Γερμανία-εκλογές: Σταθερά μπροστά στις δημοσκοπήσεις SPD και Σολτς

 Ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό στη Γερμανία προοιωνίζονται οι τελευταίες μετρήσεις της κοινής γνώμης.Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Infratest για λογαριασμό του πρώτου δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού δικτύου (ARD), εάν οι ομοσπονδιακές εκλογές διεξήγοντο την ερχόμενη Κυριακή, Χριστιανοδημοκράτες και Χριστιανοκοινωνιστές (CDU/CSU) θα ελάμβαναν το 22 % (δηλαδή +2 μονάδες σε σύγκριση με αντίστοιχη έρευνα στις αρχές Σεπτεμβρίου) και το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SPD) 26 % (+1). Οι Πράσινοι (Die Gruenen) 15% (-1%), η Eναλλακτική για την Γερμανία (AfD) 11% (-1%), το Φιλελεύθερο κόμμα (FDP) επίσης 11% (-2). Το ποσοστό της Αριστεράς παραμένει 6%. Όλα τα άλλα κόμματα μαζί θα ελάμβαναν 9%.

Στην περίπτωση αυτών των αποτελεσμάτων, θα ήταν δυνατός θεωρητικά ένας συνασπισμός SPD και CDU / CSU, καθώς και τριμερείς συμμαχίες υπό την ηγεσία του SPD με τους Πράσινους και το FDP, αλλά και με τους Πράσινους και την Αριστερά. Ένας συνασπισμός υπό την ηγεσία Χριστιανοδημοκρατών/Χριστιανοκοινωνιστών με τους Πράσινους και το FDP θα ήταν επίσης μαθηματικά δυνατός.

Επί ξύλου κρεμάμενοι

του Απόστολου Αποστολόπουλου

Η  σταθερότητα ενός πολιτικού συστήματος και μιας χώρας εξαρτώνται από τις εφεδρείες που διαθέτουν. Αν υπάρχουν, οι κυβερνήσεις εναλλάσσονται ομαλά, χωρίς τριγμούς. Είναι η πρώτη φορά, μεταπολεμικά, που η χώρα δεν έχει πολιτικές / κομματικές εφεδρείες. Έχουμε έναν ψευδεπίγραφο δικομματισμό, μη λειτουργικό. Το Σύστημα είναι εύθραυστο. Με μια ισχυρή πίεση μπορεί να καταρρεύσει.

Εκτός από το κόμμα που κυβερνά, όλα τα άλλα αγκομαχούν για την ίδια την ύπαρξή τους ή, το μεγαλύτερο, ο ΣΥΡΙΖΑ, πάσχει σοβαρά από έλλειψη εμπιστοσύνης του κόσμου. Τα ΜΜΕ αγωνίζονται, για δικούς τους λόγους, να αποκαταστήσουν κάποια στοιχειώδη σχέση εμπιστοσύνης των εκλογέων με την αξιωματική αντιπολίτευση αλλά οι προσπάθειές τους είναι αναποτελεσματικές. Τα κανάλια διασκεδάζουν ίσως τον κόσμο, αλλά δεν πείθουν. Η TV έχει χαμηλό δείκτη αξιοπιστίας.

Η αντιπολίτευση πάσχει αλλά και η κυβέρνηση κινείται όπως τα καβούρια, πλαγίως.

Λιβύη: Η κατάσταση στη χώρα 100 ημέρες πριν τις προγραμματισμένες εκλογές

 

Από την Huffindton Post

Αυτοί που βρίσκονται στην εξουσία στην πραγματικότητα δεν έχουν καμία πρόθεση να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους.

• Γιώργος ΠαπαγιαννόπουλοςΑρχιτέκτων -Συγγραφέας

FLORIAN GAERTNER VIA GETTY IMAGES

Ο πρωθυπουργός της Λιβύης Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά 

Εκατό ημέρες πριν από τις κοινοβουλευτικές και προεδρικές εκλογές στη Λιβύη, που έχουν προγραμματιστεί για τις 24 Δεκεμβρίου 2021, γινόμαστε μάρτυρες νέων και γρήγορων εξελίξεων με απρόβλεπτα αποτελέσματα.

