ΝΑΙ στο ΟΧΙ, ΝΑΙ στην Εθνική Ελλάδος !

Έχουμε  διάφορους περίεργους ενδιάμεσους ή «παραπονεμένους», που άλλοτε τα βάζουν με το δημοψήφισμα  έστω κι αν διετέλεσαν  οπαδοί της Άμεσης Δημοκρατίας, άλλοτε βγάζουν  το άχτι τους απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ έστω κι αν συμπορεύτηκαν μαζί του σε διάφορους κοινωνικούς  αγώνες, άλλοτε εκλαμβάνουν το πανεπιστημιακό καλάμι τους ως Boeing 767.  Είναι κάποιοι που  πολύ «θα ήθελαν»….   αλλά  τελικά ,με το πνεύμα του Αισώπειου μύθου, συμπεριφέρονται  σαν αλεπούδες μπροστά στα  ώριμα  σταφύλια  που δεν μπορούν να πιάσουν, λέγοντας  : «Όμφακες εισίν», δηλαδή  είναι άγουρα….

Είναι κάποιοι που  μου θυμίζουν ένα διαξιφισμό Ανδρουλάκη-Λαλιώτη , την εποχή που ο Ανδρουλάκης ήταν με την Αριστερά : Τότε ο  Λαλιώτης έκανε προτάσεις συνεργασίας στον πρώτο, όταν δε αυτός τις απέρριπτε, ο Λαλιώτης τον κακολογούσε . Είπε λοιπόν  ο Ανδρουλάκης στον Λαλιώτη, ότι του θυμίζει κάποιους υποψήφιους εραστές, που προσεγγίζουν τη γκόμενα με φιλοφρονήσεις και ευγενικούς τρόπους, αλλά όταν αυτή αρνηθεί τότε την  βρίζουν με τον χειρότερο τρόπο….

Από το βήμα αυτού του ιστότοπου, έχω αναφερθεί  μέχρι αηδίας στην περίπτωση του Ζαχαριάδη το 1940, που όντας δεσμώτης  έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση του δεσμοφύλακά του  Μεταξά. ΟΚ, σήμερα ο Τσίπρας δεν είναι Μεταξάς και εσείς δεν είσθε Ζαχαριάδηδες, αλλά , νισάφι ρε παιδιά : Δείξτε μια κάποια γενναιοδωρία, κάνετε ανακωχή προς όφελος της χώρας, στηρίξτε την Εθνική Ελλάδος – έστω κι αν ο σέντερ φορ σας ενοχλεί ! 

Ευρωπαίοι διανοούμενοι: OXI στο τελεσίγραφο προς τον ελληνικό λαό και τη δημοκρατία

85 (μέχρι στιγμής)διανοούμενοι, μεταξύ των οποίων και αρκετοί Πανεπιστημιακοί στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, υπογράφουν και στηρίζουν το αυτονόητο για κάθε Έλληνα πατριώτη. Το κείμενό τους : 

Τα τελευταία πέντε χρόνια, η ΕΕ και το ΔΝΤ επέβαλαν πρωτοφανή λιτότητα στην Ελλάδα. Απέτυχε παταγωδώς. Η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 26%, η ανεργία αυξήθηκε στο 27%, η ανεργία των νέων στο 60% και το χρέος ως προς το ΑΕΠ εκτινάχθηκε από το 120% στο 180%. Η οικονομική καταστροφή οδήγησε σε ανθρωπιστική κρίση, με περισσότερους από 3 εκατομμύρια ανθρώπους να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο ελληνικός λαός στις 25 Ιανουαρίου ανέδειξε κυβέρνηση υπό τον ΣΥΡΙΖΑ με την καθαρή εντολή να τερματίσει τη λιτότητα. Στις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν, η κυβένηση έκανε ξεκάθαρο ότι το μέλλον της Ελλάδας είναι μέσα στην ευρωζώνη και την ΕΕ. Οι δανειστές όμως επέμειναν στην εξακολούθηση της αποτυχημένης τους συνταγής, αρνήθηκαν να συζητήσουν διαγραφή χρέους - το οποίο το ΔΝΤ φέρεται να θεωρεί μη βιώσιμο - και τελικά, στις 26 Ιουνίου, έθεσαν τελεσίγραφο στην Ελλάδα με τη μορφή ενός μη διαπραγματεύσιμου πακέτου μέτρων που θα μονιμοποιούσε τη λιτότητα. Ακολούθησε η διακοπή της παροχής ρευστότητας προς τις ελληνικές τράπεζες και η επιβολή κεφαλαιακών ελέγχων.

Η κυβέρνηση ζήτησε από τον ελληνικό λαό να αποφασίσει για το μέλλον της χώρας σε δημοψήφισμα που θα διεξαχθεί την Κυριακή. Πιστεύουμε ότι το τελεσίγραφο προς τον ελληνικό λαό και τη δημοκρατία πρέπει να απορριφθεί. Το δημοψήφισμα δίνει στην ΕΕ την ευκαιρία να επαναλάβει την προσήλωσή της στις αξίες του Διαφωτισμού - ισότητα, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη - καθώς και στις αρχές της δημοκρατίας πάνω στις οποίες στηρίζεται η νομιμοποίησή της. Ο τόπος που γεννήθηκε η δημοκρατία δίνει στην Ευρώπη την ευκαιρία να επαλάβει τη δέσμευσή της στα ιδεώδη της στον 21ο αιώνα

Υπογράφουν: 

Δημοψήφισμα. Λέω "Όχι" σε μια κακή, μονομερή και ελλιπή πρόταση

του Αρχαιοπτέρυγος

Οι περισσότεροι από εσάς, δεν ξέρετε καν τι σημαίνει αυτό το κείμενο .  Ούτε εγώ ξέρω τι ακριβώς σημαίνει, αλλά θα σας πω, τι νομίζω ότι λέει. Θα σας πω και τι θα ψηφίσω την Κυριακή. Και τι δεν θα ψηφίσω. Και θα προσπαθήσω να σας πω "γιατί" θα ψηφίσω αυτό που θα ψηφίσω, και "γιατί" δεν θα ψηφίσω αυτό που δεν θα ψηφίσω.

Θα αρχίσω από το "δια ταύτα". Θα ψηφίσω "Όχι". Και δεν θα ψηφίσω "Ναι". Δύο διαφορετικά πράγματα. Θα ψηφίσω "Όχι", επειδή η προτεινόμενη συμφωνία είναι άδικη, μονομερής και δεν λύνει το πραγματικό πρόβλημα.  Δεν θα ψηφίσω "Ναι" επειδή το "Ναι" το προωθούν οι ίδιοι άνθρωποι, και οι ίδιοι μηχανισμοί που φταίνε για τα χάλια μας.

Α.  Το πρώτο έγγραφο που καλούμαι να ψηφίσω "Ναι" ή "Όχι" αφορά περικοπές και φόρους.  Ψηφίζω "Όχι" σε αυτό, για διάφορους λόγους:  1) Οι φόροι μας καταδικάζουν σε μόνιμη ύφεση και σε πληθωρισμό. 2) Οι περικοπές αγνοούν ότι υπάρχει ...ανθρωπιστική πλευρά. Και, κυρίως, 3) ψηφίζω "Όχι" επειδή από μόνα τους, οι περικοπές και οι φόροι, χωρίς την ρύθμιση που ξέρω χρειάζεται στο "Β" (την βιωσιμότητα του χρέους) είναι μία από τα ίδια, δώρον άδωρον, πόνος χωρίς αντίκρυσμα. 

