Της Μαρίας Αρβανίτη Σωτηροπούλου, προέδρου της Πανελλήνιας Ιατρικής Εταιρείας κατά της
πυρηνικής και βιοχημικής απειλής
Η συνεχιζόμενη τραγωδία στη Συρία
έφερε ξανά στην επικαιρότητα τα απαγορευμένα, αλλά υπάρχοντα σε κάθε οπλοστάσιο,
χημικά και βιολογικά όπλα.
Τα χημικά όπλα παρασκευάζονται
ευκολότατα, είναι φθηνά, σε αυτά δε
ανήκει μια τεράστια γκάμα τοξικών ουσιών από τους ερεθιστικούς παράγοντες (όπως
τα γνωστά μας δακρυγόνα) και τις τοξικές ουσίες που προκαλούν φλύκταινες (αέρια
μουστάρδας) μέχρι τα νευροτοξικά αέρια (σαρίν) που ήδη χρησιμοποιήθηκαν από
τρομοκράτες στο μετρό του Τόκιο. Παρά την απαγόρευσή τους μετά τον Α Παγκόσμιο
πόλεμο κατά τον οποίο 1 εκατομμύριο άνθρωποι προσβλήθηκαν από τα χημικά όπλα
και 90.000 πέθαναν, τα χημικά όπλα χρησιμοποιήθηκαν από τους Ιταλούς στην Αιθιοπία
(1935-1936), από τους Ιάπωνες στην Κίνα (1937-1945) από τους Γερμανούς στα
στρατόπεδα συγκέντρωσης (1940-1945), από τους Αμερικανούς στο Βιετνάμ
(1940-1945) από την Αίγυπτο στην Υεμένη (1963-67) από το Ιράκ κατά του Ιράν
(1983-88) και κατά των κούρδων υπηκόων
του (1987-88). Οι ανωτέρω είναι χρήσεις επιβεβαιωμένες από τον ΟΗΕ. Η
καταγγελία για χρήση «κίτρινης βροχής» από τους σοβιετικούς στο Αφγανιστάν δεν
επιβεβαιώθηκε από τον ΟΗΕ.
Ας σημειωθεί ότι στα χημικά όπλα
ανήκουν και τα 'δακρυγόνα” τα οποία χρησιμοποιούνται ευρύτατα από τις δυνάμεις
καταστολής όλων των χωρών, ενώ χημικά όπλα χρησιμοποιήθηκαν από τις ρωσσικές
αρχές για τη λύση της ομηρίας από τσετσένους στο θέατρο της Μόσχας (28
Οκτωβρίου 2002) χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε διεθνής αντίδραση, αφού θεωρήθηκε
ότι εντάσσεται στον 'πόλεμο κατά της τρομοκρατίας'.
Το 1969
βάσει της εξουσιοδοτημένης έκθεσης του γεν γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών με
τίτλο «Χημικά και βιολογικά όπλα» ο ΟΗΕ προχώρησε στην απαγόρευση τόσο των χημικών όσο και βιολογικών όπλων (επικυρώθηκε
στην ελληνική Βουλή 23-1-2002) . Εν τούτοις τόσο η Σ. Ένωση όσο και οι ΗΠΑ συνέχισαν την
έρευνα και την παραγωγή τους αν και οι δύο από το 1972 είχαν επικυρώσει τη
συνθήκη.

