Tι θέλει να πει ο κύριος Παπαχελάς

 του Τάσου Βαρούνη

O Αλέξης Παπαχελάς μόνο κανένας «τυχαίος» δεν είναι. Άνθρωπος με στενές σχέσεις με την αμερικάνικη πολιτική και τα ανάλογα συμφέροντα, και με τους δημοσιογραφικούς του ρόλους και αποστολές να αποτελούν διαχρονικά ιδιότυπο κομμάτι της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Τα διαβήματά του έχουν λοιπόν ενδιαφέρον. Την περασμένη εβδομάδα, με άρθρο του στην Καθημερινή με τίτλο «Προσδοκίες και απογοητεύσεις», σχολιάζει την τωρινή φάση των ελληνοαμερικάνικων σχέσεων.

Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ, όπως είναι μάλλον αναμενόμενο, εκφράζει πρώτα-πρώτα με τον πιο σταράτο και ακομπλεξάριστο τρόπο την ψυχούλα και τη στάση της ελληνικής ελίτ στο ζήτημα των ελληνοαμερικάνικων σχέσεων: «Κατά τη διαπραγμάτευση υπήρξαν, άλλωστε, ήδη απογοητεύσεις, όπως το γεγονός ότι ναι μεν συμπεριλήφθηκε η Αλεξανδρούπολη –που ενόχλησε πολύ την Άγκυρα–, όχι όμως και η Σκύρος. Αυτό έδειξε ίσως τα στενά περιθώρια που έχει η Αθήνα στην προσπάθεια να εξασφαλίσει ανταλλάγματα από την Ουάσιγκτον με την κυβέρνηση Μπάιντεν». Αφήνοντας εδώ κατά μέρος το μάλλον δίκαιο ερώτημα για το εάν η αμερικάνικη βάση της Αλεξανδρούπολης ενοχλεί όντως –και γιατί;– την Τουρκία, το ζήτημα είναι αλλού. Ο Παπαχελάς το γράφει για να το χωνέψουμε. Το πλαίσιο δε χωρά αμφισβητήσεις και η όποια συζήτηση ξεκινά από «εδώ και πέρα»: Οι αμερικάνικες βάσεις αποτελούν «ανταλλάγματα», «διεκδικήσεις», «νίκες» της ελληνικής πλευράς και το μόνο που μπορεί να μας προσφέρει η άρνηση των Αμερικάνων είναι απογοήτευση. Έτσι είναι άλλωστε οι «έρωτες» και όπως εύγλωττα μας θυμίζει ο συντάκτης –σε περίπτωση που κάποιοι της πάλαι ποτέ κυβερνώσας αριστεράς το έχουν ξεχάσει– οι ελληνοαμερικάνικες σχέσεις «έχουν περάσει μια μακρά περίοδο μέλιτος».

Θερμό επεισόδιο Δένδια με Τούρκο Πρέσβυ

  Τη θέση ότι η Ελλάδα είναι μια δύναμη που προωθεί εμπράκτως την ειρήνη και την ευημερία στην Ανατολική Μεσόγειο κι αυτό αποδεικνύεται τόσο από τη συμμετοχή της στα πολυμερή σχήματα συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή, όσο και από τις διμερείς συμφωνίες που έχει υπογράψει με Αίγυπτο και Ιταλία για τον καθορισμό των Αποκλειστικών Ζωνών εξέφρασε ο Νίκος Δένδιας κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Νορβηγικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων, με θέμα την εφαρμογή του Δικαίου της Θάλασσας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Οπως μετέδωσε η ΕΡΤ, ο Έλληνας υπουργός υπέδειξε παραλλήλως την Τουρκία ως τη δύναμη που αρνείται την ισχύ της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, που αμφισβητεί το δικαίωμα των ελληνικών νησιών σε πλήρη επήρεια, αμφισβητεί δηλαδή το δικαίωμα να έχουν υφαλοκρηπίδα και κατ’ επέκταση Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, τη χώρα που απειλεί από το 1995 την Ελλάδα με πόλεμο- το λεγόμενο casus belli- σε περίπτωση που ασκήσει το νόμιμο δικαίωμά της για επέκταση των χωρικών υδάτων της στα 12 ναυτικά μίλια, παραβιάζοντας θεμελιώδεις αρχές του καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Παραλλήλως, η Τουρκία παραβιάζει σχεδόν σε καθημερινό επίπεδο τον ελληνικό εθνικό εναέριο χώρο, ενώ την τελευταία περίοδο αμφισβητεί ακόμα και την κυριαρχία των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, ανέφερε χαρακτηριστικά ο Νίκος Δένδιας, τονίζοντας ότι όλα αυτά γίνονται με βάση το ανυπόστατο τουρκικό θεώρημα της Γαλάζιας Πατρίδας, αγνοώντας την επήρεια των ελληνικών νησιών, συμπεριλαμβανομένης ακόμα και της Κρήτης.

Τα ΜΟΕ ως Δούρειος Ίππος για κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας

 του Σάββα Ιακωβίδη

Τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), τα οποία ο πρόεδρος Αναστασιάδης περιφέρει ξαναζεσταμένα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις ΗΠΑ και προτείνει στους Τούρκους, είναι η πιο θλιβερή τεκμηρίωση ανυπαρξίας σοβαρής και αξιόπιστης πολιτικής και στρατηγικής αντιμετώπισης του εφιάλτη τουρκοποίησης της Κύπρου. Ταυτόχρονα είναι η πιο εκκωφαντική απόδειξη αδυναμίας και απροθυμίας να διεκδικηθούν τα αυτονόητα: Εφαρμογή των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και υλοποίηση των αρχών και αξιών της ΕΕ, στην οποία η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος-μέλος, του Διεθνούς και Κοινοτικού Δικαίου.

 

Τα ΜΟΕ, που το Αναν-ικό δίδυμο, Αναστασιάδη-Κασουλίδη, προτείνει για δήθεν διάσωση της Αμμοχώστου με αντάλλαγμα το άνοιγμα του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, επιβεβαιώνουν τον πανικό και την ασύλληπτη τουρκοφοβία τους. Ο Γ. Κασουλίδης, σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή» της Κύπρου (13.2.2022) παραδέχεται ότι ο στόχος πλέον είναι να σωθεί η Αμμόχωστος έστω και με ακριβό αντίτιμο. Και ποιο είναι αυτό; Όπως ο Γιάννος Χαραλαμπίδης αποκαλύπτει σε ρεπορτάζ του («Σημερινή» Κύπρου, 13.2.2022):

 

Η ζέστη του πολέμου - Ο Steinmeier και η χαμένη ευκαιρία

Toυ Όσκαρ Λαφονταίν 

Εδώ και μήνες γινόμαστε μάρτυρες της δυτικής κοινότητας "αξιών " πολέμου στην πολιτική και τα μέσα ενημέρωσης.