Στην Τρίπολη, οι ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ αντίπαλων πολιτοφυλακών έχουν ξαναρχίσει, μέχρι στιγμής χωρίς θύματα, ενώ η απελευθέρωση πρώην εκφραστών του προηγούμενου καθεστώτος, μεταξύ των οποίων τουΣαάντι Καντάφι, τρίτου γιου του Λίβυου Ηγέτη που σκοτώθηκε πριν από σχεδόν 10 χρόνια, θα μπορούσε να ανοίξει δρόμους για την κάθοδο του Σάιφ αλ Ισλάμ Καντάφι στις προεδρικές εκλογές.

Ο εσωτερικός πόλεμος μεταξύ του Υπουργού Πετρελαίου, Μοχάμεντ Αούν και του προέδρου της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου, Μουσταφά Σανάλα, είδαν τον δεύτερο νικητή, αλλά τα μπλοκ των τερματικών πετρελαίου στα ανατολικά κινδυνεύουν να στεγνώσουν τη μόνη πηγή εισοδήματος μιας χώρας που διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στην Αφρική (κατά άλλους,αυτά βρίσκονται στην Αλγερία).

Η δίκη για την επίθεση με βιτριόλι

 

Γράφει η Σίσσυ Βωβού

Ξεκινάει την Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου, η δίκη στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας, για την επίθεση με βιτριόλι εναντίον της Ιωάννς Παλιοσπύρου. Η κατηγορούμενη έχει ήδη ομολογήσει την πράξη της, αλλά δεν παραδέχεται ότι επρόκειτο για απόπειρα ανθρωποκτονίας.

Ως φεμινίστριες μας τρομάζει η αναχρονιστική αυτή επίθεση εναντίον μιας γυναίκας, από μια άλλη γυναίκα, για λόγους ερωτικής αντιζηλίας, και μάλιστα η επιτιθέμενη είχε πριν πάει σε χαρτορίχτρα για να μάθει περισσότερα για την ερωτική ζωή της Ιωάννας όπως προβλήθηκε σε κάποιο κανάλι, αλλά πιθανώς είχε και συνεργό/συνεργούς, όπως δείχνουν κάποια στοιχεία από το κινητό της, τα οποία ενώ είναι απαραίτητα για τη δικογραφία, είναι παραβίαση να βγαίνουν στο δημόσιο χώρο.

Έτσι, στην προκειμένη περίπτωση αυτό που λέμε βία κατά των γυναικών έχει ένα διαφορετικό χαρακτήρα, άκρως αποκρουστικό. Τέτοιες πράξεις γυναικών, ιδιαίτερα με την καταστροφή του προσώπου, είναι εγγεγραμμένες στην ιστορία, πολλά χρόνια πριν, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες έχουν ελαχιστοποιηθεί, τουλάχιστον στο δυτικό κόσμο, λόγω των μεγάλων αγώνων του γυναικείου κινήματος και των βελτιώσεων που έχουν επέλθει στο θέμα της ισότητας. Και όμως, μόλις πριν δύο ημέρες δημοσιεύσαμε στο Μωβ για επίθεση ενός άντρα με καυστικό υγρό εναντίον της 64χρονης πεθεράς του. Φυσικά τέτοιες πράξεις ανάγονται στις πατριαρχικές δομές της κοινωνίας, η οποία θέλει τις γυναίκες να είναι συχνά σκληρότερες στην τιμωρία άλλων γυναικών, για να διαφυλάξουν τις “αρχές” της πατριαρχίας, ή για να “κερδίσουν” έναν άντρα. Βέβαια, συχνότερα οι πράξεις αυτές προέρχονται από άνδρες.

Το χρηματιστήριο ως θεματοφύλακας του δημοσίου συμφέροντος !

