Μνημονιακό Ποτάμι.

 

του Απόστολου Διαμαντή,

αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία".

Τεράστια επικοινωνιακή επιχείρηση βρίσκεται σε εξέλιξη, με στόχο την ανάσχεση του ΣΥΡΙΖΑ και τη διάσωση της κυβέρνησης Σαμαρά, εν όψει των ευρωεκλογών.

Ο στόχος των Βρυξελλών, αλλά και αυτών που ελέγχουν την κατάσταση στην Ελλάδα, είναι προφανής: η ήττα των κυβερνητικών κομμάτων πρέπει να είναι ελεγχόμενη, ούτως ώστε να μην οδηγηθούμε τον Ιούνιο σε εθνικές εκλογές που θα φέρουν πρώτο κόμμα τον ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, εάν η ήττα της Ν.Δ. στις ευρωεκλογές είναι μεγάλη (άνω του 3%) και το άθροισμα των κυβερνητικών κομμάτων μικρό (κάτω του 30%), τότε η κυβέρνηση θα έχει χάσει την πολιτική της νομιμοποίηση και θα εξαναγκαστεί σε παραίτηση. 

Επομένως, ο σχεδιασμός είναι προφανής: μια λογική ήττα της Ν.Δ., συνοδευόμενη από αναιμικό ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ, διασώζει την κυβέρνηση και παρατείνει τον βίο της. Εν συνεχεία, θα καταστεί δυνατή και η επαναφορά των βουλευτών της ΔΗΜΑΡ στο κυβερνητικό σχήμα, μέσω της υποψηφιότητας Κουβέλη για την προεδρία, με στόχο την εξάντληση της τετραετίας. Αυτό είναι το σχέδιο. 

Μέρος αυτού του σχεδίου εξελίσσεται και με την εμφάνιση του Ποταμιού.

O Xρυσόγελος αποχωρεί από τους ΟΠ

Αυτές οι διαδικασίες ουδέποτε μου ήταν ευχάριστες, όσο κι αν περιελάμβαναν  ορισμένα στοιχεία φαρσοκωμωδίας. Οι ΚΚΕ μ-λ εναντίον μ-λΚΚΕ, η ΕΔΑ Κατριβάνου εναντίον ΕΔΑ Γλέζου, το ΚΚΕ εξωτερικού εναντίον του ΚΚΕ εσωτερικού, αποτελούσαν εκφάνσεις ενός πολυσχιδούς αριστερού λόγου, που ήταν ανθεκτικός περισσότερο στην αποτυχία και λιγότερο στις συμπορεύσεις. Όμως τώρα η ιδέα ενός σχήματος ΟΠεσωτερικού versus  ΟΠεξωτερικού  μου είναι  απολύτως  απεχθής, μέσα σε ένα σκηνικό ιστορικού πισωγυρίσματος κατακλυσμιαίων διαστάσεων : Όπου  τα μεγάλα ζητήματα ποιότητας ζωής μετατρέπονται σε αστερίσκους και ο νεοφιλελευθερισμός επαναφέρει τη κοινωνία στην Αγγλία του Καρόλου  Ντίκενς .

Βέβαια , ένα διαζύγιο είναι προτιμότερο, όταν η συμβίωση παρεμποδίζει τη πολιτική εξέλιξη του άλλου  μέρους. Με βάση αυτό το σκεπτικό, και εν αναμονή της απάντησης Χρυσόγελου, συμφωνώ  με τη διαπίστωση ανακοίνωσης των «επίσημων» ΟΠ:  «Οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν είναι ιδιοκτησία κανενός στελέχους» (21.3.14).  Και σημειώνω  την απουσία συγκεκριμένης κριτικής διαφοροποίησης του ΝΧ, ο οποίος, «…. στη μακροσκελή επιχειρηματολογία του δεν αναφέρει ούτε μία διαφοροποίηση από τις πολιτικές προτάσεις των Οικολόγων Πράσινων».

Σχετικά

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2014/03/o_18.html

 Και αρπάζω  την ευκαιρία να αναφερθώ κι εγώ – όσο κι αν αυτό ξαφνιάζει διάφορους  – στην ευθύνη των «δικών μας» όσον αφορά τη ρύθμιση των σχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ  με το εξωτερικό πολιτικό περιβάλλον :  Η κατάργηση του μοντέλου των συνιστωσών και των ομαδικών προσχωρήσεων αποτρέπει κάποιους  ανθρώπους - που συμμετείχαν σε συλλογικότητες – στο να ενταχθούν ως άτομα  σε έναν ανοίκειο χώρο.  Οι ΟΠ θα μπορούσαν κάλλιστα να αρθρωθούν με τον ΣΥΡΙΖΑ ως  συνεργαζόμενη συνιστώσα και να αξιοποιήσουν τα ακροατήριά του για  την εκφώνηση ιδεών, που θεωρώ απολύτως συμβατές με το πνεύμα του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού.

Ελπίζω πάντως αυτή η νίκη του παλαιοκομμουνισμού να μην είναι τελική.  

Παρέμβαση Πρωθυπουργού για το γάλα; Πρόβα για το τραγούδι no milk today....

