ΟΧΙ

ΟΧΙ
ΟΧΙ και από τους Γερμανούς ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Κυριακή 6 Μαΐου 2018

Παράνομη μεανάστευση και ανέξοδες αντιρατσιστικές κορώνες

του Σταύρου Λυγερού

Παρά τις ολοένα και μεγαλύτερες κοινωνικές παρενέργειες, το πολιτικό σύστημα, με πρώτη την Αριστερά, συνεχίζει να αντιμετωπίζει την παράνομη μετανάστευση σαν πρόβλημα ρουτίνας. Εν πολλοίς συνεχίζει να την προσεγγίζει με ανέξοδες αντιρατσιστικές κορόνες, που στην πράξη τροφοδοτούν τον ρατσισμό. Κάθε διαφωνία χαρακτηριζόταν και συνεχίζει να χαρακτηρίζεται ακροδεξιά, ξενοφοβική και ρατσιστική. Η ιδεολογική τρομοκρατία, όμως, ποτέ δεν έλυσε κανένα πρόβλημα. Ειδικά των λαϊκών στρωμάτων, που κυρίως θίγονται από την παράνομη μετανάστευση και στο επίπεδο της απασχόλησης (λόγω του αθέμιτου ανταγωνισμού από τη “μαύρη” και κακοπληρωμένη εργασία) και σε πολλές πτυχές της καθημερινής ζωής.
Πριν από επτά χρόνια και έγραφα: «Είναι πολιτικά ανήθικο εύποροι αριστερίζοντες και φιλελεύθεροι αστοί, από απόσταση ασφαλείας, να κουνάνε το δάκτυλο και να παραδίδουν αντιρατσιστικά μαθήματα στους κατοίκους του ιστορικού κέντρου που βιώνουν ένα πρόβλημα το οποίο τείνει να προσλάβει διαστάσεις εφιάλτη. Είναι ανέξοδο και εύκολο να πουλάς ανθρωπισμό όταν δεν συγχρωτίζεσαι με παράνομους μετανάστες, όταν δεν κατοικείς στις ίδιες γειτονιές, δεν στέλνεις τα παιδιά σου στα ίδια σχολεία, δεν χρησιμοποιείς καν τα δημόσια νοσοκομεία, και βεβαίως δεν ανταγωνίζεσαι για τις ίδιες θέσεις εργασίας. Συνήθως, η μόνη σχέση που έχουν όλοι αυτοί με τους παράνομους μετανάστες είναι ότι τους χρησιμοποιούν ως υπηρετικό προσωπικό. Το μόνο αποτέλεσμα που έφεραν οι ανέξοδες αντιρατσιστικές κορόνες ήταν στην πράξη να τροφοδοτήσουν τον ρατσισμό, όπως απέδειξε και το 5,3% που απέσπασε η Χρυσή Αυγή στον δήμο Αθηναίων» (Καθημερινή, 11-1-2011).

Σάββατο 5 Μαΐου 2018

Η εγκληματική απάτη του πρωτογενούς πλεονάσματος.

του Δημήτρη Καζάκη  

Ο πρόεδρος του Eurogroup κ. Centeno μετά τη συνεδρίαση της Ευρωομάδας της 27ης Απριλίου 2018 δήλωσε, ανάμεσα στα άλλα, τα εξής: «Είδαμε πρόσφατα κάποια καλά νέα από την Ελλάδα, και συγκεκριμένα από πλευράς φορολογίας. Για δεύτερη συνεχή χρονιά, η Ελλάδα παρέδωσε πρωτογενές πλεόνασμα άνω του 4% του ΑΕΠ και πλεόνασμα του προϋπολογισμού. Αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό δεδομένης της ιστορίας.»
Είναι όντως έτσι τα πράγματα; Είναι πράγματι επιτυχία κάτι τέτοιο; Γιατί θα πρέπει να κυνηγάμε πρωτογενή πλεονάσματα; Τι προσφέρουν στην οικονομία της Ελλάδας;
Μα θα μου πείτε, έτσι διατάσσουν οι δανειστές και ποιοι είμαστε εμείς που θα αμφισβητήσουμε τις βουλές του Υψίστου; Τόλμησε ο Μωυσής επί του όρους Σινά να αμφισβητήσει τον Δεκάλογο που ο ίδιος ο Ύψιστος του υπαγόρευσε για να γίνουν έκτοτε οι απαράβατοι νόμοι των πιστών; Πώς λοιπόν εμείς θα τολμήσουμε να αμφισβητούσε το Ταλμούδ προερχόμενο εκ Eurogroup; Τι δηλαδή, να γίνουμε άπιστοι και να μας κηρύξουν οι αγορές ιερό πόλεμο, τζιχάντ;
Κι έτσι όλοι μαζί σήμερα, ολόκληρο το πολιτικό σύστημα και μαζί του η πιο άθλια δημοσιογραφία, το χειρότερο σύστημα pressstitutes – όπως αποκαλεί τους δημοσιογράφους ο Paul Craig Roberts - που υπάρχει σε χώρα του πλανήτη, αναλώνονται στο γνωστό λιβάνισμα. Από το πρωί έως το βράδυ γανώνουν τα μυαλά του κοσμάκη με το πρωτογενές πλεόνασμα και πόσο μεγάλη επιτυχία είναι κάτι τέτοιο.