«Βρισκόμαστε εν μέσω του κινδύνου μιας στρατιωτικής σύγκρουσης, ενός πολέμου στην Ανατολική Ευρώπη. Η Ρωσία είναι υπεύθυνη για αυτό. "Έτσι ο παλιός και νέος ομοσπονδιακός Πρόεδρος Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαϊερ εντάχθηκαν στους μήνες μονομερών ομολογιών και ψεμάτων στη σύγκρουση στην Ουκρανία. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι ρωσικά στρατεύματα στα σύνορα των ΗΠΑ στον Καναδά ή το Μεξικό, είναι αμερικανικά στρατεύματα στην Ευρώπη. Οι ρωσικοί πύραυλοι δεν τοποθετούνται στο Μεξικό, τον Καναδά ή την Κούβα, αλλά οι βάσεις πυραύλων των ΗΠΑ βρίσκονται στην Πολωνία και τη Ρουμανία. Δεν είναι η Ρωσία που έχει το μεγαλύτερο εμπόλεμο κράτος στον κόσμο με διαφορά (61,7 δισεκατομμύρια το 2020) αλλά οι ΗΠΑ ξοδεύουν 778 δισεκατομμύρια για αναβάθμιση και πολέμους. Δεν ήταν η Ρωσία που χρηματοδότησε ένα πραξικόπημα στο Μεξικό ή τον Καναδά, αλλά, σύμφωνα με τη σημερινή υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Βικτόρια Νούλαντ, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δαπανήσει πέντε δισεκατομμύρια δολάρια για να αποσταθεροποιήσουν την Ουκρανία.

Ο ειρηνιστής και σοσιαλιστής Jean Jaurès, που δολοφονήθηκε από έναν εθνικιστή πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, γνώριζε: «Ο καπιταλισμός κουβαλάει τον πόλεμο μέσα του όπως το σύννεφο κουβαλάει τη βροχή. «Ο Πάπας Φραγκίσκος το είπε επίσης: «Αυτή η οικονομία σκοτώνει. ""

Αντί να τσακώνεται για το αν ο Μπάιντεν, ο Πούτιν ή ο Xi Jinping χαράζουν την πιο επικίνδυνη, πολεμική εξωτερική πολιτική, πρέπει να αναγνωρίσει κανείς ότι η οικονομική τάξη των κρατών απαντά μάλλον στο ερώτημα πώς πηγαίνει στον πόλεμο. Έχουμε ολιγαρχικό καπιταλισμό στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, και ένα μείγμα κρατικής οικονομίας, καπιταλισμού και κομματικής δικτατορίας στην Κίνα. Ηνωμένες Πολιτείες, Ρωσία και Κίνα ανταγωνίζονται μεταξύ τους και αποτελούν αυτοκρατορικές δυνάμεις που θέλουν να εξασφαλίσουν αγορές πρώτων υλών και πωλήσεων σε άλλες χώρες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μακράν η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη, διατηρώντας 800 στρατιωτικούς σταθμούς παγκοσμίως, κυκλώνοντας την Κίνα και τη Ρωσία και διεξάγοντας πολέμους βομβών, πολέμους με drone και οικονομικούς πολέμους με εκατομμύρια θανάτους. Η Ρωσία θέλει να αποτρέψει την είσοδο άλλων χωρών με τις οποίες έχει σύνορα στο ΝΑΤΟ, και επιδιώκει να επεκτείνει την επιρροή της στον κόσμο μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων στρατιωτικών μέσων.

Τουρκική οικονομία και γεωπολιτική στην ανατολική Μεσόγειο

του Κώστα Μαυρίδη *

Η αποδυνάμωση του ναζιστικού καθεστώτος στην δεκαετία του 1930 και η πιθανή  ανατροπή του προτού οδηγήσει την ανθρωπότητα στην φρίκη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, θα ήταν μέγιστο επίτευγμα. Δυστυχώς όμως, στο πλαίσιο της περιβόητης «πολιτικής του κατευνασμού» είχε επικρατήσει η συνεργασία μαζί του και όχι η αποδυνάμωσή του. Εκ των υστέρων, όταν η ναζιστική πολεμική μηχανή ξεκίνησε, όλοι εύχονταν να είχε αποδυναμωθεί έγκαιρα και έμπρακτα ο χιτλεροφασισμός. Η αποδυνάμωση ενδεχομένως να μην απέτρεπε τον πόλεμο, αλλά τουλάχιστον θα περιόριζε τους θανάτους και τις συμφορές στην περίπτωση πολέμου.

Σήμερα, έχουμε μια επεκτατική Τουρκία η οποία κατέχει ήδη έδαφος σε Κύπρο, Συρία και Ιράκ και παρεμβαίνει στρατιωτικά σε διάφορες χώρες, από την Λιβύη μέχρι τον Καύκασο. Τις τελευταίες μέρες, έχουμε την εκτός κάθε λογικής Διεθνούς Δικαίου, αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας διαφόρων νησιών στο Αιγαίο, την οποία τεκμηριωμένα αρκετοί προβλέπαμε, μόνο που τώρα δεν είναι ώρα για δικαίωση,  αλλά για έμπρακτη κινητοποίηση. Σε αυτό το πλαίσιο, η κατάσταση της τουρκικής οικονομίας μας αφορά. Η στάση μας δεν πηγάζει από πρόθεση εκδίκησης για όσα το τουρκικό καθεστώς αδίσταχτα επιβάλλει εντός και εκτός Τουρκίας, αλλά βασίζεται στον ορθολογισμό που επαναλαμβάνουμε τα τελευταία χρόνια: Κάθε μέρα που περνά με αυτό το ισλαμοφασιστικό καθεστώς στην εξουσία, συσσωρεύεται το ανθρώπινο κόστος σε βάσανα, πόνο και φρίκη που θα πληρώσουν λαοί εντός και εκτός Τουρκίας. 

Ιταλία: Κλείνουν επιχειρήσεις αιώνων εξαιτίας των αυξήσεων

 

To θέμα της αύξησης των τιμών ενέργειας οδηγεί σε «λουκέτο» παραδοσιακές επιχειρήσεις. Η ιταλική κυβέρνηση σχεδιάζει μέτρα ελάφρυνσης των πολιτών.

    

Ξενοδοχείο στη Βια Βένετο στη Ρώμη

Η Ιταλία προσπαθεί να αντιμετωπίσει την τεράστια αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την οικονομική ανάκαμψη της χώρας. Τα εμπορικά επιμελητήρια των ιταλικών πόλεων υπολόγισαν ότι σε σχέση με τον περασμένο Φεβρουάριο, το φυσικό αέριο αυξήθηκε κατά 105% και η ηλεκτρική ενέργεια κατά 70%.

Τα νοικοκυριά, αλλά και οι επιχειρήσεις, είναι σε τρομερά δύσκολη θέση. Οι τεχνίτες, για παράδειγμα,  που φτιάχνουν το διεθνούς φήμης γυαλί του Μουράνο-δίπλα στην Βενετία- αναγκάζονται να διακόψουν την παραγωγή, μετά από αιώνες αχτύπητης παράδοσης.

