ΟΧΙ

ΟΧΙ
ΟΧΙ και από τους Γερμανούς ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2020

Λιβύη: Οι δυνάμεις του Χάφταρ επιτέθηκαν σε τουρκικό πλοίο


Το λιμάνι της πρωτεύουσας της Λιβύης, της Τρίπολης, δέχθηκε επίθεση σήμερα, δήλωσε ο απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών για τη Λιβύη Γασάν Σαλάμε, στο πιο πρόσφατο επεισόδιο βίας στη μάχη για τον έλεγχο της έδρας της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της χώρας.
Ρεπόρτερ του Reuters στην Τρίπολη, την οποία οι εδρεύουσες στην ανατολική Λιβύη δυνάμεις προσπαθούν να κατακτήσουν σε μια επίθεση που διαρκεί σχεδόν έναν χρόνο, είδε πυκνό καπνό να υψώνεται από την περιοχή του λιμανιού. Λιμενική πηγή δήλωσε πως επλήγη μια αποθήκη, αλλά κανένα πλοίο.
Αργότερα το πρακτορείο Reuters μετέδωσε πως δύο λιμενικοί αξιωματούχοι δήλωσαν πως τα πλοία, περιλαμβανομένων και δεξαμενόπλοιων, που βρίσκονταν στο λιμάνι της Τρίπολης, εκκενώθηκαν έπειτα από μια επίθεση.
Παράλληλα οι δυνάμεις της ανατολικής Λιβύης, που προσπαθούν να καταλάβουν την πρωτεύουσα από τον Απρίλιο, ανακοίνωσαν πως επιτέθηκαν σε τουρκικό πλοίο το οποίο ξεφόρτωνε όπλα, σύμφωνα με αξιωματούχο των δυνάμεων αυτών. Ο Σαλάμε έκανε τις δηλώσεις αυτές καθώς αξιωματικοί των δυνάμεων της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της Τρίπολης και του ΛΕΣ συναντήθηκαν για έναν δεύτερο γύρο συνομιλιών στη Γενεύη με σκοπό την εγκαθίδρυση μόνιμης εκεχειρίας. Αμφότερες οι δύο πλευρές αρνήθηκαν και πάλι να βρεθούν στο ίδιο δωμάτιο, είπε στους δημοσιογράφους.

Οι Τουρκικές αρχές συνέλαβαν 467 άτομα για συνεργασία με το κίνημα του Gulen


Οι Τουρκικές αρχές συνέλαβαν 467 άτομα καταδικάζοντάς τα για το γεγονός πως συμμετείχαν σε ένα παράνομο Ισλαμιστικό κίνημα, το οποίο συμμετείχε στο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016 ανέφερε το πρακτορείο Anadolu.
Οι αρχές ανέφεραν ότι τα εντάλματα σύλληψης για την καταστολή του κινήματος Gulen διατάχθηκαν λόγω του ότι οι ύποπτοι είχαν λειτουργήσει παρανόμως κατά την διάρκεια εξετάσεων που τους είχαν γίνει από την αστυνομία το 2009, σύμφωνα με το Anadolu. Μέχρι στιγμής οκτώ ύποπτοι αναφέρεται πως είχαν συλληφθεί για την δράση τους  σε 67 επαρχίες, ανέφερε το πρακτορείο.
Η Τουρκία κατηγορεί τον θρησκευτικό ηγέτη Fethullah Gulen που κατοικεί στις ΗΠΑ και τους οπαδούς του για το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. Από τότε έχουν απολυθεί από την τουρκική κυβέρνηση χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι και αξιωματικοί του τουρκικού στρατού, μέσω σειράς κυβερνητικών εκκαθαρίσεων.

Ρώσικη ρουλέτα στη Συρία για τη Συρία του Ερντογκάν

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου 
Eνα βήμα πριν από την ανοιχτή σύγκρουση με τον κυβερνητικό στρατό του Σύρου προέδρου Μπασάρ Ασαντ βρίσκεται η Τουρκία, καθώς η κλιμάκωση των συγκρούσεων στη βορειοδυτική επαρχία Ιντλίμπ απειλεί να διαρρήξει την εύθραυστη ρωσοτουρκική συνεννόηση για τη διαχείριση του Συριακού.
Ρόλο πυροκροτητή έπαιξε ο θάνατος πέντε Τούρκων στρατιωτών στη διάρκεια συγκρούσεων με τον συριακό στρατό κοντά στη στρατηγικής σημασίας κωμόπολη Σαρακέμπ, την περασμένη Δευτέρα. Είχε προηγηθεί, μία εβδομάδα νωρίτερα, ανάλογο επεισόδιο, που στοίχισε τη ζωή άλλων οκτώ Τούρκων στρατιωτών. Με την υποστήριξη της ρωσικής αεροπορίας, οι δυνάμεις του Ασαντ είχαν ήδη καταφέρει να εκπορθήσουν τους αντικαθεστωτικούς (κυρίως τζιχαντιστές) αντάρτες, που απολαμβάνουν τουρκική υποστήριξη, από μεγάλο μέρος της επαρχίας Ιντλίμπ, φτάνοντας σε απόσταση μόλις δέκα χιλιομέτρων από το κέντρο της ομώνυμης επαρχιακής πρωτεύουσας.
Με την κατάληψη του Σαρακέμπ, την περασμένη εβδομάδα, ο κυβερνητικός στρατός έθεσε υπό τον έλεγχό του τον κεντρικό αυτοκινητόδρομο Μ5, που ενώνει τη Δαμασκό με το Χαλέπι περνώντας από τη Χομς και τη Χάμα, σφίγγοντας τον κλοιό της πολιορκίας στους αντικαθεστωτικούς.

Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2020

Iωάννης Μάζης : "Άπλωσε πολύ τα πόδια του ο Ερντογκάν και θα του τα κόψουν"

«Το να καταθέσει η Τουρκία ένα κείμενο με συντεταγμένες στον ΟΗΕ ελέγχεται ως διαδικασία από το νομικό σύμβουλο του γραφείου. Μέχρι τον Μάρτιο θα έχει ολοκληρωθεί και δημοσιευθεί στον ΟΗΕ. Αυτό σημαίνει, ότι ισχύει; Όχι» λέει ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας, Ιωάννης Μάζης

Την εκτίμηση ότι η προσφυγή στη Χάγη για τη διαφορά της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, χωρίς προηγούμενη επέκταση των χωρικών μας υδάτων από τα 6 στα 12 μίλια και ανακήρυξη θαλασσίων ζωνών, είναι «αυτοκτονία» εξέφρασε ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιωάννης Μάζης.

Μιλώντας στον Γιάννη Πηλίδη και στην εκπομπή «Σχολιάζοντας την επικαιρότητα», στον FOCUS FM 103.6, ο κ. Μάζης ανέφερε: «Θες να πας στη Χάγη για οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας, όμως η υφαλοκρηπίδα μετράται από το πέρας του εύρους των χωρικών υδάτων. Θα πάμε στη Χάγη από χωρικά ύδατα 6 μιλίων; Είναι αυτοκτονία. Άρα πρώτα επεκτείνεις τα χωρικά σου ύδατα και μετά πας στο Δικαστήριο. Θέλει προσοχή».

Πέτρου Παπακωνσταντίνου : Άνθρωποι και ρομπότ


(Νέο βιβλίο)
Στις επτά δεκαετίες της διαδρομής της, η τεχνητή νοημοσύνη έχει διανύσει διαδοχικά «καλοκαίρια» και «χειμώνες», καθώς οι περίοδοι προόδου και οραματισμών διαδέχονταν τη στασιμότητα και τις απογοητεύσεις. Οι υπερφίαλες προσδοκίες για μια «ισχυρή» ή «γενική» τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή για την κατασκευή πλήρως αυτόνομων μηχανών γενικού σκοπού, αποδείχτηκαν εξωπραγματικές και, πιθανότατα, θα παραμείνουν για πάντα εξοστρακισμένες στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Όχι μόνο φιλόσοφοι, αλλά και εξέχουσες προσωπικότητες από το χώρο των θετικών επιστημών απορρίπτουν κατηγορηματικά την εικασία ότι η ανθρώπινη νόηση, σε όλες τις εκφάνσεις της (ορθολογική σκέψη, διαίσθηση, επινοητικότητα, συναισθήματα) μπορεί να εξομοιωθεί με μαθηματικούς αλγόριθμους, αλληλουχίες αυστηρά καθορισμένων λογικών πράξεων1. Άλλωστε, παρά τις προόδους της Νευροβιολογίας, η κατανόηση του ανθρώπινου εγκεφάλου βρίσκεται ακόμη στα αρχικά της στάδια, τηρουμένων των αναλογιών όπως βρισκόταν η Φυσική πριν από τον Γαλιλαίο.
Αντίθετα, η «ασθενής» τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή η κατασκευή αλγορίθμων και μηχανών ειδικού σκοπού, ικανών να επικοινωνούν με το περιβάλλον τους και να επιλύουν συγκεκριμένα προβλήματα, αποκόμισε εντυπωσιακά επιτεύγματα. Η πρόοδος στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και η εμφάνιση του Διαδικτύου, που συσσώρευσε τεράστια σύνολα δεδομένων (big data), απαραίτητων για την «εκπαίδευση» των μηχανών, επέτρεψαν στην τεχνητή νοημοσύνη να πραγματοποιήσει θεαματικά άλματα, ιδίως την τελευταία δεκαετία.

Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2020

Το εντιτόριαλ του Δρόμου της Αριστεράς : Επιτάσσουμε και διατάσσουμε !

Οι κυβερνήτες του τόπου, δηλαδή οι διαχειριστές μιας αμφίβολης «κυβερνησιμότητας» εφαρμόζουν όπως μπορούν όσα υπαγορεύονται από τα διεθνή κέντρα, τις μνημονιακές υποχρεώσεις και τις συμφωνίες συμμάχων και εχθρών μας, χωρίς πολλές-πολλές αντιρρήσεις.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πρόσφερε αρκετά: Μνημόνια χωρίς πεζοδρόμιο. Πρέσπες με κάποιο κόστος. Ανοιχτές πύλες στο προσφυγικό – και στις ΜΚΟ. Μετά τη φθορά του, ήρθε η σειρά της Ν.Δ. Η δικιά της φαντασίωση, ότι δηλαδή η χώρα είναι κάτι σαν επιχείρηση που το μόνο που χρειάζεται είναι ένα σωστό μάνατζμεντ, σιγά-σιγά καταρρέει. Λίγοι μήνες κύλησαν και όλοι σήμερα αναγκάζονται να παραδεχτούν αυτό που ο λαός δηλώνει εδώ και καιρό: Το μεταναστευτικό και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι τα κεντρικά θέματα από τα οποία δεν μπορεί κανείς να ξεφύγει.
Η περίοδος χάριτος τέλειωσε για την κυβέρνηση της Ν.Δ. και τώρα δοκιμάζεται στα δύσκολα.