Ενας νέος ολοκληρωτισμός απαιτεί μια νέα Πρωτομαγιά

 


του Γιάννη Βαρουφάκη
Το δράμα των μισθωτών στην Ελλάδα δεν χρειάζεται νέες αναλύσεις. Στην ισοπεδωτική ανεργία έχουν προστεθεί η ασυδοσία εργοδοτών, που νιώθουν ότι κάνουν χάρη ακόμα και σε εργαζόμενους τους οποίους έχουν απλήρωτους για μήνες, και βέβαια το νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» που καταδικάζει το ένα τρίτο των Ελλήνων μισθωτών όχι μόνο να ζουν με 384 ευρώ τον μήνα (προ κρατήσεων) αλλά και να λένε «δόξα τω θεώ» που τα βρήκαν. 
Το χειρότερο όμως δεν είναι αυτό. Τα πρώτα χρόνια της κρίσης σχεδόν όλοι έλεγαν «ας κάνουμε κουράγιο, θα βελτιωθούν τα πράγματα».
Το χειρότερο τώρα πλέον είναι ότι η δυστοπική κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι Ελληνες μισθωτοί στην «αγορά» εργασίας μονιμοποιείται στη χώρα μας και, σταδιακά, μεταναστεύει και στην υπόλοιπη Δύση. 
Δεν είναι τυχαίο. Η συστημική κρίση που χτύπησε τον ύστερο καπιταλισμό το 2008 έδωσε την ευκαιρία σε όσους είχαν στόχο και συμφέρον την περαιτέρω συρρίκνωση του μεριδίου της πίτας που πηγαίνει στην εργατική τάξη να εφαρμόσουν το δόγμα: «Ποτέ μην αφήνεις μια καλή κρίση να πάει χαμένη!».

Τουρκικές εκλογές: Η τράπουλα είναι σημαδεμένη


του Λεωνίδα Κουμάκη 



Δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες πως στην Τουρκία, στις 24 Ιουνίου 2018,  πρόκειται να διενεργηθεί μια δυτικού τύπου εκλογική διαδικασία με αποτέλεσμα το οποίο θα  εκφράζει πραγματικά την βούληση του Τουρκικού λαού.

Οι Τουρκικές «εκλογές» θα είναι μια θεατρική υπερπαραγωγή με όλο τον θίασο του καθεστώτος επί σκηνής: Τον Γκαιμπελίσκο, σύσσωμη την «Φαμίλια» Ερντογάν που έχει διευρυνθεί με την προσθήκη ενός χαρακτηριστικού εκφραστή του Τουρκικού πολιτικού υπόκοσμου - του Ντεβλέτ Μπαχτσελή.  Θέμα της, μπόλικη δόση Τουρκικής υστερίας και ένας ποταμός υποσχέσεων για «νέες κατακτήσεις», απλόχερες οικονομικές «παροχές»  και οθωμανικά μεγαλεία που μαγεύουν τους αμόρφωτους πληθυσμούς της ανατολής.

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 24ης Ιουνίου 2018 στην Τουρκία είναι προκαθορισμένο. Η τράπουλα είναι σημαδεμένη. Ο ψευτο-σουλτάνος θα σφραγίσει τυπικά την κυριαρχία του για άλλα πέντε χρόνια και βλέπουμε. Αν δεν το καταφέρει από τον πρώτο γύρο (πρέπει να συγκεντρώσει ποσοστό 50,01%), θα το κάνει στον δεύτερο. Δεν θέλει ποσοστά 90% ή 98% όπως ο Κιμ Γιογκ Ούν στην Βόρεια Κορέα γιατί απλά θα προκαλέσει «πρακτικές» αντιδράσεις που δεν θα είναι δυνατόν να ελεγχθούν. Ένα ελάχιστο 50,01% είναι αρκετό και έχει λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να το πετύχει:

Η Τουρκία από τον Ιούνιο του 2016 βρίσκεται σε κατάσταση «έκτακτης ανάγκης». Αυτό σημαίνει πως η χώρα διοικείται με προεδρικά διατάγματα του ψευτο – σουλτάνου της Άγκυρας ο οποίος μπορεί να κάνει ότι επιθυμεί– π.χ. να απαγορεύσει την κυκλοφορία στους δρόμους, την συγκέντρωση πλήθους, την εκτύπωση και διανομή εφημερίδων ακόμα και την προβολή «ενοχλητικών» κινηματογραφικών ταινιών! «Εκλογές», βουλευτικές και προεδρικές, κάτω από κατάσταση «έκτακτης ανάγκης» αποτελεί κακόγουστο αστείο ακόμα και με τα πλέον στοιχειώδη πρότυπα δημοκρατίας.

