ΕΠΑΝΩ ΤΟΥΣ !

Τα πολλά λόγια είναι  φτώχεια.   Σήμερα που τόσα και τόσα έχουν ειπωθεί – για την Ευρώπη, για την διεθνή οικονομική συγκυρία, για την ελληνική κυβέρνηση,  για τις σχέσεις υποτέλειας-  έχει έλθει η ώρα  να πούμε νέτα σκέτα :

 Όλοι στη μεγάλη 48ωρη απεργία στις 28 και 29 Ιουνίου! Όλοι στις κινητοποιήσεις ενάντια στην ψήφιση του μεσοπρόθεσμου! Όλοι στους δρόμους !

Σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια  πρέπει να συντονίσουμε και να συνθέσουμε κατά το δυνατόν τις δυνάμεις μας, πρέπει να τις προσδώσουμε μια «κρίσιμη μάζα»  ώστε να αποβούν αποτελεσματικές . Αλλά   πρέπει να είμαστε έτοιμοι  να συνεχίσουμε , παρά  την όποια απόφαση  της Βουλής, με στόχο τη μη εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου  προγράμματος.

Η κινδυνολογία της κυβέρνησης και των παραστεκάμενων οργιάζει,  απειλές  εκτοξεύονται έξωθεν και έσωθεν, ακόμη και η ΝΔ απειλείται με έξωση από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα  !  Όμως  από τα συμφραζόμενα  συμβουλίων και διαβουλίων και από διεθνείς δημοσιογραφικές αναλύσεις,  προκύπτει  ότι η μη ψήφιση του μεσοπρόθεσμου δεν θα πλήξει τη χώρα μας.  Δεν τολμούν να διακινδυνεύσουν μια  ανεξέλεγκτη διαδρομή της κρίσης στην Ευρώπη ούτε να σκοτώσουν  την κότα με τα χρυσά αυγά των τοκοχρεολυσίων :   Απλώς φοβούνται την άρνηση, γιατί θα γίνει  αφετηρία κι άλλων ξεσηκωμών  στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Είναι η  «μεγάλη άρνηση», που αντίθετα με το πνεύμα του Καβαφικού  ποιήματος ,  θα αποτελέσει αρχή  θετικών εξελίξεων , ανασταθεροποίησης  της ελληνικής οικονομίας, σωτηρίας  του εθνικού πλούτου,  επανακατάκτησης αυτών που χάθηκαν από τις εγκληματικές πολιτικές εγχώριων και ξένων δυναστών.  

Ο καβουρογαμόσαυρος και η Ορνιθολογική Εταιρεία

Μέχρι προχθές, θεωρούσα ως τελευταίο ανακαλυφθέν εν Ελλάδι είδος τον καβουρογαμόσαυρο  (Cavourogamosaurus  Gavdiensis). To συγκεκριμένο είδος  είχε παρατηρηθεί  το πρώτον εις την νήσον Γαύδον από κομπανίαν Εξαρχιωτών παραθεριστών, οίτινες του απέδωσαν το ως άνω όνομα δεδομένου ότι έμοιαζε με καβούρι και  συνηθέστατα   επέβαινεν σαυρών,  προβαίνων  εις ακατονομάστους πράξεις…

Σημειωτέον ότι η φαντασία των παραθεριστών την συγκεκριμένη περίοδο ετέλει εις κατάστασιν υψηλής εξάψεως και επηρεασμού από τα σκίτσα του Γιάννη Καλαϊτζή, τα οποία αναφέρονταν εις τα προϊόντα της βιοτεχνολογίας : Μακαρονόσαυρος (συνδυασμός DNA μακαρονιού και σαύρας), κατσαριδοπέπονο, ντοματοαγριογούρουνο και ούτω καθεξής…

Όμως τα ρεκόρ υπάρχουν για να καταρρίπτονται και οι τελευταίες ανακαλύψεις για να γίνονται προ-τελευταίες…

Έτσι πριν δύο ημέρες η Ορνιθολογική Εταιρεία κατέγραψε ένα νέο είδος  πουλιού για την Ελλάδα,  στα Αντικύθηρα. Το είδος που αυξάνει τον αριθμό των καταγεγραμμενων πουλιών σε 445 είναι η Καστανοτριτσίδα,  έρχεται δε  σε μικρό χρονικό διάστημα από τον εντοπισμό του Νανοφυλλοσκόπου που παρατηρήθηκε στην Καισαριανή στις αρχές Απριλίου! Η καταγραφή αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η Καστανοστριτσίδα σπάνια παρατηρείται εκτός των περιοχών εξάπλωσης και αναπαραγωγής της (Ισπανία και δυτική Βόρεια Αφρική).

Ο Γραμματέας της επιτροπής που καταγράφει τα σπάνια είδη πουλιών της Ελλάδας, Νίκος Προμπονάς, σχολίασε: «Η επιβεβαίωση του νέου είδους δεν ήταν εύκολη καθώς δεν είναι εύκολα διακριτό από τα συγγενικά του είδη και διαφέρει εμφανισιακά μόνο σε μικρές χρωματικές διαφορές και βιομετρικά χαρακτηριστικά».

Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου της Ορνιθολογικής, η Καστανοστριτσίδα (Hippolais opaca) καταγράφηκε στο πλαίσιο της παρακολούθησης της μετανάστευσης με τη μέθοδο των δακτυλιώσεων που γίνεται κάθε χρόνο στον Ορνιθολογικό Σταθμό Αντικυθήρων (Ο.Σ.Α.). Το νέο είδος για την Ελλάδα προσδιορίστηκε από τον Συντονιστή Προγράμματος Δακτυλίωσης του Ο.Σ.Α. Χρήστο Μπαρμπούτη, που ανέφερε: «Είναι μεγάλη συγκίνηση να εντοπίζεις ένα νέο είδος για τη χώρα σου, κάτι που μάλιστα δεν το περιμένεις καθώς τα πουλιά είναι μια συγκριτικά πολύ καλά μελετημένη ομάδα οργανισμών»….

Οι νουθεσίες του Κον Μπεντίτ…..

