ΟΙ …ΚΟΥΤΟΦΡΑΓΚΟΙ ΔΕΝ ΦΕΥΓΟΥΝ

  

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΛΑΚΑ*

Το Εθνος του Μπόμπολα έσπευσε προ ημερών σε πρωτοσέλιδό του να αποχαιρετήσει την τρόικα (Αντίο Τρόικα) οι …έγκυρες του Ψυχάρη μας ενημερώνουν ότι πάμε καλά και στα δελτία των οκτώ (Μπάμπης και λοιποί) μας βεβαιώνουν όχι μόνο ότι σωθήκαμε αλλά τρέχουμε προς την ανάπτυξη. Κάποιοι ωστόσο, αμφισβητούν τον ανθό της ελληνικής δημοσιογραφίας…

To «τέλος της τρόικας» μπορεί να είναι απλώς μία «επιθυμία» των Ελλήνων, υποστηρίζει η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine,. «Οι φήμες που ακούγονται στην Αθήνα για το τέλος της τρόικας (…) μπορεί να αποτυπώνουν απλώς μία ελληνική επιθυμία, δεδομένου ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα συνεχίσει να δίνει το “παρών” μέχρι να ολοκληρωθεί το δικό του πρόγραμμα στο πρώτο τρίμηνο του 2016»υπογραμμίζει η γερμανική εφημερίδα. Με άλλα λόγια τουλάχιστον μέχρι και τον Απρίλη του 2016 η τρόικα θα είναι εδώ,  παρά το αποχαιρετιστήριο του Εθνους.....

Όμως –και παρά τις διαβεβαιώσεις των ανεξάρτητων μεγάλων ελληνικών δημοσιογραφικών  οργανισμών- τα οικονομικά μεγέθη δεν φαίνεται να πηγαίνουν όσο καλά απαιτείται για να αποχωρήσουν οι ελεγκτές της τρόικας.

Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα που κάτι μας λέει ότι είναι περισσότερο αξιόπιστη από τα μέσα που ελέγχουν οι  αξιότιμοι κύριοι  Ψυχάρης Μπόμπολας Βαρδινογιάννηδες Αλαφούζοι και λοιποί… άτεγκτοι,  «για πολιτικούς λόγους η ελληνική κυβέρνηση θέλει να αποφύγει πάση θυσία ένα επόμενο χρηματοδοτικό πρόγραμμα, το οποίο θα σήμαινε και νέα μέτρα.

Το ευρωπαϊκό μενού και το α-λα-καρτ

Δελτίο Τύπου του Δημοκρατικού Κοινωνικού Κινήματος (ΔΗΚΚΙ)

Το ΠΑΣΟΚ και οι επαγγελλόμενοι τον  άνευ όρων ευρωπαϊσμό, καταγγέλλουν  ως  α-λα-καρτ την πολιτική αυτών που  διαμαρτύρονται για τις επιπτώσεις του Εμπάργκο στα ελληνικά αγροτικά προϊόντα. Η καταγγελία δεν προκαλεί έκπληξη στους Δημοκράτες και Πατριώτες  της χώρας, μια και  έχουν εξοικειωθεί με το φαινόμενο του κυβερνητικού ιπποκόμου  που όταν δεν εκπέμπει  τη φωνή του κυρίου του,  απλώς  λανσάρει και δοκιμάζει τα   ιδεολογικά όπλα της μνημονιακής εξαπάτησης.

Σήμερα η Ελλάδα καλείται σε αλληλέγγυα στάση από αυτούς που έχουν καταστρατηγήσει κάθε έννοια ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.  Καλείται να σιωπήσει μπροστά στην πολιτική του «επιτήδειου ουδέτερου», που δρα εντός και εκτός της ΕΕ   αλλά επί τα αυτά μέρη της επεκτατικής και αναθεωρητικής του πολιτικής (Τουρκία). Καλείται  να φαντασιώσει ότι είναι μέτοχος, ενώ είναι καρπαζοεισπράχτορας των ευρωπαϊκών και νεοταξίτικων επιλογών.

Είναι φανερό, οι καταναλωτές των  μενού της μνημονιακής υποτέλειας και της αποικίας χρέους, αδυνατούν να αποδεχθούν οποιαδήποτε παρέκκλιση από τις διατροφικές τους συνήθειες…. 

 

Τα ματωμένα φεγγάρια της Ιερουσαλήμ

 

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Η κατάσταση στην Μέση Ανατολή , από την Γάζα και την Λιβύη μέχρι την Βαγδάτη είναι εκρηκτική και ανά πάσα στιγμή μπορούν να γενικευτούν οι εχθροπραξίες. Όσο για το Ισραήλ, τόσο η κυβέρνηση Νετανυάχου όσο και τα πανίσχυρα λόμπυ της στις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν πρόκειται να ησυχάσουν αν δεν «ρίξουν» την Τεχεράνη στο καναβάτσο, αν δεν υποχρεώσουν δηλαδή το Ιράν σε πλήρη πυρηνική «άνευ όρων παράδοση».

Όμως, τα προβλήματα που σχετίζονται με το Ισραήλ στην Μέση Ανατολή δεν έχουν μόνο γεωπολιτικό χαρακτήρα, αλλά επιδέχονται και θεολογικές ερμηνείες. Από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του, το σιωνιστικό κράτος ταυτίστηκε με την εκπλήρωση βιβλικών προφητειών και μεσσιανικών οραμάτων, τα οποία όμως αποκρύπτονται επιμελώς από την διεθνή κοινότητα.

 Όλες οι πολιτικές και στρατιωτικές πράξεις των Εβραίων κατά το δεύτερο ήμισυ του 20^ου αιώνα και την πρώτη δεκαετία του 21^ου προσανατολίζονται προς την έλευσή του Μεσσία. Οι πόλεμοι του Ισραήλ για την επέκτασή του, η καταπίεση των Παλαιστινίων, η προστασία του από την Αμερική, όλα αυτά συνδέονται στον θεολογικό τρόπο που πολιτεύεται το Ισραήλ με τους «έσχατους καιρούς».

Μέσα στα πλαίσια αυτής της μεσσιανικής φυσιογνωμίας του Ισραήλ εντάσσεται και η υστερία που έχει καταλάβει εβραϊκούς και βιβλικούς κύκλους για τα 4 κατακόκκινα, «ματωμένα», φεγγάρια (η τετράδα των Blood Moons) της περιόδου 2014-2015. Το φαινόμενο των «Blood Moons» παρουσιάζεται όταν η σελήνη φαίνεται κόκκινη λόγω της έκλειψής της.

Το σημαντικό είναι ότι και τα τέσσερα «ματωμένα φεγγάρια» συμπίπτουν με θρησκευτικές εορτές του Ισραήλ, πράγμα που θεωρείται σαν σημάδι ότι «έρχεται το ξίφος στον κόσμο», ότι μπαίνουμε δηλαδή σε εποχή πολέμου.

7 Αυγούστου: Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ασσυρίων….

 

 Σημείωση ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : Από καιρό σε καιρό, εκβάλλονται φωνές διαμαρτυρίας ή απελπισίας για τις γλώσσες ή διαλέκτους, που αποδυναμώνονται και χάνονται στη πορεία της εξέλιξης. Όμως οι φωνές αυτές έχουν κάτι το «ανώδυνο» και αβαθές, στο βαθμό που δεν συνδυάζονται με την  προβληματική για την  εξάλειψη και περιθωριοποίηση διαφόρων  λαών, που είναι οι «κομιστές» αντίστοιχων μέσων επικοινωνίας…

Οι Ασσύριοι έπαψαν να έχουν κρατική υπόσταση τόσο παλιά όσο το 612 προ Χριστού (!), όμως διατηρήθηκαν ως συλλογικότητα και υπέστησαν κανονική γενοκτονία από τους Νεότουρκους, τη δεύτερη δεκαετία του αιώνα που μας πέρασε…Οι Ασσυριακές κοινότητες διάλεξαν την 7^η Αυγούστου ως Ημέρα Μνήμης, έχοντας ως βάση ένα περιστατικό που συνέβη αργότερα, το 1933 : Τότε στο νεοσύστατο κράτος του Ιράκ, στην πόλη Σιμέλε, Ασσύριοι χωρικοί σφαγιάστηκαν από Ιρακινούς στρατιώτες και Κούρδους ατάκτους, σε ένα μακελειό που άρχισε στις 7 Αυγούστου. Πάνω από 3.000 Ασσύριοι –άντρες, γυναίκες και παιδιά– δολοφονήθηκαν. 