Τα τετράδια, των εκδόσεων ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ


Παρασκευή 4 Μαΐου 2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ του ΣΠΠΕΝΚ


  για τα γεγονότα στο λιμάνι Καρύστου της 3 - 5 - 2018 

Την Πέμπτη 3 Μαϊου του 2018 συγκεντρωμένοι Καρυστινοι πολίτες και εκπρόσωποι των επαγγελματικών φορέων Καρύστου  ( Αγροτοκτηνοτρόφοι, Σύνδεσμος Τουριστικών Επιχειρήσεων, Εμπορικός Σύλλογος, Μελισσοκομικός Σύλλογος κ.α.) όπως και του Συλλόγου για την Προστασία Περιβάλλοντος Νότιας Καρυστιας ( ΣΠΠΕΝΚ) σταμάτησαν πλοίο που είχε σκοπό να εκφορτώσει ανεμογεννήτριες  στο λιμάνι της Καρύστου . 

Οι συγκεντρωμένοι πολίτες μετά από κάλεσμα της Επιτροπής Αγώνα Φορέων Καρύστου, περίμεναν από τις 4.30 πρωινή ώρα στην περιοχή της πλατφόρμας  του λιμανιού το πλοίο με το όνομα Ειρήνη Κ. 

Οι παρόντες λιμενικοί αστυνομικοί δεν κατάφεραν να εμποδίσουν το συγκεντρωμένο πλήθος ( πλέον των 200 ατόμων) που σχηματίζοντας αδιαπέραστο μέτωπο εμπόδισε το πλοίο να προσαράξει και αναγκάστηκε να περιμένει αρόδο αρκετές ώρες μέχρι να αποφασίσει οτι θα ήταν σκόπιμο να επιστρέψει στο Λαύριο μέχρι νεωτέρας. 

Οι συγκεντρωμένοι πολίτες αποφάσισαν να περιφρουρούν το λιμάνι σε σταθερή βάση και σε συγκεκριμένες βάρδιες προς αποφυγή εκπλήξεων μέχρι και την Δευτέρα οπότε και θα επιστρέψει το πλοίο με τις ανεμογεννήτριες ελπίζοντας  οτι θα μπορέσει να απαλλαγεί από το  φορτίο του. 

Της Αμύνης τα παιδιά...

του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου
Μια γέφυρα ύψους 64 μέτρων για να περνούν από κάτω τα πλοία και μήκους ενάμισι χιλιόμετρου, ενώνει το λιμάνι του Βλαδιβοστόκ με το έναντι νησί, το Russky island, στο Amur bay, ιδιοκτησίας του Υπουργείου άμυνας.
Εδώ, συν τοις άλλοις βρίσκεται μια βάση υποβρυχίων. Η γέφυρα έχει ένα χαρακτήρα αντίστοιχο αυτού του Ρίου- Αντίρριου, είναι μία από τις δέκα μεγαλύτερες στον κόσμο. Σ΄ αυτό το νησί επισκεφθήκαμε – σε ταξείδι μας εκεί στις 24.09.17- τις πολεμικές αμυντικές εγκαταστάσεις που είχαν δημιουργηθεί πριν από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο από τον Βοροσίλοφ, (υπήρξε από το 1934 έως το 1940 επίτροπος Αμύνης της ΕΣΣΔ) ο οποίος ανέμενε επίθεση από τους Γιαπωνέζους. Τελικά, η επίθεση δεν έγινε ποτέ στην Άπω Ανατολή, απεναντίας ο Χίτλερ μπήκε στο Ευρωπαϊκό κομμάτι της τότε Σοβιετικής Ένωσης  από την καταλειμμένη ανατολική Ευρώπη, έμειναν οι οχυρώσεις και τα οχυρά στο Βλαδιβοστόκ μνημεία μιας μη πραγματοποιηθείσης επίθεσης. Η συγκέντρωση εδώ κανονιών μεγάλου μήκους και βεληνεκούς, η πληθώρα των αρμάτων μάχης, οι δυόροφοι εσωτερικοί χώροι των οχυρών όπου εντός συναντάς μηχανουργείο και υποδειγματική οργάνωση, δείχνουν την πρόληψη που οφείλει να έχει κάθε ηγεσία προκειμένου να θωρακίσει την χώρα, όταν επίκειται (διακηρυγμένη) έξωθεν απειλή..

Συλλαλητήριο στο Βόλο !


"Θρησκεία και Κοσμικό Κράτος: υπερβαίνει τα θεμιτά όρια το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων;


Το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) διοργάνωσε σήμερα Πέμπτη 3 Μαΐου 2018 και ώρα 17.30 στο Αμφιθέατρο του Μουσείου Ακρόπολης, δημόσια εκδήλωση με θέμα
"Θρησκεία και Κοσμικό Κράτος: υπερβαίνει τα θεμιτά όρια το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων;"
Η εκδήλωση έγινε στα πλαίσια του ερευνητικού προγράμματος Grassrootsmobilise, το οποίο χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας.  

