ΟΧΙ

ΟΧΙ
ΟΧΙ και από τους Γερμανούς ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Άνοδος της Αγγλικής λίρας έναντι του ευρώ και του δολαρίου.



Τι λέγαμε τις προάλλες, στο «Brexit και ξερός»;   http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2016/06/brexit_21.html
«…το Μπρέξιτ δεν είναι το τέλος του κόσμου,…. ο καπιταλισμός έχει αντέξει άπειρες ανασυνθέσεις και αποσυνθέσεις, ενοποιήσεις και διαχωρισμούς, καθεστώτα ενιαίων και καθεστώτα διαφοροποιημένων συναλλαγών….»
Είχανε βγει 10 νομπελίστες (παρακαλώ!) οικονομολόγοι και μιλούσανε για την επερχόμενη αποκάλυψη. Και τώρα; Αντιγράφω από τον ιστότοπο «ΟΔΟΣ ΔΡΑΧΜΗΣ» :
Αναρωτιόμαστε που κρύφτηκαν όλοι αυτοί οι οικονομολογούντες-τηλεπερσόνες που με βαρύγδουπο και πολύξερο στόμφο, προφήτευαν την καταστροφή της Βρετανικής οικονομίας μετά το Brexit, αναδεικνύοντας μια μικρή και προσωρινή, όπως αποδεικνύεται, πτώση της Αγγλικής λίρας έναντι των άλλων νομισμάτων όπως και του Βρετανικού Χρηματιστήριου. Λίγες μέρες μετά το Brexit, στην αγορά συναλλάγματος η στερλίνα σημειώνει άνοδο 0,28% έναντι του ευρώ και άνοδο 0,17 έναντι  του δολαρίου και διαμορφώνεται στα 1,3458 δολάρια. …...Και επιπλέον το Βρετανικό Χρηματιστήριο, ύστερα από μια προσωρινή πτώση, ανέκτησε τις απώλειες και σήμερα είναι το μόνο Χρηματιστήριο διεθνώς με ανοδική πορεία.Όλα αυτά βέβαια τα κάνουν γαργάρα οι Μπάμπηδες και οι λοιποί Γερμανοτσολιάδες των κεντρικών ελληνικών κατοχικών ΜΜΕ.Είπατε τίποτα οι υπόλοιποι οπαδοί και τηλεθεατές τους ;

Όταν η αλληλεγγύη «όπλο των λαών» γίνεται αλληλεγγύη όπλο των ιμπεριαλιστών!




Από το Facebook,  αρχική  ΠΗΓΗ  "Ανοιχτή λίστα"
Δες εδώ! Όταν η αλληλεγγύη «όπλο των λαών» γίνεται αλληλεγγύη όπλο των ιμπεριαλιστών! Εδώ ο αναρχοπατέρας και «αναρχοσυνδικαλιστής» Ανδρουλιδάκης θέλει τους πρόσφυγες στην Ευρώπη και είναι λάθος να λέμε ότι τους βομβαρδίζουν οι Αμερικανοί… πιο κρατικοδίαιτος πεθαίνεις!! Δουλεύει για το Κόκκινο και ενίοτε για το Al Jazeera… ε πώς θα πέφτει ο μισθός και παράλληλα θα έχεις »αγωνιστικό προφίλ»;; Αλλά φυσικά όλα αυτά δεν γίνονται άμα από κάτω δεν έχεις μπούφους να σε χειροκροτάνε… αυτά τα ολίγα γιατί τα έχω πάρει όταν κάποιες αντικαπιταλιστικές πορδές παίζουν τα δικά τους (;) παιχνιδάκια στις πλάτες αθώων… από δω και πέρα θα αντιμετωπίζονται ως πράκτορες τελεία και παύλα!!
Οι «αλληλέγγυοι» καταληψίες του «City Plaza» συμφωνούν με την άποψη του καθοδηγητή τους, Γιάννη Αδρουλιδάκη, ότι δεν φταίνε για τους πρόσφυγες οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές που βομβαρδίζουν και ότι είναι εφιαλτικό να ζητάμε την έξοδο της Ελλάδας από την Ε.Ε.; Συμφωνούν επίσης ότι «δεν θέλουμε να λύσουμε το προσφυγικό, ούτε καν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους οι πρόσφυγες»; Και στην τελική τη θέλουν οι ψευτο-αλληλέγγυοι να γίνουν οι πρόσφυγες δουλοπάροικοι σε ξένες χώρες όπως επιθυμούν οι Γερμανοί βιομηχάνοι και όχι μόνο; Αν δεν συμφωνούν τότε γιατί δεν τον πετάνε έξω από την κατάληψη, αλλά του επιτρέπουν μέσα από το «City Plaza» να δίνει και συνεντεύξεις στα Μ. Μ. Παραπληροφόρησης, που είναι και η… ειδικότητα του, ως τέως «αυτόνομο» παπαγαλάκι της «Καθημερινής» και του Ψυχάρη;

