“……..η ποσοτική χαλάρωση του κύριου
Ντράγκι δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια νέα μονεταριστική αφήγηση της ΕΚΤ που
δείχνει πως οι άνθρωποι αυτοί είναι οικονομικά ανεπαρκείς και συνεπώς γίνονται,
με τον φανατισμό που τους διακρίνει στον νεοφιλελευθερισμό, κάθε μέρα και πιο επικίνδυνοι…..”
Του Σπύρου Στάλια
Οικονομολόγου ΜΑ, Ph.D
πρ. Διευθύνοντα Σύμβουλου του ΟΛΠ
Προχθές ανακοινώθηκε από τον Πρόεδρο
της ΕΚΤ, παραμονή των ελληνικών εκλογών, ότι η Τράπεζα σκοπεύει να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα αγοράς
κρατικών ομολόγων, περί τα 50 δισ. ευρώ το μήνα για ένα χρόνο, αρχίζοντας τον
Μάρτιο. Τα ομόλογα θα προέρχονται από κράτη μέλη με επαρκή αξιολόγηση ή
συμφωνημένο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής, και μπορεί να αντιστοιχούν σε
ένα 10% του δημοσίου χρέους ανά κράτος μέλος.
Με
την στρατηγική αυτή, που ονομάζεται ποσοτική
χαλάρωση (=quantitative easing), η
ΕΚΤ θα επιδιώξει να εξωθήσει και να ενθαρρύνει τις τράπεζες να δανείζουν και κατά συνέπεια θα
προωθηθεί η οικονομική ανάπτυξη στην ΕΕ, της οποίας η όλη πορεία τα τελευταία χρόνια
είναι θλιβερή, με μειωμένη την κατανάλωση, με λιγότερες επενδύσεις, με αυξημένη
ανεργία, με μειωμένο το ενδοευρωπαϊκό εμπόριο και με διαρκή λιτότητα που δεν έχει
στον ορίζοντα τέλος.
Το θέμα
στην Αθήνα έλαβε πολιτικές διαστάσεις κατά πόσο με τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία θα μπορεί
η Ελλάδα να επωφεληθεί από την κίνηση του Ντράγκι. Ο Πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας
έσπευσε να καθησυχάσει τους πάντες.
Τι είναι
τέλος πάντων αυτή η λεγόμενη ποσοτική χαλάρωση; Η ιδέα προέρχεται από την κεϋνσιανή
σχολή πειθούς. Προέρχεται μέσα από την ‘Γενική Θεωρία’ του Κέϋνς. Στα χρόνια όμως του νεοφιλελευθερισμού που ζούμε
έχει πάρει άλλη έννοια στην Ευρώπη. Δεν θα σταθούμε στις διαφορές, δεν έχει
σημασία, αλλά στο τι σημαίνει σήμερα ποσοτική χαλάρωση, τι σημαίνει στο μυαλό
του Μάριο Ντράγκι.
Η ποσοτική
χαλάρωση είναι μια ενέργεια, μια διαδικασία, κατά την οποία η Κεντρική Τράπεζα αγοράζει
ομόλογα, μετοχές ή άλλες κινητές αξίες από τις εμπορικές τράπεζες που έχουν υψηλότερες
αποδώσεις και μεγάλη διάρκεια ζωής. Σε αντάλλαγμα η Κεντρική Τράπεζα καταθέτει-πιστώνει
τους λογαριασμούς των αποθεματικών των εμπορικών τραπεζών με αξίες σχεδόν μηδενικής
απόδοσης, δηλαδή με κεφάλαια της ΕΚΤ.






