Όταν η Κίνα πατάει πόδι….

 Μια δυτική δημοσιογράφος παραιτήθηκε πρόσφατα από το πρακτορείο Russia Today, κρίνοντας ότι μεροληπτεί στην εκφορά ειδήσεων σχετικά με την κατάρριψη του Μαλαισιανού αεροσκάφους στην Ανατολική Ουκρανία… Από την άλλη πλευρά όμως εντείνονται οι υποψίες ότι οι δυτικές πηγές  «βιάζονται» να βγάλουν συμπεράσματα, φυσικά εναντίον των Ρώσων  αυτονομιστών…

Έτσι το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Νέα Κίνα  προειδοποίησε  τη Δύση να μην  βιαστεί να εμπλέξει τη Ρωσία στην κατάρριψη του αεροπλάνου των Malaysia Airlines, προσθέτοντας  ότι οι υπεύθυνοι θα πρέπει να προσαχθούν στη δικαιοσύνη για αυτή την «απαράδεκτη τρομοκρατική ενέργεια».

Ηγέτες από όλο τον κόσμο ζήτησαν να διεξαχθεί διεθνής έρευνα μετά την κατάρριψη του Boeing 777 με 298 επιβαίνοντες, ενώ δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η Ουάσινγκτον υποπτεύεται ότι το αεροπλάνο καταρρίφθηκε από έναν πύραυλο εδάφους-αέρος που έριξαν οι αυτονομιστές αντάρτες.

Σε αντιπαράθεση με αυτή την «υποψία» που διαμορφώνει δυσμενείς εντυπώσεις εναντίον της Ρωσίας και των φιλορώσων της Ουκρανίας,  το Νέα Κίνα μετέδωσε : «Η κατηγορία είναι προφανώς βιαστική, καθώς οι αξιωματούχοι παραδέχθηκαν ότι δεν γνωρίζουν προς το παρόν ποιος ευθύνεται για την επίθεση, ενώ την ίδια ώρα καταδίκασαν τη στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας»… Το ίδιο πρακτορείο υπογράμμισε ότι  η βασική προτεραιότητα προς το παρόν είναι η συνεργασία «ώστε να εντοπιστούν οι πραγματικοί ένοχοι, αν υπάρχουν».

«Αν το αεροπλάνο αποδειχθεί ότι καταρρίφθηκε από πύραυλο, οι δράστες θα πρέπει να προσαχθούν στη δικαιοσύνη παρά τα κίνητρά τους και τις δικαιολογίες, καθώς πρόκειται για μια απαράδεκτη τρομοκρατική ενέργεια».

40 χρόνια, σαν τα φτερά….

«Αφήστε τι λέμε. Να δήτε τι εύκολα που αναπροσαρμοζόμαστε -  να δήτε τι εύκολα που περικόπτουμε τα όνειρά μας»

Κώστας Μόντης

 

Σε διάφορα «πολιτικά» ζητήματα συνηθίζεται οι ποιητές να εκβάλλουν πεσιμιστικές  νότες, όπως ο Καβάφης  στις «Θερμοπύλες»  ή ο Κύπριος Μόντης  στις ανθολογημένες  από τον Γ.Π Σαββίδη «Στιγμές»  .Όμως η  πολιτική μπορεί  να γίνεται ποιητικότερη της  ποίησης και να αναδημιουργεί όνειρα και ελπίδες, στο βαθμό που υπερβαίνει  τις τρέχουσες πολιτικές νόρμες .

Ας συνεχίσουμε λοιπόν  να “λέμε”   τα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο χωρίς να “αναπροσαρμοζόμαστε” :  Χωρίς εκείνους τους συμψηφισμούς ,που καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι «όλοι κάνουν κακές πράξεις». Χωρίς  παιδαγωγικούς τακτικισμούς ,  χωρίς κατευναστικές  συμπεριφορές  με κριτήριο την αποτροπή νέων τουρκικών απαιτήσεων .

Ήταν ένα Σάββατο πρωί, πριν 40 χρόνια, όταν μαθαίναμε στις δουλειές μας  την κήρυξη γενικής επιστράτευσης. Σηκωθήκαμε και φύγαμε  για τα σπίτια και τις γειτονιές  μας, όπου  ήταν ήδη σε εξέλιξη   μαζική έφοδος επί παντός μπακαλικού . Στους δρόμους η κίνηση ήταν χαοτική, με  τόσο  κόσμο σε  τόσες  τροχιές  ώστε να θυμίζει «ελεύθερα ηλεκτρόνια» - κατά την απόφανση  παλιού γνώριμου, με σπουδές φυσικής…

Ο αποχωρισμός από τους οικείους μου ήταν συγκινητικός ,  όμως  μεταγενέστερα έφτασε  να μου θυμίζει ενσταντανέ  ταινίας  των Μόντυ Πάϊθονς :  Στην Κάντζα  Αττικής που παρουσιαστήκαμε ως επιστρατευμένοι   γινόταν της τρελής, τόσο ώστε να μας διώξουν (!) για την επόμενη ημέρα…

Το NEW TRAP που εμφανίζεται ως NEW DEAL στους ιδιοκτήτες οικιακών φωτοβολταϊκών.....

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκαν οι συνελεύσεις του ΠΑΣΥΦΩΣ (Πανελλήνιος Σύλλογος Φωτοβολταϊκών Στέγης)

στους Νομούς Αττικής, Άρτας, Ιωαννίνων, Ημαθίας, Θεσσαλονίκης και Σερρών. Τις συνελεύσεις τίμησαν βουλευτές, εκπρόσωποι κομμάτων και πολιτικών φορέων και ο κ. Πέτρος Τσικούρας Γεν. Γραμματέας της ΠΟΣΠΗΕΦ.

Περίπου 900 ιδιοκτήτες οικιακών φωτοβολταϊκών προσήρθαν συνολικά στις συνελεύσεις. Οι ιδιοκτήτες εκδήλωσαν με έντονο τρόπο την αγανάκτηση τους για τις πράξεις του ΥΠΕΚΑ και για το λανθασμένα αναφερόμενο NEW DEAL (ΝΕΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ), όπου κάθε άλλο παρά συμφωνία ήταν, αλλά, μια NEW TRAP (ΝΕΑ ΠΑΓΙΔΑ). Μια παγίδα όπου μικρομεσαίοι πολίτες έδωσαν στο χέρι και εν μέσω κρίσης, κατά μέσο όρο 30.000 ευρώ και δέσμευσαν τα σπίτια τους για 25 έτη. Αντάλλαγμα ήταν μια σύμβαση προτεινόμενη από την ίδια την πολιτεία – η οποία πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι έρχεται να την τροποποιήσει μονομερώς.

Στις συνελεύσεις ορχικά έγιναν τοποθετήσεις και παρουσιάσεις από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και τους εκπροσώπους του ΠΑΣΥΦΩΣ. Στη συνέχεια ο Νομικός Σύμβουλος του ΠΑΣΥΦΩΣ Δρ. Ηλίας Κολλύρης παρουσίασε τη στρατηγική που προτείνει να ακολουθηθεί και αναφέρθηκε στην καθημερινή αποστολή εξωδίκων σε ΥΠΕΚΑ, ΡΑΕ και ΔΕΗ από τα χιλιάδες μέλη του ΠΑΣΥΦΩΣ.

Πολλοί ιδιοκτήτες ήρθαν πιο κοντά στο συλλογo, εκλέχθηκαν εκπρόσωποι σύμφωνα με το καταστατικό του ΠΑΣΥΦΩΣ, και έγιναν πρεσβευτές του αγώνα για την προάσπιση των δίκαιων αιτημάτων των οικιακών Φ/Β. Επειδή στον αγώνα αυτό κανένας δεν περισσεύει, όλοι οι ιδιοκτήτες καλούνται  να συστρατευτούν στον ΠΑΣΥΦΩΣ. 

