ΟΧΙ

ΟΧΙ
ΟΧΙ και από τους Γερμανούς ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011

ΟΡΝΙΘΟ-ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ


H χερσαία Αιολική βιομηχανία, ερριμένη ατάκτως σε περιβαλλοντικά σημαντικές θέσεις , βλάπτει σοβαρά την υγεία του περιβάλλοντος και του τοπίου .Ακόμη προσβάλλει την γενετική ποικιλότητα, στο βαθμό που κατακερματίζει τα δάση και τους βιοτόπους, ενώ επίσης κάνει δύσκολη ή αδύνατη τη ζωή πολλών ειδών ορνιθοπανίδας. Δεν είναι καθόλου περίεργο ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη παρατηρείται μια στροφή υπέρ των επιθαλάσσιων αναπτύξεων ανεμογεννητριών. Πρόσφατα μάλιστα, στις 9.1.2011, από τις στήλες της «Ελευθεροτυπίας», ο καθηγητής του αμερικανικού ΜΙΤ ΠΑΥΛΟΣ ΣΚΛΑΒΟΥΝΟΣ έδωσε συνέντευξη όπου και ανέπτυξε τα πλεονεκτήματα (ή για την ακρίβεια : τα μη- μειονεκτήματα !) των πλωτών αιολικών πάρκων…Για την ιστορία, πρέπει να πούμε ότι οι απόψεις του καθηγητή Σκλαβούνου με μια σειρά από συνοδευτικά σκαριφήματα, ήταν γνωστές και κυκλοφορούσαν στο διαδίκτυο εδώ και κάτι χρόνια, όμως οι ημέτεροι φορείς του τεχνοεπαρχιωτισμού, κομπλεξαρισμένοι από τις πόζες της τεχνολογίας των τεράστιων χερσαίων ανεμογεννητριών, κατάπιναν ο,τιδήποτε τους σερβίρανε σαν σπουδαίο οι συμφεροντολόγοι της Εσπερίας….
Οι ανεμογεννήτριες σε προστατευόμενες περιοχές συνιστούν εγκληματική πράξη εναντίον της ελληνικής φύσης. Σε μια από τις πτυχές αυτού του μεγάλου θέματος, και συγκεκριμένα στην ορνιθοπανίδα, αναφέρεται η ανακοίνωση της Ελληνικής ορνιθολογικής Εταιρείας :

«Έκκληση στους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος και την Ειδική Υπηρεσία Περιβάλλοντος του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κάνει η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία με σκοπό την επείγουσα λήψη μέτρων για τις τελευταίες υγιείς αποικίες Όρνιων της Ελλάδας, στη Κρήτη. Την τελευταία τριετία στα Αστερούσια Όρη και τον Ψηλορείτη έχουν προσκρούσει σε πτερύγια ανεμογεννητριών οχτώ Όρνια με αποτέλεσμα τη θανάτωση των επτά.

Οι πληθυσμοί του Όρνιου - είδος που προστατεύεται από το Παράρτημα Ι της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για τα Πουλιά και κατατάσσεται στα «Απειλούμενα» είδη σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας - έχουν ουσιαστικά καταρρεύσει στην ηπειρωτική Ελλάδα (λιγότερα από 30 ζευγάρια). Μόνο η Κρήτη διατηρεί ακόμα υγιείς αποικίες οι οποίες συγκεντρώνουν συνολικά 150 περίπου ζευγάρια.
Τα περιστατικά είναι δυστυχώς αναμενόμενα, καθώς απουσιάζει ο σωστός σχεδιασμός για τη χωροθέτηση των συγκεκριμένων δύο αιολικών πάρκων, με αποτέλεσμα να έχουν εγκατασταθεί εντός, ή μερικώς εντός, των Ζωνών Ειδικής Προστασίας του δικτύου Natura 2000 (GR4310009 «Κρούσωνας-Βρωμόνερο Ίδης» και GR4310013 «Αστερούσια Όρη-Κόφινας») στις οποίες αναπαράγεται σημαντικός πληθυσμός του Όρνιου. Το είδος είναι ιδιαίτερα ευάλωτο στα αιολικά πάρκα, καθώς προσκρούει συχνά στα πτερύγια ανεμογεννητριών προσπαθώντας να εντοπίσει την τροφή του.

Ο πληθυσμός του Όρνιου στην κεντρική Κρήτη πρόκειται να πληγεί σοβαρά, ίσως και ανεπανόρθωτα, εάν δε ληφθούν άμεσα μέτρα από τις ιδιοκτήτριες εταιρίες και τις αρμόδιες αρχές του ΥΠΕΚΑ.

Με δεδομένο ότι οι συνολικές αιτήσεις που έχουν κατατεθεί για αδειοδότηση αιολικών σταθμών σε ευαίσθητες περιοχές της Κρήτης ξεπερνούν τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής, οι αθροιστικές επιπτώσεις προβλέπεται να είναι πολύ σοβαρές για τον συνολικό πληθυσμό Όρνιων της Κρήτης .

Η Ορνιθολογική έχει προσκομίσει στις αρμόδιες αρχές στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν ότι η επίτευξη των ενεργειακών στόχων της Ε.Ε. για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής είναι εφικτή παράλληλα με την προστασία της βιοποικιλότητας , όπως άλλωστε υποστηρίζει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε σχετικές κατευθύνσεις που εξέδωσε τον Οκτώβρη του 2010]. Παρόλα αυτά φαίνεται ότι το ελληνικό κράτος επιλέγει μια μονόπλευρη προσέγγιση εστιασμένη σε αμφίβολα οικονομικά οφέλη που προκύπτουν από τη ραγδαία ανάπτυξη των αιολικών σταθμών στη χώρα μας.

«Απαιτούμε άμεσα από τις αρμόδιες αρχές να ελέγξουν τις υπεύθυνες ιδιοκτήτριες εταιρείες και να λάβουν μέτρα για τα δύο αιολικά πάρκα τα οποία εξελίσσονται σε βασική απειλή για την ελληνική βιοποικιλότητα. Η πράσινη ενέργεια παύει να είναι πράσινη αν γίνεται με άναρχες και ασχεδίαστες μεθόδους που καταλήγουν τελικά επιβλαβείς για το φυσικό περιβάλλον», τονίζει ο Ξενοφών Κάππας, Διευθυντής της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας.

ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ, ΛΟΡΔΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ….



Δεν αντιλέγω, είναι ΛΙΓΟ ανίερο (όπως λέμε «λίγο πεθαμένος», λίγο «έγκυος» κλπ) το να ακούς το όνομα «Λόρδος Βύρων» και να πλανάται ο νους σου στην τρέχουσα «λόρδα» - τουτέστιν πείνα, σύμφωνα με λεξικογράφηση του SLANG.GR (κόβει λόρδα = πεινάω πολύ, συνήθως με αισθητά συμπτώματα στο στομάχι, γουργούρισμα κτλ)….Επίσης ανίερο είναι το να ακούς γι αυτή την ιστορική μορφή και συ να αναλογίζεσαι μια κωμωδία που παίχτηκε προ αμνημονεύτων ετών – το «Λόρδοι, λόρδα και φιλότιμο» - με εξαιρετικούς κωμικούς όπως ο Ντην Μάρτιν και ο Τζέρυ Λιούϊς και κάτι κουκλάρες όπως η Σίρλεϋ Μακ Λαίην και η Αννίτα Έκμπεργκ…Όλα όμως αυτά τα ανίερα σπάζουν το κλίμα της επισημότητας (ή επισημοφάνειας…) και σε προετοιμάζουν για ένα εγχείρημα ουσιαστικής οικείωσης με μια ιστορική φυσιογνωμία, που είχε και σάρκα και οστά και ευαισθησία και ερωτισμό….

Ο Λόρδος Βύρων (1788-1824) διέθετε τόσα προσόντα ώστε δεν ήταν δυνατό παρά να είναι φυσιολάτρης, δηλαδή ερωτευμένος μόνιμα με τις διαβατικές εικόνες και αισθήσεις που παρέχει η φύση. ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΑΡΑΚΑΛΩ : «Η φύση», και όχι ένας απλός περίγυρος, δυνητικά σκηνοθετημένος, «στημένος» και ανθρωποποίητος…
Ο Βύρων της 2ης δεκατίας του 19ου αιώνα θα συνοψίσει την αθηναϊκή κατάσταση με τους στίχους του «Τσάϊλντ Χάρολντ»: "Η Τέχνη, η Ελευθερία, η Δόξα σβήσανε - μα η φύση είναι πάντα ωραία»....Τα κείμενά του θα πιστοποιήσουν την παρουσία ενός ήπιου αττικού κλίματος , που έχαιρε μεγάλης εκτίμησης στο έργο των λογοτεχνών, των ζωγράφων και των ταξιδευτών . Θα δώσουν νότες για τα μαγικά ηλιοβασιλέματα, τις χθόνιες πρωϊνές αύρες, το γλυκό ηχοτοπίο :
« Όποιος σ' είδε ωραία Αθήνα! - Σε μια δύση, στον αιώνα - Ετυπώθη στην ψυχή του η ονειρευτή σου εικόνα. - Σε λατρεύω. - Ας με χωρίζουν τόσοι χρόνοι και κοιλάδες - Και βουνά, κι ας με μαγεύουν οι χιλιόκαλες Κυκλάδες. - Συ ποτέ δεν είσαι ξένη στην περίλυπή μου Μούσα».

Σήμερα, το να κρατήσουμε αυτή την ανάμνηση δεν συνιστά κατανάλωση ενός ακόμη πνευματικού χαμαίμηλου – όπως είθισται να γίνεται με διάφορους ηλικιωμένους κυρίους και κυρίες…Αντίθετα, η ανάμνηση «μπορεί να είναι ανατρεπτική», κατά πως έλεγε ο Μάρραιη Μπούχτσιν, μπορεί να προτείνει έναν άλλο ορίζοντα και να υπερβαίνει τον «ρεαλισμό» της συγκυρίας.
Σήμερα χρειάζεται να κηρύξουμε «διατηρητέα» την ανάμνηση ενός έθνους υποταγμένου και εξαθλιωμένου, για να καταλαβαίνουμε ότι κάθε δοσολογία υποταγής οδηγεί σε αντίστοιχη εξαθλίωση…Να κηρύξουμε διατηρητέο τον φιλελληνισμό του Βύρωνα και των ομοίων του – που, εδώ που τα λέμε, χρειάζεται να τον έχουν ακόμη και πολλοί Έλληνες…Να φυλάξουμε τη μνήμη του Αττικού κλίματος και του Αττικού τοπίου, με την ελπίδα ότι κάποιες πολεοδομικές νεοπλασίες μπορούν να κάνουν κάτι στη νέα κατάσταση…
Προς την ίδια κατεύθυνση θα κινηθεί και η εκδήλωση της 22ας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, στο Δήμο Βύρωνα το Σάββατο, ώρα 11 π.μ., στην αίθουσα εκδηλώσεων του δημοτικού αναψυκτηρίου «ΑΣΤΡΑ» (δίπλα στα Θέατρα Βράχων), που οργανώνεται από τον ΣΥΝΔΕΣΜΟ «ΜΠΑΪΡΟΝ» για το Φιλελληνισμό και τον Πολιτισμό. Θέμα της εκδήλωσης : «Ο Λόρδος Βύρων στην Αττική πριν 200 χρόνια».
Το πρόγραμμα έχει ως εξής :
11.00 :
Χαιρετισμοί από τον Δήμαρχο Βύρωνα κ. Ν. Χαρδαλιά, το Πανεπιστήμιο Αθηνών και τον Πρόεδρο της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών κ. Π. Ναθαναήλ

11.10 : Τιμητική αναφορά στην Ζακλίν ντε Ρομιγί, κορυφαία ελληνίστρια και φιλέλληνα, από την ιστορικό κ. Έλενα Πατρικίου

11.15 : Σύντομο χρονικό του πρώτου ταξιδιού του Λόρδου Βύρωνα στην Ελλάδα από τον Γ. Φερεντίνο, συγγραφέα, μέλος του Συμβουλίου του Συνδέσμου «Μπάϊρον»

11.20 : «Η Αττική Φύση στο έργο του Μπάϊρον». Εισήγηση από την κ. Ευγενία Κεφαλληναίου , Βυρωνίστρια συγγραφέα

11.35 : «Η ευχή και η κατάρα της Αθηνάς στον Μπάϊρον». Εισήγηση από τον Γιώργο Μπλάνα, ποιητή

11.50 : Παρεμβάσεις: Θανάσης Γιαπιτζάκης, Γιάννης Σχίζας, Ελένη Καρασαββίδου

12.00 : «Φέρνουμε τον Μπάϊρον στον 21ο αιώνα». Εισήγηση του Προέδρου του Συνδέσμου «Μπάϊρον» κ. Πάνου Τριγάζη.

12.15 : Συζήτηση

12.45 : Λήξη της εκδήλωσης με την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας





Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011

Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους δημάρχους...


«Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους λεβέντες», έλεγε μια φορά κι ένα καιρό κάποιο λαϊκό άσμα, της κατηγορίας των βαρέων-βαρών….Σήμερα «της φυλακής τα σίδερα» επιφυλάσσονται για τους δημοτικούς παράγοντες που αντιστέκονται, και ιδιαίτερα για έναν από αυτούς, τον Απόστολο Γκλέτσο. Τον νεοεκλεγμένο Δήμαρχο Στυλίδας που προβαίνει όχι σε απλή αλλά σε ενεργητική απείθεια, πρωτοστατώντας στον αγώνα εναντίον του ληστρικού εισπρακτικού μηχανισμού των διοδίων.
Μπράβο στον Απόστολο Γκλέτσο, μπράβο του χίλιες φορές : Που έδειξε ότι ένα δημόσιο αξίωμα δεν είναι μόνο φιγούρα, αλλά και διακινδύνευση. Που έδειξε ότι ένας άνθρωπος του θεάματος μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «αβλαβής διασκεδαστής», «απλός καλλιτέχνης», «πρόσωπο γενικής αποδοχής» κλπ.
Για την υπόθεση αυτή ο Κώστας Γιώτας, εκπρόσωπος της περιφερειακής παράταξης «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ –ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ», δήλωσε ότι η κυβέρνηση συμπεριφέρεται σαν «νονός» που προασπίζει τις συμβάσεις παραχώρησης της εκμετάλλευσης των διοδίων σε ιδιωτικές εταιρείες. Παράλληλα οι Αλέξης Τσίπρας και Δημήτρης Παπαδημούλης κατέθεσαν ερώτηση για το θέμα των διοδίων (προς τους Υπουργούς Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων - Οικονομικών - Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής) λέγοντας, μεταξύ άλλων:
«……..Οι κάτοικοι του Ωρωπού, του Καπανδριτίου, του Αυλώνα, των Αφιδνών, του Συκάμινου, του Καλάμου, της Τραγάνας, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, όπως στην Πιερία και τη Στυλίδα, διαμαρτύρονται για την καθημερινή επιβάρυνση που υφίστανται.
Οι τιμές των διοδίων που έχουν διαμορφωθεί από τα τέλη του Σεπτεμβρίου έχουν «στεγνώσει» το πορτοφόλι τους. «Είναι σαν να έχουν τοποθετηθεί οι σταθμοί διοδίων μέσα στο σπίτι μας» τόνιζαν χαρακτηριστικά…...
Το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και οι γονείς αυτών των περιοχών, που χρειάζεται να μετακινηθούν από παράπλευρους δρόμους, από και προς τα σχολεία των παιδιών τους. Για παράδειγμα, ο Ωρωπός διαθέτει μόνο δημοτικό σχολείο και για τη μεταφορά των μαθητών προς τα σχολικά συγκροτήματα του γυμνασίου και του λυκείου επιβαρύνονται οι γονείς σε καθημερινή βάση (πλευρικά διόδια Οινοφύτων και Καπανδριτίου).
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί
1. Θα προβείτε στην άμεση κατάργηση, τουλάχιστον των πλευρικών-περιαστικών διοδίων που επιβαρύνουν άδικα τους κατοίκους στις καθημερινές και αναγκαίες μετακινήσεις τους;
2. Έχει η κυβέρνηση εντάξει στον προγραμματισμό έργων για τις περιοχές αυτές την κατασκευή τοπικών παράδρομων απαλλαγμένων από διόδια, προκειμένου να απεμπλακούν οι κάτοικοι των περιοχών από την καθημερινή καταβολή διοδίων; Αν ναι, με ποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα;
3. Θα γίνει επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων παραχώρησης εκ μέρους του Δημοσίου της εκμετάλλευσης των διοδίων σε ιδιωτικές εταιρείες;

ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑ….



Στην ανάρτηση της 9.1.2011 υπό τον τίτλο «ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» έκανα δύο λάθη : αφενός υιοθετώντας την ανακοίνωση του «Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα» περί του ότι σε απόφαση του Αρείου Πάγου - με αφορμή την υπόθεση της σφαγής του Διστόμου - αναγνωρίστηκε το δικαίωμα της Γερμανίας στην ετεροδικία. Και αφετέρου προεξοφλώντας, εγώ όσο και το Συμβούλιο, την άρνηση της ελληνικής κυβέρνησης να παρέμβει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, όπου πρόκειται να κριθεί το αίτημα της κατάσχεσης των γερμανικών ακινήτων για την αποζημίωση των πολιτών που υπέστησαν βλάβη από την σφαγή. Το οποίο αίτημα δικαιώθηκε από τα ιταλικά δικαστήρια το 2008 !
Ευτυχώς, τρεις μόλις ημέρες πριν λήξει η προθεσμία για την παρέμβαση στη Χάγη, η κυβέρνηση αποφάσισε να παρέμβει και να διαψεύσει τους επικριτές της. Εγώ τουλάχιστον θα ευχόμουν να μας διέψευδε σε πολλά άλλα ζητήματα, αλλά δεν τρέφω την παραμικρή αισιοδοξία…

Η υπόθεση πάντως ανέδειξε μια ακόμη πτυχή της «νομικής αποικιοκρατίας» εις βάρος της χώρας μας : Μάθαμε ότι σύμφωνα με τη διάταξη 923 του δικού μας Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που δεν υπάρχει σε καμία άλλη χώρα του κόσμου, για να γίνει αναγκαστική εκτέλεση περιουσιακών στοιχείων ξένου Κράτους στην ελληνική επικράτεια, απαιτείται προηγούμενη άδεια του Υπουργού Δικαιοσύνης. Και φυσικά καταλάβαμε ότι όταν το 2002 η υπόθεση τέθηκε ενώπιον του Έλληνα Υπουργού Δικαιοσύνης – ποιος να ήταν άραγε; - αυτός «έκανε το καλό παιδί» και αρνήθηκε να δώσει την έγκρισή του για την κατάσχεση των γερμανικών περιουσιακών στοιχείων….



ΑΣΤΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ, ΠΟΛΕΙΣ-ΥΒΡΙΔΙΑ


Στον Καναδά ο Δήμαρχος Darrell Mussatto προωθεί ένα σχέδιο για τη μετατροπή των εκτάσεων γκαζόν της πόλης North Vancouver, σε καλλιέργειες φρούτων και λαχανικών…Η πόλη είναι δεύτερη σε πληθυσμιακή πυκνότητα στην περιοχή, αλλά ο Δήμαρχος διαβλέπει στα πλαίσιά της μεγάλες εκτάσεις, που διατίθενται για εξωραϊστικούς σκοπούς ή απλώς μένουν αναξιοποίητες…Ο ίδιος υποστηρίζει ότι δεν χρειάζονται «σοφιστικέ» λύσεις, όπως αυτή της καλλιέργειας σε ταρατσόκηπους, αλλά αρκεί η εκμετάλλευση χώρων μπρος και πίσω από τα κτίρια…
Σε προηγούμενες αναφορές μου για την αστική γεωργία, έχω παραθέσει πρακτικές όπως αυτή του καθηγητή Dickson Despomier, που πρωτοστατεί στη δημιουργία πολυώροφων αγροκτημάτων σε πόλη της Αμερικής , επαναφέροντας την καλλιέργεια «χρήσιμων» ειδών κοντά στον καταναλωτή - κατά πως συνέβαινε στις παραδοσιακές αγροτικές κοινωνίες….


Κάποτε ο «πρωτογενής» ουρμπανισμός εκτόπιζε τη γεωργία και τη φύση από την πόλη, επιβάλλοντας στη θέση τους το μπετόν και την άσφαλτο. Σήμερα η αντίθεση σε αυτό τον ουρμπανισμό, συν τις επισιτιστικές ανάγκες, φαίνεται να επιβάλλει τον επανεποικισμό της πόλης με τη γεωργία - εκτός φυσικά από την διακοσμητική ή φιλική προς το περιβάλλον φύση, που αναδεικνύεται σε σημαντική αξία και επανέρχεται ως ένα βαθμό στον αστικό χώρο…
Δεν ξέρω αν αυτά τα φαινόμενα στοιχειοθετούν έναν ουρμπανισμό νέου τύπου και μια διαλεκτική του αστικού χώρου: Στα πλαίσια της οποίας η σκληρή και μπετόν- αρμέ- πόλη , όντας «άρνηση» της παραδοσιακής κατάστασης (αραιή δόμηση, καλλιέργειες σε χωράφια και κήπους κλπ), οδηγείται στη διάδοχη κατάσταση, στη σύνθεση πόλης και γεωργίας, στην υβριδική πόλη. Θέση, αντίθεση, σύνθεση ….
Εναπόκειται στους μελετητές των αστικών σχηματισμών να δουν το εύρος και τη δυναμική του φαινομένου της υβριδικής πόλης, συλλέγοντας και αξιολογώντας σχετικά στοιχεία. Αυτό δεν δεσμεύει φυσικά την πολιτική, που μπορεί να ζητά ακόμη και αυτά που (προς το παρόν…) βρίσκονται στα αζήτητα….


http://communities.canada.com/vancouversun/blogs/greenman/archive/2010/11/14/vancouver-area-mayor-wants-people-to-convert-their-lawns-to-vegetable-gardens.aspx

Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΑ ΚΑΙ ΠΛΑΚΑΤΖΙΔΙΚΑ


Κλασικός ποδοσφαιρόφιλος δεν είμαι, ποδοσφαιρικές εφημερίδες σπανίως ξεφυλλίζω, με ποδοσφαιρόφιλους μικρή επαφή έχω, όμως «διαθέτω» αρκετά χρόνια ηλικίας και μνήμη από τα ποδοσφαιροτραφή νιάτα μου. Το γινόμενο αυτό (ηλικία Χ μνήμη) είναι αρκετά μεγάλο, ώστε να μπορώ ακόμη και να ανθολογήσω κάποια στοιχεία από τις αναμνήσεις μου….




Εν αρχή βέβαια ήν το «blog Th ΑΡ» , στο οποίο έτυχε να πέσω σήμερα το πρωϊ, και να δω κάτι ατάκες που συνέλεξε από τον αειφορικό Νίκο Αλέφαντο…Για όσους δεν γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, κι ακόμη για όσους έχουν βαρεθεί την καταχρηστική και πληθωριστική χρήση του χαρακτηρισμού «τελευταίος» («ο τελευταίος ευπατρίδης της πολιτικής», «ο τελευταίος των μεγάλων του θεάτρου», «ο τελευταίος βιρτουόζος του βιολιού», «ο τελευταίος χώρος πρασίνου» κλπ.), τους πληροφορώ ότι ο Νίκος Αλέφαντος είναι, χωρίς υπερβολή, ένας original τελευταίος…Ο Αλέφαντος αποτελεί ένα εν ζωή απολίθωμα της παραδοσιακής μαγκιάς, ένα μνημειακό λαϊκό τύπο βγαλμένο κατευθείαν από την «Ευδοκία» του Αλέξη Δαμιανού, ένα σκληρό καρύδι της παλιάς ποδοσφαιρικής εποχής. Δεν θέλω να τον αδικήσω και να αμφισβητήσω τις σημερινές προπονητικές του ικανότητες, αλλά μου θυμίζει εκείνη την «εκλεπτυσμένη» μέθοδο δράσης που είχε συνοψίσει κάποιος προπονητής του Ολυμπιακού στη δεκαετία του 50, απευθυνόμενος στους παίχτες της ομάδας του πριν από ένα κρίσιμο αγώνα : «Άντρες είστε, μουστάκια έχετε, παίξτε μπάλα για να κερδίσετε…..»!
Ο Αλέφαντος έχει κάτι από εκείνο τον εμπαθή φίλαθλο του Εθνικού Πειραιώς που μέχρι τον θάνατό του κράτησε την ουρανομήκη κραυγή «Εθνικάρααααα» σε υψηλά επίπεδα διασημότητας. Έχει ακόμη κάτι από τον ποδοσφαιριστή Βαμβακούλα και την ιστορική απόφανσή του: « να μαζευτούμε 5-6 άτομα και να κάνουμε μια τριμελή επιτροπή»….Όμως ο Αλέφαντος ήταν σαφώς «περισσότερος» και από τον «Εθνικάρα» αλλά και από τον Βαμβακούλα…


Να λοιπόν μερικές από τις ατάκες που συνέλεξε το «blog Th ΑΡ»:

Δημοσιογράφος: "Εσείς πού θα βάζατε τον Τουρέ, αφού μπορεί να παίξει παντού; Στο κέντρο ανασταλτικό χαφ, πίσω από τα φορ, επιθετικό ή αλλού"; Αλέφαντος: (Σκέφτεται)... "Αλλού. Θα τον πούλαγα αλλού να πάρω κανέναν άλλο γιατί είναι αργός !"
"Εγώ έχω το Σαββίδη που είναι γκαζοζέν και τον Καραπιάλη που βρίσκει ο κώλος του στο χόρτο".
"Χίτλερ και Χιροχίτο ο Νταϊφάς, αυτός μ' έφαγε απ 'τον Ολυμπιακό".
"Ρε τον καργιόλη τον Παϊρέτο, που να του καεί το σπίτι και τα κοστούμια..." (μονολογώντας για το διαιτητή του αγώνα Ολυμπιακός - Μαρσέϊγ).

"Ποιός Βεγκνέ, ρε, που πάει και παίζει με σέντρε φορ αυτόν τον Αρνή" (Βεγκνέ = Βενγκέρ, Αρνής = Ανρί).
"Ο Σάντος... κοίταξε να δείς, ο Σάντος είναι ένας άνθρωπος ο οποίος εργάζεται, αλλά στον πάγκο... μπορεί να 'χουνε μπεί οι Τούρκοι στη Θεσσαλονίκη και στην Ελλάδα κι αυτός να ξυπνήσει το Μεγάλο Σάββατο".
"Το ποδόσφαιρο είναι πόλεμος. Όχι καλλιστεία. Δε μπορείς, κύριε Πετρόπουλε, να πηγαίνεις στη μάχη με κοστούμια, φουλάρι, πιστολάκι και κομμωτήριο. Που πας, ρε !".


