ΚΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ !

Στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1914 : Το μακελειό δεν είχε προχωρήσει πολύ, οι αντίπαλες δυνάμεις ήταν παρατεταγμένες στα χαρακώματα, οι εχθροπραξίες των μεν εναντίον των δε ήταν σχετικά περιορισμένες. Οι διαταγές ήταν σαφείς για εκείνη την ημέρα : Καμία ανακωχή, καμία προσέγγιση του εχθρού. Κι όμως, σε ένα μέτωπο έκτασης 25 χιλιομέτρων, Βρετανοί και Γερμανοί στρατιώτες έκαναν μια «αυτοσχέδια» ανακωχή, βγήκαν από τα χαρακώματα, συναντήθηκαν, αντάλλαξαν δώρα, μέχρι που έπαιξαν και ποδόσφαιρο ! Ένα μέρος από αυτό το ιστορικό συμβάν αποθανατίσθηκε στην εφημερίδα Daily Mirror

Ο Πολύδωρας και ο στρατηγός «όπου φυσάει ο άνεμος»

Η κυβέρνηση παραπαίει  στο δρόμο της καταστροφής και πάει για σύντομη πτώση, όμως δεν αποκλείεται να πάει από κανα τροχαίο ! Υποτίθεται ότι η προεδρία στην ΕΕ και η ΛΥΣΣΩΔΗΣ ενεργητικότητα  των Βρυξελλών στη προπαγάνδιση  του ευρωπαϊκού οικοδομήματος λόγω ευρωεκλογών, θα  της εξασφάλιζαν τουλάχιστον  ένα 6μηνο ζωής , όμως ο βίαιος θάνατος  κάθε άλλο  μπορεί  να αποκλεισθεί : Μετά τη καταψήφιση του Νόμου περί ακινήτων  από τον Βύρωνα Πολύδωρα και την οριακή πλειοψηφία της κυβερνώσας  παράταξης, ελάχιστες αριθμητικά αποσκιρτήσεις μπορεί να αποβούν θανατηφόρες. Διόλου απίθανο,    μέσα στους κόλπους της μείζονος Δεξιάς, να δημιουργείται ένα ρεύμα διαχείρισης της μετά-Σαμαρά-εποχής.

Διόλου όμως απίθανο είναι, χωρίς κάποιο «υπόγειο» πολιτικό σχέδιο,  το να αγανακτούν ορισμένοι συντηρητικοί  άνθρωποι από τον απίθανο κατήφορο της ελληνικής κοινωνίας. Από το ότι δεν  έχουν μούτρα να κυκλοφορήσουν στην πολιτική τους πιάτσα. Από το ότι  αισθάνονται αχθοφόροι και bell boys των μνημονιακών αποφάσεων . Αυτή τη πραγματικότητα, τη πραγματικότητα  μιας συντηρητικής, μεσαίας τάξης νοικοκυραίων, που είναι δεμένη με τον τόπο και  πιστεύει στην οικονομία της αγοράς,  αλλά ανακαλύπτει  κάποια στιγμή  ότι βάλλεται από μια  αναίσχυντη αλητοκρατία, ουδείς μπορεί να παραγνωρίζει. Μια δημοκρατική κυβέρνηση με πυρήνα την Αριστερά δεν είναι δυνατόν να αγνοήσει αυτή τη πολιτική παράμετρο από τις τακτικές και στρατηγικές της στοχεύσεις…

Eυγένιος ο πρώτος, παραμυθοκράτωρ πασών των πιτσιρίκων….

Δημοσιεύεται στη Χριστουγεννιάτικη ΑΥΓΗ

Λένε ότι οι γιορτές είναι για τα παιδιά, ότι οι μεγάλοι αδυνατούν να εισαχθούν  στο εορταστικό πνεύμα γιατί είναι απορροφημένοι από   πρακτικές και χρησιμοθηρικές σκέψεις. Αυτό δεν είναι  τελείως λάθος, όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι   οι γιορτές ως υπέρβαση της καθημερινότητας απευθύνονται προς όλους : Ιδιαίτερα με το «ευχολογιακό» τους πνεύμα,  με τα «χρόνια πολλά» και άλλα, πλέον ευφάνταστα, εκπέμπουν τη βαθύτερη  επιθυμία μιας βουλησιαρχίας.  Έστω κι αν είναι δεδομένο  ότι η ζωή δεν αλλάζει ,  με  ευχές ή  κατάρες.

 Οι περιστάσεις  του «Σωτηρίου» έτους 2013 δεν αφήνουν περιθώρια για τη ριζοσπαστική κριτική προηγούμενων χρόνων  : Για τον βουλημικό καταναλωτισμό, για την άνευ νοήματος δωρο-δοκία και δωρο-ληψία, για τον εγκλεισμό στην ιδιωτική σφαίρα,   την αποδυνάμωση των  συλλογικοτήτων της πόλης, την ψυχαναγκαστική «ευφορία» των πολιτών – τοις τηλεοπτικών μηνυμάτων πειθόμενοι….

Αυτές οι γιορτές είναι της αρμοδιότητας του Ντίκενς - 

Ο Αστερίξ ξέφυγε τελικά από τα χέρια του δημιουργού του….

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

(Το χαρτί υγείας και το σαπούνι που ενίοτε απουσιάζει από τις τουαλέτες της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (προσωπική μαρτυρία)…Τα δρομολόγια των φέρυ  που περικόπτονται  και  περικόπτουν την προσπελασιμότητα σε κάποια νησιά… Οι κατσικόδρομοι (κατ’ ευφημισμόν επαρχιακοί δρόμοι) που αφήνονται στο χάλι τους…. Τι λένε όλα αυτά; Ο ΔΕΛΑΣΤΙΚ κομίζει μια ακόμη περίπτωση  υποβάθμισης της ποιότητας ζωής, αυτή τη φορά από το χώρο του Πολιτισμού…Γ.Σχ.)

Αυτή τη φορά, οι Ελληνες θαυμαστές του Αστερίξ (μεσόκοποι οι πιο φανατικοί!) δεν ήταν τυχεροί. Πέντε εκατομμύρια (!) αντίτυπα της νέας περιπέτειας του μικρόσωμου Γαλάτη, σε 23 γλώσσες, τέθηκαν σε κυκλοφορία σε 17 χώρες ταυτόχρονα την Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου. Κανένα από αυτά όμως δεν ήταν στα Ελληνικά. Η καταθλιπτική μνημονιακή Ελλάδα δεν έχει λεφτά να αγοράσει τα δικαιώματα έκδοσης αυτού του τόσο δημοφιλούς και στη χώρα μας κόμικς! Αντιθέτως, η νέα ιστορία αυτή («Ο Αστερίξ στους Πίκτες», όπως ονομάζονταν στα Λατινικά οι κάτοικοι της Σκωτίας) εκδόθηκε ήδη στα... Κελτικά, τα Ουαλικά και τα Σκοτσέζικα - για να καταλάβουμε πόσο έχουμε κατρακυλήσει στη σκάλα της Ευρώπης.

Το συνέδριο του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς(ΚΕΑ) : Είναι εφικτό ένα ευρωπαϊκό New Deal;

 Του ΑΝΤΩΝΗ ΝΤΑΒΑΝΕΛΛΟΥ

Ο  Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στο συνέδριο του ΚΕΑ στη Μαδρίτη, χαρακτήρισε τις επερχόμενες ευρωπαϊκές εκλογές ως «μια μοναδική ευκαιρία για τους λαούς της Ευρώπης να κάνουν την αλλαγή πραγματικότητα…».

Δεν συμ­με­ρι­ζό­μα­στε την εκτί­μη­ση: η ση­με­ρι­νή ΕΕ δεν θα αλ­λά­ξει μέσα από τις ευ­ρω­ε­κλο­γές, ενώ δεν υπάρ­χει καμιά πρό­βλε­ψη που να πεί­θει ότι το πο­σο­στό του ΚΕΑ θα είναι αρ­κε­τό για να προ­κα­λέ­σει τον πο­λι­τι­κό σει­σμό που απαι­τεί­ται ακόμα και για πε­ριο­ρι­σμέ­νες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις του ευ­ρω­οι­κο­δο­μή­μα­τος.

Αντί­θε­τα, όπως από πα­λιό­τε­ρα προει­δο­ποι­ή­σα­με, στο συ­νέ­δριο δεν έλει­ψαν οι πο­λι­τι­κές προ­σαρ­μο­γές προς τη με­τριο­πα­θέ­στε­ρη από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ «συ­νι­στα­μέ­νη» των κομ­μά­των-με­λών του ΚΕΑ.

ΕΕ

Η κρι­τι­κή στην υπαρ­κτή ΕΕ πε­ριο­ρί­στη­κε «στα ελατ­τώ­μα­τα, τις ανε­πάρ­κειες και τις απο­στα­θε­ρο­ποι­η­τι­κές ασυμ­με­τρί­ες (;) του σχε­δί­ου». Δύ­σκο­λα θα μπο­ρού­σε να ανα­γνω­ρί­σει κα­νείς σε αυτήν την κρι­τι­κή τις ιδρυ­τι­κές και συ­νε­δρια­κές απο­φά­σεις του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Το ίδιο ισχύ­ει και για τις προ­γραμ­μα­τι­κές προ­τά­σεις.

Περί εκτσογλανισμού….

 

Τελικά αποδεικνύεται ότι ο κ. Βενιζέλος ή τουλάχιστον οι παραστεκάμενοί του, με τους οποίους λένε  ότι  παίζει το «μάπετ σόου» (αυτοί γράφουν τους λόγους , αυτός κουνάει το στόμα…)διαβάζουν  μέχρι και τον δικό μου ιστότοπο…. Έτσι εξηγείται η αξιοποίηση  της φράσης  «εκτσογλανισμός του δημόσιου βίου» από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, για την οποία μάλιστα φράση   χρειάστηκε να ανατρέξει  στα κείμενα της οικονικής του Σεπτεμβρίου  του 2011. http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2011/09/blog-post_8968.html

 

 Οφείλω πάντως να ομολογήσω ότι ο  «εκτσογλανισμός»  μου είναι προϊόν μετασχηματισμού του  όρου «τσογλανοποίηση», που πρωτοχρησιμοποίησε ο Βασίλης Δωροβίνης κάπου στις στήλες της «Νέας  Οικολογίας». Εγώ προτίμησα τον δυναμικότερο όρο «εκτσογλανισμός» (κατά πως λέμε εκβαρβαρισμός, εκπασοκισμός, εκτουρκισμός, εκμαυλισμός,  έξω φτώχεια κλπ). Παράλληλα εισέφερα στην ελληνική γραμματεία και τη φράση «εξαθλιωμένο τσογλαναριάτο», που είναι άκρως χρηστική  επί νεαρών καθαρμάτων παντός τύπου.

Δεν πρόκειται βεβαίως να «μαλώσω» τον κ. Βενιζέλο για τη χρήση του όρου (copyright Schizas, 2013)   χωρίς αναφορά  στην εαυτάρα μου, αλλά ευχαρίστως θα χρησιμοποιήσω το συμβάν για να κακοχαρακτηρίσω ένα πανεπιστημιακό «νούμερο» :  Το οποίο υποστήριζε στα σοβαρά προ καιρού, ότι ο όρος «απαρτίωση» - που είναι δηλωτικός της απώλειας  επαρκούς μεγέθους όσον αφορά την τέλεση κάποιων λειτουργιών και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλες τις  χωρικές κλίμακες  – είναι  όρος δικής του έμπνευσης και εκφώνησης !

Από τις σοβαρές επιτυχίες της οικονικής ήταν και η μαρξοειδής φράση που  ευδοκίμησε κάποτε και σε επίσημα  Συριζαϊκά χείλη :  «Το ευρώ δεν είναι φετίχ»… http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2011/11/blog-post_05.html

   Τώρα τελευταία βέβαια έχει πέσει σε δυσμένεια,  όμως μια δοκιμή κυβερνητικών ευθυνών μπορεί να μεταπείσει αυτούς που μεταπείσθηκαν…

Το κείμενο του Βενιζέλου στο ΕΘΝΟΣ

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63937977

H NTΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Του ΑΛΕΚΟΥ ΑΛΑΒΑΝΟΥ*

Η «Εφημερίδα των Συντακτών» ζήτησε ευγενικά τη γνώμη μου για το θέμα «Αριστερά και Ευρώπη». Δύσκολο το ερώτημα. Κυρίως, γιατί σε ιστορικές εποχές μετάβασης με ανεξιχνίαστη έκβαση, οι συμβατικές έννοιες των όρων που χρησιμοποιούμε ανατρέπονται και εξελίσσεται μια εντελώς διαφορετική νοηματοδότηση. Αυτό ισχύει και για την «Ευρώπη», αλλά αυτή τουλάχιστον έχει κάποιον γεωγραφικό προσδιορισμό. Ισχύει πολύ περισσότερο για την «Αριστερά». Τρείς παρατηρήσεις λοιπόν:

Πρώτον, σε μια εποχή κρίσης και μετάβασης η Αριστερά δεν είναι δεδομένη με βάση το παρελθόν, είναι ζητούμενο με βάση της παρούσες και μελλοντικές ανάγκες του κόσμου της εργασίας. Η προέλευση και το γενεόγραμμα δεν εγγυώνται την ταυτότητα για την Αριστερά. Μέσα στην κρίση του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το μεγαλύτερο κόμμα της Δευτέρας Διεθνούς έγινε δήμιος των επαναστατών Σπαρτακιστών και μέσα από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ιταλίας ξεπήδησαν ο Μουσολίνι και οι φασίστες του.

Διεργασίες αυτού του είδους τις βλέπουμε σε μικρογραφία επίσης σήμερα, για παράδειγμα στη χώρα μας. Ένα μεγάλο ρεύμα προερχόμενο από τις αντιλήψεις του ευρωκομμουνισμού προσχώρησε σε κυβερνητική συμμαχία με τη Δεξιά, με βάση τις πολιτικές της τρόικας που αποδοκίμαζαν όλες οι υπόλοιπες δυνάμεις αριστερής προέλευσης. Δεν είναι εύκολο να υπάρξει μια ευρύτερη συμφωνία για τα χαρακτηριστικά που απαιτούνται για μια Αριστερά της εξόδου από την κρίση. Είναι όμως πολύ πιο εύκολο να έχουμε κοινές απόψεις για τι ΔΕΝ μπορεί να ανήκει σε μια τέτοια Αριστερά: Η ενσωμάτωση στο σχέδιο του εχθρού. Η ανεντιμότητα και η ανειλικρίνεια και η υιοθεσία των κωδικών του συστήματος. Η διαρκής ταλάντευση και πολυγλωσσία. Ο καιροσκοπισμός. Η συμμετοχή στις ιδεολογικές επιθέσεις τρόμου του αντιπάλου. Η προγραμματική και στρατηγική ένδεια.

Δεύτερον, το «σχέδιο Β» απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι κομβικό για τη δράση της Αριστεράς. Δεν μπορεί κανείς να περιορίζεται σε εισαγγελικές κορόνες – κανείς εξάλλου δεν μπορεί να ανταγωνιστεί σε υβρεολόγιο τους ναζιστές. Δεν μπορεί να περιορίζεται στην απαγγελία ενός γενικού και αφηρημένου ιδεολογικού πιστεύω απέναντι στις επείγουσες και σύνθετες προκλήσεις της ζωής.

Εκδόσεις Συναδέλφων : ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ δουλειά !

Η Κυριακή είναι δική μας. Είναι η μέρα που οι εργαζόμενοι αφιερώνουμε στην προσωπική μας ξεκούραση, στους ερωτικούς συντρόφους μας, στα παιδιά μας, στους φίλους μας. Είναι η μέρα που πάμε στο γήπεδο, στην ταβέρνα, στο καφενείο· είναι η μέρα που πάμε εκδρομή.

Η Κυριακή είναι η μέρα μας. Δεν είναι η μέρα του αφεντικού, δεν είναι μέρα δουλειάς. Γι᾽ αυτά αρκούν (και πολλές είναι) οι υπόλοιπες μέρες της εβδομάδας.

Οι εργαζόμενοι στις Εκδόσεις των Συναδέλφων ΔΕΝ δουλεύουμε τις Κυριακές. Καμιά «εορταστική περίοδος», καμιά «ανάγκη της αγοράς» δεν θα μας κάνει να αλλάξουμε γνώμη.

Ο Οικολογισμός, τελευταίο καταφύγιο των ΠΑΣΟΚων….

Ο χώρος των Οικολόγων Πρασίνων,  αν και απογυμνωμένος από πολλά  στελέχη, είναι ικανός να παράγει  εκπλήξεις.. Απόδειξη η τελευταία εκλογή  ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου για την ευρωλίστα  ενός ατόμου (Β.Πισίας)απολύτως άσχετου με την επιστημονική ή ακτιβίστικη οικολογία, που προσχώρησε μόλις πριν δυο εβδομάδες  στο κόμμα !

Σε ένα έργο του ο Γούντυ Άλλεν δηλώνει : Κωμωδία ίσον τραγωδία  συν  χρόνος…Στην περίπτωση των Οικολόγων Πρασίνων η κωμωδία δεν  απαιτεί την διαμεσολάβηση χρόνου για να υπάρξει, αλλά έπεται άμεσα  ή και συνευρίσκεται με την τραγωδία.  Του λόγου το αληθές αποδεικνύει ένα  σπαρταριστό  αφήγημα του Κώστα Λουκέρη, διευθυντή του «Πράσινου Ινστιτούτου», που αναφέρεται   στο  τελευταίο (10^ο ) Συνέδριο των Οικολόγων Πρασίνων [«Η οικολογική ΄΄υπαρκτή επανεκκίνηση’’ μέσα από τα μάτια ενός τέως σοσιαλιστού»]. http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2013/11/blog-post_6399.html

 Εδώ ο Λουκέρης μιλάει για  την ταυτότητα πολλών συνέδρων που δεν ήταν  απλώς άγνωστοι αλλά ούτε καν  μπήκαν   στο κόπο να αυτοσυστηθούν (!).  «Δεκάδες τέως σοσιαλιστές και νυν οικολόγοι ήρθαν και έβαλαν το λιθαράκι τους στην ανάδειξη της νέας ηγεσίας του κόμματός μας», λέει ο Λουκέρης, σημειώνοντας επί πλέον την  περίσσεια αυτοπροβολής  του   ευρωβουλευτή των ΟΠ Ν. Χρυσόγελου  -   που τελικά δεν τον ωφέλησε …

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Οι πολιτικές «μετεγγραφές»  μπορεί να βοηθήσουν  ένα πολιτικό χώρο ,  η  μαζική πολιτική μετανάστευση ποτέ.

Όμηρος η Ελλάδα της Τουρκίας στον τομέα του φυσικού αερίου

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Σχεδόν απαρατήρητη πέρασε η είδηση. Εσκεμμένα. Το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου θα ήταν να συνειδητοποιήσει ο ελληνικός λαός τι σημαίνει στην πράξη η ενεργειακή ομηρεία της πατρίδας μας από την Τουρκία στον τομέα του φυσικού αερίου, στην οποία συνειδητά μας οδηγούν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ με την επιλογή τους να συμμετάσχει η Ελλάδα στη διέλευση του αγωγού ΤΑΡ και όχι του ρωσικού «Σάουθ Στριμ». Ηδη από τώρα, οι Τούρκοι δεν έχουν κανέναν δισταγμό να αφήσουν χριστουγεννιάτικα... χωρίς φυσικό αέριο Ελληνες καταναλωτές! Ελάχιστοι Ελληνες γνωρίζουν ότι από την Παρασκευή ο ΔΕΣΦΑ (Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου, η εταιρεία που ο Αντ. Σαμαράς έδωσε με τα μισά λεφτά στους Αζέρους και όχι στους Ρώσους που πρόσφεραν τα υπερδιπλάσια χρήματα!) υποχρεώθηκε να κηρύξει το ελληνικό σύστημα φυσικού αερίου σε κατάσταση συναγερμού! Ακόμη πιο λίγοι βέβαια έχουν γνώση του γεγονότος ότι αυτός ο συναγερμός οφείλεται στο ότι οι Τούρκοι αρνούνται να παραδώσουν στη χώρα μας τις συμφωνημένες ποσότητες βάσει συμβολαίων αζερινού φυσικού αερίου, τις οποίες κρατούν για τον εαυτό τους!

Να απολογηθείτε, κ. Φωτίου

Του Κώστα Παπασταύρου (Κύπρος)

ΕΝΑ συγγνώμη στον κυπριακό λαό και άμεση παραίτηση θα έσωζε την πολιτική υπόληψη του κ. Φωτίου , υπουργού Άμυνας Κύπρου. Λίγη τσίπα πολιτικής αξιοπρέπειας, επιτέλους. Συνελήφθη, το ολιγότερο, να ψεύδεται, να κοροϊδεύει ασύστολα τον κυπριακό λαό. Συγκεκριμένα, έχουν γίνει δεκάδες εκστρατείες και ομιλίες από κυβερνητικούς εκπροσώπους, με πρωτοστάτες ιδιαίτερα τόσο τον ίδιο, όσο και τον συνάδελφό του υπουργό Γεωργίας για την υποχρέωση που έχουμε ως Πολιτεία να προτιμούνται τα κυπριακά προϊόντα, διότι αποτελεί εθνική ανάγκη η υποστήριξη της ντόπιας παραγωγής κ.λπ., κ.λπ. Και για του λόγου το αληθές… βρέθηκε προ ολίγων ημερών φορτίο με κοτόπουλα με χώρα προέλευσης την Ολλανδία, που παρεμπιπτόντως, φέρουν και την τουρκική σημαία στα κασόνια! Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι εάν δεν υπήρχε η σήμανση της σημαίας ούτε θα το μαθαίναμε… Πιθανόν, ούτε εάν δεν πληρούσαν τις προδιαγραφές της Εθνικής Φρουράς.  Το ότι έχει κουραστεί και αηδιάσει ο λαός από τις ματσαράγκες και τις λαμογιές των πολιτικών, εμπόρων, τραπεζιτών και σωρείας άλλων υψηλόβαθμων εκπροσώπων του ευρύτερου κρατικού τομέα είναι χιλιοειπωμένο. Το ότι όμως συνεχίζονται ακόμα και σήμερα, τις στιγμές της ανήκουστης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, οι κάθε είδους κομπίνες εναντίον της οικονομίας του τόπου, είναι εντελώς απαράδεκτο.

Ποιός αποφασίζει για την Αθήνα;

Από τον δικτυακό τόπο e-lawyer

Υπάρχει ένα σοβαρό θεσμικό πρόβλημα με την τοπική αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα, που πλέον αγγίζει την ίδια την λειτουργία της Πρωτεύουσας. Ενώ οι δημότισσες και οι δημότες έχουν εκλέξει, με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία τα όργανα διοίκησης των Δήμων, τελικά οι σοβαρότερες αποφάσεις που αφορούν την ποιότητα ζωής τους δεν λαμβάνονται από τις δημοτικές αρχές. Μολονότι ο "Καλλικράτης" και ο Κώδικας Δήμων έδωσαν πλήθος αρμοδιοτήτων στους Δήμους, σε ένα φάσμα που εκτείνεται από τις κοινωνικές υπηρεσίες, τα σχολικά κτίρια, την αδειοδότηση και τον έλεγχο των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, μέχρι τις ληξιαρχικές μεταβολές και τον πολιτισμό, το κεντρικό κράτος εξακολουθεί να ασκεί τις καθοριστικές εξουσίες για την λειτουργία της πόλης. Ακυρώνοντας έτσι, κατ' αποτέλεσμα, την αμεσότητα  της λαϊκής βούλησης για τις υποθέσεις τοπικού ενδιαφέροντος.

Ενώ οι Δήμοι φέρουν την ευθύνη για το σύστημα της αδειοδότησης και της επιβολής κυρώσεων σε καταστήματα (που φτάνει μέχρι το κλείσιμό τους), έρχεται ο κρατικός νομοθέτης και, με μία διάταξη, καταργεί την δημοτική αστυνομία.

NA ΔΙΩΞΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΛΗΣΤΕΣ

Του Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Θρασύτατοι έχουν γίνει οι ευρωσυμμορίτες της ΕΕ εναντίον των Ελλήνων. Αποθρασυμένοι πλήρως από τη δουλοφροσύνη της κυβέρνησης των σύγχρονων «Τσολάκογλου», του Σαμαρά, του Βενιζέλου και του πανάθλιου τσούρμου των υπουργών τους, θέλουν να κατακλέψουν ό,τι ανήκει σε αυτή τη χώρα. Να αρπάξουν τις καταθέσεις οποιουδήποτε χρωστάει στην εφορία χωρίς καν δικαστική απόφαση, ακόμη κι αν έχει κάνει ρύθμιση των οφειλών του(!), αποφασίζουν οι ντόπιοι δωσίλογοι και οι ξένοι επικυρίαρχοι. Την κλοπή των καταθέσεων όλου του κόσμου, αν οι τράπεζες δεν πάνε καλά εξαιτίας των χρηματοπιστωτικών παιχνιδιών των τραπεζιτών, εισηγείται ο ίδιος ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ, ο Ολλανδός Γερούν Ντείσελμπλουμ.

Η αρπακτικότητα και επιθετικότητα των ευρωπαίων καπιταλιστών δείχνει δύο τουλάχιστον πράγματα: Πρώτα πρώτα, την προχωρημένη σήψη του καπιταλιστικού συστήματος, το οποίο πλέον ληστεύει για να ικανοποιήσει τις αδηφάγες κορυφές του αντί να ενσωματώνει όλο και περισσότερα κοινωνικά στρώματα και ομάδες, όπως έκανε δύο αιώνες τώρα. Δεύτερον, το συγκεκριμένο στόχο της γερμανικής αστικής τάξης τον οποίο υπηρετεί. Αποσταθεροποιώντας με την απειλή της κατάσχεσης των καταθέσεων τα τραπεζικά συστήματα πληθώρας κρατών της ευρωζώνης (Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλλία, Κύπρος, Σλοβενία κ.λπ.), θέλει να οδηγήσει σοβαρό τμήμα των καταθέσεων στις χώρες αυτές προς τη μετακίνηση του σε γερμανικές, γαλλικές ή ολλανδικές τράπεζες.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013,  Κολοκοτρώνη 31, 2^ος όροφος, ώρα 6.30. Ομιλητές  :   Ορέστης Κολοκούρης, Νίκος Ντάσιος, Πολύδωρος Τακόπουλος. Συντονίζει ο  Γιάννης Σχίζας.

Κοινωνικές, περιβαλλοντικές και πολιτικές δυνάμεις σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση , ενώνουν τις φωνές τους  εναντίον του προωθούμενου κανονισμού   ελέγχου  της παραγωγής,  εμπορίας και  πώλησης   φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού.

Ακτιβιστές και επιστήμονες τονίζουν ότι πίσω από τις   «τεχνικές διατυπώσεις» του προβλήματος και την υποτιθέμενη προστασία των εταιρικών καινοτομιών,  κρύβεται η προσπάθεια χειραγώγησης της αγροτικής παραγωγής. Συνέπειες αυτής της χειραγώγησης   : Ο  έλεγχος της παραγωγής σπόρων - και στη συνέχεια  τροφίμων και πρώτων υλών -  από  μικρό αριθμό εταιρειών και η απεμπόληση του φυσικού γενετικού πλούτου, που εκπροσωπούν οι  τοπικές ποικιλίες σπόρων.

Οι μεγάλες εταιρείες επιχειρούν να επιβάλλουν αγροτικές δομές που τελικά θα αποβούν εις βάρος του καταναλωτή και της ποιότητας ζωής -  στην ύπαιθρο και στις πόλεις.

Δεκάδες οργανώσεις έδωσαν το στίγμα τους κατά  της δρομολογημένης  δημιουργίας ολιγοπωλίου  σπόρων, διαμορφώνοντας  την  «Διακήρυξη της Βιέννης» (Νοέμβριος 2013). Η υπόθεση τέθηκε  ως ερώτηση κοινοβουλευτικού ελέγχου προς τον Έλληνα Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων από 15 βουλευτές, ενώ εκκρεμεί δράση στο ευρωκοινοβούλιο από Έλληνες ευρωβουλευτές που συμμετέχουν στην επιτροπή περιβάλλοντος.

Μέσα σε συνθήκες «λύσεων-εξπρές»,   ερήμην και εναντίον   της κοινωνίας των πολιτών,  τα κινήματα καλούνται  να αναπτύξουν ανάλογες ταχύτητες και  αντιστάσεις. Εξ ου και η    εκδήλωση της Παρασκευής 20 Δεκεμβρίου, που  επί πλέον είναι   συνάντηση εργασίας και  προπομπός νέων δράσεων.

Η εκδήλωση  οργανώνεται  από το Δίκτυο Ριζοσπαστικής Οικολογίας (ΔΡΟ) ,το ΠΕΡΙ.ΠΟΛΟ Αττικής  και τους Οικολόγους Ριζοσπάστες, προς τιμήν του Σπύρου Σγούρου (1962-2012),  πρωτεργάτη  του ελληνικού οικολογικού κινήματος  και στυλοβάτη της οργανισμού προτυποποίησης ΔΗΩ για πολλά χρόνια.    

Σχετικά

http://oikologein.blogspot.gr/2013/12/o.html

http://oikologein.blogspot.gr/2013/11/h_29.html

http://oikologein.blogspot.gr/2013/10/2-16-2013.html