Όποιος αποφάσισε να προσπαθήσει να αντέξει και να κρατήσει τους φούρνους του ανοικτούς, αντί για 40.000 ευρώ το δίμηνο, πληρώνει ακόμη και 160.000 ευρώ, για τον λογαριασμό του ηλεκτρικού. Ο Ιταλός υπουργός οικολογικής μετάβασης, Ρομπέρτο Τσινγκολάνι δήλωσε ότι φέτος, το συνολικό κόστος των ανατιμήσεων αυτών μπορεί να ξεπεράσει και τα κονδύλια του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Ένα κράτος οικονομικά κυρίαρχο

 

 

 του Σπύρου Στάλια, Οικονομολόγου Ph.D 

Μια χώρα ορίζεται οικονομικά κυρίαρχη όταν:

1. Εκδίδει το δικό της νόμισμα

2. Το κράτος εισπράττει τους φόρους και οποιαδήποτε υποχρέωση των πολιτών στο νόμισμα που η χώρα εκδίδει. Επίσης το κράτος δαπανά στο νόμισμα που η χώρα εκδίδει.

3. Η χώρα εκδίδει ομόλογα τα οποία αποπληρώνει στο νόμισμα που η χώρα εκδίδει.

4. Το νόμισμα της χώρας διακυμαίνεται ελεύθερα στις αγορές χρήματος και κεφαλαίου.

Οι περισσότερες χώρες στον κόσμο έχουν πλήρη οικονομική κυριαρχία, ήτοι ορίζουν τα επιτόκια τους ανεξαρτήτως των αγορών, και έτσι μέσω της ανεξάρτητης δημοσιονομικής πολιτικής, μπορούν να δημιουργήσουν εγγυημένες θέσεις εργασίας, να χρηματοδοτήσουν τις υποδομές της χώρας, την παιδεία, την υγεία, την άμυνα, να εγγυηθούν τις συντάξεις και γενικά να χρηματοδοτήσουν το κοινωνικό κράτος, την εθνική άμυνα και ασφάλεια και τις επενδύσεις που είναι αναγκαίες για να εξελιχθεί η οικονομία. Παράλληλα οι χώρες αυτές ασκούν ανεξάρτητη συναλλαγματική πολιτική, εμπορική πολιτική και εισοδηματική πολιτική που να ανταποκρίνεται στην παραγωγικότητα της οικονομίας.

Πολλές αναπτυσσόμενες χώρες έχουν περιορισμένη κυριαρχία γιατί έχουν μεγάλο εξωτερικό χρέος που περιορίζει την άσκηση πλήρους δημοσιονομικής πολιτικής, αλλά παρ’ ολ’ αυτά να έχουν μεγάλα περιθώρια, μέσω προγραμματισμού, για την εκτέλεση δημοσίων έργων, δημιουργίας θέσεων εργασίας και γενικά να παίρνουν μέτρα για την καλύτερη ποιότητα της ζωής των πολιτών.

H πανδημία πιέζει για συμπεράσματα

 

 

Του Ιάσονα Κωστόπουλου

Το κύμα της Όμικρον έχει φέρει τα πάνω κάτω στον τομέα της διαχείρισης της πανδημίας. Τα μέτρα που εφαρμόστηκαν απέτυχαν στον σκοπό τους, με την κατάσταση σε πολλές χώρες ανάμεσα στις οποίες και η Ελλάδα να είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Ενώ, την ίδια στιγμή η αποτυχία και των μέτρων της προηγούμενης περιόδου σε συνδυασμό με τη δυσφορία του κόσμου για όλους τους αποκλεισμούς και τους περιορισμούς, αποτελούν αφορμή για μεγάλες κινητοποιήσεις σε πολλές χώρες της Δύσης, με χαρακτηριστικότερη την περίπτωση του Καναδά, όπου ένα τεράστιο κομβόι χιλιάδων φορτηγών, υποστηριζόμενο από ακόμη περισσότερο κόσμο, κατέκλυσε την πρωτεύουσα ζητώντας άρση των αντιδημοκρατικών μέτρων και αποκλεισμών. Την ίδια στιγμή τα μηνύματα που έρχονται από όλες τις πλευρές –διεθνείς και εγχώριες– δείχνουν πως βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής και δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο το τι θα συμβεί την επόμενη περίοδο, είναι σημαντικό να βγουν ορισμένα συμπεράσματα με βάση την εμπειρία της πανδημίας και ειδικά αυτή του τελευταίου χρόνου.

1.Οι παγκόσμιες ελίτ δεν μπόρεσαν αλλά και δεν θέλησαν να δώσουν λύση στο πρόβλημα της πανδημίας. Τα δύο τελευταία χρόνια σημαδεύτηκαν από πολλές στιγμές διεθνών ανταγωνισμών και συγκρούσεων, σχετικά με τον ιατρικό εξοπλισμό, τα εμβόλια, τα φάρμακα, τις ταξιδιωτικές οδηγίες κ.λπ. Παράλληλα, το φαινόμενο της πανδημίας αποτέλεσε πηγή τεράστιου πλούτου για τις Big Pharma –και τις πολυεθνικές του διαδικτύου και άλλες βέβαια–, οι οποίες φέρουν βαριά ευθύνη για την ανισοκατανομή των εμβολίων λόγω των πατεντών αλλά και για όλες τις συμφωνίες τις οποίες έχουν συνάψει με τα κράτη και δεν έχουν ακόμη και σήμερα δημοσιευθεί. Συνολικά, η πανδημία αποτελεί πεδίο ανταγωνισμών και δεν προσπαθήθηκε να δοθεί κάποια λύση παγκόσμιας κλίμακας.

Ρωσία και Κίνα αλλάζουν το χάρτη της Ευρασίας και του κόσμου

 

Από το

 Λάμπρο Ζαχαρή

 

Πώς αλλάζει τη γεωπολιτική ισορροπία η σινορωσική συνεργασία που επισφραγίστηκε από την κοινή εμφάνιση των ηγετών Ρωσίας – Κίνας πριν από την τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων.

Μεγάλη αίσθηση έχει προκαλέσει η κοινή εμφάνιση του Ρώσου Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν και του Κινέζου Προέδρου Σι Τζινπίνγκ που αποτελεί εδώ και μέρες αντικείμενο συζήτησης σε διπλωματικούς κύκλους εντός και εκτός Ελλάδας.

Το μήνυμα που θέλουν να περάσουν έγκειται στο ότι αμφισβητούν την τρέχουσα πολιτική και στρατιωτική τάξη πραγμάτων που έχει δημιουργηθεί από τον δυτικό κόσμο, ειδικά εν μέσω της κρίσης στην Ουκρανία, σύμφωνα με την αντίληψη που δημιουργείται στους δυτικούς κύκλους.

Μάλιστα, διπλωμάτες που πρόσκεινται στη Δύση έχουν θέσει αυτή τη συνάντηση εδώ και μέρες στο «μικροσκόπιό» τους και αυτό που τους εντυπωσίασε αποτελεί το ότι οι ηγέτες ένωσαν τις δυνάμεις τους τόσο λεκτικά όσο και πρακτικά, με το κοινό μήνυμα κατά του ΝΑΤΟ και θεωρούν ότι αυτό σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας εποχής «καθώς τόσο η ρωσική όσο και η κινεζική σχέση με τη Δύση επιδεινώνεται σταθερά».