Σε παλιότερα κείμενα, έχω κάνει αναφορά σε ποδοσφαιρικούς νεολογισμούς και εξω-φρενικές εκφράσεις από νέους αθλητικογράφους…Δεν εννοώ τόσο εκείνο τον απίστευτο τίτλο σε θεσσαλονικιώτικη εφημερίδα , που τσιτάρησα κάμποσες φορές σε διάφορα κείμενά μου : Ο ΠΑΟΚ ΒΑΔΙΖΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΠΕΠΡΩΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ! Εννοώ κυρίως τις καβαφικές επιδράσεις στο σώμα της αθλητικογραφίας, όπως λόγου χάρη τον τίτλο : «ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ ΤΗΝ Β ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙΣ….»
Είμαι σίγουρος ότι άλλοι, αρμοδιότεροι εμού, θα μπορούσαν να συλλέξουν πολύ περισσότερα κωμικά στιγμιότυπα από τον ποδοσφαιρικό χώρο. Υποστηρίζω μάλιστα ότι με την κοινοποίησή τους θα κάνουν πολύ καλό :Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το ποδόσφαιρο, αν και παιχνίδι, έχει εμπλακεί στα γρανάζια του μίσους και των ανταγωνισμών, οπότε η χορήγηση χιούμορ μπορεί να λειτουργήσει κατευναστικά και ενοποιητικά, δημιουργώντας ένα πιο φιλικό και ανθρώπινο κλίμα μεταξύ των φιλάθλων…

Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011

ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΧΩΡΙΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΕΩΣ



Αν η κυβέρνηση κατέβαζε τα εισιτήρια στα μέσα μαζικής μεταφοράς ενώ ταυτόχρονα άφηνε τα διόδια να ανεβαίνουν, θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι διαθέτει μια πολιτική : Μια πολιτική περιορισμού της αυτοκίνησης, με στόχο την γενικότερη εξοικονόμηση καυσίμων και πόρων ,με στόχο την διαμόρφωση πιο καθαρού περιβάλλοντος και πιο εύρυθμου οδικού δικτύου….Αν μάλιστα συνδύαζε αυτή την πολιτική με την υποστήριξη της μακροβιότητας των οχημάτων και με την ενίσχυση της εγχώριας επισκευαστικής βιομηχανίας (συνεργεία),αν αντιστεκόταν στα αιτήματα των εισαγωγέων αυτοκινήτων με το σκεπτικό της μη επιβάρυνσης του εμπορικού ισοζυγίου, τότε θα μπορούσε κανείς να της αναγνωρίσει κάποιες «φιλελληνικές» προθέσεις - έστω και μέσα στο πλαίσιο που διάλεξε η ίδια για να τοποθετήσει τη χώρα….
Η κυβέρνηση όμως δεν έχει αρχές ούτε στρατηγική. Πυροβολεί τους αυτοκινούμενους και ταυτόχρονα τους χρήστες των μέσων μαζικής μεταφοράς – για την ακρίβεια μάλιστα τους «πολύ»βολεί : «Αντί να πάρει μέτρα προσέλκυσης του κοινού στα μαζικά μέσα μεταφοράς, με ζώνες μειωμένου ή μηδενικού εισιτηρίου, ενίσχυση λεωφορειοδρόμων, ενίσχυση γραμμών κορμού και γραμμών τροφοδοσίας, πύκνωση των δρομολογίων, διεύρυνση του νυχτερινού ωραρίου, νοικοκυρέματος της διαχείρισης του υπάρχοντος , άψυχου και έμψυχου δυναμικού, ευχάριστη ατμόσφαιρα παραμονής του επιβάτη κατά τη διαδρομή, σαφούς προβαδίσματος των μέσων σταθερής τροχιάς και γενικώς απόλυτου περιορισμού της άνεσης του ΙΧ, πεζοδρομήσεις και δημιουργία ποδηλατοδρόμων, η κυβέρνηση πάει ανάποδα», γράφει ο Παύλος Κλαυδιανός (ΕΠΟΧΗ 9.1.2011).
Το σημαντικότερο όμως δεν είναι αυτό : Το σημαντικότερο είναι ότι η Κυβέρνηση προωθεί ρυθμίσεις όχι μόνο για τις εισπρακτικές ανάγκες του Μνημονίου, αλλά κυρίως και προπάντων για ένα καθεστώς χωρίς ημερομηνία λήξεως : Για μια πολιτική κινεζοποίησης της οικονομίας και της κοινωνίας, καταβύθισης των εργασιακών δικαιωμάτων στο επίπεδο του μεσοπολέμου, συνδιαλλαγής για τα εθνικά δικαιώματα, εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, καταστρατήγησης των θεσμίσεων για την ποιοτική ανάπτυξη - όπως αυτή «περί κορεσμένων τουριστικών περιοχών», που αποτελούσε βασικό στοιχείο μιας ισόρροπης τουριστικής ανάπτυξης και που κατά τα φαινόμενα θα την πάρει το ποτάμι…….

ΟΙ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ…….


Εδώ και καιρό παραλαμβάνω τα μηνύματα της «Αντιεθνικιστικής Κίνησης» και ομολογώ ότι πολλές φορές ενοχλούμαι, αν και τελικά βρίσκω ότι με ωθούν σε κάποιες ενδοσκοπήσεις – της Ιστορίας αφενός και της Ψυχολογίας ορισμένων κύκλων αφετέρου…Για το Νάνο Βαλαωρίτη έχω γράψει επανειλημμένα , εντυπωσιασμένος για το βάθος και το πλάτος των γνώσεών του, χωρίς φυσικά να είμαι διατεθειμένος να «χαριστώ» στις οποιεσδήποτε αστοχίες του…

Αρχίζω λοιπόν από την «Αντιεθνικιστική Κίνηση»(ΑΚ) και τις Φαλμεραϊκές αντιλήψεις υπέρ της διακοπής της συνέχειας του Ελληνικού Έθνους, που πρόσφατα κοινοποίησε η ΑΚ στους αποδέκτες της – υποθέτω για πολλοστή φορά. Οι παράγοντες της ΑΚ (Νάσος Θεοδωρίδης, Δημήτρης Λιθοξόου, Γιώργος Νακρατζάς κλπ) δεν παίρνουν υπόψη ότι ακόμη και στις πιο σκοτεινές εποχές του βαλκανικού και βυζαντινού Μεσαίωνα, η «Ελληνικότητα» υπήρχε ως κατάσταση και εστία ζωής, διωκόμενη κάποτε και σκορπισμένη στους πέντε ανέμους αλλά όχι λιγότερο υπαρκτή από την «Εβραϊκότητα» της διασποράς. Ο Ιουστινιανός (αυτοκράτωρ 527-565 ) απέκλειε από τα δημόσια αξιώματα «πάντας τους νοσούντας την ελληνικήν μανίαν», οι Χαιρετισμοί προς την Θεοτόκο στις αρχές του 7ου αιώνα έλεγαν «Χαίρε(η) των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα», ενώ στα μέσα του 8ου αιώνα η Ειρήνη η Αθηναία, προερχόμενη από την πλούσια οικογένεια των Σαρανταπήχων της Αθήνας και διακεκριμένη για τη μόρφωσή της, γινόταν αυτοκράτειρα του Βυζαντίου από το 797 έως το 802.Το ίδιο διάστημα υπήρχε αναμφίβολα «όσμωση» των πληθυσμών, εντάξεις στην ελληνικότητα ή αποσκιρτήσεις από αυτήν - όμως ο ελληνικός σχηματισμός πορευόταν κατά τον ίδιο τρόπο που πορεύεται το ανθρώπινο άτομο : Με ενσωματώσεις και απώλειες στοιχείων….
Η θεωρία της επινόησης της ελληνικότητας από άσχετους πληθυσμούς , που απλά και μόνο συνέβη να κατοικήσουν στον ελληνικό χώρο (και να ανακαλύψουν, λέω εγώ, ότι ο παλιός ιδιοκτήτης του ακινήτου τύχαινε να είναι μια ιστορική διασημότητα…) αυτή η θεωρία είναι ανούσια, αλλά όχι και αναίτια . Ως ένα βαθμό επιδιώκει να αναδιανείμει το ιστορικό κλέος και μέσω αυτού να στηρίξει κάποιες αναδιανεμητικές τάσεις των «οικοπέδων» της περιοχής, ενώ ταυτόχρονα αντανακλά τον σωβινισμό των μορφωμένων κύκλων της Ευρώπης έναντι των ζωντανών «κληρονόμων» της ελληνικής πολιτιστικής παράδοσης….
Ο Νάνος Βαλαωρίτης δεν υιοθετεί μια τέτοια χονδροειδή θεωρία , που αντιφάσκει με τόσα και τόσα γλωσσικά «σώσματα» της Ελληνικής λαλιάς, ακόμη από την εποχή του Ομήρου. Επηρεασμένος όμως από την αμερικανική εθνογένεση, θεωρεί σε συνέντευξή του στον Γιάννη Μπασκόζο, ότι ένας υπερέχων λαός επέβαλε την ελληνικότητα σε κάποιους άλλους….
Να τι υποστηρίζει στο ΒΗΜΑ της 5.12.2010:
«Είμαστε μια σκοτεινή χώρα. Είμαστε μια εθνότητα που προέρχεται από πολλά φύλα- Φράγκους, Σλάβους, Αρμένιους, Βλάχους-, πάνω στους οποίους έχουμε εγκαταστήσει τη μηχανή της κλασικής παιδείας. Τους έχουμε εξελληνίσει, όπως οι Αμερικανοί υποτάξανε στο αγγλοσαξονικό σύστημα παιδείας τους άλλους λαούς. Πώς καταφέραμε να εξελληνίσουμε όλους αυτούς; Ίσως γιατί υπήρχαν η λόγια παράδοση και τα υπολείμματα της προφορικής ελληνικής παράδοσης».
Αυτή η αντίληψη του «εξελληνισμού» των άλλων, που λέει ο σεβάσμιος ποιητής, δεν αρνείται αλλά προϋποθέτει την συνεχή ύπαρξη Ελλήνων…Ας το ομολογήσουμε λοιπόν, ότι εμείς εξελληνίσαμε καμπόσους, όπως οι Τούρκοι εκτούρκισαν άλλους ή οι Σλαύοι εκσλάβισαν μη Σλαύους : Όμως δεν κάναμε γενίτσαρους και δεν μασκαρέψαμε κανένα λαό – στο βαθμό τουλάχιστον που οι Τούρκοι μασκάρευαν επί χρόνια τους Κούρδους ως «ορεσίβειους Τούρκους». Η ουσία είναι ότι με τα όποια ατοπήματά της, η δική μας συλλογικότητα παρέλαβε τη σκυτάλη ενός ιστορικού Μαραθωνίου και ότι ο ιστορικός φθόνος απέναντί της – όταν δεν είναι ιδιοτελής και διεκδικητικός της αλλαγής συνόρων – είναι μια ακόμη συνδρομή στη μισαλλοδοξία….

ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ…


Μελετάμε την Ιστορία γιατί η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Για την ακρίβεια : Η Ιστορία είναι «επαναλήψιμη», επιδεκτική αναπαραγωγής σε έναν άλλο χρόνο, εάν συντρέξουν οι ίδιες αιτιώδεις σχέσεις.
Η ανοχή απέναντι στο γερμανικό καθεστώς των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του 30, έφερε την στρατιωτικοποίηση του Δάντσιχ, την προσάρτηση της Αυστρίας και της Τσεχοσλοβακίας, τελικά τον παγκόσμιο πόλεμο. Έχω υπόψη μου το υπέροχο βιβλίο του Αμερικανού Μάντελ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936,όπου μεταξύ άλλων έθιγε και το επεισόδιο του Δάντσιχ δυο χρόνια πριν, το 1934 : Δείχνοντας πόσο διστακτικά και δειλά ξεκινούσε το Ράϊχ τις επεκτατικές του επιχειρήσεις, και πόσο ανεκτικά έως ανεγκέφαλα αντιμετωπιζόταν από τις δυνάμεις που είχαν επιβάλλει το 1919 τη Συνθήκη των Βερσαλλιών….
Σήμερα η ανοχή της γερμανικής πολιτικής και των στοχεύσεών της για πρωτοκαθεδρία στην Ευρώπη «και ό,τι ήθελε προκύψει», απειλεί να φέρει το χειρότερο στη θέση του κακού. Απέναντι σ’ αυτή τη κατάσταση, ο καθένας πρέπει να ανακαλύπτει ένα «μετερίζι πάλης» και να συνδράμει τον αγώνα για δημοκρατικές και αλληλέγγυες διακρατικές σχέσεις.....
Μια τέτοια συνδρομή καταβάλλεται και από το ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, που επιμένει στο να φέρει τη σύγχρονη Γερμανία προ των ιστορικών ευθυνών της και ταυτόχρονα στο να φωτίσει μια σημαντική πτυχή των μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας οικονομικών «δοσο-ληψιών».
Σε ανακοίνωση του ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ στις 6.1.2011 (Πρόεδρος Μ.Γλέζος- Γενικός Γραμματέας Γ.Μαχαίρας) γίνεται αναφορά στην εκδίκαση τον Ιούνιο αυτής της χρονιάς, προσφυγής της Γερμανίας ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, κατά της απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ιταλίας, με την οποία και κρίθηκε νόμιμη η κατάσχεση γερμανικού ακινήτου στην πόλη της Φλωρεντίας για την πληρωμή μέρους του ποσού που επιδικάστηκε από τα ελληνικά δικαστήρια στους κατοίκους του Διστόμου. Σημειώνεται ότι το ιταλικό δικαστήριο απέρριψε τη γερμανική ένσταση περί ετεροδικίας, που απέβλεπε στην κρίση του ζητήματος από γερμανικά δικαστήρια….
Κατά την ανακοίνωση του ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, η κατάσχεση του γερμανικού ακινήτου στη Φλωρεντία έγινε επειδή ο Έλληνας Υπουργός της Δικαιοσύνης δεν επέτρεψε την εκτέλεση της απόφασης αυτής σε βάρος Γερμανικής περιουσίας που βρίσκεται στην Ελλάδα ! Όμως πέρα από αυτό, το Ανώτατο Δικαστήριο της Χώρας μας έκρινε: α) ότι η Γερμανία έχει το δικαίωμα της ετεροδικίας και β) ότι τα θύματα της γερμανικής κατοχής δεν έχουν δικαίωμα ατομικής αγωγής κατά του Γερμανικού Δημοσίου και η αποζημίωσή τους είναι θέμα διακρατικών διαπραγματεύσεων, οι οποίες ουδέποτε έγιναν και ουδέποτε θα γίνουν αν δεν το επιβάλλει ο Ελληνικός Λαός….
Αναφέρει επί λέξει η ανακοίνωση του ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ :
«Αν δεν είχε διαπράξει τα εγκλήματα αυτά η Ελληνική Κυβέρνηση και η Ελληνική Δικαιοσύνη, θα είχε το δικαίωμα η Χώρα μας, μέχρι τις 15/1/2011 να παρέμβει στο Δικαστήριο της Χάγης υπέρ της Ιταλίας και να ζητήσει την απόρριψη της γερμανικής προσφυγής, ώστε να πάρουν οι κάτοικοι του Διστόμου ένα μικρό μέρος της αποζημίωσης που τους επιδίκασαν τα ελληνικά δικαστήρια (τα δικαστικά έξοδα). Δυστυχώς, η παρέμβαση αυτή δεν θα γίνει. Πρώτον, διότι έχουν προηγηθεί τα αναφερόμενα στην προηγούμενη παράγραφο εγκλήματα της Ελληνικής Κυβέρνησης και δεύτερον, διότι και χωρίς αυτά η κυβέρνησή μας δεν θα τολμούσε να παρέμβει. Για τους λόγους αυτούς παρεμβαίνει το Συμβούλιό μας με την παρούσα ανακοίνωση και α) καταγγέλλει για μια ακόμα φορά την εγκληματική συμπεριφορά των ελληνικών κυβερνήσεων σε βάρος του Ελληνικού Λαού και υπέρ της Γερμανίας και β)καλεί το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης να σταθεί στο ύψος του, να μην καμφθεί από τις γερμανικές και φιλογερμανικές πιέσεις και να απορρίψει την γερμανική προσφυγή κατά της απόφασης του Αρείου Πάγου της Ιταλίας, με την οποία επικυρώθηκε η κατάσχεση γερμανικού ακινήτου κειμένου στη Φλωρεντία της Ιταλίας προς μερική -έστω και ελάχιστη- αποζημίωση των θυμάτων του Διστόμου»…...
YΓ.
Η φωτογραφία είναι από την εκδήλωση έξω από τη Γερμανική Πρεσβαία, στις 5.1.2011, σε υπόμνηση της σφαγής του Διστόμου στις 10 Ιουνίου 1944





Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011

ΟΧΙ ΑΛΛΑ «ΨΩΝΙΑ»


Τον Δεκέμβρη ο νυν Περιφερειάρχης αλλά τότε Νομάρχης Αθηνών κ. Γιάννης Σγουρός, είχε προωθήσει το άνοιγμα των καταστημάτων μια επί πλέον Κυριακή, “για την ενίσχυση των καταστημάτων του αθηναϊκού κέντρου”. Είχε πάρει τότε απάντηση από παράγοντες της αγοράς αλλά και από συλλόγους εμποροϋπαλλήλων, ότι αυτό που έχει ανάγκη η αγορά δεν είναι οι περισσότερες ώρες λειτουργίας αλλά τα περισσότερα εισοδήματα… Η αντίδραση αυτή παρέπεμπε σε μια παλιότερη, προ Μνημονίου ιστορία, όταν κάποιες συλλογικότητες του χώρου των εμποροϋπαλλήλων έκαναν καμπάνια για να αποτρέψουν τη διεύρυνση του χρόνου λειτουργίας των καταστημάτων. Το ευφυές και «πολυσήμαντο» σύνθημά τους («Όχι άλλα ψώνια»), έβαλε εναντίον των πάσης φύσεως ψωνισμένων, εναντίον του μοντέλου υπερ-εξυπηρέτησης των καταναλωτών δαπάναις του ελεύθερου χρόνου των εμποροϋπαλλήλων, κι ακόμη εναντίον των θεωρητικών «ψώνιων» : Που παραγνώριζαν ότι η αγορά δεν παράγει αλλά απλώς διακινεί προϊόντα, ότι η παράταση του χρόνου λειτουργίας των καταστημάτων σημαίνει τελικά επιβάρυνση του κόστους των προϊόντων και παραπέρα ύψωση του κόστους ζωής… Αυτή η τελευταία διαπίστωση δεν ενοχλούσε τις μεγάλες επιχειρήσεις, που δια μέσου της παράτασης των ωραρίων επιδίωκαν την οικονομική εξόντωση των μικρομεσαίων και την υπέρ αυτών αναδιανομή της αγοράς..Ούτε επίσης επηρέαζε το παραεμπόριο και τις αντίστοιχες «μαφίες» (Νιγηριανή, Κινέζικη κλπ) , με δεδομένη την ανυπαρξία οποιωνδήποτε χρονικών ή φορολογικών περιορισμών στη δράση τους…

Η πρωτοβουλία του κ. Σγουρού για την ιδιοποίηση μιας επί πλέον Κυριακής από το χρόνο των εργαζομένων του εμπορίου, προφανώς προκάλεσε πικρά συναισθήματα σε κάποιους από τις «προοδευτικές» δυνάμεις, που παραμυθιάστηκαν στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου και ψήφισαν όπως ψήφισαν. Όμως θα ήταν κουτό το να θεωρήσουμε αυτή την πρωτοβουλία τυχαία. Οι πρόσφατες βολές των μεγαλοεπιχειρηματιών με στόχο το επί πλέον άνοιγμα των καταστημάτων 3-5 Κυριακές το χρόνο, ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΓΟΥΡΟΥ, έδειξαν ότι ο μεν και οι δε ενεργούσαν, αν όχι από κοινού, τουλάχιστον με κοινούς στόχους…

Η ΜΑΛΛΟΥ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΜΕ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ



Οι ελαφροί ας με λέγουν ελαφρόν…Αλλά εδώ και μερικά χρόνια αντιμετωπίζω τους «αρνητές ζωοφιλίας» με τους λιτούς στίχους του υπέροχου Κύπριου Ποιητάρη Κώστα Μόντη : «Περίεργο πράγμα η καρδιά….Όσο τη ξοδεύεις τόσο περισσότερη έχεις….»
Θέλω να πω ότι η αγάπη που εκχωρείται στα ζώα δεν πετάγεται σε ένα συναισθηματικό καιάδα, δεν σπαταλιέται , αλλά επανατροφοδοτεί τις ενδοανθρώπινες συναισθηματικές ανταλλαγές. Η αγάπη υπακούει στους νόμους των συγκοινωνούντων δοχείων. Η αγάπη καλλιεργείται, ή , με ποδοσφαιρικούς όρους, προπονείται σε μικρά και μεγάλα γήπεδα ….
Η Μαλλού είναι το θηλυκό του «Μαλλιά», δηλαδή του αρσενικού που έχει μεγάλη κόμη. Το όνομα αυτό διάλεξε για την εν όψει γάτα η Φωτεινή, φίλη αρχιτεκτόνισσα. Είχα δεχθεί αυτή τη φωτογραφία εδώ και καιρό, και τη θαύμαζα για τη μεγαλοπρέπειά της. Είχε κάτι από ανατολίτικο οντά, με σουλτανικές προδιαγραφές, και σχεδόν εξέπεμπε το παράπονο : Ρε γαμώτο, γιατί πρόκανε ο Ντίσνεϋ και ηρωοποίησε δυτικούς γάτους, όπως τον Τομ και τον Συλβέστρο;
Η Μαλλού πρόσφατα έφυγε από τον κόσμο, μετά από 19 χρόνια ζωής. Την ήξερα ελάχιστα, αλλά θαύμαζα τη φωτογραφία της….
Τώρα, στους συντρόφους που θα με ρωτήσουν «τι μας τσαμπουνάς;», εγώ θα απαντήσω πάλι με ένα ερώτημα : Έχετε μήπως διαβάσει τη συλλογή διηγημάτων της Λίας Μεγάλου Σεφεριάδη υπό τον τίτλο : «Εξάλλου ο Λένιν ήτο πολύ καλής οικογενείας»; Εάν ναι, τότε θα πρέπει να θυμόσαστε στην εικόνα του εξώφυλλου τον ίδιο τον Βλαδιμήρ Ίλιτς Λένιν, με μια ανοικτόχρωμη γάτα στην αγκαλιά του…Μάλιστα κύριοι σύντροφοι : Ο Λένιν αυτοπροσώπως, με μια γάτα….

Αλλά δεν ήταν φυσικά μόνο αυτός : Και οι εκπρόσωποι της αστικής τάξης δεν πήγαιναν πίσω… Ήταν ο Έλιοτ με τις γάτες του – που έδωσαν έμπνευση για το γνωστό μιούζικαλ…Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος ωσαύτως, σεσημασμένος γατόφιλος…Ο Σεφέρης που διάλεξε τις «γάτες του Άη Νικόλα» για να εκπέμψει το παράπονο ενός ελληνισμού φαρμακωμένου από χίλια μύρια βάσανα. Και ο Νίκος Δήμου έχει κάμποσα γατόφιλα ποιήματα στο ενεργητικό του – συχωρεμένος να’ ναι για τις κοσμοπολίτικες τρίχες του ….

Ο αρχηγός των Ινδιάνων Σηάτλ απαντά το 1854 στον Πρόεδρο των Ηνωμένων πολιτειών Φραγκλίνο Πηρς, που ζητάει την αγορά ινδιάνικης γης: Και του μιλάει μεταξύ άλλων και για τη μοναξιά του ανθρώπου, όταν αποχωριστεί τα ζώα…Από πολλούς αυτή η κουβέντα μπορεί να ερμηνεύεται σαν προϊόν κτηνοτροφικής κουλτούρας – όμως πρόκειται περί λάθους : Ο αρχι-ινδιάνος εννοεί ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζει αυτό τον κόσμο ολόπλευρα, χωρίς να διατηρεί τη ζωή πάνω στην οποία πάτησε η δική του ζωή.
Τα ζώα εκπροσωπούν την προανθρώπινη ζωή μας. Στα μάτια τους βλέπουμε την παιδικότητά μας, και πιο βαθιά ακόμη, ως τη φυτική κατάσταση….

Υπάρχει κάποια γκραβούρα με τον Έντγκαρ Άλλαν Πόου στο κρεβάτι, με δυό γάτες μαζί, ως θερμοφόρες μιας κρύας νύχτας… Έχουμε τα ζώα γιατί μας δίνουν κάποια πράγματα, αλλά τα έχουμε ακόμη γιατί είναι κομμάτι του εαυτού μας. Και όταν τα χάσουμε, αισθανόμαστε ως ένα βαθμό χαμένοι.

Εν φαντασία και λόγω αντιμετωπίζεται η απώλεια. Η όμορφη Μαλλού στα ουράνια, διασχίζοντας ένα ρευστό με διαμάντια και πολύτιμους λίθους, είναι μια λαμπρή εικόνα, προελεύσεως Beatles. Φωτεινή , συλλυπητήρια. Από ένα σημείο και πέρα, ξεμένουμε και τη βγάζουμε με τις εικόνες…


http://deplaced.blogspot.com/2010/12/rip-malu-1991-2010.html

Σάββατο 8 Ιανουαρίου 2011

ΔΙΟΔΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ


Αυτό μάλιστα : Είναι το "Πανελλαδικό Συντονιστικό Επιτροπών Αγώνα Κατά των Διοδίων" που καλεί σε δράση εναντίον των διοδίων στις 9.1.2011, στο οδικό δίκτυο όλης της χώρας. Είναι μια παρέμβαση ικανού μεγέθους, αντίστοιχη με το πρόβλημα, που μπορεί να αντιμετωπίσει την άλλη πλευρά και να δώσει μια νότα αγωνιστικής αισιοδοξίας στην όλη κατάσταση....
Λέει λοιπόν το συγκεκριμένο πανελλαδικό όργανο :
Ο χαρακτηρισμός των διοδίων ως «δημοσίων εσόδων» ώστε η μη καταβολή τους να εξισώνεται με χρέος προς το Δημόσιο, είναι παράλογος, άδικος και παράνομος διότι τα διόδια εισπράττονται από ιδιωτικές εταιρίες στις οποίες παραχωρήθηκαν με χαριστικές και αποικιοκρατικού τύπου συμβάσεις οι αυτοκινητόδρομοι που φτιάχτηκαν (και φτιάχνονται) βασικά με κρατικές και ευρωπαϊκές επιδοτήσεις……..
…….. Όπως καταφέραμε να ακυρώσουμε την απόπειρα της κυβέρνησης να θέσει τον κρατικό μηχανισμό και την ΕΛ.ΑΣ. στην υπηρεσία των ιδιωτικών εταιριών, όπως κερδίσαμε τις δικαστικές αποφάσεις ενάντια στα αυθαίρετα της ΝΕΑΣ ΟΔΟΥ, όπως ματαιώσαμε την κατασκευή νέων σταθμών διοδίων, ΚΑΙ αυτή τη φορά συνεχίζουμε μαζικά, συλλογικά και οργανωμένα!
..........Προκαλούμε τους θρασύτατους μεγαλοεργολάβους να πάμε στα δικαστήρια ώστε να συναντηθούμε μπροστά στην Ελληνική Δικαιοσύνη για να αποδείξουμε ποιος είναι ο παράνομος... Όταν ακόμα και πρώην κυβερνητικά στελέχη παραδέχονται δημοσίως, ότι οι χαριστικές συμβάσεις παραχώρησης των εθνικών οδών στους αεριτζήδες μεγαλοεργολάβους υλοποιήθηκαν μέσα από κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Χαρακτηριστικά ο πρώην υφυπουργός κ. Κωνσταντόπουλος δήλωσε: «Δεν συζητήθηκαν ποτέ στην αρμόδια επιτροπή όλοι οι όροι της σύμβασης. Τα “ψιλά γράμματα” της σύμβασης δεν ήρθαν ποτέ στη Βουλή».


Λέω κι εγώ : Να τους σταματήσουμε , να αντισταθούμε στα άθλια χαράτσια , να φρενάρουμε τον παρανοϊκό κατήφορό τους. Γιατί αν τους αφήσουμε, είναι ικανοί να βάλουν διόδια ακόμη και στην οδό Ακαδημίας στην Αθήνα….
Πληροφορίες:
http://www.diodiastop.com/

ΣΩΒΡΑΚΟΝ ΕΔΩΣΕΣ, ΣΩΒΡΑΚΑ ΘΑ ΛΑΒΕΙΣ……



Φαίνεται απίστευτο, αλλά με τον κ. Πάγκαλο μπορεί να γίνουν τα πάντα…Ο άνθρωπος έστειλε «στ’ αστεία» το σώβρακό του(!) στο Ράδιο Αρβύλα – κατά πως λέει το www.enimerwsi.com - προφανώς άπλυτο λέω εγώ και οπωσδήποτε όχι για άλλη μελλοντική χρήση πλην αυτής του σφουγγαρόπανου… Σύμφωνα πάντα με τον ιστότοπο, η συγκεκριμένη χειρονομία δεν άρεσε στις λαϊκές δυνάμεις, οπότε δημιουργήθηκε στο facebook σελίδα(= «ξεπήδησε κίνημα πολιτών», κατά την ακτιβιστική σουαχίλι….) με στόχο τη συγκέντρωση όσο το δυνατόν περισσότερων ατόμων, τα οποία θα "δεσμευτούν" ότι θα απαντήσουν στο "αστείο" του Θόδωρου Πάγκαλου στέλνοντας στο γραφείο του χιλιάδες εσώρουχα!

