Η Δημοσιογραφία και οι
δημοσιογράφοι έχουν καταλήξει στην εποχή μας, μέσα και από την εξέλιξη της
τεχνολογίας, ν’ αναλάβουν την κύρια ευθύνη της ενημέρωσης των πολιτών για το τι
συμβαίνει ανά πάσα στιγμή urbi et orbi.
Το πρόβλημα μαζί τους δεν
βρίσκεται στο γεγονός ότι δεν είναι όλοι φωστήρες ή έστω απλώς κατάλληλοι για
τη δουλειά που κάνουν. Το πρόβλημα μαζί τους είναι ότι όλοι νομίζουν ότι
επιτελούν στο ακέραιο το καθήκον τους. Όλοι έχουν ακριβώς τα ίδια κριτήρια και
όλοι ακριβώς σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο. Όσον αφορά, όμως, τους δικούς μας
δημοσιογράφους το πρόβλημά τους είναι ότι τα πρότυπά τους βρίσκονται εκτός
χώρας.
Μπορεί και στην Αμερική να
σκέφτονται όλοι με τον ίδιο τρόπο και να μην έχει κανείς ιδέα αν υπάρχουν άλλα
κριτήρια από εκείνα που όλοι αναγνωρίζουν, εφαρμόζουν, διδάσκονται. Μπορεί να
αντιγράφονται μεταξύ τους, οι έξυπνοι ν’ αντιγράφουν τους εξυπνότερους τους.
Εδώ οι δικοί μας δεν
αντιγράφονται μεταξύ τους ή όσο κι αν αντιγράφονται και μεταξύ τους, στην ουσία
αντιγράφουν τους μεταξύ τους αντιγραφόμενους του εξωτερικού.
Στις ΗΠΑ δεν υπάρχει καμιά
Αμμόχωστος εγκαταλειμμένη στους αρουραίους για 45 χρόνια. Δεν μπορούν, δηλαδή,
οι δικοί μας δημοσιογράφοι ν’ ανταποκριθούν αξιοπρεπώς στο θέμα «Αμμόχωστος» με
τα πρότυπα που έχουν κυριαρχήσει μέσα