Το περιστατικό καλύφθηκε εκτενώς από τα δυτικά ΜΜΕ και αποτέλεσε τη βάση για την εκφώνηση  του όρου «Γενοκτονία» από τον Πολωνοεβραίο νομικό Ραφαήλ Λέμκιν, ο οποίος συνέγραψε Το έγκλημα της βαρβαρότητας και το παρουσίασε στην Κοινωνία των Εθνών μερικούς μήνες μετά τη σφαγή. 

Οι Έλληνες Ασσύριοι 

Χιλιάδες κατατρεγμένοι Ασσύριοι κατέληξαν και στην Ελλάδα πριν από δεκάδες χρόνια. Σήμερα μερικές  εκατοντάδες ζουν στη χώρα, και πέραν των συνηθειών τους που προσπαθούν να διατηρήσουν, και τη γλώσσα τους που επιχειρούν να κρατήσουν ζωντανή, συνδράμουν καθημερινά ανθρώπους από την ιστορική τους πατρίδα. 

Μιλώντας στο pontos-news.gr ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ασσυρίων Κυριάκος Μπατσάρας δήλωσε:

Εν όψει, Mνημείο των Ασσυρίων στο  Σικάγο 

Περάστε κόσμε, πουλάμε φτηνά

 

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΡΙΑΣΟΥΛΗ

 καθηγητή στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

«Στο καφενείον «Η ΕΛΛΑΣ» ο σαλτιμπάγκος πουλά τα νούμερα φτηνά... Τα νούμερα εμπλουτίζονται καθημερινά. Πρόσφατα προτάθηκε να παραμείνει στην Κρήτη ο Σήφης ο κροκόδειλος. Για να «αναπτυχθεί η περιοχή», όπως δήλωσαν όσοι προσμένουν εναγωνίως μεσσίες «επενδυτές» για να «αναπτυχθούν» ως διά μαγείας οι «αναξιοποίητες» περιοχές.

Αλλά τι έκανε η πολιτεία γι' αυτές τις περιοχές; Οργάνωσε κτηματολόγιο, δασικούς χάρτες, συστήματα διαχείρισης-αξιοποίησης αποβλήτων; Προώθησε σωστό χωροταξικό σχεδιασμό για να τις προστατεύσει από καταπατήσεις, πυρκαγιές, υπερβόσκηση, ρύπανση, κακοδιαχείριση; Στήριξε την πρωτογενή παραγωγή χωρίς στρεβλές επιδοτήσεις; Κατεδάφισε αυθαίρετα που φυτρώνουν δεκαετίες τώρα σε όλη τη χώρα, ή μήπως τα ανέδειξε στην πιο οργανωμένη διαδικασία "οικιστικής υποανάπτυξης", επιβραβεύοντας με νομιμοποιήσεις, εκπτώσεις και bonus τους αυθαιρετούντες ιδιώτες; Οι απαντήσεις είναι αποτυπωμένες στο σώμα της ρημαγμένης χώρας στο οποίο ασελγούσαν επί δεκαετίες οι ίδιοι άρχοντες που τώρα παρουσιάζονται σαν προστάτες, εκπρόσωποι της "ανάπτυξης".

Αλλά είναι η απώλεια φυσικών πόρων ανάπτυξη;

Οι αψιμαχίες του νέου μεγάλου πολέμου άρχισαν ;

Του JAMES PETRAS*

Πρόλογος  ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : Ο Κορνήλιος Καστοριάδης στο έργο του «Μπροστά στον πόλεμο» σκιαγραφούσε τη Μπρεζνιεφική Σοβιετική Ένωση, όπου η παραγωγική οικονομία βρισκόταν σε στασιμότητα ενώ αντίθετα η πολεμική οικονομία ανθούσε.  Ο Καστοριάδης  της δεκαετίας του 80 απέφευγε  να μιλήσει για αναπόφευκτο πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ-ΕΣΣΔ, περιοριζόμενος στην μετριοπαθή εκτίμηση για μια δυναμική που έχει κατεύθυνση προς την πολεμική σύρραξη.

Σήμερα η ειρωνεία της ιστορίας θέλει την παραγωγική οικονομία των ΗΠΑ σε τρομερή υστέρηση έναντι άλλων οικονομιών, ενώ αντίθετα η πολεμική της μηχανή είναι η πιο εξελιγμένη και προπονημένη του κόσμου. Όμως είναι αμφίβολο το κατά πόσο οι ΗΠΑ θα τολμήσουν να κάνουν ένα πόλεμο πλανητικής κλίμακας, με άμεσο στόχο τη Ρωσία, έστω και αν είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού ότι   ανταγωνιστές της  όπως η Κίνα και οι Ινδίες, γνωρίζουν μιαν εκρηκτική ανάπτυξη …

Από την άλλη πλευρά βέβαια υπάρχει το γνωστό «στερεότυπο», περί των καπιταλιστικών κρίσεων που δεν ξεπερνιώνται παρά μόνο με τον πόλεμο . Και πραγματικά, η κρίση του 1929-33  δεν ξεπεράστηκε πλήρως και μάλιστα οδήγησε σε ένα επόμενο υφεσιακό επεισόδιο το 1937,  μέχρι που ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος ανέλαβε τα περαιτέρω…Αντίθετα στην όλη συζήτηση υπεισέρχονται κι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η διεθνής οικονομία τελεί σε σχέσεις αλληλεξάρτησης λόγω των μεγάλων κινήσεων κεφαλαίου και εμπορευμάτων, και επομένως είναι αδύνατο να «αυτοπυροβοληθεί» με ένα Γ Παγκόσμιο Πόλεμο . Πάντως  αυτή η διαβεβαίωση ελάχιστα επαναφέρει τη καρδιά μας από την Κούλουρη,  δεδομένου ότι και πριν τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο η αλληλεξάρτηση των δυτικών  οικονομιών που αιματοκυλίσθηκαν ήταν εξαιρετικά ανεπτυγμένη…

Να υποθέσουμε, μετά από αυτές τις εισαγωγικές σκέψεις,  ότι η όξυνση των ανταγωνισμών μέσα σε υφεσιακές συνθήκες εγκυμονεί συγκρουσιακές καταστάσεις, αλλά όχι αναπόφευκτα και έναν παγκόσμιο πόλεμο; Να υποθέσουμε ότι η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται πάντα αλλά κάποτε-κάποτε  πρωτοτυπεί; Ευσεβής ο πόθος, αλλά είναι το καλύτερο που έχουμε, γι αυτή τη στιγμή… Γ.Σχ.

JAMES PETRAS* :  

Ο ΨΥΧΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΧΕΙ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΣΤΡΟΦΗ…

Χάος κυριαρχεί και εξαπλώνεται συνεχώς ενόσω εξοργισμένοι ηγέτες στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και οι πελάτες και σύμμαχοί τους επιδιώκουν πολέμους γενοκτονίας.