Ο στρεψόδικος κύριος Γιούνκερ

Διάφοροι έχουν ήδη ξεκινήσει την ερμηνεία του αποτελέσματος ενός δημοψηφίσματος που δεν έχει γίνει . Σε αυτούς περιλαμβάνονται και  oρισμένοι εγχώριοι , που μας εξηγούν ότι η ψήφος της 5^ης Ιουλίου δεν σημαίνει αμφισβήτηση του ευρώ, της ευρωζώνης, της ΕΕ.  Ονόματα να μη λέμε, γιατί θα γίνουμε κακοί και υποχρεωτικά θα επιπλήξουμε  τη νεανική έπαρση ,  η οποία αφού έκανε αναρίθμητες μ@λ@κίες,  τώρα έρχεται να μας πει  όχι απλώς τι να κάνουμε, αλλά κάτι βαθύτερο, δηλαδή το σκεπτικό με το οποίο το κάνουμε !

Το αφήνουμε κι αυτό να το πάρει το ποτάμι για να  πάμε  στον κύριο Γιούνκερ και στο άκρο άωτο της στρεψοδικίας ,στην οποία επιδίδεται με τις σημερινές δηλώσεις του… Αυτός, ο κατεξοχήν εκπρόσωπος των τοκογλύφων και των άλλων «εταίρων» που επιδιώκουν να κατασπαράξουν τη χώρα μας, τολμάει να μιλάει για «μονομερή ενέργεια της ελληνικής κυβέρνησης», όταν η κομπανία του έκανε δεκάδες  μονομερείς ενέργειες εναντίον των Ελλήνων διαπραγματευτών.

 http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2015/05/blog-post_31.html

 Όταν η συμπεριφορά τους έφερε εις γνώση των δημοσιογράφων το κανονικό «δούλεμα» της ελληνικής αντιπροσωπείας. Όταν ακόμη  και τώρα, ο κύριος αυτός επιχειρεί να προκαλέσει  υπαναχώρηση της ελληνικής πλευράς από το δημοψήφισμα με τον γελοίο ισχυρισμό ότι δεν εξάντλησε τα περιθώρια των διαπραγματεύσεων, κάτι που θα μετέτρεπε  την  ελληνική κυβέρνηση σε ομάδα σαλτιμπάγκων !

Αυτός ο κύριος "καλοθελητής", που πρόσφατα  συμβούλευε  να μειώσουμε τις στρατιωτικές δαπάνες ανεξάρτητα από τις όποιες συγκυριακές επιπτώσεις στην  αμυντική ικανότητα της χώρας

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2015/06/blog-post_26.html

έρχεται τώρα θρασύτατα να μας εξηγήσει ότι « ένα "όχι" στο δημοψήφισμα σημαίνει  ότι η Ελλάδα λέει όχι στην Ευρώπη». Εγώ σαν άτομο και σαν  Έλληνας θα ευχόμουν ολόψυχα  ένα  συγκεκριμένο  ΟΧΙ ως  απάρνηση της Ευρωζώνης-κελί,  που παριστάνει  το «Ευρωπαϊκό σπίτι» !  Όμως κάτι τέτοιο   δεν επιβεβαιώνεται στη πλειοψηφία των ψηφοφόρων, οπότε  είναι ή ψυχανάλυση του ποδαριού ή  ακραίος πολιτικαντισμός .

Με βάση την αρχή ότι η «επανάληψη είναι μητέρα της μάθησης», δεν  κρύβω την ελπίδα  ότι οι νουνεχείς πολίτες αυτής της χώρας, στη διάρκεια  της διαδικασίας του δημοψηφίσματος, θα κατανοήσουν  για άλλη μια φορά την ευρωαλητεία και καθαρματοσύνη που ορθώνεται και απειλεί τη χώρα μας, και δια μέσου αυτής της απειλής  πολλές άλλες χώρες. Και προφανώς εύχομαι   το δημοψήφισμα να φέρει την «κρίσιμη μάζα» των πολιτικών ιδεών, που θα οδηγήσουν κάποτε τη χώρα  εκτός του λάκκου των λεόντων…

Aφήστε τα ΑΤΜ και αρχίστε το Σύνταγμα !

Όλοι όσοι μπορούν πρέπει να αφήσουν την όποια  απασχόληση  έχουν, για να βρεθούν σήμερα μετά τις 7 μμ στο Σύνταγμα και στο Λευκό Πύργο – σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Όσοι δεν μπορούν, ας βρουν τρόπο για  να εξωτερικεύσουν την συμπόρευσή τους με το ΟΧΙ.

Οι  πολίτες με αίσθημα ευθύνης και φιλότιμο,  υποστηρικτές ή καλόπιστοι  επικριτές της παρούσας κυβέρνησης,  πρέπει να συναντηθούν και  να προϊδεασθούν  για τις  δράσεις  που θα έλθουν αναπόφευκτα, στις επόμενες αγωνιστικές φάσεις.

Όλοι όσοι είναι πατριώτες, όχι ως λάτρεις ενός ελληνικού χρυσού αιώνα  που πρέπει σώνει και καλά να επαναληφθεί αλλά ως αγαπητικοί αυτής της «κωλοελλάδας»  και  ως φορείς των αμφιθυμικών αισθημάτων που μας εμπνέει, όλοι όσοι πιστεύουν σε ένα ελληνικό όνειρο που δεν είναι όνειρο αποκλεισμού και καταδυνάστευσης των άλλων – όρα γερμανική περίπτωση – πρέπει να παλέψουν ενωμένοι.

Πρέπει να υπερασπισθούν το πραγματικό περιεχόμενο του δημοψηφίσματος – που αφορά συγκεκριμένα μέτρα. Αλλά  πρέπει να μπουν σε σκέψεις  σε βάθος  και για   το ευρωπαϊκό Αλκατράζ, http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2015/06/blog-post_7.html

 για τη ριζική αναθεώρηση των πολυδιαφημισμένων ευρωπαϊκών αξιών  αλληλεγγύης,  συνοχής και  σύγκλισης.

Το ζητούμενο είναι ένα ΟΧΙ μεγάλο, ηχηρό,  στη διαπασών, αλλά  ταυτόχρονα ΟΧΙ με νόημα και βάθος. Ένα ΟΧΙ που δεν μπλοφάρει, αλλά μεταδίδει  διεθνώς το πνεύμα  μιας κατατρεγμένης χώρας….

Πάουλο Kοέλιο : ΟΧΙ στη λιτότητα

Aυτός ο συνασπισμός  των αχρείων -  ευρωαλητών παχύδερμων   αφενός και αφετέρου ελληνόφωνων γαιοσκωλήκων  - δεν ήταν δυνατό παρά να ενοχλήσει  έναν Βραζιλιάνο διανοούμενο διεθνούς εμβέλειας, με τις 37 μεταφράσεις έργων του  σε ξένες γλώσσες και τις  20 εκατομμύρια πωλήσεις βιβλίων....Όχι ότι οι πωλήσεις κάνουν την ποιότητα, όμως κάνουν μια φωνή ηχηρή και αντιπροσωπευτική

ΕΝΑΚ : ΣΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΞΕΔΙΠΛΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ.

