ΟΧΙ

ΟΧΙ
ΟΧΙ και από τους Γερμανούς ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Τρίτη 11 Ιουνίου 2024

Πρόεδρε Νίκο Χριστοδουλίδη, Κλείστε τα οδοφράγματα 20 Ιουλίου και 14 Αυγούστου

 

  

Print Friendly, PDF & Email

9/6/2024

γράφει η Φανούλα Αργυρού

Ανοικτή επιστολή 

Πρόεδρε Νίκο Χριστοδουλίδη,

Κλείστε τα οδοφράγματα 20 Ιουλίου και 14 Αυγούστου  

«Ο κατευναστής είναι αυτός που τρέφει έναν κροκόδειλο, ελπίζοντας ότι θα τον φάει τελευταίο», Winston Churchill

Φθάσαμε τελικά με την εμμονή όλων σας,  των «τυφλωμένων» οπαδών της βρετανο-τουρκικής διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας,  τσιμεντωμένοι στην  ρατσιστική δικοινοτική , διζωνική ομοσπονδία, και από εκεί που μείνατε στο Κράν Μοντανά, στα 50χρονα των δύο τουρκικών εισβολών και συνεχιζόμενης κατοχής της μισής μας πατρίδας.

Να ικετεύετε τον θύτη να καθίσει να συνομιλήσει μαζί σας με την ψευδαίσθηση ότι θα βρείτε… λύση στην συνεχιζόμενη κατοχή της πατρίδας μας. 

Είναι και αυτή μια ντροπή Πρόεδρε Χριστοδουλίδη εκ μέρους σας.  Για πολλές «ντροπές» διαβάζουμε τελευταία στον Τύπο… 

Το  να ροκανίζετε το χρόνο με ψευδαισθήσεις όταν γνωρίζετε πολύ καλά ότι η μόνη «λύση» για τους κατακτητές και τα τσιράκια του στα κατεχόμενα, και τους ξένους συμμάχους των,  είναι η αναγνώριση, είναι ντροπή. Πώς να το κάνουμε.

 

Τρίτη 4 Ιουνίου 2024

Πρωθυπουργός Rishi Sunak: «Ημέρα Ντροπής για το βρετανικό κράτος». Τα ματωμένα χέρια των Harold Wilson/James Callaghan

 

 

Print Friendly, PDF & Email

2/6/2024

γράφει η Φανούλα Αργυρού*

O Εντιμότατος πρώην δικαστής, Sir Brian Langstaff, ο οποίος διορίστηκε προεδρεύων της έρευνας για το μολυσμένο αίμα στις 8 Φεβρουαρίου 2018. 

«Βόμβα μεγατόνων συγκλονίζει τη Βρετανία μετά το καταπελτικό Πόρισμα πενταετούς Έρευνας που παρουσίασε ο Sir Brian Langstaff  και που αφορούσε στη συγκάλυψη ενός ιατρικού σκανδάλου μετάγγισης μολυσμένου αίματος σε ασθενείς, που συνέβη από τη δεκαετία του 1970 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 3.000 ατόμων και 27 άλλων χιλιάδων να υποφέρουν μέχρι σήμερα. 

Ένα πόρισμα-κόλαφος για το Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) και το πολιτικό σύστημα στη Βρετανία – «αλαζονεία γιατρών, απληστία φαρμακευτικών εταιρειών και ολιγωρία πολιτικών».

Επί είκοσι χρόνια, χιλιάδες άνθρωποι που έπασχαν από αιμορροφιλία ή υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση, μολύνθηκαν από τους ιούς της ηπατίτιδας C και του HIV, από το αίμα που τους μεταγγίστηκε. Οι ασθενείς ανέπτυξαν κίρρωση και θανατηφόρους καρκίνους ύπατος.

ΑΙΜΑ ΑΠΟ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΝΑΡΚΟΜΑΝΕΙΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ 

Λόγω έλλειψης αίματος, το Δημόσιο Σύστημα Υγείας της Βρετανίας, το NHS, στράφηκε σε Αμερικανούς προμηθευτές, οι οποίοι πλήρωναν τους αιμοδότες – μεταξύ αυτών ήταν κρατούμενοι σε φυλακές και μέλη άλλων ομάδων υψηλού κινδύνου (ναρκομανείς). Η Έκθεση για τη «χειρότερη ιατρική καταστροφή» στην ιστορία του NHS καταγράφει μια μακρά λίστα αστοχιών των Αρχών. Το NHS δεν ενημέρωσε παρά μόνο όταν ήταν πολύ αργά τους ασθενείς που μολύνθηκαν, κάποιες φορές έπειτα από χρόνια.

Κρατική Συνωμοσία 

Παράλληλα, οι Αρχές δεν απέσυραν τα προϊόντα αίματος, όταν εκφράστηκαν αμφιβολίες για την ποιότητά τους… ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ, ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ Στο Πόρισμα υπογραμμίζεται πώς «η αλήθεια έχει κρυφτεί εδώ και δεκαετίες» και υπήρχαν στοιχεία για έγγραφα από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας, πρώην Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Ασφάλισης, που «σημαδεύτηκαν» για να καταστραφούν το 1993.

«

Μας πάνε σε πολύ μεγάλο πόλεμο μετά τις εκλογές. Μπλέκουν και την Ελλάδα

 



Μπάιντεν, Σολτς, Μακρόν, Στόλτενμπεργκ, φον ντερ Λάιεν (και ο Μητσοτάκης από πίσω), ίσως η πιο παρακμιακή κουστωδία «ηγετών» της Δύσης στην ιστορία της.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
3 Ιουνίου 2024

Ο Ναπολέων εξεστράτευσε στη Ρωσία και συνετρίβη. Οι δυτικοί (και η αγγλόπληκτη Ελλάδα του Βενιζέλου) επενέβησαν μαζικά στη Ρωσία εναντίον των Μπολσεβίκων (1918-21), ξευτελίστηκαν και είδαν τα ίδια τα στρατεύματά τους να επαναστατούν. Η Γερμανία του Χίτλερ επιτέθηκε στη Ρωσία και συνετρίβη. Τη δόξα αυτών ζήλεψαν κατά τα φαινόμενα οι Μπάιντεν, Σολτς, Μακρόν, Στόλτενμπεργκ, φον ντερ Λάιεν (και ο δικός μας ο Μητσοτάκης από πίσω), ίσως η πιο παρακμιακή κουστωδία «ηγετών» της Δύσης στην ιστορία της. Μόνο που τώρα υπάρχουν πυρηνικά όπλα και ένα σωρό άλλα τεχνολογικά μέσα που δεν υπήρχαν πριν το 1945.

Γι’ αυτό η καινούρια εκστρατεία κινδυνεύει να εξελιχθεί όχι απλά σε Βατερλώ της Δύσης, αλλά σε Βατερλώ της ανθρωπότητας, εφόσον δεν κινητοποιηθεί μαζικά και δυναμικά για να αποτρέψει την καταστροφή της. Εξηγήσαμε σε προηγούμενο άρθρο μας για ποιο λόγο οι τελευταίες αποφάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του ΝΑΤΟ αυξάνουν δραματικά την πιθανότητα παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου γιατί, όπως εξηγήσαμε, ανατρέπουν τις πιο βασικές αρχές της «πυρηνικής σταθερότητας» που εγκαθίδρυσαν στο παρελθόν ΗΠΑ και ΕΣΣΔ.