 Η συνέντευξη του  Κον Μπεντίτ  στο ΒΗΜΑ της 19.6.2011 έχει κάτι από τις ηθικοπλαστικές  παραινέσεις διαφόρων   εγχώριων παραγόντων  –  δεδομένου ότι  μας γνωρίζει  τόσο καλά  ώστε  να  αποφαίνεται ότι  «στην Ελλάδα είστε ο καθένας για την πάρτη του». Όταν ο συνεντευξιάζων δημοσιογράφος παρατηρεί ότι ο συνεντευξιαζόμενος κάποτε κατηγορούσε την Ευρώπη για υποκρισία επειδή από τη μια δανείζει χρήματα στην Ελλάδα και από την άλλη την υποχρεώνει να αγοράζει γαλλικά και γερμανικά όπλα, ο Κον Μπεντίτ  υποστηρίζει  ότι αυτό που συντηρεί σήμερα τον εντελώς  άχρηστο και πολυέξοδο στρατό στη χώρα μας είναι  «ο ελληνικός εθνικισμός » - και όχι  αντικειμενικοί παράγοντες όπως  η αναθεωρητική πολιτική  της  Τουρκίας  στο Αιγαίο και  η κατοχή της βόρειας Κύπρου.. Και μας συνιστά «να σταματήσουμε να πιστεύουμε ότι οι Τούρκοι δεν έχουν άλλο στο νου τους από το να εισβάλουν στην Ελλάδα»…Την ίδια ημέρα που ο Κον Μπεντίτ εξωτερικεύει αυτά μέσω του «Βήματος», η «Καθημερινή» δημοσιοποιεί τις τουρκικές διεκδικήσεις στο μισό Αιγαίο -  όχι όπως αυτές πιθανώς εμφανίζονται στο λόγο ενός ακροδεξιού γκρουπούσκουλου αλλά σε βιβλίο που εξέδωσε το 2004 η Τουρκική Ακαδημία Ιστορίας(Σοφία Παπαϊωάννου, σελ.14)…

 Αυτή η αβάστακτη και ιδεαλιστική  ελαφρότητα της θεωρίας του «εθνικιστικού ιού»  που χτυπάει κατακέφαλα  την ελληνική  κοινωνία, συνδυάζεται στην περίπτωση του ΚΜ με την στήριξη των ισχυρών μέσα  στον ευρωπαϊκό χώρο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι μπροστά στην τρέχουσα κρίση  ο συμπρόεδρος των Πρασίνων επανεκπέμπει  τον πολιτικό και ψυχολογικό εκβιασμό που ασκούν στη χώρα μας   οι κυρίαρχες δυνάμεις  της ΕΕ και του ΔΝΤ. .

 «Είναι δικαίωμα των Ελλήνων να αρνηθούν τη βοήθεια της ΕΕ και του ΔΝΤ, όμως αυτό δεν θα βελτιώσει την κατάστασή τους. Ακόμη και αν δεν κάνετε τις θυσίες που ζητεί η ΕΕ και δεν πάρετε τα λεφτά, το έλλειμμα της Ελλάδας θα παραμείνει. Και το κράτος δεν θα έχει χρήματα».

Ο συμπρόεδρος των Πρασίνων έχει κατά καιρούς «δουλέψει» διάφορους δικούς μας «προοδευτικούς», πείθοντάς τους ότι είναι στο πλευρό της Ελλάδας και υπέρ της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Όμως μια προσεκτική ανάγνωση των  παρεμβάσεών του δείχνει  ότι  είναι πραγματικά επιτήδειος στο να κάνει δισήμαντες δηλώσεις και να θολώνει τα νερά. Λόγου χάρη στη συνέντευξή του της 19.6  στο ΒΗΜΑ, όπου λέει στους Έλληνες :  «    Θα δυσκολευτείτε  να βγείτε από την κρίση αν δεν υπάρξει μια ταύτιση της πλειοψηφίας της κοινωνίας με το συλλογικό καλό, με τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις». Ο ίδιος  δεν προσδιορίζει αυτές τις μεταρρυθμίσεις και  δεν αναφέρεται στη σχέση τους με την υποβάθμιση του κοινωνικού κράτους, γιατί δια μέσου αυτής της αοριστίας μπορεί ΚΑΙ να γίνεται δεκτός στα μεγάλα πολιτικά σαλόνια ΚΑΙ  ταυτόχρονα να συντηρεί την παλιά πολιτική του εικόνα…. 

Να τι έλεγε χαρακτηριστικά σε μια ομιλία του στις 5.5. 2010 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,  που έκανε πολλούς να «τσιμπήσουν» :

«Πόσον καιρό χρειάζεται η Γαλλία για να μεταρρυθμίσει τις συντάξεις; Πόσον καιρό χρειάζεται η Γερμανία; Και τώρα ζητάμε στον Παπανδρέου σε τρεις μήνες, "άλλαξε τα όλα!" Είστε τελείως τρελοί! Και η απόδειξη είναι αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα. Δεν δίνουμε στην Ελλάδα, στον κ. Παπανδρέου , το χρόνο να βρει μια συναίνεση στην χώρα».

 Το θέμα του δηλαδή δεν ήταν  το περιεχόμενο  των μεταρρυθμίσεων αλλά η μεθοδολογία της επιβολής των ! Με το ίδιο ακριβώς πνεύμα μίλησε   στο ΒΗΜΑ για τη  « σημερινή στρατηγική εξυγίανσης (που)δεν μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς να λάβουμε υπόψη την κατάσταση της κοινωνίας…»

Ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ δεν εκφέρει καμιά αντίρρηση στο «μεταρρυθμιστικό»  αμόκ της κατεδάφισης  του ευρωπαϊκού κράτους πρόνοιας και  δεν αντιτάσσεται στις πολιτικές της λιτότητας,  που υπονομεύουν τη διεθνή οικονομία και δημιουργούν αποτελμάτωση στην ευρωπαϊκή αγορά. Απλά και μόνο συμμερίζεται τον   φοροεισπρακτικό ζήλο των δευτεροκλασάτων γραφειοκρατών της ΕΕ, αναφερόμενος στις μεταφορές ελληνικών κεφαλαίων και αποταμιεύσεων σε χώρες όπως το Λουξεμβούργο, η Ελβετία και η Κύπρος, και με τον υπερβάλλοντα ζήλο φίλεργου τμηματάρχη δημόσιας υπηρεσίας αξιώνει τη λήψη μέτρων εναντίον αυτών των κινήσεων φοροαποφυγής …..Οι απόψεις του στη συγκεκριμένη περίπτωση προκαλούν μια διαπίστωση και θέτουν ένα ερώτημα : Η διαπίστωση αφορά την απίστευτη ιδεολογική ένδεια του συγκεκριμένου ηγέτη , που δεν έχει να πει τίποτε βαθύτερο στη σημερινή κατάσταση, ούτε καν να προτείνει κάτι αντίστοιχο με τον φόρο Τόμπιν επί των κινήσεων κεφαλαίου…. Το ερώτημα αφορά το κατά πόσο είναι απαγορευμένη, μέσα στο καθεστώς της ατομικής  ιδιοκτησίας και της παγκοσμιοποίησης, η μετακίνηση κεφαλαίων από τη μια χώρα και τράπεζα στην άλλη, έστω με στόχο την «απόλαυση» φορολογικών και άλλων διευκολύνσεων.... Μήπως η γκρίνια εναντίον των «φευγάτων» κεφαλαίων είναι «από χέρι» ατελέσφορη και επομένως η αναφορά σ’ αυτήν υπηρετεί απλώς το «προοδευτηλήκι» και την εικόνα  διαφόρων σαν τον Κον Μπεντίτ;