Το αστείο του μεν και των δε δεν μου φαίνεται και πολύ σόϊ, όπως επίσης δεν μου φαίνονται σόϊ τα ανθυποαστεία της παρέας του Ράδιο Αρβύλα : Οι λεγάμενοι γελάνε πολύ και διαθέτουν μπράτσα , αλλά όχι και χιούμορ.... Κατά τα άλλα υποψιάζομαι ότι ο πονηρός πολιτικός ενδέχεται να κρύψει τα αλλότρια σώβρακα από τις κατασχέσεις του ΔΝΤ και στη συνέχεια να τα προωθήσει στην ανακύκλωση , για να συμβάλλει, ως κυβερνητικό στέλεχος, στην αντιμετώπιση του ελληνικού δημόσιου χρέους…..
http://www.facebook.com/pages/Tha-steilo-ki-ego-to-sobrako-mou-ston-THPankalo/124252870975858

Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011

ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΛΕΦΤΟΚΟΤΑΔΕΣ



Αν δεν είχε προηγηθεί εκείνο το τρομερό και συνάμα κωμικό σκάνδαλο με τα βελγικά κοτόπουλα, πριν μερικά χρόνια, θα μπορούσε κανείς να αναγνωρίσει στους Γερμανούς ελαφρυντικά ή και να μιλήσει περί «διατροφικού λάθους»…Τι είχε συμβεί τότε; Απλούστατα, οι Βέλγοι κοτοπουλάδες νόμισαν ότι μπορούσαν να εισαγάγουν καμένα λάδια (!) από μηχανές εσωτερικής καύσης μέσα στις ζωοτροφές, χωρίς καμία επίπτωση στο τελικό προϊόν…Όμως τα καμένα λάδια περιείχαν διοξίνες, που είναι εξαιρετικά τοξικές ουσίες, παρόμοιες με αυτές που παράγονται από την καύση των σκουπιδιών ή με αυτές που χρησιμοποιήθηκαν για την δηλητηρίαση του Ουκρανού πολιτικού Βίκτορα Γιούστσενκο, Πρωθυπουργού την περίοδο 1999-2001…

Το πρόσφατο γερμανικό σκάνδαλο με τα διοξινομένα αυγά και κοτόπουλα, φαίνεται να μην έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με αυτά του Βελγίου, όμως δεν παύει να δημιουργεί απορίες για την διαφάνεια της γερμανικής αγοράς και για τις κινήσεις που γίνονται υπό συνθήκες έντονου ανταγωνισμού – όταν οι έλεγχοι τείνουν να χαλαρώσουν.
Σε ανάρτησή τους οι
ΓΕΩΠΟΝΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ( Agronomists of the World ) αναφέρουν (4.1.2011):


«Λιπαρά οξέα – υποπροϊόντα παραγωγής βιοντήζελ από την εταιρία Petrotec Emden διοχετεύθηκαν στην εταιρία παραγωγής ζωοτροφών Harles & Jentzsch από ενδιάμεση Ολλανδική Εμπορική εταιρία. Απαγορεύθηκε σε 1.000 εταιρίες παραγωγής τροφίμων στην Κάτω Σαξονία να διοχετεύσουν προϊόντα τους στην αγορά. 8.000 ωοτόκες όρνιθες έχουν θανατωθεί στη Ρηνανία Βεστφαλία, αλλά 120.000 αυγά διοχετεύθηκαν στην αγορά και γίνεται προσπάθεια απόσυρσης από τις Γερμανικές αρχές. Τα υψηλά επίπεδα διοξινών ανιχνεύθηκαν σε αναμικτήρα λιπαρών οξέων κατά την παραγωγή ζωοτροφών που αγοράστηκαν από τον Ολλανδό μεσάζοντα. Τα λιπαρά οξέα προήλθαν από «υποπροϊόντα» παραγωγής βιοντήζελ της Petrotec Emden η οποία ισχυρίζεται ότι ενημέρωνε τους αγοραστές της ότι τα προϊόντα αυτά είναι ακατάλληλα για την παραγωγή ζωοτροφών….»

Η αμφιβολία για την αθωότητα ή την ενοχή της γερμανικής πλευράς αποτελεί ήδη θέμα των γερμανικών δικαστικών αρχών, όμως στο όλο τοπίο υπάρχει μια τουλάχιστον βεβαιότητα : Ότι το κύρος των γερμανικών επιχειρήσεων έχει τρωθεί από τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, όπως αυτά που αναφέραμε στην ανάρτηση της 3.1.2011(ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΤΩΝ ΚΛΕΨΑΝΤΩΝ)…Τελευταίο αλλά κατά πως φαίνεται καθόλου ασήμαντο ήταν το «σκάνδαλο» της Deutsche Bank στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν ευσταθεί η ερώτηση που υπέβαλε στην ελληνική βουλή ο Κυριάκος Βελόπουλος του ΛΑΟΣ. Με βάση ότι η Deutsche Bank κατηγορείται στις ΗΠΑ γιατί βοηθούσε Αμερικανούς επιχειρηματίες να κρύψουν τα κέρδη τους από την εφορία, ο Βελόπουλος έκανε μια μάλλον ρητορική ερώτηση προς τον Έλληνα Υπουργό Οικονομικών – περίπου για το αν οι Γερμανοί κατήγοροι των δικών μας οικονομικών ηθών «δικαιούνται δια να ομιλούν», που’ λεγε και ο μακαρίτης Κουτσόγιωργας….
ΥΓ. Η φωτογραφία είναι του Δ.Γερόνικου

ΠΕΕΓΕΠ , ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ, ΑΕΙΦΟΡΙΚΗ ΑΠΡΟΘΥΜΙΑ


Η ΠΕΕΓΕΠ (Πανελλήνια Ένωση Εργοληπτών Γεωπόνων Έργων Πρασίνου) σχετίζεται με το πράσινο, με την ένταξη φυτών στον αστικό ιστό, με την αναμόρφωση του αστικού τοπίου και τη παραγωγή νέων συνθέσεων φύσης και πόλης. Η ΠΕΕΓΕΠ δεν είναι φιλανθρωπικό αλλά επαγγελματικό σωματείο, που προφανώς ενδιαφέρεται να αυξήσει τα έσοδα των μελών της, όμως το προϊόν της είναι οικολογικώς και κοινωνικώς «ορθό», διακριτό από τα προϊόντα διαφόρων κλάδων που παράγουν προϊόντα βλαβερά για τους ανθρώπους και για το περιβάλλον…Η κυρία Μπιρμπίλη δεν χρήζει συστάσεων, είναι γνωστή πολύ πέραν του θυρωρείου της πολυκατοικίας της ως ΥΠΕΚΑ, τον τελευταίο καιρό δε έχει διακριθεί για την ανακίνηση του προβλήματος του αθηναϊκού κέντρου. Για την κ. Μπιρμπίλη και για τις προβληματικές της σχέσεις με ένα σωματείο που εμπλέκεται στενά και ουσιαστικά (και σχεδόν πατριωτικά, θα έλεγα…)με τη διαχείριση του περιβάλλοντος, έχω αναφερθεί στην ανάρτηση της 21.12.2010. Τότε το θέμα ήταν η ΠΕΔΔΥ(Πανελλήνια Ένωση Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων), όπως σήμερα είναι η ΠΕΕΓΕΠ.

Να τι έλεγε η ΠΕΔΔΥ απευθυνόμενη στην κ. Μπιρμπίλη : «Από την ημέρα της αναλήψεως των καθηκόντων σας και παρά το νευραλγικό χαρακτήρα του τομέα και τη μεταφορά του από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στο νεοσύστατο Υπουργείο ΠΕΚΑ, δεν κατέστη εφικτή ούτε καν η εθιμοτυπική συνάντηση μας μαζί σας, παρά το ότι επανειλημμένα σας το ζητήσαμε και παρά τα προβλήματα που συναντούσε (και συναντά) η εν λόγω μεταφορά.Οφείλουμε να σας υπενθυμίσουμε ότι η Ένωση μας εκπροσωπεί τους Δασολόγους Δημοσίους Υπαλλήλους που εργάζονται στο δημόσιο (Υπουργεία, Περιφέρειες, Ο.Τ.Α και Αποκεντρωμένες Διοικήσεις) και είναι από τα ελάχιστα σωματεία που έχει συνδέσει τη συνδικαλιστική του παρουσία και δράση κυρίως με θεσμικά αιτήματα, που αφορούν στην προστασία των δασικών οικοσυστημάτων και της δημόσιας περιουσίας» Προφανώς η τοποθέτηση της ΠΕΔΔΥ είναι τόσο σαφής ώστε το μόνο σχόλιο που σηκώνει είναι το «ουδέν σχόλιον».Φαίνεται όμως ότι η απροθυμία της Υπουργού για συναντήσεις με υπεύθυνους φορείς είναι αειφορική…Οπότε έτσι εξηγείται το γράμμα που έστειλε η ΠΕΕΓΕΠ στην κ. Μπιρμπίλη πρόσφατα, στις 4.1.2011 ΘΕΜΑ: “ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΥΠΕΚΑ : ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ “ Κυρία Υπουργέ, Ενημερωθήκαμε για το πρόγραμμα ‘’ Χτίζοντας το μέλλον ‘’ που ανακοινώσατε στις αρχές Νοεμβρίου 2010. Το πρόγραμμα στηρίζεται σε εθελοντικές συμφωνίες με τη βιομηχανία, προκειμένου οι τελευταίες να παρέχουν πραγματικές εκπτώσεις, τουλάχιστον 20%, σε προϊόντα και υπηρεσίες εξοικονόμησης ενέργειας. Με έκπληξη όμως διαπιστώσαμε ότι στους συμμετέχοντες στο πρόγραμμα ‘’ Χτίζοντας το μέλλον ‘’ δεν έχετε συμπεριλάβει όχι μόνο την Ένωσή μας, αλλά και κανένα άλλο Γεωτεχνικό – Κατασκευαστικό Φορέα. Αυτή την αρνητική διάκριση αδυνατούμε να την αντιληφθούμε. Επειδή δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι το Υπουργείο σας έχει την άποψη ότι είναι δυνατόν να γίνουν πραγματικότητα «οι πράσινες γειτονιές», χωρίς την ουσιαστική συμμετοχή και συμβολή των Γεωπόνων (και μάλιστα των Γεωπόνων –Κατασκευαστών Έργων Πρασίνου)· επειδή δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι το Υπουργείο σας έχει την άποψη, ότι είναι δυνατόν να υλοποιηθούν οποιαδήποτε προγράμματα πράσινων αναπλάσεων στο έδαφος, χωρίς την ουσιαστική συμμετοχή και συμβολή των Γεωπόνων (και μάλιστα των Γεωπόνων –Κατασκευαστών Έργων Πρασίνου)· επειδή δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι το Υπουργείο σας έχει την άποψη, ότι είναι δυνατόν να υλοποιηθούν οποιαδήποτε προγράμματα για την δημιουργία πράσινων δωμάτων χωρίς την ουσιαστική συμμετοχή και συμβολή των Γεωπόνων (και μάλιστα των Γεωπόνων – Κατασκευαστών Έργων Πρασίνου), παρακαλούμε όπως συμπεριλάβετε, άμεσα, την ‘Ένωσή μας στους συμμετέχοντες στο πιο πάνω πρόγραμμα και ζητούμε για πολλοστή φορά να μας δεχτείτε, για να σας ενημερώσουμε για τις προτάσεις που έχουμε εκπονήσει σχετικά με την ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ και όχι μόνο. Με εκτίμηση ΜΙΧΑΛΗΣ Ν. ΣΤΟΓΙΑΝΝΟΣ, Πρόεδρος ΓΙΩΡΓΟΣ Ι. ΚΑΦΡΙΤΣΑΣ, Γεν.Γραμματέας

ΔΙΟΔΙΑ: ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΣΗΚΩΣΟΥΝ ….


Αυτή η « ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ» μου φαίνεται πολύ καλή και ηρωϊκή, αλλά ταυτόχρονα λίγη μπροστά στο μέγεθος του προβλήματος….Κανονικά θα έπρεπε να πλαισιώνεται από κομματικές και κοινωνικές οργανώσεις, από πολίτες κάθε πολιτικής άποψης , από όλους τους αγανακτισμένους με τις πρακτικές του Μνημονίου . Κι από κοντά θα έπρεπε να έρχονται οι δημοσιογράφοι και οι κοινωνικοί αναλυτές, για να διατρανώνουν προς κάθε κατεύθυνση ότι οι μηχανισμοί είσπραξης των διοδίων στοιχίζουν, ότι παρακωλύουν την ομαλή ροή της κυκλοφορίας, ότι προξενούν καθυστερήσεις και αυξάνουν την κατανάλωση καυσίμων.

Το ευχάριστο πάντως είναι ότι η παραπάνω επιτροπή αρπάζει την ευκαιρία για να υπογραμμίσει την «κακομεταχείριση» των δημοσίων συγκοινωνιών από την κυβέρνηση και τη μεγάλη επίθεση εναντίον της δημόσιας περιουσίας : Την επίθεση που διαδραματίζεται μέσα στα πλαίσια ενός γενικότερου ιδεολογικού λιβανωτού υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, όπου εμφανίζεται το παράδοξο ενός κράτους που συστηματικά παραιτείται από τα πεδία των δραστηριοτήτων του και αυτοκαταλύεται…Και φυσικά το παράδοξο μιας πολιτικής, που ενώ είναι εκλεγμένη για τη διαχείριση των κοινών υποθέσεων, αποποιείται αυτές τις υποθέσεις για να τις αναθέσει σε ιδιώτες…Κι ακόμη το παράδοξο μιας κοινής γνώμης, που ακούει χωρίς να της ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, τα περί εκχώρησης ζωτικών κοινωνικών τομέων σε ιδιώτες….

Τις πταίει ; Ο ευρωεπαρχιωτισμός και κομφορμισμός που χαρακτηρίζει μεγάλα στρώματα της κοινωνίας, που κομπλεξάρονται από τα τεκταινόμενα στην εσπερία και παραδίδουν αμαχητί την κριτική τους συνείδηση; Οι εξαρτήσεις του ηγετικού πολιτικού σώματος και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης από ξένα κέντρα ; Η νίκη του εγωϊσμού έναντι της συνδιαχείρισης;
Όμως η πολιτική ήττα του δημόσιου τομέα και της δημοσιοϋπαλληλίας στην ολότητά της αξίζει μια πολύ αναλυτική διερεύνηση. Τώρα ας δούμε την ανακοίνωση της προσωρινής συντονιστικής επιτροπής κατά των διοδίων και την πρόσκλησή της για δράση

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ 9/1/2011: ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ

Η προκλητική παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας από το κράτος στους ιδιώτες- μεγαλοεπιχειρηματίες συνεχίζεται...

Σε βάρος του λαϊκού εισοδήματος
Νέες αυξήσεις μετά από 40 ημέρες επέβαλλαν οι εταιρείες στα διόδια της Ασέας, της Νεστάνης, του Σπαθοβουνίου και της Κορίνθου. Την ίδια στιγμή τα εισιτήρια στις συγκοινωνίες αυξάνονται και το δίκτυο του ΟΣΕ στην Πελοπόννησο κλείνει.

Σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος
Οι δημόσιες συγκοινωνίες τεμαχίζονται και ξεπουλιούνται σε όφελος των ιδιωτικών μεταφορών, οι ήδη ελαστικές -για τις εταιρείες- συμβάσεις παραχώρησης των εθνικών οδών καταργούνται για τις υποχρεώσεις των παραχωρησιούχων αλλά ισχύουν για τις υποχρεώσεις του δημοσίου, τα χρέη και τα ελλείμματα που συσσώρευσαν οι κυβερνήσεις στις ΔΕΚΟ μεταφέρονται στους εργαζόμενους ενώ ιδιωτικοποιούνται τα κερδοφόρα φιλέτα (βλ. ΤΡΑΙΝΟΣΕ).
Ως εδώ!
Η προσωρινή Συντονιστική Επιτροπή Πελοποννήσου ενάντια στα διόδια καλεί όλους τους πολίτες και τους φορείς της Πελοποννήσου την Κυριακή 9/1/2011 στις 3 μ.μ. να ανοίξουμε τα διόδια σε όλους τους σταθμούς του αυτοκινητόδρομου από την Ασέα μέχρι την Κόρινθο.
Οι πολίτες και οι φορείς της Μεσσηνίας ανοίγουν τα διόδια της Ασέας. Οι Αρκάδες και οι Λάκωνες τα διόδια της Νεστάνης και οι Κορίνθιοι και οι Αργολιδείς τα διόδια του Σπαθοβουνίου.
Συμμετέχουμε στην Πανελλαδική αντίδραση που γίνεται την ίδια μέρα σε όλη την Ελλάδα απ’ όλες τις επιτροπές, ανοίγοντας όλους τους σταθμούς διοδίων από τη Θεσσαλονίκη ως την Καλαμάτα και ένα νέο κύκλο αγώνων απέναντι σε όσους θέλουν να ξεπουλήσουν τη χώρα, τη ζωή και το μέλλον μας
.
YΓ. Η φωτογραφία είναι από το φιλμ "Άγρια Συμμορία", του Σαμ Πέκινπα.

Τρίτη 4 Ιανουαρίου 2011

ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ ΚΑΙ Η ΟΥΣΙΑ



Αντιτίθενται οι «Οικολόγοι Πράσινοι» στο τείχος που σκοπεύει να δημιουργήσει η κυβέρνηση στον Έβρο, για να εμποδίσει την παράνομη είσοδο στη χώρα. Ιδού τα επιχειρήματά τους για το τείχος :
· Δεν θα αποτρέψει την είσοδο των μεταναστών, που αναγκάζονται να καταφεύγουν στην Ευρώπη από αδυναμία να επιβιώσουν στις χώρες προέλευσής τους.
· Δεν έχουν συνυπολογιστεί οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της κατάτμησης του ενιαίου ευαίσθητου οικοσυστήματος του Έβρου, με δεδομένο, μάλιστα, ότι το σχέδιο αφορά διαδρόμους διέλευσης της πανίδας της περιοχής.
· Ουσιαστικό όφελος θα έχουν μόνο τα κυκλώματα δουλεμπορίας που χρησιμοποιούν θαλάσσιες διαδρομές, οι οποίες έχουν μέχρι σήμερα στοιχίσει τις ζωές σε δεκάδες χιλιάδες μετανάστες που πνίγηκαν στην Μεσόγειο την τελευταία εικοσαετία, καθώς και οι κατασκευαστικές εταιρίες που θα αναλάβουν τις σχετικές εργολαβίες.

Βάσει του 1ου σημείου, το τείχος του κ. Παπουτσή στον Έβρο κρίνεται ως μη αποτελεσματικό από τους ΟΠ, αλλά αυτό δεν είναι απάντηση : Εκτός αν υπαινίσσονται ότι πρέπει να γίνουν δύο τείχη….Εξ άλλου «η αδυναμία των μεταναστών να επιβιώσουν στις χώρες προέλευσής τους», κατά πως λένε οι ΟΠ, είναι οπωσδήποτε ένα πρόβλημα, που επιδέχεται δύο λύσεις : Ή τους βοηθάμε να επιβιώσουν κι ακόμη περισσότερο να προκόψουν στον δικό τους κόσμο, ή τους μεταφέρουμε ανεμπόδιστα και αβασάνιστα στον δικό μας κόσμο. Η πρώτη λύση λέγεται Διεθνισμός, η δεύτερη λύση απειλεί με εκρηκτικά κοινωνικά μείγματα, με δημιουργία εφεδρικών στρατών εργασίας προς όφελος του κεφαλαίου, με συνδυασμούς μαύρης εργασίας και μαύρης εργοδοσίας, με θρησκευτικές και πολιτιστικές εντάσεις…

Βάσει του 2ου σημείου των ΟΠ, το ενιαίο και ευαίσθητο οικοσύστημα του Έβρου απειλείται με κατάτμηση, αλλά αυτό – κατά την ταπεινή μου γνώμη – δεν οφείλεται τόσο στις χαμηλές επιδόσεις του άλματος εις ύψος, που παρατηρούνται ανάμεσα στα είδη της πανίδας – αλεπούδες, λαγοί, βίδρες κλπ. Κυρίως και προπάντων οφείλεται στην γειτονική χώρα με την αποδεδειγμένη αναλγησία και αδιαφορία για τους διεθνείς και ευρωπαϊκούς κανόνες δικαίου. Ας λύναμε τις διαφορές με την Τουρκία και τότε θα βλέπαμε πόσο ενιαίο και ελεύθερο τανκς, πολυβολείων, ναρκοθετήσεων και οχυρωματικών έργων, θα ήταν το οικοσύστημα της περιοχής….

Βάσει του 3ου σημείου των ΟΠ, «ουσιαστικό όφελος θα έχουν μόνο τα κυκλώματα δουλεμπορίας που χρησιμοποιούν θαλάσσιες διαδρομές», όμως η αντιπαράθεση με τα συγκεκριμένα κυκλώματα δουλεμπορίας (λέω εγώ) δεν είναι λόγος για να δημιουργήσουμε εγχώρια και χερσαία κυκλώματα δουλεμπορίας, Άγιους Παντελεήμονες κάθε είδους και εστίες συγκρούσεων μεταξύ παράταιρων αξιακών συστημάτων…

ΩΡΑΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ….


Οι «ωραίοι έχουν χρέη» - λέει κάποιο λαϊκό άσμα…Οι ωραίοι της Κύπρου είναι χρεωμένοι με το καθήκον της ανάδειξης του αυτονόητου, που είναι η αντίσταση στις αποικιοκρατικές πρακτικές του Τουρκικού κράτους και της τουρκοκυπριακής παραφυάδας του…. «Ο «ωραίος» κυπριακός Ελληνισμός είναι ενάντια στο άδικο, ρατσιστικό και διχοτομικό μοντέλο της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας», σημειώνει σε ανακοίνωσή του το «Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών του Ηνωμένου Βασιλείου», στηρίζοντας εκδήλωση που οργανώνει σήμερα η «Πρωτοβουλία Εθνικής και Κοινωνικής Παρέμβασης» έξω από το Προεδρικό Μέγαρο της Κύπρου, στη Λευκωσία…
Όταν ο ποιητής Εγγονόπουλος έγραφε για τον Νοτιοαμερικάνο επαναστάτη Σίμονα Μπολιβάρ «ότι είναι ωραίος, σαν Έλληνας» (και όχι «ωραίος ως Έλλην», όπως υπογράμμιζε σε κάποια αντικαθωσπρεπεική παρέμβασή του ο ΚΧ Μύρης) τότε ήταν η γερμανική Κατοχή, ο δε συγκεκριμένος εγκωμιασμός του Μπολιβάρ αποτελούσε τελικά έναν χρειαζούμενο – μέσα στις μαύρες συνθήκες - αυτοεγκωμιασμό της ελληνικότητας . Γιατί έδειχνε πως η ελληνικότητα μπορούσε, ακόμη και σε kατάσταση σκλαβιάς, να είναι παράσημο …..
Φυσικά το «παράσημο» αυτό αντανακλούσε έναν «εθνικό ναρκισσισμό», που σήμερα προκαλεί τη δυσαρέσκεια αρκετών. Όμως οι εξ αυτών καλόπιστοι θα έπρεπε να παίρνουν υπόψη πως με τις συλλογικότητες συμβαίνει ό,τι και με τα άτομα : Τα οποία χρειάζονται μια δόση αυταρέσκειας και αυτοεκτίμησης, κοντολογίς ναρκισισμού, σύμφωνα με τον πατέρα της ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόϋντ…


Η υπερβολική εθνική αυταρέσκεια εγκυμονεί το θάνατο της κριτικής-αυτοκριτικής σκέψης, αλλά ο θάνατος επέρχεται και από το μαζοχιστικό αυτομαστίγωμα, από την συμπλεγματική ξενοφιλική παράκρουση, από τον ετεροπροσδιορισμό. Ανάμεσα στους δύο αυτούς θανάτους πορεύτηκε, καθ’ όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο η υγιής ελληνικότητα : Βιώνοντας διμέτωπο αγώνα ενάντια στους εθνοκάπηλους και αρχαιολάτρες «πλειοδότες», αλλά και αντίθετα στους εκσυγχρονιστές-αποδομηστές, στους ανέστιους και πνευματικά πένητες του κοσμοπολιτισμού, στους μονομανιακούς των ταξικών αγώνων.

Λέει λοιπόν μεταξύ άλλων η «Πρωτοβουλία Εθνικής και Κοινωνικής Παρέμβασης» :

Ως ευσυνείδητοι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε αυτήν την πρωτοβουλία, γιατί η κοινωνική ανελευθερία, η οικονομική παρακμή και φυσικά οι εθνικές υποχωρήσεις της πολιτικής μας ηγεσίας έχουν φέρει τον λαό μας σε ένα βήμα πριν από τον οριστικό παραμερισμό της αξιοπρέπειας του....... Αποδεχόμενοι την πρό(σ)κληση του κ. Δημήτρη Χριστόφια και παρακινούμενοι από την φράση «Κανείς δεν μπορεί να ανεβεί στην πλάτη σου εάν εσύ δε σκύψεις», ΩΡΑΙΟΙ ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ σας καλούμε να φωνάξετε μαζί μας ενάντια στη λήθη και στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Να απαιτήσουμε την καταδίκη της Τουρκίας και την είσοδο της στο τραπέζι των συνομιλιών ως κατηγορούμενη και υπεύθυνη για τα δεινά της πατρίδας μας.

Πιο αναλυτικά στον
«Εμπροσθοφύλακα»

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ,ΠΕΡΙ ΦΑΡΜΑΚΩΝ….


Τα φάρμακα είναι σημαντικό στοιχείο του κόστους ζωής, αλλά ταυτόχρονα αποτελούν πεδίο ενός υποκινούμενου καταναλωτισμού από τις φαρμακευτικές εταιρείες. Η «Πολυφαρμακία» είναι ενδημική κατάσταση σε μια κοινωνία πεισμένη για την μαγική δύναμη της φαρμακευτικής αγωγής, όμως η «ηθική αυτουργία» των μεγάλων εταιρειών και όλων των «ιμάντων μεταβίβασης» του φαρμάκου μέχρι τον τελικό «χρήστη», δεν είναι αμελητέα . Από την άλλη πλευρά η κριτική της συμβατικής φαρμακολογίας και ιατρικής θα μπορούσε να έχει τουλάχιστον έναν «πολιτικό διακομιστή», ένα ή περισσότερα κόμματα ας πούμε, μέσω τον οποίων θα εκπέμπονταν ένα μήνυμα στοχαστικό προς την ολότητα της κοινωνίας : Μήνυμα για μια άλλη εννοιοδότηση των όρων «Υγεία» και «Ασθένεια», για μια εμβάθυνση στο Ιπποκρατικό γνωμικό «Φάρμακο είναι η τροφή σου», για μια άλλου τύπου υποστήριξη και διέγερση των αυτοθεραπευτικών δυνάμεων του ανθρώπινου οργανισμού. Με αυτό το σκεπτικό, θα ορίζαμε ως «ριζοσπαστική πολιτική» στον τομέα της υγείας και του φαρμάκου, όχι αυτήν που καθορίζεται πρωτίστως από επί μέρους κοινωνικές ομάδες – όσο κι αν αυτές είναι καταπιεζόμενες – αλλά αυτήν που στηρίζεται πρωτίστως σε αρχές ανθρωπιστικές , συμβατές με την ποιότητα ζωής : Αρχές που μπορούν να προκαλέσουν τη συστράτευση μεγάλου μέρους της κοινωνίας με το «υγιές» υγειονομικό κίνημα….


Τον καιρό των «Οικολόγων Εναλλακτικών», γύρω στα 1990, η συζήτηση για το υγειονομικό σύστημα και όλα τα συναφή δεν ήταν τόσο περιθωριακή, όπως είναι σήμερα…Τότε η χρονική απόσταση από ένα έργο όπως το «Οικολογία και πολιτική» του Μισέλ Μποσκέ (ψευδώνυμο του Αντρέ Γκορζ) με το σημαντικό δοκίμιο «Ιατρική, Υγεία και κοινωνία»(εκδόσεις Λιβάνη) ήταν πολύ μικρή, κάτι παραπάνω από 10 χρόνια, αλλά και τα πνεύματα ήταν διατεθειμένα να καινοτομήσουν και να αντισταθούν στις συμβατικές πολιτικές - και όχι να αναζητήσουν διόδους για την αποδοχή τους στα μεγάλα πολιτικά «σαλόνια»…..

Έχοντας αυτά κατά νου διάβασα τις «τρεις σημαντικές παρεμβάσεις στον τομέα της φαρμακευτικής περίθαλψης», που προτείνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι με ανοικτή επιστολή προς τον υπουργό Υγείας :
· Την κατάργηση της αγορανομικής διάταξης που σήμερα προστατεύει τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες από τον ανταγωνισμό των «γενόσημων» φαρμάκων. Πρόκειται για τα φάρμακα των οποίων η ευρεσιτεχνία έχει λήξει και μπορούν να παράγονται ελεύθερα από οποιονδήποτε κατασκευαστή, με μόνη υποχρέωση την τήρηση των προδιαγραφών ασφαλείας για τη δημόσια υγεία. Η αγορανομική διάταξη 7/2009 καθορίζει υποχρεωτικά, στο άρθρο 337, τις τιμές των γενοσήμων φαρμάκων 80% της τιμής πώλησης του αντίστοιχου πρωτοτύπου. Εκτιμάται ότι, αν ο περιορισμός αυτός καταργηθεί, οι τιμές τους θα μειωθούν ακόμη και στο μισό.
· Τη συνταγογράφηση των φαρμάκων με βάση τη δραστική ουσία, αντί για την εμπορική ονομασία που παραπέμπει σε προϊόν συγκεκριμένης εταιρίας. Με τον τρόπο αυτό θα επιλέγεται αυτόματα κάθε φορά το φθηνότερο από τα διαθέσιμα όμοια φάρμακα, με βάση τις προσφορές των εταιριών σε δημόσιο διαγωνισμό.
· Διασφαλίσεις διαφάνειας για τον ποιοτικό έλεγχο των παρτίδων κάθε φαρμάκου και σαφών κυρώσεων για τις εταιρίες με προβλήματα στα φάρμακά τους.
Η Θεματική Ομάδα Υγείας των Οικολόγων Πράσινων, που υπογράφει την επιστολή, τονίζει ότι «θεωρεί εξαιρετικά σημαντικό να υπάρξει διαφάνεια και αποτελεσματική αξιοποίηση των δημόσιων πόρων στον τομέα της φαρμακευτικής περίθαλψης».