Αυτό δεν το λέμε εμείς. Ο ίδιος ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών το λέει, ο Τζο Μπάιντεν. Από την αρχή του πολέμου στην Ουκρανία αρνήθηκε να παράσχει όπλα μακρού βεληνεκούς στην Ουκρανία, ικανά να πλήξουν βαθιά το ρωσικό έδαφος, με το επιχείρημα ότι θέλουμε να βοηθήσουμε μεν την Ουκρανία, όχι όμως και να προκαλέσουμε τον «Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο». Το επιχείρημα ότι δεν πρέπει να προκαλέσουμε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν διαρκώς παρόν στις συσκέψεις του Λευκού Οίκου για την πολιτική στην Ουκρανία έως ότου ο Πρόεδρος παρεδόθη στο «κόμμα του Πολέμου» εντός της συλλογικής Δύσης και της αμερικανικής κυβέρνησης. Επομένως ο Μπάιντεν ή δεν ξέρει τι λέει και τι κάνει, κάτι πολύ επικίνδυνο αν οι αποφάσεις αφορούν την ίδια την επιβίωση της ανθρωπότητας, ή ξέρει τι λέει και, για λόγους που ο ίδιος γνωρίζει, επιλέγει να αναλάβει το ρίσκο του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, δηλαδή της καταστροφής της ανθρωπότητας.

Καταλαβαίνω ότι είναι κάπως δύσκολο στον αναγνώστη να πάρει κυριολεκτικά αυτά που γράφω. Παρακολουθώντας κάπως συστηματικά για πολλά χρόνια τα ζητήματα ελέγχου των πυρηνικών εξοπλισμών και των σχέσεων Ανατολής-Δύσης, έχω υπογραμμίσει στην αρθρογραφία μου την πορεία που μας οδήγησε σταδιακά στο σημείο που βρισκόμαστε, περιλαμβανομένων και των κινδύνων από την εγκατάσταση νέων αμερικανικών βάσεων, ιδίως στην Αλεξανδρούπολη, όπου ακόμα και η έκρηξη ενός «μικρού» τακτικού πυρηνικού μπορεί να οδηγήσει σε ραδιενεργό καταστροφή μεγάλο τμήμα της Ελλάδας, λόγω ιδίως των βορειοανατολικών ανέμων που φυσάνε τον περισσότερο καιρό στο Αιγαίο. Δεν μου απήντησε κανείς με επιχειρήματα, με αντιμετώπισαν όμως πάρα πολύ με σκεπτικισμό και επικρίσεις για κάποιου είδους καταστροφολογία. Δεν χαίρομαι γιατί επιβεβαιώθηκα και εξακολουθώ να προσεύχομαι να μην επιβεβαιωθώ περισσότερο.

Δευτέρα 3 Ιουνίου 2024

Γιατί οι πολίτες απαξιώνουν κόμματα-πολιτικούς στην «αναξιοκρατική Δημοκρατία» της Κύπρου…

 

του Σάββα Ιακωβίδη

Ο μεγάλος Γερμανός ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης, Μπέρντολντ Μπρεχτ, σε ένα ποίημά του (1936), έγραψε προφητικά – και για την Κύπρο: «Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι/ είσαστε χαμένοι./ Φίλος σας είναι η αλλαγή/ η αντίφαση είναι σύμμαχός σας./ Από το Τίποτα/ πρέπει κ ά τ ι να κάνετε, μα οι δυνατοί/ πρέπει να γίνουνε τ ί π ο τ α./ Αυτό που έχετε, απαρνηθείτε το και πάρτε/ αυτό που σας αρνιούνται»

Πρόσφατα διάβασα το βιβλίο: «Η νίκη σαν παρηγοριά», του γνωστού Έλληνα συγγραφέα και φιλόσοφου, Στέλιου Ράμφου. Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον Θανάση Λάλα (Portrait Documentaries, τ. 2, Απρίλιος 2012), αναφέρθηκε στην αποστασία του 1964. Επισήμανε πως σημάδεψε ανεξίτηλα την Ελλάδα επειδή, υπογράμμισε, «περάσαμε σε μιαν αναξιοκρατική δημοκρατία. Και από την στιγμή που περάσαμε στην αναξιοκρατική δημοκρατία, η δικτατορία πρώτα και ο λαϊκισμός μετά, απείχαν μόλις λίγα βήματα». Τα γράφουμε αυτά με αφορμή τις ευρωεκλογές και τις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης που θα διεξαχθούν την Κυριακή, 9 Ιουνίου 2024. Έχουν μεγάλη σημασία επειδή, μετά το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή, η Κύπρος που γνωρίζαμε δεν έχει καμία απολύτως σχέση με όσα θλιβερά, καταστροφικά βιώνουμε και παρακολουθούμε σήμερα.

Η τουρκική εισβολή συνέτριψε, εκτός πολλών άλλων, τον ιστό της κυπριακής κοινωνίας. Συνέθλιψε το αξιακό μας σύστημα. Κατερείπωσε όσα πιστεύαμε για την ικανότητα, τη σοβαρότητα, την ποιότητα, την αξιοπιστία, την προβλεπτικότητα, το ήθος, της ηγεσίας μας. Στη συνέχεια, η γρήγορη, ανεξέλεγκτη οικονομική και τουριστική ανάπτυξη προκάλεσαν νέα δεινά διά του χρήματος και της διαφθοράς. Ο πατριωτισμός καταρρακώθηκε από την προδοσία.

Τετάρτη 29 Μαΐου 2024

Ο υπαρκτός κίνδυνος γενοκτονίας στο βόρειο Νταρφούρ και η αδιάφορη στάση της διεθνούς κοινότητας

 


Στο έδαφος του Σουδάν, πέραν των άλλων, διεξάγεται και μία αντιπαράθεση Ρωσίας- Ουκρανίας!

Γιώργος Παπαγιαννόπουλος

 

 Γιώργος Παπαγιαννόπουλος, Αρθρογράφος

Αρχιτέκτων - Συγγραφέας

29/05/2024 08:36 EEST

via Associated Press

Ενώ ο κόσμος είναι επικεντρωμένος σε όσα συμβαίνουν στη Λωρίδα της Γάζας και στην Ουκρανία, ο κίνδυνος γενοκτονίας αυξάνεται καθημερινά στο Νταρφούρ. Πράγματι, η Κενυάτισσα Alice Wairimu Nderitu, ειδική σύμβουλος του γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, για την πρόληψη της γενοκτονίας, σήμανε συναγερμό σε πρόσφατη συνέντευξή της στο BBC : «Αυτό που συμβαίνει στο Νταρφούρ μας κάνει να σκεφτόμαστε ότι μια γενοκτονία θα μπορούσε να συμβεί εκεί, ίσως να έχει ήδη συμβεί».

Η κ.α Alice Wairimu Nderitu ενημέρωσε επίσης το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για τις σφαγές που προκλήθηκαν από την ένοπλη σύγκρουση που λαμβάνει χώρα εδώ και πάνω από 13 μήνες στο Σουδάν:

Τρίτη 28 Μαΐου 2024

Ημέρες Μνήμης – Πόντος, Κύπρος… ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΟ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ – ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΤΕΤΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ

 


 

Print Friendly, PDF & Email

26/5/2024

γράφει η Φανούλα Αργυρού*

Γράφτηκαν πολλά κείμενα αυτές τις μέρες για την Ημέρα Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας, που  διαπράχθηκε από τους Οθωμανούς Τούρκους εθνοκτόνους/γενοκτόνους  του Κεμάλ Ατατούρκ.  Ένα  μικρό αλλά μεγάλης σημασίας κείμενο,  μου τράβηξε ιδιαίτερα την προσοχή. Το παραθέτω αυτούσιο με τους συνδέσμους. 

