Θράκη και επανάσταση του 1821

 του Θανάση Μουσόπουλου*

ΑΑυτό το διάστημα, λόγω της εκατονταετηρίδας ελευθερίας της Θράκης 1920-2020, ασχολούμαστε ιδιαίτερα με θέματα ιστορίας. Εξάλλου το επόμενο έτος θα φωτίσουμε τα 200 χρόνια από την ανολοκλήρωτη Επανάσταση του 1821. Όλοι οι εορτασμοί αυτοί, εκτός των άλλων, θέτουν δύο βασικά ερωτήματα: Ποιοι γράφουν την Ιστορία το πρώτο και αν αναθεωρείται η Ιστορία το δεύτερο ερώτημα.

Στο πρώτο ερώτημα απαντώ –γενικά– ότι την Ιστορία τη γράφουν οι νικητές, ενώ όσον αφορά το δεύτερο σαφώς δέχομαι ότι η ανάγνωση της ιστορίας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, που όταν μεταβληθούν οδηγούν σε διαφορετική προσέγγιση της Ιστορίας. Στο συνοπτικό μου κείμενο για τη συμμετοχή της Θράκης στην Επανάσταση του 1821, ελπίζω να φωτίσω όχι μόνο τα γεγονότα αλλά και τα δύο αυτά ερωτήματα.

Μιλώντας για το 1821 οφείλω να διερευνήσω τη σχέση μεταξύ Επανάστασης και Μεταρρύθμισης, γιατί συχνά συγχέουμε τους δύο όρους.

Αποστομωτική απάντηση Ευριπίδη Στυλιανίδη σε Τούρκο Βουλευτή

 του Σταύρου Καρυπίδη

Τούρκος Βουλευτής στο Συμβούλιο της Ευρώπης και ειδικότερα στην Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων κατήγγειλε την Ελλάδα ότι δε σέβεται τα δικαιώματα της «Τουρκικής Μειονότητας» στη Θράκη και τη Δωδεκάνησο και δεν εφαρμόζει τις αποφάσεις του Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. 

Ο Βουλευτής Ροδόπης της Νέας Δημοκρατίας Ευριπίδης Στ.Στυλιανίδης που συμμετέχει στην Επιτροπή ζήτησε το λόγο από το προεδρείο και απάντησε χωρίς περιστροφές ως εξής: 

« Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο σε σχετικά με την εισήγηση του Τούρκου συνάδελφου που μίλησε για τη Μειονότητα της Θράκης αποκαλώντας της «τουρκική». Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λοζάνης, η μειονότητα στη Θράκη δεν είναι «τουρκική εθνική μειονότητα», αλλά μουσουλμανική θρησκευτική μειονότητα. 

Υπάρχουν μάλιστα μειονότητες εντός της μειονότητας(minoritieswithinminority), όπως οι Πομάκοι και οι Ρομά που δεν θέλουν να τουρκοποιηθούν, επειδή έχουν τη δική τους ξεχωριστή πολιτιστική ταυτότητα αν και αισθάνονται πιέσεις προς προς αυτή την κατεύθυνση από κάποιους μηχανισμούς.

Η Ελλάδα σέβεται τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όπως και τις Αξίες του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Εμείς προσπαθούμε συνεχώς να αναπτύσσουμε στη Θράκη ένα μοντέλο Ανοιχτής Δημοκρατικής Κοινωνίας που θα προστατεύει απόλυτα, όχι μόνο τη Μουσουλμανική Μειονότητα αλλά και τις μειονότητες εντός της μειονότητας».

Τη σκυτάλη πήρε επίσης ο Βουλευτής της ΝΔ Δημήτρης Καιρίδης, ο οποίος μίλησε για τον αφανισμό των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου σε σχέση με την άνθιση των 120.000 μουσουλμάνων στη δυτική Θράκη που όπως τόνισε εκλεγούν 3 Βουλευτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, πολλούς Δημάρχους και Αντιπεριφερειάρχες καθώς και εκπροσώπους σε όλους τους φορείς, όντως απολύτως ενταγμένοι στην Ευρωπαϊκή δημοκρατική πραγματικότητα. 

Τέλος και ο Γιώργος Κατρούγκαλος Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ μίλησε για την ανάγκη στο Συμβούλιο της Ευρώπης να κατατίθεται η αλήθεια και όχι να επιδιώκεται μια άγονη διμερής αντιπαράθεση, υπενθυμίζοντας τις ελευθερίες που κατοχυρώνονται στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης όπως η θρησκευτική πχ με 320 τζάμια την ώρα που η Τουρκία δεν σέβεται την Αγία Σοφία μετατρέποντας την σε τζαμί. 

ΠΗΓΗ   xanthinews.gr

Ακρόπολη, τσιμέντο και χάπενινγκ

 Έπαιξε ο μπαγλαμάς της υπουργού Πολιτισμού και με την πρώτη της πενιά είπε να ρίξει κάμποσα κυβικά τσιμέντο στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Την ακομπάνιαρε το μπουζουκάκι του Ιδρύματος Ωνάση που τελευταία έχει γίνει και χορηγός σκυροδέματος πέρα από χορηγός φωτισμού και η κιθαρούλα του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) που τελευταία φαίνεται να ειδικεύεται σε πρότζεκτ μεγάλης πνοής όπως η μεταφορά των αρχαίων της Βενιζέλου για να μην ξοδευτούν οι εργολάβοι του μετρό Θεσσαλονίκης.