Μισθοφορικοί πόλεμοι στη Συρία∙ ισραηλινοί βομβαρδισμοί τρόμου στη Γάζα∙ πόλεμοι κατ’ εντολή στην Ουκρανία, το Πακιστάν, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη και τη Σομαλία.

Ινστιτούτο Ανοικτής Κοινωνίας : Οι Βούλγαροι απορρίπτουν το ευρώ....

Κωνσταντίνα Κούνεβα, ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ :

Στη Βουλγαρία…. εκατομμύρια πολίτες αναγκάζονται να χρησιμοποιούν ελάχιστα το ηλεκτρικό ρεύμα. Αποφεύγουν ακόμη και να ανάψουν το φως, γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς. Τους χειμερινούς μήνες ένας βασικός μισθός δεν φτάνει για να πληρώσει κανείς έναν λογαριασμό.

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2014/07/blog-post_24.html

Σε μελέτη του Ινστιτούτου Ανοικτής Κοινωνίας» που εδρεύει στη Σόφια, οι Βούλγαροι πολίτες σε ποσοστό που ξεπερνάει το 65% δήλωσαν πώς δεν επιθυμούν την αντικατάσταση του Λεβ με το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα.

«Δεν θέλουμε να πάμε ακόμη χειρότερα παθαίνοντας ότι έπαθαν οι Έλληνες. Υπάρχουν αρνητικές εμπειρίες πολλών άλλων ευρωπαϊκών χωρών που κατήργησαν το εθνικό τους νόμισμα και καθιέρωσαν το ευρώ», δηλώνουν.

Οι κάτοικοι της πρωτεύουσας της Βουλγαρίας έδειξαν μεγαλύτερη προτίμηση και υποστήριξη στο ενιαίο ευρωπαικό νόμισμα, αλλά στις επαρχιακές πόλεις το απέρριψαν στην συντριπτική του πλειονότητα, εκφράζοντας τη βεβαιότητα πώς μία τέτοια εξέλιξη θα έχει αρνητικά αποτελέσματα.

EMΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕΙΡΑΙΑ , και ένα υστερόγραφο…

Λέει η ανακοίνωση του «Εμπορικού Συλλόγου Πειραιά» :

«Ο νέος ενιαίος φόρος ακινήτων [ ΕΝΦΙΑ]  αλλά και η χρονική συγκυρία που καταλογίστηκε  ΕΚΤΕΛΕΣΕ κατ’ εντολή της κυβέρνησης όλη την ελληνική αγορά. 

Λίγες μονό μέρες μετά τον δυσβάστακτο φόρο εισοδήματος για εμπόρους και  καταναλωτές και εν μέσω της χειρότερης εκπτωτικής περιόδου των τελευταίων ετών, άλλος ένας φόρος προστίθεται στην καταγεγραμμένη αδυναμία των φορολογουμένων που ήδη αδυνατούν να πληρώσουν ρυθμίσεις και οφειλές  των προηγουμένων ετών.      

Τα ειδοποιητήρια του ΕΝΦΙΑ , που στις περισσότερες  περιπτώσεις είναι υπολογισμένα με αντικειμενικές άξιες διπλάσιες των πραγματικών,  έβγαλαν ξαφνικά νέους πωλητές ακίνητων στα μεσιτικά γραφεία σε μια αγορά που απλά δεν υπάρχουν αγοραστές!                                            

Διερωτόμαστε  πρώτον τι νόημα έχει ο καταλογισμός φόρων όταν υπάρχει φυσική αδυναμία πληρωμής τους και δεύτερον από πού θα έρθει η επαγγελλόμενη ανάπτυξη όταν τα 3/4 των επιχειρήσεων έχουν καταστεί φορολογικά και ασφαλιστικά μη ενήμερες. 

Μας ανησυχεί  από την άλλη, η στάση της αντιπολίτευσης που αντί να καταθέτει φρέσκες και βιώσιμες προτάσεις στο τραπέζι εκμεταλλεύεται το αδιέξοδο και την αγανάκτηση του κόσμου με ανούσιες  υποσχέσεις που δεν οδηγούν πουθενά. 

O Αλέξης Τσίπρας στο Άγιο Όρος – και ένα υπόρρητο νόημα…

Δεν ξέρω αν ο Αλέξης Τσίπρας προσχώρησε στη μεταφυσική, ή αν αποφάσισε να διατηρήσει το προνομιακό καθεστώς της Ορθοδοξίας στην ελληνική πολιτεία. Υποθέτω ότι τίποτε από τα δυο παραπάνω δεν συμβαίνει, αλλά και να συνέβαινε, οι επιπτώσεις του μεσοπρόθεσμα θα ήταν μικρές.

Υπάρχει όμως ένα  υπόρρητο νόημα που  «εκπέμπει» η συγκεκριμένη επίσκεψη ενός κορυφαίου αριστερού σε ένα κορυφαίο εκκλησιαστικό χώρο :  Κι αυτό δεν είναι άλλο από τη διάχυση  του αντιμνημονιακού μηνύματος, από το  λαϊκοδημοκρατικό  πρόταγμα  προς  όλες τις κοινωνικές συνιστώσες,  που δηλώνουν το παρών τους στο σύγχρονο δράμα του Ελληνισμού. Που δηλώνουν ενάντιες στη  σύγχρονη χρηματοπιστωτική αποικιοκρατία και στα νέα ιμπεριαλιστικά δεσμά…..

Ο Στάλιν το 1942 επέτρεψε την «επανεκκίνηση» της Ρωσικής Ορθοδοξίας και τη συστράτευσή της στον  μεγάλο πατριωτικό πόλεμο… Ακόμα και εάν δεν υπάρχει κάποιο «σχέδιο» στην περίπτωση της επίσκεψης Τσίπρα, το σίγουρο είναι ότι αυτή   προωθεί μια ακόμη δυναμική   συμπαράταξης με όλους όσους αγωνιούν για το μέλλον της χώρας. Που θέλουν αυτή τη χώρα με τα όλα της, με την ιστορία και τον πολιτισμό της :   όχι «χώρο» εκποιήσιμο και οικοπεδοποιήσιμο, αλλά Πατρίδα.....

Συμβάσεις για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων με τη διαδικασία «ανοικτής πόρτας» (open door)

Ερώτηση προς τον  Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής(06.08.2014) των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Χαράς Καφαντάρη, Νάσου Αθανασίου, Ευγενίας Ουζουνίδου,Στάθη Παναγούλη και Θανάση Πετράκου

Όπως ανακοινώθηκε από το ΥΠΕΚΑ στις 14.04.2014 υπογράφηκαν οι συμβάσεις για την παραχώρηση περιοχών της Δ. Ελλάδας (Ιωάννινα, Πατραϊκός και Κατάκωλο) για την έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων.

Η κυοφορία για την κατάληξη στην απόφαση υπογραφής συμβάσεων κράτησε 863 (!) ημέρες, ενώ η όλη διαδικασία σημαδεύτηκε από πλήθος εξωθεσμικών διαδικασιών (χρησιμοποίηση επιτροπών εμπειρογνωμόνων αντί του θεσμοθετημένου φορέα κ.α.π.), ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια αυτού του χρονικού διαστήματος ο αρμόδιος φορέας (σύμφωνα με τους εν ισχύι νόμους 2285/95 και 4001/11), παρά τις φιλόδοξες αρμοδιότητες του, παραμένει ανύπαρκτος, χωρίς Δ.Σ. (μόνο πρόεδρος και αντιπρόεδρος έχουν διοριστεί) και προσωπικό.

Η κυβέρνηση όλη αυτή την περίοδο αρνείται επιμελώς να ενημερώσει την Ελληνική Βουλή, ενώ κυκλοφορούν πληροφορίες για λήψη δεσμεύσεων εκ μέρους του Υπουργού για «πάγωμα» του φορολογικού συντελεστή ή και για επιπλέον φοροαπαλλαγές προς τις εταιρείες που υπέγραψαν τις σχετικές συμβάσεις.