Η επιστολή δείχνει προφανώς σχέση των ΟΠ με το χώρο του φαρμάκου και της υγείας. Δεν δείχνει όμως κάποια σχέση με τα γενικότερα προβλήματα της Υγείας και με την αντιμετώπιση του υποκινούμενου καταναλωτισμού φαρμάκων – αν και αυτό το λέω με επιφύλαξη, καθότι μπορεί να έχω χάσει κάποιες συνέχειες…Εύχομαι να λαθεύω, γιατί αλλιώτικα τους κρίνω «μετεξετασταίους»…..

ΥΓ. Η εικόνα είναι από τον ιστότοπο της Νίνας Κουλετάκη (Έγκλημα και τιμωρία). Θέμα της, η υγειονομική αντιμετώπιση του πονοκεφάλου σε αυταρχικά καθεστώτα…

Δευτέρα 3 Ιανουαρίου 2011

ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΣ : ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΒΙΤΣΙΑ, ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ….


Εν αρχή ην η ταινία του Μίκλος Γιάντσο, «Ιδιωτικά βίτσια, δημόσιες αρετές» (1976). Αυτή η αντιθετικότητα της ιδιωτικής με την δημόσια συμπεριφορά , δηλωνόταν σε ένα πρόσφατο κείμενο του Κώστα Βεργόπουλου , από όπου ανθολογώ κάποια σημεία : "Πόση αδαημοσύνη χρειάζεται για να κατανοήσει κάποιος πως ό,τι είναι δημόσιο έλλειμμα αποτελεί ιδιωτικό πλεόνασμα; Είναι αδύνατον να περικοπεί απότομα το πρώτο, χωρίς συνέπειες στα εισοδήματα των νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Το κυριότερο: εάν η μεταφορά εισοδήματος από τον ιδιωτικό τομέα στον δημόσιο συνεπάγεται μακροχρόνια ύφεση της Oικονομίας και αποπληθωρισμό εισοδημάτων, τότε θα πρέπει να εξετασθεί εάν το τελικό όφελος είναι μεγαλύτερο η μικρότερο από το κόστος για ολόκληρη την Oικονομία. O Μάρτιν Γουλφ στους Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς υπογραμμίζει ότι το πρόβλημα δεν είναι η ισοσκέλιση του δημοσιονομικού ελλείμματος…. αλλά πώς αυτή θα επιτευχθεί βαθμιαία και ήπια, χωρίς ύφεση και αποπληθωρισμό. Πρόγραμμα σταθερότητος μέσω ύφεσης αποτελεί αξιοθρήνητο ευφημισμό. Η υφεσιακή δυναμική πυροδοτεί αυτοτροφοδοτούμενο καθοδικό φαύλο κύκλο και ουδεμία σταθερότητα είναι εφικτή……... Δεν είναι δυνατόν η εξυγίανση του Δημοσίου να βασίζεται στην μετάθεση της ασθένειας στον ιδιωτικό τομέα……….. O σημερινός πρωθυπουργός τιμήθηκε με την λαϊκή ψήφο όχι για να πληρώσει τον λογαριασμό των προηγούμενων Kυβερνήσεων, αλλά για να βγάλει την χώρα από το αδιέξοδο των προκατόχων του, εφαρμόζοντας διαφορετική οικονομική πολιτική. Η τελευταία παραμένει μέχρι σήμερα ανύπαρκτη…. εκτός από την ετεροχρονισμένη ανακάλυψη της «παντογνωσίας» των αγορών, που πάντως σήμερα αμφισβητείται διεθνώς όλο και περισσότερο……… Στη Xώρα μας, η επέκταση του δημόσιου χώρου οφείλεται στην καχεκτικότητα του ιδιωτικού και συνεπώς, το Kράτος δεν είναι αιτία, αλλά επιφαινόμενο. ……..Εάν έπειτα από 112 έτη επιστρέφουμε στον 19ου αιώνα, στον οποίο δεν υπήρχε Ευρωζώνη, αλλά μόνον ιμπεριαλισμός, τότε κάποιο πρόβλημα σοβεί στο Ευρωσύστημα: αντί της επαγγελλόμενης συνεταιρικής σχέσης μεταξύ ισχυρών και αδυνάμων της Zώνης, αποκαλύπτεται σχέση ανταγωνιστική και πιθανώς αποικιοκρατική............ Η Ελλάδα αποδείχθηκε ιδιαίτερα χρήσιμη στη Γερμανία, σημειώνει ο Μάρτιν Γουλφ στους Φαινάνσιαλ Τάϊμς: δέχθηκε γερμανικές πιστώσεις και τοποθετήσεις, τις οποίες μετέτρεψε σε διαρκή ζήτηση γερμανικών προϊόντων και εξοπλιστικών προγραμμάτων, που τροφοδότησαν γερμανικά πλεονάσματα. «Τώρα, η Γερμανία οφείλει να επιστρέψει το ασανσέρ», στηρίζοντας οικονομικά τις Xώρες από τις οποίες αντλεί πλεονάσματα. Αντ’ αυτού, η Xώρα αυτή ηγείται στην Ευρώπη δυσφημιστικής ανθελληνικής εκστρατείας. Ίσως, φαντάζεται ότι, εάν αποδείξει πως οι Έλληνες παραμένουν «απείθαρχοι, σπάταλοι και καλοπερασάκηδες», αυτό την απαλλάσσει από την κοινοτική και συνεταιρική αλληλεγγύη, που θα έπρεπε να διέπει τις σχέσεις μεταξύ εταίρων της αυτής νομισματικής Zώνης. Ακόμη και αν οι Έλληνες είναι έτσι, όπως παρουσιάζονται από τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, επιβεβαιώνεται σήμερα η γερμανική ολιγωρία να στηρίξει τις αδύναμες περιοχές της Ευρωζώνης και αυτό υπονομεύει το μέλλον του ευρωνομίσματος. Ποιος άραγε βλάπτει περισσότερο το ευρωσύστημα, διερωτάται η γαλλική Λε Μοντ, η ανεύθυνη και επιπόλαιη Ελλάδα, που αποτελεί 2% της Ευρωζώνης, ή μήπως η σοβαρή και εγωϊστική Γερμανία, που συγκεντρώνει 27% της Oικονομίας της Zώνης; Πόσο σπάταλο είναι το Eλληνικό Kράτος, όταν αποδεικνύεται το φθηνότερο στην Ευρώπη; Κοστίζει στη Xώρα μας 17,3% του ΑΕΠ, ενώ το Kράτος στη Γερμανία 19,9%, στη Γαλλία 24%, στη Βρετανία 23,7%, στην Ευρωζώνη 21,8%. ……... Η φτωχότερη Xώρα στην Ευρώπη, με τις χαμηλότερες αποδοχές, την υψηλότερη φτώχεια, νεανική ανεργία, κοινωνικούς αποκλεισμούς, εγκαλείται από την πλουσιότερη, να περικόψει το ήδη χαμηλό βιοτικό επίπεδό της, να απεμπολήσει κάθε φιλοδοξία σύγκλισης. «Η Ελλάδα πρέπει να ματώσει», διαβεβαιώνουν εμβριθώς Γερμανοί εμπειρογνώμονες. Εντάξει, το αίμα να ρεύσει, αλλά αυτό, εκτός από τα τρωκτικά, σε τι άραγε θα ωφελήσει είτε την ίδια είτε τους εταίρους της; ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ του Βεργόπουλου στο : http://www.xristianiki.gr/arkheio-ephemeridas/835/demosio-elleimma-idiotiko-pleonasma.html Οι επισημάνσεις του Βεργόπουλου είναι σωστές, αν και θα περίμενε κανείς κάτι «σωστότερο» - δηλαδή την ένταξή τους σε μια προβληματική περί υφεσιακών επεισοδίων ως επεισοδίων υστέρησης της κατανάλωσης σε σχέση με την καλπάζουσα παραγωγή υπό συνθήκες άγριου ανταγωνισμού. Ο υποφαινόμενος έχει καταθέσει στο παρελθόν – σε σχετικά ανύποπτο χρόνο – κάποια άρθρα στην εφημερίδα ΕΠΟΧΗ για την περιοδικότητα των κρίσεων, που δείχνουν βασικά την αδυναμία του καπιταλισμού για μια ομαλή ανάπτυξη - συμβατική ή πράσινη….Τον Σεπτέμβρη του 2001, στην αιχμή μιας άλλης υφεσιακής διαδικασίας, έγραφα στην ΕΠΟΧΗ(«Κρίσεις και ποιότητα ζωής») : «Σε αντίθεση με τον παλιό «ετεροχρονισμό» των κρίσεων στις διάφορες χώρες, όπου η εκδήλωση και η διάδοση της υφεσιακής διαδικασίας από τον ένα εθνικό σχηματισμό στον άλλο αφενός δεν συνέπιπτε και αφετέρου έπαιρνε χρόνο, η παγκοσμιοποιημένη καπιταλιστική οικονομία εκτίθεται στον «συγχρονισμό» των κρίσεων. Ο «συγχρονισμός αυτός εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους καταρρεύσεων, κατά τον ίδιο τρόπο που πριν μερικούς μήνες ο συγχρονισμός των χορευτικών βημάτων σε ένα γάμο στο Ισραήλ είχε σαν αποτέλεσμα την καθίζηση ενός ορόφου πολυκατοικίας ! Και κατέληγα στο ίδιο άρθρο : Οι κρίσεις θίγουν όχι μόνο τα εισοδήματα αλλά και την ποιότητα ζωής. Οι κρίσεις σκοτώνουν τα όνειρα ή τα κάνουν μίζερα, καθηλώνουν την κοινωνία στον οικονομισμό, διαμορφώνουν στερητικά σύνδρομα και αποδυναμώνουν τις ψύχραιμες πλην ριζοσπαστικές φωνές που αξιώνουν ποιότητα στην κατανάλωση . Γι αυτό πρέπει να τις ερμηνεύουμε και να τις αντιπαλεύουμε, αποφεύγοντας κάθε ανόητη «συστράτευση» με τους πολιτικούς σπόνσορες της ανταγωνιστικότητας…… Μερικά χρόνια αργότερα σε ένα άλλο άρθρο υπό τον τίτλο «Οι κρίσεις δεν θεραπεύουν τον παχύσαρκο καπιταλισμό» (ΕΠΟΧΗ 8 .10.2008 και 1ο τεύχος περιοδικού ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ, Ιανουάριος 2009) έβαζα σε πρώτο πλάνο μια αντίληψη που χαρακτήριζε την μεγάλη πλειοψηφία της σοσιαλιστικής σκέψης, πριν από την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και τον «ιστορικό παλιμπαιδισμό» που ακολούθησε:

"Οι μείζονες και «ενδογενείς» κρίσεις της κεφαλαιοκρατικής οικονομίας ήταν πάντοτε κρίσεις υπερπαραγωγής. Ακόμη και όταν δεν έπαιρναν την ευδιάκριτη όψη της σώρευσης απούλητων καταναλωτικών αγαθών , οι κρίσεις εκδηλώνονταν με την αδρανοποίηση και υποαπασχόληση του παραγωγικού δυναμικού… . Στις ημέρες μας και μόνο στην αμερικανική οικονομία, δεκάδες χιλιάδες κατασχέσεις κατοικιών λόγω μη πληρωμής δόσεων, πιστοποιούν την υστέρηση της αγοραστικής δύναμης ως προς την προσφορά. Σε μια πρόσφατη γελιογραφία της International Herald Tribune , που φιλοξενούσε άρθρο του νομπελίστα οικονομολόγου Κρούγκμαν , τραπεζικοί παράγοντες «στημένοι» έξω από το σπίτι κάποιου ανώνυμου καταναλωτή, τον καλούσαν επίμονα να ξοδέψει(SPEND!).Σημείωνε ο Πωλ Κρούγκμαν : Οι λιανικές πωλήσεις στις ΗΠΑ έπεσαν κατακόρυφα, η ανεργία φτάνει στα επίπεδα υφεσιακής κατάστασης.. «Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι φωνασκίες κατά των κρατικών δαπανών και οι εκκλήσεις για «φορολογική υπευθυνότητα» εξακολουθούν να είναι της μόδας. Σήμερα όμως, η αύξηση των κρατικών δαπανών είναι η ενδεδειγμένη αγωγή».(3)


Θέλω να καταλήξω, με όλα αυτά, ότι λείπει δραματικά μια «μακροοικονομική» οπτική της κρίσης και μια δομική ανάλυση του καπιταλισμού, ως συστήματος με εγγενείς ανισορροπίες. Αντί αυτής της γενικής αλλά καθόλου απλουστευτικής εικόνας, πλεονάζουν οι «εξειδικευμένες» αναφορές που σαν τέτοιες δεν έχουν πολιτικό εκτόπισμα, ενώ ταυτόχρονα αφήνεται ασύδοτος ο νεοφιλελευθερισμός στους ιδεολογικούς βανδαλισμούς του : Να επιτίθεται στην ιδέα του κράτους, στα εργασιακά δικαιώματα, στην ποιότητα ζωής, ακόμη και στον ίδιο τον πολιτισμό . Γιατί ο πολιτισμός θέλει σχετική οικονομική άνεση, μαζικότητα, ποιότητα ζωής, ασφάλεια, ελεύθερο χρόνο : Δηλαδή όλα αυτά που απειλούν οι νεοφιλελεύθεροι ΝΕΑΝΤΕΡΝΤΑΛ…..

ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ, ΙΔΟΥ ΚΑΙ ΤΟ «ΠΗΔΗΜΑ»….