Το παραπάνω τρίο αποφάσισε ότι ο Ιερός Βράχος χρειάζεται λίγο τσιμέντο, λίγο παραπάνω από το «κανονικό», για να μπορούν όλοι οι επισκέπτες να τον επισκέπτονται ανεμπόδιστα. Αλήθεια; Μάλλον όχι. Για να μπορούν να γίνονται ανεμπόδιστα τα χάπενινγκ που προγραμματίζονται έπεσε το τσιμέντο και με τρόπο βιαστικό και σύντομο. Γιατί αν τους ένοιαζε κάτι άλλο θα το είχαν κάνει με εντελώς διαφορετικό τρόπο: Με διαβούλευση, με ειδικά θεματικά συνέδρια κ.ο.κ., με τους τρόπους δηλαδή που αξίζουν σε μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς.

Όμως το σχεδιάκι αυτής της κομπανίας είναι να γίνει η Ακρόπολη εμπορικά εκμεταλλεύσιμος χώρος, αφού φωτιστεί «καλύτερα» και τσιμεντωθεί «επαρκώς». Πραγματική ιεροσυλία…

ΠΗΓΗ   Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Υεμένη , Λιβύη : Σιωπηλοί θάνατοι

του Γιώργου Αναστασίου

Οι ειδικοί έχουν βγάλει και αρκτικόλεξο: SAM. Αντιστοιχεί στον όρο Severe Acute Malnutrition, δηλαδή «σοβαρός υποσιτισμός οξείας μορφής». Σε απλά ελληνικά, το αρκτικόλεξο θα ήταν ΠΤΠ: «πεθαίνω της πείνας». Αφορά εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Και πάνω απ’ όλα τα παιδιά ενός κατώτερου θεού: στην Υεμένη, για παράδειγμα, ένα στα πέντε παιδιά κινδυνεύει να πεθάνει λόγω SAM, σύμφωνα με έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων που δόθηκε στη δημοσιότητα την περασμένη εβδομάδα. Η χώρα αυτή έχει κυριολεκτικά ανατιναχτεί εξαιτίας της σαουδαραβικής επέμβασης, που στόχο έχει την αποτροπή του ελέγχου της από τους φιλοϊρανούς Χούθι: ήδη οι υποδομές της έχουν καταστραφεί, δεκάδες χιλιάδες άμαχοι έχουν σκοτωθεί από βομβαρδισμούς, εκατοντάδες χιλιάδες έχουν πεθάνει από την πείνα και από επιδημία χολέρας*.

Τώρα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων προειδοποιεί ότι 360.000 παιδιά κινδυνεύουν άμεσα να πεθάνουν από υποσιτισμό.

Οι δυσκολίες της αμερικανικής υπερδύναμης είναι σοβαρές ανησυχίες για τον Ελληνισμό

 

του  Σάββα Ιακωβίδη

«Μη μας βάζετε στη θέση να διαλέξουμε μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος. Εάν όμως θέσετε θέμα να διαλέξουμε, σας λέω ότι 90 φορές στις 100 θα διαλέξουμε υπέρ της Τουρκίας, διότι αυτό είναι το γενικότερο, επιβαλλόμενο συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών»

Αν χρειαζόταν ακόμα μια τεκμηριωμένη απόδειξη για το ασταθές και το αβέβαιο του άναρχου διεθνούς συστήματος, αυτή προσφέρεται από τις μετασεισμικές εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, ως συνέπεια της εκλογικής αναμέτρησης της περ. Τρίτης, 3/11/2020, μεταξύ του Ρεπουμπλικάνου Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, και του Δημοκρατικού υποψηφίου, Τζο Μπάιντεν. Όλος ο κόσμος παρακολουθεί το θρίλερ των αμερικανικών εκλογών, διότι όσα συμβαίνουν στις ΗΠΑ επηρεάζουν και τον υπόλοιπο πλανήτη.

Το διεθνές σύστημα αποτελείται από μεγάλες, μεσαίες και μικρότερες δυνάμεις. Ανέκαθεν, μία διεκδικεί ρόλο ηγεμόνα, ώστε διά της προβολής, παγκοσμίως, της ισχύος της, και της συναίνεσης και της συνεργασίας κρατών και κυβερνήσεων, να ρυθμίζονται οι διακρατικές και διεθνείς σχέσεις. Οι ΗΠΑ κατέστησαν η αδιαμφισβήτητη παγκόσμια υπερδύναμη αμέσως μετά την κατάρρευση της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης και την αποκαθήλωση των κομμουνιστικών καθεστώτων.

Σε όλες τις αυτοκρατορίες ισχύει ο απαράβατος κανόνας: Μετά την άνοδο και τη διατήρηση στην κορυφή για κάποιο χρονικό διάστηκα, επέρχεται η κατάρρευση ως αποτέλεσμα εσωτερικών διενέξεων και αντιπαλοτήτων, εξωτερικών απειλών και περιφερειακών και διεθνών ανατροπών. Σήμερα, και μετά από μία περιπετειώδη τετραετία Τραμπ, οι ΗΠΑ είναι μια βαθιά διχασμένη χώρα, σε μιαν από τις κρισιμότερες περιόδους της ανθρωπότητας.

Να σκεφτούμε, να τιμήσουμε την επέτειο με διαφορετικό τρόπο

 

Του Δημήτρη Οικονόμου  Σε λίγες μέρες, καλούμαστε για μια ακόμα χρονιά να τιμήσουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου. 37 χρόνια από την φοιτητική εξέγερση που σήμανε την αρχή του τέλους για την ξενοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών. Μια αυθόρμητη λαϊκή κινητοποίηση που έδειξε ότι, όποτε ο σκοπός ενός αγώνα είναι ξεκάθαρος, η νίκη είναι εφικτή. Όσο δύσκολη κι αν φαίνεται, όποιο κι αν είναι το κόστος της. Και, πράγματι, λίγους μήνες αργότερα, η Δημοκρατία ξαναγύρισε στον τόπο που την γέννησε. Μόνο που εφέτος δεν είναι μια χρονιά όπως οι προηγούμενες. Φέτος έχουμε την αγωνία για την εξέλιξη της πανδημίας και τις επιπτώσεις της στην υγεία και τις τσέπες μας. Η αποτυχία της κυβέρνησης να θωρακίσει την κοινωνία από ένα δεύτερο κύμα, η αδυναμία της να εκμεταλλευτεί τον χρόνο που κερδίσαμε από την πρώτη καραντίνα.