Στην εκδήλωση αυτή, επιφανείς ακαδημαϊκοί και δικαστές μίλησαν για επίμαχα ζητήματα που αφορούν το περιεχόμενο και τα όρια της θρησκευτικής ελευθερίας έτσι όπως αυτά προσδιορίζονται στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ). Αναφορικά με την απόφαση Lautsi κ. Ιταλίας (2011) του ΕΔΑΔ, τοποθετήθηκαν γύρω από το κατά πόσο η παρουσία χριστιανικών συμβόλων, όπως ο εσταυρωμένος στα σχολεία, μπορεί να θίγει τη θρησκευτική ελευθερία των μη χριστιανών. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στο κατά πόσο τα κράτη έχουν (ή πρέπει να έχουν) μεγάλο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας να ρυθμίζουν την παρουσία της θρησκείας στο δημόσιο χώρο σύμφωνα με τις εθνικές τους παραδόσεις. Παρόμοια ερωτήματα απασχόλησαν τους ομιλητές αναφορικά με τους επίμαχους περιορισμούς στη μουσουλμανική μαντίλα και την απαγόρευση εκ του νόμου της Ισλαμικής ενδυμασίας που καλύπτει το σώμα και το πρόσωπο (μπούρκα) σε χώρες όπως η Γαλλία και το Βέλγιο.

Η έξοδος από τα μνημόνια καμουφλαζ του πολιτικού τους τίποτα

του Παντελή Οικονόμου

Η άρνηση προτίμησης προς οποιοδήποτε κόμμα είναι το μόνο ανοδικό ρεύμα που καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις, παίρνοντας μάλιστα πλειοψηφικές διαστάσεις. Αυτό το κενό αντιπροσώπευσης είναι η σοβαρότερη κρίση δημοκρατίας στη χώρα μας μετά τη χούντα. Μια απειλή την οποία καλό είναι να αντιμετωπίσουμε, πριν μας προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά. Ας δούμε όμως τα γεγονότα.

Ένας πρώτος όρος που δέχθηκε ο κ. Τσίπρας, προκειμένου να συνομολογήσει το 3ο Μνημόνιο, είναι ο σχηματισμός υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για αρκετά χρόνια μετά την ημερολογιακή λήξη του. Ένας δεύτερος όρος είναι η δέσμευση της δημόσιας περιουσίας μας για 99 χρόνια (με τα 97 από αυτά μπροστά μας). Ενώ, έχει επίσης συμφωνηθεί η συνέχιση του οικονομικού ελέγχου (μέσω Τρόικας, θεσμών ή όπως αλλιώς βαφτιστεί το όργανο που θα την ασκεί από δω και πέρα) μέχρις ότου εξοφληθεί το 75% των δανείων μας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM). Με απλά λόγια, ο κ. Τσίπρας έχει συμφωνήσει εδώ και τρία χρόνια η ημερολογιακή λήξη της δανειακής σύμβασης να μην αποτελέσει «Έξοδο από τα Μνημόνια».

Τετάρτη 2 Μαΐου 2018

Ώριμη και απαραίτητη η καθιέρωση της Απλής Αναλογικής στην αυτοδιοίκηση






Του Στέφανου Σταμέλλου*



Διάβαζα προχθές μια επιγραφή: «Βάρκα μου μπογιατισμένη, τζάμπα μάγκες φορτωμένη»… Το μυαλό, που κάνει περικοκλάδες, φόρτωσε τις «μπογιατισμένες βάρκες» της πολιτικής, τα κόμματα, με τζάμπα μάγκες - πολιτικούς. Τα φρεσκομπογιατισμένα κόμματα και οι «τζάμπα μάγκες», που κυβέρνησαν τη χώρα τα προηγούμενα χρόνια, με τα γνωστά αποτελέσματα, επιμένουν και θέλουν να μας οδηγήσουν ξανά στα τρικυμισμένα «πέλαγα» χωρίς να αλλάξει κανένα στοιχείο του απαρχαιωμένου πολιτικού συστήματος. Δεν θέλουν να σπάσει ο δικομματισμός και το καλπονοθευτικό εκλογικό σύστημα, δεν θέλουν να ισχύσει στις εκλογές της αυτοδιοίκησης η Απλή Αναλογική, αυτό που επιδιώκει η κυβέρνηση με την αναθεώρηση του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» και το νομοσχέδιο «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ».  



Η αναγκαία σήμερα παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, κατά την άποψή μας, περνάει μέσα από την ενίσχυση της τοπικοποίησης και της περιφερειοποίησης της οικονομίας, που προϋποθέτει αποκέντρωση, με αυτοδιοίκηση και δημοκρατία και σημαίνει - πέραν των άλλων - συγκλίσεις, συνθέσεις και συνεργασίες σε συνδυασμό με μορφές και διαδικασίες συμμετοχής και άμεσης δημοκρατίας.