Η Ενιαία Αριστερή Κίνηση (ΕΝΑΚ) θεωρεί σαν θετική εξέλιξη την ανακοίνωση διεξαγωγής ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ την  Κυριακή και καλεί τον ελληνικό λαό να συμμετέχει μαζικά. Το δημοψήφισμα, στις παρούσες συνθήκες, συνιστά μια δυνατότητα δημοκρατικής έκφρασης του ελληνικού λαού. Η κίνηση αυτή της κυβέρνησης, ούτε εξιλεώνει, ούτε δικαιώνει την πολιτική της, μια πολιτική συμβιβασμού και υποταγής στα ξένα κέντρα, μια πολιτική με αντιλαϊκά αντεργατικά χαρακτηριστικά. Η ΕΝΑΚ δηλώνει ότι θα αγωνιστεί, με όλες τις δυνάμεις της και με το ψηφοδέλτιο του ΟΧΙ,  για να μετατραπεί το δημοψήφισμα (στο οποίο η κυβέρνηση συνειδητά προσδίνει ένα ελλιπές, ρηχό και περιορισμένο - διαπραγματευτικού τύπου -  πλαίσιο, σαφώς κατώτερο των λαϊκών απαιτήσεων και αναγκών, δηλαδή αποκλειστικά και μόνο την απόρριψη των πρόσφατων προτάσεων των "δανειστών") σε μια πλατιά πολιτική ζύμωση ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, σε ζύμωση λαϊκής αγωνιστικής ανάτασης και ευθύνης, σε ένα ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ, σε ένα δημοψήφισμα ενάντια στις πολυεθνικές, ενάντια στο ευρώ, ενάντια στην ευρωζώνη και την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, σε ένα δημοψήφισμα ενάντια στην εθνική εξάρτηση και την λαϊκή εργατοαγροτική εξαθλίωση, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, στα ξεπουλήματα του εθνικού πλούτου, την παραγωγική καταστροφή και την αναδιάρθρωση με βάση τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού και του ντόπιου κεφαλαίου, ενάντια στην ανεργία, την πείνα, ενάντια στον αφανισμό της ελληνικής νεολαίας, ενάντια στην αστική τρομοκρατία και κινδυνολογία, να μετατραπεί σε ένα δημοψήφισμα υπέρ της Δημοκρατίας.

Χρέος και εθνικό νομισμα

Του Νίκου Ιγγλέση

*Σύνοψη  ομιλίας  στη Διημερίδα για τη Διαγραφή του Χρέους (Πάντειο Πανεπιστήμιο, 18-19 Ιουνίου 2015. Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΣΤΙΣ 25/6/2015

Μέχρι τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, η διαχωριστική γραμμή στην ελληνική κοινωνία ήταν μεταξύ μνημονιακών και αντιμνημονιακών πολιτικών δυνάμεων. Μετά τις εκλογές εμφανίστηκε μια τρίτη τάση, την οποία μπορούμε να την ονομάσουμε κρυφομνημονιακή. Πρόκειται για πολιτικούς, συνδικαλιστές, διανοούμενους, επιστήμονες, δημοσιογράφους και άλλους, οι οποίοι ενώ περιγράφουν με τα μελανότερα χρώματα την οικονομική και κοινωνική καταστροφή που προκάλεσαν τα Μνημόνια δεν προτείνουν καμιά διέξοδο, αναζητούν συμβιβαστική λύση με τους δανειστές – δυνάστες, μέσα στην Ευρωζώνη. Κάποιοι από αυτούς φτάνουν στο σημείο να μιλούν για ρήξη αλλά και πάλι δεν προσδιορίζουν το περιεχόμενό της: Αν υπάρξει ρήξη με την Τριαρχία των δανειστών (Τρόϊκα – Θεσμοί) ποια θα είναι η επόμενη μέρα για τον ελληνικό λαό; Πως θα ζει αυτή η χώρα; Πώς θα κινείται η αγορά; Τι θα γίνει με τις τράπεζες, τις καταθέσεις, τις εισαγωγές;

Όσο δε δίνεται μια πειστική απάντηση σ’ αυτά τα ερωτήματα, όσο δεν παρουσιάζεται μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση, η πλειοψηφία του ελληνικού λαού θα βρίσκεται σε σύγχυση, θα φοβάται για το αύριο και τελικά θα υποταχθεί στους άτεγκτους δανειστές και τους εγχώριους δωσίλογους. Παράλληλα, όσοι από τους οπαδούς της ρήξης, χωρίς γνώση της σημερινής οικονομικής πραγματικότητας, μιλούν για επιστροφή στη δραχμή, η οποία θα αφεθεί σε ελεύθερη διακύμανση στις χρηματαγορές και άρα θα υποστεί υποτίμηση σε σημαντικό ποσοστό, κάνουν έωλους υπολογισμούς για τον πληθωρισμό που θα δημιουργηθεί και προτείνουν την επιβολή ελέγχου στις εισαγωγές και καθιέρωση δελτίου σε καύσιμα, τρόφιμα κλπ., ουσιαστικά «ρίχνουν νερό στο μύλο» των δανειστών. Τα ίδια επιχειρήματα χρησιμοποιούν οι ξένοι επικυρίαρχοι και οι εγχώριοι μνημονιακοί για να τρομοκρατήσουν τους Έλληνες και να αποδείξουν, όχι ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, αλλά ότι ο άλλος δρόμος είναι χειρότερος και πιο επώδυνος από τον ευρωμονόδρομο.

Αφιερώνει, την παρακάτω «τοποθέτηση», στον νεογέννητο εγγονό του…..

Ο Γιώργος Μπούτρης, παλιό στέλεχος του Οικολογικού Κινήματος και του ΔΗΚΚΙ, έγινε παππούς μόλις το βράδυ που μας πέρασε, οπότε και είχε ισχυρό κίνητρο για να σκιαγραφήσει μια πατριωτική πολιτική πρόταση στα πλαίσια ενός αποφασιστικού  ΟΧΙ

"ΕΛΛΑΔΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΗ - 29.06.2015"
Η κυβέρνηση, της οποίας αναγνωρίζω τον μεγάλο αγώνα, έκανε:
-Λάθος, που εμπιστεύτηκε τους εκπροσώπους του Διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου και της επεκτατικής (ιμπεριαλιστικής) πολιτικής της γερμανικής κυβέρνησης.
-Λάθος, που δεν ξεκίνησε με τα Ν/Σ που είχε αναγγείλει.
-Λάθος, που δεν κήρυξε από την αρχή χρεοστάσιο.
-Λάθος, που έδωσε τα €7δις της ρευστότητάς μας. 
-Λάθος, που τρόμαξε τους πολίτες με τις 47 + 8 σελίδες, της εκχώρησης της εθνικής κυριαρχίας και των ξεπουλημάτων.
-Σωστά που κατέδειξε στους λαούς της Ευρώπης αυτή την "εικονική πραγματικότητα".
-Σωστά, που κάνει δημοψήφισμα.
-Σωστά, που άνοιξε την πόρτα συμφωνιών με την Ρωσία, κλπ.
Τώρα:
που "οι πιστωτές" έκαναν την μονομερή ενέργεια (αφού η ΕκΤ στις 28.06.2015 δεν αύξησε την ρευστότητα των Ελληνικών τραπεζών, όπως είχε συμφωνημένη υποχρέωση να κάνει έως και τις 30.06.2015), η κυβέρνηση θα πρέπει μέσα στην εβδομάδα, να κάνει τις εξής ενέργειες:

O Αλέκος Αλαβάνος για το δημοψήφισμα

«Καλούμε τον κόσμο να ψηφίσει μαζικά «Όχι» την Κυριακή.