Οι «ψιθυριστές του Στέμματος», η παραλίγο εμπλοκή της Γαλλίας στην κατάργηση των εγγυήσεων και ο παράγοντας Ισραήλ

 

Βιώματα και εκτιμήσεις του παλαίμαχου δημοσιογράφου, συγγραφέα και ιδρυτικού στελέχους του ΔΗΚΟ Χάρη Κυριακίδη

Παλαίμαχος δημοσιογράφος και ιδρυτικό στέλεχος του ΔΗΚΟ και στενός συνεργάτης του Σπύρου Κυπριανού, ο Χάρης Κυριακίδης είχε την τιμή ή την κατάρα να ζήσει το Κυπριακό κάπου μεταξύ προσκηνίου και παρασκηνίου. Πολυγραφότατος, συνέγραψε πολλά βιβλία τα οποία συνδυάζουν ιστορικά τεκμήρια μαζί με τα προσωπικά του βιώματα, που περιλαμβάνουν μυθιστορηματικές συναντήσεις με ξένους πρέσβεις, στρατιωτικούς ακολούθους και μυστικούς πράκτορες. Διαπίστωσε το πώς διάφορες δυνάμεις έχουν συμφέρον από τη χειραγώγηση και την εκμετάλλευση του μικροπολιτικού παιχνιδιού του τόπου μας. Το τελευταίο του βιβλίο «Ες γην εναλίαν, αιωνίως αποικίαν» επανεκδόθηκε το 2017 και περιέχει σωρεία τέτοιων μαρτυριών.

Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξή του, μας διηγήθηκε μερικές από τις εμπειρίες του, ιδωμένες υπό το φως των εξελίξεων στο εθνικό μας ζήτημα μετά την κατάρρευση των συνομιλιών στο Crans Montana. Επίσης, μας έδωσε τις εκτιμήσεις του για το πώς διαμορφώνεται η περιφερειακή τάξη πραγμάτων και τις ευκαιρίες που ανοίγονται για τον Κυπριακό Ελληνισμό.

Βρετανία, Τουρκία & Ομοσπονδία

ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Φ.11321/35005/1528

 

Αθήνα,11.11.2020

 

 (ΦΕΚ Β' 4536/14.10.2020)

 

Η «Ανώτατη Γενική Συνομοσπονδία Συνταξιούχων Ελλάδας (Α.Γ.Σ.Σ.Ε), με την σύμπραξη των Ομοσπονδιών & Σωματείων μελών της, κατέθεσε αίτημα στο Συμβούλιο της Επικρατείας για να ακυρωθεί η κοινή υπουργική απόφαση των Υπουργών Εργασίας και Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών με θέμα «Επιστροφή ποσών μειώσεων συντάξεων ιδιωτικού τομέα», και κάθε άλλης συναφούς πράξης ή παράλειψης, προγενέστερης ή μεταγενέστερης.

Η αίτηση ακύρωσης της  Α.Γ.Σ.Σ.Ε κατατέθηκε γιατί τα μέλη , συνταξιούχοι , έχουν υποστεί σημαντικές απώλειες στις συντάξεις τους,  αντίθετες προς τις αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ του 2015.

Σύμφωνα με το αίτημά μας  - όπως αναφέρουμε-  σχετικά με τις αποφάσεις 2287-2290/2015 της Ολομέλειας του Δικαστηρίου Σας κρίθηκε

Η Ευρώπη ενώπιον της Ισλαμικής τρομοκρατίας

 του Χρίστου Χρίστου

Τις τελευταίες ημέρες όλη μας γίναμε μάρτυρες της συνεχόμενης Ισλαμικής τρομοκρατίας στο κέντρο της Ευρώπης, κίνηση η οποία υποκινείται ξεκάθαρα από την Τουρκία και αποτελεί συνέχεια της αποτυχημένης προσπάθειας του Ισλαμικού Κράτους να επιβληθεί στα εδάφη της Μέσης Ανατολής. Το θέατρο του υβριδικού πολέμου που κήρυξε το Ισλάμ απέναντι στους «άπιστους» έχει μεταφερθεί πλέον στην Ευρώπη και δεν επιτρέπει σε κανένα Δυτικό, ανεξαρτήτου καταγωγής ή πολιτικών απόψεων, να αισθάνεται ασφαλής.

Η κλιμακούμενη τρομοκρατική ένταση στην Ευρώπη είναι αποτέλεσμα ενός παράγοντα: της ανοχής που επέδειξε η Ευρωπαϊκή Ένωση στην παράνομη μετανάστευση. Η πεποίθηση ότι μέσω ένταξης εκατομμύριων Μουσουλμάνων στον κοινωνικό ιστό της Γηραιάς Ηπείρου, θα γινόταν κατορθωτή η προσαρμογή τους στα ευρωπαϊκά ήθη και έθιμα αποδείχθηκε όνειρο απατηλό.

Το οργανωμένο σχέδιο του Ισλάμ με πρωτοπόρο την Άγκυρα είχε δείξει κατά καιρούς τις προθέσεις του με τρομοκρατικές επιθέσεις στις μεγαλύτερες πόλεις της Ευρώπης, σκοτώνοντας μέχρι σήμερα χιλιάδες αθώους πολίτες που βρέθηκαν στο λάθος χώρο, τη λάθος στιγμή.

