ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ

«Τη χρονιά που ακολούθησε την κρίση των στεγαστικών δανείων, οι δυτικές κυβερνήσεις προσέφεραν στις τράπεζες και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα περισσότερα χρήματα από όσα είχε ξοδέψει όλος ο κόσμος για τη στήριξη των φτωχών χωρών σε διάστημα μεγαλύτερο του μισού αιώνα» (Μελέτη του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος, 16.4.11, αναφερόμενη σε άρθρο του Π.Παπακωνσταντίνου, «Όλη η εξουσία στους τραπεζίτες», Κ 17.7.2011)

Το ότι οι δυτικές χώρες προτιμούν, αντί να ενισχύουν τις συλλογικότητες του τρίτου κόσμου, να εισάγουν «χύμα» τριτοκοσμικούς πολίτες για να τους υπερεκμεταλλεύονται αφενός και αφετέρου  να τους χρησιμοποιούν για την υπονόμευση των εργασιακών κεκτημένων, είναι γνωστό και αντιληπτό από κάθε άνθρωπο στοιχειώδους IQ…Αλλά αυτό δεν είναι  το θέμα μας :  Το θέμα μας  εδώ είναι η ληστρική λειτουργία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, η αναγόρευσή του σε ηγεμονική δύναμη και η αδυναμία των κκ. διαχειριστών(Πρωθυπουργών, Υπουργών κλπ) να αντιδράσουν.

Παρ’ όλα αυτά ακόμη και μέσα στα πλαίσια του κατεστημένου, η ιδέα μιας «αντεπίθεσης» εναντίον των τραπεζών έχει  όλο και μεγαλύτερη απήχηση. Ο Νουριέλ Ρουμπινί έχει προτείνει  την εθνικοποίηση των τραπεζών,  αντί της συντήρησης  «ιδιωτικών τραπεζών ζόμπυ»,  από την εποχή της κατάρρευσης της Λήμαν Μπράδερς.  Ο Νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλις επίσης υποστήριξε  τη δημιουργία ενός δημόσιου χρηματοπιστωτικού τομέα, ενώ άλλοι πρόβαλλαν την περίπτωση της Σουηδίας, που εθνικοποίησε προσωρινά τις προβληματικές τράπεζες για να τις εξυγιάνει και να τις πουλήσει στη συνέχεια σε ιδιώτες….

Όσον αφορά τα δικά μας, δεν υπάρχει τίποτε πιο φθοροποιό  από την εμμονή στο ρόλο του «καλού οφειλέτη»,  που «τοις κείνων (χ)ρήμασιν πειθόμενος» υποστηρίζει την εξόφληση του ελληνικού χρέους στο ακέραιο , εν ανάγκη με δόσεις μέχρι τον 23^ο  αιώνα…Λιγότερη αλλά πάντως φθοροποιός, είναι η αποδυνάμωση του αντιτραπεζικού-αντιμνημονιακού μετώπου μέσω της ανακίνησης γενικότερων  πολιτικών αντιπαραθέσεων. Λόγου χάρη, ενώ ο κόσμος καίγεται και οι λαοί αξιώνουν άμεσες λύσεις πριν από τη δεύτερη  σοσιαλιστική παρουσία, εσύ να βάζεις σε πρώτο  πλάνο τις ευθύνες του δικομματισμού…

Δεν θέλω να αδικήσω τον ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο αναφέρομαι, ούτε να  μειώσω τη σημασία της θέσης που διατύπωσε πρόσφατα η 4^η Συνδιάσκεψή του, υποστηρίζοντας

 «Την Εθνικοποίηση-Κοινωνικοποίηση ολόκληρου του Τραπεζικού συστήματος, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, που θα αποτελέσει βασικό μοχλό, για την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας και τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων».

Απλώς θέλω να υποστηρίξω ότι η άποψή του αυτή, με το τεράστιο ειδικό βάρος στη συγκεκριμένη συγκυρία, πρέπει να προτάσσεται έναντι όλων των θέσεων και αξιολογήσεων και να παρακάμπτει κάθε αριστερή μιζέρια ή μνησικακία. Εδώ ο Ζαχαριάδης  το 1940 έθεσε τον εαυτό του και το κόμμα στον  αγώνα κατά των Ιταλών υπό τις διαταγές του  δικτάτορα Μεταξά – γιατί η  Αριστερά να φοβηθεί να στηρίξει τις όποιες δυνάμεις του συστήματος, που θα  ορθωθούν ενάντια  στη «μαύρη   τρύπα» της διεθνούς τραπεζιτικής τοκογλυφίας;

ΥΓ.