Η Ε.Ε. «τιμωρεί» την Κύπρο: Ψαλιδίζει το κονδύλι για το προσφυγικό και τη μετανάστευση

του Γιάννου Χαραλαμπίδη

Η Φινλανδία τα έκανε θάλασσα στους προϋπολογισμούς και αναλαμβάνει δράση η Γερμανία - Η αποχώρηση της Βρετανίας και οι κακοί υπολογισμοί των Φινλανδών αφήνουν κενό 64 δις ευρώ, ενώ η στήριξη προς τη Λευκωσία για το προσφυγικό πέφτει από 100 εκ. ευρώ σε 46 εκ.
Οι Φινλανδοί αναστάτωσαν την ΕΕ με τον τρόπο που επιχείρησαν να διαχειριστούν το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (2021-27), και ένα από τα θύματά τους είναι και η Κυπριακή Δημοκρατία. Η έξοδος του Ην. Βασιλείου από την Ένωση και οι κακές μέθοδοι υπολογισμού των Φινλανδών έφεραν κενό 64 δις ευρώ στον προϋπολογισμό της νέας επταετίας. Και ενώ η Κύπρος είναι από τις χώρες που αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα προβλήματα ως αποτέλεσμα του φαινομένου των παράτυπων μεταναστών και αιτητών ασύλου, με ποσοστό που φθάνει το 5% του συνολικού πληθυσμού, με βάση τους νέους υπολογισμούς για τον προϋπολογισμό της Ένωσης, μειώνεται η οικονομική στήριξη από την ΕΕ, κατά το ήμισυ. Συγκεκριμένα, με τους νέους υπολογισμούς, η Κύπρος θα λαμβάνει 46 εκ. ευρώ ανά έτος για το προσφυγικό και τους παράτυπους μετανάστες, αντί περί τα 100 εκ. ευρώ που ελάμβανε μέχρι σήμερα!

Η αναβίωση του Δόγματος προϋποθέτει συνειδητοποίηση της τουρκικής απειλής

του Σάββα Ιακωβίδη

Να το καταλάβουμε: Κανείς δεν θα πολεμήσει για μας την κρίσιμη στιγμή. Εμείς θα υπερασπίσουμε την πατρίδα. Ο Τούρκος δεν σέβεται τον αδύναμο. Τον ποδοπατεί και τον συνθλίβει. Αντίθετα σέβεται έναν ισχυρό, αποφασιστικό και αξιόπιστο αντίπαλο. Αυτήν την ισχύ Αθήνα και Λευκωσία οφείλουν να αποκτήσουν. Τέρμα οι παραισθήσεις περί κατευνασμού του αττιλικού θηρίου. Καιρός να υψωθούν τα λάβαρα!
Ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ερντογάν, ακολουθεί έναντι της Ελλάδος και της Κύπρου μία νεο-οθωμανική ιμπεριαλιστική και κατακτητική πολιτική. Αυτή αποβλέπει στην αναβίωση της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας διά της αρπαγής, κατοχής, προσάρτησης εδαφών που βρίσκονταν υπό τον ζυγό της. Αυτό το νεο-οθωμανικό όραμα πρώτος το οπτασιάστηκε ο πρώην Πρόεδρος της χώρας, Οζάλ. Ο Ερντογάν πέτυχε μέσα σε 17 χρόνια να αποκτήσει ναυτική ισχύ, πολεμική βιομηχανία και να επιχειρεί στρατιωτικά σε διάφορα μέτωπα: Ιράκ, Συρία, Κύπρο, Λιβύη και, φυσικά, στην Αν. Μεσόγειο και στο Αιγαίο.
Η Τουρκία εφαρμόζει και τη σκληρή δύναμη (hard power) και τη μαλακή δύναμη (soft power) για να προβάλλει και να επιβάλλει την πολιτική και τις αξιώσεις της. Ανέκαθεν η τουρκική πολιτική αποβλέπει, πρώτα στη δημιουργία κρίσεως και τετελεσμένων και, ακολούθως, στη διαπραγμάτευση με δικούς της όρους. Αυτό πράττει έναντι της Ελλάδος και της Κύπρου. Από τις 4/5/2019, η Κυπριακή Δημοκρατία υφίσταται τρίτον Αττίλα. Ο τουρκικός στόλος την πολιορκεί, γεωτρύπανα εισέβαλαν και τρυπούν παράνομα την κυπριακή ΑΟΖ.

Αυτοκριτική της δεκάρας από ΣΥΡΙΖΑ: Η Ρωσία φταίει για τρίτο μνημόνιο

Είχαν καλλιεργηθεί αυταπάτες από κάποιες πλευρές του ΣΥΡΙΖΑ (βλέπε Λαφαζάνης +Αριστερό Ρεύμα), γράφουν οι “φωστήρες” της αυτοκριτικής, πως η Ρωσία ίσως και η Κίνα, θα συνέβαλαν πολιτικά και οικονομικά στην προσπάθεια της κυβέρνησης να απεμπλέξει τη χώρα από τα δεσμά των μνημονίων και κατ’ επέκταση από το ευρώ.

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2020

ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΙΟΣΗΣ : Ο ΝΑΖΙΣΜΟΣ, H ΓΙΓΑΝΤΩΣΗ ΤΟΥ, ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ


Ο ναζισµός, η πιο απάνθρωπη θεωρία και πρακτική που παρουσιάστηκε στη σύγχρονη Ο ναζισµός, η πιο απάνθρωπη θεωρία και πρακτική που παρουσιάστηκε στη σύγχρονη ιστορία του καπιταλισµού, υπήρξε ένα πολιτικό και ιδεολογικό ρεύµα που χαράχτηκε βαθιά στη µνήµη της ανθρωπότητας. Μελετώντας κάποιος τα ιστορικά δεδοµένα του Μεσοπολέµου και του Β΄ Παγκόσµιου Πολέµου, δεν µπορεί παρά να αναρωτηθεί: Ποιο ήταν το κοινωνικό υπόβαθρο που γέννησε αυτό το ιστορικό εξάµβλωµα; Μήπως αυτή η απίστευτη συσσώρευση φρικαλεοτήτων οφείλεται στην ανθρώπινη φύση; Αν επιθυµούµε να µη µείνουµε στο εξωτερικό περίβληµα των πραγµάτων, αλλά να διεισδύσουµε χειρουργικά στην εσώτερη δοµή τους και αν πιστεύουµε πως ουσία και φαινόµενο δεν ταυτίζονται, τότε έχουµε µία επιλογή: την εξέταση µέσω της διαλεκτικής. Όσον αφορά τον ναζισµό, όπως και κάθε κοινωνικό, πολιτικό, οικονοµικό και ιστορικό φαινόµενο, οφείλουµε να τον µελετήσουµε διαλεκτικά, λαµβάνοντας υπόψη την ιστορικότητά του, ιεραρχώντας τις αιτίες, διαχωρίζοντας αίτια και αιτιατά.

Τάκης Ευδόκας


του  Άντη Ροδίτη

Το πιο κάτω κείμενο αφιερώνεται κυρίως στις ιστορικού περιεχομένου εκπομπές του ΡΙΚ «Χρονογράφημα» και «Φάκελοι», που ασχολούνται με την πρόσφατη Ιστορία μας επιλεκτικά, αποφεύγοντας να συζητήσουν κομβικά θέματα και κυρίως αποφεύγοντας να τα συζητήσουν σφαιρικά, ακολουθώντας τις επιταγές τού ακελικομακαριακού κατεστημένου, που καθορίζει ακόμα την εσωτερική πολιτική «κουλτούρα» της Κύπρου. Η εξωτερική μας πολιτική σήμερα είναι περισσότερο φιλοδυτική παρά ίσων αποστάσεων από τις μεγάλες δυνάμεις, ενώ η εσωτερική μας αφήνεται στην κυριαρχία ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ, ΕΛΑΜ, που ποτέ δεν αγγίζουν τα κεφαλαιώδη σφάλματα Μακαρίου που οδήγησαν στο σημερινό (εδώ και 45 χρόνια) τραγικό αδιέξοδο.
Στο χθεσινοβραδυνό Δελτίο Ειδήσεων του ΡΙΚ αφιερώθηκαν 30΄΄ στον θάνατο και τη κηδεία του Τάκη Ευδόκα και δεν είπαν, βέβαια, ούτε λέξη ότι το 1968, όταν ο Ευδόκας ήταν υποψήφιος πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν του δόθηκε ούτε δευτερόλεπτο από το ΡΙΚ να πει την άποψή του, ενώ ο ανθυποψήφιός του Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ήταν καθημερινά πρώτη είδηση! Στη μοναδική προεκλογική συγκέντρωση που οργάνωσε ο Ευδόκας στην πλατεία Σολωμού γιαουρτώθηκε ο ίδιος και οι συνεργάτες του από πληρωμένους του καθεστώτος, τα σύρματα των μεγαφώνων κόπηκαν, όλα υπό τα χαιρέκακα και αδρανή βλέμματα των παρόντων οργάνων της αστυνομίας.
Ο ΑΝΤ1 δεν είπε ούτε λέξη στις ειδήσεις του για τον Ευδόκα, όπως και ο ALPHA. Κάτι μουρμούρισε το SIGMA και κάπως περισσότερα το OMEGA.

Η “ΜΕΤΑΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ” ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΩΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗΣ “ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ”


   

                                                                                 της Νάντιας Βαλαβάνη
         
Δημοσιεύτηκε την Κυριακή 16.02.2020 στο ειδικό ένθετο της εφημερίδας                     “Πελοπόννησος” με θέμα την “Επιστροφή στην κανονικότητα”

          Τον Οκτώβρη 2019 εμφανίστηκε ένα σύνθημα στους τοίχους μιας Χιλής μήνες τώρα στους δρόμους ενάντια στις πολιτικές λιτότητας, με δεκάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες: “Δεν πρόκειται να επιστρέψουμε στην κανονικότητα, γιατί η κανονικότητα είναι το πρόβλημα.” Έχουν δίκιο.
         
          Μήπως όμως αυτό δεν ισχύει για μας; Αυτός που έχασε το σπίτι του δεν είναι φυσικό να ονειρεύεται “επιστροφή σε μια κανονικότητα  με σπίτι”; Οι γονείς που “μαθαίνουν” να ζουν με τα παιδιά τους στο εξωτερικό δεν “δικαιούνται” μια “κανονικότα με τα παιδιά στην Ελλάδα”; Σε τι είδους “κανονικότητα” “επιστρέφουμε” - ή αναζητούμε;

          Στην αντιπαράθεση κυβέρνησης-αντιπολίτευσης, η πρώτη μιλάει για “επιστροφή σην κανονικότητα” με  ταυτόχρονη “έναρξη της νέας μεταπολίτευσης”, δηλ. “επιστροφή” όχι στο παρελθόν, αλλά στο μέλλον – πανομοιότυπα με Σαμαρά το 2014. Και “οι τράπεζες θα επιστρέψουν στην κανονικότητα το 2020” (“Βήμα”, 1.1.2020). Μήπως ωστόσο πρόκειται για “επιστροφή στην κανονικότητα του παλαιοκομματισμού” (Μανόλης Δρεττάκης, ΕφΣυν 03.09.2019); Ή ένα κοινωνικό  μέτωπο “μεγάλων αφεντικών”, “τζαμπατζήδων καναλαρχών”, “κομματικών στρατιών του παλιού  δικομματισμού” και κάθε είδους “τρωκτικών” “θέλει να ξεφορτωθεί το ΣΥΡΙΖΑ και να επανέλθει η τόσο προσοδοφόρα κανονικότητα... που χαλάσαμε” (Αλ.Τσίπρας, ΕφΣυν, 25.01.2020);