Δημοσιεύθηκε στις 19 Μαΐου 2024, ημέρα Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας γραμμένο από τον Δρ. Δημήτρη Γκίκα, στα αγγλικά και ελληνικά. 

«Ξέρετε πότε η ιστορία επαναλαμβάνεται; Όταν δεν μαθαίνουμε απ’ αυτήν.

Η γενοκτονία των Ποντίων συνιστά μια από τις πιο ειδεχθείς «πολιτικές» πράξεις στην παγκόσμια ιστορία. Κι όμως, η αυριανή ρητορική για την Ημέρα Μνήμης, να είστε σίγουροι, θα είναι του τύπου «ειρήνη και φιλία των λαών».

Λοιπόν, εγώ ΔΕΝ μπορώ να αισθανθώ “φιλικά αισθήματα” όταν φανατικοί τζιχαντιστές βεβηλώνουν εκκλησίες στα νησιά μας. ΔΕΝ μπορώ να κάνω ειρήνη όταν εξαπολύεται υβριδικός πόλεμος εναντίον της πατρίδας μου από τη γείτονα και μάλιστα με τις ευλογίες της «συμμάχου» Γερμανίας. ΔΕΝ μπορώ να λησμονήσω τίποτα, όσο δεν έχει ειπωθεί ούτε ένα «Συγγνώμη» για τις 350.000 ψυχές που χάθηκαν. ΔΕΝ μπορώ να μιλήσω για “συνεργασία”, όταν η ίδια χώρα που προέβη σε τέτοιες ανήκουστες πράξεις εξακολουθεί να συμπεριφέρεται σαν αφεντικό του υποκόσμου της περιοχής. ΔΕΝ μπορώ να σιωπήσω όταν ακαδημαϊκοί «δάσκαλοι», με ψευδο-επιστημονικές θεωρήσεις και ιδεολογικά προβοκατόρικες μελέτες καλύπτουν μια γενοκτονία και ζητάνε να χαθούν στη λήθη εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, συντασσόμενοι θρασύτατα με τους εγκληματίες.

Πέμπτη 23 Μαΐου 2024

Κύπρος: Μισό Αιώνα υπό την Ομηρία τής ΔΔΟ

 

του Φοίβου Κλόκκαρη*

Μέχρι πότε η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) θα παραμένει εγκλωβισμένη στη λύση ΔΔΟ και ο Ελληνισμός της Κύπρου θα ζει με τον τρόμο τής επανέναρξης των διακοινοτικών συνομιλιών, που θα φέρουν νέα δεινά, αφού οι δύο λύσεις που υπάρχουν στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων τουρκοποιούν την Κύπρο; η υποστηριζόμενη από την ΚΔ λύση ΔΔΟ (συγκαλυμένη μορφή συνομοσπονδίας δύο κρατών) και η υποστηριζόμενη από την Τουρκία λύση δύο κρατών (συνομοσπονδία δύο κρατών).

Η ΔΔΟ, όπως αυτή διαμορφώθηκε με τις δικές μας υποχωρήσεις (συγκλίσεις των συνομιλιών, όσες τουλάχιστον γνωρίζουμε από τίς διαρροές στα ΜΜΕ) έχει τόσα πολλά δυσμενή στοιχεία, που είναι αδύνατον να συγκροτήσει ένα κανονικό δημοκρατικό κράτος. Μερικά από αυτά είναι:

1.      Καταλύει την ΚΔ και νομιμοποιεί την διχοτόμηση,  και τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε η Τουρκία στη Κύπρο με την στρατιωτική εισβολή το 1974 και τη συνεχιζόμενη κατοχή.

2.      Παραβιάζει τις αρχές της ενότητας του κράτους και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (εκλέγειν-εκλέγεσθαι, ατομικής ιδιοκτησίας, ελεύθερης εγκατάστασης) με την επιβολή εδαφικών ζωνών με εγγυημένες πλειοψηφίες κατοίκων και περιουσιών.

3.      Παραβιάζει την αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων με το δικαίωμα ΒΕΤΟ στους Τουρκοκύπριους (ΤΚ). Το κράτος θα αδυνατεί να λαμβάνει αποφάσεις και θα χρειάζεται χρονοβόρους και αντιδημοκρατικούς μηχανισμούς επίλυσης αδιεξόδων.

4.      Παραβιάζει τις αρχές της απλότητας, λειτουργικότητας και οικονομικής βιωσιμότητας με την συγκρότηση πολύπλοκου, διχοτομικού και δυσλειτουργικού κράτους, με διαρχία αξιωματούχων.

5.      Παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας των πολιτών και του κράτους, με την στέρηση του δικαιώματος να έχει ένοπλες δυνάμεις (παραβίαση του δικαιώματος της αυτοάμυνας, που κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των ΗΕ) απαραίτητες για την άσκηση της κυριαρχίας του.

6.     

Τρίτη 21 Μαΐου 2024

Επιβεβαιώνονται τα πάντα για την εγκληματική Τουρκία

 

της Φανούλας Αργυρού

ΗΤουρκία είναι το κέντρο προετοιμασίας των παρανόμων, αποκάλυψε έρευνα του Μπι Μπι Σι (BBC). Αυτή η είδηση έπρεπε να κυκλοφορήσει με κεφαλαία γράμματα σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι μόνο. Έπρεπε να ήταν η κύρια συζήτηση σε όλες τις δημόσιες αναφορές στο Ηνωμένο Βασίλειο και όχι μόνο. Στην προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η παράνομη λεγόμενη μετανάστευση.

Και, όμως, η σημαντική αυτή είδηση πνίγηκε στη λεπτομέρεια στο δημοσιογραφικό ρεπορτάζ του Μπι Μπι Σι.

Καθώς η βρετανική κυβέρνηση ξόδεψε και ξοδεύει εκατομμύρια, δισεκατομμύρια λίρες του Δημοσίου για ν’ αντιμετωπίσει την κρίση, να σταματήσει την άφιξη «μικρών βαρκών» από τη Γαλλία προς τις ακτές του Ηνωμένου Βασιλείου, με το «σχέδιο Ρουάντα», να στέλνει τους παράνομους στην Ρουάντα που ενέκρινε το Βρετανικό Κοινοβούλιο, η αρχή του νήματος βρέθηκε και επιβεβαιώθηκε ότι είναι η ΤΟΥΡΚΙΑ! Και όμως…

Το ειδησεογραφικό του Μπι Μπι Σι με τίτλο «Πώς βρήκαμε τον πιο καταζητούμενο διακινητή μεταναστών της Ευρώπης», 10.5.2024, υπογραμμένο από τη δημοσιογράφο Sue Mitchell και βοηθό τον εθελοντή Rob Laurie (με επιπρόσθετη αναφορά από τον Ben Milne), αποκάλυψε ότι το κέντρο της παρανομίας είναι η ΤΟΥΡΚΙΑ. Ο εγκέφαλος, με το ψευδώνυμο «Σκορπιός», έχει τα «κεντρικά του γραφεία» στην ΤΟΥΡΚΙΑ.