Το Σχέδιο Β έχει πει το «Όχι» εδώ και χρόνια.

Έχει προειδοποιήσει με σαφήνεια και τεκμηριωμένα ότι η Ευρωζώνη είναι το Μνημόνιο. Μιλήσαμε με ειλικρίνεια και με συγκεκριμένες εναλλακτικές θέσεις για τη μεγάλη αλλαγή και το δύσκολο άλμα που συλλογικά αξίζει να κάνουμε. Το πληρώσαμε ακριβά στις εκλογές. Ο λαός επέλεξε ανεδαφικές εύκολες υποσχέσεις.

Η θέση αυτή επιβεβαιώνεται δραματικά σήμερα μια ακόμη φορά.

Ο περιορισμός από την κυβέρνηση του ερωτήματος στα νεφελώδη κείμενα των διαπραγματεύσεων σημαίνει σημειωτόν στο πλήρες αδιέξοδο. Με αυτή τη λογική, αν επικρατήσει το «Όχι», ακόμα κι αν οι δανειστές δεχτούν αυτούσιο το κείμενο της κυβέρνησης με τα 8 δις, θα παραμείνουμε στον κύκλο της ύφεσης. Αν επικρατήσει το «Ναι», θα έχουμε το γελοίο φαινόμενο μια προοδευτική κυβέρνηση να εφαρμόζει τα αντιδραστικά προγράμματα των δανειστών.

Για τον τόπο το δημοψήφισμα αποκτάει νόημα μόνο ως απάντηση στο δίλημμα «ευρώ και διάλυση» ή «εθνικό νόμισμα και εναλλακτικό σχέδιο ανασυγκρότησης».

«Όχι», λοιπόν στην ανεργία, «Όχι» στη φτώχεια, «Όχι» στο ευρώ.

«Όχι» την Κυριακή το βράδυ, «Όχι» και την Δευτέρα το πρωί».

Aνακοίνωση του ΕΠΑΜ : «ΟΧΙ» στο νέο Ράιχ, το χρέος και το ευρώ

Η εξαγγελία προκήρυξης δημοψηφίσματος έρχεται ως φυσική συνέχεια του σχεδιασμού του θεάτρου της “διαπραγμάτευσης” με τους τυράννους της πατρίδας. Φυσική συνέχεια, αφού η τερατώδης συμφωνία των υποτιθέμενων εταίρων δεν θα μπορούσε να υπερψηφιστεί από όλους τους βουλευτές της συγκυβέρνησης με αποτέλεσμα την επί της ουσίας απώλεια της δεδηλωμένης.

Η κυβέρνηση μας ζητά να πούμε όχι στην πρόταση των δανειστών, αλλά δεν μας αναφέρει τι προτείνει η ίδια να γίνει. Να αποδεχτούμε τη δική της πρόταση των περίφημων πια 47 σελίδων, που μας οδηγεί στο ίδιο καταστροφικό αποτέλεσμα με εκείνο των δανειστών, ή να συνεχιστεί μια ατέρμονη και στο διηνεκές διαπραγμάτευση με τη χώρα να καταστρέφεται και το λαό να εξαθλιώνεται;

Διότι προφανώς το δημοψήφισμα θα είχε νόημα, αν σε αντιπαραβολή ετίθεντο από τη μια πλευρά οι «προτάσεις» των δανειστών και από την άλλη πλευρά μια ρηξικέλευθη πρόταση διεξόδου με άρνηση όλων των πολιτικών που μας οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο.

Δεν τίθεται όμως έτσι το δίλημμα προς τον ελληνικό λαό. Διότι τότε θα γίνονταν σε όλους φανερό, ότι ομαλή πορεία της χώρας με σεβασμό στη δημοκρατία και με οικονομική ανάπτυξη, είναι αδύνατη στο στενό πλαίσιο που έχουν επιβάλει οι δανειστές και έτσι η ανατροπή και η ρήξη μαζί τους, -κήρυκας των οποίων υπήρξε κάποτε και ο ΣΥΡΙΖΑ- είναι αναπόδραστη.

Ο Βύρων Πολύδωρας ψηφίζει ΟΧΙ

Nα ένας συντηρητικός πατριώτης, που δεν συνηθίζει να ακολουθεί αριστερές επιλογές, που διαθέτει τον κοινό νου για να πει το απολύτως προφανές και ευαπόδεικτο :

"ΟΧΙ, στην επιχείρηση υποδούλωσης των Ελλήνων

ΟΧΙ, στην απόπειρα ταπείνωσής μας

ΟΧΙ, στα αρπακτικά, τους τοκογλύφους και εκβιαστές του Βερολίνου, της Φραγκφούρτης, του Λουξεμβούργου και του ΔΝΤ

ΟΧΙ, στους γελοίους «διαπραγματευτές», τους δήθεν «θεσμικούς», που απέσυραν την «πρότασή» τους, δηλαδή έκρυψαν το «σώμα του εγκλήματος», μόλις άκουσαν την κήρυξη του δημοψηφίσματος στην Ελλάδα. Αίσχος!".

Το δημοψήφισμα : Μια ανάθεση από την ανάποδη

Μέχρι τώρα , οι πιο ριζοσπάστες της «ριζοσπαστικής αριστεράς» κατήγγελλαν την «ανάθεση»  του λαϊκού δικαιώματος συμμετοχής στα κοινά  προς τους ηγετικούς και εκλεγμένους παράγοντες.. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είχε στο παρελθόν επανειλημμένα  διανθίσει τον λόγο του με βολές εναντίον της ανάθεσης,  προτάσσοντας την υποχρέωση και το δικαίωμα  του λαού  να συναποφασίζει…..

Τώρα μια άλλη ανάθεση  βρίσκεται σε εξέλιξη, μετά την προκήρυξη του δημοψηφίσματος : Είναι η «ανάποδη» ανάθεση, αυτή  της πρόσφατα εκλεγμένης κυβέρνησης  προς τον (εξαπατημένο, εξαχρειωμένο και  απελπισμένο ) λαό, για  να βγάλει μια  απόφαση και μάλιστα σε  μικρό  χρόνο,  που δεν επιτρέπει ευρεία διαβούλευση, σχετικά με ένα σύνολο προτάσεων των «θεσμών»  που δύσκολα θα αποσαφηνιστούν  στα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα και που δυστυχώς θα εκτεθούν  στις  στρεβλώσεις και κουτοπονηριές της   αντιπολίτευσης.

Προηγείται όλων το ερώτημα : Η κυβέρνηση θα παραμείνει στη θέση της και θα διεκπεραιώσει – όποια κι αν είναι – τη λαϊκή βούληση; Δηλαδή εάν ο λαός πει ΝΑΙ η Αριστερά θα αναλάβει την εργολαβία της κηδείας του; Και εάν η λαϊκή  βούληση συγκρούεται με τη βούληση των «θεσμών», εάν οι «θεσμοί»  δεν πάρουν στα σοβαρά το ΟΧΙ του ελληνικού εκλογικού σώματος και σηκώσουν  τους ώμους αδιάφορα , τι θα γίνει; Θα προχωρήσει η κυβέρνηση στη ρήξη; Και  αυτό το πιθανό σενάριο   πως υπηρετείται από τις απολύτως  ευρωκεντρικές  δηλώσεις των παραγόντων της , μερικά λεπτά μετά το διάγγελμα του Πρωθυπουργού;

Η κυβέρνηση δεν θέλει να τρομάξει τους  τροϊκανούς ιέρακες, διαδηλώνει υπέρ του ευρώ και της ΕΕ,  προτιμά δε να μιλάει για «εθνική ταπείνωση» παρά για  «αποικία χρέους» - όπως έκανε μια φορά κι έναν καιρό. Ο εμπειρισμός που την διακατέχει την παρεμποδίζει να βλέπει  τη γενικότερη συμπεριφορά του συστήματος, που χαρακτηρίζεται  από την περιοδική θυματοποίηση διαφόρων λαών (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Λιβύη κλπ) και τη λεηλασία  τους.

