ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΛΙΚΙΑ

TOYOTA COWROLLA είναι μια κωμική παρέκκλιση από την ονομασία γνωστής μάρκας αυτοκινήτων , της TOYOTA COROLLA. To «COWROLLA» εισάγει την έννοια της αγελάδας(COW), σε ένα όχημα που διαθέτει την ταχύτητα πολλών μαζί αγελάδων…..

Αν ζούσε σήμερα ο Καραγκιόζης, σίγουρα θα χρησιμοποιούσε σε κάποιο σημείο της γης ένα όχημα όπως η εικονιζόμενη COWROLLA .Γιατί ο Καραγκιόζης εκπροσωπούσε ιδιαίτερα το λαϊκό κιτς στον διαρκή αγώνα για την αντιμετώπιση των βιοτικών προβλημάτων .. Δεν ήταν ένας κοινός λαϊκός άνθρωπος, αλλά ταυτόχρονα δεν ήταν επαναστάτης, εξεγερμένος ή λόγιος. Ήταν αυτοφυής βιοπαλαιστής με όλη τη σημασία του όρου, γειωμένος στη κατάσταση του οθωμανικού συστήματος – όπου ευδοκιμούσε ο αυταρχισμός, η γλυψιματοκρατία, η περιφρόνηση των αδυνάτων από τους ισχυρούς.. Μέσα από το λόγο του κατανοούσε κανείς την ανατολίτικη τάξη πραγμάτων και ό,τι αυτή σήμαινε για τους παρίες της εποχής.

Έτσι ήταν περίπου ο «ορίτζιναλ» καραγκιόζης, των παιδικών μας χρόνων, τότε που στις γειτονιές στήνονταν πρόχειρες σκηνές από μικρούς και μεγάλους σκηνοθέτες και παίζονταν διάφορα επεισόδια από τη διαδρομή του ήρωα μέσα στο χώρο – που μπορούσε να είναι κάπου στην Ανατολία ή σε κάποια βαλκανική περιοχή. Σύμφωνα με τους ειδήμονες οι φιγούρες του Θεάτρου Σκιών έρχονταν από το βάθος της Ασίας και από πολύ παλιά, όμως αυτά ήταν ψιλά γράμματα για τον παιδόκοσμο των δεκαετιών 50-60, που διασκέδαζε με τις αυθεντικές σκηνές του Καραγκιόζη. Τότε οι φιγούρες κατασκευάζονταν από τους ίδιους τους καραγκιοζοπαίκτες, οι οποίοι εν τέλει μοχθούσαν στο να αναπαριστούν τις φωνές των προσώπων του έργου – του Βεληγκέκα, του Χατζηαβάτη,του Κολητηριού. Το σκηνικό ήταν ταξικό – με το σαράϊ αφενός και τη καλύβα του Καραγκιόζη αφετέρου – όμως οι αντιπαλότητες εκφράζονταν υπαινικτικά και επιλεκτικά. Και προπάντων με χιούμορ.

Στη συνέχεια το είδος άρχισε να περνά σε κρίση και να απειλείται με εξαφάνιση, μέχρι που ήλθαν οι διασκευές του . Τότε εμφανίστηκε « Ο Καραγκιόζης στο διάστημα», ο Καραγκιόζης στο πρωτάθλημα πυγμαχίας, ο Καραγκιόζης στη Μύκονο, και πάει λέγοντας . Πολλοί και διάφοροι επιδόθηκαν σε αυτές, κυρίως για παιδικές χρήσεις. Η υπόθεση όμως του Θεάτρου Σκιών έφτασε να πάρει και σοβαρότερες διαστάσεις: Του λόγου το αληθές θα μπορούσε να βεβαιώσει το συνάφι των οικολογούντων και ακτιβιστών για το περιβάλλον, όπου για πολλά χρόνια, ο καραγκιοζοπαίχτης Ιάσων Μελισσηνός οργάνωνε κωμικές παραστάσεις μοντάροντας τον ανατολίτη ήρωα με τα τουρκοειδή χαρακτηριστικά του, με ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος. Ο Καραγκιόζης εδώ ήταν συμπαραστάτης αυτών που έλεγαν ΟΧΙ σε διάφορες κατασκευές, στην Ολυμπιάδα, στο Μαραθώνα, στο Καζίνο του Φαλήρου κλπ. Χάρις στον Μελισσηνό και στις εμβόλιμες ατάκες του, σπάγαμε πολύ πλάκα. Και διαπιστώναμε ότι ο συνδυασμός ενός αραχνιασμένου ήρωα με σύγχρονα θέματα, εμπεριείχε μεγάλα φορτία κωμικού στοιχείου….

Και τώρα λοιπόν ήλθε η απόφαση της ΟΥΝΕΣΚΟ, που αναγνώρισε την τουρκικότητα του ήρωά μας. Εμένα η υπόθεση με στενοχώρησε τόσο όσο θα με στενοχωρούσε η αναγνώριση της αγγλικότητας του Τζέημς Μποντ ! Παρ’ όλα αυτά κι εγώ αναρωτήθηκα για το ρόλο των γραφειοκρατών του διεθνούς οργανισμού, που υποτίθεται ότι μπήκαν στο κόπο να κάνουν ιστορική έρευνα μέχρι να φτάσουν στην ταυτοποίηση του Καραγκιόζη «προς όφελος» της τουρκικής πλευράς : Μήπως από εδώ και πέρα θα αντιμετωπίζουμε τα ιστορικά ζητήματα οποιασδήποτε κλίμακας με προσφυγές σε «αρμόδιες επιτροπές»;

Πρόσφατα, μια τέτοια «επιτροπή ειδικών» όπως το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ισπανίας, αποφάνθηκε υπέρ της ….ανυπαρξίας του Βασκικού Έθνους. Η αντίδραση στο «καπέλωμα» του Συνταγματικού Δικαστηρίου δόθηκε αμέσως την επόμενη ημέρα της απόφασης, από 1,5 εκατομμύρια Βάσκους διαδηλωτές στη Βαρκελώνη. Στην περίπτωση βέβαια του Καραγκιόζη η υπόθεση δεν άξιζε ένα τέτοιο κόπο, όμως αυτό δεν σήμαινε και το ότι θα έπρεπε να παραγνωρίζουμε τα καραγκιοζιλίκια της όποιας γραφειοκρατίας…..

Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος στον ΠΑΟ

Ο υπερρεαλιστής ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος, στο ποίημά του "Μπολιβάρ 1944", απευθυνόταν στον στρατηγό Σίμωνα Μπολιβάρ, πρωτεργάτη των Νοτιοαμερικανικών αγώνων για ανεξαρτησία, για να τον ερωτήσει "Στρατηγέ τι γύρευες στη Λάρισα, εσύ, ένας Υδραίος;"

Η απόφαση του Νίκου Κωνσταντόπουλου να αναλάβει την προεδρία του Παναθηναϊκού είχε αναμφίβολα κάτι το "υπερρεαλιστικό" , κάτι ανάλογο με την "αποκοτιά" του Μπολιβάρ, όπως τουλάχιστον παρουσιάζεται στο ποίημα του Εγγονόπουλου : Γιατί αυτόματα έβαζε το ερώτημα ως προς το κατά πόσο ένας πολιτικός αυτής της κατηγορίας και αυτής της ιστορίας μπορεί να τα βγάλει πέρα με τα κυκλώματα που έχουν μετατρέψει τη σύζευξη ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ στο πιο σύντομο ανέκδοτο....

Μου φαίνεται πραγματικά αστείο το να φαντάζομαι τον Νίκο Κωνσταντόπουλο να συνδιαλέγεται με τον Μπέο και άλλες ποδοσφαιρικές δυνάμεις...Όμως για το μέλλον τίποτε δεν αποκλείεται - από το υγροτοπικό ποδόσφαιρο(ποδόσφαιρο σε προστατευόμενους υγρότοπους....) έως το να προσαρμοσθεί ο ΝΚ στην ιδέα ότι είναι Πρόεδρος των Παναθηναϊκών, και ουχί των Συνασπισμικών....

ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΑΛΗΘΕΥΘΗΚΑΝ

«'Ο,τι ήταν δυνατόν να εφευρεθεί, έχει ήδη εφευρεθεί». Charles Duell, Διευθυντής της υπηρεσίας ευρεσιτεχνιών των ΗΠΑ, 1899. «Οι μετοχές έφτασαν σε ένα σταθερό ύψος που φαίνεται να είναι ένα μόνιμο πλατό" Irving Fisher, καθηγητής οικονομικών, Yale University , 1929, λίγο πριν από το κραχ των χρηματιστηρίων.. «O Mozart και ο Beethoven είναι ξεπερασμένοι και ξεχάστηκαν μόλις πέθαναν». 'Αγνωστος μουσικοκριτικός σε άρθρο του σε εφημερίδα της Βιέννης το 1830. «Ποτέ δεν θα έχουμε αρκετά αυτοκίνητα για να γεμίσουμε αυτούς τους δρόμους». Charles Scott, συγκοινωνιολόγος, στη δεκαετία του 1940 για τις λεωφόρους του Los Angeles . «Δεν μας αρέσει αυτός ο ήχος και η μουσική κιθάρας δεν έχει έτσι κι αλλιώς ζήτηση στον κόσμο». Απορριπτική απάντηση της εταιρίας δίσκων DECCA στους Beatles το 1962. «Το κουτί που παίζει ασύρματα μουσική, δεν φαίνεται να έχει εμπορική αξία. Ποιος θα πλήρωνε για μηνύματα που στέλνονται στον αέρα;» Ο David Sarnoff στη δεκαετία του 1920, όταν του ζητήθηκε να συμμετάσχει σε εταιρία κατασκευής ραδιοφώνων. «Δεν είναι δυνατόν να πετάξουν μηχανές με μεγαλύτερο βάρος από τον αέρα» Ο William Thomson, αργότερα λόρδος Kelvin, πρόεδρος της Royal Society, το έτος 1895. «Δεν βλέπω απολύτως κανένα λόγο να χρειάζεται κάποιος ένα υπολογιστή στο σπίτι του». Ken Olson, Ιδρυτής και πρόεδρος της εταιρίας Digital Equipment, 1977. «Ποιος μπορεί να ενδιαφέρεται να ακούει τους ηθοποιούς να μιλάνε;» H.M.Warner, της εταιρίας Warner Brothers, 1927, οπαδός του βωβού κινηματογράφου. «Θάλασσα, παντού θάλασσα!», Ο Vasco Nunez de Balboa (1475-1519) ... Έφτασε το 1513 σε ακτή του σημερινού Παναμά στην Κεντρική Αμερική και, αφήνοντας πίσω τους συνταξιδιώτες του, προχώρησε στην ξηρά δυτικά για να βρει κάποια από τις γνωστές πόλεις των Ινδιών. Όταν επέστρεψε αρκετές εβδομάδες αργότερα δήλωσε απογοητευμένος στους αναμένοντας φίλους του ότι δεν βρήκε τις Ινδίες παρά «Θάλασσα, παντού θάλασσα». «Ναι, αλλά πού μπορεί να χρησιμεύσει αυτό το πράγμα;» 'Ενας τεχνικός της IBM για τον πρώτο μικροεπεξεργαστή,1968. «Δεν θα υπάρξουν ποτέ πάνω από 1000 αυτοκίνητα στην Ευρώπη, δεν θα βρεθούν τόσοι σωφέρ να τα οδηγήσουν». Ο υπεύθυνος τύπου της εταιρίας Daimler Benz, κατασκευάστριας των αυτοκινήτων Mercedes, το έτος 1928. «Γεωτρήσεις για πετρέλαιο; Εννοείς να κάνουμε τρύπες στη γη για να βρούμε πετρέλαιο; Είσαι τρελός!». Γεωτρυπανιστές το έτος 1859, όταν τους ζητήθηκε να κάνουν γεωτρήσεις για πετρέλαιο αντί για νερό. «Οι θεωρίες του Pasteur για τα μικρόβια είναι γελοίες φαντασιώσεις». Pierre Pachet, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Toulouse , 1872. «... όσα βιβλία κι αν τυπωθούν, η καλλιτεχνική γραφή δεν θα υποχωρήσει ποτέ, γιατί τα έντυπα βιβλία δεν θα μπορέσουν να συναγωνιστούν σε ποιότητα τα χειρόγραφα ...» Τζιοβάνι Τριτέμιο (1492), λίγο μετά την εφεύρεση της τυπογραφίας.. «Δεν νομίζω ότι θα μπορέσει να πάει ποτέ άνθρωπος στο φεγγάρι, είναι πολύ δύσκολο». Richard Wooly, Βρετανός αστρονόμος, 1957. «640 KB RAM είναι αρκετά για όλες τις εφαρμογές». Bill Gates, Ιδρυτής και ιδιοκτήτης της Microsoft, 1981. «Αυτή η συσκευή(το τηλέφωνο) έχει τόσες ελλείψεις ώστε πρέπει να θεωρείται ακατάλληλη ως μέσο επικοινωνίας. Αυτό το πράγμα δεν έχει καμία αξία!» Η εταιρία συμβούλων Western Union Finance Services, 1876. . «Οι υπολογιστές δεν θα ζυγίζουν στο μέλλον κάτω από 1,5 τόνο» Το περιοδικό Popular Mechanics, το 1949, στις προβλέψεις του για την εξέλιξη της τεχνολογίας. «Τα αεροπλάνα είναι ενδιαφέροντα παιχνίδα, αλλά δεν έχουν στρατιωτική σημασία» Στρατάρχης Ferdinand Foch, 1917, καθηγητής στρατηγικής, Ecole Superieure de Guerre.

«Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες»

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, προεκλογική ομιλία το 1974

ΠΗΓΗ : ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Παραγγελία πίτσας το 2030

Τηλεφωνήτρια : "Pizza Shut, καλησπέρα σας."

Πελάτης : "Καλησπέρα, θα ήθελα να δώσω μια παραγγελία."

Τηλεφωνήτρια : "Θα μπορούσα να έχω τον ΕΑΤ σας, παρακαλώ;"

Πελάτης : "Τον Εθνικό Αριθμό Ταυτοποίησής μου , ναι, μια στιγμή, ορίστε, είναι ο 6102049998-45-54610."

Τηλεφωνήτρια : "Ευχαριστώ, κύριε Πετρίδη. Λοιπόν, η διεύθυνσή σας είναι Κολοκυνθού 16, ο αριθμός τηλεφώνου σας 494-2366. Το επαγγελματικό τηλέφωνό σας στην Lincoln Insurance είναι 745-2302 και ο αριθμός του κινητού σας 266-2566. Από ποιον αριθμό καλείτε ;"

Πελάτης : "Εεε; Είμαι στο σπίτι. Από πού τις βγάζετε όλες αυτές τις πληροφορίες;"

Τηλεφωνήτρια : "Είμαστε συνδεδεμένοι με το σύστημα, κύριε."

Πελάτης : (Στεναγμός) "Α μάλιστα ! Θα ήθελα δύο σπέσιαλ πίτσες με κρέας..."

Τηλεφωνήτρια : "Δεν νομίζω ότι θα ήταν καλή ιδέα, κύριε."

Πελάτης : "Α μπα;"

Τηλεφωνήτρια : "Σύμφωνα με τον ιατρικό σας φάκελο, υποφέρετε από υπέρταση και το επίπεδο της χοληστερόλης σας είναι υψηλό. Η ασφάλεια περίθαλψης που έχετε σας απαγορεύει μια τόσο επικίνδυνη για την υγεία σας επιλογή."

Πελάτης : "Αϊ ! Τι μου προτείνετε λοιπόν; "

Τηλεφωνήτρια : "Μπορείτε να δοκιμάσετε την Πίτσα Λάιτ με γιαούρτι σόγιας. Είμαι σίγουρη ότι θα σας αρέσει πολύ."

Πελάτης : "Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι θα μου αρέσει αυτή η πίτσα; "

Τηλεφωνήτρια : Βλέπω ότι συμβουλευτήκατε τις 'Νόστιμες συνταγές με σόγια' στη βιβλιοθήκη της περιοχής σας την περασμένη εβδομάδα, κύριε. Εξ ου και η πρόταση μου."

Πελάτης : "Καλά, εντάξει. Δώστε μου δυο, οικογενειακό μέγεθος. Τι οφείλω;"

Τηλεφωνήτρια : "Πραγματική ευκαιρία για σας, τη σύζυγό σας και τα τέσσερα παιδιά σας, κύριε. Οφείλετε 19 ,99 ευρώ."

Πελάτης : "Να σας δώσω τον αριθμό της πιστωτικής μου κάρτας."

Τηλεφωνήτρια : "Λυπάμαι, κύριε, αλλά φοβάμαι ότι θα πρέπει να πληρώσετε μετρητοίς. Το υπόλοιπο της πιστωτικής σας κάρτας έχει υπερβεί το όριο ".

Πελάτης : "Θα πάω να βγάλω μετρητά από το μηχάνημα προτού έρθει ο υπάλληλός σας."

Τηλεφωνήτρια : "Ούτε αυτό είναι δυνατόν, κύριε. Ο τραπεζικός σας λογαριασμός είναι ακάλυπτος."

Πελάτης : "Να μη σας ενδιαφέρει. Εσείς στείλτε μου τις πίτσες. Θα έχω τα μετρητά. Πόσην ώρα θα πάρει; "

Τηλεφωνήτρια : "Έχουμε μια μικρή καθυστέρηση, κύριε. Θα είναι στο σπίτι σας σε 45 λεπτά περίπου. Εάν βιάζεστε, μπορείτε να έρθετε να τις πάρετε, αφού βγάλετε τα μετρητά, αλλά η μεταφορά πίτσας με μοτοσυκλέτα είναι τουλάχιστον ακροβασία. "

Πελάτης : "Πού στο διάολο ξέρετε ότι έχω μηχανή;"

Τηλεφωνήτρια : "Βλέπω εδώ ότι επειδή δεν καταβάλατε εμπρόθεσμα τις δόσεις, το αυτοκίνητό σας έχει κατασχεθεί. Αλλά η Χάρλεϊ έχει εξοφληθεί, οπότε απλώς συνεπέρανα ότι θα την χρησιμοποιούσατε."

Πελάτης : "@#%/$@&?#!"

Τηλεφωνήτρια : "Σας συμβουλεύω να παραμείνετε κόσμιος, κύριε. Έχετε ήδη καταδικαστεί τον Ιούλιο του 2006 για προσβολή οργάνου της τάξεως."

Πελάτης : (Άφωνος)

Τηλεφωνήτρια : "Κάτι άλλο κύριε;"

Πελάτης : "Όχι τίποτα. Α ναι, μην ξεχάσετε τα δυο λίτρα δωρεάν Κόκα Κόλα μαζί με τις πίτσες, σύμφωνα με τη διαφήμισή σας."

Τηλεφωνήτρια : "Λυπάμαι, κύριε, αλλά υπάρχει ρήτρα στη διαφήμισή μας που μας απαγορεύει να προσφέρουμε δωρεάν αναψυκτικά σε διαβητικούς."

BIOΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΒΟ(Υ)ΛΕΥΣΗ….

Εννέα περιβαλλοντικές οργανώσεις (WWF Ελλάς, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, Καλλιστώ, MOm, Αρκτούρος και Αρχέλων) βρίσκουν ιδιαίτερα θετικό το σχέδιο νόμου «Προστασία της βιοποικιλότητας» που δόθηκε σε δημόσια διαβούλευση τη Δευτέρα 5 Ιουλίου από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής..

Οι οργανώσεις αυτές σημειώνουν ως σημαντικές τις ρυθμίσεις του Ν/Σ, όπως η ένταξη όλων των κατηγοριών προστατευόμενων περιοχών σε ενιαίο σύστημα, η απλοποίηση των διαδικασιών χαρακτηρισμού και η αποσαφήνιση των επιτρεπόμενων και απαγορευμένων δραστηριοτήτων και χρήσεων, η εναρμόνιση με τις τρέχουσες εξελίξεις για την ορθή διαχείριση και προστασία των περιοχών Natura 2000 και η θέσπιση ποινών για περιβαλλοντική υποβάθμιση . Ακόμη σημειώνουν τις ρυθμίσεις για τα σημαντικά και ενδημικά είδη χλωρίδας και πανίδας, καθώς και τη θέσπιση αυστηρών περιορισμών για τον σχεδιασμό και την εκτέλεση έργων σε προστατευόμενες περιοχές.