Οι ενδιαφερόμενοι να μονάσουν υπό συνθήκες επαναστατικής καθαρότητος μπορούν να απευθύνονται στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου, στη Βέροια (εν όψει)

ΠΕΡΙ ΓΚΑΡΣΟΝΙΩΝ…

 

Ποιος θυμάται εκείνη τη  κουβέντα του Ανδρέα Παπανδρέου – «να μην γίνουμε χώρα γκαρσονιών»…Ήταν  η περίοδος όπου οι υπηρεσίες εθεωρούντο δευτεροκλασάτες και υποτιμητικές, η παραγωγική ευρωστία της χώρας ιδιαίτερα σημαντική και  ο ιμπεριαλισμός συνώνυμος με την ξένη κυριαρχία επί του πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα της οικονομίας….

Τότε ήταν έτσι, ο Τουρισμός απείχε πολύ από το να Θεωρείται -  όπως σήμερα από επίσημα και ανεπίσημα χείλη -   ως βαριά βιομηχανία της χώρας  …Στη συνέχεια, μετά το «τουριστικό όνειρο» (κατά πως λένε ‘‘The American dream’’…) , ήλθε ο εφιάλτης, υπό τη μορφή των γιγαντιαίων τουριστικών συγκροτημάτων που εισάγουν τα πάντα έξωθεν – εξοπλισμούς, φαγητά, ποτά, προσωπικό…Κι ακόμη τον ίδιο τον τουρίστα, που νομίζει ότι πάει στη Κρήτη αλλά πάει απλώς σε ένα «Κρητομορφικό» μαγαζί μεγάλων διαστάσεων,  all inclusive (με τα όλα του !)   παίζοντας το ρόλο του υπνοβάτη – σύμφωνα με μια ευφυή βολή του  Εντγκάρ Μορέν… Είναι ο τουρισμός που τείνει να αφήνει εγχωρίως λιγότερο συνάλλαγμα  από τον πάλαι ποτέ καλούμενο «αλητοτουρισμό», αλλά επί του παρόντος συνδέεται με την ελπίδα ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας. Και ο οποίος πλέον  τείνει να μας κάνει κάτι περισσότερο από γκαρσόνια -  δηλαδή γκαρσόνια όλων των χωρών….

Και επειδή το τραγικό συνδέεται συνήθως με το κωμικό, αξίζει να διαβάσουμε  το άρθρο της ΣΟΦΙΑΣ  ΒΟΥΛΤΕΨΗ «Για να μην γίνουμε «τα γκαρσόνια της Ευρώπης», θα γίνουμε… γκαρσόνια στην Ευρώπη!». Το άρθρο πραγματεύεται ένα άλλο στοιχείο επίσης τραγελαφικού χαρακτήρα (τράγος+ελάφι), που χαρακτηρίζει την κυβερνητική πολιτική :

Γράφει η Σ. Βούλτεψη:

«Μπορούμε να πληροφορηθούμε κι’ εμείς τι νόημα έχει να αναθέτεις τον τουρισμό στον Νικητιάδη, την φορολογία στον Παπακωνσταντίνου και τους ταξιτζήδες στον Ραγκούση;

Πρόκειται για τη νέα παραφροσύνη, που θέλει τον έναν να γεμίζει την καρδάρα με το γάλα και τους άλλους να την αδειάζουν - προσπαθώντας μάλιστα να... δικαιολογήσει τους καταστροφείς του έργου του!

Ο ένας να δίνει μάχη για να γεμίσει η Ελλάδα τουρίστες και ο άλλος να κρατά ψηλά τον ΦΠΑ στην εστίαση, όταν από τις έρευνες προκύπτει ότι οι τουρίστες έρχονται στη χώρα μας (και) για την ελληνική κουζίνα.