Σε ελεύθερη μετάφραση τα κυριότερα σημεία της έρευνας έχουν ως ακολούθως:

Η έρευνα ξεκίνησε για εντοπισμό του πλέον καταζητούμενου ανθρωπο-διακινητή. Το όνομά του Barzan Majeed, καταζητούμενος από αστυνομικές δυνάμεις σε διάφορες χώρες, περιλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου. Όταν τελικά τον βρήκαν, τους είπε «δεν γνωρίζει πόσους έχει μεταφέρει από τη Μάγχη (στο ΗΒ), μπορεί χίλιους, 10.000, δεν τους μέτρησε», τους είπε.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ ΑΔΕΡΦΙΑ.jpg
Στη φωτογραφία ο «Σκορπιός» μαζί με τα αδέλφια του, τα πρόσωπα των οποίων είναι καλυμμένα. Τόπος και χρόνος παραμένουν άγνωστοι (Φωτό BBC).

Η δημοσιογράφος μαζί με τον εθελοντή, ο οποίος είναι πρώην στρατιώτης που δουλεύει με πρόσφυγες, ξεκίνησαν για την αναζήτησή του με το όνομα «Σκορπιός».

Δευτέρα 20 Μαΐου 2024

Να μιλάτε με τον Ερντογάν, κ. Μητσοτάκη, αλλά πάντα με το δάκτυλο στη σκανδάλη! Μόνον έτσι σας σέβεται!

 

του Σάββα Ιακωβίδη

Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κυριάκος Μητσοτάκης, εναβρύνεται με «διαύλους επικοινωνίας», «ήρεμα νερά» και μηδενικές σχεδόν παραβιάσεις στο Αιγαίο από τους Τούρκους. Ταυτόχρονα, όμως, εισπράττει ηχηρές καρπαζιές από τον Ερντογάν, τον Πρωθυπουργό της Αλβανίας, Ράμα και τη νέα Πρωθυπουργό των Σκοπίων. Ο Αλβανός ηγέτης καθύβρισε τους Έλληνες μέσα στο σπίτι τους. Η Σκοπιανή Πρωθυπουργός παραβίασε τη Συμφωνία των Πρεσπών και μίλησε για «Μακεδονία». Και ο Ερντογάν προκάλεσε με αναφορά σε «τουρκική μειονότητα» της Δυτ. Θράκης. Pacta sunt servanda (οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται), αλλά ούτε ο Τούρκος Πρόεδρος ούτε ο Αλβανός Πρωθυπουργός ούτε η Πρωθυπουργός των Σκοπίων τηρούν τα συμφωνηθέντα. Η Ελλάδα δίνει την εικόνα κράτους που, αντί να αντιδρά με δύναμη, αποφασιστικότητα και αξιοπιστία έναντι κακών γειτόνων, ανέχεται να τρώει καρπαζιές.

Η επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Τουρκία (13.5.2024) μονοπώλησε το ενδιαφέρον. Είχαν προηγηθεί οι γνωστές απειλές της Τουρκίας κατά της Ελλάδος. Κατά τη διάρκεια της Συνόδου της ΕΕ στην Πράγα (Οκτώβριος 2022), ο Ερντογάν αμφισβήτησε για πολλοστή φορά την κυριαρχία των ελληνικών νησιών. Όπως αποκάλυψαν οι «New York Times» (17/10/2022), ο Τούρκος Πρόεδρος διατύπωσε τη γνωστή απειλή: «Μπορεί να έρθουμε ξαφνικά ένα βράδυ». Όταν δημοσιογράφος τον ρώτησε εάν αυτό σήμαινε ότι θα επιτεθεί στην Ελλάδα, του απάντησε: «Το θέμα το κατάλαβες καλά». Σε απάντηση των υλακών Ερντογάν, ο Έλληνας Πρωθυπουργός, μιλώντας στην Τανάγρα (24/1/2023), προειδοποίησε: «Όσοι διαλαλούν ότι ίσως έρθουν μια νύχτα ξαφνικά, να ξέρουν πως μπορεί να ξυπνήσουν μια νύχτα και να προσγειωθούν στη σκληρή πραγματικότητα. Κάθε γιουρούσι τους μπορεί να γίνει άτακτη υποχώρηση, μπροστά στο τρίγωνο του διεθνούς δικαίου, τον ακμαίων Ενόπλων Δυνάμεων και των ισχυρών συμμαχιών μας».

Πέμπτη 16 Μαΐου 2024

Απόπειρα κατά Φίτσο: Μεγάλος κίνδυνος για δημοκρατία και ειρήνη στην Ευρώπη


Ποιος θα μπορούσε να περιμένει να ωφεληθεί από μια τέτοια δολοφονία, χωρίς φυσικά αυτό να συνεπάγεται αυτόματα ότι είναι και ο ηθικός αυτουργός του εγκλήματος;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
16 Μαΐου 2024

Η απόπειρα δολοφονίας του αριστερού και επικριτή της δυτικής πολιτικής στην Ουκρανία πρωθυπουργού της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίτσο συνιστά ένα πολύ ανησυχητικό σημάδι για το μέλλον της δημοκρατίας και της ειρήνης στην Ευρώπη. Συμπίπτει επίσης με τις όλο και σαφέστερες εκδηλώσεις της πρόθεσης ισχυρών δυτικών κύκλων να κλιμακώσουν τον πόλεμο στην Ουκρανία και την επέμβαση της Δύσης σε αυτόν. Η Σλοβακία, εκτός του ότι είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., είναι, μαζί με την Ουγγαρία, χώρα-κλειδί για την παροχή οπλισμού και τη επιχειρησιακή στήριξη της Ουκρανίας.


Είδαμε πρόσφατα την παροχή στο Κίεβο όπλων που μπορούν να πλήξουν βαθιά στο ρωσικό έδαφος, τις δηλώσεις Μακρόν περί αποστολής γαλλικού στρατού στην Ουκρανία, τις δηλώσεις του Πολωνού υπουργού Εξωτερικών ότι δεν υπάρχει διπλωματική λύση στο ουκρανικό μεταξύ πολλών άλλων. Αυτά συνιστούν αντικειμενικά πολιτική προετοιμασίας παγκοσμίου πολέμου, είτε το συνειδητοποιούν αυτοί που την εκτελούν, είτε όχι, και μια τέτοια πολιτική προϋποθέτει βέβαια την «εκκαθάριση» της Δύσης από κάθε «διαφωνούντα», όπως και τη βίαιη καταστολή των διαμαρτυρομένων. Η πολιτική αυτή σημειωτέον περιέλαβε μέχρι τώρα και μεγάλης κλίμακας προβοκάτσιες και τρομοκρατικές επιχειρήσεις, όπως η ανατίναξη του αγωγού Nord Stream, οι επιθέσεις στο πυρηνικό εργοστάσιο της Ζαπαρίζιε και δολοφονίες ή απόπειρες δολοφονίας Ρώσων δημοσιογράφων και πολιτικών στο εσωτερικό της Ρωσίας.

Ένδειξη ανεξαρτησίας από κομματικά δεσμά...

 του Λεωνίδα Κουμάκη

Σωστό, αναγκαίο και εθνικά ωφέλιμο είναι να καυτηριάζουμε τα (κατά την γνώμη μας) σφάλματα της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας ακόμα και όταν απολαμβάνει σημαντική αποδοχή από το εκλογικό σώμα. Αποτελεί όμως και αναγκαία ένδειξη ανεξαρτησίας από κομματικά δεσμά, η αναφορά των όποιων (κατά την γνώμη μας) θετικών ενεργειών της πολιτικής εξουσίας σε εθνικά θέματα.