 Επιμέλεια : Βάννα Σφακιανάκη

Το άρθρο 24 του Συντάγματος προστατεύοντας το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον, απαγορεύει τη μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων, «εκτός αν προέχει για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον», ενώ το άρθρο 117 απαγορεύει πλήρως την εκτέλεση έργων σε αναδασωτέες εκτάσεις. Ποιος ορίζει όμως, ποιο είναι το «δημόσιο συμφέρον»; Οι ορισμοί αλλάζουν μαζί με τις διαδρομές που ακολουθούν οι πολιτικές προτεραιότητες. Σήμερα ως «δημόσιο συμφέρον» ορίζεται η ανάπτυξη της οικονομίας ανεξάρτητα αν αυτό γίνεται με όρους καταστροφικούς για την κοινωνία, χωρίς δηλαδή να έχει καμιά σχέση με το «κοινό καλό» και αυτό γίνεται αποδεκτό και από τις τρεις εξουσίες, νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική. Η προσέγγιση αυτή όμως, αντιστρέφει το άρθρο 24 του Συντάγματος εις βάρος της προστασίας του φυσικού και πολιτιστικού κεφαλαίου και σηματοδοτεί πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών για τις «επενδύσεις» και την κοινωνία.

Το πολιτειακό μας σύστημα όταν ψήφισε το δασικό νόμο 998/1979 φαίνεται να αντιλαμβανόταν την προστασία των δασών ως δημόσιο συμφέρον και το κράτος ως θεματοφύλακά του. Η νομολογία αντιμετώπιζε τα δάση ως «κοινόχρηστα» που ανήκουν στα «εκτός συναλλαγής κοινά», όπως τα νερά, τους δρόμους, τις πλατείες, τους γιαλούς, τα λιμάνια, τις όχθες των πλεύσιμων ποταμών και των λιμνών που αναφέρονται ρητά στον Αστικό Κώδικα. (1) Γι’ αυτό ο δασικός νόμος εξαίρεσε ρητά από την προστασία των δασών μόνο τα στρατιωτικά έργα και τους δημόσιους δρόμους, αλλά και τη βαριά βιομηχανία (ναυπηγεία, διυλιστήρια, εξορύξεις). Επέτρεψε την κατασκευή αποκλειστικά δημοσίων έργων, με τον όρο να έχουν ψηφιστεί με ειδικό νόμο και μετά από ειδική αιτιολογία. Ανάμεσα στα δημόσια έργα ήταν και οι ενεργειακές υποδομές και -με μεταγενέστερη τροποποίηση (1988)- τα δίκτυα μεταφοράς και διανομής φυσικού αερίου.

Τελεσίγραφο Μόσχας στην Τουρκία: Θα υπερασπιστούμε τα σύνορα της Αρμενίας ως δικά μας

 

Η Τουρκία δημιουργεί στρατιωτικό κέντρο διοίκησης στο Μπακού-Η αντιπολίτευση κατηγορεί τον Πασινιάν για παραχωρήσεις στους Τούρκους

Ηκατάσταση είναι τεταμένη στην Αρμενία, καθώς ο πρώην βουλευτής της Αρμενίας του κόμματος Ευημερίας Αρμάν Αμποβιάν, έγραψε για την «αζεροποίηση» των αρμενικών τοπωνυμιών στο Αζερμπαϊτζάν στη σελίδα του στο Facebook.

«Η τουρκοποίηση μεγάλης κλίμακας των αρμενικών τοπωνυμιών, έχει ξεκινήσει στο υψηλότερο επίπεδο στο Αζερμπαϊτζάν. Στην τηλεόραση, στις εφημερίδες, στα κοινωνικά δίκτυα, ακόμη και στα μέσα μαζικής μεταφοράς, η νομαδική φυλή των Αζέρων προπαγανδίζεται επιθετικά για ανοιχτές απαιτήσεις σε ολόκληρη την επικράτεια της Αρμενίας» έγραψε.

Ταυτόχρονα, Αζέροι και Τούρκοι πραγματοποιούν συνεχώς στρατιωτικές ασκήσεις, κοντά στα σύνορα της Αρμενίας και στα κατεχόμενα εδάφη του Αρτσάχ. «Τι κάνει αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση του Πασινιάν; «Μπορεί να αντιμετωπίσει ενεργά την εχθρική προπαγάνδα; Όχι. Ίσως ετοιμάζει μήνυση στη Χάγη εναντίον του Αλίεφ και του Ερντογάν; Όχι. Αντ ‘αυτού, η κυβέρνηση του Πασινιάν προετοιμάζεται για “ειρήνη”, με εκείνους τους απατεώνες που απειλούν να μας καταστρέψουν. Ετοιμάζονται νέες εδαφικές παραχωρήσεις. Ετοιμάζονται να ανοίξουν τα σύνορα με τους Τούρκους. Θα παρέχουν έναν δρόμο, που θα συνδέει την Τουρκία με το Αζερμπαϊτζάν», συνέχισε.

