ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Αν και παλιά(2011), η παρακάτω  αφήγηση, που δημοσιεύθηκε μετά από πρωτοβουλία του κ. Γιάννη Παπασταυρίδη στον ιστότοπο του «Άρδην», δείχνει  δυο απολύτως επίκαιρα πράγματα : Πρώτον, ότι στη γειτονική μας χώρα υπάρχουν διανοούμενοι-όχι-τσόλια, που δεν βολεύονται με τις περικοπές στον πολιτισμό και στο βιβλίο έναντι πινακίου φακής(π.χ μισή ωρίτσα εκπομπής στα κρατικά κανάλια). Και δεύτερον, ότι η νεοφιλελεύθερη  εξουσία δεν το έχει σε τίποτε  να κατεδαφίσει, εκτός από το Κράτος – Πρόνοια, και το Κράτος-Πολιτισμός. Μη παραλείψετε να απολαύσετε αυτή τη γοητευτική αφήγηση περί της «ράτσας» , που είναι τόσο κοντινή με τη δική μας (una faccia una razza)….

Ή αφήγηση : 
" Στις 12 Μαρτίου του 2011, ο Silvio Berlusconi κλήθηκε να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Η Ιταλία γιόρταζε τα 150 χρόνια από την ίδρυσή της και με αυτή την ευκαιρία, στην όπερα της Ρώμης, δόθηκε μια παράσταση όπερας, της πιο συμβολικής αυτής της ενοποίησης:Nabucco του Giuseppe Verdi υπό τη διεύθυνση του Riccardo Muti.

Το έργο Nabucco του Verdi είναι ένα έργο τόσο μουσικό όσο και πολιτικό: αφορά την ιστορία της σκλαβιάς των Εβραίων στη Βαβυλώνα, και η περίφημη άρια «Va pensiero” τραγουδιέται από τους καταπιεσμένους σκλάβους. Στην Ιταλία, το τραγούδι αυτό είναι το σύμβολο της αναζήτησης της ελευθερίας του λαού, ο οποίος στα 1840 –όταν και γράφτηκε η όπερα- ήταν καταπιεσμένος από την αυτοκρατορία των Αψβούργων, και πάλευε μέχρι τη δημιουργία της ενωμένης Ιταλίας.

Πριν αρχίσει η συναυλία, ο Gianni Alemanno, δήμαρχος της Ρώμης, ανέβηκε στη σκηνή για να καταγγείλει τις μειώσεις της κυβέρνησης στον προϋπολογισμό για τον πολιτισμό. Και αυτό, ενώ ο Alemanno είναι μέλος του κυβερνώντος κόμματος και πρώην υπουργός του Berlusconi.

Αυτή η πολιτική παρέμβαση, σε μια πολιτιστική στιγμή από τις πιο συμβολικές για την Ιταλία, θα προκαλέσει ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα, ιδίως τη στιγμή που ο ίδιος ο Berlusconi ήταν παρών στη συναυλία.

Όπως δήλωσε στους Times o Ricardo Muti, διευθυντής της ορχήστρας, ήταν μια βραδιά αληθινής επανάστασης.
Εν όψει, ΗΩ ΑΓΓΕΛΗ : ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Αριστερά και πατριωτικές δυνάμεις : Για τον ερχομό του Γ. Λιλλήκα

 
58 στελέχη του Αριστερού και πατριωτικού χώρου χαιρετίζουν τον ερχομό στην Αθήνα  του Γιώργου Λιλλήκα, που είναι υποψήφιος για την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας στις  εκλογές της 17^ης  Φεβρουαρίου. Ο Λιλλήκας θα μιλήσει στον αθηναϊκό λαό στις 22 Ιανουαρίου, ώρα 8μμ, στο μέγαρο Μουσικής, για να σχολιάσει τις  εξελίξεις  για τη πορεία του κυπριακού μνημονίου, για την απεμπόληση των διεθνών θεσμίσεων  προς όφελος διμερών διαπραγματεύσεων με τη τουρκοκυπριακή πλευρά,  για τις προσπάθειες επαναφοράς του αποικιακού σχεδίου Ανάν – που  στόχευε ευθέως στη κατάλυση της κυπριακής δημοκρατίας και στην άρση του «ευρωπαϊκού κεκτημένου»..

Η τυπική και ουσιαστική ομοιότητα του Σχεδίου Ανάν των δεκάδων χιλιάδων λέξεων  με τις  ελληνικές μνημονιακές θεσμίσεις, που ομολογημένα  πέρασαν αδιάβαστες από πολιτικούς όπως ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης ή η Έλενα Παναρίτη, είναι χαρακτηριστική της κοινής συμπτωματολογίας  των αντιδημοκρατικών ευρωπαϊκών εξελίξεων  της τελευταίας δεκαετίας :  Περισσότερος ευρωρητορισμός, περισσότερες δηλώσεις άκριτης υποταγής  στις αποφάσεις των Βρυξελλών, μεγαλύτερη αδιαφάνεια και παράκαμψη της βούλησης του ευρωκοινοβουλίου.  Οι κυπριακές εκλογές δίνουν μια ακόμη  ευκαιρία για την προσέγγιση των λαών του ευρωπαϊκού νότου και για την επαναξιολόγηση των πολιτικών της ΕΕ  - που προς το παρόν ακολουθούν τις οδεύσεις του αυταρχισμού και του νεοφιλελευθερισμού… Όλο το κείμενο των 58 στελεχών 

Διατροφικά

Από τα ζάπινγκ που κάνω στη τηλεόραση  αποκομίζω γενικά την εντύπωση  ότι δυο θέματα υπερέχουν όλων – το  ένα είναι οι «μπηχτές» εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ , το άλλο οι συνταγές φαγητών από διάφορους «συνταγο-λόγιους»…Το ένα θέμα είναι  εμετικό, το άλλο  προκαλεί  λιγούρα και σιελόρροια ,  ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται  με καλοτραβηγμένα  πλάνα. Πάντως   η εμετική διάθεση ελάχιστα συμψηφίζεται από τη γαστριμαργική , δεδομένου ότι και οι δυο εκτυλίσσονται μέσα σε ένα  σκηνικό ανέχειας :  όπου η τροφή εκφεύγει της αρμοδιότητας των καλοζωϊστών  και γίνεται  κοινωνικό ζήτημα …

