Θα πρέπει να δουν κάτι που δεν είναι απλά και μόνο ατομικού χαρακτήρα
(ένας ταξίαρχος «ριγμένος»…) αλλά μια βαθιά αίσθηση απογοήτευσης για την
καταστρατήγηση δομικών αρχών του δημοκρατικού πολιτεύματος όπως η αρχή της αναδρομικότητας,
ή μια αφόρητη πικρία για την έκθεση – το
ρεζίλεμα ούτως ειπείν – της παλιότερης γενιάς έναντι των γενεών που μπαίνουν
στο στίβο της οικονομίας και της πολιτικής σκέψης…
Μακριά από προκαταλήψεις και πολιτικούς
σαλταδορισμούς, μακριά από λογικές «αξιοποίησης» των ρηγματώσεων του αντίπαλου
στρατοπέδου, οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ
πρέπει να δουν το τεράστιο
πολιτικό έργο που επιβάλλει την ενορχήστρωση τόσων και τόσων ανθρώπων στο μεγάλο δημοκρατικό «σκοπό» , που απαιτεί η κοινωνία .
Γιατί εδώ χρειαζόμαστε μια μεγάλη κοινωνική συναίνεση , κοντινή ή και μεγαλύτερη
από το 70% που έθεσε ως στόχο ο Λουκάς Αξελός στην πρόσφατη σύνοδο της Κεντρικής
Επιτροπής . Γιατί εδώ χρειαζόμαστε ακόμη
και τη συναίνεση πολλών από αυτούς που
δεν θα μας ψηφίσουν, επειδή μόνο έτσι
θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις θηριώδεις δυνάμεις που ορθώνονται και θα
ορθωθούν απέναντί μας - αυτό το άθροισμα
ευρωαυταρχισμού, υποτέλειας και εκσυγχρονιστικής βλακείας.
Εν όψει, βρεφοδόχος για τα εγκαταλειπόμενα παιδιά επί γερμανικής κατοχής....
Δες
: Για την επερχόμενη καθίζηση της αμυντικής
ικανότητας της χώρας λόγω της μείωσης των αποδοχών του προσωπικού των ΕΔ
Ακολουθεί
η επιστολή του Ταξίαρχου έ.α κ. Κατσαμπέκη προς τη Νέα Δημοκρατία
Κύριοι
Είμαι 57 χρονών, πατέρας πέντε παιδιών και από ενηλικιώσεώς μου στήριζα με την ψήφο μου το κόμμα αρχών και αξιών που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, πιστεύοντας ότι κάνω το σωστό για την πατρίδα μου, την οποία και υπηρέτησα από το χώρο των ΕΔ ως μόνιμος αξκός του ΣΞ. Με την έξοδό μου μάλιστα από την ενεργό υπηρεσία, έγινα μέλος του κόμματος μαζί με τη σύζυγό μου.
Η τρέχουσα πολιτική συγκυρία, όμως, δεν διέψευσε απλά τις προσδοκίες μου, αλλά κατέδειξε με τραγικό τρόπο τη λανθασμένη μου επιλογή, αφού τα εγκληματικά λάθη αυτών που άσκησαν εξουσία, για τα οποία και ποτέ δεν θα λογοδοτήσουν, φορτώνονται συνεχώς στις πλάτες μου και κατ’ επέκταση όλων των ανίσχυρων και εξαπατημένων Ελλήνων πολιτών, προκαλώντας τους αηδία, μένος και δοκιμάζοντας τις αντοχές τους σε όλα τα επίπεδα, μέσα σε ένα πρωτοφανές κλίμα στοχοποίησης και τρομοκρατίας.
Μέχρι τώρα έχω υποστεί σειρά περικοπών (άνω του 50% του εισοδήματός μου), οι οποίες θα συνεχισθούν με τη σχετική πάντα αναδρομικότητα (καημένο ΣΥΝΤΑΓΜΑ), κόβεται ακόμα και το πολυτεκνικό μου επίδομα,