Η φάλια» της Τύμπου και τα πειράματα με την κυριαρχία

 

του Γιάννου Χαραλαμπίδη

Πώς οι ΗΠΑ συνέδεσαν το Ουκρανικό με το Κυπριακό στο ΣΑ και πώς ο Κασουλίδης έχασε άλλη μια ευκαιρία

Τα ΜΟΕ της Κυβέρνησης για την Τύμπου είναι δυνατό να μετατραπούν σε «φάλια», που απειλεί να τραυματίσει βαριά και αμετάκλητα, ακόμη και να τινάξει στον αέρα, την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διπλωματικές και νομικές πηγές αναφέρουν ότι «η εμπλοκή σε ΜΟΕ για την Τύμπου θα φέρει στο τραπέζι το θέμα της κυριαρχίας και του κυπριακού FIR στη λογική ενός πάρε-δώσε. Σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει και οι δυο πλευρές να δείξουν απαιτούμενη ευελιξία». Επί τούτων, δε, πρόσθεταν: «Η διαφορά μεταξύ των δύο πλευρών είναι ότι η κυριαρχία στον εναέριο χώρο και ο έλεγχος του FIR ανήκουν στην Κυπριακή Δημοκρατία, οπότε αυτή είναι που πρέπει να αποφασίσει τι μπορεί να δώσει, πώς και με ποια ανταλλάγματα, εφόσον η Τουρκία επιδιώκει δύο κράτη και κυριαρχική ισότητα. Η τουρκοκυπριακή πλευρά θα πρέπει να υποχωρήσει σε ζητήματα που θεωρεί ότι ανήκουν στη δική της ‘κυριαρχία’, η οποία, όμως, δεν αναγνωρίζεται διεθνώς. Ίσως -τόνιζαν- μια τέτοια διαδικασία να πρόσφερε κάποιες εγγυήσεις για την τουρκοκυπριακή πλευρά ως προς την τελική λύση στη βάση της κυριαρχικής ισότητας, εφόσον γίνει δεκτή εκ των προτέρων χωριστή οντότητα στη νομική λογική του acknowledgement, δηλαδή της αποδοχής, που συνιστά προηγούμενο στάδιο της αμοιβαίας αναγνώρισης, η οποία μπορεί να επέλθει με την τελική λύση».

Πώς γίνεται σύνδεση Ουκρανικού - Κυπριακού

Η κυπριακή Κυβέρνηση έθετε στους Αμερικανούς τα ΜΟΕ για την Τύμπου και την Αμμόχωστο, την ίδια περίπου χρονική στιγμή κατά την οποία σε επίπεδο Σ. Ασφαλείας του ΟΗΕ, οι ΗΠΑ κατηγορούσαν τη Ρωσία για το Ουκρανικό Ζήτημα, με τα ίδια επιχειρήματα, που θα μπορούσαν να λεχθούν σε βάρος της Τουρκίας για την κατοχή της Κύπρου. Ο Κύπριος ΥπΕξ έχασε την ευκαιρία. Και αντί να συνδέσει το Κυπριακό με την υποχρέωση της Τουρκίας να σεβαστεί το Διεθνές Δίκαιο και την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, που ταυτίζεται με την αναγνώρισή της από την Άγκυρα και την πλήρη αποχώρηση του Αττίλα, προτίμησε την προώθηση των ΜΟΕ, που είναι δυνατό να ανοίξουν την κερκόπορτα στην αποδοχή χωριστής οντότητας. Το ίδιο λάθος ετοιμάζεται από την Κυβέρνηση κατά το εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Οι πραγματικές επιδιώξεις της Τουρκίας

 του Γιαννάκη Λ. Ομήρου*

Από της «εκλογής» Τατάρ κλιμακώνεται η ρητορική της τουρκικής πλευράς, Άγκυρας και ψευδοκράτους, υπέρ της λύσης των δύο κρατών. Είναι αυτή η ρητορική πραγματική; Είναι η πραγματική επιδίωξη της τουρκικής πλευράς η δημιουργία δύο κρατικών οντοτήτων στην Κύπρο με χάραξη συνόρων; Αν όχι προς τί η συνεχής προβολή αυτής της θέσης;

Η ιστορία του Κυπριακού είναι άκρως διδακτική για την αδυναμία μας, όχι απλώς χάραξης μιας ολοκληρωμένης εθνικής στρατηγικής αντιμετώπισης των δόλιων τουρκικών σχεδιασμών αλλά και έγκαιρης και ακριβούς διάγνωσης των πραγματικών στόχων της Τουρκίας.

Από τη δεκαετία του 1950 η Τουρκία, «λόγοις και έργοις», προωθεί λύση στο Κυπριακό που θα της εξασφαλίζει εσαεί επικυρίαρχο ρόλο στην Κύπρο. Και  είναι προφανές ότι τα δύο κράτη ουδόλως ικανοποιούν αυτό τον στόχο. Τα κρατικά σύνορα και η δημιουργία ενός Ελληνικού κράτους στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας συνιστούν απαγορευτικά στοιχεία για τους ομολογημένους μακροπρόθεσμους τουρκικούς στόχους. Που είναι η εφαρμογή, της κατά τη ρήση του Τάσσου Παπαδόπουλου, μιας λύσης που θα επιτρέπει στην Τουρκία, μόνιμα και νόμιμα, να είναι «αφέντης στο Βορρά και συνεταίρος στο Νότο».

Η Εισαγγελέας Ελένη Τουλουπάκη για την "σκευωρία Novartis"

 Τα τελευταία 3  χρόνια η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί τη συστηματική προσπάθεια μετατροπής ενός τεράστιου διεθνούς σκανδάλου στην αποκαλούμενη ως «σκευωρία Novartis». Από την πρώτη στιγμή που η υπόθεση έφτασε στην Εισαγγελία Διαφθοράς δεχθήκαμε ακραίες συκοφαντικές επιθέσεις και πιέσεις κάθε είδους, προκειμένου να παρακωλυθούμε στο έργο μας και να καταστούμε εν τέλει οι ίδιοι κατηγορούμενοι, ως τάχα μέλη εγκληματικής οργάνωσης.

Στο πλαίσιο της συντεταγμένης και οργανωμένης αυτής προσπάθειας εναντίον μας, καταπατήθηκε κάθε έννοια του κράτους δικαίου και διάκρισης των εξουσιών, μεταξύ άλλων, με ωμές παρεμβάσεις πολιτικών στο ανώτατο επίπεδο, που προεξοφλούσαν το αποτέλεσμα ήδη από την έναρξη  διερεύνησης της υπόθεσης και που, δυστυχώς, οι δικαστικές εξελίξεις δείχνουν απλά να τις επικυρώνουν.