Σάββατο 15 Φεβρουαρίου 2020

Ρωσσία - Τουρκία στο Ιντλίμπ : Χωρίζουν οι δρόμοι; Η Αθήνα ....το βλέπει;

Οι στρατιωτικές εξελίξεις γύρω από το Ιντλίμπ κάνουν σαφές, ότι οι αφετηρίες που ξεκίνησε η συνεργασία Ρωσίας-Τουρκίας στη Συρία, δεν είναι μόνο εκ διαμέτρου αντίθετες, αλλά και ευκαιριακές. Γίνεται κατανοητό: άλλο πράγμα συνεργασία και άλλο «στρατηγικοί εταίροι».
Το Κρεμλίνο συνεχίζει να εκφράζει την ανησυχία του για τη συνεχιζόμενη δραστηριότητα των τρομοκρατικών ομάδων στην περιοχή του Ιντλίμπ. Η Άγκυρα, αντίθετα, επιχειρεί να βρει τρόπο να αναγκάσει τη Μόσχα να μη «βρεθεί στον δρόμο της», στην προσπάθεια εισβολής και… τιμωρίας του συριακού στρατού!

Ποιο είναι το πρόβλημα;

Τις τελευταίες ημέρες, ο συριακός στρατός – με τη συνδρομή των ρωσικών αεροδιαστημικών δυνάμεων – έχει επανακτήσει τον έλεγχο πόλεων πάνω στην οδική αρτηρία που συνδέει το Χαλέπι με τη Δαμασκό, τριγύρω από το Ιντλίμπ. Σύντομα, παλεύει να πάρει και το Ιντλίμπ! Η προώθηση του συριακού στρατού έχει αναστατώσει το καθεστώς Ερντογάν, που έθετε άλλους (κρυφούς) στόχους, όταν συμφωνούσε με τη Μόσχα τη συνεργασία στη Συρία. Ευελπιστούσε στη δημιουργία μιας «γκρίζας» ζώνης στο Ιντλίμπ (και όχι μόνο), με παγίωση μιας κατάστασης για το μέλλον! Κάτι σαν τα κατεχόμενα στην Κύπρο!
Και, πάντα, με το πρόσχημα υπεράσπισης των δικαιωμάτων του τοπικού πληθυσμού (τουρκομάνων)!

Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2020

"Κυβερνοπόλεμος" Τουρκίας-Ελλάδας και "Κυβερνοασφάλεια"

του  Γιάννη Τόλιου
Η είδηση ότι Τούρκοι χάκερς «έριξαν» κυβερνητικά ελληνικά σάϊτ, έφεραν στο προσκήνιο τον «κυβερνοπόλεμο» που έχει ξεκινήσει η Τουρκία κατά της Ελλάδας, στον οποίον αναπόφευκτα η Ελλάδα απάντησε. Δεν πρόκειται για ένα αθώο βιντεοπαιγνίδι, ούτε για γνωστές «πολεμικές» αναμετρήσεις «Ολυμπιακού» – «Φενέρ-Μπαχτσέ» στο μπάσκετ.! Πρόκειται για συγκεκριμένη εκδήλωση επιθετικότητας της τουρκικής κυβέρνησης και του πρόεδρου Ερντογάν κατά της Ελλάδας, αμφισβητώντας κυριαρχικά της δικαιώματα στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο του Αιγαίου. Αλλά τι ακριβώς σημαίνει «κυβερνοπόλεμος»;
Κυβερνοχώρος και κυβεροασφάλεια
Ο «κυβερνοχώρος» (cyberspace), είναι o εικονικός (πλασματικός) χώρος που δημιουργούν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και τα δίκτυα επικοινωνιών σε σύνδεση με το Ίντερνετ. Θα λέγαμε ότι προσομοιάζει με τον εικονικό χώρο που δημιουργούν τα «βίντεο-παιγνίδια». Η υπόστασή του παύει μόλις διακοπεί η παροχή ρεύματος στους Η/Υ ή αποσυνδεθεί από το «δίκτυο». Η εξέλιξη του «κυβερνοχώρου» τόσο από ποσοτική, όσο ποιοτική άποψη, ακολουθεί την πορεία του Διαδικτύου και την τεχνολογία των δικτύων και Η/Υ.

Η ενδοοικογενειακή κακοποίηση της Ελλάδας

της Μαρίας Νεγρεπόντη Δεληβάνη
Εδώ και χρόνια το κόψιμο της πίττας του Στέλιου Παπαθεμελή, ανήκει στα σημαντικά ποιοτικά συμβάντα της Θεσσαλονίκης. Και τούτο, ανεξαρτήτως της ιδιότητας του Στέλιου, αν είναι δηλαδή υπουργός, υφυπουργός, βουλευτής  ή πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης. Ο εκάστοτε τίτλος ή και η τυχόν έλλειψή του αποτελεί ασήμαντη λεπτομέρεια  στην προσωπικότητα του Στέλιου. Γιατί ο ίδιος ήταν και παραμένει, πάντοτε, στην ολιγομελή ομάδα των σημαιοφόρων της πόλης, της περιοχής  και της Ελλάδας μας, και με όλες του τις δυνάμεις φυλάει Θερμοπύλες.
Έτσι, και γι’ αυτό δέχθηκα με ιδιαίτερη ευχαρίστηση την τιμητική του πρόσκληση να μιλήσω απόψε σε αυτή την εκδήλωση.
Με αφορμή τη φυσική, αλλά όχι και  την πραγματική αποχώρηση του ΔΝΤ, από τη χώρα μας, εφόσον η εποπτεία του θα συνεχιστεί για πολύ ακόμη, επέλεξα ως θέμα μου για απόψε τον απολογισμό των Μνημονίων. Που τον συνοψίζω με τον τίτλο  «ενδοοικογενειακή κακοποίηση της Ελλάδας», και με την πεποίθηση ότι δεν υπερβάλλω. Ως πρώτο, λοιπόν, σημείο της αποψινής μου ομιλίας θα είναι η διερεύνηση του:
1.Πως πεταχτήκαμε στα Τάρταρα;

Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2020

Αδιέξοδα του παντουρκισμού


του Λεωνίδα Κουμάκη 
Ο παντουρκισμός, δηλαδή η ιδεολογία του τουρκικού επεκτατισμού, στοχεύει στην δημιουργία μιας «Μεγάλης Τουρκίας» που θα εκτείνεται από την Ασία, τον Καύκασο, την Μέση Ανατολή, την Βόρεια Αφρική μέχρι και όλα τα Βαλκάνια.
Όσο εξωπραγματικό και να φαντάζει το «όραμα» αυτό, και μάλιστα μέσα στον εικοστό πρώτο αιώνα και στις συνθήκες της σύγχρονης εποχής, δυστυχώς αποτελεί την σταθερή, κρυφή ή φανερή πολιτική όλων των κυβερνήσεων της Τουρκικής Δημοκρατίας που ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1923, αν και επίσημα το «όραμα» είχε εναγκαλιστεί μόνο το καθεστώς των Νεότουρκων, μετά την επανάσταση του 1908.
Έκτοτε, η μεθοδική, ψυχρή και κυνική επιδίωξη το στόχων του παντουρκισμού υπηρετήθηκε πιστά, από όλες ανεξαιρέτως τις τουρκικές κυβερνήσεις διατηρώντας κάποιες διαφωνίες μόνο όσον αφορά τους τρόπους επίτευξης των δεδομένων στόχων.

Αίγυπτος : Μην παρακολουθείτε τουρκικές σειρές

Η έχθρα που υπάρχει μεταξύ Αιγύπτου – Τουρκίας γνωστή.

Ξεκίνησε από την αρένα της πολιτικής, συνεχίστηκε στη θάλασσα και τους υδρογονάνθρακές της και τώρα επεκτείνεται στην τηλεόραση.
Όπως μεταδίδει η ανταποκρίτρια του ΣΙΓΜΑ στην Κωνσταντινούπολη, Μαρία Ζαχαράκη, ανώτατο όργανο της Αιγύπτου εξέδωσε φάτουα (ψήφισμα), με το οποίο ζητείται από το λαό να σταματήσει να βλέπει τις τουρκικές σειρές, που προβάλλονται στη χώρα, και δη όσες υποστηρίζουν τον πρόεδρο Ερντογάν.
Χρησιμοποιώντας μία σκληρή γλώσσα για τον Τούρκο πρόεδρο, η απόφαση αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Ο Ερντογάν θέλει να αναβιώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αλλά ποτέ δεν έφτασε το στόχο του και ποτέ δεν θα τον φτάσει. Για να πετύχει το σκοπό του χρησιμοποιεί κάθε μέσο από την πολιτική και τη θρησκεία, μέχρι την τέχνη και την κουλτούρα. Η μεγαλύτερη απόδειξη είναι η Κοιλάδα των Λύκων και η Ανάσταση των Οθωμανών. Ο Ερντογάν άλλωστε είχε πει παλαιότερα σε σχέση με αυτές τις σειρές ότι ‘αποτελούν μία σημαντική απάντηση σε όποιον υποτιμά τη δύναμη της Τουρκίας και του λαού της’».
Και συνεχίζοντας να «σφυροκοπά» λεκτικά τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η φάτουα αναφέρει ότι επιδίωξη του Τούρκου προέδρου είναι να εδραιώσει την ηγεμονία του στη Μέση Ανατολή και τον δικτατορικό τρόπο διακυβέρνησής του, συνεργαζόμενος με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.


Ποιός φταίει ; Η Τουρκία ή το πολιτικό κατεστημένο;

του Κωνσταντίνου Αποστόλου - Κατσαρού
Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές πέφτουμε στην παγίδα της τουρκικής προπαγάνδας υπεραναλύοντας τις δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, εκτιμάται ότι προκύπτουν χρήσιμα συμπεράσματα από την συνέντευξη τύπου που δόθηκε μετά την συνάντηση του Σλοβάκου ΥΠΕΞ με τον Μ. Τσαβούσογλου (7/2/2020), ο οποίος δήλωσε: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δυστυχώς δεν είναι αντικειμενική και επειδή κινείται μόνο με την αντίληψη της αλληλεγγύης, διατηρώντας μια στάση μακριά από την πραγματικότητα, υπήρξαν κάποιες αρνητικές εξελίξεις μεταξύ μας. Αλλά εμείς σε όλα αυτά τα θέματα, ενώ υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα της Τουρκίας και των Τ/κ, στο θέμα του ίσου διαμοιρασμού του πλούτου στην ανατολική Μεσόγειο είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε με όλους συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, πλην του Ε/κ τομέα. Ενώ η Τουρκία έχει αυτή τη θετική προσέγγιση θέλουμε να τονίσουμε ότι είμαστε ενάντια στις προσεγγίσεις που αποκλείουν την Τουρκία».
Ενώ νωρίτερα, στις 5/2/2020, σχολιάζοντας τις κυρώσεις που επέβαλε η ΕΕ σε δύο Τούρκους, σχετικά με τις παράνομες ενέργειες στην κυπριακή ΑΟΖ, δήλωσε με το γνωστό πλέον εμπρηστικό του ύφος: «Εάν συνεχίσουν να αρνούνται την ύπαρξη των Τ/κ, για κάθε αρνητικό βήμα που θα κάνει η ΕΕ εναντίον μας θα κάνουμε και εμείς ένα βήμα εναντίον. Τότε τι θα γίνει, θα αυξηθεί η ένταση. Ωστόσο πρέπει να κάνουμε βήματα μαζί για την μείωση της έντασης».