Ραντεβού στις υπόλοιπες συνελεύσεις ανά την Ελλάδα!!!

Καταρρίφθηκε (;) και από ποιους(;) το Μαλαισιανό αεροσκάφος;

Του Γιάννη Σχίζα*

Οι έρευνες οπωσδήποτε βρίσκονται σε εξέλιξη, όμως είναι σαφές ότι υπάρχει πολιτικό συμφέρον για την απόδοση ευθυνών στην «άλλη πλευρά». Επομένως  στην όλη αναζήτηση νομιμοποιούνται και τρίτα μέρη…

Από τις μέχρι τώρα πληροφορίες μπορούμε να πούμε :

-        η απότομη εξαφάνιση του αεροσκάφους από τις οθόνες ραντάρ και ενώ βρισκόταν σε ύψος 33.000 ποδών, είναι δηλωτική της άμεσης καταστροφής του συστήματος transponder – κύριου και εφεδρικού -  που χρησιμοποιεί κάθε αεροπλάνο προκειμένου να μεταδίδεται η πορεία του στα πολιτικά συστήματα ραντάρ. Αλλά μια τέτοια άμεση καταστροφή μπορεί να προέλθει μόνο από έξωθεν προσβολή, που στη συγκεκριμένη περίπτωση σημαίνει «πρόσκρουση» κάποιου  ξένου σώματος, προφανώς βλήματος…

-        Το ύψος  των 33000 ποδών  όπου πετούσε το μαλαισιανό αεροσκάφος  ήταν απολύτως νόμιμο και ξεπερνούσε το μέγιστο ύψος των 32000 ποδών, μέχρι το οποίο εκτεινόταν η απαγόρευση πτήσεων στην περιοχή. Η πιθανότητα αντιαεροπορικής βολής  εναντίον του λόγω «παρανάγνωσης» του ύψους από επίγειες  στρατιωτικές δυνάμεις, δεν μπορεί να αποκλεισθεί.

-        Η συντριβή του αεροσκάφους επί ουκρανικού εδάφους, 60 χιλιόμετρα πριν την είσοδό του στο ρωσικό εναέριο χώρο, ρίχνει υποψίες εκατέρωθεν, όμως είναι γεγονός  ότι η πλευρά των ρώσων αυτονομιστών που ελέγχουν την περιοχή ήταν σε  πλεονεκτικότερη θέση όσον αφορά τη στόχευση του αεροπλάνου.

        Η υπόθεση ότι το μαλαισιανό αεροπλάνο καταρρίφθηκε λόγω της ομοιότητάς του με το αεροπλάνο του Πούτιν, που υποτίθεται ότι ακολουθούσε την ίδια πορεία,  υποβαθμίζει το IQ των ρωσικών αρχών  ασφαλείας. 

Εννέα προϋποθέσεις συνεργασίας, στην απάντηση Τσίπρα προς Κουβέλη – η 9η σημαντικότερη όλων…..

Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ  απάντησε στον Πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ  με ευγενικό τρόπο, και οπωσδήποτε όχι με την υπεροψία ενός  πολιτικού νεόπλουτου -  ξέρετε, με  εκείνο το στυλάκι   που ενδημεί  στη πολιτική σκηνή και εξωτερικεύεται με συμπεριφορές   όπως αυτή του  Σ. Θεοδωράκη προς τον Φ. Κουβέλη….[La Kentroaristera ce moi, http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2014/07/la-kentroaristera-ce-moi.html  ]

Ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε 9 προϋποθέσεις, από τις οποίες η 9^η είναι η πλέον σημαντική – κατά τη γνώμη μου:

«…. παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας για την αντιμετώπιση της ανεργίας, με ενίσχυση του προγράμματος δημόσιων επενδύσεων καθώς και  με την στήριξη μορφών κοινωνικής οικονομίας ώστε η ανάπτυξη να στηριχτεί στην αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία και όχι στα συντρίμμια θεσμών και εγγυήσεων ».

Ένα πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων είναι σημαντικό, όπως είναι σημαντική και μια εξωστρεφής παραγωγική προσπάθεια με βάση τους όρους της διεθνούς ανταγωνιστικότητας. Όμως η «στήριξη μορφών κοινωνικής οικονομίας», που αρχίζει να εμπεδώνεται στο λόγο του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί διέξοδο άμεσης αποτελεσματικότητας, άμεσης κινητοποίησης εγχώριων παραγωγικών δυνάμεων  και  μείωσης του σημερινού εφεδρικού στρατού εργασίας (=άνεργοι) που πιέζει προς τα κάτω τους μισθούς.. Δεν πρόκειται για μια αριστερή «εθνική ροβινσονιάδα» αλλά για μια γραμμή  οικονομικής αντίστασης απέναντι στις λυσσώδεις πιέσεις που  αναπόφευκτα θα ασκήσει το διεθνές  σύστημα, σε περίπτωση πολιτικής ανατροπής στην Ελλάδα.

Και μια τέτοια οικονομική αντίσταση , με την υποστήριξη συλλογικών, δημοτικών, εθελοντικών και άλλων πρωτοβουλιών στον παραγωγικό τομέα , αλλά και με την   επανενεργοποίηση της μικρής επιχειρηματικότητας , θα εισπραχθεί – πέραν των άλλων – και  ως  μεγαλύτερη ευστάθεια από μια αυριανή αντιμνημονιακή κυβέρνηση….

Οι υπόλοιπες 8 προϋποθέσεις συνεργασίας στην επιστολή Τσίπρα προς Κουβέλη :

Στην ΥΔΡΑ, για τα 40 της τουρκικής εισβολής….

Το Σάββατο, 19 Ιουλίου και ώρα 20.30, ο Δήμος Ύδρας  (Δήμαρχος  Άγγελος Λ.Κοτρώνης)οργανώνει εκδήλωση μνήμης για την επέτειο των 40 χρόνων από  το πραξικόπημα, την εισβολή και κατοχή στην Κύπρο.

Ομιλητές θα είναι οι

Κώστας Ζουράρης, συγγραφέας, καθηγητής του Πανεπιστημίου 8 στο Παρίσι

Σάββας Καλεντερίδης, εκδότης-συγγραφέας

Γιάννης Σχίζας, συγγραφέας, μέλος της επιτροπής «Ελλάδα-Κύπρος»

Θα ακολουθήσει απαγγελία ποιημάτων της Αντρέα Δημητρίου  από την ίδια και την ηθοποιό Ματίνα Ντούσκου. Στο χώρο της εκδήλωσης (αίθουσα Μελίνα Μερκούρη) θα εκτίθεται και εικαστικό υλικό 

Ο Στρατός των Επαναστατών της Συνείδησης

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Ένα φάντασμα πλανιέται πάλι πάνω από την Ευρώπη, αλλά και όλο τον κόσμο: Ο μυστικός στρατός που δεν θέλει τον Μεγάλο Αδελφό και την παγκόσμια αυτοκρατορία του!

Ο νεοϊμπεριαλισμός των Ηνωμένων Πολιτειών προσπάθησε να επαναφέρει, στα πλαίσια της Νέας Τάξης, την ρωμαϊκή αυτοκρατορική συμπεριφορά κατά γράμμα. Το υπ’ αριθμόν ένα μάθημα των Ρωμαίων ήταν ότι δεν φθάνει να είναι μια χώρα μεγάλη δύναμη, αλλά πρέπει ολόκληρος ο κόσμος να το γνωρίζει αυτό και να την φοβάται. Όπως οι Ρωμαίοι ανέπτυξαν τις τεχνικές προπαγάνδας της εποχής τους για να αποδείξουν την ισχύ τους, έτσι η 24ωρη κάλυψη των αμερικανικών επιχειρήσεων και της «ενσωματωμένης» πλύσης εγκεφάλου στα διεθνή ΜΜΕ προωθεί τον ίδιο σκοπό.