Η κυβέρνηση μπορεί (και πρέπει) να πάρει το ΟΧΙ που θέλει από εμάς, όμως στη πραγματικότητα χρειάζεται ένα βαθύτερο, ριζοσπαστικότερο, κοινωνικό και πολιτικό ΟΧΙ  :  Ένα ΟΧΙ στην εξάρτηση, στην υποτέλεια, στην υπονόμευση του παραγωγικού μέλλοντος. Αλλά αυτό δεν μπορεί να κατακτηθεί παρά μόνο στο πεδίο της ρήξης  και από την πανστρατιά  του Δημοκρατικού λαού – όπως αυτός ορίζεται, χωρίς  Αριστερές ή Δεξιές ετικέτες….  

To λήστεψαν, το ξαναλήστεψαν, και τώρα αξιώνουν ολοκλήρωση της ληστείας

Στις 25.6.15 οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ  Καφαντάρη Χαρούλα (Χαρά), Λεουτσάκος Ευστάθιος (Στάθης), Μπαλαούρας Γεράσιμος,Μπάρκας Κωνσταντίνος,Σταθάς Ιωάννης και Χαραλαμπίδου Δέσποινα απεύθυναν ερώτηση στον  Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Θέμα της ερώτησης η πρωτοφανής λεηλασία των πόρων του επικουρικού ταμείου  ΤΑΠΙΛΤ ΑΤ και η απειλή της άλωσής του με κάτι απίθανες μεθοδεύσεις, που θα ζήλευε και η πιο νεοφιλελεύθερη φαντασία…..

Η  ΕΡΩΤΗΣΗ :

Το ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ είναι επικουρικό ταμείο,  που ασφαλίζει  υποχρεωτικά  για Επικουρική σύνταξη τραπεζικούς υπαλλήλους  προερχόμενους από  τις πρώην  Τράπεζες  ΙΟΝΙΚΗ(τώρα Alpha Bank), Μακεδονίας Θράκης(τώρα Πειραιώς), ΕΡΓΑΣΙΑΣ_ΚΡΗΤΗΣ_ΑΘΗΝΩΝ(τώρα EUROBANK), ΕΘΝΟΚΑΡΤΑΣ(Εθνική) και ΑΤΤΙΚΗΣ.

Πρόκειται για αυτοδιαχειριζόμενο ταμείο, το οποίο την 16.4.2015 ασφάλιζε 11171 τραπεζικούς υπαλλήλους (4868 εργαζόμενους και 6.303 συνταξιούχους).

Τα επικουρικά βοηθήματα  προς τους 6.303  συνταξιούχους του ταμείου έχουν μειωθεί την τελευταία  3ετία κατά 72%.

Η περιουσία του ΤΑΠΙΛΤ –ΑΤ σύμφωνα  με την αναλογιστική  μελέτη του 8/2014  ανέρχεται σε σύνολο χαρτοφυλακίου  240.618.704,60  ευρώ ,πλέον δύο ακινήτων που διαθέτει.

Η βιωσιμότητα του Ταμείου  σύμφωνα με την ίδια Αναλογιστική Μελέτη, με τις σημερινές  μειωμένες  συντάξεις  προβλέπεται μέχρι το  2036 (δηλ. μπορεί να καταβάλλει συντάξεις για 22 ακόμη χρόνια).

ΠΩΛ ΚΡΟΥΓΚΜΑΝ : Μας κάνετε πλάκα;

Έχω κάτσει αρκετά ήσυχος στο θέμα της Ελλάδας. Δεν ήθελα, βλέπετε, να ουρλιάξω Grexit μπροστά σε τόσο κόσμο. Όμως όταν ακούει κανείς τις πληροφορίες από τις διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες, πρέπει να πει κάτι, κι αυτό είναι: τι νομίζουν ότι κάνουν οι πιστωτές και ειδικά το ΔΝΤ;

Οι διαπραγματεύσεις αυτές υποτίθεται ότι αφορούσαν στους στόχους για το πρωτογενές πλεόνασμα και στη συνέχεια μία ελάφρυνση του χρέους η οποία θα προλαμβάνει τις ατελείωτες μελλοντικές κρίσεις. Και η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε σε αρκετά υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, αν σκεφτεί κανείς ότι ο προϋπολογισμός θα παρουσίαζε τεράστιο πρωτογενές πλεόνασμα, αν η οικονομία δεν ήταν σε τόσο μεγάλη ύφεση. Αλλά οι δανειστές συνεχίζουν να απορρίπτουν τις ελληνικές προτάσεις για τον λόγο ότι βασίζονται υπερβολικά στους φόρους και όχι αρκετά στις περικοπές δαπανών. Άρα λοιπόν συνεχίζουμε το παιχνίδι της υπαγόρευσης  εσωτερικής πολιτικής.

Ο υποτιθέμενος λόγος για την απόρριψη των προτάσεων που είναι βασισμένες σε φόρους, είναι ότι θα υπονομεύσουν την ανάπτυξη: η σωστή απάντηση σε αυτό είναι: μας κάνετε πλάκα; Αυτοί που απέτυχαν παταγωδώς να δουν τη ζημιά που θα προξενούσε η λιτότητα – δείτε το γράφημα, που συγκρίνει τις προβλέψεις της συμφωνίας του 2010 με την πραγματικότητα – τώρα κάνουν μαθήματα στους άλλους για την ανάπτυξη;

O Kουράκης και τα δικαιώματα των αυτιστικών ατόμων….

 Καταγγέλλει η ΕΟΔΑΦ (Εθνική  Ομοσπονδία για τα Δικαιώματα του Αυτιστικού Φάσματος) :

«Διαβάζοντας την «νέα» εγκύκλιο για την Παράλληλη Στήριξη (ΠΣ) της νέας Σχολικής χρονιάς, υπογραφόμενη από τον αναπληρωτή υπουργό Παιδείας κ. Κουράκη, μόνιμο επικεφαλής Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ εδώ και πολλά χρόνια. , διαπιστώνουμε ότι δυστυχώς, ο κ. Κουράκης και το επιτελείο του έχουν συγκεντρώσει σε αυτήν όλα τα γνωστά γραφειοκρατικά εμπόδια που είχαν οι κατά καιρούς προηγούμενες εγκύκλιοι, ενώ φαίνεται να εφευρίσκει και νέα πρόσθετα εμπόδια με σκοπό την περικοπή και κατάργηση της Π.Σ. Με απλά λόγια, βλέπουμε και πάλι το χιλιοειδωμένο σενάριο των διεφθαρμένων Ελληνικών κυβερνήσεων για περικοπή των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανάπηρων παιδιών, προς όφελος της εξοικονόμησης πολιτικού χρήματος. 

