάσους. Το νομικό καθεστώς επανήλθε στη σωστή του βάση (οι σχετικές διατάξεις των δασοκτόνων νόμων 3208/2003 και 3818/2010 κρίθηκαν αντισυνταγματικές) με την απόφαση 32/2013 του ΣτΕ. Μολονότι η υπόθεση εξετάστηκε το Νοέμβρη-Δεκέμβρη του 2011, η σχετική απόφαση εκδόθηκε το Γενάρη του 2013.

Εννοείται πως όλα τα χρόνια που προηγήθηκαν προξενήθηκε τεράστια ζημιά στο δασικό πλούτο της χώρας. Όμως, η «περιπέτεια» συνεχίστηκε και μετά τη δημοσίευση της απόφασης 32/2013 του ΣτΕ. Πέρασε μισός χρόνος από τότε και η απόφαση παραμένει ουσιαστικά κενό γράμμα, μολονότι είναι υποχρεωτική η άμεση εφαρμογή της (αυτό πλέον το έχει μάθει ολόκληρος ο ελληνικός λαός, απ’ αφορμή την απόφαση του ΣτΕ για την κρατική ραδιοτηλεόραση). Αυτό το επισημάναμε με άλλο άρθρο μας, στις 13 Απρίλη του 2013, υπό τον τίτλο «Απαιτείται άμεση και αποφασιστική δράση για την εφαρμογή της Απόφασης 32/2013 του ΣτΕ, που επαναφέρει τον επιστημονικό ορισμό του δάσους» (βλ. http://www.eksegersi.gr/issue/727/Περιβάλλον/19046.Απαιτείται-άμεση-και-αποφασιστική-δράση

), όμως και η αρθρογραφία μας και οι συνεχείς οχλήσεις και πιέσεις μας στους αρμόδιους δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα. Έτσι, με διάφορους τρόπους, συνεχίζεται η εφαρμογή των αντιδασικών νόμων και η καταστροφή του δασικού πλούτου της χώρας.



Την περασμένη Τρίτη, στείλαμε αίτηση με παραλήπτες τον Ειδικό Γραμματέα Δασών Γ. Αμοργιανιώτη και τον Γενικό Διευθυντή Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος Κ. Δημόπουλο, με την οποία απαιτούμε απ’ αυ τούς να ανταποκριθούν στο αίτημα του προϊσταμένου της Διεύθυνσης Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος Τρύφωνα Δασκαλάκη, ο οποίος με έγγραφό του ζητά την έκδοση εφαρμοστικής εγκυκλίου, η οποία θα αποτελεί οδηγό για όλες τις δασικές υπηρεσίες της χώρας, ώστε να εφαρμόζεται απ’ αυτές η απόφαση 32/2013 του ΣτΕ.



Δίνουμε στη δημοσιότητα αυτή την αίτηση, η οποία –πέραν των άλλων– καθιστά τους δυο αυτούς υπηρεσιακούς παράγοντες υπεύθυνους για κάθε ζημιά που προκαλείται στο δασικό πλούτο. Αν τους εμποδίζει η πολιτική ηγεσία και δεν τους επιτρέπει να κάνουν το καθήκον τους, ας βγουν να το πουν. Υπόλογοι, όμως, αυτή τη στιγμή είναι οι ίδιοι.

H κυρία Βούλτεψη

Αντιγράφω από το Αριστερό blog :

Η συζήτηση στο πρωινό πάνελ του Σκάϊ αφορά στο κλείσιμο του δημοτικού σχολείου Καρκαδιώτισσας στο Ηράκλειο Κρήτης , το οποίο συγχωνεύεται με το δημοτικό του Προφήτη Ηλία. Οι γονείς των μαθητών διαμαρτύρονται εντόνως για τον εξαναγκασμό των παιδιών τους να μετακινούνται 15 χιλιόμετρα κάθε μέρα για να μεταβούν στο γειτονικό χωριό. Η Σοφία Βούλτεψη έχει την αφοπλιστική απάντηση που θα κολλήσει στον τοίχο τους γονείς των μαθητών με τις παράλογες απαιτήσεις : "Γιατί, ο γιος μου που έφευγε από την Γλυφάδα και πήγαινε στην Παλλήνη πόσα χιλιόμετρα είναι;"...