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

Τουρκική στρεψοδικία



Πρώτον, η δολοφονική επίθεση εναντίον άοπλων και μη μαχόμενων ανθρώπων, έστω και αν δεν είναι «αθώοι», έστω και αν έχουν κάποιες έμμεσες ή και άμεσες ευθύνες  σε πολεμικές ενέργειες, είναι απαράδεκτη…Η επίθεση των βομβιστών στο αεροδρόμιο  Κωνσταντινούπολης από οποιαδήποτε κίνητρα κι αν εμπνέεται και όποιον ηρωϊσμό κι αν περιέχει, συνιστά  παραβίαση κάθε έννοιας Δικαίου. Βέβαια το τουρκικό κράτος με τις τρομοκρατικές ενέργειες  εναντίον δικών του και ξένων πολιτών, με την καταφανή παραβίαση των νόμων του ασύλου για πρόσφυγες και την εξαγωγή τους στην Ελλάδα,  έχει σωρεύσει ατοπήματα επί ατοπημάτων, όμως αυτό δεν νομιμοποιεί  μια πολιτική αντιποίνων τέτοιου  είδους….
Τώρα  ο Πρόεδρος  Ερντογκάν  αντί να δώσει κάποια δείγματα αυτοκριτικής ή εν πάση περιπτώσει αναστοχασμού αυτών που διαδραματίζονται, επιχειρεί να υπαινιχθεί (γιατί «στα ίσα» δεν μπορεί να το πει…) δυτικές ευθύνες…  «Περιμένουμε από τον κόσμο και ιδιαίτερα από τις δυτικές χώρες, με τις διοικήσεις, τα κοινοβούλια, τα μέσα ενημέρωσης και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις τους να επιδείξουν επιτέλους, αποφασιστική στάση απέναντι στο παιχνίδι αυτό των τρομοκρατικών οργανώσεων…….η επίθεση εναντίον του αεροδρομίου Ατατούρκ να γίνει σημείο καμπής για τον κοινό αγώνα που θα δοθεί εναντίον των τρομοκρατικών οργανώσεων στον κόσμο, με πρώτες τις δυτικές χώρες»….
Αυτό το «επιτέλους» του νεοσουλτάνου επιχειρεί να δηλώσει  με σαφώς κουτοπόνηρο τρόπο μια Τουρκία τάχαμου μπουχτισμένη από την εισαγόμενη βία , όταν η «αυτοκρατορική» πολιτική  της  συγκεκριμένης χώρας παράγει διαρκώς θύματα και μάρτυρες. Αυτό το «πρώτες οι δυτικές χώρες»  επιχειρεί να εξάγει ευθύνες, ενώ επίσης  υποβαθμίζει την πάλη κατά της τρομοκρατίας σε ένα είδος εγρήγορσης των αστυνομικών δυνάμεων καταστολής…