Ο ένας να αγωνίζεται για να αυξηθεί η συμμετοχή του τουρισμού στο ΑΕΠ της χώρας (από 18% σήμερα να φθάσει στο 25%) και ο άλλος να αφήνει μέσα στο κατακαλόκαιρο τη χώρα χωρίς ταξί!

Όλο το άρθρο στο http://www.elzoni.gr/html/ent/680/ent.11680.asp

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ

«Η  γενικευμένη τουριστική κατοικία θα επιβαρύνει αντί να βελτιώσει τα προβλήματα της Ελλάδας», υποστηρίζει η «Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού» (Τριπόδων 28 105 58 Αθήνα,Τηλ: 210 3225245

Email: elet@ellinikietairia.gr,) και με αυτό το σκεπτικό  συλλέγει υπογραφές εναντίον του πολυνομοσχεδίου που έφερε πρόσφατα η κυβέρνηση στη Βουλή. Σε κείμενό της  η Ελληνική Εταιρεία  ζητά :

«….  η Κυβέρνηση να εξετάσει προσεκτικότερα τις εξελίξεις στην μεσογειακή αγορά τουριστικής κατοικίας. Τουλάχιστον 500.000 τουριστικές κατοικίες μένουν απούλητες μόνο σε μια Μεσογειακή χώρα. Είναι επίσης, ευρύτερα παραδεκτό ότι η ενθάρρυνση κατασκευής κατοικιών αποτέλεσε κρίσιμο παράγοντα στη δημιουργία της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης στις ΗΠΑ, την Ιρλανδία και την Ισπανία. Γιατί η Κυβέρνηση πιστεύει ότι η Ελλάδα διαφέρει;

Ακόμη η Ελληνική Εταιρεία διαπιστώνει ότι η «υπέρμετρη δόμηση σε τουριστικούς προορισμούς λειτουργεί εις βάρος της ανταγωνιστικότητας τους. Η υποβάθμιση του τοπίου, απογοητεύει τους ευαισθητοποιημένους επισκέπτες και έτσι τείνει να μειώσει τη δαπάνη/ είσπραξη ανά επισκέπτη…»

Για ολόκληρο το κείμενο της Ελλ. Εταιρείας και για υπογραφές  http://www.egaio.gr/nomosxedio.php

ΤΟ ΟΖΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΛΛΥΡΙΟ ΣΤΗ ΣΟΥΠΑ……..

Αυτή η υπόθεση με το  αέριο όζον(τριατομικό οξυγόνο) που πλεονάζει στην αθηναϊκή ατμόσφαιρα  και  δημιουργεί προβλήματα υγείας, με βάζει σε  σκέψεις : Σε σκέψεις όσον αφορά την καταλληλότητα ενός πράγματος, που τελικά  κρίνεται από το κατά πόσο είναι στην σωστή  θέση…Για να γίνω πιο σαφής, μας παραπέμπω στο Όζον του γιατρού ΑΝΔΡΕΑ  ΦΙΚΙΩΡΗ (αυτού  του μεγάλου showman της ελληνικής τηλεόρασης….)  που ανακατεμένο με νερό μέσα στα ποτήρια μας , εγγυάται τη θεραπεία διαφόρων  νόσων και μ@λ@κιών, ενώ στην στρατόσφαιρα   είναι αποδεδειγμένα  πολύτιμο, γιατί αναχαιτίζει την υπεριώδη ακτινοβολία….. Το ίδιο τώρα το Όζον στην ατμόσφαιρα των πόλεων , είναι  άκρως προβληματικό,  σε βαθμό ώστε να προκαλεί συναγερμούς και μέτρα  από τη πλευρά της Πολιτείας. Αντιγράφω από το PREZA TV http://prezatv.blogspot.com/2011/07/blog-post_7233.html        την έντονη παρουσία του όζοντος (17.7.2011) στην εγγύς ατμόσφαιρα  - στο σταθμό της Νέας Σμύρνης, στα Λιόσια, στο Περιστέρι, στους Θρακομακεδόνες. Αποτέλεσμα: Το υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης  να προειδοποιεί,

 «Άτομα με αναπνευστικές και καρδιαγγειακές παθήσεις και γενικότερα άτομα ευαίσθητα στην ατμοσφαιρική ρύπανση συνίσταται να παραμένουν σε εσωτερικούς χώρους και να αποφεύγουν την κυκλοφορία στο εξωτερικό περιβάλλον. Επίσης, συνίσταται στα παραπάνω άτομα, καθώς και τα παιδιά να αποφεύγουν την έντονη σωματική άσκηση, η οποία μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό της αναπνευστικής οδού και να οδηγήσει σε αναπνευστικά προβλήματα".

Το όζον στο ποτήρι κάνει καλό, στην  εγγύς ατμόσφαιρα κακό…Χμ, η υπόθεση κάτι θυμίζει….Ανακαλώ λοιπόν ένα άρθρο μου «Η ενεργός ζήτηση και οι κακοφωνίξ του νεοφιλελευθερισμού»      , που δημοσιεύτηκε τον Φεβρουάριο του 2009  στον δικτυακό  τόπο της «Προοδευτικής πολιτικής» (http://www.ppol.gr/cm/index.php? ) . Έγραφα τότε :

« Φανταστείτε ότι ο γιατρός σας δίνει μια ενδοφλέβια ένεση για να αντιμετωπίσετε κάποια λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος. Εσείς όμως σπάτε την αμπούλα της ένεσης, την χύνετε σε ένα ποτήρι νερό, ανακατεύετε και πίνετε το διάλυμα... Ή φανταστείτε ότι έχετε ένα οφθαλμολογικό πρόβλημα και σας έχει χορηγηθεί κάποιο κολλύριο, το οποίο εσείς «καταναλώνετε» με το κουτάλι (!), αφού προηγουμένως το αναμίξετε με ψαρόσουπα...

Ποιο είναι το δίδαγμα και των δύο αυτών περιπτώσεων; Προφανώς το ότι σε περίπτωση ασθένειας, δεν αρκεί να εισαχθεί κάποιο φάρμακο γενικώς και αορίστως στον οργανισμό, αλλά πρέπει να εισαχθεί στην κατάλληλη δίοδο... Κάπως ανάλογα και οι παρεμβάσεις πολλών κυβερνήσεων στη τρέχουσα συγκυρία, δείχνουν να αγνοούν την αναγκαιότητα εισαγωγής «ενεργού ζήτησης» στην οικονομία από την κατάλληλη δίοδο!

Ενώ το πρώτο ζητούμενο είναι η ενίσχυση της λαϊκής

 κατανάλωσης με στόχο την ανάσχεση της υφεσιακής

 χιονοστιβάδας, υπάρχουν κυβερνητικοί παράγοντες

που ασχολούνται πρωτίστως με τη σωτηρία των

 κεφαλαιοκρατικών «ρετιρέ»…….

Αυτά λοιπόν έγραφα τότε, για να το παίξω κι εγώ δικαιωμένος, όπως εσχάτως συνηθίζει και «η κουτσή Μαρία» ….Σήμερα ισχύει το ίδιο όπως και τότε, πριν δυόμισι χρόνια : Δηλαδή ότι η  πολιτική της σωτηρίας  για τις τράπεζες και  της λιτότητας για το λαό, δεν είναι απλώς μια τυπική νεοφιλελεύθερη, ταξική πολιτική :  Επί πλέον είναι μια πολιτική α-νόητη, που υπονομεύει την οικονομία και  οδηγεί σε  σπειροειδή και αυτοτροφοδοτούμενη ύφεση.  Είναι μια πολιτική που διοχετεύει τα δισεκατομμύρια  σε λάθος δίοδο, γι αυτό και «σώζει» όσο το όζον   στην ατμόσφαιρα των πόλεων ή το οφθαλμολογικό κολλύριο, που αναμιγνύεται και  καταναλώνεται με τη σούπα….  