O  συμπρόεδρος των Πρασίνων  υποστήριξε τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, χαριεντιζόταν  με τον Μπους το 2003 όταν το σχέδιο της επίθεσης στο Ιράκ ήταν σε εξέλιξη,  υποστήριξε το αποικιακό και ρατσιστικό Σχέδιο Ανάν το 2004,  παρενέβη  στην Ιρλανδία  το 2008 για να υποχρεωθεί η χώρα σε νέο δημοψήφισμα  σχετικά με τη Συνθήκη της Λισαβώνας -  η χώρα είπε τελικά το ΝΑΙ αλλά τα μετέπειτα έδειξαν κατά πόσο «ωφελήθηκε» από την υποχώρησή της… Μάλιστα  στη διαδικασία της συζήτησης για την Ιρλανδία ο κ. Κον Μπεντίτ έθεσε το ζήτημα της  έξωσης των απείθαρχων χωρών  από την ΕΕ !  Η συμμετοχή του  σε ένα  πολιτικό γεγονός με  μηδενικές απώλειες ανθρώπων αλλά με ισχυρή δοσολογία πολιτιστικής παραγωγής – όπως ο Μάης του 1968 -   και η διαρκής είσπραξη πολιτικής προσόδου από αυτόν  εν είδει  πολιτικής τοκογλυφίας ,  του έδωσε ιδιαίτερη απήχηση, ταυτόχρονα όμως δυσχέρανε το εξισορροπητικό   του  έργο.

Μπορούμε πάντως να του αναγνωρίσουμε μια πρωτιά : Το ότι μπόλιασε το πράσινο κίνημα με την πρακτική του «επιτήδειου ουδέτερου», που παρακολουθεί τη συγκυρία  σε κάποια απόσταση , αποφεύγει  να δυσαρεστήσει  ιδιαίτερα τους ισχυρούς, αποφεύγει να συντονισθεί με τις κοινωνικές αντιστάσεις  και καραδοκεί για να εισπράξει οφέλη….   

    

Το έθιμο του Κλήδονα και κάποιες «τρελο-ΜΚΟ»….

Άλλο κι αυτό! Ο πολιτιστικός όμιλος Περπερούνα, η ΑΝΙΜΑ και η European Village υπηρετούν το (κλονισμένο από την αστικοποίηση) έθιμο του Κλήδονα και καλούν σε συμμετοχή πάντα ενδιαφερόμενο το Σάββατο 25 Ιουνίου στις 8 μμ. Η γιορτή θα γίνει, όπως και πέρυσι, στον ελεύθερο χώρο που βρίσκεται στο τέρμα της οδού Μοναστηρίου, στην Ακαδημία Πλάτωνος (λεωφορείο 051, αφετηρία πίσω από τον Αγ. Κωνσταντίνο, Ομόνοια) και θα περιλαμβάνει ζωντανή μουσική, φωτιές και άλλες εκπλήξεις…..

Διατηρώ αρκετές επιφυλάξεις για την τεχνητή διατήρηση εθίμων σε ένα ριζικά διαφοροποιημένο κοινωνικό περιβάλλον από ανθρώπους με διαφορετικά βιώματα. Έχω υπόψη μου μια εργασία του πανεπιστημιακού και «τουριστολόγου» Πάρι Τσάρτα, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται στο ψεύτισμα ενός εθίμου στην τουριστοκρατούμενη Ισπανία, λόγω της διαχείρισής του ως θεάματος… Παρ’ όλα αυτά βρίσκω την πρωτοβουλία των τριών ΜΚΟ συμπαθητική , με κάποια ερείσματα στην κοινωνική συνείδηση, ακόμη και δηλωτική της παραδοσιακής δράσης υπέρ του περιβάλλοντος – καθώς οι φωτιές στα περίχωρα της Αθήνας , οι λεγόμενες «του Αγιαννιού», είχαν προορισμό να εξαλείψουν διάφορα εύφλεκτα υλικά και να περιορίσουν τους κινδύνους πυρκαγιάς στην καλοκαιρινή περίοδο….
Αντιγράφω από τη WIKIPEDIA σχετικά με το έθιμο :
«Ο Κλήδονας είναι ένα έθιμο με καταγωγή στην αρχαία εποχή, που επικρατούσε η 'κληδόνα'. Κληδόνα σημαίνει πράξεις ή λέξεις τυχαίες και ασυνάρτητες, που ακούγονταν κατά τη διάρκεια μαντικών τελετών και στις οποίες αποδίδονταν προφητική σημασία.
- Ο Κλήδονας ζωντανεύει τη μέρα του Αη-Γιαννιού, στις 24 Ιουνίου, που συμπίπτει με τη θερινή τροπή του ήλιου, η δύναμη του οποίου φανερώνει κυρίως τα μελλούμενα, σύμφωνα με τις θαμπές μνήμες του παρελθόντος.
- Ο γιορτασμός αρχίζει από την παραμονή με τις μεγάλες φωτιές που ανάβονται και τις πηδούν ακόμη και τα παιδιά. Κατόπιν φέρνουν οι ανύπαντρες κοπέλες από το πηγάδι το αμίλητο νερό και το αδειάζουν στη 'γραγούδα' (πήλινο δοχείο), ρίχνοντας μέσα κι από ένα 'ριζικάρι', κάποιο προσωπικό, συνήθως πολύτιμο, αντικείμενο. Σκεπάζουν έπειτα τη γραγούδα και την αφήνουν όλη νύχτα κάτω από τον ξάστερο ουρανό. Πηγαίνουν τότε όλες για ύπνο και ονειρεύονται τον άντρα που θα παντρευτούν.
- Την επόμενη μέρα ανοίγεται με τραγούδια η γραγούδα και καθώς η κάθε μία παίρνει πίσω το αντικείμενο που της ανήκει, ακούγεται κι από ένα δίστιχο, το περιεχόμενο του οποίου έχει κάποια σημασία για το 'ριζικό΄ της κοπέλας, στην οποία εκείνη τη στιγμή απευθύνεται. Τα ριζικάρια κάποτε τελειώνουν και καθώς βασιλεύει ο ήλιος κάθε κοπέλα γεμίζει το στόμα της με μια γουλιά αμίλητο νερό, στέκεται μπροστά στο παράθυρο και περιμένει μέχρι ν' ακούσει το πρώτο ανδρικό όνομα. Αυτό πιστεύεται πως θα είναι και το όνομα του άνδρα που θα παντρευτεί...»
Υποθέτω ότι το έθιμο αυτό θα έχει διάφορες παραλλαγές από τόπο σε τόπο, ενώ δεν γνωρίζω ακριβώς ποια παραλλαγή θα τηρηθεί στην Ακαδημία Πλάτωνος, από τις τρεις οργανώσεις: Θα λάβει ή δεν θα λάβει χώραν κάποια διαδικασία επιλογής γαμπρών;
Τελευταίο και καθόλου ασήμαντο : Ο Κλήδονας με συγκινεί ιδιαίτερα, καθώς μου θυμίζει ένα «μουρντάρικο» ποίημα που έγραψε εις νεαράν ηλικίαν ο Γιώργος Σεφέρης:
«Τα μονοκοτυλήδονα
και τα δικοτυλήδονα
ανθίζανε στον κάμπο
σου το 'χαν πει στον κλήδονα
και σμίξαμε φιλήδονα
τα χείλη μας, Μαλάμω!'
('Δημοτικό τραγούδι', Στροφή)

ΥΓ.
Το ζαρκαδάκι της φωτογραφίας πέρασε από το Ιατρείο της ΑΝΙΜΑ και θεραπεύθηκε. ΑΝΙΜΑ σημαίνει ψυχή….