Θα εστιάσω στο τελευταίο, από την παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού στην Άγκυρα, στην αναφορά που έκανε για τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης κατά την κοινή συνέντευξη τύπου με τον "Απατεώνα Δικτάτορα" της Τουρκίας, λέγοντας επί λέξη: "... θα ήταν ευχής έργο αν την ίδια άνθηση (εννοεί της μουσουλμανικής μειονότητας στην Ελλάδα) γνωρίσει και ο διαρκώς συρρικνωμένος ελληνικός πληθυσμός στην Τουρκία..." . Προσωπικά, εύχομαι ολόψυχα στην επόμενη συνέντευξη τύπου που θα δώσει στην Τουρκία Έλληνας πρωθυπουργός, να συμπληρώσει και αριθμούς, δηλαδή "... θα ήταν ευχής έργο αν την ίδια άνθηση που έχει η μουσουλμανική μειονότητα στην Ελλάδα η οποία από 80.000 που ήταν το 1923 σήμερα ξεπέρασε τις 120.000, να γνώριζε και ο διαρκώς συρρικνωμένος ελληνικός πληθυσμός στην Τουρκία ο οποίος από 120.000 που ήταν το 1923 κατέληξε στις μέρες μας σε λίγες μόλις χιλιάδες που μετριούνται στα δάκτυλα του ενός μόνο χεριού, λόγω των διαχρονικών πολιτικών του τουρκικού κράτους ..." .

Τετάρτη 8 Μαΐου 2024

Μισός Αιώνας χωρίς Στρατηγική για την Ασφάλεια

 



 

τού Φοίβου Κλόκκαρη*

 

Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από την βάρβαρη τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 και τήν κατοχή του βορείου τμήματός της, το οποίο σήμερα παρουσιάζει μια εφιαλτική εικόνα Τουρκοποίησης/ ισλαμοποίησης.Το κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) και οι ελεύθερες περιοχές, τελούν υπό την διαρκή απειλή ισχυρών τουρκικών δυνάμεων κατοχής (ΤΔΚ) και υπό διαρκή δημογραφική αλλοίωση από μουσουλμάνους μετανάστες, που προωθεί συστηματικά, η Τουρκία μέσω τής γραμμής καταπαύσεως τού πυρός(ΓΚΠ) ,αλλά και από μαζικές μεταναστευτικές ροές κυρίως Σύρων μέσω θαλάσσης.

 

Με τον όρο Εθνική Ασφάλεια  εννοούμε την απαίτηση να διατηρηθεί η επιβίωση τού κράτους με τη χρήση τής εθνικής ισχύος του.Όλες οι σοβαρές χώρεςσυντάσουν Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας ( ΣΕΑ)(NationalSecurityStrategy,NSS), η οποία αποτελεί το σημαντικότερο θεσμικό κείμενο για την εθνική ασφάλεια τούκράτους.Παρά την παρέλευση μισού αιώνα από την Τουρκική εισβολή και την συνεχιζόμενη κατοχή του βορείου τμήματος τής Κύπρου, η ΚΔ εξακολουθεί να στερείται αδικαιολόγητα αυτού του θεσμικού κειμένου.Η ΣΕΑπροσδιορίζει τον βέλτιστο τρόπο (σχέδιο) διαχείρισης των μέσων (εθνική ισχύς)προς επίτευξη επιδιωκόμενου στόχου (εθνικός σκοπός) .Η ΣΕΑείναιουσιαστικά η πολιτική εν δράσει, για νάαντιμετωπισθούν οι απειλές κατά της ασφάλειας του κράτους,  να προστατευθούν τα εθνικά του συμφέροντα και να προωθηθούν οι εθνικές του επιδιώξεις.

 

Είναι θετικό βήμα ότι μετά από μισό αιώνα κατοχής, η παρούσα κυβέρνηση τής ΚΔ συγκρότησε Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΣΥΜΒΕΑ,)(nationalsecuritycouncil,NSC)

Τρίτη 30 Απριλίου 2024

Βρετανικές Βάσεις, κυριαρχία, πυρηνικά και… Αστυπάλαια!

 

της Φανούλας Αργυρού

Αποικιακά κατάλοιπα και η


καλή θέληση των Κυπρίων

Χάρτης Βάσεως Ακρωτηρίου.

Προσέξαμε ένα δημοσίευμα της αθηναϊκής «Εστίας», 16.4.2024, Ευθ. Π. Πέτρου, «Ελλάς και Κύπρος στην οριογραμμή των συγκρούσεων», το οποίο ξεφεύγει σε διάφορα σημεία της πραγματικότητας, όταν έγραψε:

«Στήν Κύπρο τά πράγματα εἶναι πολύ διαφορετικά. Οἱ βρεταννικές ἐγκαταστάσεις δέν εἶναι βάσεις, ἀλλά ἐδάφη ὑπό βρεταννική κυριαρχία (British Sovereign Areas – BSA). Ἡ νομική διαμόρφωσις τοῦ καθεστῶτος τους εἶχε προηγηθεῖ τῆς ἀνακηρύξεως τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας τήν 1η Ὀκτωβρίου τοῦ 1960. Ἐπίσης, οἱ ἐγκαταστάσεις αὐτές διατηροῦν, σέ συνεργασία βεβαίως μέ τίς κυπριακές ἀρχές, τόν ἔλεγχο τοῦ ἐναερίου χώρου τῆς Κύπρου καί τοῦ FIR Λευκωσίας. Ἡ δυνατότης παρεμβάσεως τῆς κυπριακῆς κυβερνήσεως στά τεκταινόμενα ἐντός τῶν βρεταννικῶν ἐγκαταστάσεων εἶναι πρακτικῶς μηδενικές. Ὅταν δηλαδή ἀπογειώθηκαν τά βρεταννικά μαχητικά γιά νά συνδράμουν τήν ἀεράμυνα τοῦ Ἰσραήλ, δέν εἶχαν ὑποχρέωση κἄν νά ἐνημερώσουν τήν κυπριακή κυβέρνηση, ἡ ὁποία μέ τήν σειρά της, ἐπ’ οὐδενί, θά μποροῦσε νά ἀποτρέψει τήν ἐμπλοκή στίς ἐπιχειρήσεις…».

Στο πιο πάνω είναι ανάγκη να επισημάνουμε ότι,

1) Η Κυπριακή Δημοκρατία ανακηρύχθηκε στις 16 Αυγούστου 1960 και όχι την 1η Οκτωβρίου 1960. Η τελευταία ημερομηνία επιλέχθηκε απλά ως ημέρα εορτασμού για διάφορους λόγους.

2) Οι βρετανικές «εγκαταστάσεις» είναι στις Βρετανικές Βάσεις, οι οποίες δεν έχουν βρετανική κυριαρχία αλλά παρέμειναν αποικιακά κατάλοιπα.

Δευτέρα 29 Απριλίου 2024

Πρόεδρε-κομματάρχες, τώρα θα βροντοφωνάξουμε ΟΧΙ στην τουρκοδιζωνική σας! Δεν θα τουρκέψουμε!