Follow the money : Το εντιτόριαλ του ¨Δρόμου της Αριστεράς"


Ο ακαδημαϊκός Σταμάτης Κριμιζής άντεξε ένα μήνα στη θέση του προέδρου του νεοσύστατου Διαστημικού Οργανισμού που δημιούργησε ο ταλαντούχος κύριος … Νίκος Παππάς. Στην επιστολή παραίτησής του o Κριμιζής αναφέρει τη διάσημη φράση «Follow the money», η οποία έγινε γνωστή στην υπόθεση του Watergate στις ΗΠΑ. Για να βρεις ποιος κρύβεται πίσω από το σκάνδαλο, «ακολούθησε το χρήμα» και θα καταλάβεις.

   Ο Στ. Κριμιζής αναφέρεται και σε κάποια προγράμματα μερικών δεκάδων εκατομμυρίων, τα οποία κάποια τρωκτικά είχαν βάλει στο μάτι για λογαριασμό ημέτερων, συγγενών και φίλων. Λίγες μέρες πριν, είχε εξαναγκαστεί να αποσυρθεί από τη διαδικασία επιλογής και διορισμού διοικητή στον ΕΦΚΑ, ο Ευστάθιος Μαρίνος που λέγεται ότι έδινε σε συνεταίρο του σε άλλη εταιρεία απευθείας δουλειές από τον φορέα στον οποίο μετείχε.

   Ένα ολόκληρο στρώμα πολιτικών, γραφειοκρατών, ανθρώπων «της πιάτσας», μεσαζόντων, μεγαλοδημοσιογράφων, μεγαλοεργολάβων και βοηθών τους, νέμεται προγράμματα, ταμεία και προμήθειες.

Τι ετοιμάζεται για το Ιράν;

του Μιχαήλ Στυλιανού
«Ισχυρίζεται»,  «υποστηρίζει», «διατείνεται», «κατά τα λεγόμενά  του»: Με αυτά τα φραστικά γάντια υγιεινής  χειρίζονται τα γερμανικά και γαλλικά εθνικά τηλεοπτικά δίκτυα τις θεαματικές, από τηλεόρασης -με πίνακες και βιβλιοθήκες- χθεσινοβραδινές αποκαλύψεις του Βενιαμίν Νετανιάχου, πρωθυπουργού του Ισραήλ, ότι το Ιράν έχει εξαπατήσει τη διεθνή εποπτεία και συνεχίζει το πυρηνικό του πρόγραμμα σε υπόγειες κατακόμβες.
΄Ηδη από χθες  την νύκτα μεταδόθηκε η κατάψυκτη δήλωση-σύνθημα της ΄Ανγκελας Μέρκελ, ότι τα στοιχεία του κ. Νετανιάχου θα πρέπει να ερευνηθούν από την αρμόδια (ΙΑΕΑ) διεθνή επιτροπή ελέγχου και εποπτείας του ΟΗΕ. Στις πρωινές  εκπομπές της Ντώϋτσε Βέλε παρέλασαν ανταποκριτές, σχολιαστές και εμπειρογνώμονες για να επιδείξουν, σε σοβαρούς και ελαφρότερους τόνους, την δυσπιστία τους. ΄Ενας εξ αυτών ανέφερε ότι τα στοιχεία  του κ. Νετανιάχου έχουν ξαναεμφανιστεί. ΄Ενας άλλος υπογράμμισε ότι η διεθνής επιτροπή εποπτείας, δεν έπαψε να αντιμετωπίζει το Ιράν με καχυποψία και να ασκεί συχνότατους ελέγχους, ο τελευταίος διεξοδικός των οποίων έγινε τον Μάρτιο !
Τα αβρότερα -στην προσέγγιση των χθεσινών αποκαλύψεων Νετανιάχου- μη ιδιωτικά δίκτυα ήταν το όργανο  προβολής της ΕΕ  Euronews  και το ρωσικό Russia Today -ιδίως το τελευταίο- αποφεύγοντας την τονισμένη επίδειξη δυσπιστίας.

Ορμητήριο του Τουρκικού στόλου η Αμμόχωστος

του Γιάννου Χαραλαμπίδη
Ας δούμε την πραγματικότητα επί τη βάσει των δεδομένων, αρχίζοντας από την Αμμόχωστο, την οποία η Τουρκία, με βάση τις Συμφωνίες Κορυφής Κυπριανού - Ντενκτάς και συναφή ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, θα πρέπει να επιστρέψει στους νόμιμους κατοίκους της χωρίς όρους.
Η αλήθεια είναι η εξής: Η Τουρκία έχει μετατρέψει την Αμμόχωστο και δη το λιμάνι της σε ναυτικό ορμητήριο και παράρτημα της Βάσης της Μερσίνας. Πρέπει, δε, να ιδωθεί η Αμμόχωστος -και έτσι την βλέπουν οι Τούρκοι-, σε συνδυασμό με την Καρπασία, το φυσικό αέριο, το δικό μας και των γειτονικών χωρών, καθώς και με την τουρκική αναθεωρητική πολιτική, λαμβανομένου υπόψη ότι η Άγκυρα, πλέον, δεν θέλει μόνο κυριαρχία στον βορρά -αυτήν τη θεωρεί δεομένη- αλλά και στον νότο και ειδικότερα στον θαλάσσιο, για ευνόητους λόγους, χώρο.