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας νοιάζεται για τη χώρα...

Διαψεύδοντας όσους είχαν σπεύσει να τον κατηγορήσουν “ότι είναι κατώτερος της αποστολής του” (Κ.Μπέης κ.ά.), ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας παρενέβη με αποφασιστικότητα («Ελευθεροτυπία» 21.6.2011) και κατακεραύνωσε τις “ολιγωρίες και τις παλινωδίες της εκτελεστικής εξουσίας σε ό,τι αφορά την εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου”. “Ζημιώνει τον εαυτό του όποιος συνεχίζει το κάπνισμα”, τόνισε ο Κ. Παπούλιας, υπογραμμίζοντας ότι ο ίδιος δεν έχει καπνίσει ούτε ένα τσιγάρο, ενώ αναφέρθηκε στο παράδειγμα των Ιταλών, ενός λαού με τα ίδια, όπως είπε, ελαττώματα και πλεονεκτήματα με τους Έλληνες, οι οποίοι αποδέχθηκαν άμεσα τα μέτρα ….


ΠΗΓΗ : http://herrkstories.wordpress.com/

Β.Οικονόμου, το «άλλο» ΠΑΣΟΚ έχει πρόσωπο….

20 Ιουνίου 2011, στη Βουλή των Ελλήνων, το λόγο παίρνει ο Βασίλης Οικονόμου, του «Άρματος Πολιτών». Ακολουθούν μερικά σημεία από την ομιλία του, που μπορεί να κάνει ο ίδιος με υπερηφάνεια, σε αντίθεση με αυτά που ψελίζουν κάτι ψευτόμαγκες της κυβερνητικής παράταξης .....

«Η λαϊκή εντολή του 2009 προδόθηκε. Πήγαμε στο μνημόνιο. Οι τρεις Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που δεν ψήφισαν το μνημόνιο, αρνήθηκαν ψήφο κατά την κοινοβουλευτική τάξη, ο υποφαινόμενος, ο Γιάννης ο Δημαράς και η Σοφία η Σακοράφα, δήλωσαν τότε ότι μάλλον κάποιο δρόμο στραβό παίρνει η Κυβέρνηση και το κόμμα.
Μετά από ένα χρόνο έρχεται η πανηγυρική δικαίωση, δυστυχώς όπως εξελίσσονται τα πράγματα, δηλαδή τίποτα απ’ ό,τι υποσχέθηκε ο κ. Παπανδρέου, παραβιάζοντας τη λαϊκή εντολή του 2009, να μπορεί να το πετύχει. Τίποτα! Ούτε ένα μέγεθος της οικονομίας δεν μπόρεσε να πετύχει !
Ερχόμαστε στον τραγέλαφο των τελευταίων ημερών και ωρών. Ο κ. Παπανδρέου να εκλιπαρεί τον κ. Σαμαρά να κάνουν συγκυβέρνηση. Πότε πήρε τέτοια εντολή ο κ. Παπανδρέου για να σώσει την πατρίδα διά του κ. Σαμαρά; Τουλάχιστον όταν εμείς οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ το 2009 πηγαίναμε στις γειτονιές και ζητούσαμε την ψήφο επ’ ουδενί λόγω συζητούσαμε τέτοια πράγματα.
Η «σωτηρία της πατρίδας» λοιπόν σας φέρνει στη δυσάρεστη θέση να κάνετε αυτές τις πολιτικές πιρουέτες. Νομίζετε ότι δεν σας παρακολουθεί κανένας. Όμως άλλαξαν οι εποχές και οι καιροί. Σας παρακολουθούν όλοι. Γι’ αυτό σας ανταμείβουν σήμερα με αυτές τις τραγικές επιδόσεις στις μετρήσεις. Να είστε σίγουροι ότι θα ηγηθείτε ως μοιραίοι της πανωλεθρίας, όχι μόνο της εκλογικής, αλλά και της πολιτικής, αυτού του ιστορικού κινήματος. Όταν όμως, καταγραφεί αυτή η ιστορική ήττα που έρχεται –την οδηγείτε- τότε θα είναι αργά. Τότε μην τολμήσετε και ψελλίσετε λόγια μετάνοιας. Δεν θα έχετε καμία δικαιολογία.
Έχουμε λοιπόν, τους αγανακτισμένους πολίτες, έχουμε και τους αγανακτισμένους Βουλευτές, τους Βουλευτές, οι οποίοι αγανακτούν έξω ερχόμενοι από το περιστύλιο μέσα στην κύρια Αίθουσα και γενόμενοι - στην κύρια Αίθουσα - τα αρνάκια της κυβερνητικής πολιτικής. Λοιπόν, ουδέν σέβας εις αυτούς οι οποίοι δεν τιμούν το λόγο τους. Ουδέν σέβας!
Εγώ λέω το εξής: Ακούσαμε τον κύριο Πρωθυπουργό να μιλάει και να ψελλίζει κάτι περί δημοψηφίσματος. Δεν ξέρω πολιτικά πόσο αυτό μπορεί να στέκει ως μία πολιτική, η οποία να επιβεβαιώνει αυτή την πολιτική απόκλιση. Εγώ όμως θα τον προκαλέσω. Και από εδώ και πέρα θα τον προκαλούμε πάρα πολύ. Αφού θέλει να βάλει στις συζητήσεις και να ανοίξει την κουβέντα για το πολιτικό σύστημα, ας τολμήσει, αν έχει τα πολιτικά κότσια, να μιλήσει για συντακτική αλλαγή. Αυτό το πολιτικό σύστημα , που τον εξέθρεψε άλλωστε και μέσα από αυτό αναδείχθηκε τριάντα χρόνια Βουλευτής και Υπουργός, έχει φάει τα ψωμιά του. Νομίζω ότι το έχει τιμήσει δεόντως αυτό το πολιτικό σύστημα. Ας τολμήσει να προχωρήσει σε συντακτικές αλλαγές. Αυτό βέβαια θέλει πολιτική τόλμη, θέλει μία ρηξικέλευθη πολιτική προσέγγιση την οποία νομίζω ότι δεν μπορεί ούτε καν να τη διανοηθεί ως γνήσιο τέκνο αυτού του συστήματος.
Παρά ταύτα θα έρθουμε λίαν συντόμως να συζητάμε λόγια του αέρα και συζητήσεις για πολιτικές οι οποίες δεν θα έχουν καμία αξία για τον άνεργο, για τον πολίτη ο οποίος χάνει το εισόδημά του, για τον άνθρωπο που περιθωριοποιείται, για τη μεσαία τάξη την οποία σήμερα την χλευάζουν οι Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ., παρόλο που τους στήριξε για να τους φέρει εδώ, για τα λαϊκά εισοδήματα για τα οποία δεν μεριμνούν, δεν τα υπολογίζουν και νοιώθουν εχθρότητα πλέον σήμερα.….. το κίνημα του «Άρματος Των Πολιτών» θα κάνουμε τρεις προτάσεις. Σε τρεις λέξεις συμπυκνώνουμε τη δική μας πρόταση: Ανατροπή του μνημονίου. Αναδιάρθρωση του δημόσιου εξωτερικού χρέους. Ανασυγκρότηση της πατρίδας. Τίποτα από αυτά τα τρία δεν βλέπουμε στην πολιτική αυτής της Κυβέρνησης. Δεν θα την ψηφίσουμε και θα προσπαθήσουμε και θα παλέψουμε για μία νέα Κυβέρνηση ….