ΕΜΠ, το βασίλειο της παραβατικότητας


της Μαρίας Κατσουνάκη*
Εδώ και περίπου τρεις μήνες στο κτίριο Γκίνη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στεγάζονται πρόσφυγες. Η ομάδα αναρχικών - αντιεξουσιαστών που το κατέλαβε, ανακοίνωσε πως η κίνηση αυτή έγινε για να βρουν κατάλυμα πρόσφυγες της πλατείας Βικτωρίας («Κ» 4/03/2016). Μάλιστα η «κατάληψη της Θεμιστοκλέους 58 σε συνεργασία με αλληλέγγυους» είχε ζητήσει από «ομάδες, συλλογικότητες και άτομα να στηρίξουν έμπρακτα την κατάληψη ώστε να τη μετατρέψουμε σε κέντρο αγώνα ενάντια στα κράτη και στα σύνορά τους». Καθηγητής του ΕΜΠ τότε είχε καταγγείλει επώνυμα (έχει μεγάλη σημασία αυτό) την ενέργεια, λέγοντας το αυτονόητο: «οι καταληψίες είναι άσχετοι με τον χώρο του πανεπιστημίου και υπό την απειλή βίας, κρατούν έξω από τον χώρο του Πολυτεχνείου την πανεπιστημιακή κοινότητα».
Το περιστατικό δεν είναι πρωτοφανέρωτο. Αντιθέτως· αποτελεί μία από τις κανονικότητες του «άβατου» της Πατησίων, το οποίο εκτείνεται σε χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα. Τα υπόγεια του κεντρικού κτιρίου καταλήφθηκαν τη δεκαετία του ’90. Εκτοτε καμία πρυτανεία δεν έχει πάρει θέση. Ουδείς επιθυμεί και επιχειρεί να «βγάλει το φίδι από την τρύπα».

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

Έχουν λυσσάξει κυριολεκτικά από το Brexit




Αυτές οι αντιδράσεις τους λόγω του αποτελέσματος του αγγλικού δημοψηφίσματος, έχουν πάρει εξω-φρενικές διαστάσεις . Είναι δηλωτικές του πανικού που τους έχει καταλάβει, δείχνουν καθαρά την ανενδοίαστη προσφυγή τους σε κάθε μέσο  και παρά κάθε δημοκρατική διαδικασία, ώστε να πλήξουν την αντίθετη άποψη. Η Σκωτία που ετοιμάζεται να φύγει από το Η.Β, το Γιβραλτάρ που θα περάσει στην Ισπανία, τα 3εκατομμύρια like ενός νέου δημοψηφίσματος για το   Bremain, τα μπλουζάκια  που θέλουν έξω τους μετανάστες από την Αγγλία, η φτηνή  στερλίνα (που κάνει τα βρετανικά προϊόντα ελκυστικότερα…) το υποψήφιο ανεξάρτητο κράτος Λονδίνου – κάτι σαν την αστειότητα της  απόσχισης της Κέρκυρας από το ελληνικό κράτος (!!!), που τέθηκε προ ετών -  η έξοδος των ναυτιλιακών εταιρειών από το Σίτι, και πολλά άλλα  ακόμη, επιστρατεύονται για να εκφοβίσουν τους Εγγλέζους… Όλα αυτά δείχνουν τον παλιοχαρακτήρα των οπαδών του «ευρωπαϊκού κεκτημένου», που ομολογημένα πλέον χρησιμοποιείται κατά βούληση

Τελικά ζήτησε συγγνώμη ο κ. Σουλτάνος….




Πλάκα έχουν συχνά οι ανακοινώσεις διπλωματικών υπηρεσιών….Είναι αυτές που σου θυμίζουν κάποια στερεότυπα του «εγχώριου» πολιτικού λόγου, όπως λόγου χάρη εκείνο το χιλιοειπωμένο προοίμιο επίσημων πολιτικών εκδηλώσεων  : «ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΣΕΜΝΗΣ ΤΕΛΕΤΗΣ  κλπ.κλπ»….


 Τώρα λοιπόν, στα πλαίσια της έκφρασης συγγνώμης για την κατάρριψη του Ρωσσικού αεροπλάνου , γίνεται  επίκληση των «παραδοσιακά φιλικών σχέσεων (!!!) Ρωσσίας-Τουρκίας» από τον Πρόεδρο Ερντογκάν : Ενός ατόμου με το αδιαμφισβήτητο προσόν να κάνει πίσω εκεί που δεν τον παίρνει…

Αυτές οι «παραδοσιακές σχέσεις φιλίας» προκαλούν θυμηδία ακόμη και στο παρδαλό κατσίκι, δεδομένου ότι η μόνη ουσιαστικά συμπόρευση Τουρκίας- Ρωσσίας (τότε ΕΣΣΔ) έγινε το 1945, με την προσχώρηση της πρώτης στο αντιφασιστικό στρατόπεδο και την κήρυξη πολέμου στην (παραδοσιακή φίλη της) Γερμανία.