Όμως, η πεποίθηση ότι οι ελεύθερες ανταλλαγές, τα ανοιχτά σύνορα, η μετατροπή των ανθρώπων σε σύγχρονους νομάδες, η παγκοσμιοποίηση και η διάδοση του δυτικού πολιτισμού είναι κάτι καλό για ολόκληρο τον κόσμο, αμφισβητείται πλέον ευρέως και δυναμικά. Η τάση να ωφεληθούμε μεν από την καλή κληρονομιά της Δύσης (επιστημονική, κοινωνική κλπ...), αλλά να κλείσουμε την πόρτα στον Εκδυτικισμό και τις προτεραιότητες του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού, διατυπώνεται ανοικτά από προβληματισμένους ανθρώπους, ανεξάρτητα από τις φιλοσοφικές ή θρησκευτικές καταβολές τους. Και ενώ φαίνεται ότι ο βόθρος της απληστίας διαποτίζει σιγά-σιγά όλο τον κόσμο, η ιδεολογία τής απο-ανάπτυξης κερδίζει συνεχώς έδαφος ακόμα και μέσα στις ίδιες τις αναπτυγμένες δυτικές χώρες. Φωνές για μια επιστροφή σε κλασσικές ηθικές αξίες, στην φυσική αρμονία και για μια επαναστατική «παραδοσιοκρατία» δυναμώνουν μέρα με την μέρα.

Ο αγώνας (κατά της Χρυσής Αυγής)να δοθεί στον πολιτικό στίβο

Της Πολιτικής Κίνησης «Δημιουργία ξανά»

Μολονότι δεν έχουμε εμπειρία ανακριτή, όπως ο Άγιος Πειραιώς, θεωρούμε ότι η κλιμάκωση της δικαστικής αντιμετώπισης της Χρυσής Αυγής κάνει καλό μόνο στη Χρυσή Αυγή. Ο αγώνας έπρεπε να δοθεί στο πολιτικό επίπεδο. Αλλά ποιος θα τον έδινε; Η Χρυσή Αυγή παρανομεί εμφανώς. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ παρανομούν νομιμοφανώς. Στην συνείδηση μεγάλου μέρους των ψηφοφόρων το δεύτερο είναι χειρότερο από το πρώτο. Αν η Δικαιοσύνη έδειχνε την ίδια σπουδή για την προστασία της νομιμότητας, όπως δείχνει τώρα με τις προφυλακίσεις των στελεχών της Χρυσής Αυγής, το μισό τουλάχιστον πολιτικό προσωπικό της μεταπολίτευσης θα έπρεπε να είναι στη φυλακή. Το να χρησιμοποιεί πολλά μέτρα και πολλά σταθμά δεν προστατεύει το κύρος της, ούτε πείθει τον πολίτη για την ανεξαρτησία της.

Το ρητό με την γυναίκα του Καίσαρα ισχύει και για την Κυβέρνηση και για την Δικαιοσύνη. Δεν φαίνονται ανεξάρτητες. Πιστεύει κανείς ότι είναι;

Ολιγοπωλιακή βιομηχανική γεωργία αποφασίστηκε στο Eurogroup για την Ελλάδα

Της Γεωργίας Παπαγεωργίου   - εφημερίδα ΑΥΓΗ

 

Αν σας έλεγαν, ότι σε δέκα χρόνια από τώρα θα υπάρχουν μόνο τέσσερις εταιρείες, που θα αναλαμβάνουν την καλλιέργεια, παραγωγή, επεξεργασία των αγροτικών προϊόντων, τα οποία θα διοχετεύουν σε μία μόνο εταιρεία, με σκοπό να τα εξάγει, εξουδετερώνοντας κάθε παραγωγό ή αγρότη, που δεν συνεργαζόταν, θα λέγατε, ότι συνωμοσιολογούμε. Αν σας παραθέταμε τη σχετική μελέτη, που εγκρίθηκε (εκτός από την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους) στο Eurogroup της 5ης Μαΐου 2014; Για την υλοποίηση του σχεδίου, θα αντληθούν κεφάλαια από το ΕΣΠΑ, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο, στο οποίο θα συμμετάσχει και η γερμανική αναπτυξιακή τράπεζα KfW
Πριν λίγο καιρό οι παραγωγοί των λαϊκών απήργησαν. Κάθε φορά, που ένας κλάδος αντιδρά, θεωρείται, ότι το κάνει για να μη χάσει τη βολή του. Έτσι επικρατεί ο απαραίτητος για τη διακυβέρνηση των Ελλήνων εσωτερικός διχασμός. «Αιτία της απεργίας δεν ήταν μόνο οι θέσεις στις λαϊκές, όπως όλα τα συστημικά Μέσα δείξανε», εξηγεί ο Λεωνίδας, παραγωγός που πουλάει τα προϊόντα του σε λαϊκές της Αθήνας, «αλλά η εξαφάνιση των παραγωγών»...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ «ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ»

Στις 20 Ιουλίου συμπληρώνονται 40 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, που έγινε με πρόσχημα το προδοτικό  χουντικό πραξικόπημα εναντίον του νόμιμου Προέδρου της χώρας  στις 15 Ιουλίου 1974 και με  κοινή ή  παράλληλη δράση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, των Ηνωμένων Πολιτειών και  του ΝΑΤΟ.

Έκτοτε οι προσπάθειες  για τη λύση του ζητήματος της εισβολής και κατοχής  μεγάλου τμήματος της μεγαλονήσου, προσέκρουσαν στην τουρκική αδιαλλαξία και επιθετικότητα, ενώ παράλληλα υπονομεύθηκαν από την ελλαδική και κυπριακή ενδοτικότητα .  Η εισδοχή της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση  το 2004 δεν απέφερε  ασφάλεια και προοπτικές λύσης , ενώ τα πράγματα χειροτέρευσαν σαφώς μετά την υπαγωγή   Ελλάδας και Κύπρου στο καθεστώς των μνημονίων και   την αποδόμηση του τραπεζικού συστήματος της τελευταίας. H τρέχουσα οικονομική επίθεση έχει μεταβάλλει Κύπρο και Ελλάδα σε «αποικίες χρέους» και συνιστά – συνδυαζόμενη με τις γεωπολιτικές πιέσεις και την προδοσία της άρχουσας τάξης και του πολιτικού προσωπικού – τη μεγαλύτερη απειλή κατά της ανεξαρτησίας και κυριαρχίας του ελληνικού λαού μετά τη γερμανοφασιστική κατοχή.

Σήμερα το άγχος της «μη-λύσης» βαραίνει την ελλαδική και κυπριακή πλευρά,  χωρίς όμως να εκτιμάται ότι και από αυτή τη «μη-λύση» υπάρχει η ακόμη χειρότερη «λύση» ενός νέου σχεδίου Ανάν, με την επιβολή συνομοσπονδιακού μορφώματος  και  οιονεί προτεκτοράτου.

Οι παρεμβάσεις της Νέας Τάξης στην ευαίσθητη  περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, με άλλους «παίχτες» κάθε φορά αλλά με στόχο την ιδιοποίηση του μόχθου των λαών και  την επιβολή ανθελληνικών λύσεων , προκαλούν ανησυχία σε όλους τους Έλληνες πατριώτες. Η Κύπρος, το Αιγαίο, η Θράκη, τα βαλκανικά σύνορα, οι περιοχές εξόρυξης υδρογονανθράκων, βρίσκονται σε σχέση αλληλεπίδρασης , η δε αποσταθεροποίηση στη μια περιοχή μπορεί να αποβεί «κολλητική» για τις άλλες.