Ο Ερντογάν και το κράτος ως οικογενειακή επιχείρηση

 

 του Γιάννη Παπαδημητρίου

από την ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Η αιφνιδιαστική παραίτηση του Μπεράτ Αλμπαϊράκ, οι κακοδαιμονίες, αλλά και η εξόφθαλμη πλέον οικογενειοκρατία στην τουρκική πολιτική και οικονομία απασχολούν για μία ακόμη φορά τον γερμανικό τύπο.

    

"Ο γαμπρός ως αποδιοπομπαίος τράγος" επιγράφεται ανάλυση της Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) για την απόφαση του προέδρου της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν να δεχθεί την παραίτηση του γαμπρού του και υπουργού Οικονομικών Μπεράτ Αλμπαϊράκ. Μεταξύ άλλων ο αρθρογράφος σημειώνει: "Σημαντικά στελέχη του (κυβερνώντος κόμματος) AKP, όπως ο πρώην πρόεδρος του Κοινοβουλίου Μπουλέντ Αρίντς, τον οποίο εμπιστεύεται ο Ερντογάν, δεν συμβιβάζονταν πλέον με τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις του Αλμπαϊράκ ότι 'δεν υπάρχουν οικονομικά, παρά μόνο ψυχολογικά προβλήματα'. Όταν ακόμη ο Αλμπαϊράκ ήταν επιχειρηματίας, ο Ερντογάν τον άφηνε να συμμετέχει σε υπηρεσιακά ταξίδια και διμερείς διαπραγματεύσεις. Την καριέρα του πρωθούσε και η πεθερά του, Εμινέ Ερντογάν. Το κλίμα άρχισε να αλλάζει την άνοιξη, όταν κυκλοφόρησαν φήμες για εξωσυζυγική σχέση του Αλμπαϊράκ με μία ηθοποιό με αποτέλεσμα, όπως λέγεται, να τον ξυλοφορτώσουν κάποιοι σωματοφύλακες".

ΕΣΩΣΕ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΚΟΣΜΑΚΗ ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΔΕΗ ΤΟΝ ΤΡΕΧΕΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ!

 

Από το μπλογκ ΚΕΝΤΡΙΚΗ Ε.ΣΥ.

http://www.e-sy.gr

Σχετικα με τον Νικο Στεφανη

Ο Νικος Στεφανης είναι συνταξιουχος επιθεωρητης ορυχειων της ΔΕΗ. Γεννηθηκε, μεγαλωσε και σπουδασε Μηχανολογος στην Πολωνια, ως παιδι πολιτικου προσφυγα, πριν ελθει στην ελλαδα και προσληφθει στη ΔΕΗ.

Στο ντοκυμαντερ «Ο Ασκος του Αιολου» του Αλατρας, ο Στεφανης κανει μια συντομη εμφανιση όπου καταθετει μια εξισου ανησυχητικη προβλεψη όπως αυτή που εκανε για το Ορυχειο Αμυνταιου: «Με την απολιγνιτοποιηση που σχεδιαζεται, τα ορυχεια θα παραμεινουν εκτεθειμενα και ασυντηρητα. Αυτό θα οδηγησει σε αυταναφλεξεις (και μονιμες εστιες) όπως συμβαινει τωρα με ορυχεια στις ΗΠΑ.

Σχετικα με το Ορυχειο Αμυνταιου, τωρα:

Αρκετους μηνες πριν την καταρρευση του (στις 10/6/2017), ο Στεφανης προειδοποιουσε για την ασταθεια των πρανων του και ζητουσε δημοσια την εκκενωση του παρακειμενου οικισμου Αναργυρων. Όπως ελεγε, υπάρχει μεγαλη πιθανοτητα η καταρρευση των πρανων να προκαλεσει εδαφικες διαρταραξεις στον οικισμο, με αποτελεσμα την καταρρευση των σπιτιων.

Η ασταθεια των πρανων ηταν αποτελεσμα «κακοδιαχειρησης» του επιφανειακου ορυχειου καθως η αποληψη υλικου δεν τηρουσε τις απαραιτητες προδιαγραφες ώστε τα πρανη να εχουν τις προβλεπομενες κλισεις.

Ο πλεον ειδικος σε «πρανη ανθρακοφορων επιφανειακων ορυχειων», στη χωρα μας, είναι ο Μαριος Λεοναρδος (συνταξιουχος διευθυντης της ΔΕΗ)

Η ευρωπαϊκή προστασία έναντι των τραπεζών δεν "έφτασε" στην Κύπρο

 του Κώστα Μαυρίδη

Το ευρωπαϊκό νομοθετικό πλαίσιο για τις καταχρηστικές (δηλαδή παράνομες) πρακτικές και όρους σε συμβάσεις καταναλωτών με τις τράπεζες, τέθηκε σε ισχύ στην Κύπρο χρόνια πριν από την ένταξή μας στην ΕΕ. Ωστόσο, το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου συνέχισε την «παράδοση» δεκαετιών σε καταχρηστικούς όρους/πρακτικές, με αποτέλεσμα τεράστιες παράνομες υπερχρεώσεις, που κατέστρεψαν χιλιάδες δανειολήπτες. 