Η Ομοσπονδία Κτηνοτροφικών Συλλόγων και Κτηνοτρόφων Περιφέρειας Θεσσαλίας απέστειλε επιστολή προς τον Πρωθυπουργό για την επιμήκυνση του χρόνου του φρέσκου γάλακτος,  που υπογράφει ο πρόεδρός της κ. Ν. Παλάσκας. 

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Μεγάλη αναστάτωση έχει προκαλέσει στους κτηνοτρόφους γαλακτοπαραγωγούς το πολυνομοσχέδιο της Κυβέρνησης, το οποίο προβλέπει την επιμήκυνση του χρόνου ζωής του φρέσκου παστεριωμένου γάλακτος. Οι αλλαγές αυτές γίνονται σύμφωνα με τις συστάσεις του ΟΟΣΑ και την απαίτηση της τρόικας για την 100% εφαρμογή τους, χωρίς δηλαδή εκπτώσεις. Βέβαια, για την κυβέρνηση δεν είναι τόσο απλά τα ζητήματα, αφού υπάρχουν αντιδράσεις από τους κτηνοτρόφους που αντιλαμβάνονται ότι αυτό θα αποτελέσει χαριστική βολή για την κτηνοτροφία που έχει απομείνει.

Δεν θέλουμε η Κυβέρνηση να υποκύψει στην πίεση των ισχυρών στον τομέα του αγελαδινού γάλακτος.

Ενημερώνουμε πως η επιμήκυνση της διάρκειας ζωής του φρέσκου γάλακτος σε 11 μέρες αποτελεί κοροϊδία για τον καταναλωτή που θα ζητά φρέσκο γάλα και θα παίρνει ξινόγαλο.

Πεζοδρόμησε και μη ερεύνα ;

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 22.3.14

Το να «ξανασκεφθούμε την Αθήνα» εν μέσω προεκλογικής περιόδου είναι  εύλογο για τους συνδυασμούς  που δεν διακατέχονται από   ψηφοσυλλεκτικό άγχος και δεν θεωρούν ασήμαντη τη διαπαιδαγώγηση της ευρύτερης κοινωνίας . 

Συχνά η  πολεοδομία εκτρέφει  εκείνο τον σοφολογιοτατισμό, που ακόμη και όταν ρητορεύει υπέρ της  «συμμετοχικότητας»  , βγάζει προς τα έξω τον «κύριο Χάϋδν» της  από καθέδρας υπερέχουσας  γνώμης. Π.χ κάποιοι προοδευτικοί που  στην προ δεκαετίας   συζήτηση για την  κακοδιαχείριση της Ομόνοιας,  αντιμετώπιζαν την κοινωνική κατακραυγή   ως εισοδισμό  στην επιστημονική συζήτηση…….

Όταν από τον άξονα της οδού Πατησίων προσβλέπει κάποιος  στην Ακρόπολη,  είναι αδύνατο να μην αισθανθεί  αισθητική ανάταση. Η ανοικτότητα και το βάθος του αστικού τοπίου είναι  σημαντική ανάγκη , ιδιαίτερα όταν  απουσιάζουν  οι μεγάλοι ελεύθεροι χώροι . Η πιθανή πεζοδρόμηση της  Πανεπιστημίου θα στερήσει την Αθήνα από μια «ανοιχτωσιά», που δεν υπηρετεί μόνο  παρελάσεις και   μεγάλες πολιτικές εκδηλώσεις, αλλά και την ψυχική χαλάρωση του πολίτη από  τα στριμώγματα του «συνήθη» αστικού χώρου.

BIOME : Εργοστάσιο παραγωγής αξιοπρέπειας

Της Άννας Β.

Σαν εισαγωγή :Η Πρωτοβουλία Διαλόγου για την Άμεση Δημοκρατία και τον Ουμανισμό, παρακολουθεί  με ενδιαφέρον από την αρχή την απόφαση των εργαζόμενων στη Βιομηχανική Μεταλλευτική (ΒΙΟΜΕ) να εγκαταλείψουν τη μοιρολατρία και την απόφασή τους να λειτουργήσουν οι ίδιοι αυτοδιαχειριστικά το χρεοκοπημένο και εγκαταλειμμένο εργοστάσιο, κάτω από δύσκολες συνθήκες. Τελικά εκείνο που δεν μπορούσαν οι ιδιοκτήτες-επιχειρηματίες-καπιταλιστές να κάνουν το κατάφεραν οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ και το εργοστάσιο λειτουργεί και παράγει. Η προσπάθεια όμως χρειάζεται μιμητές  και υποστηρικτές. Χρειάζεται την έμπρακτη αλληλεγγύη, την ηθική και υλική  υποστήριξη όλων μας και γι' αυτό κάνουμε έκκληση για άμεση υποστήριξη  της προσπάθειας με τη βεβαιότητα πως αυτή είναι ο μόνος δρόμος που οδηγεί έξω από την καπιταλιστική βαρβαρότητα, σ' ένα καλύτερο κόσμο, στον κόσμο της κοινωνικής ισότητας και της ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Διαβάστε το εξαιρετικό κείμενο της Άννας Β., σκεφτείτε, αποφασίστε και απευθυνθείτε στο biom-metal.blogspot.gr για ενημέρωση και ενίσχυση. ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΥΜΑΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.Για την Πρωτοβουλία Διαλόγου για την Άμεση Δημοκρατία και τον Ουμανισμό, Κώστας Λάμπος