 

Οι γερμανικές εκλογές και εμείς

 

του Παντελή Οικονόμου   Αθήνα, 13 Σεπτεμβρίου 2021  Την Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου διεξάγονται οι ομοσπονδιακές εκλογές στην Γερμανία και έγκυρες προβλέψεις φέρνουν τους Σοσιαλδημοκράτες του SPD στην πρώτη θέση, μετά από χρόνια. Αν αυτή η πρόγνωση επιβεβαιωθεί στις κάλπες, αναμένεται ο σχηματισμός κυβέρνησης με την στήριξη του SPD και των Πράσινων και Καγκελάριο τον Olaf Scholz. Ασφαλώς, μετά την καταμέτρηση της λαϊκής ψήφου, θα υπάρξουν διεργασίες ώστε να συμφωνηθεί ποιος θα είναι ο τρίτος κυβερνητικός εταίρος, εφ’ όσον αποδειχθεί απαραίτητος. Έτσι ή αλλιώς, μια τέτοια νέα κυβέρνηση, σε συνδυασμό με την αποδρομή της Angela Merkel, σηματοδοτεί μεγάλη στροφή στα γερμανικά και ευρωπαϊκά πράγματα και επιτρέπει την βελτίωση των σχέσεων Γερμανίας-Ελλάδας.   «Βαρβαρότητα και αποτυχία»  Με την σειρά: η απερχόμενη καγκελάριος θεώρησε σκόπιμο να δηλώσει προ ημερών ότι «η πιο δύσκολη στιγμή της θητείας της ήταν όταν ζήτησε τόσα πολλά από τους Έλληνες». Σκοπιμότητες μιας τέτοιας δήλωση μπορεί να είναι πολλές. Θα μπορούσε κάποιος να διαβλέψει στον συμπονετικό αυτό λόγο ακόμα και πρόθεση εξευμενισμού του Ελληνισμού στην Γερμανία σε προεκλογική περίοδο. Σε κάθε περίπτωση, η συμπεριφορά της Angela Merkel απέναντι στην Ελλάδα δεν μπορεί να συνοψιστεί σε μια δύσκολη στιγμή. Η αλήθεια είναι ότι η απερχόμενη καγκελάριος ασκεί με επιμονή μια πολιτική διαρκείας υπέρ των γερμανικών συμφερόντων (όπως τα καταλάβαινε η ίδια) εις βάρος των ελληνικών.

«Από αγάπη για την Ελλάδα»

 

Αφιέρωμα της Süddeutsche Zeitung σε Γερμανούς φιλέλληνες, οι οποίοι στήριξαν την Ελλάδα στον αγώνα για την Ελευθερία. Σχόλια για τα 20 χρόνια από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις ΗΠΑ.

του Γιάννη Παπαδημητρίου

    

Φιλέλληνες του 1821, ελαιογραφία του γερμανού ζωγράφου φον Χάιντεκ

«Στις αρχές του 1822 ο νεαρός γιατρός Χάινριχ Τράιμπερ παίρνει το πλοίο από το Λιβόρνο της Ιταλίας για να ταξιδέψει στην Ελλάδα. Έχει ξεμείνει σε ένα χωριό κοντά στους Δελφούς και δεν ξέρει τι να κάνει. ‘Δεν είχαμε καμία είδηση από την Πελοπόννησο' γράφει, ‘ενώ οι Τούρκοι συγκεντρώνουν στρατεύματα στους πρόποδες του Παρνασσού'. Η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο. Η εξέγερση απέναντι στους Οθωμανούς, που επί 400 χρόνια είχαν υποτάξει την ελληνική ενδοχώρα, άρχισε το 1821 στην πελοποννησιακή χερσόνησο. Μετά από έναν χρόνο, δεν είχε κριθεί τίποτα ακόμη…» Κάπως έτσι μας παρουσιάζει η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung  στο αφιέρωμά της με τον εύλογο τίτλο «Από αγάπη για την Ελλάδα» τον νεαρό από τη Θουριγγία που ήρθε στην επαναστατημένη Ελλάδα για να περιθάλψει τους πολεμιστές. Έμεινε στην Ελλάδα της Ανεξαρτησίας, πρόσφερε τις υπηρεσίες του στον ελληνικό στρατό, δίδαξε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το προτεσταντικό νεκροταφείο της Αθήνας έγινε η τελευταία του κατοικία.