Βρίσκω ότι η στάση της βουλευτίνας της ΝΔ έχει  κάτι από τη στάση της Μαρίας Αντουανέτας , έναντι των λαϊκών αιτημάτων της εποχής της για ψωμί : Η Αντουανέτα αντιπρότεινε στους πειναλέους της γαλλικής επανάστασης το παντεσπάνι, η Βούλτεψη αντιπροτείνει το πολυτελές σχολικό πούλμαν και την κατ’ οίκον ανάληψη των μαθητών έναντι των λεωφορείων ή των αγροτικών Ντάτσουν….

Όποιος νομίζει ότι αξίζει το κόπο, ας ρίξει μια ματιά κι εδώ….

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2012/04/blog-post_6818.html

ΤΡΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

του Γιάννη Μαύρου

Πηγή : Εφημερίδα των Συντακτών




1. Υπό ομαλές συνθήκες, η επιδίωξη μιας «Κυβέρνησης της Αριστεράς», όπως ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, θα ήταν και εύλογη και θεμιτή, εφ’ όσον βέβαια συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις άσκησης πραγματικής εξουσίας, δηλαδή –πρώτα και κύρια- η στιβαρή παρουσία λαϊκού κινήματος ικανού όχι μόνο να δώσει την εντολή στις πολιτικές δυνάμεις που το εκπροσωπούν αλλά και να απαιτήσει στη συνέχεια -και στην ανάγκη να επιβάλλει- την εκτέλεσή της.

Δυστυχώς σήμερα δεν συντρέχουν τέτοιες προϋποθέσεις. Το λαϊκό κίνημα είναι τραυματισμένο από δεκαετίες κομματοκρατίας και διαφθοράς και η Αριστερά παραμένει κομματικά διασπασμένη και χωρίς άμεση προοπτική επανένωσης. Επί πλέον, οι επικρατούσες συνθήκες κάθε άλλο παρά «ομαλές» είναι. Η Χώρα βρίσκεται υπό κατοχή και διοικείται αντιδημοκρατικά από τον Μάϊο του 2010 ως αποικία χρέους από την τρόϊκα των δανειστών και τους ντόπιους συνεργάτες της, ενάντια στη θέληση του Ελληνικού Λαού, θυσία στο βωμό της διάσωσης του Ευρώ και των τραπεζών, έρμαιο στις διαθέσεις και τις στοχεύσεις των ιμπεριαλιστών, λόγω της σημαντικής γεωπολιτικής και γεωοικονομικής της θέσης.

Υπό αυτές τις συνθήκες εκτάκτου ανάγκης, με την οικονομία καταρρέουσα, την κοινωνία υπό διάλυση, δίχως κράτος και δημοκρατία και με ορατό τον κίνδυνο ενεργοποίησης σεναρίων ανωμαλίας, προκειμένου να επιβληθούν αντιδραστικές λύσεις άνωθεν, είναι λάθος η επιδίωξη «Κυβέρνησης της Αριστεράς», δηλαδή κυβέρνησης μειοψηφίας, κυβέρνησης που θα εντείνει την πόλωση και τον διχασμό της κοινωνίας και τα φοβικά της ανακλαστικά. Αυτό που χρειάζεται η Χώρα και ο Λαός είναι Ελληνική Κυβέρνηση που να εκφράζει και να υπηρετεί τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού, δηλαδή κυβέρνηση δημοκρατική, πατριωτική και ριζοσπαστική. Μια τέτοια κυβέρνηση θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να χαράξει και να ακολουθήσει «αριστερή» πολιτική, να έρθει δηλαδή σε σύγκρουση με το ολοκληρωτικό καθεστώς που κυριαρχεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπό την ηγεσία της Γερμανίας και να δώσει το έναυσμα για την ανατροπή του.