Λίγη προϊστορία… *

Το εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ στη Θεσσαλονίκη, ήταν ένα εργοστάσιο όπως πολλά άλλα: εγκαταλελειμμένο από τα αφεντικά, αφού πιστώθηκε με δάνεια και επιδοτήσεις και φυσικά με χρέη προς τους εργαζόμενους. Το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, όμως, δεν είναι πια σαν όλα τα άλλα. Κι αυτό γιατί οι εργαζόμενοί του δεν επέλεξαν την απλή, έστω δυναμική, διαμαρτυρία, αλλά έβαλαν στον τραπέζι μία νέα πρόταση. Μπορούμε χωρίς αφεντικά, είπαν. Είπαν, ακόμα, ότι δεν αναγνωρίζουν την ιδιοκτησία τους. Και, τέλος, έκαναν πράξη αυτή τους την στάση καταλαμβάνοντας το εργοστάσιο και διεκδικώντας να πάρουν στα δικά τους χέρια την παραγωγική μονάδα και να συνδέσουν την παραγωγή της με την κοινωνία.

Οργανωμένοι στο σωματείο τους, με αφετηρία την αγωνία της επιβίωσης, αποφάσισαν συλλογικά μέσα από τη γενική τους συνέλευση την πορεία του αγώνα τους. Επιθυμούν να δημιουργήσουν ένα κεκτημένο που θα απευθύνεται σε όλον τον κόσμο της εργασίας. Μπροστά στην ομολογία ενοχής του συστήματος για την αδυναμία και την απροθυμία να εγγυηθεί έστω τα ελάχιστα, κάποιοι οπισθοχωρούν στην αναξιοπρέπεια της δουλοπρέπειας και στην κατάθλιψη και κάποιοι λένε: Αν δεν μπορείτε εσείς, τόσο το καλύτερο, μπορούμε εμείς.

22α Μαρτίου, «παγκόσμια ημέρα νερού»

 Ανακοίνωση του Τμήματος Οικολογίας και Περιβάλλοντος ΣΥΡΙΖΑ

«...Τέτοιοι εορτασμοί και εκδηλώσεις, συχνά αποδεικνύονται απλά ένα άδειο κέλυφος,  το χαλί κάτω από το οποίο κρύβουμε ενοχές  για τον ξεπεσμό σε σχέση με το ύψος των περιστάσεων, ή κίνητρα και σχεδιασμούς που συχνά δεν έχουν σχέση με τις εκάστοτε προβεβλημένες αξίες...Γιατί την ίδια στιγμή, ο δρόμος της ανεξέλεγκτης ανάπτυξης που θεωρεί τα πάντα εμπορεύσιμα αγαθά, δηλητηριάζει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το περιβάλλον και το νερό. Ως αποτέλεσμα, το περιβάλλον και το νερό αποτελούν αντικείμενα υπερεκμετάλλευσης και υποβάθμισης, κυρίως στις αδύναμες πολιτικά και οικονομικά κοινωνίες και κοινωνικές ομάδες και περιοχές.  Αποτιμώνται δε πια με καθαρά οικονομοτεχνικά κριτήρια, ακόμα και ως προς τις μη οικονομικές τους αξίες, από τη βιοποικιλότητα ως την αισθητική...»

Εν όψει, ο ποταμός Νερέτβα (Βοσνία)

ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Η περιπέτεια της ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑΣ και του Νομικού Πολιτισμού

Στις 11 Μαρτίου 2014, έγινε εκδίκαση ασφαλιστικών μέτρων μετά από αγωγή πολιτικού προσώπου (Θεόδωρος Κατσανέβας)  εναντίον χρήστη(Συντάκτη) της Βικιπαίδειας. Η απόφαση αναμένεται σε ένα περίπου μήνα.

Πριν  δυο χρόνια, ο Θ. Κατσανέβας απαίτησε από τον χρήστη/συντάκτη της Βικιπαίδειας Diu,  την διαγραφή μέρους του περιεχομένου από το βιογραφικό λήμμα για τον ίδιο και ζήτησε  τα στοιχεία του χρήστη προκειμένου να ασκήσει  τις νόμιμες αξιώσεις του λόγω  προσβολής της προσωπικότητάς του. Το επίμαχο περιεχόμενο ήταν η αναφορά στο λήμμα της  διαθήκης του Ανδρέα Παπανδρέου, τότε πεθερού του Κατσανέβα. Στις 26 Ιουνίου 2013 δικαστικός επιμελητής επέδωσε αγωγή  του Θεόδωρου Κατσανέβα κατά του χρήστη Diu , ζητώντας  από την ελληνική δικαιοσύνη «να υποχρεωθεί σε καταβολή αποζημίωσης ύψους 200.000 ευρώ (με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής) καθώς και σε προσωπική του κράτηση διάρκειας ενός έτους ως μέσο εκτέλεσης της εκδοθησόμενης αποφάσεως»…..