Ως απάντηση στη θεσμική εκτροπή και έκπτωση,  εγώ και  οι συνυπηρετήσαντες με εμένα εισαγγελείς, παραμείναμε αταλάντευτα πιστοί στο Σύνταγμα και επιτελέσαμε το καθήκον μας, με εντιμότητα και ευσυνειδησία, προσηλωμένοι στην αναζήτηση της αλήθειας και στην απόδοση του δικαίου, όπως οφείλαμε να κάνουμε. Οι κατήγοροί μας γνωρίζουν καλύτερα από όλους ότι διωκόμαστε ακριβώς γι΄ αυτό.

Σήμερα καλούμαι από την ελληνική δικαιοσύνη να  απολογηθώ ως κατηγορούμενη . Για εμένα λοιπόν αυτή η κλήση  προς απολογία  είναι τίτλος τιμής. Τίτλος αναγνώρισης ότι ενήργησα με  γνώμονα την αλήθεια για το δημόσιο συμφέρον, ότι  δεν υπέκυψα σε  πιέσεις, ότι ανέδειξα και εγώ για  την πατρίδα μου το σκάνδαλο, το οποίο  κόστισε τόσο ακριβά στη χώρα μας, στην Ευρώπη και σε χιλιάδες ανθρώπους που στερήθηκαν το δικαίωμα πρόσβασης στην υγεία. Είμαι πεπεισμένη για την δικαίωση , άλλωστε η εντιμότητα και η ακεραιότητα είναι ιδιότητες αυθύπαρκτες δεν ετεροπροσδιορίζονται.

Ως γνήσιο τέκνο της ιδιαίτερης πατρίδας μου , της Κρήτης, «δεν φοβάμαι τίποτα», έχω την ελπίδα μου στο Θεό και γιαυτό είμαι ελεύθερη. Μου αρκεί που επιτέλεσα τον καθήκον μου στο ακέραιο. Αυτή η βεβαιότητα και η ηρεμία θα είναι το οριστικό ζητούμενο για τους αληθινούς σκευωρούς που ήδη ατενίζουν την ιστορική καταδίκη τους.

Αντίθετα η δική μου μόνη απάντηση και ακλόνητη θέση είναι η δέσμευσή μου, ότι θα εξακολουθήσω να υπηρετώ την αλήθεια και το δίκαιο, με σθένος, πραγματικά «μέχρι τέλους».

Μαθήματα από την ουκρανική κρίση για την Ελλάδα και την Κύπρο και η real politik

του Σάββα Ιακωβίδη

Η ουκρανική κρίση επιβεβαιώνει ξανά ότι οι μεγάλες δυνάμεις δεν μπορούν να αγνοήσουν στρατηγικούς κινδύνους στα σύνορά τους. Οι μικρές χώρες δεν δικαιούνται να καταφεύγουν στον κατευνασμό και σε υποχωρήσεις για να εξημερώσουν έναν επιτιθέμενο εχθρό, αλλά να εξοπλίζονται και να προετοιμάζονται, αν θέλουν να είναι ελεύθερες

Κάποια στιγμή, η κρίση για την Ουκρανία και η νέα ψυχροπολεμική αντιπαράθεση των Δυτικών και Ρώσων ελεφάντων θα εκτονωθεί, μάλλον με διάλογο και διαπραγματεύσεις. Ούτε η Δύση – ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ – ούτε η Ρωσία θα οδηγήσουν τα πράγματα σε πόλεμο. Δεν συμφέρει σε κανέναν, επειδή και οι δύο πλευρές συνειδητοποιούν ότι ένας πόλεμος για την Ουκρανία: Θα αλλάξει τον χάρτη της Ευρώπης. Θα αναδιατάξει δραματικά σφαίρες επιρροής και ισοζύγια ισχύος. Θα επηρεάσει το ενεργειακό της Γηραιάς Ηπείρου. Θα διαταράξει διακρατικές και διεθνείς σχέσεις. Θα έχει τρομερές επιπτώσεις σε ανθρώπινες ζωές με οικονομικές καταστροφές.

Η Ελλάδα και η Κύπρος δεν μπορούν να είναι αδιάφορες μπροστά στη νέα σύγκρουση Δύσης-Ρωσίας. Η κρίση στην Ουκρανία παραπέμπει στις εφιαλτικές 13 ημέρες της κρίσης των πυραύλων της Κούβας. Άλλη εποχή τότε, τελείως διαφορετική η κρίση σήμερα με την Ουκρανία. Όμως, ο ίδιος παρονομαστής: Η άσκηση real politik από τις υπερδυνάμεις. Το 1962, ενώπιον του πυρηνικού βαράθρου, Κένεντι και Χρουστσόφ έδωσαν τον λόγο στη διαπραγμάτευση με αμοιβαίες υποχωρήσεις, οι οποίες διέσωσαν την εκατέρωθεν αξιοπρέπεια.

Σήμερα, ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν βρίσκεται ενώπιον μιας διαιρεμένης Δύσης: Ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπάιντεν αντιμετωπίζει κρίσιμα εσωτερικά προβλήματα. Η εξευτελιστική αποχώρησή του από τον πιο μακρύ πόλεμο των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, αποδυνάμωσε την εικόνα του. Το διευρυμένο ΝΑΤΟ μπορεί να μην είναι ακόμα «κλινικά νεκρό», όπως υποστήριξε ο Πρόεδρος Macron, αλλά τα εθνικά συμφέροντα των κρατών-μελών δεν επιτρέπουν μιαν ομόφωνη αντίδραση.

Για να σταματήσει η ακρίβεια να αδειάζει τις τσέπες μας χρειάζεται αλλαγή πολιτικής

 

του Δημήτρη Οικονόμου Ζήσαμε μια δεκαετία (και βάλε) σκληρής λιτότητας. Με αποτέλεσμα να διαλυθεί η μεσαία τάξη και να προκύψει η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία αυτών που τα φέρνουν δύσκολα ή και καθόλου… βόλτα! Μεγάλες μειώσεις των εισοδημάτων, αυξήσεις των χρεών των νοικοκυρών, εξανέμιση αποταμιεύσεων και περιουσιακών στοιχείων, δημόσιων και ιδιωτικών, φτώχεια και ανισότητες. Και μετά ήρθε η πανδημία με επιδόματα σε κάποιους από όσους είχε ήδη εξαθλιώσει η πολιτική της δεκαετίας. Μόνο που σε όσα είχαν ήδη χαθεί άρχισαν να χάνονται ακόμα περισσότερα: αυτά που ροκανίζει η ακρίβεια! Είναι πια αδύνατο με κάποια επιδόματα με ημερομηνία λήξης να χτίσει το μέλλον του ένας εργαζόμενος, πολύ περισσότερο ένας άνεργος. Με τον πληθωρισμό να εξαφανίζει τον μισθό, το μεροκάματο, ότι έχει απομείνει από τις καταθέσεις του. Με την απαισιοδοξία να κάθεται βαριά στις πλάτες της πλειοψηφίας των Ελλήνων που πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Απέναντι σε αυτή τη σκοτεινή πραγματικότητα, η κυβέρνηση ρίχνει λάδι στη φωτιά. Εντείνει τη εξάρτηση της χώρας από το ακριβό εισαγόμενο φυσικό αέριο, και κλείνει τις δυνατότητες παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές αποθαρρύνοντας τους μικρούς παραγωγούς. Κρατάει ψηλά το κόστος των καυσίμων, αρνούμενη την μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης με την αιτιολογία ότι «οι φτωχοί δεν έχουν αυτοκίνητα»!