40 χρόνια ιστορίας, μας καλούν να αποφύγουμε τα  λάθη του παρελθόντος. Μας καλούν να προωθήσουμε την ενότητα και κοινή δράση του οικουμενικού ελληνισμού, να ξεπεράσουμε αυταπάτες, να ξεπεράσουμε τη λογική των «Λόμπυ» και να  αναζητήσουμε συμπαραστάτες στους λαούς της ΕΕ και όλου του κόσμου.  

Όταν η ΕΕ αποφάσιζε τον... πρωθυπουργό της Ελλάδας!

του Γιώργου Δελαστίκ*

Financial Times :"......Ο Γιώργος Παπανδρέου εμφανίζεται ως «πολιτικός βλαξ» που δεν καταλαβαίνει τι του γίνεται την ώρα που τον ανατρέπουν. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος παρουσιάζεται ως «ακόρεστα βουλιμικός της εξουσίας», που συνωμοτεί την ώρα που καίγεται η χώρα……”

Συγκλονιστικές ήταν οι αποκαλύψεις των Financial Times του Λονδίνου για το παρασκήνιο της ανατροπής του Γιώργου Παπανδρέου από την πρωθυπουργία της Ελλάδας το Νοέμβριο του 2011 και το ρόλο που έπαιξαν η Γερμανία, η Γαλλία και η ΕΕ στην εκτροπή αυτή. Εξίσου συνταρακτικά είναι τα όσα φέρνει στο φως της δημοσιότητας η βρετανική εφημερίδα για το ρόλο του προέδρου της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο. 

Αυτός μετέτρεψε τον Αντώνη Σαμαρά από αντιμνημονιακό σε μνημονιακό, αυτός διέγνωσε τη φιλοδοξία του Ευάγγελου Βενιζέλου να «φάει» τη θέση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ από τον Γιώργο Παπανδρέου, αυτός επέλεξε τον Λουκά Παπαδήμο για πρωθυπουργό της χώρας – έναν τραπεζίτη, δηλαδή, έμπιστο του Βερολίνου για να αντικαταστήσει το λαομίσητο λόγω Μνημονίου αλλά εκλεγμένο από το λαό Γιώργο Παπανδρέου.

Οι πρόσθετες αποκαλύψεις του κατά την εποχή εκείνη υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ Τίμοθι Γκάιτνερ στο βιβλίο του Τεστ αντοχής για τη στάση των Γερμανών απέναντι στη γερμανόδουλη κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου - Κουβέλη, που είχε ήδη σχηματιστεί, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο το 2012, αφενός συμπληρώνουν την εικόνα και, αφετέρου, οδηγούν σε βαθύτερο προβληματισμό για τη φύση της ΕΕ.

Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι είναι μύθος ο ισχυρισμός πως η ΕΕ είναι εγγυητής των δημοκρατικών αρχών διακυβέρνησης.

«Πολύς-πολύς-πολύς καιρός»1 μετά: ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠ’ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ 1974

Της ΝΑΝΤΙΑΣ ΒΑΛΑΒΑΝΗ

Τις επόμενες μέρες συμπληρώνονται τρεις μεγάλες 40χρονες επέτειοι:

-40 χρόνια από το πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β’  με ενθάρρυνση (κυβερνητικών κύκλων τουλάχιστον) των ΗΠΑ. (15.7.1974).

-40 χρόνια από την εισβολή της Τουρκίας, που κατέληξε σε περίπου 4.000 νεκρούς, 1619 αγνοούμενους και 200.000 εκτοπισμένους απ’  τα σπίτια τους, στην κατοχή του 37% του νησιού και τη δημιουργία του «ψευδοκράτους» στη Βόρεια Κύπρο (20.7.1974).

-40 χρόνια από την κατάρρευση της χούντας και την πολιτική αλλαγή που ακολούθησε ανοίγοντας τον κύκλο της Μεταπολίτευσης - μετά από  συμβιβασμό μεταξύ χούντας, αμερικανών και ελληνικού αστικού πολιτικού κόσμου (22-24.7.1974)

Θα επιχειρήσουμε μια σύντομη διερεύνηση της σημερινής κατάστασης του Κυπριακού με άξονα τις συνομιλίες ε/κ-τ/κ στη βάση της Κοινής Διακήρυξης Αναστασιάδη-Έρογλου (14.2.2014), στην οποία κατάληξε ο εξάμηνος πρώτος γύρος των νέων συνομιλιών, ο λεγόμενος και «διερευνητικός». Ή, όπως το έθεσε από μεριάς Ελλάδας ο ΥΠΕΞ κ. Βενιζέλος (1.7.2014): «Το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης είναι πολύ απλό. Όλα κινούνται, υποχρεωτικά, εντός του πλαισίου των σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας, του ευρωπαϊκού κεκτημένου, μιας λύσης διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδιακής, όπως αυτή έχει ήδη οριοθετηθεί από τον Πρόεδρο Μακάριο το 1977.»

Είναι όντως έτσι;

                                   Δημόσια στάση και κινήσεις…

Η κινητικότητα μετά τον τερματισμό των συνομιλιών Χριστόφια-Ταλάτ (2008-2012) εμφανίζεται και πάλι έντονη. Οι δύο πλευρές διακηρύσσουν την αποφασιστικότητα τους για συμφωνία υπό τη νέα αρχή διαπραγμάτευσης «τίποτα δεν έχει συμφωνηθεί, μέχρι να συμφωνηθούν όλα». Αντίθετα με την προηγούμενη περίοδο, που η προσπάθεια ήταν να «κλείνουν» ένα-ένα τα κεφάλαια: Συνταγματικό, εδαφικό, εγγυήσεις ασφάλειας-αποστρατιωτικοποίηση, πρόσφυγες-έποικοι,  περιουσιακό. (Ο διαχωρισμός σε «κεφάλαια», αντικειμενικά υποβιβάζει το χαρακτήρα του προβλήματος ως θέμα εισβολής και κατοχής και το αναβαθμίζει ως πρόβλημα δυσαρμονίας συμβίωσης μεταξύ δύο εθνικών κοινοτήτων).

Ούτε στα δάκρυα ούτε στη λήθη(η μάστιγα των μνημοσύνων.....)

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

Και στης νύχτας το λαμπάδιασμα
να πυκνώνει ο δεσμός μας
και να σμίγει παλιές κι αναμμένες τροχιές
με το ροκ του μέλλοντός μας…

Μία από τις μάστιγες που απειλούν να εξαρθρώσουν τον, ας πούμε, αντικατοχικό χώρο στην Κύπρο, είναι η μάστιγα των μνημοσύνων. Όχι, δεν εννοούμε ότι πρέπει να ξεχάσουμε τους πάντες και τα πάντα, γυρίζοντας πλάτη στις επετείους που μας γεμίζουν με ελπίδες. Το ζήτημα που τίθεται είναι άλλο: Μπορεί ένα εθνικοαπελευθερωτικό, αντικατοχικό κίνημα στην Κύπρο να προχωρήσει πέραν των Κυριακών, της 15ης Νοεμβρίου, της 20ής Ιουλίου και να απαντήσει επιτέλους στα προβλήματα του λαού και του τόπου με ίσιες προτάσεις κι όχι με συνθήματα; Κι αν μπορεί, θέλει;

Γράφτηκαν ξανά στην εφημερίδα απόψεις για το ζήτημα του αντικατοχικού χώρου. Όμως, εν όψει της συμπλήρωσης 40 χρόνων από την τουρκική εισβολή, οφείλουμε να το ξανασυζητήσουμε. Και ίσως ήρθε η ώρα να παραδεχτούμε ότι ο αντικατοχικός χώρος δεν αποτελείται πλέον μόνο από τις αυτόνομες παρατάξεις μας. Χωρίς να υπονοούμε το ΕΛΑΜ, αφού δεν αποτελεί λύση μία Χρυσή Αυγή στην Κύπρο (τελεία και παύλα), υπάρχει κόσμος και σε άλλες παρατάξεις που θα μπορούσε να αρθρώσει έναν αντιπολιτευτικό, αντικατοχικό λόγο στη δημόσια ζωή του νησιού. Αν το παραδεχτούμε εγκαίρως, ίσως μπορέσουμε να προχωρήσουμε ουσιαστικά σε νέους αγώνες.

Ειδικά σήμερα, που η ιστορία επαναλαμβάνεται (ίσως ως φάρσα, που θα έλεγε ο Μαρξ), με μία νέα «πατριωτική» διακυβέρνηση του ΔΗΣΥ και μπροστά σε ένα νέο σχέδιο Ανάν, δεν έχουμε την ευχέρεια να διατηρούμε την ίδια «επετειακή» λογική. Φτάνει πια να απαντάμε συνθηματολογώντας με μόνο όπλο τους προγόνους μας.

Τα μνημόνια και η αισθητική του τοπίου

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 12.7.14

Προ ετών, σε μια παραλία της Κω, παρατηρούσα  μια σειρά τσουβαλιών  σε οχυρωματική διάταξη μήκους εκατοντάδων μέτρων, που είχε τοποθετηθεί  ακριβώς στην ακτογραμμή  από τους επιχειρηματίες ούτως ώστε να μειώνεται η όχληση των κυμάτων στους   χρήστες  των  παράκτιων διευκολύνσεων…Είχα βρει το θέαμα  τότε  οριακά αντιαισθητικό , από την άποψη ότι μου φαινόταν   ακατόρθωτη η  υπέρβασή του…

Και όμως , το χειροτερότερο έρχεται  στη θέση του χειρότερου. Οι τελευταίες κυβερνητικές προθέσεις για τη διαχείριση του  παραλιακού χώρου, εγκυμονούν ένα status βλακώδους ιδιωτικής κονομησιάς, που καταναλώνει ασύστολα ή ανεγκέφαλα την αισθητική του τοπίου.     

 Η ασχήμια στη φύση μπορεί να σημαίνει οδοποιία σε ένα πυκνοδασωμένο χώρο, μπορεί να σημαίνει τερατώδη χωματουργικά έργα σε ένα τοπίο της Χαλκιδικής, μπορεί να σημαίνει ανεμογεννήτριες εξωφρενικών διαστάσεων στην Τήνο – πραγματικά  καθοριστικές για το φαίνεσθαι του χώρου.

Το γενικότερο πνεύμα των μνημονιακών ρυθμίσεων στα της μορφής και  λειτουργικότητας του  υπαίθριου χώρου, έχει τη λογική της «φυσαρμόνικας» - για να δανειστώ μια κριτική βολή της «Ελληνικής Εταιρείας» : «Αντί για σταθερότητα, διαφάνεια και αντικειμενικότητα στις διαδικασίες χωρικού σχεδιασμού, τις καθιστούν ένα είδος «φυσαρμόνικας» που μπορεί να παίζει κατά βούληση η πολιτική ηγεσία και οι «επενδυτές», οι οποίοι αποκτούν τη δυνατότητα πολεοδόμησης ή κατά βούληση ρύθμισης των πάντων…»

Βαίνουμε σε μια κατάσταση θεσμισμένης μπαναλιτέ, επισκεπτόμαστε περιοχές που ενδόμυχα χαρακτηρίζουμε μελλοθάνατες, προετοιμάζουμε  τα μνημόσυνα του μέλλοντος. Ίσως το 2024  να μιλάμε με δέος για τον ενεστώτα χρόνο  και «διηγώντας  να κλαίμε»  για τα περασμένα μεγαλεία της ελληνικής φύσης.

[Εν όψει, έργο του Claude Monet]

La Kentroaristera ce moi

Aπέρριψε την πρόταση του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κουβέλη για διάλογο , ο επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρος Θεοδωράκης. Ο  Θεοδωράκης έκανε λόγο  για την ανάγκη απαλλαγής του πολιτικού συστήματος από τα "παλιά" και "φθαρμένα" πρόσωπα",  την ανάγκη διαλόγου μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων και ιδιαίτερα την ανάγκη για "νέα πρόσωπα" με "νέες" ιδέες.

Είπε ο Θεοδωράκης :

"Το πολιτικό προσωπικό της χώρας, που έχει δοκιμαστεί και  αποτύχει, θα πρέπει ίσως να σκεφθεί ότι η ανώτερη υπηρεσία που μπορεί να προσφέρει στην κοινωνία είναι η συνταξιοδότησή του. Η χώρα δεν θα σωθεί αν δεν μπουν νέοι άνθρωποι στο 'κάστρο …. Το Ποτάμι πιστεύει στον διάλογο, πιστεύει στις μικρές και μεγάλες συμμαχίες, πιστεύει στην συνωμοσία του καλού, όμως όλα αυτά δεν μπορούν να έχουν πρωταγωνιστές αυτούς που οδήγησαν τη χώρα στο ναυάγιο ή αυτούς που δεν κατάφεραν να το αποτρέψουν, παρότι τους δόθηκε η ευκαιρία".

Αυτή τη «συνωμοσία του καλού» του Σ. Θοδωράκη δεν την καταλαβαίνω…Εδώ υπήρξαν άνθρωποι που φάγαν μια ζωή μέχρι να καταλάβουν ότι ακόμη και ο πιο καλοπροαίρετος μακιαβελισμός καταλήγει σε τραγωδίες : Άνθρωποι που «παθαίνουν» όταν βλέπουν τα τζόβενα να επαναλαμβάνουν παλιά, μικρά , μεσαία και μεγάλα λάθη…

Στην εποχή του διαδικτύου ο Θοδωράκης νομίζει ότι δεν χρειάζεται τους γέρους, μια και υπάρχουν οι μηχανές αναζήτησης…. Αλλά και γενικά, πέρα από αυτόν,  υπάρχει μια τάση παραμερισμού των γέρων- εκτός αλλά και εντός Αριστεράς. Δεν θα αντικρούσω αυτή τη τάση με την υπόμνηση ότι εκτός από τους κολόγερους, υπάρχουν και τα κολόπαιδα : Αντίθετα, θα υποστηρίξω ότι δεν μπορείς να κερδίζεις πολιτικά ματς με έξωθεν επιχειρήματα, δηλαδή όχι με την αξία και το λόγο σου, αλλά με τη νεανικότητα και τα σακίδια επ’ ώμου.

Ηθικόν δίδαγμα : Επί τέλους, παίξτε μπάλα ρε παιδιά, παίξτε με τους κανόνες του Fairplay, κι αφήστε τα χτυπήματα κάτω από τη μέση. Και να είστε σίγουροι, ότι κάποιοι από μας χλευάζουν πιο πολύ από εσάς τον γεροντοκρατικό σοφολογιοτατισμό και τις συναφείς  πόζες.

Η μνημονιακή κυβέρνηση απεφάσισε να βάλει ταφόπλακα στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης

Δήλωση του ΤΑΣΟΥ ΚΑΝΤΑΡΑ ,μέλους της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνου Αγροτικής Πολιτικής 

Η μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου, απεφάσισε να βάλει οριστικά την ταφόπλακα στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Με το κλείσιμο, άλλων δύο σημαντικών εργοστασίων. Της Ορεστιάδας και των Σερρών. Αφού οι ίδιες κυβερνήσεις της εθνικής υποτέλειας, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, είχαν φροντίσει τα προηγούμενα χρόνια να κλείσουν τα εργοστάσια της Ξάνθης και της Λάρισας. Με δραματικές συνέπειες για τις αντίστοιχες περιοχές και ιδιαίτερα για την πολύπαθη Βόρεια Ελλάδα. Τα αποτελέσματα των πολιτικών των κυβερνήσεων του πάλαι ποτέ δικομματισμού, στο χώρο της Ζάχαρης, είναι αποκαλυπτικά. Η ελληνική βιομηχανία ζάχαρης κατέρρευσε και απειλείται πλέον με πλήρη αφανισμό. Από τα 10 εκατ. κέρδη που κατέγραφε το 2005 στον ισολογισμό της, έφτασε σήμερα να κλείνει τα εργοστάσιά της, την ώρα μάλιστα που οι διεθνείς τιμές του προϊόντος ανεβαίνουν. Από τα 400.000 στρέμματα τεύτλων απέμειναν 55.000,  οι 1.300 μόνιμοι εργαζόμενοι έγιναν μόλις 400,  οι 320.000 τόνοι παραγωγής μειώθηκαν σε 35.000 και  ναυάγησε κι αυτό ακόμα το σχέδιο παραγωγής βιοκαυσίμων. Ο αγροτικός κόσμος αντιδρά. Τώρα γνωρίζει τους υπεύθυνους του εγκλήματος. Την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Τις υποτελείς κυβερνήσεις, που το εκτέλεσαν.

 Τους τραπεζίτες που εξυπηρετήθηκαν. Το λόμπυ που ελέγχει την αγορά ένεργειας.                                  Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη κρίσιμη ώρα, θα σταθεί δίπλα στους αγωνιζόμενους κατοίκους των περιοχών αυτών, στους εργαζόμενους και στους αγρότες. Στα συλλαλητήρια που οργανώνονται. Θα απαιτήσει να σταματήσει το κλείσιμο των εργοστασίων και θα πάρει ανάλογες πολιτικές πρωτοβουλίες, που θα διασφαλίζουν την επιβίωση και την αναπτυξιακή προοπτική της βιομηχανίας ζάχαρης και της ελληνικής τευτλοκαλλιέργειας.

7/7/2014

H ελιά και ο νεοφιλελευθερισμός

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 11.7.2014

"......Ποιος είπε ότι είναι ανώφελη μια ολιστική-οικο-λογιστική της παραγωγής;......"

Η ελιά ως γνωστόν καθόρισε  το όνομα και τον προστάτη της Αθήνας, όταν στον μεγάλο πελασγικό τελικό μεταξύ Αθηνάς και Ποσειδώνα η πρώτη αναδείχθηκε νικήτρια, επιβάλλοντας  στην αττική γη το ελαιόδεντρο…Κάποιοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι οι Αθηναίοι διδάχθηκαν από τους Φοίνικες την έκθλιψη  του καρπού της ελιάς, όμως είτε με τους μεν είτε με  τους δε ως αφετηρία, μπορούμε να εικάσουμε ότι το «λάδωμα» κράτησε για πολλούς αιώνες  ως περιεχόμενο  ή/και  ως «σημαίνον» της δωροδοκίας …...

Αυτό το διάσημο δέντρο ενσάρκωνε διαχρονικά το Ιπποκράτειο γνωμικό  “η τροφή είναι το φάρμακό σου”. Η αντιοξειδωτική του δράση  του επεφύλαξε εξέχουσα θέση στους οδηγούς υγιεινής διατροφής, ενώ κατά καιρούς δεν έλειψαν  και επεισόδια προαγωγής  του σε θεραπευτική πανάκεια :  Όπως κάποτε το νερό του Καματερού, όπως το πορτοκάλι, έτσι και η φραπελιά ως θεραπευτική μόδα ήλθε κάποιο  διάστημα,  για να παρέλθει….

Οριζόντια Συνεργασία Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων

Οι Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις-ΚοινΣΕπ της Κεντρικής Μακεδονίας πραγματοποίησαν μια μακροχρόνια διαδικασία συναντήσεων, συζητήσεων, ενημερώσεων, ανταλλαγής εμπειριών και διαμόρφωσης συναντίληψης, μεταξύ των οποίων η συνάντηση στην Θεσσαλονίκη (15/12/2013, ΔΟΣΚΟΚΕΜ), στην Κατερίνη (12/1/2014, ΠΙΕΡΙΩΝ ΜΟΥΣΕΣ), στον Λαγκαδά (9/3/2014, ΜΥΓΔΟΝΙΑ), στην Θεσσαλονίκη (17/6/2014, VICTORYFARM) και στην Θεσσαλονίκη, στις 9/7/2014, στην αίθουσα της Β’ Δημοτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης (Μοναστηρίου 93).

Οι συμμετέχουσες ΚοινΣΕπ, με συντονιστή της συνάντησης τον δημοσιογράφο κ. Δημήτρη Μιχαηλίδη (μέλος της ΠΡΩΣΚΑΛΟ και του Καταναλωτικού Συνεταιρισμού BiosCOOP)  δημιούργησαν  το ΔΙΚΤΥΟ Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων Κεντρικής Μακεδονίας, ως μια άτυπη πλατφόρμα συνάντησης, συζήτησης, ενημέρωσης, ανταλλαγής εμπειριών, συναντίληψης, σύνθεσης προτάσεων και προώθησης από κοινού θέσεων των ΚοινΣΕπ Κεν. Μακεδονίας, τόσο μεταξύ τους, όσο και με όσους θα ήθελαν να προβάλλουν και να προωθήσουν την κοινωνική & αλληλέγγυα οικονομία και τις Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις στην Κεντρική Μακεδονία.

Το ΔΙΚΤΥΟ ΚοινΣΕπ Κεν. Μακεδονίας, όπως συναποφάσισαν, δεν υποκαθιστά τις ΚοινΣΕπ που δρουν στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, ούτε δημιουργεί κάποιας μορφής ομοσπονδία ή κάποιας τυπικής μορφής νομική δέσμευση ή εκπροσώπηση. Αποτελεί πρωτοβουλία που θέλει να θέσει ως προτεραιότητα την Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία, τις δομές μορφής Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων και τις Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, καθώς και τα θέματα που αντιμετωπίζουν οι ΚοινΣΕπ.

ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Ωραία φάμπρικα άνοιξαν οι Αμερικανοί με την επιβολή εξοντωτικών προστίμων σε ξένες τράπεζες, με προφανή στόχο να καταφέρουν θανάσιμα πλήγματα στους αντιπάλους των αμερικανικών τραπεζών! Μετά την επιβολή του εξωφρενικού προστίμου ύψους 8,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων στη δεύτερη σε μέγεθος ευρωπαϊκή τράπεζα, τη γαλλική BNP, με πρόσχημα τις τραπεζικές πράξεις που έκανε με το Ιράν και την Κούβα, η Ουάσιγκτον τώρα έβαλε στο στόχαστρο τις γερμανικές τράπεζες. Όπως αποκάλυψαν τη Δευτέρα οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», οι Αμερικανοί σκοπεύουν να επιβάλουν πρόστιμο ύψους τουλάχιστον 500 εκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το φθινόπωρο στη δεύτερη σε μέγεθος γερμανική τράπεζα, την Κομέρτσμπανκ. Η επιλογή του στόχου δεν είναι καθόλου τυχαία. Μπορεί ένα πρόστιμο μισού δισεκατομμυρίου δολαρίων να φαντάζει διαχειρίσιμο από μια μεγάλη τράπεζα όπως είναι η εν λόγω, η οποία είναι η 39η μεγαλύτερη τράπεζα του πλανήτη.

Η Κομέρτσμπανκ, όμως, είναι ο αδύναμος κρίκος του γερμανικού τραπεζικού συστήματος. Πέρυσι παρουσίασε ζημιές 98 εκατομμυρίων ευρώ, οπότε καθόλου μικρό πρόστιμο στη συγκυρία αυτή δεν είναι τα 500 εκατομμύρια δολάρια τουλάχιστον. Δεν είναι, όμως, αυτό το κύριο χαρακτηριστικό της. Η Κομέρτσμπανκ είναι η τράπεζα πάνω στην οποία κατά πρώτιστο λόγο στηρίζεται το... εξαγωγικό εμπόριο της Γερμανίας! Η ατμομηχανή, δηλαδή, της γερμανικής οικονομίας! «Καμία τράπεζα στη Γερμανία δεν διασφαλίζει την ομαλή ροή τόσων πολλών πληρωμών για τις επιχειρήσεις όσες η Κομέρτσμπανκ. Περίπου το ένα τρίτο του εξαγωγικού εμπορίου ρέει μέσω των αγωγών κυκλοφορίας πληρωμών αυτής της τράπεζας», υπογράμμιζε ευθύς εξαρχής σε οικονομικό σχόλιό της η κατ' εξοχήν εφημερίδα της γερμανικής επιχειρηματικής και πολιτικής ελίτ «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».

Η Αθήνα τραβάει το αυτί της Κυπριακής Δημοκρατίας……

Από τον ιστότοπο  Vlemma

Aπό τα χρόνια της χούντας, όταν ο δικτάτωρ Ιωαννίδης ετοίμαζε το πραξικόπημα κατά του Προέδρου Μακαρίου, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε να εκδώσει ρηματική διακοίνωση προς το υπουργείο Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ιούλιος του 2014, ο νυν ΥΠ.ΕΞ. Β. Βενιζέλος το κατάφερε: με ρηματική διακοίνωση επεχείρησε να βάλει στη θέση της μια ευρωβουλευτή! Την Ελένη Θεοχάρους.

Η Κυπρία πολιτικός προκάλεσε την οργή του Ελληνα υπουργού, όταν προ ημερών στο Ευρωκοινοβούλιο απηύθυνε μια αιχμηρή ερώτηση στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, υπό την ιδιότητα του απερχομένου προεδρεύοντος της Ε.Ε. Η κ. Θεοχάρους είπε ότι κατά τη διάρκεια του τελευταίου Συμβουλίου Σύνδεσης Τουρκίας-Ε.Ε., η Τουρκία κατάθεσε έγγραφο στο οποίο αναφέρεται η Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος-μέλος της Ε.Ε., ως εκλιπούσα, δηλαδή νεκρή. Ρώτησε λοιπόν τον κ. Σαμαρά πώς απάντησε η Ε.Ε. και η ελληνική προεδρία και ειδικά ο παραλαβών το έγγραφο Ελληνας ΥΠΕΞ κ. Βενιζέλος. Η κ. Θεοχάρους ανέφερε ακόμη ότι η Τουρκία για να χορηγήσει άδεια εισόδου σε κατόχους κυπριακών διαβατηρίων, δηλαδή σε Ευρωπαίους πολίτες, απαιτεί από αυτούς έγγραφη παραδοχή του όρου «Ελληνοκυπριακή Διοίκηση Νότιας Κύπρου», αντί του ορθού και διεθνώς παραδεκτού «Κυπριακή Δημοκρατία».

Ο πρωθυπουργός δεν απάντησε.

Ο καταπέλτης που λέγεται Τεχνικό Επιμελητήριο, για το θέμα της ΔΕΗ

Σημείωση ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : Έχω δει «αποκατάσταση τοπίου» στη Πτολεμαϊδα, σε περιοχή  όπου έλαβε χώρα εξόρυξη λιγνίτη – φυσικά από τη δημόσια  ΔΕΗ… Το «προϊόν» ήταν καταπληκτικό και η φύση δήλωνε έτοιμη στο να ανακτήσει τους παραδοσιακούς της ρόλους- γεωργία, μελισσοκομία, βόσκηση….

Η τοποθέτηση του ΤΕΕ στο ζήτημα της σύστασης της «Μικρής ΔΕΗ» και πώλησής της σε ιδιώτες υπαγορεύεται από δύο θεμελιώδους σημασίας παραμέτρους.

α)     Η ΔΕΗ, ως όμιλος, είναι τεράστιο μέγεθος για την παραγωγική βάση και την οικονομία της χώρας μας. Είναι ο μεγαλύτερος επενδυτικός φορέας, το δε προϊόν που παράγει είναι μια από τις σημαντικότερες προϋποθέσεις αφενός για τη διατήρηση της κοινωνικής δραστηριότητας στο επίπεδο τουλάχιστον που αντιστοιχεί στο σύγχρονο πολιτισμό και αφετέρου για την ανταγωνιστικότητα της εγχώριας παραγωγικής δραστηριότητας κάθε είδους: Βιομηχανική – Γεωργική –Υπηρεσιών (ιδιαίτερα του τουρισμού).

β)      Η σχέση της ΔΕΗ με την ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας. Μια σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ κοινωνίας της περιοχής και της υπό δημόσιο έλεγχο ΔΕΗ, η οποία στήριξε το σημαντικότερο εκβιομηχανιστικό εγχείρημα της Ελλάδας με τη δημιουργία του μεγαλύτερου λιγνιτικού κέντρου της Ν.Α. Ευρώπης. Με την εν λόγω σχέση εμπιστοσύνης αμβλύνθηκε το υψηλό περιφερειακό ρίσκο που ανέλαβε η Δυτική Μακεδονία και κατέστη δυνατή η διαχείριση των πολλαπλών επιπτώσεων της λιγνιτικής δραστηριότητας στο κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον.

Η σύσταση και πώληση της «Μικρής ΔΕΗ» συνιστά κοσμογονική αλλαγή όχι μόνο στην ίδια τη ΔΕΗ αλλά και σ’ ολόκληρο τον Τομέα ηλεκτρισμού στη χώρα μας.

[φωτογραφία από τον  Νίκο Στεφανή]

«Άντε γ@μήσου εργατιά»

Του Άρη Χατζηστεφάνου, από το
UNFOLLOW του  Ιουνίου  2014

Πρόλογος ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : Την ως άνω παρότρυνση  συνουσιασμού προς την εργατική τάξη και μάλιστα επί το λαϊκότερον («Άει γ@μήσου εργατιά») είναι γνωστόν ότι απηύθυνε ο  Pontifex Maximus του Τζιμισμού-Πανουσισμού, άλλως πως γνωστός ως Τζίμης Πανούσης….Και μάλιστα την απηύθυνε στις  συνθήκες της δεκαετίας του 80, διακινδυνεύων ευθέως και πλαγίως τον χαρακτηρισμό του ως προβοκάτορα. Το να παραλείπεις, έστω και σε ένα ευθύβολο άρθρο, να αναφέρεις την πηγή μιας τόσο εμβληματικής φράσης, δεν σε τιμά , έστω και αν λες "στα ίσια"   το ίδιο πράγμα με το Πολιτικό Γραφείο που είχε υπόψη του  ο Μπρεχτ : ΠΓ που ήθελε , αντί νέας  Κεντρικής Επιτροπής, να εκλέξει ένα νέο λαό….

ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ

Στείλαμε στην ευρωβουλή έναν ποδοσφαιριστή, ένα μοντέλο και τρεις φασίστες. Μετατρέψαμε ολόκληρους δήμους σε αρένες νονών της νύχτας, υπακούοντας στις εντολές ποδοσφαιρικών ομάδων και της εκκλησίας. Πήραμε ένα παρουσιαστή, με μυστηριώδη χρηματοδότηση και στήριξη από τους μεγαλύτερους εργολάβους και εκδότες, ο οποίος ξέπλενε για χρόνια τις αμαρτίες του υπουργείου δημόσιας τάξης (και όχι μόνο), και τον κάναμε πολιτικό του 6% – ενώ μας ορκιζόταν, σε κάθε ευκαιρία, ότι δεν έχει ούτε πρόγραμμα ούτε όραμα για το μέλλον.

Καταξιώσαμε τους ναζιστές σαν τρίτη πολιτική δύναμη στη χώρα. Δώσαμε ψήφο ανοχής στον πλέον ακροδεξιό πρωθυπουργό που έχει γνωρίσει η χώρα ενώ διασώσαμε από βέβαιη πανωλεθρία τα δυο κόμματα που επανέφεραν το εργασιακό καθεστώς του 19ου αιώνα θυσιάζοντας το 25% του ΑΕΠ και το 35% της αγοραστικής δύναμης του μέσου νοικοκυριού.

Για να μην έχουμε αυταπάτες, ένας στους δυο Έλληνες ψήφισε είτε για τη συνέχιση του μαρτυρίου του, είτε για τη μετατροπή της χώρας σε μια ακροδεξιά ή φασιστική κόλαση.

Ζώα! Ε ζώα.

Τακτικές απαντήσεις σε στρατηγικές προκλήσεις

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Με «ανοίγματα» προς την «κεντροαριστερά», απαντά ο ΣΥΡΙΖΑ στα μέτρια εκλογικά αποτελέσματα, για να εμποδίσει την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας προκαλώντας εκλογές το 2015. Ο κίνδυνος βέβαια τέτοιας τακτικής είναι η αριστερά να υπονομεύσει περαιτέρω τη σαφήνεια του μηνύματός της. Η έλλειψη σαφήνειας, σε στρατηγικό επίπεδο, παραμένει κύριο πρόβλημα και κύρια πρόκληση σήμερα για τον ΣΥΡΙΖΑ. 

Αν η εναλλακτική στα Μνημόνια ήταν σαφής και πειστική, αν ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε αποφασιστικά αυτά που πρέπει για να πάει η χώρα στην αναγκαία σύγκρουση με τους πιστωτές, αν διέθετε ισχυρό εσωτερικό/διεθνή πολιτικό λόγο, αίσθηση ιστορικότητας και «ενσυναίσθηση» της χώρας και των ανθρώπων της, ανοιγόταν σε άλλους ανθρώπους/δυνάμεις αντί να φτιάχνει «γραμμές Μαζινό» περί τις καρέκλες κομματικής εξουσίας, αναπαράγοντας εσωκομματικά τις κοινωνικές παθογένειες, με άλλη γραμμή σε εθνικά-μεταναστευτικό, ο ΣΥΡΙΖΑ θα κέρδιζε τη ΝΔ όχι με 4% αλλά με 24%, στην κατάσταση που είναι η Ελλάδα. Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου θα ήταν παρελθόν.

Αυτά είναι τα στρατηγικά προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ. ‘Εχει ίσως μια τελευταία ευκαιρία να τα αντιμετωπίσει. Αν μπορέσει το μέλλον είναι δικό του. Αν όχι, τότε είτε θα αποτύχει να αποσπάσει αναγκαία πλειοψηφία για να κυβερνήσει στις εκλογές, παρόλες τις «μεταγραφές», οδηγούμενος σε ραγδαία μετεκλογική μείωση επιρροής, είτε δεν θα μπορέσει να  κυβερνήσει αποτελεσματικά.

Αιτία πολέμου το νομοσχέδιο για τον αιγιαλό

Της Χαράς Καφαντάρη*

«….. το παράδοξο :  ένα φυσικό στοιχείο, όπως ο αιγιαλός, να προσδιορίζεται νομικά ......»

Τελώντας σε κατάσταση πανικού, η μνημονιακή συγκυβέρνηση Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, υποταγμένη στις απαιτήσεις της τρόικας και αφού πρώτα έκλεισε τη Βουλή ελλείψει σοβαρών νομοσχεδίων προς ψήφιση (!), τρέχει τώρα, μέσα από τη διαδικασία των θερινών τμημάτων να ψηφίσει μια σειρά σημαντικότατες διατάξεις. Μεταξύ των άλλων περιλαμβάνονται νομοσχέδια «γενικής απορρύθμισης του χώρου», τα οποία καταργούν τους όποιους κανόνες χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού, ενώ ταυτόχρονα η κυβέρνηση προωθεί τα νέα Ρυθμιστικά Σχέδια Αττικής (ΡΣΑ) και Θεσσαλονίκης (ΡΣΘ). Πρόσφατα ψηφίστηκε νόμος για τον πολεοδομικό σχεδιασμό και τις χρήσεις γης, ενώ σε διαδικασία συζήτησης στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, με τον χαρακτηρισμό του κατεπείγοντος, είναι και νομοσχέδιο για τον Τουρισμό.

Όλα τα παραπάνω νομοθετήματα είναι ενταγμένα στην ίδια λογική και πλαίσιο -του Μεσοπρόθεσμου και των εφαρμοστικών νόμων- με κατεύθυνση την απλοποίηση ή και την κατάργηση της διαδικασίας των απαραίτητων αδειοδοτήσεων και μελετών, ενώ δυστυχώς ανοίγουν τον δρόμο στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και την άνευ ορίων ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα στο όνομα δήθεν της κάλυψης του δημόσιου χρέους.

Με βάση τα παραπάνω, μόνο τυχαίο δεν είναι το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών για τους αιγιαλούς, η διαβούλευση του οποίου έληξε άρον άρον τον Μάιο εν μέσω θύελλας αντιδράσεων. Το εν λόγω νομοσχέδιο, που ετοιμάζεται πλέον να εισαχθεί στη Βουλή, τιτλοφορείται "Οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας" και αποτελεί πραγματικά «αιτία πολέμου».

Πρώτα απ' όλα, έχουμε το παράδοξο ένα φυσικό στοιχείο, όπως ο αιγιαλός, να προσδιορίζεται νομικά από το υπουργείο Οικονομικών.

Λυγερός αλλά όχι «ευλύγιστος»…..

Έχασε τρεις δουλιές μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα -  Καθημερινή, STAR και  Real Group….

Σύμφωνα με ένα ρεπορτάζ του Τόνυ Μοντάνα, του επιτέθηκαν με blitzkrieg-  που είναι ο ναζιστικός κεραυνοβόλος πόλεμος :

Δηλαδή στην καθιερωμένη σύσκεψη  της Παρασκευής για το κυριακάτικο φύλλο( στην οποία συμμετείχε ο Σταύρος Λυγερός), δεν είπαν και δεν έδειξαν πως  υπάρχουν προβλήματα  ανάμεσα στον δημοσιογράφο και την ιδιοκτησία.

Οπότε   ο   δημοσιογράφος έπεσε από τα σύννεφα, όταν του ανακοινώθηκε ότι έληξε η συνεργασία με τον Όμιλο….

Από την ιδιοκτησία «διέρρεαν»  πως η απόλυση έγινε για οικονομικούς λόγους,  αλλά όσοι γνωρίζουν το παρασκήνιο υποστηρίζουν πως η εφημερίδα δεν μπήκε  στον κόπο να διαπραγματευθεί μείωση αποδοχών με τον Λυγερό .

Το πιο δυσάρεστο στην περίπτωση του Λυγερού είναι ότι ο ισχυρός άνδρας της Real Nίκος Χατζηνικολάου δεν μπήκε καν στον κόπο να επικοινωνήσει μαζί του .

 Γι αυτόν τον τελευταίο παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα διάφορα αντιφατικά :

-         Να τάσσεται εναντίον της απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων του Πολυτεχνείου, που είναι και το μοναδικό όπλο για τη διεκδίκηση των σκοπών τους. Ουσιαστικά δηλαδή να συμπαρατάσσεται με όλους εκείνους που θεωρούν τις απεργίες εν γένει κακές ή καλές εφόσον δεν ασκούν  κάποια πίεση – έστω και μέσω τρίτων – προς το κράτος εργοδότη….

-         Να κρατάει (ορθότατα) το ζήτημα της παραποίησης των στατιστικών στοιχείων για την σικέ εισαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ, σε υψηλή προτεραιότητα.

-         Να παραγνωρίζει  το ότι ενός Λυγερού πληττόμενου, μύριοι έπονται  στο χώρο της δημοσιογραφίας….