Μούγκα της Πολιτικής Οικολογίας, στη στρούγκα του νεοφιλελευθερισμού

Η άλωση της πολιτικής οικολογικής σκέψης μέσα στα πλαίσια του άκριτου και ιδιοτελούς ευρωπαϊσμού, καθώς επίσης και μέσα στα πλαίσια της μνημονιακής «αναμορφωτικής» αντίληψης, δεν ήταν φυσικά το κυρίαρχο γεγονός της πολιτικής ζωής της τελευταίας περιόδου…. Όμως ήταν ένα σημαντικό γεγονός από την άποψη ότι απέτρεψε τη σύνθεση των μεγάλων προταγμάτων ποιότητας ζωής, κριτικής του καταναλωτισμού και επαναπροσδιορισμού του Σοσιαλισμού - πέρα από την οικονομίστικη λογική του παλαιοκομμουνισμού. Απέτρεψε μια νέα αντιπολίτευση εκ των ένδον του συστήματος, αλλά και τη σκιαγράφηση μιας εναλλακτικής «διαδρομής εξόδου» και ενός εναλλακτικού προτύπου σοσιαλιστικής διαχείρισης – περί του οποίου η συμβατική αριστερά τηρεί σιγήν ιχθύος επί δεκαετίες… Η υποταγή της πολιτικής οικολογίας στους συντηρητικούς παράγοντες των Βρυξελλών και της Αμερικής – με γνωστότερο πολιτικό «σύνδεσμο» τον Κον Μπεντίτ – αποσιώπησε βασικά θεωρήματα του χώρου, όπως το της περιορισμένης αξιοπιστίας των συμβατικών ΑΕΠ, όπως των επιφυλάξεων έναντι της άκριτης οικονομικής μεγέθυνσης, όπως του ποιοτικού μετασχηματισμού παραγωγικών δυνάμεων και κατανάλωσης, όπως της ανάπτυξης ενός συνδικαλιστικού κινήματος με ολιστικούς στόχους : Όχι μόνο αναδιανεμητικούς αλλά σχετικούς με την ποιότητα της εργασιακής διαδικασίας και το είδος των προϊόντων…

Και ενώ η θεωρητική και πολιτική μούγκα έπεφτε στη στρούγκα της μνημονιακής και νεοφιλελεύθερης κυριαρχίας, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι σαν τον Γιάννη Παρασκευόπουλο που εμμένουν σε πολιτικές ασημαντότητες , χωρίς να ομολογούν τη ζημιά που προκάλεσε στο εναλλακτικό κίνημα η διφορούμενη έως διπρόσωπη στάση των Ελλήνων Οικολόγων Πρασίνων. Χωρίς να αναγνωρίζουν τη σημασία της βίαιης έως απατεώνικης εισόδου της χώρας στο καθεστώς του μνημονίου (μέσω της παραποίησης στατιστικών στοιχείων), χωρίς να καταλαβαίνουν ότι το μέτωπο που θέλουν να «στήσουν» έναντι του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ «δεν φτουράει» - εάν συνδυάζεται με την υπονόμευση του αντιμνημονιακού αγώνα. Ενώ ο θάνατος φτερουγίζει πάνω στην ελληνική κοινωνία και απειλεί με τη διαμόρφωση μιας νεοφεουδαρχικής «αποικίας χρέους» - του είδους εκείνου που αναπτύσσεται με επιτυχία στην Αφρική από καθωσπρέπει καπιταλιστές εμφορούμενους από τις αρχές του «υγιούς ανταγωνισμού» - ο Παρασκευόπουλος φαντασιώνει την « θανάσιμη αυτοπαγίδευση της ελληνικής αριστεράς»…Διαβάστε την σοφιστική του, που δεν συνδέεται με τις όποιες ανεπάρκειες του ΣΥΡΙΖΑ στα ζητήματα της ευρωζώνης, αλλά με μια μάταιη κίνηση - για το «ακουσθήναι» των τραυματισμένων Οικολόγων Πρασίνων ως φορέων διακριτής αντίληψης….



Όλο το κείμενο του Παρασκευόπουλου

Γειά σου Κώστα….

Κώστα, ωραίο το κείμενό σου στην ΑΥΓΗ, καλό είναι να λέγεται και κάτι για τους συντρόφους/ισες που όταν μαζευτούν πολλοί και αυγατάνει η δύναμή τους, κάνουν σα να σφύριξε ο διαιτητής πέναλτυ στην ομάδα τους,  ενώ η μπάλα παιζόταν στη σέντρα…Καλώς έκανες αναφορά στο πολιτικό πολιτισμό που επιβάλλει να σεβόμαστε τους αντιπάλους – κι όχι να τους γιουχαϊζουμε ενώ τους έχουμε καλεσμένους . Καλώς υποκίνησες – στον υποφαινόμενο τουλάχιστον – ορισμένους συνειρμούς για την αξία κάποιων κυριλέ αξιών – π.χ το να εκτιμάς τη παρουσία ξένων αγωνιστών και να το βουλώνεις, όταν αυτοί μιλάνε από του βήματος…