 

του Σάββα Ιακωβίδη

Ο Ν. Χριστοδουλίδης, γνήσιος πολιτικός κλώνος του Αναστασιάδη, επιμένει να εκλιπαρεί τον Τούρκο για συνομιλίες διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, που του βροντοφωνάζει ότι απαιτεί όλη την Κύπρο και όχι απλώς δύο κράτη. Να το καταλάβουν, Πρόεδρος και κομματάρχες: Οι Έλληνες θα πούμε ξανά ένα βροντερό ΟΧΙ στην τουρκοδιζωνική τους! ΟΧΙ στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας! ΟΧΙ, δεν θα τουρκέψουμε! ΟΧΙ, δεν θα βάλουμε φέσι!

Την Τετάρτη, 24 Απριλίου 2024, συμπληρώθηκαν 20 ακριβώς χρόνια από το ιστορικό και σωτήριο ΟΧΙ του κυπριακού Ελληνισμού στο τερατούργημα Ανάν. Όπως είπε, παραφράζοντάς τον, και ο μέγας ποιητής μας, Καβάφης, οι Έλληνες της Κύπρου βρέθηκαν στις 24 Απριλίου 2004 μπροστά σε ένα μεγάλο «ναι» και σε ένα μεγάλο «όχι». Ή θα νομιμοποιούσαν, διά της υπογραφής των, τη μετατροπή της Κύπρου σε ένα απεχθές και επαχθές τουρκικό προτεκτοράτο με προοπτική οριστικής κατάποσής του από τον Αττίλα. Ή θα βροντοφώναζαν ένα μεγάλο και ισχυρό ΟΧΙ στα τουρκικά και ξένα σχέδια για την παράδοση της Κύπρου αύτανδρης σε μια νέα τουρκοκρατία. Θα παραθέσω μερικές προσωπικές μαρτυρίες από εκείνη τη δύσκολη, τραγική και εφιαλτική εποχή.

Μετά την υποβολή του πρώτου σχεδίου Ανάν, στις 11/11/2002, η «Σημερινή», της οποίας ήμουνα αρχισυντάκτης, το Ράδιο Πρώτο και η τηλεόραση ΣΙΓΜΑ, με επικεφαλής τον διευθυντή του Συγκροτήματος ΔΙΑΣ, Κώστα Ν. Χατζηκωστή, απορρίψαμε το σχέδιο. Με καθημερινή αρθρογραφική και αναλυτική τεκμηρίωση, εξηγούσαμε προς την ηγεσία του τόπου και προς τους πολίτες γιατί αυτό το ανοσιούργημα έπρεπε να απορριφθεί. Είχαμε ν’ αντιπαραταχθούμε προς τους θιασώτες του «ναι», με επικεφαλής τον τότε πρόεδρο του ΔΗΣΥ, Ν. Αναστασιάδη, προς τον Δ. Χριστόφια, ΓΓ του ΑΚΕΛ και την ηγεσία του και άλλους υποστηρικτές του σχεδίου. Ο Ν. Αναστασιάδης, ο Γ. Κασουλίδης, ο Αβ. Νεοφύτου ήταν οι πιο ένθερμοι προαγωγοί του σχεδίου, με εκφοβισμούς, απειλές και προειδοποιήσεις ότι θα μας επιβάλουν το σχέδιο, ότι θα επέλθει Μικρασιατική Καταστροφή αν δεν το δεχτούμε (Κασουλίδης). Και ότι ο Γλ. Κληρίδης, ορκιζόμενος στο ιερό Ευαγγέλιο, προτιμούσε να πεθάνει παρά να δει απόρριψή του.

Στις 23 Μαρτίου 2004 πραγματοποιήθηκε η Διάσκεψη του Μπούργκενστοκ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα που είδαμε όλοι στους τηλεοπτικούς δέκτες μας: Προσήλθε πρώτα ο Ερντογάν, ευθυτενής, υψαύχην, με σουλτανικό ύφος υπερφίαλου νικητή, αφού είχαν γίνει δεκτές οι 11 αξιώσεις Ζιγιάλ. Μετά ακολούθησαν ο πρόεδρος Παπαδόπουλος και ο Έλληνας Πρωθυπουργός, Κ. Καραμανλής, κατηφείς, περιδεείς, με σκυμμένο το κεφάλι. Εκείνη τη στιγμή, συγκρίνοντας τις εικόνες των δύο αντιπροσωπιών, είπα μέσα μου: «Τετέλεσται, την βάψαμε, τέλειωσε το παιχνίδι, χάνεται η Κύπρος». Ο Τάσσος απέρριψε εισήγηση του Ανάν για προσυμφωνία και οι συνομιλίες κατέρρευσαν. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο, αντιμετώπισε σκληρή κριτική από τον ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ, καθώς και από το εξωτερικό και την Ελλάδα. Στις 7 Απριλίου 2004, ο Τάσσος θα απευθυνόταν προς τον κυπριακό λαό με διάγγελμα. Παραμονές του διαγγέλματος, ο διευθυντής της «Σημερινής», Κ.Ν. Χατζηκωστής, βρισκόταν στο Άγιον Όρος με τον ιδιοκτήτη του «Φιλελευθέρου», Νίκο Παττίχη και τον τότε Υπουργό Παιδείας, Πεύκιο Γεωργιάδη.

Πέμπτη 25 Απριλίου 2024

Μισός Αιώνας Βάρβαρης Τουρκικής Κατοχής στήν Κύπρο -- οι στρατηγικές επιδιώξεις τής Τουρκίας

 

τού Φοίβου Κλόκκαρη*

 

Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στη Κύπρο το 1974 και την κατοχή του βορείου τμήματος της.Η επεκτατική στρατηγικήτης Τουρκίας για την Κύπροπηγάζει από τον εθνικό όρκο της τουρκικής εθνοσυνέλευσης το 1920, περί ανασύστασης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και ανάκτησης απωλεσθέντων εδαφών μεταξύ των οποίων και η Κύπρος. Συντάχθηκε την δεκαετία τού 1950 από την Τουρκική κυβέρνηση Μεντερές, με την συνδρομή της Βρετανίας, προς αποτροπή της ΕΝΩΣΗΣ της Κύπρου με την Ελλάδα, που αξίωσε ο Κυπριακός Ελληνισμός με δημοψήφισμα το 1950 και με τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα 1955-59.

Η Τουρκική Στρατηγική περιλαμβάνεται :

-        Στις Εκθέσεις ΝιχάτΕρίμ 1956 και

-        Στο Σχέδιο επανάκτησης Κύπρου 1957 του Γραφείου Ειδικού πολέμου του Γενικού Επιτελείου Στρατού τής Τουρκίας.

Ο ΝιχάτΕρίμ, ήταν συνταγματολόγος, σύμβουλος τού Πρωθυπουργού Μεντερές. Μετέπειτα διετέλεσε και πρωθυπουργός της Τουρκίας.

Βασικά στοιχεία της τουρκικής στρατηγικής :

Σκοπός: Επανάκτηση της Κύπρου, με το επιχείρημα ότι υπήρξε τμήμα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας επί 350 χρόνια. Ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας ΦατίνΖορλού στη Τριμερή Διάσκεψη του Λονδίνου το 1955, αναφέρθηκε στην Κύπρο ως “NotreTerre” «Δική μας Γη» και ότι δεν έπρεπε να ελέγχεται από την Ελλαδα για «στρατηγικούς λόγους ασφαλείας τής Τουρκίας>>,<<να μην κλείσει η αλυσίδα των Ελληνικών νησιών που περικυκλώνουν την Τουρκία από δυσμάς και νότου>>

Τρόπος : Διχοτόμηση της Κύπρου και αυτοδιάθεση των Τουρκοκυπρίων (ΤΚ) και Ελληνοκυπρίων (ΕΚ), αφού προηγουμένως μετακινηθεί ο Ελληνικός πληθυσμός σε ξεχωριστή εδαφική περιοχή.