Αποκάλυψη: «Ερντογάν και ΜΙΤ απαγάγουν και δολοφονούν πολιτικούς αντιπάλους»


Αποκάλυψη: «Ερντογάν και ΜΙΤ απαγάγουν και δολοφονούν πολιτικούς αντιπάλους»



Σάλο προκαλούν οι αποκαλύψεις της Γαλλίδας δημοσιογράφου, Λορ Μαρσάν (Laure Marchand) για μια σειρά από περίεργες δολοφονίες που είχαν διαπραχθεί το 2013 στο Παρίσι σε βάρος ηγετικών προσώπων του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ), και στις οποίες φέρεται ως εμπλεκόμενη η τουρκική Υπηρεσία Πληροφοριών (MIT), η οποία φαίνεται πως έδρασε κατ’ εντολή του καθεστώτος Ερντογάν.
Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει η ίδια, σε συνέντευξή της στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το «κουβάρι» αυτής της σκοτεινής υπόθεσης αρχίζει να ξετυλίγεται στις 09/01/2013, όταν τρεις γυναίκες από το Κουρδιστάν δολοφονούνται στην καρδιά του Παρισιού σε ένα μικρό διαμέρισμα της οδού Λαφαγιέτ 147.
Πρόκειται για τις Σακινέ Τζανσίζ, ηγετική μορφή του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ), η Φιντάν Ντογάν, η επονομαζόμενη και «διπλωμάτισσα», και η νεαρή Λεϊλά Σοϊλεμέζ.
Όπως αναφέρει η Μαρσάν, η «σκιά» της MIT πλανάται βαριά ακόμα και σήμερα πάνω από την τριπλή δολοφονία, η οποία δεν διαλευκάνθηκε ποτέ. Παράλληλα, εκτιμά πως η τουρκική κυβέρνηση ήξερε τα πάντα γύρω από τη δράση των εκτελεστών της MIT και επικαλείται το γεγονός ότι «τον Απρίλιο, οι τουρκικές Αρχές αναγνώρισαν ότι η ΜΙΤ κατόρθωσε να απαγάγει περισσότερα από 80 πρόσωπα σε 19 χώρες τούς τελευταίους αυτούς μήνες, για να τα οδηγήσει διά της βίας πίσω στην Τουρκία».
Ακολουθεί η συνέντευξη της Λορ Μαρσάν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και στον Βαγγέλη Χατζηβασιλείου:
Ερ: Οι Κούρδοι της Γαλλίας πιστεύουν πως στη δολοφονία της Σακινέ Τζανσίζ, της Φιντάν Ντογάν και της Λεϊλά Σοϊλεμέζ συνέβαλαν με κάποιον τρόπο οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες. Προς την ίδια κατεύθυνση έχει κινηθεί και η δική σας δημοσιογραφική έρευνα. Τι ακριβώς θα λέγατε σήμερα, μετά τη δημοσίευση του βιβλίου σας και τη μετάφρασή του, για την υπόθεση;
Απ: Πέντε χρόνια μετά, η σκιά της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Τουρκίας (ΜΙΤ) συνεχίζει να πλανάται πάνω σ’ αυτή την τριπλή δολοφονία, που ποτέ δεν διαλευκάνθηκε. Η δίκη ποτέ δεν έλαβε χώρα, αφού ο κύριος ύποπτος Ομέρ Γκιουνέι πέθανε πριν δικαστεί. Η υπόθεση ωστόσο αφήνει να διαφαίνονται πολλοί δεσμοί μεταξύ του Γκιουνέι και της ΜΙΤ. Και έπειτα οι ομάδες δολοφόνων της ΜΙΤ θεωρήθηκαν ύποπτες για την προετοιμασία άλλων επιθέσεων κατά Κούρδων υπευθύνων ή αντικαθεστωτικών εξορισμένων στην Ευρώπη.
Τέλος, μετά την τριπλή αυτή δολοφονία, η ΜΙΤ πολλαπλασίασε τις δράσεις της και τα σημαντικά χτυπήματα εκτός Τουρκίας. Τον Απρίλιο, οι τουρκικές Αρχές αναγνώρισαν ότι η ΜΙΤ κατόρθωσε να απαγάγει περισσότερα από 80 πρόσωπα σε 19 χώρες τούς τελευταίους αυτούς μήνες, για να τα οδηγήσει δια της βίας πίσω στην Τουρκία.