Δεδομένου ότι, οι διαδικασίες ερευνών και η εξόρυξη υδρογονανθράκων, με τους όρους που φημολογούνται ότι περιλαμβάνονται, δεσμεύει μακροχρόνια την χώρα και προσδιορίζει τις κατευθύνσεις τις εφαρμοζόμενης πολιτικής,

Ερωτάται ο κος Υπουργός:

Yπερηχητικές πτήσεις και ξερό ψωμί…

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 9.8.14

Από τις απαρχές της εμφάνισής τους τα  υπερηχητικά αεροπλάνα καταγγέλθηκαν για τις επιδράσεις που ασκούν στη στοιβάδα του  όζοντος , με αποτέλεσμα να  αποδυναμώνουν μια βασική  άμυνα του πλανήτη απέναντι στην υπεριώδη ακτινοβολία.…

Πέρασαν κάποια χρόνια  μετά τη δεκαετία του 70 και τη δρομολόγηση 20 περίπου κονκόρντ,  και   η  κύρια ευθύνη για την μείωση της στοιβάδας του όζοντος «μετατέθηκε» στους χλωροφθοροάνθρακες, όμως  μια νέου τύπου κριτική των  αεροπορικών επιπτώσεων  στην ατμόσφαιρα   αναδύθηκε από διάφορους μελετητές και οργανώσεις. Μια από αυτές, οι «Φίλοι της Γης», έκαναν πολύχρονη    καμπάνια για την απογραφή  των επιπτώσεων των αερομεταφορών και για την ανάγκη εσωτερίκευσης του περιβαλλοντικού κόστους από τις  αεροπορικές επιχειρήσεις….

Τελικά το φτηνό αεροπορικό εισιτήριο γλύτωσε από τις βολές των «Φίλων της Γης» (!), όπως  παράλληλα η στοιβάδα του όζοντος «γλύτωσε» από  το υπερηχητικό Κονκόρντ, καμάρι της Αγγλογαλλικής  αεροδιαστημικής βιομηχανίας των σίξτις. Διαμεσολάβησε βέβαια και το ατύχημα του Ιουλίου του 2000,  που συνέτριψε αυτό το  κατεξοχήν εντυπωσιακό  αεροσκάφος, με το παρουσιαστικό αρπακτικού  πτηνού.

Το κονκόρντ  εγκαταλείφθηκε το 2003,

Η σκιά του ολοκληρωτισμού… …πάνω από τον πλανήτη

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Για «αντισημιτική έκρηξη μίσους» στις διαδηλώσεις για τη Γάζα κάνει λόγο το Συμβούλιο των Εβραίων της Γερμανίας. Φαίνεται οι φίλοι μας περίμεναν «έκρηξη αγάπης» προς τους Εβραίους για τη συνεχιζόμενη σφαγή στη Γάζα, το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην ιστορία.

Δίπλα, στη Γαλλία, από τότε που εξελέγη ο Σαρκοζί και ακόμα περισσότερο επί των αξιοθρήνητων «Σοσιαλιστών» του Ολλάντ, στην εξωτερική πολιτική και τα ΜΜΕ έχει καθοριστική επιρροή  – και δεν την κρύβει, όπως αλλού - το Συμβούλιο Εβραϊκών Θεσμών (CRIF). Σύμφωνα με τη Monde, το CRIF ανάγκασε τον Σαρκοζί να επιλέξει τον Κουσνέρ αντί του Βεντρίν ως ΥΠΕΞ. Ο «αρχιτέκτων» του πολέμου στη Λιβύη Μπερνάρ-Ανρί Λεβί καυχήθηκε δημοσίως ότι τόκανε για το Ισραήλ. Λογική άρα η απαγόρευση διαδηλώσεων για τη Γάζα. Ενδεικτική όμως των προόδων του ολοκληρωτισμού στην Ευρώπη. ‘Οσο για τον γράφοντα παραμένει «συνωμοσιολόγος», σε αντίθεση με ορισμένους «φίλους» της αριστεράς, που νομίζουν ότι τους σέβονται όταν καλοπιάνουν τους δυνατούς (κούνια που τους κούναγε!).

Διερωτάται κάποιος γιατί ένας λαός με την κολοσσιαία ιστορική πείρα και την τεράστια συμβολή  στον πολιτισμό (κυρίως βέβαια οι «αιρετικοί» μεταξύ τους),   που θα μπορούσε να είναι πόλος ακτινοβολίας στη Μέση Ανατολή και όλη την υφήλιο, δεν καταλαβαίνει τις ενδεχόμενες μακροχρόνιες συνέπειες των εγκλημάτων.

«Η ελληνική διπλωματία εξαντλείται σε τηλεφωνικές επαφές»

Της Νάντιας Βαλαβάνη

Συνέντευξη στο "vima.gr" και στον δημοσιογράφο Άγγελο Αθανασόπουλο( 4.8.2014)

  

Πρόσφατα, ο ΣΥΡΙΖΑ επέδωσε ψήφισμα στην πρεσβεία του Ισραήλ με αφορμή τα τραγικά γεγονότα στη Γάζα. Εκτιμάτε ότι η ευθύνη για τα όσα συμβαίνουν εκεί σήμερα είναι αποκλειστική ευθύνη του Τελ Αβίβ; 

«Οι σημερινές εξελίξεις εντάσσονται στο πλαίσιο της στρατηγικής, που ακολουθεί σταθερά το Ισραήλ για το Παλαιστινιακό: αγνόηση των αποφάσεων του ΟΗΕ, εποικισμός, αποκλεισμός 1,8 εκ. ανθρώπων στη Γάζα, στρατιωτικές εισβολές επίσης το 2008-2009 και Νοέμβριο 2012 με χιλιάδες αμάχους νεκρούς και τραυματίες, ανάμεσά τους πολλά παιδιά, ουσιαστική απόρριψη διεθνών πρωτοβουλιών επίλυσης του Παλαιστινιακού κ.λπ. Η σημερινή έκρηξη βαρβαρότητας, παραβιάζοντας για άλλη μια φορά κάθε αρχή διεθνούς δικαίου, είναι συνεπακόλουθη εξέλιξη μιας πολιτικής, που δεν έθεσε τις προϋποθέσεις για τη συνύπαρξη, με διεθνείς εγγυήσεις, δυο κυρίαρχων κρατών και επέμεινε ότι η ασφάλεια του ισραηλινού λαού και του κράτους του θα μπορούσαν να εξασφαλιστούν μέσω της συνέχισης της κατοχής, του εποικισμού και με στρατιωτικά, κυρίως, μέσα. Σήμερα επείγει ο τερματισμός της στρατιωτικής εισβολής στη Γάζα, αλλά και η αναγνώριση του αδιέξοδου όλης της ακολουθούμενης πολιτικής ως προϋπόθεση για να υπάρξουν βήματα προόδου στη γνωστή, από τις αποφάσεις του ΟΗΕ, κατεύθυνση ουσιαστικής επίλυσης». 

Πως κρίνετε την πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης στην ισραηλινοπαλαιστινιακή διένεξη και σε σχέση με την ευρύτερη αναταραχή στη Μέση Ανατολή; Έχετε κάποιες προτάσεις να καταθέσετε προς συζήτηση, ώστε να διαμορφωθεί μία πιο ενεργητική ελληνική εξωτερική πολιτική στο μέτωπο αυτό; 

Δεμένες, αλλά ελεύθερες….

Φωτογραφίζουν την αντίθεσή τους στην φωτογραφική τροπολογία, που  δίνει το ελευθέρας στην "Ελληνικός Xρυσός" να συνεχίσει το καταστρεπτικό της έργο ανενόχλητη.......