Τετάρτη 24 Απριλίου 2024

Οι «Σπαρτιάτες» και τα επικίνδυνα παιχνίδια με τη δημοκρατία

 


Δεν αφήνουμε καλύτερα τα ανέκδοτα και να ασχοληθούμε με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας, όσο έχει απομείνει κάτι από δαύτη;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
23 Απριλίου 2024

Εγώ δεν έχω, ούτε μπορώ να έχω καμιά σχέση με τις ιδέες των Σπαρτιατών και αμφιβάλλω μάλιστα και αν έχουν κάποιες κάπως συγκροτημένες ιδέες. Η κατηγορία όμως εναντίον τους ότι εξαπάτησαν τους ψηφοφόρους είναι απλώς γελοία. Αυτό ακριβώς κάνουν συστηματικά οι βουλευτές όλων των κομμάτων και αν την παίρναμε στα σοβαρά θα έπρεπε να ακυρώσουμε όλων την εκλογή.

Η ιδέα να ακυρώσει η δικαιοσύνη την εκλογή τους και να διαμοιραστούν οι έδρες τους σε άλλα κόμματα, αδιαφορώντας εντελώς για τη θέληση των ψηφοφόρων που ψήφισαν Σπαρτιάτες, όχι γιατί τους ξεγέλασε κάποιος, αλλά ακριβώς γιατί κατάλαβαν ποιοι είναι, μου φαίνεται και εντελώς εξωφρενική και πολύ επικίνδυνη.

Είναι άλλωστε που είναι εξαιρετικά καλπονοθευτικό το εκλογικό σύστημα, το μόνο που μας λείπει είναι να μοιράζουμε εκ των υστέρων κατανομές εδρών που ήδη κρίθηκαν και άρα αριθμούς εδρών που μπορεί να έχουν αποφασιστική σημασία στις ψηφοφορίες, αλλά και στην εμπιστοσύνη προς την κυβέρνηση.

Και καλό θα είναι να τα προσέξουν αυτά όσοι βιάζονται να συνδράμουν δήθεν «αντιφασιστικούς» αγώνες της πυρκαγιάς. Πόσο αντιφασιστική είναι άραγε η Νέα Δημοκρατία, ο Πρόεδρος της οποίας μίλησε με τα χειρότερα λόγια για το ΕΑΜ, τη μεγαλύτερη, συγκριτικά με το μέγεθος της χώρας, αντιφασιστική οργάνωση σε όλη την υπό τον Χίτλερ Ευρώπη; Πόσο αντιφασίστες είναι όσοι καλούν τους Ουκρανούς Ναζί του Αζόφ να μιλήσουν στην ελληνική Βουλή; Πόσο αντιφασίστες είναι όσοι κλείνουν τα μάτια στις καθαρά φασιστικές μεθόδους του Ισραήλ και τις δικαιολογούν μάλιστα ως «δικαίωμα στην αυτοάμυνα»; Δεν αφήνουμε καλύτερα τα ανέκδοτα και να ασχοληθούμε με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας, όσο έχει απομείνει κάτι από δαύτη;

24 Απριλίου: Μια πολύ σημαντική ημέρα μνήμης

 

 

 

του Λεωνίδα Κουμάκη*

 

Η εικοστή τετάρτη Απριλίου σηματοδοτεί δύο ιστορικά γεγονότα τεράστιας σημασίας που αφορούν όχι μόνο τους Αρμενίους, τους Κυπρίους ή τους Έλληνες, αλλά ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο.

 

Το πρώτο αφορά την καθιέρωση της 24ης Απριλίου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Ως «Γενοκτονία των Αρμενίων» ή και «Ολοκαύτωμα των Αρμενίων» αναφέρονται τα γεγονότα εξόντωσης Αρμενίων πολιτών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι σφαγές Αρμενίων άρχισαν επί Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ (1894-1896), με τον αριθμό των νεκρών να εκτιμάται μεταξύ 80 και 300 χιλιάδων και συνεχίστηκαν με πρωτοφανή βιαιότητα από το κίνημα των Νεότουρκων (1908-1918) και την σφαγή 1.500.000 συνολικά Αρμενίων.

 

Ως έναρξη της Γενοκτονίας των Αρμενίων συμβολικά θεωρείται η 24η Απριλίου του 1915 διότι την ημέρα εκείνη, ολόκληρη η ηγεσία της αρμενικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης φυλακίστηκε και εκατοντάδες Αρμένιοι απαγχονίστηκαν από το κίνημα των Νεότουρκων - ένας από τους βασικούς συντελεστές του κινήματος ήταν και ο Μουσταφά Κεμάλ ο οποίος από το 1907 υπηρετούσε στο Τρίτο Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη και ο οποίος αργότερα ονομάστηκε ο «πατέρας των Τούρκων», δηλαδή Ατατούρκ.

 

Όπως είναι γνωστό, η Τουρκία αρνείται πεισματικά την ύπαρξη Γενοκτονίας και ισχυρίζεται ότι οι Αρμένιοι απλώς εκτοπίστηκαν. Παρ΄όλα αυτά, τουρκικές πηγές αποδέχονται πως ο αριθμός των νεκρών Αρμενίων ήταν μεταξύ 600.000 και 800.000 ανθρώπων, αλλά οι πιο έγκυρες Δυτικές και Αρμενικές πηγές ανεβάζουν τον αριθμό των σφαγιασθέντων από τους Τούρκους στους 1.500.000 ανθρώπους.

 

Το φρικτό έγκλημα της Γενοκτονίας όχι μόνο 1,5 εκ. Αρμενίων, αλλά και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της καταρρέουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης, Ασσυρίων κ.α. είναι πλέον ιστορικά αποδεδειγμένο.  

 

Η πρώτη εκδήλωση στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Αρμενίων έγινε από μια ομάδα επιζώντων της Γενοκτονίας στην αρμενική εκκλησία της Αγίας Τριάδας της Κωνσταντινούπολης το έτος 1919. Πολλές σημαντικές  προσωπικότητες της Αρμενικής κοινότητας συμμετείχαν στην εκδήλωση και έκτοτε η ημερομηνία αυτή έγινε Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων.

 

Δευτέρα 22 Απριλίου 2024

Eνημέρωση για την έκδοση του τριπλού τεύχους των «Τετραδίων 85-87»

 

 αφιερωμένου στα 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974

 

Αγαπητές φίλες και φίλοι,

   Όταν μέσα του 2022 κάναμε τις πρώτες συζητήσεις με την Σ.Ε. των «Τετραδίων» για την προετοιμασία του τεύχους με αφορμή τα 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, αυτό που δέσποζε στην σκέψη μας είναι ότι θα έπρεπε να καταβάλουμε όλες τις προσπάθειες για την έκδοση ενός αφιερώματος που θα στέκονταν με προσήλωση και σεβασμό στο τραγικό γεγονός, ένα αφιέρωμα στο οποίο δεν θα είχε θέση η ιδεολογική χρήση της ιστορίας, αλλά που η παρουσίαση του Κυπριακού θα γινόταν στο πεδίο των πραγματικών του διαστάσεων, δηλαδή αυτού του υπ’ αρ. 1 εθνικού μας ζητήματος.