 

Η υποχρέωση του κράτους δεν εξαντλείται στη νομότυπη εναρμόνιση με την ΕΕ με ψήφιση νόμων από την Βουλή. Το κράτος οφείλει να μεριμνά για την ουσιαστική συμμόρφωση και να διασφαλίζει στην πράξη τα αποτελέσματα που επιβάλλει η ευρωπαϊκή νομοθεσία μέσω των αναγκαίων εγχώριων εργαλείων και μηχανισμών. Αυτό δεν έγινε στην Κύπρο, με αποτέλεσμα ένα τεράστιο κενό στο κράτος δικαίου, που διαπιστώνουν πλέον αρμόδιοι θεσμοί της ΕΕ. Ποια συμφέροντα ή άλλοι λόγοι είναι τόσο ισχυροί και ριζωμένοι, ώστε η ευρωπαϊκή  νομοθεσία για προστασία των αδύνατων ενάντια στις παρανομίες των τραπεζών δεν «έφτασε» στην Κύπρο;

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν.ΚΑΒΑΛΑΣ

 

 

Ο ΣΥΒΧΨΑ συπογράφει το παρόν ψήφισμα που έκδοσαν σωματεία και οι συνδικαλιστές και με το οποίο καταδικάζουν απερίφραστα την παράνομη απόλυση του συναδέλφου συνδικαλιστή Γιάννη Γιαγκίδη, προέδρου του σωματείου εμποροϋπαλλήλων και ιδιωτικών υπαλλήλων Νομού Καβάλας από την επιχείρηση Δ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ Α.Ε (ΕΜΠΟΡΙΟ – ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΙΕΣ – ΔΙΑΝΟΜΕΣ – LOGISTICS).

Η απόλυση του συναδέλφου μόλις κοινοποιήθηκε στην εργοδοσία η ιδιότητά του αποτελεί πρόκληση που δεν θα μείνει αναπάντητη από τα σωματεία, τους εργαζόμενους.

Η συγκεκριμένη ενέργεια δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός. Εντάσσεται στη συνολική προσπάθεια κράτους και εργοδοσίας να φιμώσει όποια φωνή αντιστέκεται, να ξεπαστρέψει με τα ζωντανά σωματεία που παλεύουν για τα μεροκάματα, τις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και δικαιώματα.

Λιβύη: Ο Σάρατζ απέσυρε την παραίτησή του. Ποιός ο αντίκτυπος στη διαδικασία ειρήνευσης στη χώρα;

 

Γράφει ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος

• e–mail: g.papagian3@yahoo.gr

Ο πρωθυπουργός της Λιβύης Fayez al-Serraj (που εδρεύει στη Τρίπολη) πραγματοποίησε πρόσφατα μια πλήρη στροφή και απέσυρε την παραίτησή του ως πρωθυπουργού. Αυτό σημαίνει ότι θα παραμείνει στη θέση του έως ότου τερματιστεί ο εν εξελίξει πολιτικός διάλογος εντός της Λιβύης.

Την περασμένη εβδομάδα, η Στέφανι Ουίλιαμς, επικεφαλής της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) στη Λιβύη, προήδρευσε σύσκεψης για μια μόνιμη παύση σε εθνικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της αποχώρησης όλων των ξένων μαχητών και μισθοφόρων από την Λιβύη εντός τριών μηνών.

Η κατάπαυση του πυρός περιλαμβάνει το πλήρες άνοιγμα χερσαίων και αεροπορικών διαδρομών, προσπάθειες αντιμετώπισης της ρητορικής μίσους, ανταλλαγή κρατουμένων και άλλα. Η κατάπαυση του πυρός αυτή τη φορά θα μπορούσε να είναι διαφορετική, επειδή ανώτεροι στρατιωτικοί αξιωματικοί έχουν υπογράψει τη συμφωνία.

Παντουρκιστές*: Όλος ο θίασος στην σκηνή

 

του Λεωνίδα Κουμάκη 

Η εξωφρενική επίκληση (εκτός Τουρκίας φυσικά) «δικαιωμάτων» που καταπατώνται περιφρονητικά μέσα στην Τουρκία, αποτελεί πάγια τουρκική πολιτική ολόκληρων δεκαετιών.

 

 

Η Τουρκική «Δημοκρατία» το έτος 2023 συμπληρώνει εκατό χρόνια ζωής. Ιδρύθηκε με ένα μόνο κόμμα (Κεμαλικό Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα - CumhuriyetHalkPartisi, CHP) το οποίο, κάτω από ένα απροκάλυπτα φασιστικό καθεστώς επέβαλε στην πολιτική και κοινωνική ζωή της Τουρκίας την επεκτατική «ατζέντα» των παντουρκιστών.

Το 1945 επετράπη η λειτουργία και δεύτερου πολιτικού κόμματος (Δημοκρατικό Κόμμα - DemokratPartisi)το οποίο όμως προερχόταν από την ίδια ακριβώς μήτρα των νεότουρκων.

Ιδρυτής του, ο ΤζελάρΜπαγιάρ, πρωθυπουργός μέχρι το 1939, μετά τον θάνατο του Κεμάλ και την διαδοχή του από τον Ισμέτ Ινονού. Το 1950, ο ΤζελάρΜπαγιάρ, φανατικός νεότουρκος, έγινε Πρόεδρος Δημοκρατίας ορίζοντας σαν πρωθυπουργό τον ΑντνάνΜεντερές, γόνο μεγαλογαιοκτημόνων της Ανατολίας και παλιό συνεργάτη του Μουσταφά Κεμάλ. Το νέο κόμμα συμμεριζόταν όλους ανεξαιρέτως τους στόχους των παντουρκιστών και συγκέντρωνε στελέχη και «αντιπολιτευόμενους» μέσα και έξω από το μέχρι τότε μοναδικό Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα.

Η Τουρκική «Δημοκρατία» συνέχισε να λειτουργεί κάτω από τον ασφυκτικό και υποχρεωτικό ιδεολογικό εναγκαλισμό των παντουρκιστών, καθιέρωσε ελάχιστο ποσοστό 10% για την είσοδο ενός κόμματος στο τουρκικό κοινοβούλιο επιτρέποντας την δημιουργία νέων  κομμάτων που θα ασπαζόταν, θα τηρούσαν και θα εφάρμοζαν απαρέγκλιτα τις ιδεολογικές αρχές των παντουρκιστών «διαφωνώντας» μόνο όσον αφορά τους τρόπους επίτευξης τους.