Επελαύνουν οι δυνάμεις του Άσαντ. Βατερλώ για τον Ερντογάν η Συρία

Αποτελεί ειρωνεία να κατηγορεί ο Ερντογάν τον Άσαντ και τη Ρωσία για σφαγή αμάχων στην Ιντλίμπ, όταν κύριοι υπεύθυνοι της ανθρωπιστικής τραγωδίας στην επαρχία αυτή είναι τα τουρκικά κατοχικά στρατεύματα και οι τζιχαντιστές τρομοκράτες που έχουν επιβάλλει το δικό τους ανώμαλο καθεστώς. Αν αυτοί ηττηθούν, φύγουν από την περιοχή και από τη Συρία φυσικά, τότε είναι βέβαιον ότι θα υπάρξει ειρήνη και σταθερότητα και θα μπορέσουν οι κάτοικοι να ζήσουν με ασφάλεια.
Κ.Μ
Παρά τις οργισμένες αντιδράσεις του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για τους βομβαρδισμούς των δυνάμεων του Άσαντ, ο συριακός στρατός συνεχίζει να  επελαύνει πραγματοποιώντας  επιχειρήσεις εκκαθάρισης γύρω από τον αυτοκινητόδρομο Μ5 που συνδέει τη νότια με τη βόρεια Συρία.
Χθες, οι δυνάμεις του Άσαντ κατάφεραν να τον θέσουν υπό τον έλεγχό τους, συνεχίζοντας την προέλασή τους στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας παρά την αυξανόμενη ένταση με την Τουρκία που στηρίζει κάποιες ομάδες Σύρων ανταρτών.

Οι επόμενες κινήσεις της Τουρκίας: Π ως αντιμετωπίζονται

του Γιώργου Κέντα

Η Τουρκία μπορεί να κινείται επιτίθεται και να επιβάλει τη βούλησή της με στρατιωτικά μέσα, αλλά δεν παραβλέπει τη διπλωματία. Αντίθετα, κατανοεί πλήρως ότι όλα τα ζητήματα διευθετούνται πάντοται με διπλωματικά μέσα επιβολής.
Η Άγκυρα έχει κτίσει μια διπλωματική παράδοση στο Κυπριακό, η οποία αποδίδει. Δημιουργεί κρίσεις και μετά θέτει στο τραπέζι προτάσεις «αποκλιμάκωσης», με τρόπο που να κατοχυρώσει τα νέα δεδομένα που επέβαλε. Ακολουθώντας την ίδια τακτική, εδώ και μερικές βδομάδες έβαλε μια ακόμα (καθόλου όμως άγνωστη) πρόταση στο τραπέζι, την οποία και διαδίδει παντού: Η κρίση μπορεί να αποκλιμακωθεί μόνο όταν "παγώσει", τεθεί μορατόριουμ, στο ενεργειακό πρόγραμμα της ΚΔ. Έτσι θα αρχίσει και ο διάλογος στο Κυπριακό, με προοπτική ένα πακέτο συμφωνίας για τα ενεργειακά και ένα περίγραμμα λύσης.

Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2020

Καρφώνει θάλασσες…

του Κώστα Χατζηκωστή

Θα πρέπει να βγει κάποιος ευαίσθητος πολιτικός ηγέτης να μας απαντήσει σ’ ένα απλό συλλογισμό: «Οι οποιεσδήποτε νέες Συνομιλίες για το Κυπριακό πώς θα επιτύχουν λύση του Κυπριακού;» Λύση σημαίνει υποχώρηση της Τουρκίας. Πώς θα υποχωρήσει διπλωματικά η Τουρκία όταν όσα θέλει τα παίρνει στην πράξη με τη δύναμή της; Για την Τουρκία Συνομιλίες σήμαιναν και σημαίνουν να υπογράφει η Ελληνική πλευρά και να νομιμοποιεί τις Τουρκικές κατακτήσεις και αξιώσεις.

Η πλευρά μας τον Ιούνιο του 2019 δεν είναι σε θέση είτε να ανακόψει είτε να αποτρέψει την υλοποίηση των περαιτέρω κατακτητικών σχεδιασμών της Άγκυρας. Για 45 συναπτά χρόνια η πλευρά μας ζει στις αυταπάτες της… Ήδη η θαλάσσια πατρίδα της Κύπρου τουρκοκατακτάται. Ουδεμία αποτελεσματική προετοιμασία υπήρξε για αντίσταση στη νέα Τουρκική Εισβολή, η οποία εξαγγελλόταν και περιγραφόταν τα προηγούμενα χρόνια λεπτομερώς από την Τουρκία. Ουδεμία ΠΡΑΚΤΙΚΗ αντίδραση προσχεδιάστηκε για την αναχαίτιση της Εισβολής του 3ου Αττίλα, όπως την απεκάλεσε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης...
Υπάρχει τώρα (μετά την κατάκτηση και των θαλασσών μας) κάποια αφύπνιση; Όχι. Γίνονται καταγγελίες με «σύνεση» και «ψυχραιμία» για τη νέα Τουρκική Εισβολή. Η Τουρκία λέγει καθαρά πάντοτε τι επιδιώκει.