Η Τασία στη χώρα των Συριζοφρουρών

 

Από Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης

Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έφερε στην επιφάνεια μια σειρά πρόσωπων και προσωπικοτήτων όλων των ειδών και των αποχρώσεων.

Επέφερε ακόμα ριζικές αλλαγές ως προς την συμπλήρωση των βιογραφικών προσθέτοντας το απαραίτητο προσόν του «βαδίσματος σε κινηματικούς δρόμους», έτσι ώστε η στελέχωση του κρατικού μηχανισμού να μην στερηθεί των υψηλών και ειδικευμένων προσόντων από άτομα που ειδικεύονταν στο να …κόβουν βόλτες!

Μια 4χρονη μικρή νεράιδα εύχεται να γίνει η Barbie γοργόνα

Copy video url

Play / Pause

Mute / Unmute

Report a problem

Language

Mox Player

Είναι το κόμμα που έφερε πραγματικά την φαντασία στην εξουσία!

Η συνεισφορά της Τασίας Χριστοδουλοπούλου είναι ανυπολόγιστη στο τομέα των καινοτομιών που εισήγαγαν ένα νέο πνεύμα διακυβέρνησης  ανατρέποντας κάθε παραδοσιακή, αντιδραστική εκδοχή της.

Κλασικό παράδειγμα που πλέον διδάσκεται στα μεγαλύτερα  πανεπιστήμια του κόσμου και έχει υιοθετηθεί από όλες τις προοδευτικές κυβερνήσεις του πλανήτη, είναι η αντιμετώπιση των μεταναστών που δεν χρειάζονται δομές φιλοξενίας άλλα καθαρή οικολογική ηλιακή ενέργεια για να …λιάζονται, πράγμα που τους δίνει την δυνατότητα μετά να εξαφανίζονται – μέχρι ην επόμενη ανατολή του ήλιου και ούτω καθ εξής.

Η μικρή αυτή αναδρομή έχει ως αφορμή μιαν αιφνίδια όσο και κομβική για την πολιτική επιστήμη, παρέμβαση της κυρίας  Χριστοδουλοπούλου  στην δημόσια σφαίρα όταν κατά τη διάρκεια εκδήλωσης του ΣΥΡΙΖΑ για την στελέχωση θέσεων της Δημόσιας Διοίκησης αλλά και της Δικαιοσύνης, παρενέβη εκπλήσσοντας το ευτυχές προοδευτικό ακροατήριο που είχε την τύχη να παρευρεθεί σε άλλη μιαν ιστορική στιγμή της.

Η ρηξικέλευθη  πολιτικός  των λαϊκών αγώνων και προοδευτικών καινοτομιών πρότεινε αυτή τη φορά την στελέχωση θέσεων της Δημόσιας Διοίκησης αλλά και της Δικαιοσύνης με βάση το μοντέλο μετάταξης  του Πρασινοφρουρού σε Συριζοφρουρό – ένα μοντέλο ανανεωμένο, ευέλικτο, ευάερο και ευήλιο που αυτή τη φορά θα εξαφανίσει τα φαινόμενα κακοδιοίκησης.

Όταν πολεμούν οι «ελέφαντες» Δύση-Ρωσία το χορτάρι Ελλάδα-Κύπρος να μη υποφέρει

 

του Σάββα Ιακωβίδη

Η Ιστορία, κατά τον Μαρξ, επαναλαμβάνεται. Την πρώτη φορά ως τραγωδία και τη δεύτερη ως φάρσα. Στην περίπτωση της Ουκρανίας και της νέας ψυχροπολεμικής αντιπαράθεσης Δύσης-Ρωσίας, ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θα εξελιχθεί σε τραγωδία ή θα καταλήξει σε φάρσα.

Πέρα από υβριδικούς πολέμους προπαγάνδας, πολεμοχαρείς δηλώσεις και συγκεντρώσεις στρατευμάτων, τα δεδομένα είναι εδώ: Οι σφαίρες επιρροής δεν πέθαναν. Επανασχεδιάζονται. Ο Ψυχρός Πόλεμος δεν έληξε. Αναρριπίζεται. Αντί δομών ασφαλείας, εκδηλώνεται νέα αταξία στην Ευρώπη.

Κυρίως, ζήτω η υποκρισία και ο φαρισαϊσμός στις διακρατικές και διεθνείς σχέσεις. Πόσο δίκαιο είχε ο Θουκυδίδης όταν, πριν από 2500 χρόνια, διασάλπιζε ότι, ο ισχυρότερος δεσμός μεταξύ πόλεων (κρατών), είναι το συμφέρον.

Ο ρόλος της πολιτικής και των πολιτών στην τρέχουσα συγκυρία.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Πολιτικός Όμιλος για την Δημοκρατία και την Πατρίδα

σας προσκαλεί εγκάρδια σε ομιλία με θέμα:

Ο ρόλος της πολιτικής και των πολιτών στην τρέχουσα συγκυρία.

Εισηγούνται:

Πρόδρομος Εμφιετζόγλου, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Πατριωτικής Ένωσης

Θεόδωρος Ε. Παντούλας, Γ.Γ. της Δημοκρατικής Αναγέννησης

 

Δευτέρα 07.02.2022, στις 19.00 στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Βριλησσίων (Κισσάβου 11)

 

Στον χώρο θα τηρηθούν όλα τα μέτρα ασφαλείας με βάση το πρωτόκολλο για τον Covid-19

 

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΙΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΚΑΙ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ

Mηδένα προ του τέλους μακάριζε

 

skal

Ο διευθύνων σύμβουλος του αγωγού East Med το 2021 παρουσίασε μελέτη με βάση την οποία ο αγωγός είναι απολύτως βιώσιμος οικονομικά και οικονομικά συγκρίσιμος με το LNG της Αιγύπτου

Ανάλυση

Τα  λόγια του Σόλωνα ταιριάζουν απόλυτα στην περίπτωση μας για τον αγωγό East Med και θα παραθέσω ορισμένα γεγονότα που υποστηρίζουν τούτο.

Από το 2012 η Ε.Ε. κατέταξε τον East Med ως έργο κοινού ενδιαφέροντος και ο μεγαλύτερος Ευρωπαϊκός κολοσσός ενέργειας στην Ευρώπη, η Ιταλική Edisson, παρουσίασε το Project East Med στην Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ.  Ένα έργο γεωπολιτικής και στρατηγικής σημασίας για την απεξάρτηση όσο το δυνατό της Ευρώπης από την Ρωσία, αφού είναι ο κύριος προμηθευτής της σε φυσικό αέριο.  Στην συνέχεια η ίδια η Ευρώπη χρηματοδότησε την μελέτη για την οποία από το 2018-2021 έγινε το μεγαλύτερο μέρος της και απομένουν οι λεπτομέρειες της, οπότε και θα ολοκληρωθεί μέχρι το καλοκαίρι.