Ζιζανιοκτόνα από το χωράφι στο ράφι και τούμπαλιν….

Είθισται να μην διευκρινίζεται προς την κοινή γνώμη ότι τα ζιζανιοκτόνα προξενούν ζημιά στον τελικο καταναλωτή ακόμη και εάν δεν καταναλώνονται με το κουταλάκι του γλυκού ….Εξ άλλου οι παραγωγοί των ζιζανιοκτόνων, κατά παράβαση της χαζοχαρούμενης ηθικολογίας του νεοφιλελευθερισμού, ουδόλως ενδιαφέρονται να περιορίσουν την παρουσία των ζιζανιοκτόνων στη φύση, αλλά πρώτα και κύρια ασχολούνται με το πώς θα αυξήσουν τις πωλήσεις τους…. Σαν αποτέλεσμα, τα ζιζανιοκτόνα περνάνε από το χωράφι στα τρόφιμα που φιλοξενούνται στα οικιακά ράφια και αντιστρόφως : από τα ράφια των χημικών βιομηχανιών καταλήγουν στα χωράφια, επιτιθέμενα επί δικαίων και αδίκων…

Η υπόθεση απασχόλησε τις βουλευτίνες του ΣΥΡΙΖΑ Ηρώ Διώτη και Ευαγγελία Αμμανατίδου-Πασχαλίδου, που υπέβαλαν την παρακάτω ερώτηση στον Υπουργό

Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

«Νέα επιστημονική έκθεση με τίτλο "Roundup και συγγενείς ανωμαλίες σε βρέφη: Κρατούνται οι πολίτες στο σκοτάδι;" που συντάχθηκε από διεθνή ομάδα επιστημόνων και ερευνητών και δημοσιοποιήθηκε τον τρέχοντα μήνα, αποκαλύπτει ότι η βιομηχανία φυτοφαρμάκων, από δικές της μελέτες, γνώριζε ήδη από τη δεκαετία του 1980 ότι το glyphosate, η δραστική ουσία του γνωστού και ευρέως διαδεδομένου στην χρήση ζιζανιοκτόνου Roundup –και όχι μόνο-, προκαλεί συγγενείς ανωμαλίες σε πειραματόζωα. Παρέμβαση για το θέμα, υπό τη μορφή ερώτησης προς την Αρμόδια Επιτροπή, κατατέθηκε και στην Ευρωβουλή. Σε αυτή μεταξύ άλλων, σημειωνόταν ότι μολονότι το glyphosate επρόκειτο να επαναξιολογηθεί το 2012, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέβαλε την επαναξιολόγησή του μέχρι το 2015.

Η δραστική ουσία glyphosate όμως, εκτός του Roundup, περιέχεται και σε άλλα 45 συνολικά σκευάσματα, 26 διαφορετικών εταιριών, που περιλαμβάνονται στον Κατάλογο Φυτοπροστατευτικών Προϊόντων & Βιοκτόνων της Διεύθυνσης Προστασίας Φυτικής Παραγωγής του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Από αυτά, ήδη στα δύο (το HERBOLEX 36 SL και το METEOR 36 SL) η λήξη της έγκρισής τους τοποθετείται στις 31/12/2015, ενώ για τα υπόλοιπα δεν είναι σαφές εάν μετά τη σημερινή ημερομηνία λήξης της έγκρισής τους (30/06/2012) θα αποσυρθούν από την αγορά ή εάν εντάσσονται στα σκευάσματα για τα οποία η Κομισιόν ανέβαλε την επαναξιολόγησή τους.

Στον ίδιο κατάλογο, τα σκευάσματα με κύρια δραστική ουσία το glyphosate, φέρουν τη σήμανση «ερεθιστικό και επικίνδυνο για το περιβάλλον», ενώ σε πρόσφατη Υπουργική Απόφαση (181570-24/2/2010, ΦΕΚ 256Β/12-03-2010), τροποποιητική των εγκρίσεων ως προς τις παρατηρήσεις του φάσματος δράσης, οι κάτοχοι των εγκρίσεων των φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν την κύρια δραστική ουσία glyphosate, υποχρεώθηκαν έως 30 Απριλίου 2010 να προσθέσουν στην ετικέτα τους ότι «η εφαρμογή να γίνεται όταν δεν υπάρχει νερό στα στραγγιστικά κανάλια». Αυτή η ΥΑ μπορεί και να εκληφθεί ως μία έμμεση παραδοχή, εκ μέρους του Υπουργείου, της υψηλής τοξικότητας της συγκεκριμένης ουσίας, ειδικά σε υδάτινο περιβάλλον, χωρίς όμως περαιτέρω αξιοποίηση αυτής της γνώσης.

Η πολυεθνικών συμφερόντων εταιρία Monsanto, που είναι παραγωγός του Roundup αλλά κι άλλων σκευασμάτων που περιέχονται στον Κατάλογο, αλλά και κύρια πρωταγωνίστρια στον τομέα των γενετικά τροποποιημένων, έχει καταδικαστεί το 2009 για παραπλανητική διαφήμιση σχετικά με την τοξικότητα και επικινδυνότητα του glyphosate. Επίσης, για «μαγείρεμα αποτελεσμάτων» σχετικά με την ίδια ουσία, μέχρι σήμερα έχουν καταδικαστεί δύο ερευνητικά-πειραματικά εργαστήρια που συνεργάζονταν με την Monsanto.