Καραντίνα πολιτικής διάσωσης

του Δημήτρη Γκάζη

Η προδιαγεγραμμένη πορεία της χώρας μας προς μια δεύτερη γενική καραντίνα επικυρώθηκε με το διάγγελμα του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη και τις δηλώσεις του εκπροσώπου της επιτροπής των επιδημιολόγων Σ. Τσιόδρα. Προηγήθηκε μια βδομάδα, αποκαλυπτική του πρόχειρου και επικοινωνιακού τρόπου με τον οποίο οι κυβερνώντες αντιμετωπίζουν την υγεία των συμπολιτών μας. Εμμονικά τους προηγούμενους μήνες η κυβέρνηση επέμενε πως πρέπει να λειτουργήσει πάση θυσία η οικονομία και διαβεβαίωναν πως δεν υπάρχει περίπτωση νέου λοκντάουν, καθώς το σύστημα υγείας θα αντέξει το δεύτερο κύμα της πανδημίας, και μέσα σε μόλις 10 μέρες, ανακοίνωσαν τρία (!) διαφορετικά μοντέλα για τον έλεγχο της πανδημίας και αρκετά διαφορετικά και αντιφατικά μεταξύ τους μέτρα.

Η ταξική διάσταση των αμερικανικών εκλογών

 

 Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Όταν γράφονταν αυτές οι γραμμές, η νίκη του Τζο Μπάιντεν διαγραφόταν βέβαιη. Παρότι επωφελήθηκε από την τύχη για να κερδίσει με οριακή διαφορά κρίσιμες πολιτείες που του δίνουν την πλειοψηφία στο εκλεκτορικό κολέγιο, ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει τη λαϊκή του νομιμοποίηση. Ο πρώην αντιπρόεδρος του Ομπάμα πήρε πάνω από 74,5 εκατομμύρια ψήφους, περισσότερους από κάθε άλλο υποψήφιο στην ιστορία των ΗΠΑ και τουλάχιστον 4 εκατομμύρια περισσότερους από τον Τραμπ. Η διαφορά τους είναι αυτή τη στιγμή στο 3% και αναμένεται να αυξηθεί με την καταμέτρηση των ψήφων που υπολείπονται- χοντρικά θα είναι η μισή από εκείνη που προέβλεπε ο μέσος όρος των τελευταίων δημοσκοπήσεων, πάντως όχι ασήμαντη. Όλα αυτά, σε μια άκρως πολωτική αναμέτρηση, όπου η λαϊκή συμμετοχή έφτασε το 66%, το μεγαλύτερο ποσοστό από το 1900.

Αν και ο Τζο Μπάιντεν, που θα κλείσει τα 78 του χρόνια στις 20 Νοεμβρίου και μπήκε για πρώτη φορά στη Γερουσία πριν από 47, ενσαρκώνει το κατεστημένο των Δημοκρατικών και δεν εμπνέει ούτε εκείνους που τον ψήφισαν, η ήττα του Τραμπ προκαλεί δικαιολογημένα αισθήματα ανακούφισης στους προοδευτικούς ανθρώπους όλου του κόσμου.

Διάγγελμα για τον COVID 19: στο ίδιο έργο θεατές

 

Αθήνα, 5 Νοεμβρίου 2020 Για τα μέτρα, το σημερινό διάγγελμα του Πρωθυπουργού και την κριτική της αντιπολίτευσης, οι δικές μας επισημάνσεις: Η αύξηση των περιορισμών στην ελευθερία της κίνησης οχημάτων, την ώρα που ο συνωστισμός στα μέσα μαζικής μεταφοράς επιτείνει, προφανώς, την διάδοση του ιού, είναι λάθος. Η πρότασή μας είναι αύξηση του αριθμού  των λεωφορείων στα αστικά κέντρα τις ώρες αιχμής, ενθάρρυνση της μετακίνησης με Ι.Χ. για δυο τρεις εβδομάδες, επιδότηση της εργασίας από το σπίτι και πλήρης αποκατάσταση της ελευθερίας της κίνησης. Οι αρμόδιες δημόσιες αρχές πρέπει να απαλλαγούν από τον έλεγχο της κυκλοφορίας και την επιβολή προστίμων. Η πρότασή μας είναι η συγκέντρωση των αρχών στην προσπάθεια αποτροπής κάθε συνωστισμού, χωρίς εξαιρέσεις, για δυο τρεις εβδομάδες.

Το εντιτόριαλ του Δρόμου της Αριστεράς : Δεύτερο λοκντάουν, βαρύτατες ευθύνες

 Το δεύτερο λοκντάουν είναι γεγονός. Δεν έχει τον χαρακτήρα του πρώτου, ούτε τη νομιμοποίησή του. Θα είναι δηλαδή λιγότερο ισχυρό στη συνείδηση των πολιτών ενώ, πέρα από την οδύνη και τις δυσκολίες, θα ενταθούν τα ερωτήματα αλλά κι ο θυμός.

Το πρώτο λοκντάουν μπορούσε να θεωρηθεί ως πρώτη απάντηση απέναντι σε έναν αιφνιδιασμό. Με βάση την ανάγκη να κερδηθεί χρόνος για να οργανωθεί καλύτερα το σύστημα υγείας απέναντι σε ένα επόμενο κύμα του κορωνοϊού, το οποίο αναμένονταν περίπου όπως ήρθε.

Το μόνο που δεν έγινε ήταν να παρθούν στοιχειώδη βασικά μέτρα για την ενίσχυση του ΕΣΥ. Εγκληματικά οι κυβερνήτες οργάνωσαν το πάρτι του τουρισμού, ανοίγοντας τα σύνορα διάπλατα –χωρίς κανένα τεστ– στις αεροπορικές και τουριστικές εταιρείες. Καλλιέργησαν τον εφησυχασμό στον πληθυσμό και τον ώθησαν στη χαλάρωση.