Έχω κοντινές και μακρινές αναμνήσεις από τις διακυμάνσεις στη σχέση τροφής και  Έλληνα. Οι αστειότερες όλων αφορούν τις αυτοσχέδιες παραστάσεις που έδιναν    κάποιοι  παλαιστές της δεκαετίας  του 60 - σαν τον γνωστό Σαμψών -    σπάζοντας αλυσσίδες και γενικά  δείχνοντας τη δύναμή τους. Το αστείο έγκειται στο ότι μετά τη παράσταση,   περιφερόταν  καπέλο  για τη συλλογή χρημάτων  συνοδευόμενο από την έκκληση : «Για τη φασολάδα του αθλητή»…

Στη μεταπολεμική περίοδο η φασολάδα αφενός και το «λιτοδίαιτον του Έλληνος» αφετέρου,  ήταν εθνικές ορίζουσες, αν και δεν απουσίαζε η αναφορά σε ένα χρυσό αιώνα  της αφθονίας  - « που σέρναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα» - σύμφωνα με το  τραγούδι.  Οι μορφωμένοι της εποχής αναφέρονταν στα  «στερητικά σύνδρομα» της μετακατοχικής περιόδου,  όμως  στα  Πανεπιστήμια οι φοιτητές των Οικονομικών Σχολών  εξοικειώνονταν με τη σχέση της φθίνουσας διατροφικής δαπάνης ως προς  το συνολικό εισόδημα, στη πορεία της οικονομικής ανάπτυξης…

Τελικά τα πράγματα ήλθαν εκεί που ήλθαν : Έπειτα από μια  περίοδο διατροφικής ευωχίας , με τη κυριαρχία των    περιαστικών ταβερνοχώρων  για τους πιο μπανάλ  -    και με τις   γευστικές περιπλανήσεις στα πιο εξεζητημένα εστιατόρια για τους  γευσιγνώστες (μόνο εστιατόριο λαπωνικής κουζίνας δεν άνοιξε στην Αθήνα ! ) φτάσαμε εκεί που φτάσαμε :  Να συλλέγονται μακαρόνια και ρύζια  για την υποστήριξη ανθρώπων που  κινδυνεύουν να πεινάσουν….

Ζούμε πλέον  μια γενικότερη, παραγωγική,  καταναλωτική, αλλά   και ιδεολογική «σύμπτυξη» - που είναι το αντίθετο της «ανάπυξης».  Ζούμε τον παραγκωνισμό  σημαντικών διατροφικών προταγμάτων  – όπως είναι το Ιπποκρατικό γνωμικό «Η τροφή είναι το φάρμακό σου». Κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε το κίνημα slow food – της  ποιοτικής «αργοφαγίας» ως αντίθετης  στη λογική της ευτελούς προχειροφαγίας των «ταχυφαγείων». Ζούμε την ύφεση πλανητικής κλίμακας συλλογισμών  – όπως αυτών που συνέδεαν την κρεοφαγία του πρώτου κόσμου με την υποταγή των τριτοκοσμικών και την καταστροφή ζωτικών φυσικών τους πόρων. 

Σήμερα θα μας ήταν αδιανόητη  μια  κίνηση διαμαρτυρίας  όπως αυτή των «Φίλων της Γης»  της δεκαετίας του 80 :  Σχετικά με  τις εκχερσώσεις των τροπικών δασών για τη δημιουργία βοσκοτόπων, την εκτροφή βοοειδών  -   και τελικά  τη προσφορά  χάμπουργκερ στα φαγάδικα της Βόρειας Αμερικής….. 

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου και η ρύπανση της ατμόσφαιρας

Ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε στο μεσοπόλεμο, και ότι μεσουρανεί η κομματική οργάνωση…έ, συγγνώμη, ήθελα να πω,  η συμμορία του Ντίλιγκερ….. Εάν γινόταν γνωστό   ότι ο ανωτέρω γκάγκστερ  περνούσε στα φανάρια με «κόκκινο» και ότι  ήταν κατ’ επανάληψη παραβάτης της πολεοδομικής νομοθεσίας, ποια θα ήταν η αντίδραση της κοινής γνώμης;  Υποθέτω, υποτονική… 

Αφού πω τα συνήθως λεγόμενα των κινηματογραφικών ταινιών (πάσα ομοιότης της υποθέσεως του έργου ή των χαρακτήρων του έργου είναι συμπτωματική….), μπορώ να αναφερθώ στο   παρακάτω άρθρο   του Καθηγητή  Χημείας Περιβάλλοντος ΑΠΘ  και  Εταίρου της περιβαλλοντικής οργάνωσης  ECOCITY, κ. Κωνσταντίνου Φυτιάνου, που έχει σαν τίτλο "ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΑΜΑ" . Το άρθρο    αναφέρεται στην  απόφαση του νυν κατηγορούμενου (τότε ΥΠΕΚΑ)για την απελευθέρωση της πετρελαιοκίνησης,που αποτέλεσε ένα σημαντικό συντελεστή για την επιδείνωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης…  

Έγραφε  ο κ.Φυτιάνος  «τω καιρώ εκείνω» (22.9.2011):  

http://www.ecocity.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=3227:συγχαρητηρια-κ-παπακωνσταντινου-για-τη-στρατηγικη-και-το-οραμα&Itemid=72

 

«Η απελευθέρωση της πετρελαιοκίνησης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με ενσωμάτωση τροπολογίας του κ. Παπακωνσταντίνου σε άσχετο νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ, …… όταν ο Πρωθυπουργός (Γιώργος Παπανδρέου) κατέθετε την παραίτησή του και σε λίγο θα ακολουθούσαν οι Υπουργοί, είναι μια κίνηση που θα πρέπει να εξεταστεί πόσο τον τιμά. Χωρίς να προηγηθεί καμία σοβαρή διαβούλευση ή δημοσιοποίηση όπως θα έπρεπε να κάνει και παρά το αρνητικό πόρισμα της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής και την αντίδραση και καταψήφιση του προέδρου της κ. Καρτάλη, η επιλογή του οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη διόγκωση της ρύπανσης και στην αύξηση επικίνδυνων ρύπων στις δύο μεγαλουπόλεις.

Είμαι βέβαιος πως ο κ. Παπακωνσταντίνου θα μείνει στην Ιστορία και θα γίνει σημείο αναφοράς στο μέλλον, όταν θα εκδηλωθούν τα προβλήματα. Ήταν φανερό άλλωστε, αφού έλυσε όλα τα άλλα προβλήματα του περιβάλλοντος του έμεινε μόνο αυτό της πετρελαιοκίνησης και την περασμένη Πέμπτη με διαδικασίες που προβληματίζουν, το έλυσε.