Τα υπόλοιπα αφηγείται στην εφημερίδα του Μονάχου ο τελευταίος απόγονος του Τράιμπερ: «Ο Νίκος Αποστολίδης λέει ότι ‘είχε ακούσει στο Παρίσι για την εξέγερση των Ελλήνων και το επόμενο βήμα ήταν να πάρει το πλοίο από την Ιταλία για την Αίγινα, μαζί με άλλους 20 έως 25 φιλέλληνες'. Ο Νίκος Αποστολίδης, 95 ετών, είναι δισέγγονος του Χάινριχ Αλόιζιους Τράιμπερ από τη Θουριγγία, ο οποίος θαύμαζε τον ελληνικό αγώνα για την Ελευθερία απέναντι στους Οθωμανούς. Το πορτρέτο του Τράιμπερ μας παρατηρεί μέσα από επίχρυση κορνίζα στο αθηναϊκό σαλόνι του Αποστολίδη». Όπως σημειώνει η επί σειρά ετών ανταποκρίτρια της γερμανικής εφημερίδας στην Αθήνα «οι Γερμανοί, με 342 άτομα, ήταν η μεγαλύτερη ομάδα εθελοντών που ανέπτυξαν ένοπλη φιλελληνική δράση, επί συνόλου 940 ατόμων που γνωρίζουμε με τα ονόματά τους. Λιγότεροι, με διαφορά, ήταν οι Γάλλοι και οι Ιταλοί».

Αρχειομαρξιστές

 

Γερμανία-εκλογές: Δημοσκόπηση δείχνει διεύρυνση της διαφοράς υπέρ του SPD

 

Από  ΣΠ - ΙΣΚΡΑ

Οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) διεύρυναν το προβάδισμά τους έναντι του συντηρητικού μπλοκ του Άρμιν Λάσετ, δείχνει σήμερα δημοσκόπηση, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα ενόψει της τηλεμαχίας απόψε στη ζώνη υψηλής θεαματικότητας ανάμεσα στους τρεις βασικούς υποψηφίους για την διαδοχή της Άγκελα Μέρκελ στην καγκελαρία.

Δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές, οι οποίες αποδεικνύονται απρόσμενα αγωνιώδεις, η δημοσκόπηση του INSA για την Bild am Sonntag δείχνει ότι το SPD συγκεντρώνει ποσοστό 26%, σημειώνοντας άνοδο μίας μονάδας από πριν από μια εβδομάδα, ενώ το ποσοστό αυτό είναι το υψηλότερο που λαμβάνει από τον Ιούνιο του 2017.

Το συντηρητικό μπλοκ του Λάσετ Χριστιανοδημοκρατών και Χριστιανοκοινωνιστών παραμένει στο ίδιο ποσοστό, ήτοι 20%, και οι Πράσινοι πέφτουν μία μονάδα στο 15%.

Φιλιππίδης : Καταπέλτης οι δικαστές– «Πιθανό να διαπράξει κι άλλα εγκλήματα»

 

• 
  

Ένα ηχηρότατα «όχι» ήταν η απάντηση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών στην προσφυγή του Πέτρου Φιλιππίδη κατά του εντάλματος  της 15ης τακτικής ανακρίτριας για προσωρινή κράτηση.

Ο γνωστός ηθοποιός κατέθεσε το αίτημά του στις 4 Αυγούστου, σχεδόν μια εβδομάδα μετά την απολογία του για ένα βιασμό και δύο απόπειρες βιασμού σε βάρος τριών γυναικών συναδέρφων του, υποστηρίζοντας ότι κρίθηκε προφυλακιστέος με ανύπαρκτα στοιχεία.