Από μια άλλη σκοπιά οι «Οικολόγοι Πράσινοι» ασκούν κριτική στο Ν/Σ , πριν απ’όλα λόγω του περιορισμένου χρονικού διαστήματος έκθεσής του στο δημόσιο διάλογο (μια εβδομάδα, 5-12.7.2010 !) Υποστηρίζουν οι ΟΠ :

"πολλά ερωτηματικά δημιουργεί το άρθρο στο οποίο προβλέπεται η αδειοδότηση και χωροθέτηση έργων σε όλες τις προστατευόμενες περιοχές, κατά απόκλιση των υφιστάμενων ρυθμίσεων και διαταγμάτων, πριν από την έκδοση των νομοθετικών πράξεων χαρακτηρισμού των περιοχών αυτών. Το άρθρο αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις σχετικές κοινοτικές οδηγίες και τις υπουργικές αποφάσεις ενσωμάτωσης τους στο εθνικό δίκαιο, ενώ αφήνει πολλές δυνατότητες για την εκτέλεση και κατασκευή έργων με μεγάλες επιπτώσεις υποβάθμισης των προστατευόμενων περιοχών.

Απορία προξενεί η δυνατότητα που παρέχεται ώστε Εθνικοί Δρυμοί και υγρότοποι Ραμσάρ να μπορούν να χαρακτηριστούν ως «περιφερειακά πάρκα». Κάτι τέτοιο υπονοεί χαρακτηρισμό με μειωμένη σημασία σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς. Γι’ αυτό και η συγκεκριμένη δυνατότητα θα πρέπει να απαλειφθεί.

Ακόμη υποστηρίζουν οι ΟΠ :

Σε ότι αφορά τη δυνατότητα για την εγκατάσταση μονάδων ΑΠΕ σε όλες τις προστατευόμενες περιοχές του δικτύου Natura 2000, είναι θετικό ότι γίνεται αναφορά σε «έγκριση περιβαλλοντικών όρων του σταθμού» ώστε να «διασφαλίζεται η διατήρηση του προστατευτέου αντικειμένου της περιοχής». Ελπίζουμε ότι η συγκεκριμένη διαδικασία θα γίνεται ξεχωριστά και επισταμένα για κάθε προστατευόμενη περιοχή και ότι θα κατορθώσει να αποτρέψει περαιτέρω υποβάθμιση της βιοποικιλότητας.

Αντίθετα με τα μάλλον επιεική σχόλια των 9 οργανώσεων και των «Οικολόγων Πρασίνων», το ΔΙΚΤΥΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΑΙΓΑΙΟΥ ασκεί δριμεία κριτική στο Ν/Σ, που κατά τη γνώμη του

«θα έπρεπε να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα ενός Υπουργείου Περιβάλλοντος. Η χρονική καθυστέρηση και η απαράδεκτα βραχεία περίοδος διαβούλευσης επιβεβαιώνει τις, προφανείς από τον τίτλο του και μόνο, ισχύουσες ιεραρχήσεις» .

Λέει το ΔΙΚΤΥΟ :

Είναι κατ’αρχήν θετική η για πρώτη φορά αναφορά σε προστατευόμενα τοπία, επεκτεινόμενα και στη θάλασσα…..Δυστυχώς τα παράθυρα που ανοίγουν οι επισημαινόμενες εξαιρέσεις είναι πολλά και τεράστια καθιστώντας την όποια προστασία στην ουσία ανύπαρκτη.....ποιος καθορίζει κριτήρια και «τεκμηριώνει» ποιες είναι «ενδεχομένως επιβλαβείς δραστηριότητες» και ποια τα πλαίσια και η διαδικασία επιλογής εναλλακτικών;Ποια κριτήρια και ποιος φορέας αποφασίζει πότε και τι είναι «εθνικής σημασίας και επιτακτικού δημόσιου συμφέροντος για την εθνική οικονομία»;

Ακόμη τι μπορεί να είναι τα «επαρκή αντισταθμιστικά μέτρα» όταν αναφερόμαστε σε κατ’εξοχήν ποιοτικές παραμέτρους; Για παράδειγμα αν μειωθεί ο πληθυσμός του σπιζαετού στις Κυκλάδες κατά λίγα άτομα, που ισοδυναμεί με εξαφάνιση, προτείνετε οικονομική αποζημίωση, και σε ποιον;

Τέλος αν πράγματι «επιχειρείται με ολοκληρωμένο τρόπο, η προστασία της βιοποικιλότητας ως εθνικού κεφαλαίου και κρίσιμης παρακαταθήκης της χώρας για το μέλλον» είναι προφανές ότι το παραπάνω ερώτημα για τον καθορισμό της εθνικής σημασίας είναι κομβικής σημασίας.

Τα παράθυρα φωτογραφίζουν δυστυχώς ήδη χωροθετημένα έργα ΑΠΕ (πρωτίστως αιολικά) και είναι τόσο μεγάλα που επιτρέπουν στα βαρύτερα ίσως μηχανήματα που έχουν κατασκευαστεί ποτέ να εισβάλλουν στις πιο ευαίσθητες περιοχές. Με αυθαιρεσία και επιπολαιότητα η εγκατάσταση ΑΠΕ κρίθηκε ως ύψιστη εθνική προτεραιότητα, ενώ στην ουσία μπορούν να συνεισφέρουν μόνο σε μικρό ποσοστό στον περιορισμό των εκπομπών CO2. Είναι σαφές πως η συγκεκριμένη ρύθμιση φωτογραφίζει τις ήδη χωροθετημένες - και πολλές από αυτές ήδη αδειοδοτημένες - εγκαταστάσεις ΑΠΕ, κατά κανόνα αιολικών σταθμών, μέσα σε Προστατευόμενες Περιοχές του Δικτύου NATURA 2000. Άλλωστε δεν ξεχνάει κανείς πως o πρόσφατος Νόμος για την Επιτάχυνση της Ανάπτυξης των ΑΠΕ νομιμοποίησε την εγκατάσταση βιομηχανικών μονάδων παραγωγής αιολικής ενέργειας σε περιοχές του Δικτύου NATURA. Άραγε πως συμφωνεί αυτή η πολιτική επιλογή με την ρύθμιση του εν λόγω Ν/Σ να δοθεί «προτεραιότητα στην ενσωμάτωση αυστηρών μέτρων προστασίας της βιοποικιλότητας στις τομεακές πολιτικές για την οικιστική, αγροτική και αλιευτική πολιτική, τις μεταφορές, τη βιομηχανία, τον τουρισμό και την ενέργεια; Άραγε πώς από τη μία χρησιμοποιείται ο όρος «φέρουσα ικανότητα» για τον οικοτουρισμό όταν η ίδια παράμετρος αγνοείται και καταστρατηγείται πλήρως με τη χωροθέτηση αιολικών σταθμών εκατοντάδων MW στο νησιωτικό χώρο με μόνο στην ουσία κριτήριο τη συμ-φέρουσα ικανότητα των εγκαταστάσεων (για ολίγους) ;

KATAKA(H)MENH ΠΑΡΝΗΘΑ….