Ερ: Μπορείτε να μου μιλήσετε για τον πιθανό ρόλο των ακροδεξιών τουρκικών οργανώσεων στην υπόθεση;
Απ: Δεν μίλησα για εμπλοκή ακροδεξιών τουρκικών οργανώσεων. Βεβαίως όμως η ΜΙΤ στρατολογεί τους εκτελεστές της μεταξύ των ακροδεξιών και μάλιστα από τους Γκρίζους Λύκους ή συμπαθούντες αυτής της οργάνωσης. Ο Ομέρ Γκιουνέι είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Μπορεί κανείς, επίσης, να αναφέρει εκείνον που δολοφόνησε τον Τούρκο δημοσιογράφο αρμενικής καταγωγής Χραντ Ντίνκ το 2007 στην Κωνσταντινούπολη.
Ερ: Πόσο φως μπορούμε να ρίξουμε στην περίπτωση και την προσωπικότητα του προσώπου του Ομέρ Γκιουνέι, του Τούρκου που κατηγορήθηκε για τη δολοφονία;
Απ: Η δίκη του κατηγορούμενου ως δολοφόνου έπρεπε να λάβει χώρα ενώπιον ειδικού Κακουργιοδικείου τον Ιανουάριο του 2017. Αλλά ο Ομέρ Γκιουνέι, ο οποίος υπέφερε από όγκο στο εγκέφαλο μη χειρουργήσιμο, πέθανε ένα μήνα πριν τη δίκη. Η πολιτική αγωγή προσδοκούσε πολλά από αυτή τη δίκη, κυρίως εξηγήσεις για την ιδιαιτέρως πολύπλοκη προσωπικότητα του Ομέρ Γκιουνέι. Κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων ενώπιον της γαλλικής δικαιοσύνης ποτέ δεν ομολόγησε το παραμικρό. Ακόμα και όταν οι αποδείξεις ήταν συντριπτικές και η υπεράσπισή του εντελώς χοντροκομμένη. Διέθετε μια μεγάλη ικανότητα να μην αφήνει να τον παγιδεύουν.
Η έρευνα, ωστόσο, απέδειξε ότι ο νεαρός αυτός Τούρκος εθνικιστής, που είχε παρεισφρήσει στην κουρδική γαλλική κοινότητα, δραστηριοποιούνταν ως πληροφοριοδότης. Μια καταγραφή που έγινε μετά από απόφαση της γαλλικής δικαιοσύνης κατά τη διάρκεια μιας εκ των επισκέψεων που δεχόταν, απέδειξε ότι προετοίμαζε την δραπέτευσή του και ότι υπολόγιζε στη βοήθεια των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών για να τα καταφέρει. Πράγμα που δείχνει, τουλάχιστον, την ύπαρξη στενής σχέσης μεταξύ τους. Σύμφωνα με παράνομη ηχογράφηση που ανέβηκε στο Internet, όπου η φωνή του Ομέρ Γκιουνέι είναι αναγνωρίσιμη, συμπεραίνεται ότι είχε λάβει εντολή να δολοφονήσει Κούρδους που είχαν υπεύθυνες θέσεις. Αλλά ο θάνατός του έπληξε τη δικαστική του δίωξη. Λόγω μη καταδίκης του, συνεχίζει να θεωρείται αθώος.
Ερ: Τι φρονείτε σήμερα για τις κινήσεις του καθεστώτος Ερντογάν σε σχέση με τους Κούρδους της Τουρκίας, αλλά και της Συρίας;
Απ: Η τριπλή δολοφονία του Παρισιού το 2013 συνέβη σε μια στιγμή που η τουρκική κυβέρνηση δεσμεύτηκε σε πολιτικές διαπραγματεύσεις με το ΡΚΚ. Είναι λοιπόν δυνατόν αυτό το έγκλημα να διαπράχτηκε για να εκτροχιάσει τις διαπραγματεύσεις. Αλλά από το 2015, η κατάσταση έχει αλλάξει ριζικά. Επειδή η ανάδυση του κουρδικού κόμματος Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP) και του αρχηγού του Σελαχατίν Ντεμιρτάς απειλούσε σοβαρά την εξουσία του, ο Ερντογάν άλλαξε εντελώς στρατηγική. Το 2015, για να ανατρέψει τις ισορροπίες και να κερδίσει τις βουλευτικές εκλογές, έκανε καμπάνια κατά του Ντεμιρτάς και κατά των Κούρδων. Το κόμμα του υιοθέτησε μια υπερεθνικιστική γραμμή και συμμάχησε με το ΜΗΡ, το κόμμα των Γκρίζων Λύκων. Ο πόλεμος κατά του ΡΚΚ και κατά της πολιτικής κοινωνίας που το στηρίζει έγινε και πάλι απόλυτη προτεραιότητα. Ο Ερντογάν από τότε υιοθέτησε την κλασική θέση του τουρκικού κράτους, εθνικιστική και αντικουρδική.
Ερ: Έχετε οδηγηθεί από την έρευνά σας σε κάποια συμπεράσματα σε σχέση με την πολιτική Ερντογάν όχι μόνο σε ό,τι αφορά τους Κούρδους, αλλά και το εσωτερικό της Τουρκίας;
Απ: Η πολιτική του Ερντογάν προς τους Κούρδους είναι άλλη μια φορά μια κλασική πολιτική του κράτους. Ο Ερντογάν στην αρχή παρουσιάστηκε σαν νεωτεριστής αρχηγός, αναγνωρίζοντας το κουρδικό ζήτημα και δεσμευόμενος σε διαπραγματεύσεις με το ΡΚΚ. Ενσάρκωσε τότε μια ελπίδα ειρήνης. Μετά επανήλθε στον κρατικό εθνικισμό.