Οι δικαστές, όμως, με το σκεπτικό που αναπτύσσουν στο βούλευμά τους, το οποίο εκδόθηκε μόλις στις 27 Αυγούστου και αποκαλύπτει η εφημερίδα Real News, απορρίπτουν έναν προς έναν τους ισχυρισμούς του.

Γιατί απορρίφθηκε το αίτημα αποφυλάκισης

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι δικαστές κάνουν λόγο για ιδιαίτερη επικινδυνότητα του κατηγορούμενου, σταθερή ροπή και εθισμό στην τέλεση συναφών εγκλημάτων.

Η Εδαΐτικη «Αριστερά» του Θεοδωράκη και ο ελληνικός λαός

 

Ανακοίνωση του Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης

1. Το λαϊκό ξέσπασμα με αφορμή τον θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε αναπάντεχο. Δεν είναι τυχαίο γιατί ο λαός στη πλειοψηφία του έχει υιοθετήσει από τον καιρό της Χούντας το είδος «Αριστεράς» που εκπροσωπούσε μεταπολεμικά η ΕΔΑ και το στέλεχός της ο Μίκης. Και δεν είναι αναπάντεχο, γιατί στην πραγματικότητα οι ξένες ελίτ που στήριξαν τη Χούντα το έκαναν ακριβώς για να κτυπήσουν το μαζικό λαϊκό κίνημα που είχε αναπτυχθεί από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 με ριζοσπαστικά αιτήματα που ξεπερνούσαν κατά πολύ την ΕΔΑ, η οποία ουσιαστικά ήταν προπομπός του είδους «Αριστεράς» που έχει επικρατήσει σήμερα παγκόσμια, μετά τη συντριβή του ριζοσπαστικού κινήματος του Μάη του ’68.
2. Το σύνθημα, άλλωστε, «Καραμανλής ή τανκς» που λανσάρισε ο Μίκης δεν ήταν καθόλου τυχαίο, αλλά εξέφραζε επακριβώς τον στόχο για τον οποίο έγινε η δικτατορία: ο λαός να συνειδητοποιήσει ότι η «δημοκρατία» είναι επιτρεπτή μόνο όταν είναι ελεγχόμενη από τις ελίτ: δηλαδή, τότε, τις ντόπιες ελίτ που έλεγχαν κυρίως οι Αμερικανοί και σήμερα, την Υπερεθνική Ελίτ που ελέγχει την Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (βλ. νέο βιβλίο του Τάκη Φωτόπουλου Η Νέα Διεθνής Τάξη εν Δράσει – Η Παγκοσμιοποίηση, η Επανάσταση του Brexit και η “Αριστερά”).
3. Ανεξάρτητα, επομένως, από τη σημαντική μουσική προσφορά του Μίκη και την προσφορά του κυρίως στη διάδοση της ποίησης στα λαϊκά στρώματα που μέχρι τότε ήταν προνόμιο μόνο των ελίτ, η πολιτική του συμβολή μεταδικτατορικά συνίστατο στην προβολή γενικών και αόριστων θέσεων «να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα» κ.λπ. και ποτέ δεν κτύπησε, για παράδειγμα, τα νέα δεσμά που επέβαλε στην Ελλάδα η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία πήρε τη θέση του τοποτηρητή των διεθνών ελίτ στην Ευρώπη κατά την εποχή της Νέας Διεθνούς Τάξης. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι ο Μίκης μόνο στο θέμα της Μακεδονίας πήρε σωστή θέση

Στα κυπριακά σχολεία αποσύρουν βιβλία λόγω Ατατούρκ

 

του Λουκιανού Λυρίτσα

ΠΗΓΗ DW

Η αφαίρεση της σελίδας με το «απαράδεκτο» και «ακατάλληλο» απόσπασμα για τον Κεμάλ Ατατούρκ σε κάποιες περιπτώσεις έγινε υπό την επίβλεψη της σχολικής διεύθυνσης.