Δεν έχω τίποτε με τον κύριο Κατσανέβα – απεναντίας έχω αναρτήσει κείμενο της πολιτικής κίνησης 5 αστέρων, της οποίας ήταν ο εμπνευστής. http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2013/05/blog-post_5051.html

  Δεν έχω άποψη για το  εάν ο συγκεκριμένος συντάκτης  της ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑΣ συκοφάντησε τον πολιτικό και  πανεπιστημιακό Κατσανέβα, μεταφέροντας ανακριβείς  πληροφορίες εις βάρος του. Επιπλέον  δεν με ενδιαφέρει το αντιαισθητικό μέρος της υπόθεσης, δηλαδή  η σύγκρουση ενός αυτόκλητου βιογράφου με τον βιογραφούμενο.  Όμως με ενδιαφέρει και με παραενδιαφέρει η αιτούμενη εξωφρενική ποινή (200.000 ευρώ +  κράτηση κλπ.) που συνιστά  προσβολή κάθε έννοιας «αναλογικότητας της ποινής» και Νομικού Πολιτισμού. Γιατί ο κ. Κατσανέβας δεν έκανε μήνυση για «συκοφαντική δυσφήμιση», με στόχο την αποκατάσταση της τρωθείσας αξιοπρέπειάς του;

 

Εδώ και πολλά χρόνια, με σωρεία παρεμβάσεων, κειμένων, εκπομπών, έχω ταχθεί  εναντίον των κυρώσεων που παρά το μεταμοντέρνο παρουσιαστικό τους, ισοδυναμούν ουσιαστικά  με τους ακρωτηριασμούς κλεφτών σε κάποιες «καθυστερημένες» χώρες. Και συνεχίζω να  αναρωτιέμαι : Ως πότε η κοινότητα των νομικών επιστημόνων θα παραγνωρίζει αυτό το πρωτοφανές πισωγύρισμα στον μεσαίωνα των τρομοκρατικών αγωγών και των πιθανών εξοντωτικών ποινών ;

Σχετικά http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2014/02/blog-post_25.html

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2013/06/300000.

Κατάρρευση της δημόσιας Υγείας στη νησιωτική Ελλάδα …..

Ερώτηση του Νίκου Χουντή,

ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, προς τη Κομισιόν

 

Οι δαπάνες για τη δημόσια υγεία στην Ελλάδα, υπέστησαν τα τελευταία χρόνια τεράστια μείωση με αποτέλεσμα οι συνέπειες στη νησιωτική Ελλάδα και ειδικότερα στα 24 νησιά των Κυκλάδων να είναι τραγικές. Για παράδειγμα δεν υπάρχει γιατρός σε πέντε μικρά νησιά: Ανάφη, Θηρασιά, Σίκινο, Φολέγανδρο και Κίμωλο. Στα άλλα μικρά νησιά, γιατροί υπάρχουν μόνο με αποσπάσεις των δεκαπέντε, είκοσι ημερών, και είναι αναγκασμένοι να κάνουν εφημερίες εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Σε ό,τι αφορά στα Πρωτοβάθμια Κέντρα Υγείας των μεσαίων νησιών, το προσωπικό είναι σχεδόν ανύπαρκτο. Ακόμα και στα Πολυδύναμα Περιφερειακά Ιατρεία των μεγαλυτέρων νησιών στις Κυκλάδες όπου παρουσιάζουν εποχιακά, λόγω τουρισμού μεγάλη αύξηση πληθυσμού, υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις γιατρών και παραϊατρικού προσωπικού . Υπάρχει νοσοκομείο το οποίο στοίχισε 14 εκατομμύρια ευρώ με ενίσχυση της Ε.Ε. που δεν λειτουργεί λόγω έλλειψης προσωπικού.

Θανατηφόρα λιτότητα

Του Κώστα Βεργόπουλου

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : Υπάρχει λιτότητα και λιτότητα :  Υπάρχει αυτή που ακυρώνει τις εγγενείς αναπτυξιακές δυνατότητες μιας χώρας, που τροφοδοτεί διεθνείς οικονομικούς πολέμους για την κατάκτηση των ξένων αγορών, που προωθεί  διεθνείς υφεσιακές τάσεις, καταλύει τον ελεύθερο χρόνο των πολιτών και δημιουργεί ακρωτηριαστικές εξειδικεύσεις και μονο(ή ολιγο)καλλιέργειες κάθε είδους. Και υπάρχει μια «άλλη λιτότητα», που εξοικονομεί φύση και φυσικούς πόρους, που υποβάλλει ένα άλλο σχέδιο παραγωγικών δυνάμεων, που δημιουργεί δυνατότητες για περίσσεια ελεύθερου χρόνου και επομένως για  δημιουργική αυτοδιαχείρισή του από τους πολίτες !