«Κατανικήστε την κατήφεια της εποχής με τη γαλήνη που μπορεί να εμπνεύσει η φύση, συμμετέχοντας στις δασοπυροφυλάξεις που έχουν ήδη ξεκινήσει στον τελευταίο πνεύμονα της Αττικής, την Πάρνηθα» - υπογραμμίζει ανακοίνωση και ταυτόχρονα έκκληση, που απευθύνει ο ΕΔΑΣΑ(Εθελοντές Δασοπροστασίας Αττικής) στους πολίτες της Αθήνας. Η οργάνωση αυτή έρχεται από τα παλιά, έχει κάτι από τον Θανάση το Σοφρά και τους «παλαιοοικολόγους» (όπως λένε «παλαιοκομμουνιστές»….) της δεκαετίας του 80, και παραπέμπει στις απαρχές της ορειβατικής κίνησης στο τόπο μας - τότε που τα ταξίδια στα Ιμαλάϊα και στο Λευκό Όρος των Άλπεων ήταν πολύ λιγότερο προσιτά, από ό,τι σήμερα. Η Πάρνηθα με δασάρχη τον αείμνηστο Γιώργο Ντούρο, με τις κινητοποιήσεις του 1983 με τον Γιώργο το Σφήκα και άλλους, ενάντια στην «εξημέρωση» και υποβάθμιση του τοπίου της, ήταν λίκνο των νέων ορειβατών, ενώ ακόμη έστεκε σαν απόδειξη του γεωγραφικού και περιβαλλοντικού πλουραλισμού της Αττικής: με τα έξοχα ορεινά λιβάδια της, τα καταφύγιά της, τα μονοπάτια, τους ορίζοντες προς την στερεολλαδίτικη ενδοχώρα, τα ελάφια και τους χιονιάδες της. Ακόμη θυμάμαι το γέρικο ελάφι που πορευόταν 5-6 μέτρα μπροστά από τον υποφαινόμενο και τον Σταύρο Ιατρού, σημερινό δήμαρχο Κερατέας, μη μπορώντας να τρέξει και να φύγει μακριά. Θυμάμαι ακόμη τους αγώνες ενάντια στην Ιπποκράτεια Πολιτεία και στους «εποικιστές δασικών περιοχών», που προσπαθούσαν να παρουσιάσουν την εμφύτευση κατοικιών στο δάσος σαν κάτι αντίστοιχο με την πρακτική της κοκκινοσκουφίτσας και της Χιονάτης…
Η Πάρνηθα είχε υποστεί καταστροφές σε διάφορα σημεία της, όπως στα πρώην βασιλικά ανάκτορα του Τατοϊου το 1915 και 1945. Όμως το μεγάλο κακό ήλθε τον Ιούνιο του 2007, με μια ολέθρια πυρκαγιά που διείσδυσε βαθιά στον πυρήνα της και που αντιμετωπίσθηκε εξαρχής με βλακώδη τρόπο . Το κακό θεωρήθηκε ως μη ανατάξιμο πριν από την παρέλευση 80ετίας(!), δεδομένης της φύσης των ελάτων, όμως στη συνέχεια - σαν να μην έφτανε κι αυτό - ήλθε το ΔΝΤ, η στενότητα πόρων, η υποβάθμιση της περιβαλλοντικής προστασίας. Το αποτέλεσμα ήταν η αναγκαστική προσφυγή του φορέα διαχείρισης του δρυμού (πρόεδρος Κ.Δημόπουλος)στην κινητοποίηση του εθελοντικού παράγοντα για την αντιμετώπιση των κινδύνων. Έτσι ο ΕΔΑΣΑ όπως και ο Όμιλος Φίλων Δάσους, αποτελούν σημαντικές δυνάμεις που συμπαρατάσσονται με τους δασικούς για την περιφρούρηση της Πάρνηθας…

Στις νυχτερινές δασοπυροφυλάξεις του ΕΔΑΣΑ μπορεί να λάβει μέρος οποιοσδήποτε, δεδομένου ότι γίνονται υπό την επίβλεψη εκπαιδευμένων μελών της οργάνωσης και σε συνεργασία με το Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας, το Δασαρχείο Πάρνηθας, και το Πυροσβεστικό Σώμα.
Σκοπός των δασοπυροφυλάξεων είναι ο εντοπισμός εστιών φωτιάς ή άλλων δραστηριοτήτων που μπορούν να απειλήσουν το αλώβητο δασικό κομμάτι της Πάρνηθας και της περιφερειακής ζώνης της, γίνονται δε από τα στεγασμένα πυροφυλάκια της Σκίπιζας και της Μόλας.
Υπογραμμίζουν οι συντονιστές πυροφυλάξεων του Ε.ΔΑΣ.Α, Άρης Χαρβαλιάς και Φώτης Βογιατζής: «Όταν τα κρατικά μέσα μειώνονται, η συμμετοχή των εθελοντών γίνεται ακόμα κρισιμότερη. Εάν ο καθένας από τα πέντε εκατομμύρια των κατοίκων της Αττικής αφιέρωνε ένα βράδυ του καλοκαιριού του στην Πάρνηθα, η φύλαξή της θα ήταν ευκολότερη και αποτελεσματικότερη. Η Πάρνηθα είναι υπόθεση όλων μας και όχι μόνο των μελών του Ε.ΔΑΣ.Α.».

Website: www.edasa.gr Email: edasa@otenet.gr, edasa1987@yahoo.gr Τηλ: 210 5200-680 / FAX: 210 5200-681
Αγ. Κωνσταντίνου 12 Αθήνα Τ.Κ.10431

BAΣΙΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Ο Βασίλης Οικονόμου είναι ανεξάρτητος βουλευτής, που τέθηκε πρόσφατα εκτός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ λόγω της στάσης του για το μνημόνιο. Ο Οικονόμου ήταν γνωστός στο περιοδικό «Οικολογείν» εδώ και αρκετό καιρό, λόγω των κειμένων και των παρεμβάσεών του για διάφορα περιβαλλοντικά ζητήματα, που ξεπερνούσαν το ύφος κάποιων βουλευτικών «αρθριδίων» - τάχαμου κοινοβουλευτικών ερωτήσεων, με υποτιθέμενο στόχο την παραγωγή κοινοβουλευτικού έργου…..
Σαν δείγμα γραφής ενός ανθρώπου που επέδειξε original ήθος σε μια φάση κρίσιμη για τη χώρα, σε αντίθεση με το «τζάμπα ήθος» διαφόρων επωνύμων (γνωστών για την κατάποση των αντιρρήσεών τους….), παραθέτουμε το προϊόν μιας ερώτησης του Β.Οικονόμου προς τους Υπουργούς Υποδομών, Δικτύων κλπ. και ΥΠΕΚΑ. Η ερώτηση αφορούσε το ζεματιστό θέμα της κινητής τηλεφωνίας, που ως ανερχόμενη επιχείρηση προσπαθεί να τυλίξει και να χρησιμοποιήσει τους πάντες για τα σχέδιά της, αυθαιρετώντας κατά κόρον στα ζητήματα της χωροθέτησης των κεραιών. ..
Παρατηρούσε ο Οικονόμου, μετά τις απαντήσεις των Υπουργείων σχετικά με ένα πρόβλημα κατοίκων της ανατολικής Αττικής :