Επειδή τα ως άνω επικίνδυνα για την υγεία σκευάσματα χρησιμοποιούνται ευρέως σε ένα πολύ μεγάλο αριθμό καλλιεργειών (βαμβάκι, καπνό, εσπεριδοειδή, πυρηνόκαρπα, μηλοειδή κ.α.) τόσο του θεσσαλικού κάμπου όσο και πολλών ακόμη περιοχών της Ελλάδας.Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1. Είναι εις γνώσιν του ιδίου και των αρμοδίων Υπηρεσιών του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων τα δεδομένα της νέας επιστημονικής έρευνας;

2. Συμμορφώθηκαν με την Υπουργική Απόφαση οι κάτοχοι των εγκρίσεων των φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν την κύρια δραστική ουσία glyphosate; Εάν όχι, τι κυρώσεις επιβλήθηκαν σε αυτούς;

3. Προτίθενται να αποσύρουν από την ελληνική αγορά φυτοφαρμάκων, υπό το φως των νέων επιστημονικών ευρημάτων, τα φυτοπροστατευτικά σκευάσματα που περιέχουν ως κύριο ενεργό συστατικό το glyphosate;

ΥΓ. «Οικονικής» : Είδατε «επαναδιαπραγμάτευση» η Ευρωπαϊκή Επιτροπή; Τρία ολόκληρα χρονάκια έδωσε παράτα στο ζιζανιοκτόνο, τη στιγμή που οι τσιφούτηδες της Τρόϊκας αξιώνουν το παραδάκι τους το γρηγορότερο δυνατό….

ΔΟΜΝΙΤΣΑ ΛΑΝΙΤΟΥ ΚΑΒΟΥΝΙΔΟΥ, ΑΘΛΗΤΡΙΑ ΠΑΛΑΙΑΣ ΚΟΠΗΣ

Έτυχε να μένω σε ένα δρόμο της Κυψέλης, που έφερε το όνομά της. … Τις ημέρες του «σωτηρίου»(!) έτους που διανύουμε , η κυρία Δομνίτσα πέθανε χωρίς να περάσει απαρατήρητη από τις εφημερίδες και τον κόσμο, μετά από 97 χρόνια ζωής . Όμως για πολύ μεγάλο διάστημα μετά τον τερματισμό της αθλητικής της καριέρας , η ύπαρξή της είχε σχεδόν ξεχαστεί. Θυμάμαι το 2001, τρία χρόνια πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, σε μια εξέταση από ορθοπεδικό γιατρό, όταν δήλωσα ως τόπο κατοικίας την οδό Λανίτη, ερωτήθηκα για το αν ήξερα την προέλευση αυτού του ονόματος. Μετά την απάντησή μου ότι το όνομα ανήκε σε μια παλιά αθλήτρια, ο γιατρός αναφώνησε «ά, αυτή είναι; την ξέρω τη τρελόγρια, είναι χειμερινή κολυμβήτρια, της λέω ‘μωρή, θα πεθάνεις’, αλλά αυτή μου λέει ‘έ, και;’…Και η αδελφή της κάπως έτσι πέθανε….»

Η Δομνίτσα Λανίτου Καβουνίδου είχε σχέση ως τα γεράματά της με το «ζην αθλητικώς», που ουσιαστικά ήταν γι αυτήν ένα υποείδος του «ζην επικινδύνως», γιατί προφανώς αγαπούσε τη ζωή ορισμένων προδιαγραφών. Κοντολογίς ρισκάριζε τη ζωή γιατί αγαπούσε τη ζωή , κι όχι το να σέρνεται…

Αυτή η γυναίκα αναδείχθηκε ως αθλήτρια μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον, όπου ο κοινωνικός κομφορμισμός θεωρούσε σκανδαλώδη την ενασχόληση των γυναικών με τα αθλήματα, ενώ ταυτόχρονα ο αθλητισμός ήταν ερασιτεχνικός – κυρίως και προπάντων μορφή διαχείρισης του ελεύθερου χρόνου των πολιτών…Ήταν η περίοδος εκείνη που πολλοί ασχολούμενοι με τα του σώματος έπαιζαν συχνά ένα ρόλο παρεμφερή με αυτόν του καλλιτέχνη σε τσίρκο, ζητώντας από τους θεατές των «επιδόσεών τους» ενίσχυση «για τη φασολάδα του αθλητή». Οι γυναίκες δεν είχαν ακόμη δικαίωμα ψήφου, το σώμα δεν είχε τα σημερινά δικαιώματά του, η γύμνια ήταν ελεγχόμενη και υπό τη διαρκή πολεμική των παραγόντων της ευπρέπειας και των χρηστών ηθών….

Η ΔΛΚ ήταν μέχρι τις ημέρες μας ένα ζωντανό μνημείο της συμμετοχής Ελλήνων στους περίφημους Ολυμπιακούς αγώνες του 1936, στο Βερολίνο. Η ειδική οπτική γωνία υπό την οποία είδε αυτό το πολυγεγονός, στο οποίο παραβρέθηκε μαζί με τον Σπύρο Λούη και τον Μαύρο σουπεράθλητή Τζέσε Όουενς, δεν της επέτρεψε να κάνει μεγάλο αριθμό παρατηρήσεων, όμως έκανε πολλούς από εμάς να συλλέξουμε μαρτυρίες και να αναλογιστούμε τις πολιτικές και πολιτιστικές διαστάσεις των συγκεκριμένων Ολυμπιακών αγώνων. Σε αυτό βοήθησε πολύ το βιβλίο του Richard Mandell «Οι Ολυμπιακοί αγώνες των Ναζί»(Ιωάννινα, 2004), που εκδόθηκε από τις εκδόσεις ΙΣΝΑΦΙ. Όσοι δεν το διάβασαν, έχασαν…

Η Γερμανία του 1936 δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί ως το μετέπειτα γερμανικό κτήνος, η επιθετικότητά της μόλις της είχε επιτρέψει να κάνει μια φοβισμένη προσάρτηση του Δάντσιχ (1934) και να γεμίσει τους δρόμους με αντιεβραϊκά συνθήματα και πινακίδες. Διαλέγω ένα από αυτά που αναφέρει ο Mandell ως περίπτωση μαύρου χιούμορ - ήταν σε μια πινακίδα τοποθετημένη σε επικίνδυνη στροφή δρόμου, όπου οι οδηγοί εκαλούντο να κόψουν ταχύτητα και να προσέχουν, ενώ αντίθετα στους Εβραίους συστηνόταν να τρέχουν με ταχύτητα 75 μιλίων ! Το αντιφασιστικό μποϋκοτάζ των αγώνων του 1936 δεν ματαίωσε μεν την Ολυμπιάδα, πλην όμως έκανε τους Ναζί να οπισθοχωρήσουν και να «ευπρεπισθούν», να εξαλείψουν τις αντιεβραϊκές πινακίδες και να το «παίξουν» πολιτισμένοι…Αυτό φυσικά δεν άλλαξε τις μπαρόκ τελετουργίες και την κυριαρχία της ναζιστικής αισθητικής στην όλη διοργάνωση. Κρατάω σημείωση από την αφήγηση του MandelΙ , σχετικά με όσα ακολούθησαν την κήρυξη της έναρξης των αγώνων από τον ίδιο τον Χίτλερ :
«…Τότε το τεράστιο στάδιο έφτασε στο αποκορύφωμα της έξαψης, που έφερνε κόμπο στο λαιμό και προκαλούσε ανατριχίλα. Θαυμαστά πράγματα κάθε λογής άρχισαν να διαδέχονται το ένα το άλλο, σε μια αδυσώπητη, σχεδόν ηδονική συσσώρευση διεγερτικών συμβολισμών και αισθησιακής δόξας….Μια μακρόσυρτη φανφάρα ακούσθηκε από όλες μαζί τις σάλπιγγες του σταδίου, ενώ πυροβολαρχίες από μακριά έριξαν μια χαιρετιστήρια ομοβροντία 21 όπλων. Πιο χαμηλά, γύρω από τις πλευρές του κεντρικού στίβου, μέλη της Χιτλερικής νεολαίας άνοιξαν τα κλουβιά και μόλις δόθηκε το σύνθημα, 20.000 περιστέρια άρχισαν να φτερουγίζουν και να πετούν μακριά….»