Η συμβατική λιτότητα από τη μια πλευρά, «οικολολιτότητα» από την άλλη : Μόνο που εδώ δεν μπαίνει θέμα επιλογής, γιατί το πραγματικό δίλημμα δεν έχει φωτιστεί ακόμη. Γιατί εκκρεμεί η ανάδειξη του επαναστατικού χαρακτήρα της δεύτερης, κόντρα στον επαναστατικό φανφαρονισμό......

ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ στο enet

Ας υποθέσουμε, όπως ο Καρυωτάκης, πως «δεν έχουμε φτάσει στο μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νου»· πως η χώρα δεν βρίσκεται στον γκρεμό, πως αποκατέστησε τα δύο βασικά ισοζύγιά της... αφού από αμφότερα αποσπά πλεονάσματα αντί των χρονίων ελλειμμάτων.

Ας υποθέσουμε πως το Μνημόνιο εκπνέει και πως στο εξής η χώρα, αντί της «αλληλεγγύης» των εταίρων, προσέρχεται στις αγορές του χρήματος. Αραγε, στις νέες συνθήκες, που η κυβέρνηση ευαγγελίζεται και παντοιοτρόπως πασχίζει να διαπιστεύσει, υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να διασκεδάσει την ελληνική απαισιοδοξία, να προσφέρει κάποια ελάχιστη ελπίδα για το μέλλον; Απλό ερώτημα, δύσκολη έως αδύνατη η απάντηση.

Το κόστος της υποθετικής «εξυγίανσης» της ελληνικής οικονομίας υπερβαίνει κατά πολύ τα εξ αυτής αβέβαια ωφελήματα. Ωστόσο, ούτε η «εξυγίανση» είναι βέβαιη, καθ' όσον οι διαπλεκόμενοι του χθες είναι οι ίδιοι που μονοπωλούν το έργο της «εξυγίανσης» και που συνεχίζουν να αντλούν αθέμιτα οφέλη της διαπλοκής τους. Αλλοι υφίστανται τα βάρη και τις θυσίες, άλλοι αποκομίζουν ωφελήματα.

Στο πρόσφατο βιβλίο «Λιτότητα. Η ιστορία μιας επικίνδυνης ιδέας», ο Mark Blyth, από το Πανεπιστήμιο Μπράουν, εξηγεί ότι η πολιτική της λιτότητος συνιστά «τιμωρητική μανία» που καταστρέφει μόνον, χωρίς να εξασφαλίζει το μέλλον.

Δημοκρατία της Ταυρίδας και όχι Κριμαίας

Του Κωνσταντίνου Μπουχέλου*

“Η Ελλάδα απούσα και πάλι από τα στρατηγικά της συμφέροντα”

Η Χερσόνησος στη βόρεια πλευρά της Μαύρης Θάλασσας ανέκαθεν λεγόταν Ταυρίδα (Ταυρίς ή Ταυρική). Ονομάστηκε έτσι από τους Έλληνες πολύ πριν τον έκτο αιώνα π.Χ. όταν δημιουργήθηκαν συστηματικά οι αποικίες τους. Σύμφωνα με τους μύθους της ελληνικής μυθολογίας η ....

 Ταυρίδα είναι ο τόπος στον οποίο στάλθηκε η Ιφιγένεια μετά τη διάσωσή της (θεά Αρτέμιδα) από την ανθρωποθυσία για την οποία την προόριζε ο πατέρας της Αγαμέμνων. Η θεά έφερε τη νεαρή πριγκίπισσα στην Ταυρίδα και την έκανε ιέρεια στον εκεί ναό της.

Μετά την πλήρη επικράτηση των Σοβιετικών ωστόσο, η περιοχή ονομάστηκε το 1921 σε Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κριμαίας υπό τη ρωσική SFSR. Ωστόσο υπάρχουν οργανισμοί οι οποίοι  χρησιμοποιούν την ονομασία Ταυρίδα ακόμη, όπως για παράδειγμα το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταυρίδας,  κύριο πανεπιστήμιο της Κριμαίας.

Ο όρος Κριμαία είναι Ταταρικής προέλευσης, Η μουσουλμανική μειονότητα των Τατάρων στην Κριμαία σήμερα δεν επιθυμεί απόσχιση της χερσονήσου από την Ουκρανία. Γι’ αυτό και η Άγκυρα σπεύδει για βοήθεια και συμπαράσταση.

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης συνεντευξιάζεται στη «Βραδυνή»

Από τις δηλώσεις του Σακελλαρίδη υπογραμμίζω :

-        Εμείς απευθυνόμαστε στο σύνολο της κοινωνίας. Δεν μας νοιάζει, που ανήκε κάποιος μέχρι χτες

-        προφανώς χρειάζεται καλύτερη αστυνόμευση(για τις υποβαθμισμένες γειτονιές…), πράγμα που είναι εντελώς διαφορετικό από την καταστολή.