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

Η εγωιστική κατανάλωση του άλλου




       Tου Χάρη Ναξάκη*
 Στις αρχές των φοιτητικών μου χρόνων, τη δεκαετία του  ΄80, σε μια ταραγμένη και πλούσια σε εμπειρίες εποχή, μόλις απελευθερωνόμουν από τον ένα μεσσιανισμό έπεφτα στον άλλο. Θυμάμαι όταν είχα αρχίσει να απογαλακτίζομαι από το Μαοϊκό μου παρελθόν και έπαψα να κραδαίνω εν είδη ευαγγελίου το κόκκινο βιβλίο του Μάο, σαγηνευμένος από τα μηνύματα του Μάη του ΄68 το αντικατέστησα εκτός των άλλων με τα βιβλία του «θεϊκού μαρκήσιου», του ντε Σαντ. Με αυτά και άλλα κατακεραυνώναμε πλέον τους κνίτες στα πηγαδάκια. Ευτυχώς έπρεπε να περάσουν λίγα χρόνια ακόμα για να λυτρωθώ από τις ερινύες του μεσσιανισμού χωρίς να είναι ανάγκη να περιμένω μέχρι το 2015 για να διαβάσω το εκπληκτικό βιβλίο του Μισέλ Ονφρέ, «De Sade, το πάθος του κακού και η ιδεολογία του εικοστού αιώνα», Εναλλακτικές Εκδόσεις. Το δοκίμιο του Ονφρέ, που διαβάζεται απνευστί, 179 σελίδες, απογυμνώνει πλήρως τον μύθο του δήθεν καταραμένου φιλοσόφου, του ακόλαστου, ελευθεριακού, φεμινιστή και πρόδρομου του διαφωτισμού συγγραφέα που κατασκεύασαν οι Απολιναίρ, Μπρετόν, Αραγκόν, Μπάρτ, Λακάν, Ντελέζ και ο πρώιμος Φουκό, οι υπερρεαλιστές, οι στρουκτουραλιστές και η εξωκοινοβουλευτική αριστερά του Μάη του ΄68. Ελάχιστοι είναι οι διανοούμενοι που δεν συνέβαλλαν στο να ανέβει ο ντε Σαντ στο θρόνο του απελευθερωτή, όπως οι Καμύ, Χορκχάιμερ, Άρεντ, Παζολίνι και ο ύστερος Φουκό. 

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Πορεία Αριστερά


Να ταβερνιάρης, να μάλαμα!




Ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας στη Νάξο δεν θα μπορούσε να βρει πιο εύστοχο τρόπο για να αποτυπώσει την πραγματικότητα της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας, αφού μέσα σε λίγες γραμμές στο πίσω μέρος του καταλόγου της επιχείρησης τα βάζει με ΔΝΤ, πολιτικούς και τράπεζες.

Ο Κρίστιαν Χέντερσον, αναλυτής στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών, επισκέφθηκε την ταβέρνα και έμεινε έκπληκτος από τα γραφόμενα του ιδιοκτήτη στον κατάλογο της ταβέρνας.

Εκτός λοιπόν από το «ο καταναλωτής δεν είναι υποχρεωμένος να πληρώσει, αν δεν λάβει τη νόμιμη απόδειξη», υπήρχε και το μήνυμα που αναφερόταν στο που καταλήγουν τα λεφτά του ΦΠΑ.