Αλήθεια ποιες είναι οι «έγκυρες» μελέτες που αναφέρει πως στηρίχθηκε ο κ. Παπακωνσταντίνου για απόφασή του αυτή; Γιατί δεν τις δημοσιοποιεί;
Υπάρχει μελέτη που αναφέρεται σε πραγματικά στοιχεία αέριας ρύπανσης στις δύο πόλεις;
Υπάρχει μελέτη που έγινε ειδικά για την Θεσσαλονίκη;
Υπάρχει έστω και μια επιστημονική εργασία, ακόμη και μη επίσημη, για την εξέταση των επιπτώσεων της καύσης πετρελαίου θέρμανσης στα νέας τεχνολογίας καινούργια πετρελαιοκίνητα;
Δυστυχώς δεν υπάρχουν απαντήσεις για τα παραπάνω και πολλά ακόμη, εκτός από την μοντελοποιημένη προσέγγιση εργασίας που έγινε για την Αθήνα, που είχε απορρίψει η κα Μπιρμπίλη και την έκανε σημαία του ο κ. Παπακωνσταντίνου.
Γι’ αυτό άλλωστε, κρυφά, σκοτεινά και με πλήρη μυστικότητα παρουσίασε την αλλαγμένη τροπολογία του λίγο πριν ψηφιστεί το νομοσχέδιο για τις …οικοδομικές άδειες και ξάφνιασε όλους.

Ο φθόνος, ως ερμηνευτική αρχή

Πριν λίγο καιρό, με αφορμή την  «αστοχία» μιας βουλευτίνας του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ,

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2012/12/blog-post_20.html

έγραφα :  «χρήζουν σχολιασμού διάφοροι του λεγόμενου πατριωτικού χώρου, που περιμένουν πως και πως ένα φάουλ του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ για να ικανοποιήσουν την εαυτάρα τους με δηλώσεις του είδους : Εμείς τα ξέραμε, τα λέγαμε πάντα, κλπ. Οι άνθρωποι αυτοί βάζουν πάνω απ’ όλα,  τα προσωπικά μικροσυμφεροντάκια τους και τη δικαίωσή τους - και όχι τη διάσωση της χώρας μέσα από τη σταθερή και συνετή πατριωτική πορεία ενός σχηματισμού, που ήδη συσπειρώνει εκατοντάδες χιλιάδες « καλούς καγαθούς»  Έλληνες….».

Η   άποψη αυτή  ισχύει και τώρα:  Ιδιαίτερα μάλιστα    μετά  την επαφή Τσίπρα – Σόϊμπλε, καθώς κάποιοι σιγοψιθυρίζουν ευχές υπέρ της «εξημέρωσης» του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ , για να μπορέσουν κάποτε  «να το παίξουν»  προφήτες της ελληνικής υποταγής.

Ανεξάρτητα από το μελλοντικό ρόλο τους, ας καταλάβουν ότι ο φθόνος τους είναι αντιληπτός  και η ασχετοσύνη τους  με το κοινωνικό και πολιτικό κίνημα που «πονάει» γι αυτή χώρα , είναι εξόφθαλμη.

Με αυτά τα μυαλά δε πρόκειται να φτουρήσουν, ό,τι  και να γίνει... 

Ο Δόκτωρ Φαήλος και ο Μίστερ μνημόνιο

 Ο Φαήλος Κρανιδιώτης, συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά, που πρόσφατα προκάλεσε τις αντιδράσεις του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ για το άρθρο του «Στο ΣΥΡΙΖΑ είστε ανθέλληνες»,  έχει προ πολλού απαλλάξει τον εαυτό του από το καθήκον του αποδεικτικού, επαληθεύσιμου ή διαψεύσιμου λόγου… Όθεν επιδίδεται ασυστόλως στη μετατροπή του «τόσο» σε «ΤΟΣΟ» και αντιστρόφως, υπηρετώντας την κουτοπόνηρη καθεστωτική άποψη περί απορρίψεως της μπάλας εκτός πεδιάς- δηλαδή εκτός της τρέχουσας πολιτικής ατζέντας …. 

Μνημόνιο εμείς ; Αυτός Κύπρος, αγνοούμενοι, Β. Ήπειρος κλπ.
 

  Περί σκανδάλων εμείς ; Αυτός περί του Τσίπρα που έλεγε κακά λόγια προ τεσσαρακονταετίας...

Καταδίκη της αστυνομικής βίας εμείς; Αυτός "φωτογραφιζόμενος" δίπλα στα ευρήματα αστυνομικής επιχείρησης –  κανονικό  βλήμα παρά το πλευρό στουπιών και βενζίνης… 

Υπάρχει ένα στοιχείο του λόγου του που είναι  εξοργιστικό και ένα άλλο που είναι ευτράπελο :

Το εξοργιστικό έγκειται στην προσπάθειά του να εμφανισθεί ως πατριώτης, όντας απολογητής του μνημονίου και των χαμερπών αποικιακών παραχωρήσεων που κάνουν οι ομοϊδεάτες του. 

Το ευτράπελο έγκειται στην  αναφορά του  στη καρέτα-καρέτα (αυτή του έφταιγε….)και στην χαρακτηρολογική σύνδεσή της με το βίο   ημών των «συριζοφρόνων»… 

Τέτοια μακακία-μακακία δεν έχω ξανακούσει….

 

Όμως προτείνω την ανάγνωση του άρθρου του

Εγώ καταδικάζω περιφραστικά

 Πολλοί  καταδικάζουν «απερίφραστα» τις βολές εναντίον των γραφείων της Νέας Δημοκρατίας σήμερα, στις 3 τα ξημερώματα -    βολές  που πιθανόν να  βασίζονταν στην υπόθεση ότι ο κ. Σαμαράς δουλεύει μέχρι τις πρώτες πρωϊνές ώρες και ότι δυσαρεστείται  από  κρότους   πυροβολισμών…

Ο υποφαινόμενος, για λόγους αρχής   τοποθετημένος εναντίον του αβανγκαρντισμού,  εναντίον των  «καλοθελητών»  και των όποιων  «Ζορρό»  -  της εργατικής τάξης, της χώρας,  του λαού – αισθάνεται την ανάγκη να καταδικάσει το επεισόδιο «περι-φραστικά», δηλαδή  με επιφυλάξεις,  δηλαδή υπό όρους και προϋποθέσεις.

Καταρχήν το συγκεκριμένο επεισόδιο δεν  ήταν  δολοφονική ενέργεια αλλά  τρομοκρατική -  όσο τρομοκρατικές  ήταν οι ενέργειες εναντίον του ελληνικού λαού, οι επιχειρήσεις καταστολής, οι επεμβάσεις της Αστυνομίας κατά παράβαση της κοινής και συνταγματικής νομιμότητας. Η μνημονιακή κυβέρνηση διυλίζει τον κώνωπα των άλλων και καταπίνει την δική της κάμηλο, χωρίς να έχει το παραμικρό πειστήριο για τις ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ.  Αντίθετα αυτή η ίδια είναι υπόλογη για τα πιο βαριά εγκλήματα και ατοπήματα εναντίον του ελληνικού λαού.