Ανδρέας Ανδριανόπουλος: «Συλλυπητήρια ΝΑΤΟ Στον Εισβολέα Ερντογάν;

Σε σχόλιο προχώρησε ο πρώην υπουργός Ανδρέας Ανδριανόπουλος αναφορικά με τα συλλυπητήρια από ΝΑΤΟ, ΗΠΑ και Γερμανία σε Τουρκία για τους νεκρούς Τούρκους στρατιώτες.

Όπως σημειώνει ο πρώην υπουργός,  συλλυπούνται τον εισβολέα Ερντογάν για τις απώλειες από τις επιθέσεις του συριακού Στρατού που είναι αμυνόμενος στη… χώρα του ! 

«Έχουμε τρελαθεί εντελώς;» Καταλήγει.

Οι ΗΠΑ στο πλευρό του Τούρκου εισβολέα στη Συρία !

του Παναγιώτη Λαφαζάνη
Όσοι ανιδιοτελείς είχαν αυταπάτες για τον ρόλο και τον προσανατολισμό των ΗΠΑ σε σχέση με την Τουρκία, νομίζω ότι τώρα τις βλέπουν να καταρρέουν.
Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μάϊκ Πομπέο τάχθηκε ανεπιφύλακτα στο πλευρό του Τούρκου εισβολέα στη Συρία ενάντια στη νόμιμη συριακή κυβέρνηση του Άσαντ.
Μάλιστα ο Μ. Πομπέο έστειλε στην Άγκυρα τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ για τη Συρία Τζιμ Τζέφρι για να οργανώσει αυτή τη στήριξη και την αναθέρμανση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων.
Για όσους επιμένουν να θυμούνται οι ΗΠΑ είχαν πάλι ουσιαστικά ταχθεί τον Ιούλιο του 1974 στο “πλευρό” της Τουρκίας και για μια άλλη εισβολή. Είχαν δώσει στην πράξη το πράσινο φως για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, που κατέληξε στην κατοχή του 40%περίπου του μαρτυρικού νησιού και σε μια τραγωδία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2020

Κρούσματα λογοκρισίας

του Άντη Ροδίτη

Χθες, στο κείμενό μου «το παιγνίδι της μεγάλης λογοκρισίας» (πιο κάτω) ανάφερα ονομαστικά ως λογοκριτές των κειμένων μου τον «Φιλελεύθερο», το «Άρδην», το «PaediaNews», την ιστοσελίδα Mignatiou και τα Πανεπιστήμια της Κύπρου, με κορυφαίο τον ιστορικό Πέτρο Παπαπολυβίου, ο οποίος σε έκδοση του Κέντρου Ερευνών Τάσσος Παπαδόπουλος, την οποία επιμελήθηκε ο ίδιος (Τάσσος Παπαδόπουλος: Τα «σχέδια» για το Κυπριακό από το 1956 ως το 1984, Πατάκης 2016), με περιεχόμενο τα άρθρα του Τάσσου Παπαδόπουλου πάνω στα διάφορα σχέδια «λύσης» του Κυπριακού, δεν περιέλαβε στη σχετική, μακροσκελή βιβλιογραφία μέσα στο βιβλίο, το βιβλίο Κουράγιο Πηνελόπη, Αρμός 2013, το οποίο περιέχει 182 αμερικανικά, αγγλικά κι ελληνικά έγγραφα για την περίοδο Ιανουαρίου-Αυγούστου 1964. Πέρα από το γεγονός ότι είναι το μοναδικό βιβλίο που αναλύει μέρα με την ημέρα τις τότε εξελίξεις μέχρι την πρόταση που έκαμε η επίσημη Ελλάς στον Μακάριο για άμεση Ένωση (20-21 Αυγούστου 1964), χωρίς παραχωρήσεις στην Τουρκία, μερικά από τα πιο αποφασιστικά έγγραφα που είναι μέσα στο βιβλίο φωτοτυπημένα και μεταφρασμένα, δημοσιεύονται για πρώτη φορά και αποδεικνύουν πόσο εφικτή ήταν τότε η Ένωση. Ακόμα και μόνα τους τα έγγραφα αποτελούν σημαντική προσφορά, άξια προσοχής του κάθε έντιμου ιστορικού επιστήμονα.

Η τύχη του Αιγαίου " κρίνεται" από την ήττα της Τουρκίας στη Συρία

του Παναγιώτη Λαφαζάνη
Η Τουρκία του Ερντογάν και του κατεστημένου της Άγκυρας διεξάγουν τη “μητέρα των μαχών” στην Ιντλίμπ και στο συριακό έδαφος.
Η Τουρκία, με τη στήριξη των ΗΠΑ, δίνει αυτήν την ώρα τα πάντα για να κρατήσει τις θέσεις της στη Βορειοδυτική Συρία.
Ο Ερντογάν ξέρει πολύ καλά ότι μια ταπεινωτική παράδοση της Ιντλίμπ στα χέρια του Άσαντ δεν θα είναι απλώς μια στρατιωτική ήττα, αλλά ένα στρατιωτικό βατερλό για την Τουρκία και μια ανεπανόρθωτη πολιτική πανωλεθρία του, η οποία θα πλήξει βαρύτατα και ίσως θανάσιμα, τους γενικότερους επεκτατικούς σχεδιασμούς του στην περιοχή και τις φιλοδοξίες του για ένα ρόλο περιφερειακής υπερδύναμης της Τουρκίας.
Το τραγικό είναι ότι αυτό που γνωρίζει άριστα η τουρκική ηγεσία, πως το μέλλον και οι σχεδιασμοί της κρίνονται στη Συρία, μοιάζει να αγνοεί ή κάνει ότι δεν βλέπει το θλιβερό ελληνικό πολιτικό κατεστημένο.