Πέντε οργανώσεις της Ρόδου (Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος , Ομάδα Αγροπεριβαλλοντικής Έρευνας και Δράσης «Αιθρία»,Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Κατταβιάς, Σύλλογος Περιβάλλοντος Σορωνής και Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο Μεσογείου) αναφέρονται σε δημοσιεύματα του αθηναϊκού και τοπικού τύπου, που κάνουν λόγο για τις προθέσεις της κυβέρνησης να εκποιήσει μεγάλες εκτάσεις του ελληνικού δημοσίου σε διάφορες περιοχές της χώρας. Η διυπουργική επιτροπή μάλιστα αποφάσισε τη συγκρότηση Γεν. Γραμματείας Αξιοποίησης Δημόσιας Ακίνητης Περιουσίας στο Υπουργείο Οικονομικών, για τη διαχείριση των προς αξιοποίηση ακινήτων του Δημοσίου. Για τη Ρόδο αναφέρεται ότι θα «αξιοποιηθούν» με ενδεικτική χρήση τον τουρισμό το Γκολφ Αφάντου (1500 στρεμ.) και το Πρασονήσι (80000 στρεμ.). Πρόκειται για μιά τεράστια έκταση που αγγίζει το 6% (!) του νησιού …..



Οι πέντε οργανώσεις επισημαίνουν :





-Χωρίς την ύπαρξη χωροταξικού σχεδίου, οδηγούνται σε άνευ όρων τσιμεντοποίηση και οι τελευταίες αδόμητες εκτάσεις, που αποτελούν ένα σημαντικό φυσικό κεφάλαιο της Ρόδου.
-Αναμένεται να επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο η κατάσταση τόσο σε ορισμένους φυσικούς πόρους με πρώτο το νερό, όσο και στο ζήτημα της ενέργειας και των στερεών αποβλήτων, όπου η κατάσταση είναι ήδη εκρηκτική.
- Η ευρύτερη περιοχή του Πρασονησιού είναι χαρακτηρισμένη περιοχή Natura και καταφύγιο άγριας ζωής. Το γεγονός αυτό αποτελεί πρόσθετη πρόκληση.
-Στην όλη διαδικασία που διαφαίνεται , προκαλεί εντύπωση η περιφρόνηση προς τους τοπικούς φορείς και την αυτοδιοίκηση.
Οι πέντε οργανώσεις απευθύνονται προς τους νεοεκλεγμένους - Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου και Δήμαρχο Ρόδου - κάνοντας έκκληση να αναλάβουν πρωτοβουλίες για την αποτροπή του επιχειρούμενου εγκλήματος… Ζητούν από αυτούς να προχωρήσουν άμεσα στον χωροταξικό σχεδιασμό του νησιού και στις διαχειριστικές μελέτες των προστατευόμενων περιοχών – κατά πως όπως έχουν δεσμευτεί στην προεκλογική περίοδο…..



Για το Σύλλογο Προστασίας Περιβάλλοντος Ρόδου Πάρις Παπαθεοδώρου 6974500231
Για την Ομάδα Αγροπεριβαλλ.Έρευνας & Δράσης«Αιθρία» Δέσπ. Μερτζανίδου 6973090148
Για το Σύλλογο Προστασίας Περιβάλλ. Κατταβιάς Τσαμπίκος Παπαδημητρίου 6944945055
Για το Σύλλογο Περιβάλλοντος Σορωνής Κωνσταντίνος Θωμάτος 6944779905
Για το Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο Μεσογείου Θανάσης Αναπολιτάνος 6936656947

ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΤΩΝ ΚΛΕΨΑΝΤΩΝ













Το ότι προ Μνημονίου ήμασταν χώρα με άφθονα στοιχεία διαφθοράς και απάτης, είναι πέραν πάσης αμφιβολίας. Το ζήτημα όμως έγκειται στο εύρος και στο βάθος αυτής της διαφθοράς και αυτής της απάτης, ακόμη δε στη συγκριτική τους σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το ζήτημα έγκειται στο κατά πόσο οι δάσκαλοι που δίδασκαν – όπως φερ’ ειπείν η ενάρετος Γερμανία - κρατούσαν αλώβητο το δικό τους υπόδειγμα . Το κατά πόσο η δική τους κλεψιά ήταν ασήμαντη ή αντίθετα καλοοργανωμένη και υπέρτερη αυτής των ημετέρων κλεφτοκοτάδων….
Η περί τούτου συζήτηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, από τη στιγμή που διάφοροι, ανοιχτοί ή μουλωχτοί μνημονιο-φιλοι, προβαίνουν σε έναν πολιτικό ανταρτοπόλεμο, εκτρέποντας διαρκώς τον δημόσιο ή διαπροσωπικό διάλογο και αποφεύγοντας την εστίασή του στα πιο κρίσιμα θέματα. Τους μιλάς για τις ευθύνες του ΠΑΣΟΚ, και σου αντιτείνουν τις ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας. Τους μιλάς για τις ευθύνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και σου μιλάνε για την ενδογενή διαφθορά. Τους μιλάς για την καταστροφή της εγχώριας παραγωγικής δομής από τον δικομματισμό, και σου μιλάνε για τη διαφθορά των αγροτών. Εν ολίγοις, σε κάθε επιχείρημα έχουν ένα αντεπιχείρημα - που όμως αναφέρεται σε άλλο θέμα….












Ο «Κλέψας του κλέψαντος» του Μάριο Μονιτσέλι ήταν ένα διασκεδαστικό φιλμ των σίξτις(παραγωγής 1958), όμως η κλεψιά των κλεμμένων της μεταπολιτευτικής Ελλάδας είναι μια κωμωδία μεταλλαγμένη σε τραγωδία, παρά την γνωστή αντίθετη διαδρομή της ιστορίας…. Σε ένα άρθρο του ΣΤΕΛΙΟΥ ΜΟΡΦΙΔΗ στην ΙΣΟΤΙΜΙΑ μαθαίνουμε πολλά και διάφορα για την κατάσταση σε μια χώρα που μας έδινε- και εξακολουθεί να μας δίνει - μαθήματα χρηστού δημόσιου και οικονομικού βίου ….












Γράφει ο Μορφίδης :

Το μπαράζ σκανδάλων που αποκαλύπτονται τα τελευταία χρόνια καταρρίπτει την άποψη περί «ηθικών και νομοταγών» Γερμανών που φροντίζουν να δίνουν μαθήματα χρηστής συμπεριφοράς στους εταίρους τους. Αποδεικνύεται δε ότι έχουν αναγάγει το μπαξίσι σε επιστήμη! Κι αυτό, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν αφορά τις εμπορικές τους συναλλαγές μόνο στο εξωτερικό αλλά και στην εσωτερική αγορά. Η μόνη διαφορά είναι ότι ακόμα οι γερμανικές αρχές μπορούν να αντιδρούν στις καταγγελίες.












FORD MOTOR EUROPE: Φύλλο και φτερό δεκάδες στελέχη για τα κρυφά δωράκια από τους προμηθευτές Την περασμένη εβδομάδα 100 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας και της εισαγγελίας επέδραμαν στα κεντρικά γραφεία της Ford Motor Ευρώπης, στην Κολονία. Στόχος να βρουν αποδεικτικά στοιχεία σε μια υπόθεση δωροδοκίας στελεχών της αυτοκινητοβιομηχανίας από προμηθεύτριες εταιρείες με αντάλλαγμα την καλύτερη αντιμετώπιση στους διαγωνισμούς της Ford ή την εσωτερική πληροφόρηση. Στο μικροσκόπιο των αρχών, όπως ανακοίνωσε η εισαγγελία της Κολονίας, βρίσκονται δεκάδες στελέχη της εταιρείας που έπαιρναν κάθε είδους δωράκια και λειτουργούσαν εν αγνοία της εταιρείας. Προς τούτο έγιναν έρευνες σε 30 οικίες καθώς και σε μονάδα της Ford στο Λεβερκούζεν.












VOLKSWAGEN: Το σκάνδαλο με τους εργατοπατέρες, οι μίζες και τα πληρωμένα όργια Στη Volkswagen, δύο στελέχη του ΔΣ και ο πρώην πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων Klaus Volkert καταδικάστηκαν το 2007 και το 2008 για τη συμμετοχή τους σε σκάνδαλο δωροδοκίας ηγετών των εργατικών συνδικάτων με χορήγηση μετρητών, είτε με πληρωμένα όργια με εκδιδόμενες γυναίκες. Τούτο προκειμένου οι συνδικαλιστές, που κατέχουν θέση στο ΔΣ, να υποστηρίζουν τις θέσεις της διοίκησης.












DAIMLER: Συμφωνίες κάτω από το τραπέζι και σκάνδαλο με άρωμα ΕλλάδαςΚαι η Daimler έγινε στόχος από τις αμερικανικές αρχές υπό το βάρος κατηγοριών ότι στελέχη της διέθεσαν αρκετά εκατομμύρια δολάρια σε δωροδοκίες προκειμένου να εξασφαλίζουν συμβόλαια στο εξωτερικό. Η κατηγορία αποσύρθηκε τον περασμένο Μάρτιο έπειτα από συμβιβασμό. Με βάση τη συμφωνία η μητρική κατέβαλε 185 εκατ. δολ. ως πρόστιμο και οι γερμανικές και ρωσικές θυγατρικές της δήλωσαν ένοχες για παραβίαση της σχετικής νομοθεσίας στις ΗΠΑ. Η επιχείρηση μέσω δωροδοκιών εξασφάλιζε συμφωνίες σε 22 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. (Οι δωροδοκίες αφορούσαν 6.500 στρατιωτικά τζιπ, 36 ντιζελομηχανές του ΟΣΕ και λεωφορεία της ΕΘΕΛ).












ΜΑΝ: Έξτρα πληρωμές για χάρη των πωλήσεων, οι υπόγειες προμήθειες του ΗΛΠΑΠ Ανάλογη ήταν και η υπόθεση της ΜΑΝ (κατασκευάστριας βαρέων οχημάτων), της οποίας δεκάδες στελέχη έχουν τεθεί υπό κατηγορία. Πρόκειται για υπαλλήλους του ομίλου και για άτομα εκτός, μέσω των οποίων μεταβιβάστηκαν δωροδοκίες ύψους 16 εκατ. ευρώ την περίοδο 2002-2005 με στόχο να ενισχυθούν οι πωλήσεις φορτηγών, ρυμουλκών και λεωφορείων. Το σκάνδαλο είχε και ελληνική προέκταση. Διαπιστώθηκε ότι έγιναν πληρωμές για μια σύμβαση του 2002 με τον ΗΛΠΑΠ για την προμήθεια 91 οχημάτων Ν 6216 και 40 αρθρωτών Ν 6221. Σημειώνεται ότι η ΜΑΝ συμμετείχε ακόμα στην υλοποίηση προγραμμάτων του Υπουργείου Άμυνας ύψους 21 εκατ. ευρώ για το διάστημα 2000-2003.
ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/12/blog-post_1771.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+InfognomonPolitics+(InfognomonPolitics)






Η Φωτογραφία είναι του ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΕΡΟΝΙΚΟΥ

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΣΑΡΗΣ ΩΣ ΤΡΙΠΟΝΤΑΣ ….







Αν δεν κάνω λάθος, ο Τζίμης Πανούσης («που ο Θεός να μου κόβει μέρες και να του δίνει χρόνια» , θα έλεγα σύμφωνα με παραδοσιακή οθωμανική ευχή, την οποία καλόν είναι να την έχουμε στα υπόψη, γιατί ουδείς ξέρει τι γίνεται στο μέλλον….), ο Τζίμης Πανούσης λοιπόν, είχε διατυπώσει τον νεολογισμό «Τριποντάς» από τον γνωστό μπασκετικό όρο , στοχεύοντας να χαρακτηρίσει τα πρόσωπα με μεγάλες επιτυχίες ή με επιτυχίες από απόσταση…..Σε ένα άρθρο του στην ΑΥΓΗ ο ηθοποιός Κώστας Μεσάρης, που μάλιστα φέρει το ίδιο επίθετο με ένα άσσο του Παναθηναϊκού στον μεσοπόλεμο (τον Άγγελο Μεσάρη…) , έχοντας προφανώς απόσταση από τους «συνήθεις» γραφιάδες του εντύπου ή την «συνήθη» πολιτική, σούταρε επιτυχώς ορισμένα ιδεολογικά τρίποντα, που εμπλούτισαν την αντίληψή μας περί αυνανισμού . Ανθολογώ ορισμένα από αυτά :




Άκουσα τη Βουλή, στην κορυφαία της συζήτηση και σε ώρα κρίσιμη για την πατρίδα…………….

Βουλή - Ενυδρείο για πιράνχας ως προς τον λαό και κοτέτσι για κότες ως προς τους κατακτητές μας, ξένους και ντόπιους. Ομιλητές πιασμένους στη μέγγενη της ευφυούς - μακακίας τους. Ευφυείς - μακάκες που φέρνονται σαν καθάρματα, ενώ δεν είναι. Ουδείς εκών κακός (Πλάτων), όλοι κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού (Χριστός). Έλα όμως που τους μπαίνει ο διάολος του «εγώ» μέσα τους και κατακλύζονται από κυνισμό.
Ευφυείς γιατί καταρτίζονται επιστημονικά και θεωρητικά (στα καλύτερα κολέγια κάποιοι) και μακάκες πιασμένοι από τη μύτη τους σαν τα έξυπνα πουλιά, διαμορφώνοντας χαρακτήρα στο σωλήνα της τάξης τους, της ομάδας τους, της ηλικίας τους (αδιάφορο), θολωμένοι από την εγωπάθειά τους, χωρίς επαφή με την πραγματικότητα και τον άλλον, ιδίως τον πάσχοντα. Δεν πρέπει ούτε το εγώ να χάνεται στον λαβύρινθο του έξω κόσμου, ούτε ο έξω κόσμος στον λαβύρινθο του εγώ, γιατί κάνουμε μακακίες που της πληρώνει η πατρίδα, όταν πρόκειται για λίγους μακάκες με καίρια πόστα, αλλά και για πολλούς μακάκες που συνθέτουν ένα σύνολο κρίσιμο για την πορεία του τόπου.
……... Οι μαρξιστές πνίγονται στον μαρξισμό τους. Αγάπα τον Μαρξ, αλλά φοβού τους μαρξιστές και Μαρξ φέροντας. Ακόμα και τον πατριωτισμό, από ρηχό δήθεν προοδευτισμό, τον αφήνουν στο έλεος της Χρυσής Αυγής…..

Όλο το άρθρο στο
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=589864