Οι εξημερωμένοι μνημονιακοί παράγοντες που περιφέρουν  τον (αν)εγκέφαλό τους στα «αξιοπρεπή» μίντια,  δράττονται της ευκαιρίας  για να εξισώσουν τη βία της εξουσίας με την αντιβία – που ασκήθηκε, διακηρύχθηκε σε χιλιάδες κείμενα και τόνους της περιόδου 2010-12,  και  φαντασιώνεται ακόμη . Όμως η αντιβία, όσο κι αν έχει τα ίδια υλικά με τη βία,  είναι άμυνα  και υπήρξε ιστορικά ως αντιβία των αντιστασιακών, των αντιφασιστών, των μαχομένων κατά  της αποικιοκρατίας.

Καταδικάζω τις βολές εναντίον του κτιρίου της ΝΔ -   αλλά και τη παρερμηνεία  αυτών των βολών από εκείνους που συνεχίζουν να βάλλουν εναντίον της ελληνικής κοινωνίας    

Ο γέρων Παϊσιος για την έναρξη(και λήξη) της κρίσης

Ο γνωστός περφόρμερ μεταφυσικής Δημοσθένης Λιακόπουλος, επαναλάμβανε  προ καιρού την ύπαρξη προφητείας του γέροντος Παϊσίου, σύμφωνα με την οποία ο Ελληνισμός θα θριαμβεύσει και θα επιτύχει παγκόσμια κυριαρχία το 2022, Μάϊο μήνα, αν θυμάμαι καλά…Δεν ξέρω πως αισθάνεται ο κ. Λιακόπουλος καθώς αργά αλλά σταθερά προχωράμε  μεν προς το 2022, πλην όμως η κυριαρχία μας   επεκτείνεται   – αντί της υφηλίου – στον κόσμο των σκουπιδοτενεκέδων…

Τώρα ο άγνωστός μου κ. Γεώργιος Τάουϊλ, σύμφωνα με γνωστό ιστότοπο http://ksipnistere.blogspot.gr/2013/01/1985.html    ,  κάνει την συγκλονιστική αποκάλυψη ότι ο  Γέρων Παΐσιος του είχε πει  το 1985,  κάτι πολύ πιο μετριοπαθές , όσον αφορά  την κρίση στην Ελλάδα   και  το πόσο αυτή θα διαρκέσει...

Ο  κ. Τάουϊλ υποστηρίζει ότι ο Γέρων  Παΐσιος  του εκμυστηριεύθηκε  ότι η Ελλάδα θα μπεί σε πολύ μεγάλη φτώχεια, αλλά όταν της τα πάρουν όλα, μετά θα αρχίσει η άνοδός της ….

Επί της προφητείας δεν έχω να κάνω κάποιο σχόλιο, πέρα από το να παρατηρήσω την διαμεσολάβηση μιας περιόδου υπέρ των πιστωτριών δυνάμεων -  «παρταόλα» στην καθομιλουμένη, με βάση το γνωστό παιχνίδι. Δυστυχώς ο διαχειριστής της προφητείας του Παϊσίου δεν προσδιόρισε τον αριθμό των σαμαράδων που απαιτούνται για την ολοκλήρωση του ως άνω σκοπού.

Υπενθυμίζω την προ καιρού σύλληψη νεαρού εξ Ευβοίας, ο οποίος υπό το κράτος παραισθήσεων (πείνας ένεκα…), είχεν εκλάβει το όνομα της οσιότητός του ως «Παστίτσιος» αντί  του ορθού «Παϊσιος». Το γεγονός προκάλεσε την αντίδραση ομοφρονούντων προς τον νεαρό, οι οποίοι και προέβησαν(28.9.12) σε μια κίνηση «παστιτσιοκλασίας» (τουτέστιν : Τεμαχισμός και διανομή παστιτσίου, ουδεμία σχέσις με το πέρδομαι…) στον  γνωστό αναρχοβιότοπο  των Αθηνών.

 Ω Εξάρχεια, o mores !
Εν όψει, έργο του Κώστα Κουνάδη

Τσίπρας : Είναι εθνική η προσπάθεια που κάνουμε

Οι μεγάλες συνεντεύξεις μοιάζουν με μεγάλες πόλεις , που για να  γνωρίσουμε τα κύρια ή πιο σημαντικά στοιχεία τους  προσφεύγουμε στη διαμεσολάβηση των ξεναγών…Έτσι και η  πρόσφατη συνέντευξη Τσίπρα στον Χατζηνικολάου – 8800 λέξεις παρακαλώ ! – προσλαμβάνεται ευκολότερα από τον αναγνώστη,  εάν διαμεσολαβεί κάποιος «πολιτικός σπασίκλας», που θα υπογραμμίζει τα πιο κύρια σημεία των απαντήσεων του μεν προς τον δε….

Έχουμε λοιπόν και λέμε : Στην ερώτηση του Χατζηνικολάου όσον αφορά τη δημοσκοπική υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ έναντι της ΝΔ , ο Τσίπρας απαντά:«όταν δεν υπάρχουν κινητοποιήσεις, όταν ο λαϊκός παράγοντας δεν είναι στο προσκήνιο, επειδή η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι σαν συγκοινωνούντα δοχεία με τη λαϊκή κινητοποίηση, είναι αυτονόητο να υπάρχει μια κάμψη σ’  αυτό που ονομάζουμε δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ»…

Και εγώ ερωτώ, ελπίζοντας ο Πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ να  προσλαμβάνει τηλεπαθητικά τις απορίες  ή ιδέες της βάσης : Ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ έχει κάμψη λόγω έλλειψης κινητοποιήσεων, ή μήπως ισχύει το ανάποδο, δηλαδή η έλλειψη κινητοποιήσεων οφείλεται στην κάμψη του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ;

Κατά τα άλλα , ανθολογώ τα ακόλουθα σημεία των απαντήσεων του Τσίπρα :

Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση ασκούν επικοινωνιακή πολιτική και κάνουν εμπόριο ελπίδας

Πρώτο κόμμα θα είναι η ανεργία σε λίγο.

Το ζήτημα είναι να ψάξουμε σε ένα διεθνοποιημένο περιβάλλον, σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία λύσεις και χρειαζόμαστε συμμάχους για πολύ σημαντικές συγκρούσεις που είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε.