Είναι 12 γυναίκες  της Χαλκιδικής, στις περιβόητες Σκουριές,  «δεμένες» στο κιγκλίδωμα αλλά ελεύθερες,  που  δείχνουν την εμμονή και το χρονικό βάθος του αγώνα ενάντια στο  παράνομο εργοστάσιο της «Ελληνικός Χρυσός» . Και που ακόμη καλούν ΤΩΡΑ  κάθε συμπαραστάτη, να ενωθεί μαζί τους ενάντια σε αυτή την  εξοργιστική  τροπολογία του Μνημονιακού υπερ(παρα)κράτους …..

Απόδραση από την σκοτεινή γεωγραφία

 Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη* 

Paul Craig Roberts, Αμερικανός οικονομολόγος, πρώην μέλος του υπουργικού συμβουλίου του Ρήγκαν :  

«Η Ουάσιγκτον θέτει σε κίνδυνο ολόκληρο τον κόσμο. Αν η Ρωσία πεισθεί ότι η Ουάσιγκτον προτίθεται να κλιμακώσει την κρίση στην Ουκρανία σε πόλεμο παρά να την επιλύσει, θα καθίσει να περιμένει, ή θα κτυπήσει πρώτη; ......Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί παραμένουν σιωπηλοί την ώρα που η Ουάσιγκτον ωθεί την κρίση προς τον πόλεμο. Αν δεν φθάσουμε στον πόλεμο, ο μόνος λόγος θα είναι ότι ο Πούτιν θα εμφανισθεί με μια λύση που η Ουάσιγκτον δεν θα μπορέσει να αρνηθεί, όπως συνέβη στην περίπτωση της Συρίας και του Ιράν. [«Washington is Humanity’s Worst Enemy»]

Βρισκόμαστε στην κορύφωση μιας εποχής που χαρακτηρίζεται από τεράστια ανασφάλεια, μόνιμη κρίση και απουσία οποιουδήποτε νόμιμου στάτους κβο. Είναι η πρώτη φορά τους τελευταίους δύο αιώνες που ο κόσμος έχει παντελή έλλειψη οποιουδήποτε θεσμικού διεθνούς συστήματος ή δομής.

Κανένας από τους υφιστάμενους παγκόσμιους θεσμούς –η Ε.Ε., το ΝΑΤΟ, η Ισλαμική Διάσκεψη, ο Αραβικός Σύνδεσμος, ο ΟΗΕ ή οποιοσδήποτε άλλος- δεν παρέχει στοιχειώδη ασφάλεια ούτε εμπνέει καμμιά αισιοδοξία στους λαούς του κόσμου. Οι φερόμενες σήμερα ως κυρίαρχες δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, αυτές που διακήρυξαν και επιδιώκουν την επιβολή μιας νέας παγκόσμιας τάξης, δεν προέκυψαν από καμμία ιστορική αναμέτρηση ούτε διεθνή συνθήκη αλλά, δρώντας κυριολεκτικά σαν «αεροπειρατές», άρπαξαν τον πλανήτη μετά την δεκαετία του ’90, παίζοντας «εν ου παικτοίς», και τον οδηγούν στην άβυσσο.

Πίσω από την βιτρίνα της παγκοσμιοποίησης κρύβεται ένα ολόκληρο σκιώδες υπερκράτος κρατικών μυστικών, κρυφών στρατιωτικών βάσεων, «αόρατων» περιοχών από τον μέσο άνθρωπο, κρυμμένων εργαστηρίων όπου διαμορφώνονται «black projects» και απόρρητων υπηρεσιών που συνιστούν αυτό που οι γνωρίζοντες αποκαλούν «μαύρο κόσμο».

Ανάμεσά μας δρα και κινείται μια εξ ολοκλήρου σκιώδης βιομηχανία μυστικών αποστολών, πτήσεων χωρίς χαρακτηριστικά και περιτοιχισμένων χώρων με στρατιωτικά συρματοπλέγματα, που αναβιώνουν εικόνες από το Γ’ Ράϊχ και τα μυστικά πειράματα των Ναζί.

Αυτός ο μαύρος κόσμος συνολικά μπορεί να απασχολεί εκατομμύρια άτομα, στρατιωτικούς και πολιτικούς εργαζόμενους που έχουν εξουσιοδοτήσεις ασφαλείας υψηλής διαβάθμισης και οι δραστηριότητές τους παραμένουν εντελώς αθέατες από κάθε δίκτυο παγκοσμίως.

Όπως λέει ο Trevor Paglen, συγγραφέας του βιβλίου «The Dark Geography of the Pentagon’s Secret World», «Αυτή την στιγμή, σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια άτομα στις ΗΠΑ έχουν μυστικές άδειες για να δουλεύουν σε απόρρητα προγράμματα, σε αντίθεση με τα σχεδόν 1,8 εκατομμύρια πολίτες που απασχολεί φανερά το αμερικανικό δημόσιο». Εκπληκτικό!

Ποτέ (ψώνια) την Κυριακή

Έχω ξαναμιλήσει γι αυτό, όμως εύλογα  υποθέτω ότι οι περισσότεροι αναγνώστες αυτού του ιστότοπου δεν το γνωρίζουν….

Ο πατέρας μου, ήταν μικρό χωριατόπουλο  όταν στάλθηκε  στις αρχές του προηγούμενου αιώνα από τον πατέρα του σε ένα μαγαζί στα Τρίκαλα Θεσσαλίας. Το μαγαζί λεγόταν «λίγο απ’ όλα» και δούλευε όλες τις ημέρες της εβδομάδας, από το πρωϊ ως το βράδυ. Το 1911, η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου θέσπισε την Κυριακή –αργία, κι αυτό  ήταν σταθμός στις συνδικαλιστικές και κοινωνικές διεκδικήσεις της εποχής. Ο πατέρας μου, πιο πολύ κι από  τη συγκεκριμένη  αλλαγή που έδινε στους ανθρώπους ανάσες ζωής,   είχε σημειώσει   την αηδιαστική αντίδραση κάποιας  εφημερίδας των γαιοκτημόνων, που είχε κυκλοφορήσει υπό τον τίτλο : ΑΠΕΡΑΝΤΟΝ ΤΕΜΠΕΛΧΑΝΕΙΟΝ !

Σήμερα η εξέλιξη φαίνεται να ολοκληρώνει ένα κύκλο,  με την επιστροφή σε ένα εργασιακό καθεστώς  που – πέραν των άλλων – κατακερματίζει τον όποιο ελεύθερο χρόνο και καταβυθίζει την ποιότητα ζωής…

Η αντίσταση σε αυτή την Νεαντερντάλια  ρύθμιση που υπαγορεύεται από τις πολιτικές  του μεγάλου εμπορικού κεφαλαίου, δεν είναι αμελητέα. Κι ακόμη δεν είναι μια αντίσταση  που την κάνουν «άλλοι», εμποροϋπάλληλοι, μικροκαταστηματάρχες, κλπ. κι εμείς απλώς συμπαραστεκόμαστε και  χειροκροτάμε – αλλά μια αντίσταση στην οποία μπορούμε να συμμετέχουμε άμεσα  : ΑΠΟΦΕΥΓΟΝΤΑΣ ΝΑ ΨΩΝΙΣΟΥΜΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ

Από την ανακοίνωση του Συντονιστικού Δράσης ενάντια στη κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, σημειώνουμε :

1 Σχόλιο + 1 κείμενο στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ (+ κεντροαριστερών ) + 1 κείμενο αποκλειστικά στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ + Διακήρυξη Κομμουνιστικών –Αριστερών Κομμάτων

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : Οι μεγάλες πατριωτικές και δημοκρατικές πρωτοβουλίες πρέπει να εμπλέκουν ευρύτερες δυνάμεις, εντός και εκτός  του ΣΥΡΙΖΑ. Με το σκεπτικό αυτό και λαμβάνοντας υπόψη   το περυσινό περιστατικό (όπου γνωστή πατριωτική πρωτοβουλία εξατμίσθηκε  μετά το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ….) ο υποφαινόμενος  και άλλοι αυτού του χώρου, αποφύγαμε να υπογράψουμε ένα κείμενο ενδοΣΥΡΙΖΑΪΚΟ, που δεν θα λειτουργούσε ενωτικά  και που θα παρουσίαζε σαφώς υποτιμημένη τη κοινωνική δυναμική για μια πραγματικά δημοκρατική και αντικατοχική λύση του κυπριακού προβλήματος.