Ιστορία της σύγχρονης Τουρκίας

 

του Λεωνίδα Κουμάκη 

Η αφετηρία των σημερινών Τούρκων βρίσκεται στις νομαδικές φυλές της Μογγολίας και της Κίνας, μερικές από τις οποίες όταν μετακινήθηκαν δυτικά, εξισλαμίστηκαν. Οι φυλές αυτές το 1037 επεκτάθηκαν μέχρι τηνΠαλαιστίνη, μερικές μάλιστα εδραιώθηκαν στο εσωτερικό της ΜικράςΑσίας, μέσα στα τότε εδάφη της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας,δηλαδή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, δημιουργώντας ένα μικρόσουλτανάτο με έδρα το Ικόνιο.

Από αυτούς ακριβώς τους νομάδες της Μογγολίας και της Κίναςκατάγονται οι Οθωμανοί Τούρκοι οι οποίοι το 1453 κατέλυσαν τηνΒυζαντινή Αυτοκρατορία με την άλωση της Κωνσταντινούπολης καιεγκατέστησαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Η αρχή του τέλους της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπήρξε το 1908 όταν ο τελευταίος «κυρίαρχος» σουλτάνος της ΟθωμανικήςΑυτοκρατορίας ΑμπτούλΧαμίτ υποχρεώθηκε από το κίνημα των Νεότουρκων να υπογράψει ένα διάταγμα για την αναθεώρηση του οθωμανικού συντάγματος – η κατάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έγινε 10 χρόνια αργότερα, το 1918.

Το 1909 οι Νεότουρκοι απέκτησαν τον πλήρη έλεγχο του οθωμανικού κράτους όταν με αφορμή αντεπανάσταση του σουλτάνου εναντίον τους, αποκεφάλισαν τον Αμπτούλ Χαμίτ και τοποθέτησαν στην κεφαλή του οθωμανικού κράτους τον σουλτάνο-μαριονέτα Μεχμέτ τον πέμπτο.

Αλβάρο Γκαρσία Λινέρα : Το δύσκολο 11μηνο που ζήσαμε ήταν ένα σχολείο

ΑΠΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

 Μετά τη θριαμβευτική νίκη του MAS στις εκλογές της Βολιβίας**, ο πρώην αντιπρόεδρος έδωσε μια μεγάλη συνέντευξη «εφ’ όλης της ύλης» στην αργεντίνικη επιθεώρηση crisis. Ο Λινέρα μίλησε μεταξύ άλλων για τα αίτια της νίκης του MAS, η έκταση της οποίας ήταν έκπληξη και για τον ίδιο, για τα διδάγματα από τη δύσκολη περίοδο που προηγήθηκε, για τις προκλήσεις της νέας ηγεσίας και της μελλοντικής κυβέρνησης, και για τα μεγάλα διλήμματα των δυνάμεων που αναφέρονται στην υπόθεση της απελευθέρωσης σε έναν χαοτικό παγκόσμιο περιβάλλον, όπου όλα είναι πιθανά.

Ποια είναι η ιστορική σημασία αυτού του γεγονότος [των εκλογών στη Βολιβία]; Σας ξάφνιασε αυτό που συνέβη;
Με εξέπληξε το μέγεθος του θριάμβου. Ξέραμε ότι επρόκειτο να νικήσουμε, αλλά δεν υπολογίζαμε την έκταση της νίκης. Όταν άρχισαν να φτάνουν τα πρώτα αποτελέσματα αναφορικά με την απόσταση που είχαμε από τον δεύτερο, συγκινήθηκα και ένιωσα μεγάλη χαρά. Η σημασία του για τη Βολιβία είναι ότι το εθνικό λαϊκό εγχείρημα που έθεσε το MAS συνεχίζει να είναι ο αξεπέραστος ορίζοντας αυτής της περιόδου.

 

Η Χιλή των από κάτω μίλησε

Από

 Σύνταξη

 -

3 Νοεμβρίου, 2020

της Σύνταξης 

Ο Δρόμος προς το δημοψήφισμα της προηγούμενης Κυριακής, στο οποίο εγκρίθηκε πανηγυρικά η απόρριψη της πινοσετικής κληρονομιάς και η σύνταξη ενός νέου Συντάγματος από μια νέα Εθνοσυνέλευση, ήταν κάθε άλλο παρά ομαλός. Για την ακρίβεια, δεν θα είχε ανοίξει καν αν δεν ξεσπούσε πέρσι η εξέγερση των Χιλιανών – η πρώτη με ενεργητική συμμετοχή όχι μόνο της νεολαίας, αλλά και παγωμένων ως τότε πλατιών κοινωνικών στρωμάτων*. Αυτό που σφράγισε τις εξελίξεις ήταν το πείσμα των ξεσηκωμένων Χιλιανών, η σταδιακή ενοποίησή τους γύρω από ριζοσπαστικά συνθήματα (παραίτηση του δεξιού προέδρου Πινιέρα, νέα Συντακτική Εθνοσυνέλευση) και η αδυναμία του καθεστώτος να τους καταστείλει παρά το βαρύ φόρο αίματος που πλήρωσαν (δεκάδες νεκροί, εκατοντάδες βαριά τραυματίες, χιλιάδες φυλακισμένοι και βασανισμένοι).

Έτσι, αφού ο Πινιέρα και οι κύκλοι που τον στηρίζουν δοκίμασαν δίχως επιτυχία το μαστίγιο και το καρότο, αναγκάστηκαν να ζητήσουν στήριξη στα δεκανίκια της αντιπολίτευσης –

Καταδίκη της ενέργειας του ΔΣ της ΔΕΗ για καταμήνυση του Νίκου Στεφανή

 .

Το ΔΣ του Συνδικάτου Ενέργειας «Εργατική Αλληλεγγύη», εκφράζοντας και τις διαθέσεις των μελών του, καταγγέλλει και καταδικάζει την ενέργεια του ΔΣ της ΔΕΗ που στέλνει στα δικαστήρια τον συνάδελφο Νίκο Στεφανή.