-        Το παρεμπόριο αποτελεί πληγή της οικονομικής δραστηριότητας

-        Στην εποχή της μεγάλης δυσχέρειας για την Αυτοδιοίκηση δεν γίνεται κάποιος να επικαλείται το νοικοκύρεμα των οικονομικών και ταυτόχρονα να επιλέγει την πολιτική των ακριβών εργολαβιών και των πανάκριβων συμβούλων

-       Το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων και η     εκχώρηση στους ιδιώτες είναι κατά την άποψή μας η μεγάλη «μπίζνα» του Μνημονίου

-        θέλουμε εκείνο το είδος της αστυνόμευσης που με επαγγελματισμό, σωστή εκπαίδευση, συναίσθηση της κοινωνικής αποστολής και φιλική στάση απέναντι στους πολίτες, θα προλαμβάνει την παραβατικότητα και θα αντιμετωπίζει την εγκληματικότητα.

ΟΛΗ  Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στη Βραδυνή/Ε. Μπέλλα

Oι Οικολόγοι Πράσινοι ενώπιον της διάλυσης…

Η διάσπαση των Οικολόγων Πρασίνων στη διάρκεια του έκτακτου συνεδρίου στη Θεσσαλονίκη (15-16 Μαρτίου)- με την διάλυση να παραμένει πάντα πιθανή -  ήταν αναμενόμενη. Δεν ήταν όμως αναμενόμενη η απουσία διακριτών ιδεολογικών χαρακωμάτων, επί των οποίων η αντιπαράθεση  θα μπορούσε να αποβεί εποικοδομητική έστω και τη τελευταία στιγμή, ενώπιον των κρισίμων, υπαρξιακών προβλημάτων της Ευρώπης. Όμως όταν ο Νίκος Χρυσόγελος δηλώνει, στον  προσωπικό του  ιστότοπο, http://www.chrysogelos.gr/newsite/index.php/

 ότι «… μέλη των Οικολόγων Πράσινων μπορεί να «έχασαν» από τους μηχανισμούς, αλλά δεν εγκαταλείπουν τη δέσμευσή τους να αγωνίζονται για μια πράσινη πολιτική με αξίες» ,  όταν από το σύνολο των απόψεών του δεν τεκμαίρεται ποια η  πολιτική διαφοροποίηση των μεν από τους δε πέρα από τη διαφορά «τακτικής» - οι μεν υπέρ της «διεύρυνσης», οι δε υπέρ  της «ταρίχευσης»   -  τότε αυτό δεν αφορά την κοινωνία. 

 Η  κοινωνία πρωτίστως περιμένει  μια νεωτεριστική, εξωστρεφή, μαχόμενη οικολογική άποψη :  Με  εναντίωση στα Μνημόνια και στα συμπαρομαρτούντα – χωρίς μασημένα λόγια. Με αποφασιστική  αντιπαράθεση στη νεοφιλελεύθερη προδοσία της ευρωπαϊκής ιδέας, κι όχι  με αυτό που σημείωνα σε  πρόσφατο κείμενό μου : Δηλαδή η μεν Ευρώπη να μένει «μετεξετασταία» στη δευτέρα γυμνασίου,  κάποιοι  δε οικολογίζοντες («Ευρώπη Οικολογία») να προτείνουν ως θεραπεία  το προχώρημά της  σε μεταπτυχιακές σπουδές… http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2014/03/blog-post_14.html

Οι οικολογούντες από διάφορες θέσεις και διάφορα πόστα, θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα δραστήριο ρεύμα ανακαίνισης ιδεών και δραστηριοτήτων. Ακόμη και στη θέση της υπαρκτής, δολοφονικής και ισοπεδωτικής λιτότητας, θα μπορούσαν να προτείνουν μιαν άλλη λιτότητα – «οικολολιτότητα», την ονομάτιζα σε παλιά κείμενά μου :

Κυβέρνηση της αριστεράς ή μόνο κυβέρνηση;

των Βάσω Λέβα, Δέσποινας Σπανούδη, Δημήτρη Γκιβίση, Νίκου Αρβανίτη

 

 Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "εποχή"

Καθώς πλησιάζουν οι αυτοδιοικητικές εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει να απομακρύνεται από όσα επί χρόνια αποτελούσαν κοινό τόπο για το μεγαλύτερο μέρος του, και να προσεγγίζει τη γνωστή και δοκιμασμένη συνταγή των κομμάτων εξουσίας να μετατρέπουν τις αυτοδιοικητικές εκλογές σε δημοσκόπηση της εκλογικής τους επιρροής. Ενδεικτικό είναι το κεντρικό σύνθημα: «Τρεις κάλπες, μια επιλογή: να νικήσουμε!»

Είναι λοιπόν πολιτικές οι αυτοδιοικητικές εκλογές;

Η «επίσημη γραμμή» εξηγεί ότι τόσο μέσα από τις αυτοδιοικητικές κάλπες  -όσο και από τις ευρωκάλπες, θα εξαχθούν «πολιτικά συμπεράσματα» που ενδεχομένως θα κρίνουν την επιβίωση της κυβέρνησης. Όμως η μονομερής αυτή οπτική παράγει προβληματικά αποτελέσματα. Η επίκληση της κρίσιμης συγκυρίας και η ανάγκη για «διεύρυνση» και «συμμαχίες», χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για την αναπαραγωγή μιας παθολογίας που αποτελεί βασικό παράγοντα ενσωμάτωσης στο «σύστημα». Πρόκειται για τη μετατόπιση του κέντρου βάρους από την κοινωνική παρέμβαση, στην κατάκτηση της εξουσίας.

Μη συμβατικοί υδρογονάνθρακες - shale-gas

Της Χαράς Καφαντάρη*

   Σήμερα, το μεγάλο πρόβλημα που κυριαρχεί στην ΕΕ είναι η ενεργειακή ασφάλεια. Αντί βέβαια να στρέψουν την προσοχή τους οι ιθύνοντες της ΕΕ στην κατάστρωση μιας νέας ενεργειακής πολιτικής, που θα μπορούσε να οδηγήσει στην ενεργειακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, με ανάπτυξη ΑΠΕ, με ανάπτυξη νέων τεχνολογιών αξιοποίησης βιομάζας από φύκια, με την παραγωγή υδρογόνου από την περίσσεια ενέργειας, με την υδρογονοκίνηση και την ηλεκτροκίνηση των οχημάτων, θαμπώθηκαν από την πρόσκαιρη επιτυχία των ΗΠΑ με το σχιστολιθικό αέριο. Και να, άρχισαν να προετοιμάζονται για τα νέα Ελ Ντοράντο. Την εξόρυξη του σχιστολιθικού αέριου και κάποια άλλα εξίσου επικίνδυνα παιχνίδια [in situ coal gasification].

‘Όμως η υδραυλική ρωγμάτωση ή fracking, που χρησιμοποιείται για την εξόρυξη του shale gas, εγκυμονεί μεγάλους περιβαλλοντικούς κινδύνους από: αλλαγές στις χρήσεις γης, έλλειψη ικανών ποσοτήτων νερού, ρύπανση από τοξικά ή ραδιενεργά στοιχεία υπόγειων και επιφανειακών υδάτων, υψηλότατες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και ειδικά μεθανίου (τουλάχιστον 3% διαφυγές), που όπως είναι γνωστό είναι χειρότερος παράγοντας για την κλιματική αλλαγή (επισημαίνουμε ότι σύμφωνα με το Διεθνή Οργανισμό Μετεωρολογίας οι εκπομπές μεθανίου αυξήθηκαν τα τελευταία χρόνια κατά πολύ και πλέον οι ανθρωπογενείς εκπομπές ξεπέρασαν τις φυσικές) από το διοξείδιο του άνθρακα. Κυριότερα όμως θεωρούνται τα προβλήματα που δημιουργούνται από την χρήση χημικών και την επαγόμενη σεισμικότητα.

Ο Πάγκαλος για τον κύριο Τίποτα…

William Shakespeare, «Τρικυμία» : «Δεν μπορείς να βγάλεις τίποτα από το τίποτα»

Τα «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» ασχολούνται με τον κ. Πάγκαλο , που πριν από 20 χρόνια είχε χαρακτηρίσει τον κ. Αβραμόπουλο, αντίπαλό του στις  δημοτικές εκλογές, ως «κύριο Τίποτα»…

Τώρα ο κ. Πάγκαλος χαρακτηρίζει τιμητική - για τον ίδιο και τη χώρα -  την πρόταση που έβγαλε (προ εξαμήνου) ο κ. Τίποτα με στόχο να  εκπροσωπήσει ο ίδιος  την Ελλάδα στη στρατιωτική σύνοδο της ΕΕ.

Και μιλώντας στο ΒΗΜΑ 99,5 ξεκαθαρίζει  ότι δεν μετανιώνει γι αυτά που έλεγε προεκλογικά, στις δημοτικές εκλογές του 1994, για τον  Δημήτρη Αβραμόπουλο :  

«Η πολιτική είναι άγριο σπορ.  Δεν είναι μπάσκετ. Είναι ράγκμπυ ή, για να πω κάτι χειρότερο, χόκεϋ επί πάγου. Πρέπει να παίξεις πολύ ξύλο για να κερδίσεις και να φέρεις τον άλλο τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή στη μεγαλύτερη δυνατή δυσχέρεια.»

Όλα αυτά είναι γραφικά, αποδίδουν μια εσάνς «πολιτικού της πιάτσας», αλλά δεν απαντούν στο πολιτικό φάουλ  που διέπραξε  τότε ο Πάγκαλος ως υποψήφιος . Γιατί άγριο-ξεάγριο, ΚΑΙ το ράγκμπυ ΚΑΙ το χόκεϋ έχουν κανόνες, επομένως έχουν και φάουλ όταν οι κανόνες παραβιάζονται…..

Ειρήσθω εν παρόδω, ότι το φάουλ  εναντίον του κ. Κανένα ήταν πταίσμα σε σχέση με το ατόπημα που διέπραξε τότε ο Ανδρέας Παπανδρέου - συναινούντος του Θεόδωρου Πάγκαλου -  να τάξει  στον προαλειφόμενο ως Δήμαρχο του ΠΑΣΟΚ μερικά δις δραχμών , με στόχο τον επηρεασμό του εκλογικού σώματος…

 Εξ άλλου ο Θ. Πάγκαλος  εμφανίστηκε  ιδιαίτερα εύθικτος στο θέμα της συνδιάσκεψης για την Ελιά: «Πώς να πάω αφού δεν με έχουν καλέσει; …»

Έχω πάντως την υποψία ότι η ευθιξία του κ. Πάγκαλου δεν θα κρατούσε, αν η «Ελιά» μετονομαζόταν σε «Κοψίδια»….