   Δύο και πλέον χρόνια κράτησε η περιπέτεια αυτή και τολμώ να πω, με όλο τον κίνδυνο να σας προκαταλάβω, ότι για τα μέλη των Επιτροπών Στήριξης σε Αθήνα, Λευκωσία και Λονδίνο και εμένα στον ρόλο και του γενικού συντονιστή, η Ιθάκη δεν μας έδωσε μόνον το ωραίο ταξίδι, αλλά και το συμπέρασμα ότι δεν την βρήκαμε διόλου φτωχική.

   Έχοντας πλέον, τυπωμένο ανά χείρας, το πλουσιότερο σε ύλη 464 σελίδες) και συνεργάτες (30), τεύχος μας, θέλουμε, χωρίς λόγια περιττά, να επισημάνουμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα.

   Πρώτον γιατί τα σχεδιασθέντα και συμφωνηθέντα επετεύχθησαν πλήρως και στον καθορισμένο χρόνο, γεγονός ασύνηθες στα καθ’ ημάς στην Ιερουσαλήμ.

   Δεύτερον, γιατί στο εγχείρημα αυτό ανταποκρίθηκαν, πλην κυριολεκτικά ελαχίστων, όλοι οι προσκληθέντες, με κείμενα κριτικού στοχασμού που –κατά την γνώμη μας- φωτίζουν με επάρκεια και σε ικανοποιητικό βαθμό, πλείστες όσες πλευρές του Κυπριακού και δη από ποικίλες και διαφορετικές πτυχές, γεγονός που δίνει την δυνατότητα για μια σφαιρικότερη αποτίμηση της δεύτερης, μετά την Μικρασιατική, μείζονος Εθνικής Καταστροφής.

   Τρίτον γιατί η συμμετοχή στο παρόν εγχείρημα, η συγκέντρωση δυνάμεων και πυρός, δείχνει, χωρίς όμως αυταπάτες, ότι «ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει» και πολλά θα κριθούν από την περαιτέρω ενίσχυση αυτού που θα  μπορέσουμε να θεωρήσουμε ως σοβαρή επιστημονική και συνεκτική πολιτισμική εθνικό-λαϊκή παρέμβαση/αντίσταση απέναντι στον επελαύνοντα και υπερκχυλίζοντα τον δημόσιο βίο ιστορικό και πολιτικό αναθεωρητισμό και την εν γένει woke κουλτούρα.

   Για να το πούμε διαφορετικά. Καμιά ήττα δεν είναι οριστική, στον βαθμό που ο ηττημένος κάνει την δουλειά του.

   Στο αφιέρωμα συμμετέχουν οι: Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας

Νίκος Χριστοδουλίδης, Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου Γεώργιος, Αλεξάνδρου Χαράλαμπος, Αλευρομάγειρος Δημήτρης, Αξελός Λουκάς, Αργυρού Φανούλα, Βάσσης Λαοκράτης, Βενιζέλος Κώστας, Γεωργής Γιώργος, Γρίβας Κωνσταντίνος, Ευρυβιάδης Μάριος, Ήφαιστος Παναγιώτης, Κέντας Γιώργος, Κλόκκαρης Φοίβος, Κοντογιώργης Γιώργος, Κυριακίδης Κλέαρχος, Κωνσταντινίδης Στέφανος, Λυγερός Σταύρος, Μαλκίδης Θεοφάνης, Mallinson William, Μαυρής Γιάννης, Μαυρίδης Κώστας, Νεάρχου Περικλής, Ξυπολιά Ήλια, Παπαπολυβίου Πέτρος, Ρινάλντι Ρούντι, Συρίγος Άγγελος, Τασούλας Αργύριος, Φιακάς Ευάγγελος και Φούσκας Βασίλης, τους οποίους τα «Τετράδια» ευχαριστούν όχι μόνο για την συμμετοχή τους, αλλά και το πνεύμα συνεργασίας και την συμβολή τους στο να συμπυκνώσουν την όλη τους επιχειρηματολογία σε λόγο τεκμηριωμένο, πυκνό και λειτουργικό.

  

Κυριακή 21 Απριλίου 2024

Ευρωπαϊκές εκλογές. Με το βλέμμα προς το Κοινό των Λαών της Ευρώπης

 


 

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com

 

Οι Ευρωπαίοι απογοητευμένοι, από τις τοπικές, εθνικές ηγεσίες μας, και κύρια από την κατώτερη όλων των περιστάσεων ευρωενωσιακή ηγεσία μας, καλούμαστε και πάλι, την Κυριακή, 9η. Ιούνη 2024, να αποφασίσουμε για το μέλλον μας. Μια προσεκτική και σε βάθος σύγκριση της σημερινής μας θέσης με τα οράματα των συνθηκών α. του Παρισιού το 1951 με την ίδρυση της ‘Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα’ (ΕΚΑΧ), που υπεγράφη στις 18 Απριλίου 1951 και β. της Ρώμης που υπεγράφη την 25 Μαρτίου το 1957, ως ‘Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα’ (ΕΟΚ) και ‘Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας’ (ΕΥΡΑΤΟΜ), από τις οποίες προήλθε η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εντοπίσει τα λαθεμένα βήματα που κάναμε στην 73χρονη πορεία μας.

Αυτές οι συνθήκες θεμελιώθηκαν πάνω στην βούληση των Λαών της Ευρώπης, που έβγαιναν αποδεκατισμένοι από δυό καταστροφικούς ευρωπαϊκούς εμφύλιους που εξελίχθηκαν σε παγκόσμιους πολέμους, με όρους, που θα ξεπερνούσαν οριστικά και αμετάκλητα τις αντινομίες, αντιθέσεις και αντιφάσεις του ευρωπαϊκού καπιταλισμού και θα εγγυώνται:

1.              Οι εθνικισμοί μας χωρίζουν, ας μας ενώσει το Ευρωπαϊκό Πνεύμα, κληρονομιά του Ολυμπιακού Πνεύματος της αρχαίας Ελλάδας.

2.              Ποτέ πια πόλεμος.

3.              Ενωμένη, προοδευτική και ανεξάρτητη Ευρώπη.

4.              Στόχος μας ένας ειρηνικός και καλύτερος, για όλους τους λαούς του πλανήτη, κόσμος.

Όμως:

Η μεταπολεμική Ευρώπη όμως βρέθηκε δεμένη, ως λεία των νικητών του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου, η μισή στο άρμα του αγγλοαμερικανισμού από το οποίο δεν κατάφερε, παρά την βούληση των Λαών της Ευρώπης και των θεμελιωτών των παραπάνω συνθηκών, μέχρι σήμερα να απαγκιστρωθεί και η άλλη μισή στο άρμα της έτερης νικήτριας, της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, η οποία στις 26.12. 1991 κατέρρευσε, ως ‘υπαρκτός σοσιαλισμός’, με τα ελαφρά πηδηματάκια Περεστρόϊκα και Γκλάσνοστ του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, ο οποίος αποφάσισε (ξαφνικά και μόνος;) οι δεκαπέντε χώρες της ΕΣΣΔ, να κάνουν  το άλμα προς τα πίσω, προς τον ‘υπαρκτό καπιταλισμό’ της αγοράς, αντί να κάνουν ένα βήμα προς τον σοσιαλισμό της άμεσης/αταξικής δημοκρατίας.