Ταυτόχρονα εκφράζει την συναδελφική και ταξική αλληλεγγύη όλων των μελών του Συνδικάτου και των απλών εργαζομένων της ΔΕΗ στο Πρόσωπο του διωκόμενου αγωνιστή, συνταξιούχου μηχανικού Νίκου Στεφανή.

Το Δ.Σ της ΔΕΗ Α.Ε υπέβαλε μήνυση στον συνταξιούχο Μηχανικό Νίκο Στεφανή για «ψευδή καταμήνυση». Το θέμα αφορά τη μήνυση που κατέθεσε ο Νίκος Στεφανής στον αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την μεγάλη κατολίσθηση που έγινε πέρυσι τέτοιον καιρό στο Ορυχείο Αμυνταίου και κατέστρεψε σχεδόν ολοκληρωτικό το Χωριό Άγιοι Ανάργυροι. Εκτός αυτού δημιούργησε τεράστια ζημιά στο Ορυχείο Αμυνταίου, καταπλακώνοντας τέσσερις εκσκαφείς και χιλιόμετρα ταινιόδρομων.

Το πόρισμα που δόθηκε, αν και καθυστερημένα, στη δημοσιότητα αλλά δεν επιρρίπτει πουθενά ευθύνες εκτός από τον καιρό, τη σεισμικότητα ίσως και σε κάποιες «μεταφυσικές» αιτίες.

Το Συνδικάτο μας έγκαιρα, με ανακοινώσεις και επιστολές στο ΔΣ της ΔΕΗ, επεσήμανε τις αιτίες που δεν είναι άλλες από την εγκατάλειψη και την αποδιοργάνωση της ΔΕΗ, τουλάχιστον σε ότι αφορά τα μέτωπα της λιγνιτικής παραγωγής.

Συγκεκριμένα καταγγείλαμε, και δεν υπήρξε από πουθενά διάψευση, ότι δεν υπήρχε στο Ορυχείο μηχανισμός ελέγχου των ρηγμάτων και των κινήσεων που γίνονται στις μάζες των υλικών. Και ότι στα πλαίσια της μείωσης του εργατικού κόστους δεν υπήρχε στο Ορυχείο ούτε καν υπεύθυνος γεωλόγος όπως υπάρχει στα άλλα Ορυχεία και παρακολουθεί την κίνηση των ρηγμάτων.

Το Χαμίνι της Μεσογείου

 

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com

http://wwww.classlessdemocracy.blogspot.com,

 

Ο ευρηματικός, ο προφητικός και ανεπανάληπτος Τσάρλι Τσάπλιν, πριν από εκατό ακριβώς χρόνια, την εποχή του βωβού κινηματογράφου, έκανε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, που πρωτοπροβλήθηκε με τεράστια επιτυχία το 1921. Όπως όλοι θυμόμαστε, πρωταγωνιστής ήταν,ο Τζάκι Κούγκαν, εκείνο το απίθανο αγοράκι, το Χαμίνι, ρόλος του οποίου ήταν να δημιουργεί επαγγελματικές ευκαιρίες για το ‘μεγάλο αφεντικό του’, σπάζοντας με την σφεντόνα του τα τζάμια των σπιτιών των κατοίκων μιας φτωχοσυνοικίας. Η ιδέα, αντίστοιχα και η ροή του έργου ήταν απλή: Μπροστά το Χαμίνι και σε απόσταση ασφαλείας πίσω του ο τζαμάς έτοιμος να αναλάβει δράση αποκατάστασης της ζημιάς. Η ιστορία μας διδάσκει ότι η ζωή επιφυλάσσει αντίστοιχους ρόλους και για κράτη.

Έναν, ακριβώς, αιώνα μετά,‘γνωστό και μη εξαιρετέο’ μεσογειακό κράτος, πρώην ‘μεγάλο αφεντικό’ ξέπεσε σε ρόλο Χαμινιού, στην υπηρεσία του νέου ‘μεγάλου αφεντικού’ και υπάρχει κάνοντας ζημιές στην ευρύτερη περιοχή για να έχει δουλείες ‘αποκατάστασης και ανασυγκρότησης’ το μεγάλο αφεντικό, ο πειρατής της Υφηλίου, με αντάλλαγμα το ‘νταβατζιλίκι’, δηλαδή, την προστασία του Χαμινιού/ταραξία από τον ηθικό και τον διεθνή Νόμο.

Δυο κράτη ή διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία;

 Του Μαρίνου Σιζόπουλου

Ο νέος τοποτηρητής της Τουρκίας στην Κύπρο, ο εκπρόσωπος του κατοχικού καθεστώτος και η Τουρκική Κυβέρνηση το τελευταίο χρονικό διάστημα προβάλλουν συστηματικά την απαίτηση για λύση δύο κρατών.

 

Αυτό δίνει την ευκαιρία σε κάποιους να προβάλλουν επιτακτικά τη λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) με πολιτική ισότητα για να αποτρέψουν δήθεν τη λύση των δύο κρατών και τη μονιμοποίηση της διχοτόμησης. Δικαιολογημένα τίθεται το ερώτημα δύο κράτη ή ΔΔΟ;

 

Εξήντα πέντε (65) χρόνια μετά τη σύγχρονη γένεση του Κυπριακού προβλήματος,  θα έπρεπε να είχαμε αναγνώσει σωστά τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας και την τακτική που ακολουθεί για την υλοποίηση των στόχων της.

 

Όμως, για να καταστεί αυτό δυνατόν θα πρέπει να γίνει αντικειμενική μελέτη του παρελθόντος, να προσδιορισθούν τα σημερινά δεδομένα για να χαραχθεί και η ανάλογη τακτική αποτροπής.