Κώστα, δικαιώνεις τη ψήφο που σου έδωσα στο συνέδριο, αλλά ρε μπαγάσα, τι την ήθελες εκείνη την υπόσχεση που μου είχες δώσει προ συνεδρίου, ότι αμέσως μετά από αυτό, στις 15 του μηνός, θα ασχοληθούμε με τα θέματα της Αττικής Συνεργασίας; Το ξέρεις ότι μια φορά κι έναν καιρό, με κάτι τέτοιες ανεκπλήρωτες υποσχέσεις ο Συνασπισμός «κατάφερνε» να διώχνει τους ανθρώπους που τον πλησίαζαν;

http://www.avgi.gr/article/683501/asximes-pleures-tou-sunedriou-mas

ΣΥΡΙΖΑ Σητείας και Τοπλού

Ο ΣΥΡΙΖΑ Σητείας βγάζει ανακοίνωση σχετικά με την πρόσφατη υπόθεση της εκμίσθωσης του μετοχίου Βάϊ από  Μοναστηριακούς παράγοντες στη Minoan Group, για 20 χρόνια… Ο ΣΥΡΙΖΑ Σητείας ενδιαφέρεται για την υπόθεση Τοπλού γενικώς – γι αυτά τα 26.000 μοναστηριακά στρέμματα που κάνουν κάποιους επενδυτές της συμφοράς να ξερογλύφονται. Γι αυτό και είχε βγάλει ανακοίνωση πέρυσι, 12.10.2012.

Ακολουθούν τρία κείμενα, προς ενημέρωση όλων :

1. Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ (τότε) της 12.10.2012

2. Σχολιασμός της από εμένα, μια βδομάδα αργότερα

3. Το τελευταίο κείμενο του ΣΥΡΙΖΑ  Σητείας, εναντίον της μίσθωσης του Βάϊ, η οποία μίσθωση στα μουλωχτά επιχειρεί να ανοίξει την πόρτα που έκλεισε πριν λίγα χρόνια το περιβαλλοντικό κίνημα με τους αγώνες του….

Λαφαζάνης – Νταβανέλος στην εκδήλωση της ΕΣΗΕΑ 25.7.13

Πρόσεξα τις ομιλίες των δυο βασικών συντελεστών του «Αριστερού ρεύματος», που απαντούσαν με τον ίδιο περίπου τρόπο στο επίμαχο θέμα της διεύρυνσης του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ για την διαμόρφωση μιας αριστερής κυβέρνησης…Και οι δυο συγκλίναν στη κατεύθυνση του αποκλειστικού «προσεταιρισμού» του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ – μόνο που ο Πάνος Λαφαζάνης πρόσθετε μια νέα διάσταση : Για το ότι οι δυνάμεις των δυο «αθροιζόμενες» με τις αντίστοιχες του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα παρήγαγαν απλώς ένα μεγαλύτερο άθροισμα , αλλά και μια νέα ποιότητα, ελκυστική για τον μείζονα κόσμο της αριστεράς.



Η θέση αυτή του Λαφαζάνη θάπρεπε να προσληφθεί ως υπόθεση μάλλον, παρά ως βεβαιότητα. Και τούτο γιατί οι τρεις μαζί θα μπορούσαν – ενδεχομένως - να δουλέψουν πολύ χειρότερα από ό,τι οι τρεις ξεχωριστά, σε σαφή οργανωτική και ιδεολογική απόσταση.



Το πλέον σημαντικό σημείο της ομιλίας Λαφαζάνη αφορούσε την επανα - νοηματοδότηση της έννοιας αριστερά : Μια νοηματοδότηση διαφορετική από τις μέχρι τώρα συμβατικές - με την Αριστερά της διαμαρτυρίας, του τάδε τοις εκατό σε συνεργασία με τις πλειοψηφικές προοδευτικές δυνάμεις κλπ. – αλλά με μια Αριστερά της ευρείας κοινωνικής βάσης , θα έλεγα με δυνάμει πλάτος έως 80 και 90% της κοινωνίας, με μια πρόχειρη ταξική ανάλυση…. Αυτή η «ευρεία Αριστερά» - κατά πως την ονομάτιζε ο υποφαινόμενος επί χρόνια, από τις στήλες της Εποχής και της Αυγής - προφανώς δεν θα χρειαζόταν και άλλες κολεγιές και συμμαχίες για να υλοποιήσει τους δημοκρατικούς και σοσιαλιστικούς στόχους της, μόνο που η ανέλκυσή της από περισσότερο ή λιγότερο παλιά ναυάγια θα απαιτούσε ένα ριζικά διαφορετικό, δημοκρατικό και αντιϊεραρχικό πνεύμα, σε πλήρη διάσταση με τον συμβατικό παλαιοκομμουνισμό.