Οι διατάξεις της εγκυκλίου, είναι  διαμετρικά αντίθετες από τις δεσμεύσεις που ανέλαβε ρητά ο κ. Κουράκης ως εκπρόσωπος ολόκληρου του ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά στην εκδήλωση κοινοβουλευτικής ενημέρωσης της ΕΟΔΑΦ:

-Ενώ στην εκδήλωση αυτή είχε δεσμευτεί για τις ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για την χορήγηση της ΠΣ στα παιδιά του Αυτιστικού Φάσματος (ΑΦ) που την έχουν ανάγκη, (είναι όλα καταγεγραμμένα στο βίντεο της εκδήλωσης), τώρα, ως υπουργός, γίνεται σαφές ότι κάνει ό,τι μπορεί για την περικοπή και κατάργηση της ΠΣ.

Και ενώ είχε δεσμευτεί όπως ολόκληρος ο ΣΥΡΙΖΑ για κατάργηση και «σκίσιμο» των μνημονίων, έβαλε στην εγκύκλιο όλες τις διατάξεις των καθαρά μνημονιακών νόμων του 2012 και 2013, τις οποίες είχαν καταγγείλει χιλιάδες γονείς και που ο ίδιος (και ο ΣΥΡΙΖΑ) υποσχόταν ότι θα «σκίσει» και θα καταργήσει.

‘Τα Δόγμα της Πίστεως ενός συνεπούς Φιλελέ’

Του Σπύρου Στάλια

 Οικονομολόγου ΜΑ, Ph.D

 

Στο κείμενο αυτό θα προσπαθήσω να παρουσιάσω τα θεμελιώδη δόγματα  της πίστης των νεοφιλελευθέρων, πάνω στα οποία θεμελιώθηκε η ΕΕ. Στη χώρα μας οι νεοφιλελεύθεροι αποκληθήκαν τελευταία με την χαριτωμένη λέξη ‘νέο-φιλελέδες’ πληθυντικός του ‘νέο-φιλελέ’ ή σκετο χωρίς το ‘νέο’. Κάνω την προσπάθεια αυτή  για λογαριασμό τους κυρίως, για να ξέρουν εκεί στις πλατείες γιατί διαδηλώνουν,  και αν αυτό που επιζητούν είναι βιώσιμο και σωστό. Πιθανολογώ ότι δεν γνωρίζουν τα Άρθρα της Πίστης τους.

Αλλά αυτό είναι γενικά φαινόμενο της πίστης και όχι του λόγου. Πάρτε τους ταλιμπάν.  Έχουν σχέση με τον λόγο με αυτά που κάνουν; Ή πάρτε τους πιο πολλούς χριστιανούς συνέλληνες. Δεν γνωρίζουν την ουσία της πίστης τους. Καθαρίζουν με ένα ‘ο Θεός είναι αγάπη’, λες και κάθε αγάπη είναι παραγωγική. Αλλά έλα που δεν είναι. Πόσα δράματα δεν έχει θρέψει η αγάπη. Μπορεί να είναι και καταστροφική.

Έτσι και οι φιλελέδες, καθαρίζουν με ένα ‘το ευρώ είναι καλό’, ασχέτως της πραγματικότητας, αφού στο μυαλό τους, για λόγους που δεν μπορούν να αναλύσουν, το εθνικό νόμισμα και κάθε εθνικό νόμισμα στον κόσμο είναι κακό. Το ευρώ είναι καλό.

Το γεγονός ότι με βάση τα παρακάτω δόγματα πίστεως έχει οικοδομηθεί ένας κόσμος άδικος, αναποτελεσματικός και επιρρεπής σε καταρρεύσεις το αγνοούν. Είναι θλιβερό το απαύγασμα της θεωρίας τους  και της πράξης τους στη σημερινή Ευρώπη και στην Ελλάδα.

Παρακάτω παρουσιάζω και αναλύω βραχέως τα άρθρα της Πίστης των νέο-φιλελέδων.

Το 1^ο Άρθρο της  Πίστεως: ο Νόμος του Say.

Απόδραση από το Ευρωπαϊκό Αλκατράζ

Η Αριστερά δεν μπορεί να συνδέσει  το όνομά της με  πρακτικές  αποικιοποίησης και  εξουθένωσης του λαού.

Η κυβέρνηση  πρέπει εδώ και τώρα να έλθει σε ρήξη με τους τοκογλύφους ψευδοεταίρους.  Πρέπει να αποδράσει από το ευρωπαϊκό Αλκατράζ , αλλιώτικα δεν έχει νόημα η ταρίχευση και μετατροπή της σε επαναστατική μούμια.

Η Αριστερά δεν είναι πατέντα, δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Η Αριστερά δεν είναι παρελθόντα ένσημα, αλλά τωρινό ήθος  προς όφελος της κοινωνίας. Κανείς δεν μπορεί να μαγαρίζει  το όνομά της με αίσχη. Η  Αριστερά θα κηλιδωθεί ανεξάλειπτα,  αν επιχειρήσει να δώσει το όνομά της σε  πρακτικές δουλείας.

Όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝΕΛ, όλοι οι Δημοκράτες και Πατριώτες, πρέπει να ξεκινήσουν μεγάλη καμπάνια για να ανατρέψουν το ευρωπαιόδουλο  κλίμα της παραπληροφόρησης.

H χώρα μπορεί να ανασκουμπωθεί, να βγει από το ευρώ χωρίς να απομονωθεί στις διεθνείς συναλλαγές. Χωρίς να γίνει Αλβανία της εποχής του Χότζα. Χωρίς  Ζορό και υψηλά ιστάμενους σωτήρες,  αλλά με την ίδια την αποφασιστικότητα των ανθρώπων της  για   πολλούς-καθημερινούς-μικρούς ηρωϊσμούς.

Γιάννης Σχίζας

Όχι στον "ιστορικό συμβιβασμό" με το μνημόνιο

Του ΠΑΝΟΥ ΚΟΣΜΑ*

Η συμφωνία δεν είναι απλώς «επώδυνη», είναι«ταφόπλακα» για τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά!

Την προη­γού­με­νη βδο­μά­δα, όταν οι συ­νο­μι­λί­ες κυ­βέρ­νη­σης και δα­νει­στών είχαν «πα­γώ­σει» και ο αέρας «μύ­ρι­ζε μπα­ρού­τι», οι ελ­πί­δες ότι, έστω και χάρη στη σκλη­ρή στάση των δα­νει­στών, η κυ­βέρ­νη­ση θα διά­λε­γε το δρόμο της ρήξης ανα­πτε­ρώ­θη­καν. Ωστό­σο, απο­δεί­χτη­κε ότι το «πά­γω­μα» των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων ήταν απλώς ένα «επει­σό­διο» τα­κτι­κής ση­μα­σί­ας, μια πε­ρι­πλο­κή στην πο­ρεία προς τη συμ­φω­νία. Μια βδο­μά­δα αρ­γό­τε­ρα, η στρα­τη­γι­κή κα­τεύ­θυν­ση φαί­νε­ται –εκτός συ­γκλο­νι­στι­κού απρο­ό­πτου– να επι­βάλ­λε­ται πάνω στις τα­κτι­κές στρο­φές και τις πε­ρι­πλο­κές: εί­μα­στε ένα βήμα από μια συμ­φω­νία που απο­τε­λεί «με­τα­βα­τι­κό» τμήμα ενός νέου, του τρί­του μνη­μο­νί­ου –ανε­ξαρ­τή­τως του πόσο πλα­στι­κή θα απο­δει­χτεί η ελ­λη­νι­κή γλώσ­σα στο χα­ρα­κτη­ρι­σμό του.