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΛΗΝΑΙΟΣ :Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα !

Συνέντευξη στην  Ιωάννα Κλεφτόγιαννη ( In 2 life  14.3.14)

«Tώρα αρχίζουν τα δύσκολα» για τις ελληνικές διεκδικήσεις των γερμανικών αποζημιώσεων, θεωρεί ο γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας, Στέφανος Ληναίος, που αυτό τον καιρό επαναλαμβάνει στο Θέατρο Άλφα τον «Εχθρό του Λαού» του Ίψεν μαζί με την Έλλη Φωτίου. Και ελπίζει για θετικό μακροπρόθεσμα αποτέλεσμα μετά την έστω καθυστερημένη συγκρότηση –με απόφαση της διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής– διακομματικής επιτροπής του ελληνικού Κοινοβουλίου, υπό την ηγεσία του προέδρου της Βουλής, με μοναδικό αντικείμενο να ενημερώσει υπεύθυνα τα ευρωπαϊκά Κοινοβουλία για τις οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

Ωστόσο, θυμώνει με τον Γερμανό Πρόεδρο: «Ο κ. Γκάουκ ελπίζουμε σύντομα να συνειδητοποιήσει ότι το "ηθικό χρέος" που αναγνωρίζει ως μοναδική υποχρέωση είναι αυτονόητο, αλλά δεν αρκεί αν δεν συνοδεύεται και με τη λέξη "αποζημίωση"», τονίζει.

Κύριε Ληναίε, υπήρξατε Γενικός Γραμματέας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ),από το 1965 μέχρι το 1967. Το συνδικαλιστικό όργανο κατάφερε τότε να εξασφαλίσει τις συλλογικές συμβάσεις μαζί με άλλες σοβαρές διεκδικήσεις. Σήμερα που νομιμοποιήθηκε και το 3,52€ μικτά και για τους ηθοποιούς κανείς δεν αντιδρά. Τι άλλαξε και σε συνδικαλιστικό επίπεδο και σε πολιτιστικό;

Ο Ομπάμα τρώει βιολογικά

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 15.3.14

Στη φύση τα σώματα έχουν   μήκος, πλάτος, ύψος . Αλλά και η   ανθρώπινη  οικονομία είναι τρισδιάστατη, καθώς προσδιορίζεται  από το ατομικό εισόδημα, από  τα συλλογικώς νεμόμενα αγαθά -  όπως είναι τα δάση, οι παραλίες, ο οδικός χώρος  – κι ακόμη από την ποιότητα των καταναλωτικών αγαθών.

Στις συνθήκες της μνημονιακής λιτότητας η προσοχή στρέφεται   κυρίως   στο λαϊκό εισόδημα .  Και όμως, συχνά-πυκνά στις άλλες διαστάσεις  γίνονται  «Σόδομα  και Γόμορα» - κατά πως  έλεγε η Σαπφώ Νοταρά….

Στο Βέλγιο, πριν 15 περίπου χρόνια, σε  μια κοινωνία   πιο οργανωμένη από τη δική μας και όχι υπό συνθήκες κρίσης,  οι παραγωγοί ζωοτροφών για πουλερικά είχαν τη φαεινή ιδέα να διοχετεύσουν καμένα λάδια αυτοκινήτων (!)  μέσα στο «χαρμάνι» των υλικών που μέχρι τότε χρησιμοποιούσαν, με αποτέλεσμα να μεταφέρουν   διοξίνες στο πιάτο των καταναλωτών…Την ίδια περίοδο εξελισσόταν  η υπόθεση των τρελών αγελάδων, πάλι λόγω  νόθευσης  ζωοτροφών, η οποία οδήγησε σε σφαγιασμούς αναρίθμητων ζώων, σε ανθρώπινες και οικονομικές απώλειες.

 Στη διεθνή σκηνή δεν είναι ασυνήθιστη η επανεμφάνιση νοσημάτων και επιδημιών, που κάποτε θεωρήθηκαν  εξαφανισμένες. Πρόσφατα στην Ελλάδα καταγγέλθηκαν δυο κρούσματα σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας, που πιθανολογήθηκαν - από γεωτεχνικούς εμπειρογνώμονες -  ως προερχόμενα  από ανεξέλεγκτα εισαγόμενες  ζωοτροφές. Αυτό όμως ήταν το λιγότερο μπροστά στην υπόθεση του ελαιολάδου, του οποίου  προτάθηκε από την Τρόϊκα και τον ΟΟΣΑ   η ανάμιξη με σπορέλαια, για τη κατανάλωση των πλεονασματικών βορειοευρωπαϊκών σπορελαίων!