Είναι προφανές από την ανάλυση της νομοθεσίας από τα δύο Υπουργεία ότι το ζήτημα της τοποθέτησης κεραιών κινητής τηλεφωνίας είναι νομικά τουλάχιστον δαιδαλώδες και οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις αρμοδιότητές τους. Επίσης αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά η προχειρότητα με την οποία η προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ αντιμετώπιζε τα ζητήματα δημόσιας υγείας, ποιότητας ζωής και περιβάλλοντος αφού θεωρούμε αδιανόητο το γεγονός ότι προκειμένου να ελεγχθούν περιβαλλοντικά οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας που είχαν τοποθετηθεί πριν από το Φεβρουάριο του 2006 έδωσε διορία υποβολής περιβαλλοντικής μελέτης (!!!) πλέον των τεσσάρων ετών ως το τέλος Μαρτίου του 2010. Σε κάθε περίπτωση και με την ισχύουσα νομοθεσία η Νομαρχία Ανατολικής Αττικής έχει ευθύνη να ελέγξει την ευστάθεια των καταγγελιών των κατοίκων της περιοχής και να προβεί στην απομάκρυνση της συγκεκριμένης κεραίας εάν διαπιστωθεί ότι η τοποθέτησή της είναι παράνομη και δεν διασφαλίζει τους πολίτες και δη τα μικρά παιδιά που μαθητεύουν στο παρακείμενο νηπιαγωγείο.
Ο Βουλευτής Βασίλης Οικονόμου δηλώνει ότι θα έρθει και ο ίδιος σε επικοινωνία με την Νομαρχία Ανατολικής Αττικής προκειμένου να ενημερωθεί για τις ενέργειές της και την εξέλιξη του ζητήματος και ότι θα επανέλθει στην Βουλή προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι θα επισπευτούν οι όλες διαδικασίες ελέγχου των περιβαλλοντικών όρων λειτουργίας των κεραιών σε όλη την Επικράτεια και ότι θα επιδιώξει να κατεδαφιστούν όσες λειτουργούν παράνομα ή εκτός των ορίων ασφαλείας που προβλέπει η ελληνική νομοθεσία.

Τη Δευτέρα, 19.7.2010 και ώρα7 μμ, στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ(Ακαδημίας 20) ,το περιοδικό Monthly Review οργανώνει γίνει συζήτηση με θέμα «Το μνημόνιο, το ασφαλιστικό νομοσχέδιο
και οι εξελίξεις στην ελληνική κοινωνία». Εκτός από τον Β.Οικονόμου θα μιλήσουν οι Δημήτρης Βερβεσός, αντιπρόεδρος δικηγορικού συλλόγου Αθηνών,

Σάββας Ρομπόλης, καθηγητής πανεπιστημίου, επιστημονικός δ/ντης ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ
Βαγγέλης Χωραφάς, εκδότης περιοδικού Monthly Review, ενώ συντονιστής θα είναι ο
Κώστας Μελάς, καθηγητής πανεπιστημίου

ΜΕΘΑΝΑ

Μια φορά κι έναν καιρό είχαν μεγάλο κύρος, στους κατοίκους της πρωτεύουσας, και όχι μόνο. Ήταν τότε η εποχή της κυριαρχίας των «ιαματικών λουτρών», όπως αυτών που γίνονταν στην Αιδηψό και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Οι διακοπές ήταν σε μεγάλο βαθμό ορεινές, οι συγκεντρωτικοί τουριστικοί προορισμοί απουσίαζαν, η Σοφία Λώρεν δεν είχε καν δώσει το σύνθημα για την ανακάλυψη της Ύδρας με το κινηματογραφικό έργο της «Το παιδί και το δελφίνι», τα αντιηλιακά μόλις έσκαγαν μύτη. Παλιότερα ο Τσίλλερ είχε σχεδιάσει την Κεντρική Μονάδα των Ιαματικών Λουτρών των Μεθάνων προσδίδοντας μια νότα ανθρωπογενούς ποιότητας σε μια δραστηριότητα «υδατοθεραπείας», που ούτως ή άλλως γινόταν στον ίδιο χώρο, ενώ μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα το ανενεργό ηφαίστειο των Μεθάνων υπογράμμιζε τις βαθύτερες εξαρτήσεις του τοπίου από αθέατες δυνάμεις….
Τα χρόνια πέρασαν, ο συμβατικός τουρισμός επιδόθηκε σε ένα οικουμενικό κυνηγητό των αξιοπερίεργων και αξιοθέατων, σε ταξίδια κύρους μάλλον παρά βιωματικής ανακαίνισης, όμως οι ποιότητες κάποιων χώρων και η σημασία τους για ένα εγχείρημα ποιοτικών διακοπών παρέμειναν άθικτες. Αυτού του λόγου το αληθές επιβεβαίωσε ο υποφαινόμενος σε διαφορετικές επισκέψεις του συγκεκριμένου τόπου, με ανθρώπους εν μέρει οικολόγους κι εν μέρει οικολογίζοντες :Συσχετιζόμενος κάποτε και με δημοτικούς παράγοντες που διαμόρφωσαν κάποια συνεργασία οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης σχετικών με το «ηφαιστειογενές τόξο», που διατρέχει το Αιγαίο έχοντας σαν αφετηρία το ηφαίστειο «Σουσάκι» της Αττικής….
Σήμερα , σε μια εποχή κρίσης και «επιστροφής» στις ρίζες του ελληνικού τουρισμού, όταν η υποστήριξη της εγχώριας ταξιδιωτικής εμπειρίας έχει ιδιαίτερη αξία για τους συνειδητούς «καταναλωτές» , το Methana Volcanic Spa **** προσφέρει στο χώρο των Μεθάνων τις υπηρεσίες του σε όσους θέλουν να προσλάβουν πολλές μαζί εμπειρίες στη συσκευασία μιας ολιγοήμερης επίσκεψης : Λουτροθεραπεία, σάουνα, μασάζ, αντιρητιδικές δράσεις, φυσιοθεραπείες κάθε είδους. Πρόκειται για ένα καταιγισμό καλλωπιστικών προτάσεων , που αρθρώνονται με ένα γλυκό και κοντινό τόπο διακοπών.
Για τους εξωστρεφείς και για τους ενδιαφερόμενους να προσλάβουν μια αίσθηση της χρονικής κλίμακας των φυσικών φαινομένων , προτείνεται η επίσκεψη μέχρι τη καρδιά του(ανενεργού από τον 3ο πΧ αιώνα) ηφαιστείου των Μεθάνων, από ένα καλά χαραγμένο, οφιοειδές μονοπάτι, ανάμεσα σε βράχους με τα σημάδια της αρχαίας φωτιάς : Είναι κι αυτό ένας τρόπος επικοινωνίας με μια ιστορία άπειρα μεγαλύτερη από τη δική μας, ανθρώπινη ιστορία. Ένα βλέμμα στο γεωλογικό χρόνο, που μας επαναφέρει μελαγχολικότερους αλλά και σοφότερους στην ανάγκη απόλαυσης της ενεστώσας στιγμής : «Τρέμει η ψυχή και ξαστοχά γλυκά τον εαυτό της», που λέει ο εθνικός μας ποιητής……