Οι ΗΠΑ πρόσφατα με την εκλογή Biden και μέσω του γερουσιαστή Menendez, όρισαν τον East Med Act ως προτεραιότητα τους και παρουσιάζονται στην όλη προσπάθεια ως παρατηρητής με το 3+1, ή θα έλεγα καλύτερα ότι αυτές ήταν ο υποκινητής της όλης προσπάθειας, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ μα ποτέ ότι οι ΗΠΑ ένα μόνο εχθρό έχουν, την Ρωσία, και προσπαθούν με κάθε τρόπο να της επιβληθούν με όλα τα μέσα.  Επομένως διερωτάται κάποιος που παρακολουθεί το θέμα, πως είναι δυνατόν ο κ. Amos Hochstein, σύμβουλος ενέργειας του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, που επί χρόνια τόνιζε κάθε μέρα την αξία της πραγματοποίησης αυτού του αγωγού, ξαφνικά μια μέρα να μας λέει ότι ο αγωγός είναι μη βιώσιμος και (πεδίο έντασης στην περιοχή) και ότι βλέπουν θετικά τον αγωγό, με ηλεκτρική σύνδεση Euroconnector Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα και τον Eurasia connector Ελλάδας-Αιγύπτου.  Τι άλλαξε;   

Η «Μηχανή χρήματος» και ιστορίες απείρου κάλλους

 

 

Μπορεί τον Ιανουάριο του 2022 η επικίνδυνη για την ειρήνη συνεργασία ισλαμιστών, φασιστών και τουρκικού υπόκοσμου, να απέδωσε ιστορίες απείρου κάλους μέσα  ή έξω από την Τουρκία, στην Ελλάδα όμως ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΤΑΡ (συμφερόντων οικογένειας Βαρδινογιάννη) συνέχισε κανονικά την λειτουργία της «μηχανής χρήματος» συμπληρώνοντας την μετάδοση χιλίων είκοσι «επεισοδίων» (επί συνόλου 1.200περίπου επεισοδίων «ελληνικής κοπής») μιας ανόητης, τζάμπα-πράμα τουρκοσειράς.

Μέσα στην Τουρκία, το αποκρουστικό πρόσωπο των ισλαμοφασιστών της Άγκυρας έκανε επίδειξη ενός μίγματος αλαζονείας, μοχθηρίας και χυδαιότητας.

Πρώτος στόχος ήταν η διάσημη, 68χρονη τραγουδίστρια SezenAksu η οποία πριν από πέντε χρόνια (2017) είχε κυκλοφορήσει ένα δίσκο-επιτυχία με τίτλο «Ζώντας κάτι υπέροχο» περιλαμβάνοντας και τους στίχους «Ακολουθούμε τους οιωνούς, πάμε στο τέλος του κόσμου, χαιρετίσματα στους ανίδεους Εύα και Αδάμ». Τον Δεκέμβριο του 2021 παρουσιάστηκε ένα νέο διαφημιστικό βίντεο του ίδιου τραγουδιού δίνοντας την ευκαιρία στους ισλαμοφασίστες να ανακαλύψουν ξαφνικά «θρησκευτική ασέβεια» στους στίχους που ανέφεραν «ανίδεους Εύα και Αδάμ» (και οι δύο θεωρούνται προφήτες). Ο φασίστας-συνέταιρος του Ερντογάν κάλεσε τον κόσμο σε «διαμαρτυρίες έξω από το σπίτι της», ο Ερντογάν απείλησε να της «ξεριζώσει την γλώσσα» και διάφοροι υπηρέτες του συστήματος άρχισαν να καταθέτουν μηνύσεις εναντίον της.

Η SezenAksu αφού παρέμεινε για πολλές μέρες σιωπηλή, αποφάσισε να δώσει ένα καλό μάθημα στους ισλαμοφασίστες. Ανάρτησε στο twitter τους στίχους ενός νέου τραγουδιού της με τίτλο «Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ»: Εσύ δεν μπορείς να με πληγώσεις - Είμαι ήδη πολύ πληγωμένη - Όπου κι΄αν κοιτάξω πόνος - Εγώ είμαι το θήραμα, εσύ είσαι ο κυνηγός - Χτύπα λοιπόν - Εσύ δεν μπορείς να με καταλάβεις - Εσύ δεν μπορείς να μου κόψεις τη γλώσσα - Όπου κι΄αν κοιτάξω πόνος - Ποιος είναι ο περαστικός και ποιος ο οικοδεσπότης - Περίμενε να το δούμε - Εμένα δεν μπορείς να με σκοτώσεις - Έχω τη φωνή μου, το σάζι μου, τον λόγο μου - Όταν λέω εγώ, είμαι ο καθένας». Η πρωτοφανής απήχηση που είχε η ανάρτηση (περισσότερα από 20 εκατ. αναγνώστες) υποχρέωσε τον Ερντογάν να κάνει θεαματική αναδίπλωση στις 28/1/2022: «Όσα είπα δεν ήταν για την SezenAksu που είναι ένα σημαντικό όνομα στην τουρκική μουσική».

Δεύτερος στόχος υπήρξε η δημοσιογράφος SedefKabaş η οποία στην εκπομπή «Αρένα της Δημοκρατίας» της 14/1/2022 (κανάλι Tele 1) είπε τα εξής : «Υπάρχει μια πολύ γνωστή λαϊκή παροιμία που λέει Μία εστεμμένη κεφαλή γίνεται σοφότερη. Βλέπουμε όμως ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Υπάρχει μάλιστα και μια ακριβώς αντίθετη λαϊκή παροιμία που λέει Όταν ένα βόδι μπαίνει στο παλάτι, δεν γίνεται βασιλιάς. Το παλάτι όμως γίνεται αχούρι».

Αμέσως, σύσσωμη η αυλή των ισλαμοφασιστών της Άγκυρας ξεσηκώθηκε για ανεπίτρεπτη «προσβολή» στον «βασιλιά» Ερντογάν. Ο διευθυντής του γραφείου Επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίαςΦαχρεττίνΑλτούνέδωσε το σχετικό «σήμα» μέσα από επίσημη ανακοίνωση («Καταδικάζω την χυδαία προσβολή που έγινε εναντίον του προέδρου μας») και η δουλική τουρκική «δικαιοσύνη» έσπευσε αμέσως να την τιμωρήσει: Ξημερώματα Σαββάτου 22/1/2022 την έσυραν από το σπίτι της (είναι μητέρα ενός αγοριού) στα κρατητήρια όπου της παρουσίασαν «ένταλμα σύλληψης» για «προσβολή» του προέδρου - ένα νόμο που έχει κατά κόρο χρησιμοποιηθεί για την φυλάκιση δεκάδων χιλιάδων Τούρκων «αντιφρονούντων». Αίτημα για αποφυλάκιση της μέχρι την σχετική δίκη απορρίφτηκε από την τουρκική «δικαιοσύνη». Τι κι΄αν τον Φεβρουάριο 2022 ξεκινάει η χρονοβόρος διαδικασία αποπομπής της Τουρκίας από το Συμβούλιο της Ευρώπης λόγω της περιφρόνησης εκατοντάδων αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων;

Έξω από την Τουρκία, οι ισλαμοφασίστες της Άγκυρας άρχισαν μια νέα (αναγκαστική πλέον) πολιτική να γλείφουν εκεί που έφτυναν.