Όσον αφορά τα κείμενα που ακολουθούν : Σημειώσαμε οπωσδήποτε κάποιες από τις υπογραφές  στο  πρώτο κείμενο («ΕΤΟΣ ΚΥΠΡΟΥ») : Αυγερινός Παρασκευάς, Κανελλόπουλος Λάμπρος, Κοπά Μαριλένα, Νταλάρα Άννα, Ξενογιαννακοπούλου Μαριλίζα, Σιφουνάκης Νίκος, Τζανετάκος Γιάννης, Χρυσόγελος Νίκος, Κύρκος Μίλτος –  με κατανόηση προς τη διαχρονική προσαρμογή  ορισμένων  στους συσχετισμούς δυνάμεων . Σημειώσαμε επίσης και την υπογραφή  της   Ρένας Δούρου, που μας είχε πει τόσα πολλά και τόσο πατριωτικά  στη προεκλογική της καμπάνια.

 Αξιοσημείωτο είναι το σχόλιο που κάνει ο Σάκης Αρτινός για την απουσία του ζητήματος των αγγλικών βάσεων στη Κύπρο και στα τρία κείμενα, για την ευθύνη της ΕΕ όσον αφορά τις εξελίξεις καθώς επίσης για το ύφος της διακήρυξης των 34 κομμάτων :  «η Διακήρυξη…. υπερέχει ασφαλώς ως προς την κατεύθυνση και τη λιτότητά της έναντι των δύο άλλων κειμένων….»

Γι αυτό τον αγώνα, που μερικοί νομίζουν ότι εξαντλείται με κάποιες υπογραφές κειμένων και με κάποιες συμβουλευτικές υπηρεσίες προς τους «παραγωγούς αποφάσεων», πρέπει να υπογραμμιστεί ότι θα είναι Μαραθώνιος, ότι δεν θα είναι μόνο εργασία  γραφείου, ότι θα είναι πολυσχιδής και ευρηματικός. Και ό,τι ήθελε προκύψει….

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΧΙΖΑΣ

To Μέγαρο και οι κυβερνητικοί «παίδαροι»…..

Σχετικά με τα δημοσιεύματα που αφορούν το μέλλον του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, η Μαρία Κανελλοπούλου, βουλευτής Αχαΐας και συντονίστρια της ΕΕΚΕ Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

“Τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε ένα συστηματικό παιχνίδι διαρροών στον Τύπο σχετικά με το μέλλον του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Σκοπός των διαρροών είναι να βολιδοσκοπηθεί η κοινή γνώμη και να προετοιμαστεί το έδαφος για την οριστική λύση των προβλημάτων του Μεγάρου.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, το κράτος φέρεται να αναλαμβάνει την εξυπηρέτηση των χρεών του Μεγάρου, με αντάλλαγμα την απόκτηση της κυριότητας των κτιρίων του Μεγάρου και της πλειοψηφίας στο Δ.Σ του Οργανισμού. Όπως ήδη έχει αναδείξει ο ΣΥΡΙΖΑ, η πολιτική αυτή έχει παρελθόν τουλάχιστον δεκαετίας, καθώς, με υπουργικές αποφάσεις των ετών 2004, 2005 και 2007, το ελληνικό Δημόσιο έχει εγγυηθεί δάνεια ύψους 245.000.000 Ευρώ, τα οποία έχουν προσαυξηθεί με τόκους υπερημερίας.

Οι Γυναίκες στην Τουρκία γελάνε, αλλά η πολυπολιτισμικότητα δεν είναι για γέλια…

Το «νούμερο» ήταν  ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Τουρκίας Μπουλέντ Αρίντς και συγκεκριμένα η δήλωσή του ότι οι γυναίκες «δεν πρέπει να γελούν δυνατά δημοσίως». Μια δήλωση στα πλαίσια ομιλίας  του για την ηθική διαφθορά, όπου ο κ. Υποπρωθυπουργός  δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει την αξία της αγνότητας… 

Οι γυναίκες της Τουρκίας  αντέδρασαν στις  σκοταδιστικές  δηλώσεις του  Αρίντς με έναν πραγματικά έξυπνο και καλαίσθητο τρόπο, αναρτώντας  πολλές γελαστές  φωτογραφίες  τους  στο Twitter και στο Instagram  . …. Η είδηση λέει ότι υπήρξαν περισσότερα από 300.000 tweets με τον όρο «kahkaha» (σ.σ. σημαίνει γέλιο στα τούρκικα) ενώ δημιουργήθηκαν  και τα hashtags #direnkahkaha («Αντισταθείτε Γελώντας») και #derenkadin («Γυναίκες Αντισταθείτε»…

Να προσθέσουμε σε αυτή την είδηση και την άλλη, που αφορούσε την προγραμματιζόμενη κλειτοριδεκτομή δεκάδων χιλιάδων γυναικών από τους Ισλαμοφασίστες; Με αυτήν δεν μπορεί να γελάει κανείς….

Ο αμερικανισμός, θανάσιμη απειλή για την ανθρωπότητα

του  Κώστα  Λάμπου

Κάποιοι, σήμερα, αντιλαμβάνονται την αμερικάνικη απειλή και προσπαθούν να αποτρέψουν αυτή την εφιαλτική εξέλιξη, με γιατροσόφια, προτείνοντας την αναβάθμιση του ΟΗΕ σε ένα είδος παγκόσμιας κυβέρνησης ή κάτι άλλο αντίστοιχο[1]. Όμως ο Ηγεμόνας δεν αφήνει περιθώρια για ψευδαισθήσεις και διευκρινίζει πως, «η μοναδική παγκόσμια κυβέρνηση που μπορούμε έστω και κατά το ελάχιστο να πούμε ότι θα ήταν δυνατή σήμερα, είναι μια παγκόσμια αμερικανική δικτατορία»[2].

Και φυσικά κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν πιστεύει πως ο Ηγεμόνας είναι πρόσωπο, ένα οποιοδήποτε από αυτά τα θλιβερά ανθρωπάκια που κατά καιρούς παριστάνουν τον πλανητάρχη, αλλά στην ουσία «δεν είναι παρά ασήμαντοι υπάλληλοι των πολυεθνικών εταιριών», όπως χαρακτηριστικά δηλώνει ο αμερικανός συγγραφέας Γκορ Βιντάλ. Ο σύγχρονος Ηγεμόνας είναι ο ‘αμερικανισμός’, η σύγχρονη αμερικάνικη ολιγαρχία που λειτουργεί σαν το συλλογικό κέντρο καθοδήγησης του παγκόσμιου καπιταλισμού[3], με τη βοήθεια του σιδηρού βραχίονα των 1000 περίπου αμερικανικών βάσεων ανά τον κόσμο και τους περίπου 2 500 000 μισθοφόρους με στόχο την εδραίωση της Pax Americana[4]. Η παρακάτω, μεταξύ πολλών αντίστοιχων, περιγραφή, μας δίνει την πραγματική εικόνα της Ηγεμονίας:

«Δεν υπάρχει δραστηριότητα που να ωθεί περισσότερο στην παγκοσμιοποίηση από το εμπόριο, δεν υπάρχει ιδεολογία που να ενδιαφέρεται λιγότερο για τα έθνη από τον καπιταλισμό, δεν υπάρχει μεγαλύτερη αμφισβήτηση για τα σύνορα από την αγορά. Από πολλές απόψεις οι εταιρείες διαδραματίζουν σήμερα σημαντικότερο ρόλο στις παγκόσμιες υποθέσεις από τα έθνη. Τις αποκαλούμε πολυεθνικές, θα ήταν όμως πιο ορθό να τις χαρακτηρίσουμε υπερεθνικές, ή μεταεθνικές, η ακόμα και αντεθνικές, γιατί εναντιώνονται στην ιδέα του έθνους και σε κάθε άλλη τοπική ιδέα που τις περιορίζει στο χώρο και στο χρόνο. Οι πελάτες δεν είναι πολίτες συγκεκριμένου έθνους, ή μέλη μιάς τοπικής φυλής. Ανήκουν στην παγκόσμια φυλή των καταναλωτών που έχουν κοινές ανάγκες και επιθυμίες, φυσικές, αλλά και κατασκευασμένες…»[5].

Μια παρόμοια διαπίστωση κάνουν και οι Financial Times, η, δεδομένων των συνθηκών, εγκυρότερη ίσως οικονομική εφημερίδα στον κόσμο: «υπάρχει μια de facto παγκόσμια κυβέρνηση, την οποία αποτελούν οι υπερεθνικές εταιρείες» και υπάρχει, συμπληρώνει ο Νόαμ Τσόμσκι «μια πραγματική παγκόσμια κεντρική εξουσία, αυτή των υπερεθνικών εταιρειών, οι οποίες έχουν στην ιδιοκτησία τους το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη»[6].

Η στρατηγική του Βλαντίμιρ Πούτιν και η αδυναμία του Ομπάμα

 

Του  Λεωνίδα  Αποσκίτη *

Οι αντιδράσεις του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν στις δυτικές βλέψεις για την Ουκρανία, όπως και στην ισραηλινή πολιτική εξουδετέρωσης του καθεστώτος της Συρίας, έχουν ευρέως χαρακτηρισθεί ως η αρχή ενός νέου Ψυχρού Πολέμου. Στην πραγματικότητα, όμως, η Ρωσία δεν έχει την πρόθεση ούτε την δυνατότητα να αμφισβητήσει το σύνολο της ευρωπαϊκής τάξης, ούτε βέβαια να πυροδοτήσει ένα παγκόσμιο επαναστατικό κίνημα.

Οι υποστηρικτές του σιωνιστικού μιλιταρισμού στις ΗΠΑ, μασκαρεμένοι σε Αμερικανούς θεωρητικούς, προώθησαν και στήριξαν για χρόνια την επιθετικότητα της εξωτερικής πολιτικής των αμερικανικών κυβερνήσεων, ιδίως των νεοσυντηρητικών του Μπους.

Σήμερα ανησυχούν για τις «στρατηγικές αυταπάτες» του Ομπάμα και το πιο ανησυχητικό είναι ότι ενισχύουν τις ισραηλινές αυταπάτες για πρώτο χτύπημα κατά του Ιράν, που μπορεί να αποτολμήσει μόνο του το Τελ Αβίβ.

Η παρακάτω ανάλυση του Michael Doran, συνεργάτη του Κέντρου Saban για την Πολιτική στην Μέση Ανατολή (Brookings Institution) και πρώην διευθυντή του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας στην κυβέρνηση του Τζωρτζ Μπους, αντικατοπτρίζει αυτές τις διαθέσεις των neocons και του φιλο-ισραηλινού λόμπυ στις ΗΠΑ απέναντι στις «ρεβανσιστικές φιλοδοξίες», όπως τις χαρακτηρίζουν, της Ρωσίας:

«Δεν είναι μόνο η Ουκρανία. Τι μας λένε οι κινήσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν στην Ανατολική Ευρώπη για το πώς βλέπει την Μέση Ανατολή.

Η προεξάρχουσα προσπάθεια του Ομπάμα να αποκαταστήσει τις σχέσεις με τη Ρωσία, είχε τις ρίζες της στην πεποίθηση ότι η κύρια αιτία του ρωσο-αμερικανικού ανταγωνισμού στη Μέση Ανατολή πηγάζει από τον πόλεμο της προηγούμενης κυβέρνησης Μπους κατά της τρομοκρατίας, ο οποίος θεωρήθηκε από τον Ρώσο ηγέτη ως πρόσχημα για τον έλεγχο της παγκόσμιας εξουσίας.

Ο Λευκός Οίκος του Ομπάμα θεώρησε την αποξένωση του Πούτιν ως στρατηγικό σφάλμα, που στερούσε τις Ηνωμένες Πολιτείες από έναν δυνητικά πολύτιμο συνεργάτη. Ο Πούτιν, ανεξάρτητα από τα ελαττώματά του, είναι ρεαλιστής: κάποιος με τον οποίον μπορείς να κάνεις συμφωνία σε διάφορες καταστάσεις, όπως στην Μέση Ανατολή, όπου η Ρωσία και η Αμερική έχουν πολλά κοινά ενδιαφέροντα. Μόλις ο Πούτιν κατανοήσει πλήρως τους Αμερικανούς, με τον τερματισμό των πολέμων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, ο ρωσικός φόβος περί αμερικανικής επιθετικότητας θα διαλυθεί και θα ανθίσει η ρωσο- αμερικανική συνεργασία.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ «ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ» ΓΙΑ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ

ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ-ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Η Επιτροπή «Ελλάδα-Κύπρος» συμμετέχει στις κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες
όλων των πολιτικών δυνάμεων, που καταγγέλλουν τις βαρβαρότητες και τα
εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων πολιτών της Γάζας.
Ακόμη η  Επιτροπή χαιρετίζει τις κινητοποιήσεις των Ισραηλινών πολιτών εντός
του Ισραήλ, που αγωνίζονται με το δικό τους τρόπο στη δική τους έπαλξη, με
στόχο την ειρήνη στην περιοχή.
Τα συγκεκριμένα εγκλήματα πολέμου των Ισραηλινών στρατιωτικών δυνάμεων δεν
συμψηφίζονται με όσα αντίστοιχα διαπράχθηκαν στο μακρινό ή κοντινό παρελθόν,
ούτε  νομιμοποιούν οποιαδήποτε «λογική αντιποίνων ». Τη στιγμή που ο
Σιωνισμός  επιδιώκει «μέσα στη διεθνή αναμπουμπούλα» να προωθήσει τα
επεκτατικά του σχέδια, οι λαοί της περιοχής έχουν περισσότερο από ποτέ
ανάγκη να επιλύσουν τα προβλήματά τους μέσα σε συνθήκες ηρεμίας, ασφάλειας
και σταθερότητας, με γνώμονα το Διεθνές Δίκαιο.
Σήμερα  έχει γίνει αντιληπτό από όλους τους Δημοκράτες και Πατριώτες, ότι οι
διχαστικές και ιδιοτελείς πολιτικές της Νέας Τάξης και των υποτακτικών της,
είναι υπεύθυνες για τη καταστροφή κοινωνιών της Β.Αφρικής και της Ασίας, ενώ
ανάλογα ιδιοτελείς λύσεις  , αντίθετες στη διεθνή νομιμότητα και στο
ευρωπαϊκό κεκτημένο, προγραμματίζονται για τη περίπτωση της Κύπρου.
Χρέος όλων μας  είναι το να παρεμποδίσουμε τα σφαγή που διεξάγεται στη Γάζα,
αλλά και τη «σφαγή με το βαμβάκι» που μεθοδεύεται  εις βάρος της Κυπριακής
Δημοκρατίας, μέσω ενός νεοαποικιακού  σχεδίου  Ανάν

Aυτολογοκρίνεται o ECONOMIST για να μην προβάλλεται η ελληνική Α.Ο.Ζ !