Προς τον «Αντένα», Κίνηση Προσφύγων και Εκτοπισμένων Μανάδων

Κυρίες, Κύριοι,

Ενώνουμε τη φωνή μας με τον απανταχού ελληνισμό

εκφράζοντας σας όχι μόνο την αγανάκτηση μας, αλλά

και το θυμό μας για την επιμονή σας να προβάλλετε

από το κανάλι σας την τουρκική προπαγάνδα μέσα

από τη σαπουνόπερα «Εζέλ». Το κανάλι σας προβάλλει

καθημερινά μία σειρά η οποία έχει γυριστεί στα

κατεχόμενά μας εδάφη, μέσα στα κλεμμένα μας σπίτια,

και αναγνωρίζει άμεσα το έκτρωμα που ονομάζεται

«Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Δεν

γνωρίζουμε ποιοι ή γιατί το αποφάσισαν, αλλά

φαίνεται ότι στο βωμό της οικονομικής ξεφτίλας

θυσιάζεται για άλλη μια φορά η πατρίδα μας. Αυτό

εμείς ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ.

Από τα ηλεκτρονικά μηνύματα που έχουμε λάβει η

θέση σας αναφέρεται ως εξής:

«Εμείς θα συνεχίσουμε κι’ εσείς να κάνετε … ό,τι

νομίζετε»!

Η πιο πάνω έκφραση μας θύμισε τον περασμένο

Ιούλιο όταν η τουρκική προπαγάνδα με νύχια και με

δόντια διαπραγματευόταν για 1 εκατομμύριο

δολάρια με την παγκοσμίου φήμης τραγουδίστρια

Τζένιφερ Λοπέζ να έρθει στην κατεχόμενη γη μας

και να δώσει συναυλία για να «γιορτάσει» τα

γενέθλιά της εγκαινιάζοντας ξενοδοχείο που έχει

κτιστεί σε κλεμμένη και αιματοβαμμένη γη. Τότε

ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΚΑΝΑΜΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ. Αποστείλαμε

την εσώκλειστη επιστολή στην κυρία Λοπέζ και μαζί

με χιλιάδες μηνύματα την πείσαμε ότι αυτό που

πρόκειται να συμβεί είναι εγκληματικό. Η κυρία

Λοπέζ αντιλήφθηκε τελικά το λάθος της και ακύρωσε

την συναυλία της! Το ίδιο έπραξε και ο κος Χούλιο

Ινγλέσιας τον Οκτώβριο του 2010 μετά από πολλές

εκφράσεις διαμαρτυρίας και επίσης δική μας

επιστολή!

Ερωτούμε λοιπόν εσάς κύριες/κύριοι του Αντέννα

Ελλάδος: η κυρία Λοπέζ είναι εκτός των συνόρων και

προφανώς δεν γνωρίζει τις πραγματικότητες –

ΕΣΕΙΣ; γιατί προκαλείτε, γιατί ξύνετε τις πληγές,

ποιος σας έδωσε αυτό το δικαίωμα;

Η 20η Ιουλίου αποτελεί την τραγική επέτειο της

τουρκικής εισβολής του 1974 στην Κύπρο. Σας καλούμε

να σταματήσετε άμεσα τη μετάδοση της εν λόγω

σειράς. Σας προκαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας

γιατί είναι προς το συμφέρον σας να γνωρίζετε τις

πραγματικότητες που βιώνουμε και βιώσαμε από το

1974 μέχρι σήμερα. Να είστε σίγουροι πως «θα κάνουμε

ό,τι νομίζουμε», γιατί για μας ο αγώνας συνεχίζεται

και το Κυπριακό δεν έχει λυθεί, ούτε νομικά, ούτε

πολιτικά αλλά ούτε και στις καρδιές μας.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο της