Read more: http://www.newsbomb.gr/kosmos/story/881668/apokalypsi-erntogan-kai-mit-apagagoyn-kai-dolofonoyn-politikoys-antipaloys#ixzz5ELnutwx2

Τρίτη 1 Μαΐου 2018

Κατάθεση προσφυγής για το Ελληνικό


 
Σήμερα, 30 Απριλίου 2018, η Ευρωβουλευτής κ. Σοφία Σακοράφα, μέλη της πρωτοβουλίας Νομικών και Δικηγόρων για την υπεράσπιση της περιουσίας του Ελληνικού λαού (αντί - ΤΑΙΠΕΔ) και Πολίτες του Λεκανοπεδίου της Αθήνας, υπερασπιζόμενοι τα αυτονόητα, τα οποία συστηματικά καταπατούνται και παραβιάζονται από τη μνημονιακή κυβέρνηση και τη αντιπολίτευση, εξουσιοδότησαν τον Δικηγόρο κ. Δ. Μπελαντή να συντάξει και να καταθέσει αίτηση ακύρωσης του π.δ. (ΦΕΚ 35/ΑΑΠ/2018), το οποίο εγκρίνει το Σχέδιο Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης (ΣΟΑ) για το Ελληνικό. Ειδικότερα, διατεινόμαστε ότι το σχέδιο αυτό:

1.    Επιβάλλεται με επιμονή και εκβιαστικά από τους δανειστές καταπατώντας ευθέως τη βούληση του Ελληνικού λαού (παραβιάζοντας τη λαϊκή κυριαρχία), ο οποίος στο Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 είχε πει όχι, σε ποσοστό 61,3%, μεταξύ άλλων και στην πώληση του Ελληνικού με «μη αναστρέψιμα βήματα», όπως ανέφερε το κείμενο που τέθηκε υπό κρίση κατά το Δημοψήφισμα.

 

2.    Καταπατά την Οδηγία 2001/42/ΕΚ, επειδή δεν συντάχθηκε η απαιτούμενη ΣΜΠΕ και δεν διενεργήθηκε διαβούλευση με τους πολίτες έγκαιρα και προληπτικά και σε εκείνο το αναγκαίο και προηγούμενο στάδιο (χωρίς τετελεσμένα που εκβιάζουν τη διοίκηση κ.α. και ρήτρες υπέρ του αγοραστή) δηλαδή πριν από την ψήφιση του Νόμου 4062/2012 ή έστω πριν από την υπογραφή και κύρωση της σύμβασης με τον Αγοραστή με τον Ν. 4422/2016. Δεδομένου ότι ο Ν. 4062/12 καθόριζε ήδη τις βασικές πολεοδομικές και χωροταξικές παραμέτρους για την έκταση αυτή καθώς και τις χρήσεις γης και τους Συντελεστές Δόμησης, κατά παρέκκλιση του Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας (ΡΣΑ 1985) και άλλων γενικότερων νομοθετημάτων που ίσχυαν τότε.

Δευτέρα 30 Απριλίου 2018

Σημαιοφόροι της προσαρμογής στις τουρκικές επιδιώξεις

Γράφει ο Κώστας Βενιζέλος  – 

Η μεγάλη εικόνα είναι ο τουρκικός επεκτατισμός και η μικρή εικόνα οι απολίτικες προσεγγίσεις, σύμφωνα με τις οποίες για να υπάρχει προοπτική επίλυσης του Κυπριακού θα πρέπει να κερδίσει τις επικείμενες εκλογές στην Τουρκία και με ψηλά ποσοστά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η τελευταία προσέγγιση πηγάζει από μια ιδεολογική αντίληψη των πραγμάτων που θέλει –φευ– να καταστήσει μονόδρομο την προσαρμογή στις τουρκικές επιδιώξεις.
Αναπτύσσεται από το 1974 και εντεύθεν μια άποψη, που ενίοτε μετατρέπεται σε επίσημη πολιτική ή κομματική πολιτική, που θεωρεί πως για να προχωρήσουμε ως κράτος θα πρέπει να κάνουμε εκπτώσεις για να τα βρούμε με την Τουρκία! Να τα «βρούμε» για να «λυθεί» το Κυπριακό, να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε το φυσικό μας αέριο, να επιβιώσουμε κ.λπ.
Γιατί μας συμφέρει, όμως, να κερδίσει τις εκλογές της 24ης Ιουνίου στην Τουρκία ο Ερντογάν; Υπενθυμίζεται συναφώς ότι στη μακρά διαδρομή του στο τουρκικό πολιτικό σκηνικό, βιώσαμε πολλές ψευδαισθήσεις. Να περιμένουμε τον Ταγίπ να βγει από τη φυλακή, να εδραιωθεί, να ελέγξει το βαθύ κράτος, το στρατιωτικό κατεστημένο. Ο Ερντογάν κέρδισε αλλεπάλληλες εκλογές και καθιερώθηκε ως ο κυρίαρχος του παιχνιδιού.