Tα Ραφάλ και η άμυνα της Κύπρου

 του Γιαννάκη Λ. Ομήρου

Η απόκτηση των Γαλλικών «Ραφαλ» πρόσφατα από την Ελληνική πολεμική αεροπορία, τα οποία αναμφίβολα ενισχύουν την αμυντική επάρκεια των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, επαναφέρει στην επικαιρότητα το θέμα της αμυντικής θωράκισης της ημικατεχόμενης Κύπρου.

Είναι γνωστό ότι, εκτός από τη δεκαετία του 1990, κατά την οποία υπήρξε μια πραγματική προσπάθεια ενίσχυσης της άμυνας, όπως και επιχειρησιακής σύζευξης των Ενόπλων δυνάμεων Κύπρου – Ελλάδας με το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού χώρου, η άμυνα ως σημαντική παράμετρος της συνολικής εθνικής στρατηγικής παραμένει υποβαθμισμένη και αποδυναμωμένη.

Χαρακτηριστικό αυτής της πολιτικής είναι το γεγονός ότι τα χρήματα που εισπράττει το κράτος με τον Νόμο της υποχρεωτικής εισφοράς για την ενίσχυση της άμυνας διατίθενται για σκοπούς άλλους από εκείνους που αυτός ο Νόμος ορίζει!  Δηλαδή το κράτος παρανομεί κατ’ εξακολούθησίν εις βάρος μιας, υποτίθεται, μέγιστης εθνικής προτεραιότητας.       

Δύο προτάσεις για το μεταναστευτικό – προσφυγικό

 

Με ενιαίο ή ομόσπονδο κράτος θα αντιμετωπίσουμε το μεταναστευτικό – προσφυγικό

Νίκος Περιστιάνης

Φαίνεται να παραγνωρίζουμε πως οι κύριες πτυχές αυτού του προβλήματος, όπως και πολλών άλλων, σχετίζονται με το άλυτο Κυπριακό και τις κακές σχέσεις με την άλλη πλευρά. Ούτως ή άλλως, μπορούμε να προτείνουμε λύσεις στο θέμα του μεταναστευτικού / προσφυγικού, που να αποτελέσουν βήματα συνεργασίας και βελτίωσης των σχέσεων με την άλλη πλευρά, έτσι που να αναβιώσουμε το ενδιαφέρον για μια μόνιμη λύση

Το θέμα των προσφύγων έχει πλέον αναχθεί σε μείζον εθνικό θέμα για την Κύπρο. Αλλά, δυστυχώς, δεν αντιμετωπίζουμε το ζήτημα με την απαραίτητη ψυχραιμία: από καιρό ενσπείρουμε τον φόβο στους πολίτες για το κακό που μας βρήκε (καλλιεργώντας έτσι τον πανικό και έμμεσα την ισλαμοφοβία και τον ρατσισμό), ενώ πιο πρόσφατα καταλήξαμε στις απειλές κατά των εταίρων μας της Ε.Ε. – πως αν δεν μας βοηθήσουν αρκετά, θα ανοίξουμε τις πύλες να ξεχυθούν οι πρόσφυγες στα πλούσια κράτη της Ένωσης, ως τιμωρία. Ακριβώς αυτά που καταγγέλλουμε σαν εκβιαστικές και βάρβαρες συμπεριφορές της Τουρκίας του Ερντογάν.

Ταυτόχρονα φαίνεται να παραγνωρίζουμε πως οι κύριες πτυχές αυτού του προβλήματος, όπως και πολλών άλλων, σχετίζονται με το άλυτο Κυπριακό και τις κακές σχέσεις με την άλλη πλευρά. Ούτως ή άλλως, μπορούμε να προτείνουμε λύσεις στο θέμα του μεταναστευτικού / προσφυγικού, που να αποτελέσουν βήματα συνεργασίας και βελτίωσης των σχέσεων με την άλλη πλευρά, έτσι που να αναβιώσουμε το ενδιαφέρον για μια μόνιμη λύση.Τονίζουμε και πάλι, πως, βοηθώντας τους Τ/κ, θα βοηθούσαμε και τον εαυτό μας, αφού με τη δημιουργία των Κέντρων Φιλοξενίας και των σχετικών υπηρεσιών θα συγκρατούνταν αρκετοί αιτητές ασύλου στις κατεχόμενες περιοχές και δεν θα συνέχιζε ο κατακλυσμός της πλευράς μας. Επίσης, εκεί που χρειαζόταν, θα μπορούσε από τα κατεχόμενα να γίνονταν αποδεκτές κάποιες επιστροφές στην Τουρκία.

Ενεργειακές ελλείψεις παραλύουν την τουρκική βιομηχανία

 

του Κάριν Σεντς (ARD)

Προβλήματα προκαλεί στην τουρκική βιομηχανία η διακοπή των εισαγωγών φυσικού αερίου από το Ιράν. Ένα ακόμη πλήγμα για την οικονομική πολιτική του Ερντογάν.

    

Εργοστάσιο της αυτοκινητοβιομηχανίας Ford στην πόλη Κοτσαελί της Τουρκίας

Το 2021 ήταν μια καλή χρονιά για την τουρκική αυτοκινητοβιομηχανία και κυρίως για τους προμηθευτές της. Ο κλάδος επωφελείται από το γεγονός ότι λόγω πανδημίας οι μεγάλοι κατασκευαστές δεν διακινδυνεύουν πλέον πολλές παραγγελίες σε μακρινές χώρες της Ασίας, αλλά συχνά προτιμούν τη γειτονική Τουρκία. Όπως λέει ο Άλμπερτ Σαϊντάμ, πρόεδρος του τουρκικού συνδέσμου προμηθευτών της αυτοκινητοβιομηχανίας, «η Τουρκία αποτελεί πλέον εναλλακτική λύση, αν όχι και πρώτη επιλογή. Φάνηκε αυτό στην αύξηση των εξαγωγών τα προηγούμενα χρόνια, για εμάς ήταν ένα χαρμόσυνο γεγονός».

Ωστόσο, τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας ακυρώνουν την εορταστική διάθεση. Το Ιράν ανακοίνωσε ότι, λόγω «τεχνικών προβλημάτων» διακόπτει την παροχή φυσικού αερίου προς την γειτονική Τουρκία για δέκα ημέρες. Η τουρκική κυβέρνηση αναγκάστηκε να περιορίσει την κατανάλωση αερίου και ηλεκτρικού ρεύματος στις βιομηχανικές περιοχές της χώρας, ενώ επικοινώνησε με τις μεγάλες βιομηχανίες, αναζητώντας λύσεις. Όπως δηλώνει στην κρατική τηλεόραση ο υπουργός Ενέργειας Φατίχ Ντονμέζ «πολλές επιχειρήσεις προτιμούν να κάνουν διάλειμμα, για λίγες ημέρες, για να επανέλθουν αργότερα.