Κάπου εκεί κοντά , σε όλη αυτή τη κατάσταση που τώρα πλέον «ακούγεται» σαν μια παλιά τοιχογραφία, ήταν η κυρία Δομνίτσα Λανίτου Καβουνίδου, εικοσάχρονη γυναίκα, προορισμένη για ένα αγώνισμα που καταργήθηκε μετέπειτα, τα 80 μέτρα μετ’ εμποδίων…Και ο Σπύρος Λούης , εκεί επίσης, με πρόσωπο σαν ζαρωμένο δαμάσκηνο (Mandell), που απευθύνθηκε στον Γερμανό Καγκελάριο λέγοντας : «Σας προσφέρω αυτό το κλαδί ελιάς ως σύμβολο αγάπης και ειρήνης. Ελπίζουμε ότι στο μέλλον τα έθνη δεν θα έρθουν ποτέ ξανά αντιμέτωπα παρά μόνο σε τέτοιους ειρηνικούς διαγωνισμούς»…Ο Χίτλερ, βαθιά συγκινημένος, έσφιξε το χέρι του Λούη.

Η συνέχεια επί της οθόνης, έδειξε ότι ακόμη και τότε που πλεόναζε η σκληρότητα και υπέβοσκε η επιθετικότητα, δεν απουσίαζε η ευμενής αποδοχή των ευχολογίων. Καλή ώρα όπως σήμερα, που τα ευχολόγια περί «ευρωπαϊκής οικογένειας» ακούγονται ευμενώς από αυτούς ακριβώς που την υπονομεύουν…..

ΥΓ
Εν όψει, το πολυαγαπημένο αν και πολυχρησιμοποιημένο, «ΤΑΞΙΔΙ», από τη Μυρτώ Δηγόνη

Η Ορνιθολογική Εταιρεία για τον Κρητικό γυπαετό….

Οι μορφωμένοι άνθρωποι αυτής της χώρας μπορούν να θαυμάζουν τους ωραίους στίχους του Ανδρέα Εμπειρίκου, που γράφτηκαν για να τιμήσουν τον Αντρέ Μπρετόν, πρωτεργάτη του διεθνούς σουρεαλιστικού Κινήματος :

Ασύγκριτο πουλί της οικουμένης
στέκεις σαν κρύσταλλο στην κορυφή
των υψηλών Ιμαλαϊων
με στιλβηδόνα και με σθένος και με πάθος
καταμεσίς στον βράχο της σποριάς σου !

Αναρωτιέμαι αν αυτοί οι ίδιοι, άνθρωποι «των γραμμάτων και των τεχνών», μπορούν να καταξιώνουν ένα ελληνικό πτηνό «live», που ίσως δεν χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο αλλά δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί κάτι σπάνιο και ωραίο, «με στιλβηδόνα» και «καταμεσίς στον βράχο της σποριάς του», στην Κρητική μεγαλόνησο : Κάτι σαν «τελευταίος Μοϊκανός» της ελληνικής φύσης, που ζει τα τελευταία χρόνια χάρις στις προσπάθειες της Ορνιθολογικής Εταιρείας. Αλήθεια, πόσοι εννοούν ως πλούτο αυτής της χώρας την ποικιλία της ορνιθοπανίδας της, χωρίς να ομνύουν στον συμβατικό περιβαλλοντισμό , χωρίς να ακολουθούν τους οικολογίζοντες συρμούς αλλά γιατί έτσι βιώνουν τη σχέση τους με τον ελλαδικό χώρο;

Δεν ξέρω πόσοι, αλλά υποθέτω ότι κάποιοι θα είναι ενδιαφερόμενοι για τα «μαντάτα» μιας περιβαλλοντικής εταιρείας που αφορούν αυτό το όμορφο πλάσμα. Ας πούμε λοιπόν πρώτα τα καλά νέα : Ένα γυπαετόπουλο γεννήθηκε στην περιοχή των Αστερουσίων Ορέων στην Κρήτη , για πρώτη φορά μετά από 22 χρόνια…... Η χαρμόσυνη αυτή είδηση έδωσε μεγάλη ικανοποίηση στους πρωτουργούς του συνοικεσίου και της ακώλυτης ερωτικής συνεύρεσης, που ήταν η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης, με τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας…. Επρόκειτο για μια πραγματικά μεγάλη επιτυχία , δεδομένου ότι ο Γυπαετός είναι καταχωρημένος στο Ελληνικό Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων, γιατί υπάρχουν μόνο έξι ζευγάρια στην νοτιοανατολική Ευρώπη, και μάλιστα όλα στην Κρήτη !

Και τώρα τα κακά νέα : Την αισιοδοξία για την επιβίωση του είδους σκιάζει η σχεδιαζόμενη εγκατάσταση αιολικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας , αποτελούμενου από 24 ανεμογεννήτριες σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου από τη επιτυχημένη φωλιά των Γυπαετών και εξ ολοκλήρου εντός της προστατευόμενης περιοχής του Δικτύου Natura 2000.

Υπογραμμίζει η Ορνιθολογική Εταιρεία :Τα μεγάλα αρπακτικά, όπως ο Γυπαετός και το Όρνιο, είναι εξαιρετικά ευάλωτα στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών. Από το 2007, στην ίδια περιοχή του δικτύου Natura 2000, η Ορνιθολογική έχει καταγράψει οχτώ προσκρούσεις Όρνιων (οι επτά θανατηφόρες) στα πτερύγια των ανεμογεννητριών ήδη εγκατεστημένων αιολικών σταθμών.


Kαι η Μαλαμώ Κορμπέτη, Υπεύθυνη Θεμάτων Πολιτικής της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας , «… καλεί το ΥΠΕΚΑ και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να αντιληφθούν την ανεπανόρθωτη βλάβη που θα δημιουργηθεί στο φυσικό κεφάλαιο της χώρας με την - από το 2010 - ισχύουσα νομοθεσία. Η πράσινη ενέργεια παύει να είναι πράσινη αν γίνεται με ίδιες άναρχες και ασχεδίαστες μεθόδους. Η άμεση ανάκληση όλων των αδειών παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από αιολικούς σταθμούς χωροθετημένους εντός των ΖΕΠ και των μεταναστευτικών διαδρόμων της χώρας κρίνεται αναγκαία, προτού ο όρος «Ζώνη Ειδικής Προστασίας» μετατραπεί σε έναν ακόμη περιβαλλοντικό ευφημισμό»….

