Του ΑΝΕΣΤΗ ΤΑΡΠΑΓΚΟΥ

Δύο πολιτικοί συνασπισμοί σε αντιπαράθεση

Βαδίζουμε προς την κατάκτηση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης (με εκλογικές επιδόσεις που κυμαίνονται μεταξύ 35% - 38%) αξιοποιώντας το μπόνους των 50 εδρών που περιέρχονται στο πρώτο κόμμα της κοινοβουλευτικής αναμέτρησης. Αν μάλιστα συνυπολογίσει κανείς και τις δυνάμεις της υπόλοιπης ελληνικής Αριστεράς (ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ), η εκλογική δύναμη του αριστερού κινήματος ξεπερνά σήμερα με σαφήνεια το 40% του εκλογικού σώματος. Προφανώς αυτή η πρωτοφανής εκλογική επιρροή των αριστερών δυνάμεων, με κύριο κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι προϊόν ριζοσπαστικών και σοσιαλιστικών επιλογών των εργατικών λαϊκών και κατώτερων μικροαστικών στρωμάτων, αλλά προκύπτει ως πολιτική συνέπεια των συνεχών πληγμάτων που έχει δεχθεί η κοινωνική πλειοψηφία και η παραγωγική υπόσταση της χώρας. Και κατά μείζονα λόγο αυτή η εκλογική στροφή των λαϊκών τάξεων προς τα αριστερά δεν συνοδεύεται κατά κανέναν τρόπο από την λειτουργία συγκροτημένων κοινωνικών εκπροσωπήσεων στο επίπεδο των κοινωνικών δυνάμεων.