Του Γιάννη Μαύρου*
ΠΗΓΗ : εφημερίδα των συντακτών, 22.1.15
Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, στις
επικείμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναδειχτεί πρώτο κόμμα, γεγονός που θα
καταστήσει περίπου αδύνατο τον σχηματισμό κυβέρνησης χωρίς τη συμμετοχή του ή
έστω την ανοχή του. Το πρώτο συνεπώς ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο μπορεί
να σχηματιστεί κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, αναγκαία προϋπόθεση για τη ριζική
αλλαγή της οικονομικής πολιτικής που υπόσχεται και που τόσο έχει ανάγκη ο
τόπος.
Αν δεν προκύψει -ελέω εκλογικού νόμου-
αυτοδυναμία, τίθεται επιτακτικά το δίλημμα στα κόμματα της μέχρι τώρα
αντιπολίτευσης, δηλαδή στο ΚΚΕ και στους ΑΝ.ΕΛΛ. (εφόσον μπουν στη Βουλή), αν
θα στηρίξουν, υπό όρους εννοείται, μια τέτοια κυβέρνηση ή όχι. Με δεδομένο ότι
στη δεύτερη περίπτωση προβάλλει το φάσμα της ομηρίας του ΣΥΡΙΖΑ από μικρά
«μνημονιακά» κόμματα ή της προσφυγής σε νέες εκλογές, θα είναι δύσκολο να το
αρνηθούν και θα πληρωθεί ακριβά μια ενδεχόμενη άρνησή τους.
Το
κύριο ερώτημα όμως δεν αφορά τον σχηματισμό κυβέρνησης αλλά την προοπτική
εξουσίας. Ακόμη και στην περίπτωση αυτοδυναμίας, η πραγματοποίηση της σωτήριας
«στροφής» που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ προϋποθέτει τη στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας
του ελληνικού λαού, τη δημιουργία μιας
ηγεμονικής συμμαχίας κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων ικανών να εμπνεύσουν και
να οδηγήσουν τον λαό σ’ ένα νικηφόρο μαραθώνιο αγώνα ανάκαμψης, ανασυγκρότησης
και αναγέννησης της χώρας.
Η απουσία αυτής της καίριας προϋπόθεσης
οφείλει να μας προβληματίσει. Γιατί παρ’ όλη την προφανή χρεοκοπία και το αδιέξοδο, όχι μόνο της
ασκούμενης πολιτικής αλλά ολόκληρου του μεταπολιτευτικού καθεστώτος, δεν
προκύπτει σαφής λαϊκή εντολή αλλαγής του;