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ…

Ενώ το «ελεύθερο κάμπινγκ» στην πλατεία Συντάγματος συνεχίζεται, το κάμπινγκ στον μείζονα ελληνικό χώρο παραμένει απαγορευμένο. Μας το θυμίζει η Ηρώ Κουνάδη σε ένα άρθρο της στο life της 17.6.2011, που φέρει τον ηρωϊκό τίτλο: «Ελεύθερο κάμπινγκ : Παρανομήστε μαζί μας»….

Συγκινητική η προτροπή της δημοσιογράφου, ενδιαφέρουσα η αναφορά της στον  νόμο 2160 του 1993, με βάση τον οποίο απαγορεύεται η «εγκατάσταση σκηνών ή η στάθμευση τροχόσπιτων σε αρχαιολογικούς χώρους, αιγιαλούς, παραλίες, παρυφές δημόσιων δασών, και εν γένει κοινόχρηστους χώρους»….Η υπόθεση έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια συγκυρία όπως η σημερινή, όπου τα ξενοδοχεία ή ακόμη τα ενοικιαζόμενα δωμάτια παραμένουν απρόσιτα για το βαλάντιο μιας σημαντικής μερίδας του πληθυσμού. Ταυτόχρονα όμως έχει και διαχρονική σημασία, καθότι αφήνει ανυπεράσπιστους τους «ιδεολόγους κατασκηνωτές», δηλαδή αυτούς που δια μέσου της επιλογής του  χώρου διανυκτέρευσης διεκδικούν  μια πιο οικεία σχέση με τη φύση…

Σε μια ανακοίνωση  στο Συνέδριο που διοργάνωσε το τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας τον Μάρτιο του 2008, οι αρχιτέκτονες Κωστής Μασούρας και Πασχάλης Σαμαρίνης ασχολήθηκαν με την αφήγηση των επιθέσεων που δέχτηκε διαχρονικά  το ελεύθερο κάμπινγκ στην ελληνική ύπαιθρο. Η εργασία τους («Ελεύθερη κατασκήνωση : Μια περιήγηση στις ‘απαγορευμένες σκηνές’ της ελληνικής υπαίθρου») σχολίαζε το  πέρασμα από τον μάλλον ανεκτικό νόμο 3815 του 1955  στον σκληρό και «τουριστοκεντρικό» νόμο 392 του 1976 – που απαγόρευε ρητά την ελεύθερη κατασκήνωση  - και τελικά στον 2160 του 93, που επανερχόταν δριμύτερος επί του θέματος επιβεβαιώνοντας την ίδια απαγόρευση…Αξιοσημείωτο είναι  ότι οι δυο μελετητές, έκαναν ιδιαίτερη μνεία της παρέμβασης της Ελληνικής  Εταιρείας Προστασίας της Φύσης το 1992, η οποία  συμπεριλάμβανε στα κριτήρια της σωστής περιβαλλοντικής διαχείρισης των υποψήφιων για γαλάζια σημαία παραλιών  την πλήρη απαγόρευση της ελεύθερης κατασκήνωσης….

Η  «οικολογική ορθότητα» εναντίον του συνταγματικού δικαιώματος των πολιτών στον δημόσιο χώρο  – τον κατακτημένο, θα έλεγα χωρίς μελοδραματισμό, με αγώνες και με θυσίες  -  δεν περιποιεί οπωσδήποτε τιμή στην οικολογία, όμως δεν παύει να  θέτει το πρόβλημα των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που μπορεί να έχει η συγκεκριμένη δραστηριότητα της ελεύθερης κατασκήνωσης. Το ελεύθερο κάμπινγκ ενδεχομένως ρυπαίνει, κι αυτό είναι πρόβλημα που δεν μπορεί να παραγνωρίζεται. Όμως και άλλες δραστηριότητες που ενδεχομένως ρυπαίνουν ΔΕΝ απαγορεύονται ούτε διώκονται με πρόστιμα και φυλάκιση  : Λόγου χάρη το καπνίζειν στη παραλία, που κατά 99,99% οδηγεί  στην απόρριψη των γοπών στην άμμο.  Είναι χαρακτηριστικό ότι τον Δεκέμβριο του 2006 το ΕCOCITY  δημοσιοποίησε το προϊόν μιας έρευνας, που έδειχνε ότι τα αποτσίγαρα έχουν 12ετή χρόνο ζωής  και είναι  φορείς βαρέων μετάλλων,  που τελικά καταλήγουν στη θάλασσα….Και κοντά στα αποτσίγαρα έρχονται οι άλλες μορφές ιδιοποίησης του δημόσιου χώρου από επιχειρηματίες , όπως είναι οι ξαπλώστρες και οι παραθαλάσσιες ομπρέλες ,  με αποτέλεσμα την «οπτική  ρύπανση» και την πλήρη άρση της φυσικότητας του χώρου….

Η υπόθεση της ελεύθερης κατασκήνωσης -  και  των εμποδίων , λέω εγώ, που παρά τις αρχές του  «υγιούς ανταγωνισμού» επιβάλουν οι φορείς των «άλλων»  τουριστικών συμφερόντων (ξενοδόχοι, δωματιούχοι, ευπρεπείς τοπικοί παράγοντες κλπ)  -   ήλθε στην Βουλή  μετά από ερώτηση  βουλευτών της Δημοκρατικής Αριστεράς. Οι Θανάσης Λεβέντης, Νίκος Τσούκαλης και Γρηγόρης Ψαριανός , απευθύνθηκαν  προς τον Υφυπουργό Τουρισμού Γιώργο Νικητιάδη, ο οποίος,  αφού επιβεβαίωσε το πρόστιμο των 146,74 (για την ακρίβεια) ευρώ και την  απειλούμενη τρίμηνη φυλάκιση εναντίον των κατασκηνωτών, υποστήριξε ούτε λίγο ούτε πολύ :   «η  αποποινικοποίηση της ελεύθερης κατασκήνωσης θα μπορούσε να επιτευχθεί αφού προηγουμένως τα συναρμόδια υπουργεία διαμορφώσουν το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο και τις κατάλληλες υποδομές ώστε να μπορεί ο φυσιολάτρης να απολαμβάνει τη φύση, παράλληλα όμως να την προστατεύει και να την αναδεικνύει»…..

Με άλλα λόγια : Όπως οι χρήστες του οδικού χώρου  πληρώνουν διόδια πριν από την αποπεράτωση κάποιων  δρόμων (!), έτσι και οι φυσιολάτρες  είναι εκτεθειμένοι στην πιθανότητα της ποινικής κύρωσης και του προστίμου, μέχρι να κάνουν «θεσμικά πλαίσια» και «υποδομές» τα συναρμόδια υπουργεία…