ΚΊΝΗΣΗΣ ΠΡΟΣΦΎΓΩΝ & ΕΚΤΟΠΙΣΜΈΝΩΝ ΜΑΝΆΔΩΝ

Η Πρόεδρος

Μαρκέλλα Ησαϊα-Τσιάκκα

ΟΙΚΟΙ ΕΥΡΩΠΗΣ, ΟΙΚΟΙ ΑΝΟΧΗΣ

Αυτή η υπόθεση των ιδιωτικοποιήσεων που έχουν αναγορευθεί σε πανάκεια από τον καθεστωτικό λόγο(με την επικουρία του κομφορμιστικού τοιούτου, μηδέ του «Αριστερού» εξαιρουμένου) έχει κάτι από το γνωμικό «ου με πείσεις καν με πείσεις» :  δεδομένου ότι οι πεισμένοι περί της υπάρξεως ανοικτής γραμμής μεταξύ επιχειρηματικότητας και Θείας Πρόνοιας δεν δέχονται οποιαδήποτε αναφορά στις αποτυχίες πολλών ιδιωτικοποιήσεων . Παλιότερα οι αναφορές στην υπόθεση της ιδιωτικοποίησης των νερών έδωσαν ένα στίγμα της ιδιωτικής κακοδιαχείρισης, ενώ ανάλογα έγιναν και στην περίπτωση του αεροδρομίου του Χήθροου, όπου τα εγκαίνια ενός νέου τέρμιναλ κατέληξαν στην απώλεια μερικών χιλιάδων αποσκευών(2008)…

Στην περίπτωση των Οίκων Αξιολόγησης, που ανεβοκατεβάζουν ή ακόμη και σκηνοθετούν αξίες, λίγοι γνωρίζουν ότι αποτελούν περίπτωση εκχώρησης δημόσιας εξουσίας εν μέσω του γενικότερου πολιτικού κλίματος αποθέωσης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας….Και τώρα, οι εκπρόσωποι της δημόσιας εξουσίας τρέχουν και δεν προλαβαίνουν, ενώ οι κραυγές περί «στημένων» και προβοκατόρικων αξιολογήσεων  ακούγονται όλο και περισσότερο – έστω και με κομψότερους όρους….

Συνιστώ φανατική ανάγνωση του άρθρου του Κώστα Καλλίτση «Οι οίκοι και η Ευρώπη του κ. Μπαρόζο» , από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 10.7.2011. Για να ξέρουμε που οδηγεί η ανεγκέφαλη παράδοση δημόσιων ρυθμιστικών εξουσιών στην επιχειρηματικότητα…..

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_10/07/2011_1295761

Νίκος Δήμου: Δέκα θέσεις για τον Φιλελευθερισμό

(το κείμενο από τη " LifO", τα σχόλια  της ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ)

1.     Ο Φιλελευθερισμός είναι η πολιτική θεωρία που βάζει την ελευθερία πάνω από την ισότητα.

Ποιά ελευθερία, ποιών ή  από τι ή από ποιούς,  ποιά ισότητα και ως προς τι, και ποιος  μπορεί να πάρει στα σοβαρά αυτές τις  θολούρες ;

2. Η πείρα των τελευταίων αιώνων απέδειξε ότι όσα καθεστώτα έβαζαν πρώτη την ελευθερία πετύχαιναν και την καλύτερη ισότητα. Αντίθετα, αυτοί που επέβαλλαν την ισότητα, εκτός που έχαναν την ελευθερία, δεν κέρδιζαν ούτε την ισότητα (νομενκλατούρες).

       Πόσων αιώνων πείρα, ποια καθεστώτα, και τι ωραία η τελευταία σου πρόταση  κύριε Δήμου !  

3. Η επιδίωξη της ισότητας δεν καταπατούσε μόνο τα ανθρώπινα δικαιώματα – αλλά και τη δημιουργική πρωτοβουλία. Στα καθεστώτα ισότητας επί δεκαετίες δεν εμφανίστηκαν σημαντικές νέες εφευρέσεις (π.χ. ένα νέο φάρμακο), ούτε αξιόλογο καλλιτεχνικό έργο. (Οι δημιουργοί ήταν είτε κρατικοί υπάλληλοι είτε στα στρατόπεδα.)

 Συγκρίνετε τον καπιταλισμό με το χειρότερο, για να τον δικαιώνετε ακόπως. Χειριζόμενος  την καρικατούρα της ισότητας, μπορείτε άνετα να διαφημίζετε την ανισότητα. Να φοβάστε όμως, γιατί  ενίοτε  η ανισότητα αποβαίνει εις βάρος της κοινοτοπίας

4. Τα καθεστώτα ισότητας απέτυχαν και στην οικονομία. Μη παράγοντας πλούτο, μοίραζαν φτώχια. Εκτός κι αν άνοιγαν την αγορά (βλ. σημερινή Κίνα). Αλλά το μείγμα της Κίνας είναι απεχθές: δικτατορικό κράτος με ασύδοτο, άγριο καπιταλισμό. Θύματα: και η ισότητα και η ελευθερία…

Ισότητα, άνοιγμα αγοράς, άγριος καπιταλισμός, θύματα, ξανά η ισότητα… Συμπερασματικά : Το μπουρδουκλώνειν εστί φιλοσοφείν….

5. Ο πολιτικός φιλελευθερισμός είναι αδελφός του ορθολογισμού και του διαφωτισμού - γεννήθηκαν μαζί και μοιράζονται την ίδια βασική αξία: την ελευθερία. Ο διαφωτισμός είναι ο φιλελευθερισμός στη σκέψη. Από εκεί γεννήθηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα, δηλαδή ο νέος ανθρωπισμός.

Παλιά ιδεολογικά προϊόντα, που δεν ακυρώθηκαν αλλά ξεπεράστηκαν από αρτιότερες ιδέες… Κάποιος πρέπει να σας μιλήσει για το αφρόλουτρο , Mr.Δήμου. Μου φαίνεστε κολλημένος στο πλυσταριό….

6. Ο νέο-φιλελευθερισμός (λέξη βρισιά στα νεοελληνικά) είναι μία υπερβολή του οικονομικού φιλελευθερισμού - και, σαν κάθε υπερβολή, λανθασμένος. Οι αγορές δεν αυτό-ρυθμίζονται. Αντίθετα, ο κλασικός οικονομικός φιλελευθερισμός εμπεριέχει μέριμνα για τον άνθρωπο.

«Οι αγορές δεν αυτό-ρυθμίζονται». Σε αυτό  θα συμφωνήσουμε. Κατά τα άλλα, βρίσκω τον «νεοφιλελευθερισμό» ως ύβρι  υπέρτερο του γαμοσταυρίζειν, την δε «μέριμνα για τον άνθρωπο»  ως  κατάλληλο θέμα σχολικής εκθέσεως….  

7. Τα πολιτικά και οικονομικά συστήματα ξεκινάνε ως θεωρίες αλλά αποδείχνονται στην πράξη. Μόνον η εφαρμογή τους τα κρίνει. Η άποψη: «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός» είναι υπέροχη σαν ιδανικό, αλλά μένει να περιγραφεί ακριβώς ο «άλλος κόσμος», να εφαρμοστεί με δημοκρατικές διαδικασίες και να κριθεί. Όπως και στην επιστήμη, το πείραμα επιβεβαιώνει τη θεωρία. Μη συγκρίνετε το υπαρκτό με το ανύπαρκτο.

Προϋπόθεση του ανυπάρκτου είναι η κατάργηση του  υπαρκτού,  αλλά με την κατάργηση του υπαρκτού πως θα γίνει η σύγκριση με το ανύπαρκτο, που ενδιαμέσως έχει γίνει υπαρκτό; Κατά τα άλλα, μου αρέσει η ελαφρολαϊκή   σύνταξη του κ. Δήμου :  «Τα συστήματα….αποδείχνονται στην πράξη».

8. Επιμένω στις δημοκρατικές διαδικασίες γιατί, ενώ οι ιδεολογίες και οι ουτοπίες είναι ωραίες στα βιβλία, η επιβολή τους με τη βία μετέβαλε τα οράματα σε εφιάλτες. Οι ιδεολογίες (και οι θρησκείες) έχουν φονεύσει περισσότερους ανθρώπους από όλους τους κατακτητές, τυράννους, Αττίλες και Ταμερλάνους.

Από πού κι ως που η όποια ιδεολογική ή περί ουτοπίας παπάρα είναι «ωραία στα βιβλία»; Έλεος κύριε Δήμου, πεστε  κάτι πρωτότυπο….  

9. Ο κόσμος δεν προχωράει με τη βία αλλά με την εξέλιξη. Η μεταρρύθμιση αποδείχθηκε πάντα πιο αποτελεσματική και μόνιμη από την επανάσταση.

Ο κόσμος  εμποδίζεται να προχωράει από τη  βία. Θέμα μας είναι  να προχωράει ο κόσμος, το πώς,  θα φανεί στην πορεία….

10. Ο Φιλελευθερισμός ΔΕΝ ταυτίζεται με τον Καπιταλισμό (Κίνα) και ουδέποτε εφαρμόστηκε στην Ελλάδα.

Ares, mares, koukounares