****Τηλ. επικοινωνίας : Π.Κόρπας,6938 246 309, email pankorpas@yahoo.gr.

Η φωτογραφία (Σαντορίνη) είναι του Πάρη Μαυρομάτη

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ Ή ΕΞΟΧΙΚΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ;

Στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, η κάμψη της οικοδομής αποτελεί σύμπτωμα και στοιχείο της ίδιας της αρρώστειας. Μιλάμε πλέον για υποχώρηση της οικοδομικής δραστηριότητας έως και 25%, για πτώση των τιμών των διαμερισμάτων, των κατοικιών γενικότερα και των οικοπέδων μέχρι και 10%, μιλάμε για εντυπωσιακή μείωση της απασχόλησης και μείωση των αμοιβών εργασίας. Ταυτόχρονα όμως ελάχιστα αντιλαμβανόμαστε ότι η κρίση αφορά κυρίως τον τομέα της εξοχικής κατοικίας, όπως ελάχιστα αντιλαμβανόμαστε τις ανάγκες για ποιοτική κατοίκηση μέσα στις υπάρχουσες πόλεις. Εάν κατά ένα μαγικό τρόπο η απασχόληση και οι επενδύσεις "μετανάστευαν" από το πεδίο της εξοχικής κατοικίας στην αναβάθμιση της πρώτης κατοικίας και του αστικού περιβάλλοντος, τότε η ύφεση του κατασκευαστικού τομέα θα ήταν ανύπαρκτη ή περιορισμένη.
Η εξοχική κατοικία είναι αναμφίβολα ένας τρόπος πρόσληψης της εξοχής, του καθαρού αέρα, των "άλλων" τοπίων, της ηρεμίας και της καθαρότητας που απουσιάζει από τον αστικό ιστό. Από την άλλλη όμως πλευρά καταλήγει στη ρουτίνα, στην πτώχευση του βιώματος,στη προδοσία της "ταξιδιάρικης ανθρώπινης φύσης", κι ακόμη στην απαρτίωση και προοσβολή του φυσικού περιβάλλοντος.Η εξοχική κατοικία είναι ακριβή, με οικονομικούς και οικολογικούς όρους.
Το 1984 ο Αντρέας Παπανδρέου χαιρετούσε το Πανελλήνιο Συνέδριο Αρχιτεκτόνων υποσχόμενος "εξοχικό" για όλους τους Έλληνες. Τότε ο υποφαινόμενος απαντούσε με ένα πικρό σχόλιο στο περιοδικό ΝΕΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ υπό τον τίτλο : "Εξοχικό ή εξοχή για όλους;". Γιατί απλούστατα έκρινε πως η κατάτμηση του φυσικού χώρου και ιδιαίτερα των ευαίσθητων περιοχών - παραλίες, δάση, τοπία φυσικού κάλλους - παρέχει μεν εξοχικά και μπίζνες στους εργολάβους και αρχιτέκτονες, όμως ταυτόχρονα υποβαθμίζει ή απαλείφει την έννοια της "εξοχής"....
Σήμερα η εξοχική κατοικία εξακολουθεί να προτείνεται από την κατασκευαστική βιομηχανία και τα μεγάλα οικοπεδικά συμφέροντα, ανεξάρτητα από τους υπολογισμούς που αποδεικνύουν ότι τα έξοδά της υπερκαλύπτουν τα έξοδα πολλών ταξιδιών στον κόσμο. Όσο κι αν φαντασιώνει το αντίθετο,όσο κι αν αντιπαραβάλλει τον πλούτο του με το χαμηλό κόστος μιας τουριστικής εκδρομής, ο "εξοχικούχος" είναι φτωχότερος από τον τουρίστα ελευθέρας βοσκής !
Στη πραγματικότητα, μια πολιτική "Αποανάπτυξης" θα έπρεπε να προτείνει ένα άλλο τρόπο προοσέγγισης και κάρπωσης της εξοχής, με λιγότερα κόστη για τη φύση αλλά και για τον "χρήστη" της φύσης.Αλλά αυτή η θεωρία της "Αποανάπτυξης" - οικεία για τους οικολογούντες των τελευταίων δεκαετιών και παράλληλη με τις κριτικές αντικαταναλωτικές αντιλήψεις - παραμένει προς το παρόν μια "θεωρητικούρα" χωρίς παραδειγματικές εφαρμογές.
Τι είναι προτιμότερο λοιπόν, η εξοχική κατοικία ή το ξενοδοχείο - ακόμη και το ελεύθερο και υπεύθυνο κάμπινγκ, που αποτελεί αναμφισβήτητο συνταγματικό δικαίωμα των Ελλήνων πολιτών όσον αφορά τη χρήση του δημόσιου χώρου;
Παραπέμπω στο εκδοτικό σημείωμα του περιοδικού ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ του 3ου τεύχους, του περασμένου καλοκαιριού:


"Σήμερα οι βλαβερές συνέπειες της ιδιωτικής κινητικότητας κατανοούνται από μεγάλο φάσμα πολιτικών και επιστημόνων, χωρίς πάντοτε να αναγνωρίζεται η «συστημική» σχέση αυτοκίνησης και «δυσπλασίας» του χώρου. Από την άλλη όμως πλευρά ελάχιστη σημασία αποδίδεται σε μια διαφορετική αλλά εξίσου προβληματική ιδιωτικοποίηση – όπως αυτή της υπαίθρου. Σε αντίθεση με την δεύτερη κατοικία στα πλαίσια οικισμών της περιφέρειας, η διάσπαρτη εξοχική κατοικία συνεχίζει το έργο του κατακερματισμού των τοπίων και της εμβολής παράταιρων υποδομών σε ευαίσθητα σημεία της φύσης – σε δάση, σε λειβάδια, σε παραλίες.. Οι οικοδομικοί συνεταιρισμοί μοσχοπουλούν ολόκληρες περιοχές υποσχόμενοι παραδείσια μικροπεριβάλλοντα , ενώ στη πραγματικότητα δημιουργούν ατελείς και υπολειτουργικούς οικισμούς καλοκαιρινής χρήσεως, με τεράστια σπατάλη πόρων αλλά και υποβάθμιση του ίδιου του «βιώματος» των υποψήφιων «χρηστών» της φύσης.. Οι Έλληνες ζουν πλέον σε μια «μεταπαρθένα» χώρα, νοσταλγώντας όλο και περισσότερο τα όσα προηγήθηκαν της «αποπλάνησης». Και ενώ αλλεπάλληλα , λογοτεχνικά ή κοινωνικά «μνημόσυνα» τελούνται για τη φύση που αλώθηκε από την μεγαλομικρομεσαία κτητική μιζέρια, διάφοροι οικονομικοί παράγοντες επικαλούνται την ανάγκη ενίσχυσης του κατασκευαστικού τομέα για την γενικότερη στήριξη της οικονομικής δραστηριότητας στην περίοδο της τρέχουσας κρίσης .
Όντως, η εξοχική κατοικία και ιδιαίτερα αυτή που είναι διάσπαρτη και σαν τέτοια έχει μεγαλύτερα κόστη, προσφέρει εργασίες σε εργολάβους, οικοδόμους, υδραυλικούς και ηλεκτρολόγους, συντηρώντας έτσι ή και αυξάνοντας το ΑΕΠ. Όπως επίσης συντηρεί ή και αυξάνει το ΑΕΠ η εργασία των φαναρτζήδων , των οδηγών ασθενοφόρων, των κατασκευαστών δρόμων. Όμως γιατί δεν θα μπορούσαμε να «ψαχθούμε», για μια άλλη δυνατότητα πιο συλλογικής «κάρπωσης» της εξοχής, με λιγότερες υποδομές και επιβαρύνσεις; Γιατί δεν θα μπορούσε ένα μεγάλο μέρος της εξοχικής κατοικίας να υποκατασταθεί από ξενοδοχειακές υπηρεσίες σε διάφορες περιοχές της χώρας, που θα ήταν φτηνότερες και θα πρόσφεραν πλουσιότερες εμπειρίες και λιγότερους μπελάδες στον «καταναλωτή καλοκαιρινών διακοπών»; Γιατή η ποιοτική Ξενοδοχία δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εναλλακτική λύση, όπως τα μέσα μαζικής μεταφοράς συνιστούν εναλλακτική λύση έναντι του ΙΧδισμού;

ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ ΔΕΝΤΡΑ

Σε πολλές περιοχές της Αθήνας και όχι μόνο, η φύτευση κάποιων στενών πεζοδρομίων συνεπάγεται την έξωση του πεζού από αυτά και την υποχρεωτική κίνησή του στο δρόμο. Οι πεζοί εκτίθενται σε κίνδυνο, η πεζοπορία μετατρέπεται σε ένα ατέλειωτο σλάλομ , τα πεζοδρόμια γίνονται «εικονικά». Μόνοι ωφελημένοι από αυτή τη κατάσταση είναι οι ιδιοκτήτες των παρόδιων κτισμάτων ή οικοπέδων, που απολαμβάνουν ένα «εγγύς περιβάλλον» πιο πράσινο, επεκτείνοντας ουσιαστικά τους ιδιωτικούς κήπους ή τις πρασιές που διαθέτουν , εις βάρος του κοινόχρηστου χώρου και των προβλεπόμενων χρήσεων για την εξυπηρέτηση του πεζού…
Στην Ηλιούπολη, στου Παπάγου, στο Χολαργό, στη Σαρωνίδα, σε πολλές «καθωσπρέπει» περιοχές του αθηναϊκού λεκανοπεδίου, το φαινόμενο αυτής της έντεχνης ιδιοποίησης του πεζοδρομιακού χώρου είναι αρκετά έκδηλο. Ανάλογα φαινόμενα διαδραματίζονται και στην ελληνική περιφέρεια, σε περιοχές μικρότερων κυκλοφοριακών εντάσεων αλλά και μεγαλύτερης διαθεσιμότητας χώρου προς όφελος της πεζοκίνησης. Εκεί όπως και στις μεγάλες πόλεις, κάποιοι θεωρούν το ιδιωτικό τους (μικρο)περιβάλλον ως υπέρτερο από μια κοινόχρηστη δυνατότητα προς όφελος της κοινωνίας. Και με τις πλέον ευτελείς δικαιολογίες – δηλαδή για το «καλό μας» - στήνουν δέντρα και θάμνους που είναι αυθαίρετα….
Τα αυθαίρετα είναι μια μεγάλη πληγή εις βάρος του ανθρωπογενούς και του φυσικού περιβάλλοντος Τα αυθαίρετα και οι αυθαιρεσίες μπορούν ενίοτε να είναι «χαριτωμένα» - όπως λόγου χάρη ένα παλιό Μπόϊνγκ 707 που προ ετών μετατράπηκε σε καφετέρια σε δασικό χώρο της Πάρνηθας (!!!) – όμως δεν παύουν να υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής. Με την υπόθεση των οικολογικοφανών πλην «αυθαίρετων δένδρων» είχα απασχολήσει πέρυσι την άνοιξη τους αναγνώστες του περιοδικού «Ο Δαίμων της Οικολογίας», διατυπώνοντας προφανώς ένα πρόβλημα χιλιοδιατυπωμένο από μικρούς και μεγάλους xρήστες του χώρου των πόλεων- και ιδιαίτερα από όσους πάσχουν από κάποια μορφή αναπηρίας. Τελικά, τον Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου εκδόθηκε απόφαση του ΥΠΕΚΑ (52907 ΦΕΚ Β 2621/31-12-09) που καθόριζε ότι τα πεζοδρόμια θα πρέπει να είναι ελεύθερα από παντός είδους εμπόδια (και δένδρα) όταν έχουν πλάτος μικρότερο από 1,5μ. Η απόφαση ήταν ορθή, ορθότατη. Όμως αυτό δεν την γλύτωσε από ορισμένες γκρίνιες, δοθέντος του σκληρού καθήκοντος της εκκαθάρισης των πεζοδρομίων ακόμη και από «πράσινα» εμπόδια….
Οι Λατίνοι έλεγαν : Dura lex, sed lex (Σκληρός ο νόμος, αλλά νόμος) Εγώ δε θα σταθώ στο ζήτημα της τήρησης των νόμων- που είναι κάθε άλλο παρά αμελητέο - αλλά στην ανάγκη της αντιμετώπισης του «δήθεν». Στην ανάγκη να σταματήσει ο κάθε προστάτης του προσωπικού του περιβάλλοντος να το παίζει «Εθνικός ευεργέτης»….