«Η τα­κτι­κή πριν από τη στρα­τη­γι­κή είναι ο θό­ρυ­βος πριν από την ήττα», έλεγε ο Κι­νέ­ζος στρα­τη­γός Σουν Τσου. Η Ενω­τι­κή Κί­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, όμως, έχει μια άλλη προ­σέγ­γι­ση, που φαί­νε­ται ότι δεν είναι άμοι­ρη των εξε­λί­ξε­ων του τε­λευ­ταί­ου δι­η­μέ­ρου: «Η μόνη ‘‘κόκ­κι­νη γραμ­μή­’’ είναι η ‘‘αρι­στε­ρή πα­ρέν­θε­ση­’’». Και πράγ­μα­τι, μόνο η «στρα­τη­γι­κή» της πάση θυσία συμ­φω­νί­ας για να πα­ρα­μεί­νου­με στην κυ­βέρ­νη­ση μπο­ρεί να εμπνεύ­σει το ΝΑΙ σε μια συμ­φω­νία τόσο ξε­κά­θα­ρα μνη­μο­νια­κή. Πρό­κει­ται όχι απλώς για το θό­ρυ­βο πριν από την ήττα, αλλά για σκέτο πα­ρα­λο­γι­σμό: η «αρι­στε­ρή πα­ρέν­θε­ση» δεν ορί­ζε­ται με όρους προ­γράμ­μα­τος και πο­λι­τι­κής (να μη συ­νε­χι­στεί αδια­τά­ρα­κτα η εφαρ­μο­γή μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών και αντί­θε­τα να αρ­χί­σου­με να ξη­λώ­νου­με το μνη­μο­νια­κό «κα­θε­στώς» εκ­με­τάλ­λευ­σης), αλλά με όρους πο­λι­τι­κής ανα­φο­ράς των κυ­βερ­νώ­ντων (να μεί­νει αυτή η κυ­βέρ­νη­ση), ακόμη και αν είναι αυτή η κυ­βέρ­νη­ση που θα εφαρ­μό­σει μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές! Στο τέλος, το επι­χεί­ρη­μα δια­στρέ­φει πα­ντε­λώς τους πο­λι­τι­κούς όρους και κα­τα­λή­γει στον απί­στευ­το για την Αρι­στε­ρά ισχυ­ρι­σμό: κα­λύ­τε­ρα να εφαρ­μό­ζει μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές η Αρι­στε­ρά παρά οι μνη­μο­νια­κοί.

Είναι ωστό­σο φα­νε­ρό σε όσους/ες εξα­κο­λου­θούν να δια­θέ­τουν στοι­χειω­δώς αρι­στε­ρή σκέψη ή απλώς έν­στι­κτο πως η Αρι­στε­ρά που εφαρ­μό­ζει μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές παύει να είναι Αρι­στε­ρά. Πως αν με ευ­θύ­νη της το τα­ξι­κό ρήγμα «μνη­μό­νιο - αντι­μνη­μό­νιο, λι­τό­τη­τα - αντι­λι­τό­τη­τα» κλεί­σει, τότε θα κλεί­σει και το πο­λι­τι­κό ρήγμα. Αν στο όνομα του να απο­φευ­χθεί η κυ­βερ­νη­τι­κή «πα­ρέν­θε­ση» γίνει η ίδια η Αρι­στε­ρά «πα­ρέν­θε­ση», αν με ευ­θύ­νη της Αρι­στε­ράς η λι­τό­τη­τα γίνει «οι­κου­με­νι­κή», τότε και η ίδια η κυ­βέρ­νη­ση, αργά ή γρή­γο­ρα, θα γίνει «οι­κου­με­νι­κή» –πολύ σύ­ντο­μα και τυ­πι­κά.

Το βαρύ ιστο­ρι­κό κό­στος θα είναι μια «πα­ρέν­θε­ση Αρι­στε­ράς» –η «ιτα­λο­ποί­η­ση» επί τα χείρω...

Έχει πεθάνει η Ευρώπη;

Του Simon Tisdall.

 Αντρέας Σόγερ, βουλευτής και  στενός σύμμαχος της καγκελαρίου  Μέρκελ : «Η ελληνική κυβέρνηση ... συμπεριφέρεται σαν κλόουν».

Ο Βορειοαμερικάνοι παρατηρητές θα μπορούσαν να απαντήσουν καταφατικά στο παραπάνω ερώτημα, δεδομένων των άνευ προηγουμένου παλιρροϊκού κύματος δημοσίων αντεγκλήσεων, των προσωπικών ύβρεων και των ολέθριων προβλέψεων που σπέρνουν τον πανικό και διαιρούν τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κύρια αιτία είναι η επικείμενη κορύφωση της κρίσης σχετικά με την αδήλωτη, de facto χρεοκοπία της Ελλάδας. Η χώρα έχει χρέος 323 δις. ευρώ - περισσότερο από 175% του ΑΕΠ της. Δεν μπορεί να πληρώσει ό,τι χρωστάει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η επόμενη μεγάλη αποπληρωμή του δανείου της, ύψους 1,6 δις ευρώ στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, μπορεί να χαθεί.

Η αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα, έχει επιβεβαιώσει ότι η Ελλάδα θα ξεμείνει από χρήματα μέχρι τις 30 Ιουνίου, εκτός εάν οι πιστωτές απελευθερώσουν 7,2 δις ευρώ για τη διάσωσή της. Ο Γιάννης Στουρνάρας, ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδας, προειδοποίησε ότι η μη επίτευξη συμφωνίας «θα σηματοδοτήσει την αρχή μιας επώδυνης πορείας που θα οδηγούσε αρχικά σε μια ελληνική χρεοκοπία και τελικά στην έξοδο της χώρας από τη ζώνη του ευρώ και - πιθανότατα - από η Ευρωπαϊκή Ένωση».

Εάν η Ελλάδα βγει από την ευρωζώνη, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι καταστροφικές και εκτεταμένες. Για τους Έλληνες, η έξοδος από το ευρώ θα μπορούσε να προκαλέσει κατάρρευση των τραπεζών, ελέγχους κεφαλαίων, μη καταβολή μισθών, καθώς και ευρύ κοινωνικό και οικονομικό χάος. Για την ΕΕ, θα μπορούσε να σημάνει το τέλος του ευρώ, εάν καταστραφεί η εμπιστοσύνη των αγορών, και άλλες υπερχρεωμένες χώρες μέλη αποφασίσουν ότι και αυτές επίσης, δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αποπληρώσουν τα χρέη.

Η κρίση, δήθεν για τα χρήματα, έχει γίνει ολοένα και πιο πολιτική.

H Ελλάδα δεν θα γίνει Παπούα

Του ΠΕΤΡΟΥ Ι. ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

Ας αρχίσουμε κάπως έτσι:

Η Παπούα Νέα Γουινέα είναι νησιωτικό κράτος στηνΩκεανία, βορείως της Αυστραλίας. Έγινε ανεξάρτητο κράτος περίπου ταυτοχρόνως με την μεταπολίτευση στην Ελλάδα στις 16 Σεπτεμβρίου 1975 και είναι μέλος της Βρετανικής Κοινοπολιτείας. Ωστόσο, έχει νομοθετικό σώμα ενώ ο επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας δεν εκλέγεται από τη Βασίλισσα της Αγγλίας, όπως τα άλλα κράτη της Κοινοπολιτείας, αλλά από την εσωτερική δημοκρατική διαδικασία! Δικαίωμα δε ψήφου έχουν άνδρες και γυναίκες άνω των 18 ετών.