«Ο καταναλωτής πρέπει επίσης να γνωρίζει ότι τα χρήματα που η ελληνική κυβέρνηση λαμβάνει από το φορολογικό σύστημα δίνεται στις τράπεζες για να πληρώσουν ένα χρέος που οι ίδιες δημιούργησαν μαζί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Ελληνική ντροπή




Το 2009  στη Ρόδο, στα πλαίσια του φεστιβάλ οικολογικών ταινιών που συντόνιζε η Λουκία Ρικάκη (1961-2011),παίχθηκε ένα ντοκυμανταίρ με θέμα τη Βενεζουέλα. Εκεί μεταξύ άλλων, συμπολιτευομένων και αντιπολιτευομένων, εμφανίστηκε ο Τσάβες  μετά την τέλεση του συνταγματικού δημοψηφίσματος του 2007,που  προκάλεσε ο ίδιος αλλά  έχασε με μικρή διαφορά ψήφων. Η εμφάνισή του ήταν πραγματικά εντυπωσιακή – ως  εμφάνιση ενός σοβαρού και ισορροπημένου ηγέτη,  που ομολόγησε ευθαρσώς την ήττα του λέγοντας  ταυτόχρονα ότι θα σεβαστεί απολύτως τη λαϊκή βούληση.

Το 2016 ο Ντέϊβιντ Κάμερον δηλώνει ανήμπορος να δράσει  σε ένα μη «ευρωπαϊκό» πολιτικό πλαίσιο και θέτει άμεσα το ζήτημα της αποχώρησής του από το πρωθυπουργικό πόστο.

Βγαίνει κάποιο κοινό συμπέρασμα από τις δυο αυτές περιπτώσεις;  Μα φυσικά, και οι δυο πολιτικοί άνδρες στοιχήθηκαν με τη λαϊκή απόφανση,

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Oι πάντες… άμεμπτοι. Ακόμη και ο Ανδρέας Παπανδρέου!!!


του Π.Λ. Παπαγαρυφάλλου


Με αφορμή διάφορα "του  προοδευτικού συρμού",  που ειπώθηκαν στην 20η επέτειο του θανάτου του Α. Παπανδρέου,να και μια αντίθετη  άποψη. ΓΣχ.


Όταν σπανίως και τυχαίως έρχεται στο φως κάποια παρανομία δημοσίου προσώπου, όλων των επιπέδων, και η έρευνα επιχειρεί να σύρει τον λερωμένο μπερντέ αρχίζουν οι φωνασκίες ενόχων και σάπιων οπαδών ή φίλων.. δημοσιογράφων: «Κάτω τα χέρια από τον…»,  έστω κι’ αν τα χέρια του είναι βουτηγμένα στους υπονόμους!
Η: «Η πολιτική σκευωρία θα πέσει στο κενό», ενώ ακολουθεί η δικαστική καταδίκη, έστω και σπανίως λόγω φόβου της Δικαιοσύνης.
Χαρακτηριστικό εκκωφαντικό γεγονός η διαβόητη δίκη των «πιτσικαρισμένων, με πεντοχίλιαρα, pampers» του «βρώμικου ‘89» με τον Ανδρέα Παπανδρέου, στην υπόθεση της «Τράπεζας Κρήτης».
Ήταν τότε που ο πρωθυπουργός και αρχηγός του ΠΑΣΟΚ αρνήθηκε να ανταποκριθεί στο αίτημα της Δικαιοσύνης να προσέλθει στο δικαστήριο και να καθίσει στο σκαμνί του κατηγορουμένου.
Μάλιστα αυτή του την ιταμή άρνηση τη συνόδευσε με τούτη την αδιανόητη δήλωση η οποία υπονόμευε ευθέως το κύρος και την αποστολή της ελληνικής Δικαιοσύνης.

Ο Μπαλτάς στο Κορωπί - incognito...

ΠΗΓΗ : ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ 
baltas4Έναν νέο τρόπο επαφής κυβερνητικών με παράγοντες των τοπικών κοινωνιών φαίνεται να ανακάλυψαν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στα Μεσόγεια.
Φροντίζουν να πραγματοποιούν τις συναντήσεις εν κρυπτώ και σίγουρα χωρίς να τις ανακοινώνουν, φοβούμενοι, ίσως, ενδεχόμενες αντιδράσεις πολιτών στην παρουσία τους στις διάφορες περιοχές.
Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί ότι δεν υπήρξε καμία απολύτως ανακοίνωση για την επίσκεψη του υπουργού Πολιτισμού και βουλευτή Αττικής Αριστείδη Μπαλτά, το απόγευμα της περασμένης Τετάρτης 15 Ιουνίου, στο Κορωπί με τη συνοδεία του αντιπεριφερειάρχη Αν. Αττικής Πέτρου Φιλίππου ύστερα από πρόσκληση της Οργάνωσης Μελών του ΣΥΡΙΖΑ Κορωπίου.
Βέβαια η αλήθεια είναι ότι ο κ. Μπαλτάς είχε προσπαθήσει και άλλη φορά να επισκεφθεί το Κορωπί, ήταν στις 16 Μαρτίου αλλά τότε δεν το έπραξε μετά την πληροφόρηση συνεργατών του ότι θα αντιμετώπιζει την μήνι των Μεσογειτών αγροτών.

Τώρα γλεντάμε




Εν τάξει, η Βρετανία δεν είναι άψογη, οι δε γεωπολιτικές της βλέψεις σε πολλά πεδία (μεταξύ των οποίων και στην Κύπρο) είναι δεδομένες…Μια φορά κι έναν καιρό η χώρα πολιορκούσε την (τότε) ΕΟΚ και εισέπραττε την σθεναρή αντίθεση της Γαλλίας του Ντε Γκωλ. Στη συνέχεια αποδέχθηκε  μέχρι και αλλαγή του ονόματός της – από Μεγάλη Βρετανία έγινε «Ηνωμένο Βασίλειο», για να μην τίθεται ζήτημα σύγχυσης με την γαλλική επαρχία της Βρετάνης – μέχρι που τελικά τα κατάφερε να μπει στην ΕΟΚ το 1973. Έκτοτε η πορεία της ευθυγραμμίσθηκε  με την στάση των ΗΠΑ που κάθε άλλο παρά ήθελαν μια Ευρώπη ενιαία και ισχυρή, ενώ όταν τέθηκε το δίλημμα για την ΕΕ «Διεύρυνση ή εμβάθυνση» δεν πρόβαλε καμιά αντίρρηση στην πρώτη επιλογή, που άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου για μια απλή ελεύθερη αγορά… 

Η σημερινή επιλογή του Brexit  εκφράζει αναντίρρητα τις επιφυλάξεις πολλών Βρετανών πολιτών μπροστά στο γεγονός της ανεξέλεγκτης εισόδου ξένων  στη χώρα, με αποτέλεσμα όχι τόσο την οικείωση των πρώτων όσο  την αποξένωση των εγχώριων…. Είναι αυτό που τα παπαγαλάκια του συστήματος  ονομάζουν «ξενοφοβία»,  παρουσιάζοντας ως ψυχοπαθολογική εμμονή μια απολύτως  εύλογη κοινωνικοπολιτική  ένσταση ,  όσον αφορά  τη δυνατότητα  συμβίωσης ετερόκλιτων πληθυσμών . Και με την ευκαιρία συνιστώ σε όλους να δουν το έργο του Κεν Λότς «Its a free world» (2007) - όπου ο σκηνοθέτης δείχνει με τον ρεαλιστικότερο των τρόπων τη διαδικασία χειραγώγησης και εκμετάλλευσης των ξένων.
Θεωρώ τη διαδικασία επανάκαμψης στην οικονομική  ομαλότητα θέμα ημερών , ενώ επίσης διαβλέπω στο Brexit και μια  νοσταλγία του ιμπεριαλιστικού ρόλου της Βρετανίας, κόντρα στις γερμανικές φιλοδοξίες.
 Αλλά τέρμα εδώ τα γεωπολιτικά – εδώ γλεντάμε .  Γλεντάμε έχοντας εν όψει τη συμμορία  των ευρωπαλιανθρώπων που κατέστρεψαν τη χώρα μας, και τώρα ψάχνονται.
  Μας περιμένουν εκτιμήσεις της κατάστασης, μας περιμένουν νέοι αγώνες, αλλά τώρα γλεντάμε…