ΣΥΡΙΖΑ και μνημόνιο είναι δυο έννοιες ασύμβατες

οι αναδυόμενες οικονομίες, τα λεγόμενα BRICS, η Βραζιλία, η Ρωσία, η Ινδία, η Κίνα, η Νότια Αφρική, σχεδιάζουν μια συνεργασία που μπορεί να εκπλήξει το επόμενο διάστημα την παγκόσμια κοινή γνώμη, σχεδιάζουν ακόμα και τη δυνατότητα να φτιάξουν ένα δικό τους νομισματικό Ταμείο, ενδεχομένως κι ένα δικό τους νόμισμα για τις συναλλαγές τους.

η χώρα πρέπει να αξιοποιήσει τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, να εντοπίσουμε τους κλάδους εκείνους της οικονομίας που μπορεί να γίνουν ξανά ανταγωνιστικοί και που πρέπει να δώσουμε όλο το βάρος για να έχουμε δημόσιες επενδύσεις, ευρωπαϊκές επενδύσεις και ιδιωτικές βεβαίως επενδύσεις.  

Είναι απολύτως καταδικαστέα η πρακτική της κατάληψης των γραφείων της ΔΗ.ΜΑΡ….. Και δεν μπορώ να κατανοήσω την κριτική που δεχθήκαμε, γιατί από την πρώτη στιγμή βγάλαμε ανακοίνωση που καταδικάζαμε. Στο τέλος θα μας κάνουν και το ορό της αλήθειας για να δουν αν το πιστεύαμε

Ο ελληνικός λαός χρειάζεται ενότητα, ομοψυχία και πίστη ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, να πάμε σε μια μεγάλη σύγκρουση, όχι μεταξύ μας, αλλά σύγκρουση με τους δανειστές μας, μ’ αυτούς που μας έχουν οδηγήσει σ’ αυτή την κατάσταση.

Είναι εθνική η προσπάθεια που κάνουμε και εθνικό το καθήκον να κρατήσουμε τη χώρα και την κοινωνία όρθια.

ΟΛΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΣΙΠΡΑ

H Δημουλά ξεχνάει, εμείς όχι

Της  Κατερίνας Aγγελιδάκη

 

Όλοι διαβάσαμε υπερηφάνως το πρωτοσέ­λιδο αφιέρωμα της «International Herald Tribune» για την Κική Δημουλά, στο οποίο, εκτός από το ποιητικό έργο της, μιλάει με δραματικό τρόπο για την κατάσταση της χώρας μας.

«Σκότος και χάος» είναι οι λέξεις που διάλε­ξε η εθνική μας ποιήτρια για να περιγράψει τι βιώνει η σύγχρονη Ελλάδα. Αναφερόμε­νη, μάλιστα, στα χρόνια της δικτατορίας δήλωσε πως τότε «διώκονταν μόνο οι αρι­στεροί, τώρα όλη η χώρα είναι υπό διωγμό». Ενώ σήμερα, στην Ελλάδα των απανωτών Μνημονίων, και η ίδια, όπως όλος ο κόσμος, καλείται να πληρώσει τα σπασμένα «επειδή 100 άτομα καταχράστηκαν την εξουσία». Σωστά τα λέει και μπράβο της.

Δεν είναι μικρό πράγμα να εκπροσωπείς τη διανόηση της χώρας σου διεθνώς στέλνοντας ένα ηχηρό και σκληρό μήνυμα που θα φτάσει σε κάθε γωνιά του κόσμου. Μόνο που όλοι εμείς οι «διωκόμενοι» δεν πρέπει να ξεχνάμε κάτι που η κυρία Δη­μουλά διαλέγει να μη μας θυμίσει. Ότι και εκείνη, μαζί με άλλους 31 έγκριτους Έλλη­νες των γραμμάτων και των τεχνών, έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή της στην περίφημη διακήρυξη με τον «πιασάρικο» τίτλο «Τολμήστε!», προτρέποντας τους κυβερνώντες «να κάνουν τα απαραίτητα για τη σωτηρία της χώρας, μαζί με τους Ευ­ρωπαίους εταίρους μας».

Στο ίδιο κείμενο οι υπογράφοντες φρόντισαν να στηλιτεύσουν τις «φωνές του λαϊκισμού και της ανευθυνό­τητας που κυριαρχούν στον δημόσιο λόγο κρύβοντας από τους περισσότερους Έλλη­νες τη σοβαρότητα της κατάστασης και προ­τείνοντας λύσεις καταστροφικές, ανεδαφι­κές, εξωπραγματικές σε στιγμή κρίσης». Το κείμενο δημοσιεύτηκε την 1 η Ιουνίου του 2011 και, πέρα από την αυταπόδεικτη αναπαραγωγή των γνωστών διλημμάτων της τρόικας και την απροσχημάτιστη προ­τροπή να ενδώσουμε σε όλες τις πιέσεις των ισχυρών, υπήρξε μια πολιτική παρέμβαση σε μια εποχή που η κυρία Δημουλά και οι λοιποί διανοούμενοι δεν θα μπορούσαν να βρίσκονται σε καμία κατάσταση πλάνης. Είχαν ήδη γίνει μεγάλες περικοπές σε μι­σθούς και συντάξεις, είχαν ήδη κλείσει χιλι­άδες επιχειρήσεις, είχαν ήδη απολυθεί χι­λιάδες εργαζόμενοι. Όσα ακόμα χειρότερα επακολούθησαν είχαν ήδη δρομολογηθεί και τα γνωρίζαμε.

Ούτε η κυρία Δημουλά ούτε κανένας από τους πνευματικούς ανθρώπους που υπέ­γραψαν τη διακήρυξη ασχολήθηκαν τότε με την αδυναμία των φτωχότερων να αντε­πεξέλθουν στοιχειωδώς στις ανάγκες της πιο απλής καθημερινότητας. Αλλά ούτε και τώρα καμιά - ύστατη έστω - δήλωση αυτο­κριτικής, λες και οι ποιητές δεν κάνουν ποτέ λάθος.

Αντ’ αυτού μια ποιητική κραυγή περί «σκό­τους και χάους». Εσάς σας φτάνει; Εμένα όχι.