Η χώρα αυτή έχει πλουσιότατα αποθέματα σε χρυσό, χαλκό, άργυρο, κοβάλτιο, πετρέλαιο, καφέ, καουτσούκ κτλ. Παρ’ όλα αυτά η χώρα κατατάσσεται 126^η στον κόσμο.

Ως προς την Ελλάδα που είναι ανεξάρτητο κράτος από το 1830, με μοναδικό πολιτισμό σε βάθος χιλιετιών, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδρυτικό μέλος της ευρωζώνης, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία κατατάσσεται στην 35^η θέση επί συνόλου 132 χωρών, σύμφωνα με τα στοιχεία του Social Progress Imperative (SPI).

Η Ελλάδα όμως, παρά τις σπάνιες πλουτοπαραγωγικές της δυνατότητες, το μακρόχρονο πολιτισμό και της συμμετοχή της στο ευρωσύστημα έχει χρέος (όπως αυτό «παραδόθηκε» στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ) το οποίο σύμφωνα με τα στοιχεία των Charles Forella, Pat Minezeski και Elliot Bentley (με θέμα «Greece is negotiating with its eurozone creditors to get more aid before the indebted governmentruns out of cash. Here’s what Greece owes, when»), που δημοσιεύθηκαν στις 9/6/2015, στη Wall StreetJournal, έχει ως εξής: 

Κανένας λόγος για μεγέθυνση…

Στη μεγέθυνση (Blow-up), φιλμ του  Ιταλού Σκηνοθέτη Αντονιόνι, το  μικρό τμήμα  κάποιας φωτογραφίας αποδεικνύει την τέλεση ενός εγκλήματος….Στη ζωή της σύγχρονης Αθήνας δεν χρειάζεται καμιά τέτοια μεγέθυνση, γιατί το έγκλημα είναι φανερό και κάτι παραπάνω από ευδιάκριτο.

Γράφει ο Βασίλης Νούσης, κινηματίας φωτορεπόρτερ( 23 Ιουνίου 2015 - 11:53 μ.μ.): 

«Ενώ δοκίμαζα έναν τηλεφακό φωτογραφικής μηχανής κάπου στην πλατεία Καραϊσκάκη στο κέντρο της Αθήνας, έχοντας εστιάσει στην είσοδο του μετρό (στάση Μεταξουργείο), παρατήρησα πως μέσα στο κάδρο μου, ένας νέος άνδρας έψαξε τα σκουπίδια κι έμεινα έκπληκτος όταν βρήκε ένα πλαστικό ποτήρι με καφέ και τον ήπιε!!!

Ο άνδρας συνέχισε το ψάξιμο, μάζεψε μέσα από τα σκουπίδια δύο μισοτελειωμένα μπουκαλάκια νερό, τα πήρε μαζί του κι έφυγε....»

Και σχολιάζει ο ίδιος :

«Την ώρα που κάποιοι διαδηλώνουν στη Βουλή "πάση θυσία ευρώ" με κολωνάτα ποτήρια στο χέρι πίνοντας κρασί, κάποιοι άλλοι δεν έχουν ούτε νερό να πιούν...»

Δύο σχόλια, με αφορμή δυο δηλώσεις του Μητρόπουλου

Πρώτον, χτες ο Αλέξης Μητρόπουλος στην εκπομπή του Χατζηνικολάου δήλωνε ότι οι Ελληνικές κυβερνήσεις από το 2010 και εντεύθεν – συμπεριλαμβανομένης της παρούσας – αποδέχθηκαν και νομιμοποίησαν το χρέος. Δεύτερον, σήμερα ο ίδιος δηλώνει στο MEGA περί του  πακέτου  των  8 δις, ότι τα συγκεκριμένα μέτρα είναι δύσκολο να παρθούν από  κυβέρνηση της Αριστεράς.

Δυο σχόλια : Η βιωσιμότητα του χρέους είναι ένα πράγμα, η νομιμότητά του άλλο. Η κυβέρνηση θέτει απλά το πρώτο ζήτημα, χωρίς να ανακινεί το δεύτερο. Και χωρίς βεβαίως να θέτει το ζήτημα του συμψηφισμού  του με τις γερμανικές επανορθώσεις.

Το δεύτερο αφορά τα 8 δις που πρέπει να αποστραγγιστούν  από την ελληνική κοινωνία :  Η οποία για άλλη μια φορά -  και με μηδέν  ορατότητα προς ένα κάποιο μέλλον -  στρέφεται στην απόγνωση.

Που θα οδηγήσει αυτή η κατάσταση; Μα φυσικά, δοθεισών των διαπραγματευτικών επιδόσεων  της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, δοθείσης  της χλιαρής παρουσίας του αριστερού ρεύματος στη  πιο κρίσιμη φάση του παιχνιδιού, δοθείσης της αδυναμίας του Πατριωτικού- Δημοκρατικού χώρου να συσπειρώσει τις ευρύτερες δυνάμεις που πλαισίωσαν τον βαθύ ΣΥΡΙΖΑ και επέφεραν το 37%, η κατάσταση οδηγείται σούμπιτη στην ενίσχυση της ακροδεξιάς. Εκτός αν τα δεδομένα αλλάξουν….

Το ευρώ UBER ALLES

 ΠΗΓΗ :  ΑΝΤΙ-ΥΛΗ 

REQUIEM

Του Γιάννη Χρυσοβέργη*

*Ιδρυτικό στέλεχος του Οικολογικού Κινήματος, δημοσιογράφος  και Ευρωπαϊστής επί 35 χρόνια…

Τα όσα συνέβησαν στη διάρκεια της τελευταίας πενταετίας δοκίμασαν σε ακραίο βαθμό την προσωπική μου πίστη στην αναγκαιότητα μιας Ευρωπαϊκής πολιτικής ομοσπονδίας, μια επιλογή που επί 35 σχεδόν χρόνια είχα υπερασπιστεί με πάθος. 

Απόψε είμαι πεπεισμένος ότι είχα λαθέψει. Αυτό για το οποίο είχα αγωνιστεί εξελίχθηκε σε μια στυγνή δικτατορία της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και της γερμανικής πολιτικής ελίτ.

Σε αυτή την Ευρώπη είμαι εχθρός. 

 Πέντε χρόνια τώρα έχω βαρεθεί να ακούω Ευρωπαίους πολιτικούς να αξιώνουν από τις ελληνικές κυβερνήσεις τη λήψη μέτρων που παραβιάζουν ασύστολα την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της χώρας.

Πέντε χρόνια τώρα έχω βαρεθεί να ακούω δημοσιογράφους περισσότερο ή λιγότερο «έγκριτων» ΜΜΕ να θεωρούν αυτονόητο πως πρέπει να έχω λιγότερα δικαιώματα από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους πολίτες.

Πέντε χρόνια τώρα έχω βαρεθεί να βλέπω την πλειοψηφία των πολιτών σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες της Ευρωζώνης να θεωρούν επίσης αυτονόητο πως δεν πρέπει να έχω τα ίδια δικαιώματα με αυτούς.

Πέντε χρόνια τώρα έχω βαρεθεί να βλέπω μια δράκα χορτασμένων γραφειοκρατών να αποφασίζουν τι πρέπει να κάνω και τι όχι, στο απυρόβλητο κάθε ελέγχου από τα θεσμικά ευρωπαϊκά όργανα.