    

Ο Κεμάλ Ατατούρκ στο μουσείο Κεμάλ, το οποίο στεγάζεται στο τουρκικό προξενείο στη γενέτειρά του, τη Θεσσαλονίκη

Σχισμένες σελίδες και βιβλία σε διαδικασία απόσυρσης αφότου έφτασαν στις αίθουσες διδασκαλίας είναι η θλιβερή εικόνα που μεταφέρει η Κύπρος από τα σχολεία της την πρώτη εβδομάδα επαναλειτουργίας τους μετά τις θερινές διακοπές. Στις 7 Σεπτεμβρίου, οι συντονιστές καθηγητές Αγγλικών κάθε σχολικής μονάδας έλαβαν με τη μορφή του κατεπείγοντος μέσω email την εντολή «να αφαιρεθεί η σελίδα 36 (να σκιστεί πριν να δοθεί στους μαθητές)» από το βιβλίο Oxford Discover Futures 3, Workbook. Πρόκειται για βιβλίο που καλύπτει τις εκπαιδευτικές ανάγκες της Β’ Λυκείου.

Την εντολή της βίαιης λογοκρισίας του υπέγραψε ο γενικός επιθεωρητής Μέσης Γενικής Εκπαίδευσης. Το απόσπασμα που κρίθηκε «απαράδεκτο» και «ακατάλληλο» από την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας αναφερόταν στον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ με τον τίτλο «Ο μεγαλύτερος ήρωας της Τουρκίας».

Η χώρα χρειάζεται Πανεπιστήμια και φοιτητές

της Γιάννας Γιαννουλοπούλου

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1950 η εισαγωγή στα ΑΕΙ ήταν απαγορευμένη χωρίς πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων (με εξαίρεση την ΑΣΟΟΕ και την Πάντειο). Με νομοθετικά διατάγματα του 1958 και του 1959 οι διορισμοί καθηγητών όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης προαπαιτούσαν πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, πράγμα που σχεδόν εφαρμόστηκε μέχρι το 1974. Εάν σκεφτούμε ότι μέχρι το 2010 (δηλαδή περίπου 50 χρόνια μετά) η δημόσια υποχρεωτική εκπαίδευση είχε επεκταθεί σχεδόν στο σύνολο του πληθυσμού, ενώ η τριτοβάθμια είχε αναπτυχθεί τόσο στην εκπαιδευτική όσο και στην ερευνητική της διάσταση και η δυνατότητα πρόσβασης σε αυτήν εξασφαλιζόταν με αδιάβλητες πανελλαδικές εξετάσεις, δεν μπορεί παρά να είμαστε περήφανοι για αυτό το χαρακτηριστικό του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού. Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα την οποία δεν πρέπει να αγνοούμε όταν συζητάμε για τα συστήματα εισαγωγής στα ΑΕΙ, για το «πόσο αγράμματοι είναι οι σημερινοί νέοι», για τους «φοιτητές του 5 ή του 3».

Εάν αφήσω προς στιγμή την ψύχραιμη συνολική οπτική και επιμείνω στα συναισθήματα, από τα παιδιά των πανελλαδικών του 2021 μόνο κάποια μπόρεσαν να καταθέσουν μηχανογραφικό δελτίο για την εισαγωγή στα ΑΕΙ. Ορισμένα δεν είχαν δικαίωμα με βάση τη βαθμολογία τους να καταθέσουν καθόλου, άλλα –τα πιο πολλά– μπορούσαν να δηλώσουν γύρω στα 10 τμήματα, και ορισμένα (λίγα) μπορούσαν να δηλώσουν όλα τα τμήματα.

Μίκης Θεοδωράκης: Γιατί ο Διονύσης Σαββόπουλος τον χαιρέτισε στρατιωτικά

 

Όταν πριν από μερικές μέρες ο Διονύσης Σαββόπουλος βρέθηκε στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης για να αποχαιρετίσει τον Μίκη Θεοδωράκη, ο χαιρετισμός του προκάλεσε αίσθηση. Και πολλές, πάρα πολλές, αντιδράσεις.

Οι εικόνα του Διονύση Σαββόπουλου να χαιρετά στρατιωτικά και στη συνέχεια να σκύβει πάνω από το φέρετρο του Μίκη Θεοδωράκη «γέμισαν» τα social media και έκαναν το γύρο του διαδικτύου μέσω των πρακτορείων.