ΠΗΓΗ : Το Ποντίκι,

http://topontiki.gr/article/47018/H-Dimoula-ksexnaei-emeis-oxi

ΥΓ. της  ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ 

Για το κείμενο των 32, έγραφα στις 2.6.2011 :

«Αοριστολογούν , υπεκφεύγουν, υπαινίσσονται πράγματα εναντίον των αντιπολιτευομένων και κάνουν προμόσιον της κυβερνητικής εκδοχής περί εθνικής ομοψυχίας. Είναι σαφές, οι άνθρωποί μας είναι μέρος του προβλήματος, όχι της λύσης…»

Σχετικά http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2011/06/h-32.html

Μ. Νεγρεπόντη Δεληβάνη : Αβέβαιη η ανάκαμψη…

 Αν έκανε κάποιος μια κολεξιόν των «αισιόδοξων προβλέψεων» για την υποτιθέμενη  ελληνική ανάκαμψη, αρχικά το 11, μετά στο τέλος του 11, μετά το 12, μετά το τέλος του 12 κλπ. κλπ θα διαπίστωνε την ex officio αισιοδοξία των ηγετικών κύκλων της χώρας …. Τώρα η κ. Μαρία Νεγρεπόντη Δεληβάνη,πρώην πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονία,  ασχολείται με την  (ευχολογιακή , καθ’ όλες τις ενδείξεις…) αισιοδοξία   της S&P, που αποτελεί σοβαρό παράγοντα των διεθνών αγορών….

Γράφει η  Δεληβάνη :

"Μακάρι να αποδειχθούν σωστές οι προβλέψεις-αβέβαιες πάντως- που περιέχονται στην τελευταία έκθεση της S&P, σχετικά με την ανάκαμψη της ευρωζώνης το 2013. Δεν τις συμμερίζομαι, όμως. Αν και καλοδεχούμενη η αισιοδοξία, να υπενθυμίσω σχετικά ότι:
*τα τελευταία χρόνια όλες σχεδόν οι προβλέψεις κυβερνήσεων και διεθνών οργανισμών, που αναφέρονται σε εξελίξεις βασικών οικονομικών μεγεθών, αναγκάζονται να αναθεωρηθούν και.....
πάντοτε προς τα κάτω
*η κρίση στην Ευρώπη, για πρώτη φορά χτυπάει την πόρτα και της Γερμανίας, όπου η ανάπτυξη προβλέπεται να είναι κοντά στο μηδέν, και που θα επηρεάσει δυσμενώς το σύνολο της ευρωζώνης
* η ανεργία όχι μόνο δεν υποχωρεί στην ευρωζώνη, αλλά έμφανίζει σαφώς ανοδική τάση
*εξάλλου, η αντιμετώπιση των διαρθρωτικών λειτουργικών προβλημάτων της ΕΕ, σε πείσμα των συνεχών συσκέψεων των αρμοδίων, δεν κατόρθωσε να δώσει ικανοποιητική και διαρκή λύση σε κανένα απ' αυτά
*αλλά, το αποφασιστικό, το αξεπέραστο εμπόδιο για την όποιας μορφής και έκτασης ανάκαμψη βρίσκεται, αναμφισβήτητα, στη θλιβερή και αδιέξοδη πολτική λιτότητας, που όχι μόνο δεν δίνει σημεία υποχώρησης, αλλά και βαθαίνει

Στη Κύπρο διαδηλώνουν κατά του ερχομού της Μέρκελ….

 

Φαίνεται πως η επίσκεψη της Μέρκελ στην Αθήνα ήταν αρκετά αποδοτική  για το νεοαποικιακό ευρωσύστημα , που η ξεροκεφαλιά και ο  αριστερός δογματισμός ορισμένων κηρύσσει ανύπαρκτο. 

 Αν αυτοί οι τελευταίοι ζούσαν επί (της παλαιάς) γερμανικής κατοχής,  θα ήταν ικανοί να αναφέρονται όχι στη κατάληψη της χώρας και στη συνεργασία των κατακτητών με τους εγχώριους Κουϊσλιγκ – συνεργασία  σαφώς  απαραίτητη για τη διατήρηση της κατοχής  -   αλλά  στην «ταξική επίθεση» δυο ισοδύναμων μερών (κατακτητών +κουϊσλιγκ)  εναντίον των εργαζομένων…. 

Όμως εδώ   θέμα μας δεν είναι η «ταξική λόξα» ορισμένων,  που είναι έτοιμοι να κηρύξουν ακόμη και το επερχόμενο βαρομετρικό χαμηλό ως προϊόν της πάλης κεφαλαίου και μισθωτής εργασίας..... Θέμα μας είναι η τρέχουσα νεοαποικιακή μαγειρική  : Η οποία  σε μια συγκεκριμένη φάση της περιελάμβανε την  όψιμη  «παροχή  Μέρκελ» (δες επίσκεψη στην Αθήνα μετά την κατασίγαση του κινήματος των αγανακτισμένων), ενώ τώρα στην περίπτωση της Κύπρου η «παροχή Μέρκελ» γίνεται πρώϊμα,στην εναρκτήρια φάση του Μνημονίου…. 

Στην  σημερινή επίσκεψη της Μέρκελ στην Κύπρο αναφέρεται ο κυπριακός ιστότοπος «ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΩΡΑ», ο οποίος προσκαλεί τους πολίτες σε συγκέντρωση έξω από το Προεδρικό Μέγαρο    επισημαίνοντας :  

«…η νεοαποικιοκρατία που προωθεί και εφαρμόζει η κυρία Μέρκελ δεν γίνεται πλέον με όπλα, αλλά με οικονομικά μέσα. Η εξαθλίωση των λαών επέτρεψε στους διεθνείς τοκογλύφους και στους νέους αποικιοκράτες να αλώσουν τις χώρες που βιώνουν τη βαθύτερη κρίση….» 

 Όλο το κείμενο

Δήλωση Κασιμάτη για το κίνημα "Δεν πληρώνω"

                                           

Ο Ομότιμος Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασιμάτης, έκανε την ακόλουθη δήλωση εν όψει της δίκης των πολιτών του κινήματος «δεν πληρώνω» :

 Υπέρτατες αρχές του δικαίου και της σύγχρονης δημοκρατίας, που  αποτελούν και αρχές της παγκόσμιας κοινωνίας, ειναι: η δημοκρατική αρχή μαζί με τα πολιτικά δικαιώματα και  η αρχή προστασίας της αξίας του ανθρώπου μαζί με τις εγγυήσεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

Όταν από μέρους του κράτους παραβιάζεται επί τρία σχεδόν χρόνια συνεχώς το πολίτευμα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη, σε βαθμό που μεγάλο μέρος του Ελληνικού Λαού έχει οδηγηθεί και οδηγείται καθημερινά σε κατάσταση εξαθλίωσης,

Όταν, μάλιστα, η κατάσταση αυτή εξαθλίωσης βρίσκεται κάτω από τα κατώτατα όρια αξιοπρεπούς διαβίωσης και συχνά κάτω και από αυτά τα όρια επιβίωσης και

Όταν το κράτος, παρά τις αδιάκοπες προσπάθειες των πολιτών, αποδεδειγμένα δεν κάνει τίποτε για να προστατεύσει τους πολίτες του από την καθημερινή παραβίαση της αξίας και της αξιοπρέπειάς τους ως ανθρώπων και τα πολιτικά τους δικαιώματα ως πολιτών δημοκρατικού πολιτεύματος,

Το κράτος αυτό, δυστυχώς το Ελληνικό Κράτος, δεν μπορεί να έχει ποινική αξίωση κατά πράξεων που αποτελούν άσκηση πολιτικών δικαιωμάτων σε πολιτικό αγώνα αυτοπροστασίας του λαού και του πολίτη.

Τα πολιτικά δικαιώματα της δημοκρατίας: τα θεμελιώδη δικαιώματα της ελευθερίας, της ελεύθερης ένωσης και συνάθροισης προσώπων, της ελεύθερης έκφρασης της γνώμης με λόγο και έργο και, κυρίως, το υπέρτατο και έσχατο δικαίωμα της αντίστασης, που εγγυάται το Σύνταγμα στο ακροτελεύτιο άρθρο του για τις περιπτώσεις όπως η σημερινή: της  διαρκούς παραβίασης από μέρους του κράτους του δημοκρατικού πολιτεύματος και των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη, πρέπει να αποτελέσουν για τη Δικαιοσύνη τη βάση ερμηνείας των σχετικών διατάξεων του Ποινικού Κώδικα.

Οι πράξεις άσκησης των θεμελιωδών αυτών δικαιωμάτων δεν είναι εκείνες που προβλέπει ο Ποινικός Κώδικας –ούτε ως προς το σκοπό τους ούτε ως προς την υπαιτιότητα. 0ι δικαστές έχουν από το δίκαιο και τη δυνατότητα και την υποχρέωση να ερμηνεύσουν σωστά το γραπτό ποινικό δίκαιο και να προστατεύσουν την ουσία της δημοκρατίας, της αξίας του ανθρώπου και του Συντάγματος.

Κύθηρα, 8.1.2013                                                                                                 

QUO VADIS 2013;

Του Γιώργου Μπούτρη

 

Ο Γιώργος Μπούτρης (Μέλος του Π.Σ του ΔΗΚΚΙ)  «αφηγείται» ένα σενάριο ή για την ακρίβεια έναν εφιάλτη, που ήδη βιώνουμε στις συνθήκες του παρόντος  «ύπνου»…. Για να καταλήξει : «Αν η αφήγηση είναι σωστή….ευτυχισμένο το 2013 θα είναι μόνο με αριστερή αδιάφθορη κυβέρνηση. Ενημερώστε τους γείτονές σας. Καλή χρονιά»…..

Σημειώνω, εκτός από το «ζουμ»   στους γείτονες για να ευχηθεί με αυτό τον εγκάρδιο τρόπο τα «χρόνια πολλά», και την υπόμνησή του  Μπούτρη περί ενός χαρακτηρισμού που είχε κάνει ο   Αντρέας Παπανδρέου το 1991: Ονοματίζοντας την  τότε ΕΕ «Γερμανο-ευρωπαϊκή  Ένωση»….
 

Εν όψει, "χαμός στο ίσιωμα" : Έργα και ημέρες των χρυσωρύχων στη Χαλκιδική του 2012....

Όλο το κείμενο του Μπούτρη

Η ΚΥΠ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ…..

Αν είναι δυνατόν…..Ένας ιστότοπος και κοντά σ’ αυτόν πλείστοι όσοι, δημοσιεύουν σκαναρισμένο κάποιο τσαλακωμένο έγγραφο που αναφέρεται στην παρακολούθηση εκδήλωσης στην Αθήνα(9.11.2009), όπου συμμετείχε ο νυν υποψήφιος Πρόεδρος της Κύπρου Γιώργος Λιλλίκας και ο επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Βάσος Λυσαρίδης… Το παράδοξο της ιστορίας είναι ότι οι ομιλίες και των δυο πολιτικών δημοσιεύονταν σε κυπριακό ιστότοπο, από όπου η Κυβέρνηση Χριστόφια θα μπορούσε να τις αλιεύσει αυτούσιες και original, χωρίς τη διαμεσολάβηση του Αστυνόμου Σαϊνη …..ε, συγγνώμη, ήθελα να πω διοικητή της ΚΥΠ το 2009 , και μετέπειτα υπαρχηγού της κυπριακής αστυνομίας… Να υποθέσουμε ότι όπως εν Ελλάδι, έτσι και αλλαχού, ισχύει ο εμπορικός κανών της πωλήσεως φυκιών έναντι μεταξωτών κορδελών , όσον αφορά την διοικητικήν εξέλιξιν των υπαλλήλων; Σχετικά δες http://www.koukouvagia.com/periexomena/h_apoch_ths_koykoybagias/aporrito_eggrafo   

 

Η αποκάλυψη μιας απροκάλυπτης συγκάλυψης….

 Ο Νίκος Παππάς συνεντευξιάζεται στο Realnews υπό τον τίτλο : «Βρισκόμαστε μπροστά σε μια απροκάλυπτη προσπάθεια συγκάλυψης» …

Όπου και ευτυχώς, πέραν των καταγγελτικών στοιχείων, θέτει  και το στοιχείο της κωμωδίας, που υφέρπει στην όλη συζήτηση περί  λίστας (Λαγκάρντ) και λιστάρχων….

 Όπου η γνωστή ελληνοπρεπής ζεύξη «Κερατάδες και δαρμένοι»  μετριάζεται  καθότι αν και  «Κερατάδες»,   μπορούμε τουλάχιστον να είμαστε   ξεκαρδισμένοι στα γέλια, από τα «Ξέχασα, έχασα, δεν θυμάμαι, δεν είδα, φταίει ο υφιστάμενός μου», - ως  λένε ομού οι Βενιζέλος-Παπακωνσταντίνου, θυμίζοντας το παλιό κωμικό  ντουέτο  «Χοντρός –Λιγνός»….

Όλο το κείμενο της συνέντευξης του Νίκου Παπά….

«Έξοδος από την κρίση με τις δικές μας δυνάμεις»

Του Αλέξη Τσίπρα

 

Εκτιμώ το άρθρο του  Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στην εφημερίδα «Real news», αλλά πιο πολύ κι από το άρθρο εκτιμώ τον  τίτλο του :  «Έξοδος από την κρίση με τις δικές μας δυνάμεις»…Γιατί πραγματικά αυτή και μόνη η έμφαση στην εγχώρια δυναμική και στο ελληνικό κίνημα, συνιστά μια αποστασιοποίηση από το  χρόνιο σύνδρομο της εξαρτημένης πολιτικής συμπεριφοράς,  της δουλοπρεπούς ψωροκώσταινας, του χαμαιλεοντισμού ενώπιον της ισχύος…

Φυσικά «έμφαση στην εγχώρια δυναμική»  δεν σημαίνει προώθηση μιας εθνικής ροβινσονιάδας, σε ένα διεθνές περιβάλλον αλληλεξαρτήσεων και ανταλλαγών : Και από αυτή την άποψη, το άρθρο του Τσίπρα δείχνει το ευρύτερο - ευρωπαϊκό μέτωπο του αγώνα, μέσα στο οποίο  «η Ελλάδα οφείλει να πρωτοστατήσει στην αναζήτηση συμμαχιών και σχεδίου για πανευρωπαϊκή διέξοδο από την κρίση χρέους με όρθιες τις κοινωνίες»…Να ένας ρόλος ευθύνης και τιμής για τη χώρα μας, που μπορεί να ανυψώσει την καταρρακωμένη αυτοεκτίμησή της  :  Που μπορεί να μας κάνει να κάνουμε αυτό που πρέπει να κάνουμε, «βασισμένοι πρώτα και κύρια στις δικές μας τις δυνάμεις»- κατά πως  έλεγε μια φορά κι έναν καιρό ο Μαοϊκός χώρος,  χωρίς να επιμείνει ιδιαίτερα ΚΑΙ στο σλόγκαν ΚΑΙ στην ουσία του….

Όλο το άρθρο του Τσίπρα

ΧΡΟΝΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ …..

  Τώρα που πέθανε η  Ισραηλο-αράβισα Μαριάμ Αμάσχ   ηλικίας   124 ετών (!), και καθώς  το εορταστικό ευχολόγιο εστιάζεται στο «Χρόνια πολλά», σκέπτομαι την   ειδησεογραφία   μιας εφημερίδας των αρχών του προηγούμενου αιώνα,  που έλεγε :   «γέρων τεσσαρακοντούτις παρεσύρθη  υπό αμάξης» …. Κάποτε  η  πληροφορία αυτή υπεισερχόταν σε διάφορες κοινωνιολογικές προσεγγίσεις,  ως ένδειξη  βελτίωσης των όρων ζωής…. 

Έχω υπόψη μου αποσπάσματα από το έργο του Αντρέ Γκορζ , όπου ο συγγραφέας   επικροτεί ένα είδος «φυσικού θανάτου»  για μια χωρίς παρατεταμένους πόνους   αποχώρηση από τη ζωή. Παρ’ όλα αυτά υποστηρίζω ότι επίσης «φυσική» είναι η αντίσταση μέχρις εσχάτων  και η  νομιμοφροσύνη απέναντι στην ύπαρξή μας. Κάτι τέτοια επιχειρήματα επιστράτευα σε ένα φίλο καρκινοπαθή, όταν βρισκόταν «στις κακές  του»…

Παλιά  η τρίτη ηλικία ήταν εξαιρετικά σύντομη ,  η τέταρτη ηλικία ανύπαρκτη, ενώ  οι ηλικιωμένοι συχνά  επέστρεφαν στην παιδικότητα της άκρατης βιασύνης…Σε μια επιστολή του σε κάποια κυρία ο Γάλλος φιλόσοφος   Μοντένιος (1633-1692) μιλούσε -  «στα γεράματά του»  -  για τη  σπουδή με την οποία προσπαθούσε να υπεραναπληρώσει το έλλειμμα χρόνου…Σήμερα αυτή η σπουδή δεν χρειάζεται    -  τουλάχιστον σε όσους είναι «νεόγεροι» ,  δηλαδή γέροι νέας εσοδείας, δηλαδή  σαν κι εμένα….

Η εφεύρεση του διαδικτύου έχει μειώσει το ρόλο των γέρων στην κοινωνία, οι οποίοι κάποτε  το έπαιζαν «μηχανές αναζήτησης  της Google»…Έχω  πάντως  υπόψη μου ηλικιωμένους  οι οποίοι απέχουν συστηματικά των γνωστών  αυτιστικών  προτάσεων   ( «στην εποχή μας όλα ήταν ωραία, καλά, ηρωϊκά ,  bla, bla,  bla » ) και επιδίδονται συστηματικά στο είδος του χιούμορ (μπλακ και άραχνο…) που γνωρίζουν  καλύτερα …. Ένας τέτοιος γέρος στον εργασιακό μου χώρο, απευθυνόμενος σε κάποιο συνάδελφο  που αρρώστησε και  έπεσε «λιώμα» σε ένα καναπέ, του είπε :   «Σήκω πάνω ρε μακάκα, αν πεθάνεις εδώ  ποιος θα σε κουβαλάει ;»

Το βίωμα του χρόνου είναι διαφορετικό από ηλικία σε ηλικία. Ο παιδικός χρόνος είναι σχεδόν   μηδενικός, καθώς όλος ο περίγυρος φαίνεται  αναλλοίωτος σαν κόμικ.  Η άρση αυτής της μεταφυσικής ολοκληρώνεται  στη μέση  ηλικία, ενώ στην «προκεχωρημένη»    οι πιο νοήμονες αισθάνονται  καταδικασμένοι σε θάνατο χωρίς προσδιορισμένη ημερομηνία εκτέλεσης. Κατ’ εξαίρεση κάποιοι   πολιτικοποιημένοι ζουν  τους στίχους  του Μαγιακόφσκυ ( «Με φλογισμένα χείλη πιες γονατιστός – απ’ το ποτάμι που το λένε γεγονός») χωρίς να απασχολούνται με τη  σκέψη των μεγάλων , υπεριστορικών,  γεωλογικών και  αστροφυσικών χρόνων…

Τελικά θα υποστηρίξω ότι σε αντίθεση με τα λεφτά του ΓΑΠ  (εδώ   τετράκις χρήση του αντιβασκανιακού  επιφωνήματος «φτουσκουληκομυρμηγκότρυπα»)    ,  χρόνια υπάρχουν…Αφού ο Ζολώτας, ο Κριαράς, ο Λεβύ Στρως, ο στρατηγός Γκιαπ, ξεπέρασαν τα 100 , γιατί  κι εμείς  να μη μοιράζουμε «χρόνια πολλά»; Γιατί  αυτό να εκλαμβάνεται  ως προεκλογική υπόσχεση; 

YΓ. Υποψιάζομαι "ΠΟΝΤΙΚΙ" πίσω από τη φωτογραφία και τη λεζάντα (για το τέλος του κόσμου στις 21.12.12), αλλά δεν είμαι σίγουρος...Πάντως έχει τρομερή πλάκα....