του Γιάννου Χαραλαμπίδη*
Ελέχθη πολλάκις από την Κυβέρνηση ότι θα μετέβαινε στο Κραν Μοντανά για να αποδειχθούν οι τουρκικές προθέσεις και να καταλογιστούν ευθύνες. Οι προθέσεις της Άγκυρας «αποκαλύφθηκαν» για πολλοστή φορά. Οι ευθύνες, όμως, δεν καταλογίστηκαν. Και αυτό συνέβη παρά τις γενναιόδωρες προτάσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, που αφορούν και την εκ Περιτροπής Προεδρία. Εκ των πραγμάτων η διαδικασία απέτυχε. Μαζί της και η ομοσπονδιακή πολιτική.
Ελέχθη πολλάκις από την Κυβέρνηση ότι θα μετέβαινε στο Κραν Μοντανά για να αποδειχθούν οι τουρκικές προθέσεις και να καταλογιστούν ευθύνες. Οι προθέσεις της Άγκυρας «αποκαλύφθηκαν» για πολλοστή φορά. Οι ευθύνες, όμως, δεν καταλογίστηκαν. Και αυτό συνέβη παρά τις γενναιόδωρες προτάσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, που αφορούν και την εκ Περιτροπής Προεδρία. Εκ των πραγμάτων η διαδικασία απέτυχε. Μαζί της και η ομοσπονδιακή πολιτική.
Απαγκίστρωση και στόχος
Τώρα ο Πρόεδρος, ενόψει εκλογών και μετάβασής του στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, προβάλλει τη θέση περί της επανέναρξης των συνομιλιών. Για τους εξής δυο λόγους. Προφανώς, ένεκα εκλογών, και για να πείσει τη διεθνή κοινότητα ότι δεν έχει ευθύνη! Επί τούτων, υπάρχει ακόμη ένας εξίσου σημαντικός λόγος: Δεν υπάρχει σχέδιο Β, ενώ θα έπρεπε. Το σχέδιο Β και η νέα στρατηγική, που θα πρέπει να συνιστά κεντρικό αντικείμενο του προεκλογικού, έχουν ορισμένες βασικές προϋποθέσεις:
1. Ρητή απαγκίστρωση από τη λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας επί τη βάσει των εξής επιχειρημάτων: Α. Η Τουρκία την έχει απορρίψει στο Κραν Μοντανά. Β. Η ελληνοκυπριακή πλευρά έχει προβεί σε τρομακτικές υποχωρήσεις διά μέσου των ετών, τις οποίες η Άγκυρα δεν εκλάμβανε ως καλή θέληση, αλλά ως αδυναμία. Με αποτέλεσμα, ακόμη και αν αρχίσουν οι συνομιλίες επί τη βάσει των παραμέτρων που έχει θέσει ο Γ.Γ. του ΟΗΕ, και του «κεκτημένου των συνομιλιών», η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί για την τουρκοποίηση της Κύπρου και όχι για την επανένωση. Η αξίωση της Τουρκίας για παραχώρηση σε Τούρκους πολίτες και σε τουρκικές εταιρείες καθεστώτος ευρωπαϊκού, θα οδηγήσει σε νέα εποικιστικά ρεύματα και σε οικονομική εισβολή. Η Κύπρος θα γίνει επαρχία της Τουρκίας. Και η ομοσπονδία είναι το όχημα προς την κατεύθυνση αυτή.