Πολλοί εξαπέλυσαν επίθεση στον Διονύση Σαββάπουλο για αυτόν τον χαιρετισμό του. Την υπεράσπισή του «ανέλαβαν» σωματεία καλλιτεχνών, που εξήγησαν τι βρισκόταν πίσω από την κίνηση του

Γιά τη λογοτεχνική εκδήλωση

 

του Άντη Ροδίτη

ΣΤΗ ΧΘΕΣΙΝΗ μου ανάρτηση για τη λογοτεχνική εκδήλωση στη Λάρνακα, θέλησα να κάνω μια νύξη για το πώς ακριβώς λειτουργουν τα λογοτεχνικά πράγματα στον τόπο μας. Ο αντιπρόεδρος του νεοσύστατου Ομίλου Λογοτεχνίας και Κριτικής (κ. Κυριάκος Ιωάννου), που διοργάνωσε την εκδήλωση, έκαμε κάποια ειρωνικά σχόλια άσχετα με το θέμα.

Η εκδήλωση αφορούσε παρουσίαση δυο βιβλίων, ένα εκ των οποίων ήταν του Προέδρου του Ομίλου Λογοτεχνίας και Κριτικής, κυρίου Λεωνίδα Γαλάζη.

Τα λογοτεχνικά πράγματα στην Κύπρο λειτουργούν πάνω σε δύο βασικούς άξονες: ο ένας είναι εκείνος της επ' ανταμοιβή "φιλίας" μεταξύ κριτών και κρινομένων και ο άλλος είναι εκείνος τού κόμματος, ο οποίος όμως συχνά εξουδετερώνεται από εκείνον της "φιλίας". Το κριτήριο της ποιότητας ενός βιβλίου πολύ σπάνια καταφέρνει να επιβληθεί.

Αυτή η κατάσταση μπορεί να μην περιγράφει εξαντλητικά ΟΛΗ την αλήθεια, αλλά σίγουρα εξαντλεί μέγα μέρος της. Το απόσπασμα που παρέθεσα χθες από δικό μου βιβλίο, ασχολείται με αυτό το θέμα.

Ο κ. Γαλάζης, ποιητής και κριτικός του Μόντη ο ίδιος, ήταν ένας από εκείνους που αποφάσισαν να ρίξουν το δικό μου βιβλίο για τον Μόντη στην πυρά. Πώς τα συμφώνησαν μεταξύ τους Γαλάζης και Ορφανίδης (άλλος ποιητής και κριτικός του Μόντη), αριστερός ο ένας, εθνικόφρων ο άλλος, δεν απάντησαν ποτέ στις επανειλημμένες μου ερωτήσεις.

Οι Λιγνιτικές Μονάδες είναι απαραίτητες

του Πρόδρομου Εμφιετζόγλου 

• 6 Σεπτεμβρίου, 2021

Σύμφωνα με το Σενάριο Εξέλιξης του Συστήματος Ηλεκτροπαραγωγής (ΕΣΕΚ) της Μελέτης Επάρκειας Ισχύος 2020-2030 του ΑΔΜΗΕ (Πίνακες 1 & 2), θα ενταχθούν στο Σύστημα το χρονικό διάστημα 2020 έως 2028: 1 μονάδα λιγνίτη 660 MW, 4 μονάδες Φυσικού Αερίου συνολικής ισχύος 3.121 MW (με τον μετασχηματισμό της μονάδας Πτολεμαΐδα V) και 5 μονάδες ΥΗΕ συνολικής ισχύος 952 MW. Αντίστοιχα στο ίδιο διάστημα θα αποσυρθούν 15 μονάδες λιγνίτη συνολικής ισχύος 4.564 MW, εξ ων έχουν ήδη αποσυρθεί οι μονάδες Καρδιάς και Αμυνταίου (6 μονάδες) συνολικής ισχύος 1.648 MW. Ήτοι, το 2028 θα αποσυρθεί και η τελευταία μονάδα λιγνίτη εκτός εάν μεταβληθεί σε μονάδα φυσικού αερίου το 2025, δηλαδή 3 χρόνια νωρίτερα.

Η κάλυψη των αναγκών της χώρας μέχρι το 2028 προβλέπεται κατά βάση από ΑΠΕ σύμφωνα με το γράφημα 3.