Του Νίκου  Καραβαζάκη

Στις 20 Ιουνίου 2013, το περιοδικό ” THE ECONOMIST ” διοργάνωσε δημόσια συζήτηση-αντιπαράθεση ( debate ) μεταξύ του καθηγητή κ. Θ. Καρυώτη και του δικαστή στην Χάγη κ. Χ. Ροζάκη. Το θέμα ήταν ” Ναι ή όχι σε μονομερή οριοθέτηση της ΑΟΖ; “. Χορηγός επικοινωνίας ήταν η ” Ναυτεμπορική “.

Η συζήτηση επί του θέματος χαρακτηρίστηκε “ιστορική” διότι παρατέθηκαν και αντιπαρατέθηκαν το σύνολο των επιχειρημάτων και μάλιστα από τον κ. Θ. Καρυώτη αποκαλούμενο και “πατέρα της ελληνικής Α.Ο.Ζ.” αλλά και τον κατ’ εξοχήν πολέμιο άσκησής της και πρωταγωνιστή του ” κατευνασμού ” κ. Χ. Ροζάκη. Προετοιμαστικά της συνάντησης διέρρευσε πως κατ’ απαίτηση Ροζάκη το θέμα άλλαξε: ενώ ήταν “… μονομερής ανακήρυξη… ” σε “… μονομερής οριοθέτηση…” ώστε να πιεστεί  ( αντιδεοντολογικά ) ο κ. Καρυώτης αφού η ανακήρυξη προηγείται της οριοθέτησης κατά το Διεθνές Δίκαιο των Θαλασσών.

Τελικά η συζήτηση κατέληξε σε συντριπτική νίκη του κ. Θ. Καρυώτη και το κοινό, με αναμφισβήτητο τρόπο και ψήφους 236 ( 76,4 % ) έναντι 73 στο σύνολο των 309 παρευρισκόμενων ( ανάμεσά τους και υπάλληλος της τουρκικής πρεσβείας ) την επικύρωσε.

Τα Αμερικανικά χρηματοπιστωτικά όρνεα εμμένουν στην ληστεία της Αργεντινής

Του ΚΩΣΤΑ ΗΣΥΧΟΥ*

Το 2001 μετά την γνωστή σε όλους μας σκηνή του ελικοπτέρου από την  «Κάσα Ροσάδα» που φυγάδευε τον τότε πρόεδρο της χώρας και την κυβέρνηση του Φερνάντο ντε λα Ρούα, η Αργεντινή είχε ένα εξωτερικό χρέος που ξεπερνούσε τα 93 δισ. δολάρια.

Η μονή εφικτή λύση εκείνη την περίοδο, που θα διαφύλαττε την εθνική κυριαρχία της χώρας αλλά και την αξιοπρέπεια του λαού της, ήταν η στάση πληρωμών έναντι των δανειστών. Ακολούθησε η απόφαση του αείμνηστου Πρόεδρου Νέστωρ Κίρχνερ να προτείνει κούρεμα της τάξης του 65,93%. Το 93% των δανειστών δεχτήκαν το κούρεμα, ενώ το υπόλοιπο 7% πούλησε τα δάνεια σε αμερικάνικα hedge funds, που τα αγόρασαν στο 10% της άξιας τους! Έτσι διατήρησαν το δικαίωμα, κάποια στιγμή, να εισπράξουν το 100% από την Αργεντινή με όλα τα «νόμιμα» τοκοχρεολύσια.

Μια «καθαρή δουλειά» η οποία σήμερα στη χώρα μας και στους κύκλους των δανειστών αποκαλείται “business as usual”, αφού τα  δάνεια των Ελληνικών τραπεζών έχουν κτυπήσει «κόκκινο» προ πολλού. Ταυτόχρονα την περίοδο που διανύουμε, οι ίδιες οι τράπεζες, πωλούν σε εξευτελιστικές τιμές ανείσπρακτα δάνεια σε «όρνεα» (συγκεκριμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που αξιοποιούν "φιλικό" προς αυτές ξένο δικαστικό δίκαιο, που σήμερα ισχύει στην χώρα μας) διαβλέποντας στην Ελλάδα, την κατάλληλη στιγμή,  να προχωρήσουν σε μια ληστρική επιδρομή έναντι των δανειζομένων στην Ελλάδα(ιδιωτικό χρέος)  με όρους αποικιοκρατίας έξω από το Ελληνικό δίκαιο, γεγονός που θα επέφερε τεράστια υπερκέρδη, έξω από κάθε διεθνές και εθνικό, ηθικό και δικαστικό  δίκαιο.

Ο Θάνατος του «Αγροτάκου»

Ένα ακόμα καρφί έβαλε η «όμορφη» κα Ο. Κεφαλογιάννη στους αγρότες, αφαιρώντας αντικείμενο των αγροτικών επαγγελμάτων από τους επαγγελματίες αγρότες, με την συνέργεια-ψήφιση από τους Βουλευτές της τροπολογίας για τον Αγροτουρισμό.

Μέχρι σήμερα όλοι γνώριζαν ότι αγροτουρισμός ήταν προσφορά τουριστικών υπηρεσιών από επαγγελματίες αγρότες. Με την τροπολογία που ψηφίσθηκε ο αγροτουρισμός ορίζεται πλέον ως αυτοτελής ή συνεργαζόμενη τουριστική επαγγελματική δραστηριότητα, «ροκανίζοντας» το πεδίο των αγροτικών επαγγελμάτων.

Τα αγροτικά επαγγέλματα μέχρι σήμερα ήταν ο γεωργός, ο κτηνοτρόφος, ο ψαράς και ο δασοκόμος και, ΜΟΝΟ συμπληρωματικά προς τα τέσσερα παραπάνω, η παραγωγή ενέργειας, η μεταποίηση και εμπορία των ιδιοπαραγόμενων προϊόντων και ο αγροτουρισμός.

Μέχρι σήμερα ο αγροτουρισμός , από πλευράς στρατηγικής, ήταν η διαχείριση κινδύνων των ετεροβαρών ετήσιων «συμβολαίων με τον Θεό», που έκαναν οι πραγματικοί επαγγελματίες αγρότες. Έτσι, οι αγρότες, είχαν ένα 10-20% εισόδημα από εναλλακτική πηγή, που μπορούσε να τους εξασφαλίσει την επιβίωση, σε περιπτώσεις δυσμενών εξελίξεων στην αγροτική παραγωγή ιδιαίτερα λόγω καιρού ή ασθενειών.

Στον χώρο της αγροτικής κοινωνίας τα αγροτικά επαγγέλματα δρούσαν συμπληρωματικά, μόνα περιθώρια για άμιλλα. Με την εισαγόμενη απορύθμιση εξωθούνται πλέον οι τοπικές  κοινωνίες στον άκρατο ανταγωνισμό, χαρακτηριστικό της οικονομίας της αγοράς, που , από ότι καταγράφεται διεθνώς, είναι ο θάνατος της κοινωνικής οικονομίας, και της κοινωνίας, κατ αρχήν της αγροτικής.

Με την μορφή «μνημόσυνου», αν προσπαθούσαμε απλά να καταγράψουμε τις ευθύνες για τον «θάνατο του αγρότη», την καταστροφή της αγροτικής κοινωνίας και την προεξοφλούμενη ίδια κατάληξη των ελλήνων, ως πολιτισμού, εύκολα θα εντοπίζαμε, χωρίς πρωταγωνιστική κατάταξη: