Το casus belli του Καμμένου

Η δήλωση του Πάνου Καμμένου- καταρχήν στο MEGA -  περί καταψήφισης   (πιθανής) αλλαγής  του φορολογικού καθεστώτος στα νησιά έστω κι αν αυτό σημαίνει πτώση της κυβέρνησης, έγινε με ένα είδος συστολής αλλά είχε  ευθύτητα και πειστικότητα. Αξιοσημείωτο είναι ότι αυτή ήταν  η πρώτη φορά που το συγκεκριμένο πρόσωπο έθεσε -με απολύτως σαφή και απαγορευτικό τρόπο -  την κόκκινη γραμμή του έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Στη συνέχεια βέβαια ήλθε η ανάρτηση του  ίδιου  στο Twitter, ενώ παραπέρα η εκπρόσωπος των ΑΝΕΛ, Μαρίνα Χρυσοβελώνη, έσπευσε να επιβεβαιώσει την θέση του κόμματος αναφορικά με την αλλαγή φορολογικού καθεστώτος στα νησιά (έκπτωση του ΦΠΑ), τονίζοντας οτι “αποτελεί casus belli για εμάς”.

Προφανώς, εάν και εφόσον αυτή η θέση τηρηθεί απαρέγκλιτα,  θα είναι άξια συγχαρητηρίων. Θα είναι δηλωτική πολιτικού χαρακτήρα και  «μπέσας», μέσα σε ένα πολιτικό  τοπίο οπορτουνισμού, άλλοτε  Δεξιάς και άλλοτε  Αριστερής  προελεύσεως…

Ο μυστικός φόβος της Ευρώπης για την Ελλάδα

Του  Brett Arends*

Υπάρχει ένας μυστικός φόβος που διακατέχει τους δυνατούς της Ευρώπης. Έχει αφεντικά της πολιτικής που ξαγρυπνούν στις Βρυξέλες. Έχει τραπεζίτες στο Βερολίνο που στριφογυρίζουν εμπύρετοι στα μεταξωτά τους σεντόνια. Έχει ευρωκράτες  που παραμιλάνε μέσα στο κόκκινο κρασί τους. Ποιος είναι ο φόβος ;

Δεν είναι το ότι εάν η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ οι Έλληνες θα υποφέρουν μία τρομερή οικονομική κατάρρευση. Ο φόβος είναι ότι, εάν η Ελλάδα  εγκαταλείψει το ευρώ, η χώρα θα επιστρέψει στην ευημερία και τότε και άλλες χώρες  θα μπορούσαν να ακολουθήσουν

Υπάρχει ένα διάγραμμα με στοιχεία του ίδιου του ΔΝΤ στον σύνδεσμο Opinion: Europe's secret fearabout Greece - MarketWatch στο οποίο μπορεί κανείς να δει ότι η Ελλάδα με την παλιά κακή δραχμή είχε διπλάσια οικονομική ανάπτυξη από ότι με το ευρώ. Και δεν ήταν μόνη :  η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία έχουν να πουν παρόμοιες ιστορίες.

Η οικονομική τους ανάπτυξη στις δεκαετίες του 80 και του 90, που παλεύανε με τη λιρέτα, την πεσέτα και το εσκούδο κοροϊδεύει την απόδοση τους με το γερμανο-κρατούμενο ευρώ.  Προφανώς το να έχει κανείς τον έλεγχο του εθνικού του νομίσματος και της δικής του νομισματικής πολιτικής δουλεύει καλύτερα έχοντας την δική σου κυβέρνηση την δική σου εθνική κυριαρχία. Ποιος ξέρει;

Τα ανωτέρω στοιχεία προέρχονται από δεδομένα του ίδιου του ΔΝΤ. Δείχνουν πραγματική οικονομική ανάπτυξη σε τέσσερα νοτιοευρωπαϊκά νομίσματα την περίοδο από το 1980 έως το1998, πριν αποδεχθούν το ευρώ,  σε σύγκριση με  την περίοδο αφού εκδόθηκε το κοινό νόμισμα στις αρχές του 1999.

Οι Δεκατρείς Καθηγητές και η ‘Καθημερινή’ : Μια Άσκηση Τρομοκρατίας

του Σπύρου  Στάλια, Οικονομολόγου ΜΑ, Ph.D

Την προηγούμενη Κυριακή, 16-6-20015, η Ναυαρχίδα των μνημονίων και του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας, η ιστορική εφημερίδα ‘Καθημερινή’, δημοσίευσε μια διακήρυξη 13 Καθηγητών Πανεπιστήμιων. Οι υπογράφοντες είναι οι κκ Μάριος Αγγελέτος, ΜΙΤ, Κώστας Αζαριάδης, Washington University in St. Louis, Δημήτρης Βαγιανός, London School of Economics, Χάρης Ντέλλας, Universitat Bern, Γιάννης Ιωαννίδης, Tufts University,  Γιώργος Κωνσταντινίδης, University of Chicago,  Κώστας Μεγήρ, Yale University,  Νίκος Οικονομίδης, New York University, Στυλιανός Περράκης, Concordia University, Μανόλης Πετράκης, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Χριστόφορος Πισσαρίδης, Νομπέλ Οικονομίας, London School of Economics και Πανεπιστήμιο Κύπρου, Θανάσης Στέγγος, University of Guelph,  και Μιχάλης Χαλιάσσος, Goethe University Frankfurt. Όπως θα είδατε το Πάνθεον το κοσμεί και ένα βραβείο Νόμπελ, ο Χριστόφορος Πισσαρίδης.

Στην διακήρυξη αυτή, οι κύριοι-κύριοι καθηγητές μετ’ επιτακτικότητας καλούν την Κυβέρνηση να υπογράψει συμφωνία με τους Θεσμούς, που θα είναι ούτως ή άλλως καλύτερη από το να πτωχεύσουμε μέσα στην ευρωζώνη, που θα μας οδηγήσει στην δραχμή ή να αποχωρήσουμε από το ευρώ και να υιοθετήσουμε την δραχμή. Το κείμενο των καθηγητών στο συμπέρασμα του, που δεν θεωρούν σκόπιμο  να το αναλύσουν,  είναι σαφές:  ‘Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα ήταν ολική καταστροφή, με κατάρρευση των τραπεζών από αθρόες αναλήψεις, μεγάλο πληθωρισμό, τεραστία μείωση της αγοραστικής δύναμης των Ελλήνων, ελλείψεις σε βασικά αγαθά και περιθωριοποίηση της χώρας’.

Όταν διαβάζεις ένα τέτοιο κείμενο, που καταλήγει στο  παραπάνω συμπέρασμα, και είσαι ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος ή ο Ευκλείδης ή ένας από τους διαπραγματευτές της Ελληνικής Κυβέρνησης, σου κόβονται τα πόδια. Τρομοκρατείσαι.

Αν η επιστήμη καταλήγει σε τέτοια συμπεράσματα, οτιδήποτε διαπραγματεύεσαι είναι αντιεπιστημονικό. Αν η επιστήμη διαφωνεί με την πολιτική πράξη τότε οδηγούμεθα σε τραγωδία. Καλώς λοιπόν οι καθηγητές, θα έλεγε ένας καλής θέλησης και πίστης πολίτης, προειδοποίησαν τον πρόεδρο Αλέξη Τσίπρα. Σταμάτα τα πολιτικά παιχνίδια, πες την αλήθεια στο Λαό και υπόγραψε. Μείνε ως το 2019 και κυβέρνησε στο πλαίσιο που σου δίνουν, δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Αυτού του είδους την επιστημοσύνη, στην οποία στηρίζεται η  διακήρυξη των καθηγητών, θα ήθελα να κρίνω. Θα μείνω όμως ειδικά στον πληθωρισμό γιατί τα άλλα είναι δευτερευούσης σημασίας.

Συγκέντρωση Κυριακής, 21.6.15

Κάποτε, την εποχή των μεγάλων προεκλογικών συγκεντρώσεων, που επέτρεπαν στους παραδοσιακούς ηγέτες να καυχώνται ότι «αυτό δεν είναι συγκέντρωση, αλλά σεισμός» κλπ., είχε καλλιεργηθεί η εμβαδομέτρηση (!) του χώρου της συγκέντρωσης και μάλιστα με βάση την πυκνότητα (!) των διαφόρων τμημάτων της συγκέντρωσης ! Από ένα σημείο και πέρα οι ηγέτες και οι ηγεσίες κατάλαβαν ότι σημασία δεν έχουν μόνο τα μεγέθη των συγκεντρώσεων αλλά και τα μεγέθη των γκάλοπ, παραπέρα δε ότι σημασία έχει και η ευρηματικότητα ή το βάθος  των ανθρώπων που τις συγκροτούν….

Παράδειγμα βάθους  η συναγωνίστρια της φωτογραφίας : Με το  σήμα κινδύνου της αεροπορίας [«mayday» ] μιλάει στους ανθρώπους της πολιτικής αεροπορίας για την απειλή  ολικής και αναντίστρεπτης καταστροφής….Με το “don’t sell out rights” μιλάει στο διεθνές αγγλόφωνο κοινό («Μην ξεπουλάτε τα δικαιώματα»), με το “People of Europe fight their plans, soon they ’ll Knock at your doors” προειδοποιεί για το ότι σύντομα οι νεοφιλελεύθεροι  θα χτυπήσουν την πόρτα των λαών της Ευρώπης αν δεν εναντιωθούν στα σχέδιά τους. Τέλος με το «ΑDULThood  makes decisions  alas” αναφωνεί, «αλλοίμονο, οι ενήλικοι παίρνουν αποφάσεις», για να ειρωνευτεί κάποιους είρωνες απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα….. 

ANTAΡΣΥΑ, ΟΧΙ ΑΝΑΧΩΡΗΤΙΣΜΟΣ

Σημείωση ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ  συμμετέχει στη συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ με το δικό της, μαξιμαλιστικό πρόγραμμα. Φυσικά θα ευχόταν κανείς να υπάρχει στην άποψή της μια άλλη αντίληψη  για τον ευρωπαϊσμό, χωρίς αποκλεισμό της Ρωσσίας, με "προδιαγραφές" υπέρ της Εθνικής Ανεξαρτησίας. Αλλά και αυτή  που είναι, η άποψη της συγκεκριμένης οργάνωσης δείχνει εντιμότητα, πνεύμα συνεργασίας και άνοιγμα προς την ευρύτερη κοινωνία

ΑΝΤΑΡΣΥΑ :

Όχι στη νέα συμφωνία -μνημόνιο, διακοπή των διαπραγματεύσεων, ρήξη τώρα με Ευρώ-ΕΕ-Κεφάλαιο

Συγκεντρώσεις: Κυριακή 21/6, Αθήνα, Σύνταγμα, 7μμ – Θεσσαλονίκη, άγαλμα Βενιζέλου, 7.30μμ- Πάτρα, Πλ.Γεωργίου, 7.00 μμ

Η δημοσιοποίηση των δύο σχεδίων συμφωνίας που έχουν κατατεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων από την κυβέρνηση και τους δανειστές δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αυταπάτες σχετικά με το πλαίσιο που διεξάγεται η διαπραγμάτευση. Παρά 6τις ποσοτικές τους διαφοροποιήσεις και οι δύο προτάσεις διέπονται από κοινή αντεργατική – αντιλαϊκή λογική στα βασικά σημεία και τη φιλοσοφία τους. Βασική παραδοχή και στα δύο σχέδια είναι ότι η ελληνική κοινωνία πρέπει να παραμείνει σε πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, δηλαδή σε μνημόνιο.

Eλλάς Ελλήνων Ευρωπαϊστών

Της  Αναστασίας Γιάμαλη

Από το Left.gr

“Ο  Ελληνισμός με το οικουμενικό πνεύμα που διαθέτει και την ποικίλη δράση των στοχαστικών προσαρμογών – για να θυμηθούμε τον ποιητή  - δεν μπορεί να βολευθεί με μια μίζερη και αγοραφοβική ροβινσονιάδα.  Στη φύση και στην ιστορία  του αρμόζει ένας   κριτικός  Ευρωπαϊσμός, με  συνεργασίες που δεν καταλύουν την Εθνική Ανεξαρτησία,   χωρίς τη μυστική διπλωματία των διατλαντικών συμφωνιών εμπορίου (ΤΤΙΡ), χωρίς την  απατηλή ρητορική  του ευρωπαϊζοντος συρμού” Γιάννης Σχίζας, χαιρετισμός στο συνέδριο του ΕΠΑΜ από τους «Οικολόγους Ριζοσπάστες».

Έκαναν την πρώτη τους συγκέντρωση την Πέμπτη. Την Τετάρτη, μέσω του διαδικτυακού τόπου της "Αυγής", τους προσφέραμε ένα survival kit για την πρώτη τους φορά στο δρόμο. Το χιουμοριστικό κείμενο με τίτλο "Πρώτη φορά διαδήλωση" δέχθηκε την μήνιν των "φιλελεύθερων", αναρτήθηκε στη σελίδα τού "Μένουμε Ευρώπη" παρέα με πλήθος φωτογραφιών της δημοσιογράφου που το έγραψε, ένοχη γαρ για τη συγγραφή και σύλληψη της ιδέας. Η σύλληψη όμως ήταν λάθος. Ας το παραδεχθούμε.

Στο Σύνταγμα την Πέμπτη δεν μαζεύτηκαν ευρωπαϊστές από τα κάτω, δεν βρέθηκαν ακηδεμόνευτα αστοί, δεν διατράνωσαν το αίτημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Δεν ήταν μια διαδήλωση φάρσα. Στο Σύνταγμα βρέθηκαν οργανωμένα κάμποσοι, με την προετοιμασμένη δουλεμένη διοργάνωση να τους μοιράζει πολύχρωμες σφυρίχτρες και ομοιόμορφες πικέτες - πολλές εκ των οποίων σε κακά αγγλικά. Μαζί τους πολλοί πρώην υπουργοί της Ν.Δ. που ξέχασαν ότι διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους όταν καλοκαιριάτικα μαζεύονταν διαδηλωτές στο Σύνταγμα και "έδιναν κακή εικόνα για τη χώρα στο εξωτερικό"

Eυρωϋστερία που δεν δικαιολογείται...

Την άποψη ότι «η Ελλάδα ήταν 200 χρόνια με δραχμή και μεγαλούργησε» συμπληρώνοντας ότι «με το ευρώ...δεν νομίζω ότι είχαμε μεγάλα βήματα προόδου» διατύπωσε σε συνέντευξή του ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού, Νίκος Ξυδάκης.

Ο κ. Ξυδάκης προσθέτει, επίσης, ότι «δεν νομίζω ότι η πολιτική και η ουσιαστική ιστορική συζήτηση για την ύπαρξη του ελληνικού κράτους μπορεί να γίνεται με βάση το νόμισμα». «Το νόμισμα είναι εργαλείο» προσθέτει.

Κάνει λόγο, επίσης, για «υστερία που δεν δικαιολογείται» όσον αφορά την παραμονή στο ευρώ δηλώνοντας στην Εφημερίδα των Συντακτών ότι «μένει να αποδειχτεί αν η παραμονή μας στη ζώνη του ευρώ θα μας βοηθήσει να ανασυγκροτηθούμε και να προκόψουμε». «Δεν δικαιολογείται η υστερία. Δικαιολογείται ο σκεπτικισμός, ο υπολογισμός, να ζυγίσουμε τα υπέρ και τα κατά» αναφέρει χαρακτηριστικά.

«Η Ευρώπη υπήρχε πολύ πριν από το ευρώ και θα υπάρχει μετά. Έχουμε έναν πυρήνα ευρωπαϊκών κρατών και κάποια από αυτά πολύ προχωρημένα, που δεν έχουν κοινό νόμισμα. Είναι λιγότερο Ευρώπη η Ελβετία, η Σουηδία, σε σχέση με τη Σλοβενία; Η Βρετανία δεν είναι Ευρώπη; Είναι μεγαλύτερο το ζήτημα λοιπόν. Για εμάς έχει σημασία τι είναι καλύτερο για τον ελληνικό λαό και για την επιβίωσή του» καταλήγει ο κ. Ξυδάκης
ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ 

Μένουμε Ευρώπη

Η ΑΔΕΔΥ και 15 Ομοσπονδίες του ιδιωτικού τομέα καλούν στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ, 21 Ιουνίου

H  Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ,

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2015

''Μετά από πέντε περίπου μήνες διαπραγματεύσεων οι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται ότι οι λύσεις των προβλημάτων τους μετατίθενται όλο και περισσότερο στο μέλλον. Τα μνημόνια αντί να καταργηθούν, μπαίνουν σε διαδικασία ανανέωσης. Η επίθεση των μεγάλων μονοπωλιακών συγκροτημάτων, του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος και του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου κατά του λαού μας συνεχίζεται και κλιμακώνεται επικίνδυνα. Τα σχέδια τους, όπως εκφράζονται μέσα από τις προτάσεις τους για το ξεπέρασμα, δήθεν, της κρίσης, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε διαρκή λιτότητα, ανεργία, βάθεμα της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, νέες ιδιωτικοποιήσεις, παραπέρα διάλυση των εργασιακών σχέσεων, πλήρη διάλυση του συστήματος ασφάλισης, υποβάθμιση της δημόσιας Υγείας και Παιδείας, ανατροπή όλων των κατακτήσεων του λαού μας των τελευταίων 100 ετών.  

Η Κυβέρνηση, με την πρόταση που διαμόρφωσε στη διαπραγματευτική διαδικασία, αποδεικνύει ότι δεν λαμβάνει υπόψιν της τις πραγματικές σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, τις ανάγκες της τεράστιας στρατιάς των ανέργων, των νέων μας, των συνταξιούχων. Αποδέχεται ότι το χρέος πρέπει να εξυπηρετηθεί μέχρι τέλους, όταν είναι πλέον πασιφανές ότι η διαγραφή του είναι προϋπόθεση για να ικανοποιηθούν οι λαϊκές ανάγκες. Αυτό συμβαίνει όταν η Υγεία βρίσκεται υπό κατάρρευση λόγω της τρομακτικής υποχρηματοδότησής της και της έλλειψης προσωπικού. Όταν τα σχολεία πρόκειται να αντιμετωπίσουν τεράστια προβλήματα με την έναρξη της νέας χρονιάς για τους ίδιους λόγους.  

 Οι εργαζόμενοι δεν μπορεί να είναι θεατές μπροστά σε όλα αυτά που εξυφαίνονται σε βάρος τους. Οφείλουν να δώσουν τη σκληρή πολιτική μάχη για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών της λιτότητας και την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.  

Απαιτούμε:  

1) Αποκατάσταση των τεράστιων απωλειών που έχουμε υποστεί εργαζόμενοι και συνταξιούχοι από τις πολιτικές των τελευταίων πέντε ετών.

Σχετικά με τις προτάσεις μείωσης των ελληνικών αμυντικών δαπανών

Γραφείο Τύπου του ΔΗΚΚΙ, 19.6.15

"Πρόσφατα ο Πρόεδρος της Κομισιόν κ. Ζαν Κλωντ Γιούνκερ είχε την καλωσύνη  να ασχοληθεί με τη χώρα μας συμβουλεύοντας    μείωση των ελληνικών στρατιωτικών δαπανών , που όπως είναι γνωστό υπερβαίνουν ποσοστιαία τις αντίστοιχες των υπολοίπων χωρών της Ε.Ε . Η «συμβουλή» αυτή θα ήταν προφανώς ενδιαφέρουσα, εάν προηγουμένως είχε διασφαλισθεί η  εθελοντική απόσυρση των  Γερμανών και Γάλλων προμηθευτών οπλικών συστημάτων προς την Ελλάδα, ενώ επίσης είχαν δοθεί αξιόπιστες εγγυήσεις για  τα ελληνικά σύνορα και την ασφάλεια της χώρας.

 Όμως  η Ελλάδα δεν είναι Λουξεμβούργο και  οι  Έλληνες πολίτες  δεν μπορούν να παραιτηθούν από  τα ίδια επίπεδα ασφαλείας  που εισπράττουν οι πολίτες  των άλλων ευρωπαϊκών κρατών, ιδιαίτερα μάλιστα σε μια περίοδο εντεινόμενων αβεβαιοτήτων και αμφισβητήσεων στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Οι πατριώτες και δημοκράτες αυτής της χώρας θέλουν προφανώς μικρότερο κόστος για τις αμυντικές δαπάνες και αποδέχονται την επανεξέτασή τους,  όμως δεν μπορούν να αποδεχτούν τη  μείωση της ελληνικής αμυντικής ικανότητας, την έκθεση της χώρας σε κινδύνους  και τον διαρκή  ετεροκαθορισμό  της  από ξένα κέντρα.

Πολύ φοβόμαστε ότι η λογιστική του κ. Γιούνκερ και άλλων «καλοθελητών», σε συνδυασμό με τις εκτός τόπου και χρόνου συνηγορίες διαφόρων «ειρηνόφιλων», οδηγεί τη χώρα σε μακροχρόνιες ανασφάλειες και ενδοτικότητα όσον αφορά τη διαχείριση των μεγάλων εθνικών μας θεμάτων".

Γιατί το χρέος είναι παράνομο

Του Σπύρου  Στάλια, Οικονομολόγου ΜΑ, Ph.D

Όταν γεννήθηκε το  ευρώ ένας νέος κόσμος ήρθε στην επιφάνεια.

Η ΕΚΤ εγγυήθηκε ένα κόσμο χωρίς πληθωρισμό, αφού μια μηχανή θα παρήγαγε  χρήμα για όλη την Ευρώπη, στην Φρανκφούρτη. Χρήμα που  η προσφορά του αφελώς είχε υποτεθεί  ότι θα είναι πλήρως ελεγχόμενη. 

Το τραπεζικό σύστημα, στο πλαίσιο ότι οι τράπεζες δεν κάνουν λάθος στην τιμολόγηση τους, που σημαίνει παρελθόν, παρόν, μέλλον είναι ένα, είχαν  απελευθερωθεί πλήρως. Ήσαν πέραν παντώς ελέγχου στη δημιουργία χρήματος για δουλειές χρηματοοικονομικές. Οι τιμές των χρηματοοικονομικών προϊόντων στο μεταξύ, παρέμειναν και παραμένουν εκτός του δείκτη του πληθωρισμού (γιατί άραγε; δεν θα πάρετε απάντηση ποτέ, απλά ένα βήξιμο).

Με την εισαγωγή λοιπόν του ευρώ, αντίθετα με τα προσδοκώμενα,  οι πραγματικές οικονομίες της ευρωζώνης άρχισαν να αποκλίνουν, αλλά παραδόξως συνέκλιναν τα επιτόκια των 10ετων ομολόγων των κρατών μελών, λες και αυτά ήσαν ανεξάρτητα από τις πραγματικές τους  οικονομίες.  Όσο όμως και αν συνέκλιναν, οι αποδώσεις είχαν μια σχετική διαφορά, τα νότια ομόλογα από τα βόρεια της Γερμανίας και της Ολλανδίας.

Οι Τράπεζες λοιπόν φορτώθηκαν όσο πιο πολλά ομόλογα μπορούσαν της Γερμανίας και της Ολλανδίας. Με αυτά ως ενέχυρο παρήγαγαν χρήμα 40 προς 1 και δάνειζαν αφειδώς τον Νότο, ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, με της ευλογίες της ΕΚΤ και της Γερμανίας.

Υπάρχει εδώ άραγε κάποια ανηθικότητα; Βεβαίως υπάρχει. Γιατί όλοι γνώριζαν ότι η Ιταλία παρέμενε Ιταλία και η Ελλάδα Ελλάδα και δεν ήσαν Γερμανία επειδή είχαν το ευρώ, καίτοι οι αποδώσεις των ομολόγων τους ήσαν λίγο πάνω από της Γερμανίας.

Άλλωστε το ισοζύγιο πληρωμών και τα ελλείμματα στο ΑΕΠ καθημερινά αυτό το  υπενθύμιζαν. Ο δανεισμός όμως εξακολουθούσε να ρέει. Με άλλα λόγια οι τιμές των ομολόγων μάλλον δεν περιελάμβαναν τον κίνδυνο της χώρας.

Τουλάχιστον, κάποιοι δεν είναι λωτοφάγοι σε αυτή τη χώρα…

Τουλάχιστον, κάποιοι δεν είναι λωτοφάγοι σε αυτή τη χώρα…

Δεν συζήτησαν μαζί του για δυόμισι ώρες, δεν χαριεντίστηκαν, δεν πήραν πόζες στους φωτογραφικούς φακούς τρισευτυχισμένοι…Εκεί στο Βόλο, δεν ήταν λωτοφάγοι, δεν ήταν αφασιακοί και αμνήμονες πολίτες, δεν ήταν ενδοτικοί απέναντι στα ηγετικά λάθη και δεν είχαν καμία διάθεση συμψηφισμού πολιτικών συμπεριφορών που δεν συμψηφίζονται με τίποτε…. Εκεί, με επικεφαλής έναν άνθρωπο «περίεργο» και αμφιλεγόμενο, αλλά στη προκειμένη περίπτωση 100% σωστό, αποδοκίμασαν αυτόν που μόλις πριν λίγο καιρό  ντρεπόταν και φοβόταν τόσο ώστε να διάγει  βίο μουλωχτό  και να επιχειρεί  να ανακτήσει κάποια δημοσιότητα αρραβωνιάζοντας ή παντρεύοντας τον γιό του…    

Διαβάζουμε την είδηση : 

«Παραλίγο να λιντσαριστεί από δεκάδες οργισμένους πολίτες ο αυτουργός των Μνημονίων, πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου,  σε γνωστό ξενοδοχείο του Βόλου.
Είχε πάει εκεί στο πλαίσιο προγραμματισμένης συνάντησης στελεχών του ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. όταν δεκάδες πολίτες  με επικεφαλής τον δήμαρχο του Βόλου, Αχιλλέα Μπέο έσπευσαν στο σημείο. "Απατεώνα, κατέστρεψες την Ελλάδα. Ντροπή σου...", φώναξε ο Αχιλλέας Μπέος μόλις είδε τον Γιώργο Παπανδρέου».

Ακολούθησε  σύρραξη μπράβων και πολιτών, κατά πως δείχνει το σχετικό φιλμάκι….

http://www.ksipnistere.com/2015/06/vid_2.html

Η πιο διάσημη ήττα της Ιστορίας

Απέχουμε «ακριβώς»  200 χρόνια από τη μεγαλύτερη ή έστω διασημότερη  ήττα της Ιστορίας, που ήταν η ήττα του γαλλικού στρατού στο Βατερλώ, στις 18 Ιουνίου 1815. Τα καθέκαστα αυτής της μάχης είναι γνωστά,  δεν χρήζουν επανάληψης .

 Αξίζει μόνο να υπογραμμιστεί η σπουδή του Ναπολέοντα, μετά την επάνοδό του από την εξορία του Έλβα,  να τρέξει στο Βέλγιο και να συγκρουστεί με  τους συμμάχους, πριν αυτοί συμπήξουν μια ενιαία  και γι αυτό το λόγο ακαταμάχητη δύναμη….Ίσως κάποιοι, ιστοριοβάμονες ενίοτε αλλά όχι εις βάθος κριτικοί των πραγμάτων,  θα έπρεπε να μάθουν από την περίπτωση αυτή, που «παρά τρίχα» έλειψε να δώσει μια ακόμη νίκη στον  Ναπολέοντα , ότι η σύγκρουση στην οποία  προστρέχει κάποιος είναι προτιμότερη εκείνης  που του επιβάλλεται – με την υπόθεση βέβαια ότι η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη…

.

Και κάτι άλλο, καθόλου ασήμαντο : To Βατερλώ δεν ήταν ήττα της Μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης. Το αυτοκρατορικό καθεστώς του Κορσικανού ηγέτη απείχε έτη φωτός από το δημοκρατικό και λαϊκό πνεύμα του 1789. Απείχε τόσο όσο ο σταλινισμός από το ριζοσπαστικό πνεύμα του Οκτώβρη του 17 – το οποίο, καλά να’ μαστε, θα αναψηλαφίσουμε μετά 2 χρόνια, στα 100χρονά του :  Εκτός βεβαίως αν δεν το αναψηλαφίσουμε και  περιοριστούμε στους γνωστούς λιβανωτούς της σοβιετικής εποχής….

Η Διατλαντική Συμφωνία (TTIP), το τέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ρωσσία

Σχετικά : http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2015/05/ttip.html

Η ενεργητική προώθηση της Διατλαντικής συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε. μπορεί να περιορίσει εντελώς την ελευθερία δράσης της Ευρώπης. Έλεγχος από πλευράς Ουάσιγκτον ήδη υπάρχει, αλλά δεν είναι ολοκληρωτικός. Θα κλειστεί η συμφωνία; Και τι σημαίνει αυτό για τη Ρωσσία; Για όλα αυτά μιλά στη Pravda.Ru ο Διευθυντής του Ινστιτούτου Προηγμένων ΕρευνώνΓιούρι Γκρομίκο.  

 Γιούρι Βιατσεσλάβιτς, πείτε μας για το σχέδιο δημιουργίας της Διατλαντικής Εμπορικής και Επενδυτικής Εταιρικής Σχέσης (Transatlantic Trade and Investment Partnership –TTIP) μεταξύ του Νέου και του Παλαιού Κόσμου. Γιατί εμφανίζονται τώρα στην Ευρώπη σοβαρές διαμαρτυρίες εναντίον της σύναψης αυτής της συμφωνίας;

Τα σχέδια της δημιουργίας της TTIP, τα οποία άρχισαν να παρουσιάζονται εντονότερα τον προηγούμενο ενάμιση χρόνο, έκαναν ακόμη να χαρακτηρίζουν τον κ. Ομπάμα «Άρχοντα των δύο δακτυλιδιών». Επειδή αρχικώς υπήρχε η πρόταση για δύο δακτυλίδια: Διατλαντική Εταιρική Σχέση και Εταιρική Σχέση του Ειρηνικού Ωκεανού. Αλλά στην Εταιρική Σχέση του Ειρηνικού αντιτάχθηκε πολύ έντονα, αν και αναπάντεχα, η Ιαπωνία, και αυτή η ιδέα, για να το πούμε έτσι, βγήκε από την ημερησία διάταξη.

Επιπλέον, μια σειρά αναλυτών θεωρεί ότι τα γεγονότα στην Ουκρανία είχαν ως σκοπό να δελεάσουν τους μεγάλους χρηματοπιστωτικούς ομίλους, να τους προσελκύσουν, και να ασκήσουν πίεση στους Ευρωπαίους με σκοπό να ενταχθούν στην TTIP. Και πάρα πολλοί Ευρωπαίοι λένε ξεκάθαρα ότι η TTIP βάζει οριστικά ένα τέλος στην ανεξάρτητη οντότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  

Η Ε.Ε. συνιστά ήδη ένα κακό σχεδίασμα των ΗΠΑ, και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης με την πολύ ισχυρή γραφειοκρατία των Βρυξελλών, φλερτάρουν πολύ έντονα με τις ΗΠΑ. Η TTIP επηρεάζει τα συμφέροντα των πιο διαφορετικών ομάδων, που σχετίζονται με πολλαπλούς τομείς της ευρωπαϊκής οικονομίας, η οποία στον τομέα της καινοτομίας και των προηγμένων τεχνολογιών παρουσιάζεται έως τώρα η πλέον ισχυρή.

Αλλά πάνω από όλα, η TTIP επηρεάζει το τομέα των τροφίμων. Οι φίλοι μου από τον «Διεθνή Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας» επιβεβαιώνουν τι σημαίνει να βλάψεις κάπως τα συμφέροντα των ΗΠΑ στον τομέα των τροφίμων. Γι’ αυτό μπορεί να σου το ανταποδώσουν με οποιαδήποτε ενέργεια. Και αυτό επειδή ο ακρογωνιαίος λίθος της Αμερικής είναι ακόμη η αγροτική παραγωγή. Οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν καλά, ότι για τους Αμερικανούς τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα είναι προϊόντα που μπορούν να τα προωθήσουν και να το πουλήσουν. Και αυτό το γεγονός, ότι είναι γενετικά τροποποιημένα, θα το κρύψουν.

Το δεύτερο σημείο είναι, αναμφίβολα, ο πόλεμος για την αγορά των υδρογονανθράκων. Οι ΗΠΑ χάριν σε μια σειρά από πολύ ενδιαφέρουσες τεχνολογικές διαδικασίες, που σχετίζονται με την υδραυλική ρωγμάτωση, με την παραγωγή σχιστολιθικού πετρελαίου, για πρώτη φορά περνούν στη θέση των εξαγωγέων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Και χρειάζονται την αγορά φυσικού αερίου της Ευρώπης.

Τρίτον, οι Ευρωπαίοι φοβούνται ότι οι ΗΠΑ λόγω της Google και άλλων τηλεπικοινωνιακών συστημάτων πραγματοποιούν παγκόσμια γενική εποπτεία.   Πέρυσι κυκλοφόρησε ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο τουMichael Glennon «National Security and Double Government», το οποίο σίγουρα θα τραβήξει το ενδιαφέρον των πολιτικών. Στην Ευρώπη έχει γίνει ήδη μπεστ σέλλερ. Φίλος μου, πρώην στρατιωτικός ακόλουθος στο Βερολίνο, που δούλευε στην Κίνα και στη Ρωσσία, σε ιδιωτικές συζητήσεις, κάνει σκληρή κριτική στη ρωσσική ηγεσία και στον Πούτιν. Όμως, μετά την ανάγνωση αυτού του βιβλίου, είπε: «Ξέρετε, μπορεί ο Πούτιν είναι η μοναδική διέξοδος σήμερα, διότι μπορεί να αντιπαρατεθεί στην Αμερική. Μόνον αυτός μπορεί να πάει ενάντια στην ασυδοσία της, στην ποδοπάτηση κάθε κανόνα και δικαίου, στην ανάμειξη στην ιδιωτική ζωή, στις δραστηριότητες όλων των επιχειρήσεων;». Άλλωστε είναι ευρέως γνωστό, ότι παρακολουθούσαν όχι μόνον τις συνομιλίες τηςΆνγκελας Μέρκελ, αλλά και ολόκληρους τομείς της προηγμένης βιομηχανίας της Γερμανίας.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΑΠΑΓΚΙΣΤΡΤΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΓΕΝΗ ΤΩΝ «ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ»

Από το Γραφείο Τύπου του ΔΗΚΚΙ

   Αφού πρώτα συνεχίσαμε να αποδεχόμαστε τους δανειστές ως επικυρίαρχους στην χώρα μας θέτοντας υπό την έγκρισή τους όχι τις προτάσεις μας επί του (εν΄ πολλοίς πλασματικού και σε μεγάλο βαθμό ήδη αποπληρωμένου «χρέους») αλλά την κάθε λεπτομέρεια της δημοσιονομικής μας πολιτικής και αφού διαδοχικά εγκαταλείψαμε το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και τις «κόκκινες γραμμές»,  εισπράττουμε τώρα τα επίχειρα:

   Αντιπροσωπεία «πρώτων τη τάξη» Eλλήνων Υπουργών μετέβη στις Βρυξέλλες για να συναντήσει υπαλλήλους της Κομισιόν και του ΔΝΤ και οι τελευταίοι της «έκλεισαν την πόρτα». Προηγουμένως είχαν απαιτήσει και πέτυχαν την αντικατάσταση από την διαπραγμάτευση του Έλληνα ΥΠΟΙΚ! Ύστερα από αυτά η Κυβέρνηση βγήκε πρώτη να ζητήσει την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.

   Αρκεί να σταθεί κανείς στην σημειολογία των προηγούμενων για να διαπιστώσει με τον πιο ασφαλή πολιτικά τρόπο το που έχει περιέλθει η διαδικασία διαπραγμάτευσης, το ποιος έχει το «πάνω χέρι» και το που κινδυνεύει να καταλήξει. Το πόσο κινδυνεύουν να διευρυνθούν οι υποχωρήσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα από την ελληνική πλευρά. Υφεσιακά μέτρα νέα και παλαιά (κρίσιμες αυξήσεις στον ΦΠΑ, μαζική απελευθέρωση επαγγελμάτων, άρση εμποδίων στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, διατήρηση του ΕΝΦΙΑ και της κατάργησης του αφορολόγητου των 12.000 ΕΥΡΩ, παραμονή των σημερινών κατώτερων μισθών, κ.ά.), μέτρα ισοδύναμα σε ένταση με νέο Μνημόνιο, βρίσκονται «προ των πυλών». Μέτρα, ορισμένα εκ΄ των οποίων είναι από μόνα τους υπεραρκετά για να προάγουν την εσωτερική υποτίμηση, την γενικευμένη φτωχοποίηση και τελικά την πορεία καθοδικού σπιράλ της ελληνικής Οικονομίας.

Ποια λιτότητα;

To θέμα δεν είναι γενικώς η λιτότητα . Το θέμα είναι ποιά λιτότητα και για πόσο ….

 Θέλουμε μια λιτότητα που θα εγκυμονεί μια ακόμη μεγαλύτερη λιτότητα; Θέλουμε μια λιτότητα επ' αόριστο,  μέσα σε συνθήκες αποικίας χρέους; Όπου τα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού λαού θα περιέρχονται σταδιακά στους πιστωτές και ο «επενδυτής του εξωτερικού» θα θεωρείται ανώτερος Homo Economicus  από τον ιθαγενή;

Ή θέλουμε μια προσωρινή και εθελοντική λιτότητα,  που θα την συναποφασίσουμε αγωνιστικά και μαχητικά, με βάση τις ιστορικές μας παραδόσεις  και τον πεισματάρη εαυτό που κρύβουμε μέσα μας; Που θα μας στερήσει τη δυνατότητα να αγοράσουμε καινούριο κινητό και ΙΧ, που θα μας υποχρεώσει να προσφύγουμε  σε εγχώρια προϊόντα  έστω και δεύτερης ποιότητας και θα μας κάνει  να επισκευάζουμε, να μπαλώνουμε, να καταναλώνουμε λιτά και να επαναχρησιμοποιούμε πράγματα,  έστω και για ένα πεπερασμένο διάστημα;

Να απαντήσουμε λοιπόν, αλλά στο πραγματικό ερώτημα στη πραγματική συγκυρία που διανύουμε! 

Και η απάντηση πρέπει να είναι :

 ΝΑΙ στην εθελοντική λιτότητα, που θα επαν-ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά της αυτοσυντήρησης. Που θα αποδείξει ότι η χώρα δεν είναι καταδικασμένη στο ρόλο του μεταπράττη και  του είλωτα της ευρωζώνης,   αλλά μπορεί σύντομα, με τη συστράτευση όλων, με μια εγχώρια πολεμική οικονομία, με τους υπουργούς και τους πολιτικούς παράγοντες στο χωράφι και στο γιαπί,  και με τη συμβολή του οικουμενικού ελληνισμού, να πάρει ταπάνω της και να αποδείξει ότι ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ….....

Οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ επανεμφανίζονται….

Εχτές, στο χώρο της «Λέσχης Φιλίας» (Φερών 3, Πλατεία Βικτωρίας), μίλησε ο Ρούντι Ρινάλντι , μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Ρινάλντι μεταξύ άλλων θέσεων – κριτικού  και αυτοκριτικού χαρακτήρα  – δήλωσε την αποστασιοποίηση  της ΚΟΕ από την ηγετική ομάδα , από τις συμφωνίες της 20^ης Φλεβάρη και τα συμπαρομαρτούντα…..

Σήμερα η «Κίνηση Ενεργοί Πολίτες» - επίσης συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το συνέδριο του Ιουλίου του 2013, με επικεφαλής τον Μανώλη Γλέζο – εξέδωσε ιδιαίτερη ανακοίνωση, που είναι ουσιαστικά ευθεία βολή στην απόλυτη ξεφτιλοκρατία που θέλουν να επιβάλουν οι «Εταίροι» . 

Η ανακοίνωση : 

"Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές, την ώρα που ο Ελληνικός λαός μαθαίνει αποσπασματικά και μένει έκπληκτος από την στάση των δανειστών.

Τώρα, που οι απειλές είναι πιο ευδιάκριτες από ποτέ.

Αυτές τις στιγμές που η αντιπολίτευση ζητάει να υπογράψει η κυβέρνηση

περαιτέρω μειώσεις των μισθών, συντάξεων και εργασιακών δικαιωμάτων, που συντάσσεται με τις απαιτήσεις των δανειστών για ακόμα περισσότερες αυξήσεις φόρων και για την παραχώρηση της Δημόσιας περιουσίας.

Ο πρωθυπουργός να σταματήσει τον ατέρμονα "διάλογο" με τους δανειστές και να συναντήσει τον Ελληνικό λαό στις πλατείες.

Να τον ενημερώσει, να κάνει ουσιαστικό διάλογο μαζί του.

Και μαζί με τον λαό η λύση υπάρχει.

Και θα είναι επώδυνη για τους δανειστές και για όσους έχουν επιλέξει να σταθούν στο πλευρό των δανειστών".

Πρωτοβουλία για το Αποπηγάδι : Τι λέμε για το χωροταξικό….

Για να έχει ουσιαστικό νόημα, περιεχόμενο και όφελος για τις τοπικές κοινωνίες η λεγόμενη «διαβούλευση» για την Αναθεώρηση του Χωροταξικού Σχεδιασμού, η κυβέρνηση οφείλει πρώτα από όλα να καταργήσει ως απαράδεκτο τον Ν. 3986/2011, (Εφαρμοστικός νόμος του Μνημονίου).

Σύμφωνα με τον νόμο αυτόν, κάθε μεγάλη επενδυτική πρόταση εγκαθιδρύει καθεστώς σχεδιασμού ειδικά προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις και τις ανάγκες της, με παρεκκλίσεις, εξαιρέσεις και τροποποιήσεις υφιστάμενων ρυθμίσεων και σχεδίων που αποτελούν νόμους του κράτους. Στο πλαίσιο αυτό, είναι φανερό ότι δεν υπάρχει πλέον πολεοδομική νομοθεσία, σχεδιασμός και ρύθμιση του χώρου, αλλά μόνο «επενδυτικά σχέδια», τα οποία εγκρίνονται με γρήγορες διαδικασίες (fast track) από όργανα που συστήνονται για τον σκοπό αυτό. Επιπλέον θεσπίζεται, κατά παρέκκλιση του Αστικού Κώδικα, το «δικαίωμα επιφανείας», το οποίο εισάγει σημαντικές μεταβολές σε όσα γνωρίζουμε περί ιδιοκτησίας –και ιδιοκτησίας του δημοσίου ειδικότερα–.

Η κυβέρνηση επίσης, οφείλει να καταργήσει ως απαράδεκτα τα Ειδικά Χωροταξικά των ΑΠΕ, του Τουρισμού, της Βιομηχανίας κλπ, όπως και τον απαράδεκτο Ν. 4269/2014 ο οποίος αφορά τον Χωροταξικό Σχεδιασμό. Η ύπαρξη των Ειδικών Χωροταξικών στραγγαλίζει κάθε δυνατότητα των τοπικών κοινωνιών να αποφασίζουν “τα του οίκου τους”.

ΑΥΤΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΚΒΙΑΖΕΤΑΙ!

Του ΠΕΤΡΟΥ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

Όταν γράφονταv αυτές οι γραμμές, η διεθνής ειδησιογραφία μας ενημέρωνε  ότι το «ελληνικό ζήτημα» τέθηκε στο τραπέζι των «G7». Επίσης οι πληροφορίες αναφέρουν το έντονο ενδιαφέρον του Αμερικανού Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα καθώς και του Πρωθυπουργού του Καναδά Στέφεν Χαερπε.

Υπ’ όψιν ότι η «G7» (πρώην «G8» λόγω αποκλεισμού της Ρωσίας, εξ αιτίας της προσάρτησης της Ουκρανικής Χερσονήσου της Κριμαίας το 2014), αποτελούνται από: τις ΗΠΑ, τον Καναδά, τηνΙαπωνία, τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ιταλία.

·         ΤΟ «ΠΑΡΑΔΟΞΟ» ΤΩΝ «G7»

Το παράδοξο στην υπόθεση είναι, ότι η «επιμέλεια» που προέκυψε στη Σύνοδο των «G7» όσον αφορά στην Ελλάδα, ήταν βεβαίως ενδιαφέρουσα, αλλά από τα διεθνή ΜΜΕ αποκρύπτεται επιμελώς ότι οι χώρες των «G7» είναι υπερχρεωμένες(!) καθόσον διαθέτουν μεν ΑΕΠ 32 τρις σε δολάρια, αλλά ταυτοχρόνως τις επιβαρύνει χρέος της τάξης των 47 τρις σε δολάρια. Δηλαδή οι «G7» ήδη έχουν υπερβεί αρνητικώς δύο φορές (+) τα κριτήρια του Μάαστριχτ, καθόσον το χρέους τους εγγίζει το 150%στο ΑΕΠ.

Ασφαλώς είναι άγνωστο σε μας και δεν προκύπτει αυτό από το διεθνή ΜΜΕ εάν στο τραπέζι των «G7» λήφθηκε καν υπ’ όψιν η ανθρωπιστική κρίση που σοβεί στην Ελλάδα, καθώς και η δραματική απομείωση του ελληνικού ΑΕΠ.

Όμως κάθε συνετή παρέμβαση των «G7» (ως «οντότητας») προς ΔΝΤ και προς τους Θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και προς τα Κράτη-Μέλη δανειστές, μπορεί να είναι ευπρόσδεκτη στο μέτρο που δεν παραβιάζεται το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο και το πρωτογενές Ευρωπαϊκό Ενωσιακό Δίκαιο, στο μέτρο δηλαδή που τυγχάνουν σεβασμού αυστηρές αξιώσεις τόσο της διεθνούς όσο και της ευρωπαϊκής έννομης τάξης, αναφορικώς με την κρίση που μαστίζει την Ελληνική Κοινωνία.

Οι πιστωτές δυναμίτισαν τις "διαπραγματεύσεις"....

Του ΝΙΚΟΥ ΠΕΡΠΕΡΑ

".....ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΕ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΞΟΝΤΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΩΡΑ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ...."

Με την αποχώρηση της ελληνικής αντιπροσωπείας από το τραπέζι των συνομιλιών με τους «θεσμούς» έληξε η χθεσινή  διαπραγμάτευση στις Βρυξέλλες, καθώς οι θεσμοί κράτησαν μέχρι τέλους ανυποχώρητη στάση, αξιώνοντας μέτρα «φωτιά» εξόντωσης του ελληνικού λαού και κηδεμονίας της χώρας.

Είναι χαρακτηριστική η ανακοίνωση της Κομισιόν από την οποία όχι μόνο γίνεται φανερό το τελεσίγραφο που είχαν θέσει οι δανειστές για να σημειωθεί μια επώδυνη συμφωνία μέσα στο Σαββατοκύριακο, αλλά και το μέγεθος των απαιτήσεών τους, αφού ούτε λίγο ούτε πολύ αξιώνουνσκληρά δημοσιονομικά μέτρα ύψους 2 δις. ευρώ σε ετήσια βάση!

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Κομισιόν: "O Πρόεδρος Γιούνκερ έκανε μια τελευταία απόπειρα αυτό το Σαββατοκύριακο να βρεθεί μέσω των προσωπικών του εκπροσώπων και σε στενή συνεργασία με τους εμπειρογνώμονες της Επιτροπής, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, μια λύση με τον Πρωθυπουργό Τσίπρα που θα επιτρέψει τη θετική ολοκλήρωση της αξιολόγησης εγκαίρως για το Eurogroup της Πέμπτης 18 Ιουνίου.

Ενώ έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος, οι συνομιλίες δεν έχουν καταφέρει το στόχο τους καθώςεξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των σχεδίων των ελληνικών αρχών και των κοινών απαιτήσεων της Επιτροπής, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ της τάξης του 0,5-1% του ΑΕΠ, που ισοδυναμεί με 2 δισ. ευρώ μόνιμων δημοσιονομικών μέτρων σε ετήσια βάση. Επιπλέον, οι ελληνικές προτάσεις παραμένουν ημιτελείς. Σε αυτή τη βάση, περαιτέρω συζήτηση θα πρέπει τώρα να λάβει χώρα στο πλαίσιο του Eurogroup.

O Πρόεδρος Γιούνκερ παραμένει πεπεισμένος ότι με την ενίσχυση των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών από την ελληνική πλευρά και την πολιτική βούληση από όλες τις πλευρές, η λύση μπορεί ακόμα να βρεθεί πριν από το τέλος του μήνα".

Οι διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν χτες και ολοκληρώθηκαν σήμερα πραγματοποιήθηκαν εν μέσω νέων ασφυκτικών πιέσεων και τελεσιγράφων από πλευράς των δανειστών, με πιο χαρακτηριστική τη στάση του ΔΝΤ που απαίτησε νέο πακέτο δημοσιονομικών μέτρων συνολικού ύψους 3,6 δις. ευρώ!

"Απομονώστε τους απορριπτικούς!"

Πρώτα σε αγνοούν, μετά σε κοροϊδεύουν, μετά σε πολεμούν, μετά τους νικάς.

ΜΑΧΑΤΜΑ ΓΚΑΝΤΙ

Αδιαμφισβήτητα, αν κάτσει κανείς να σκεφτεί με ποιο τρόπο (καθημερινά) αντιμετωπίζονται όσοι κρατούν επιφυλάξεις και κρούουν κώδωνες κινδύνου για τη «διαφαινόμενη» λύση του Κυπριακού, μπορεί να γράψει ολόκληρες σελίδες κοινωνιολογικής ανάλυσης.

Όλοι, όσοι παρασύρονται από το επίπλαστο μομέντουμ, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, κομματικοί υπάλληλοι, διδάκτορες, επιχειρηματίες, αποτυχημένοι, γραφικοί, θεωρούν ότι όποιος μιλά εναντίον της διζωνικής, των ανεξέλεγκτων ΜΟΕ, των θεάτρων, των καφέδων, είναι λυσοφοβικός, απορριπτικός και πρέπει να απομονωθεί επειγόντως γιατί κάνει κακό στην «κουλτούρα λύσης».

Κι όμως, το πιο πάνω συμβαίνει στην Κύπρο του 2015, που είναι στην ΕΕ, στον ΟΗΕ, που έχει δημοκρατία, βουλή και σχεδόν μηδενικό αναλφαβητισμό. Δεν συμβαίνει σε αφρικανική χώρα, που, ενώ βίωσε μια αποικιοκρατία, δέχεται «πολιτιστικές» και «ανθρωπιστικές» επθέσεις από Ευρωπαίους λόρδους :  Συμβαίνει στην Κύπρο, από ανθρώπους που μια ζωή ζουν «υπό την προστασία» ενός μεγάλου κόμματος και όταν τους αναφέρεις τους φόβους σου είτε θα σου πουν ότι μπούχτισαν κι ότι δεν έχουμε χρόνο για πειραματισμούς (λες κι η ΔΔΟ δεν είναι πειραματισμός), είτε θα σε χτυπήσουν χαϊδευτικά στην πλάτη και θα σου πουν «δεν ξέρεις όλη την αλήθεια, φίλε, ας το σταματήσουμε εδώ».

Από την ύφεση σε επική ύφεση !

Του Σπύρου Στάλια, Οικονομολόγου ΜΑ, Ph.D

«……….οι δημοσιονομικές δαπάνες για την αύξηση της ζήτησης, η ύπαρξη του νομίσματος των επικυρίαρχων κρατών και οι  παρεμβατικές νομισματικές πολιτικές για την μείωση των επιτοκίων είναι οι μόνες πολιτικές οικονομικής ανάπτυξης, αύξησης του ΑΕΠ και μείωσης της ανεργίας…..»

Ένα από τα βασικά ερωτήματα που τίθενται, είναι γιατί έχουμε ανεργία και πως η ανεργία θα υποχωρήσει. Γιατί η Ελλάδα χάνει κάθε μέρα το πλούτο που θα παρήγαγαν 2.000.000 άνεργοι, έλληνες και ξένοι; Τι ισχυρίζονται λοιπόν πάνω σε αυτό το θέμα  οι ημεδαποί νεοφιλελεύθεροι οικονομολόγοι φωστήρες της ΝΔ, του Πασόκ, του Ποταμιού, της Δημάρ και οι ευρωπαίοι νεοφιλελεύθεροι;

Το θεμελιώδες επιχείρημά τους είναι ότι για την ανεργία φταίνε οι άνεργοι. Ναι, αυτό πιστεύουν και μην εκπλήσσεσθε,  ασχέτως αν πολλοί από αυτούς δεν το γνωρίζουν.  Όσο και να φαίνεται παράδοξο αυτό το επιχείρημα συνιστά τον ακρογωνιαίο λίθο της Ευρωζώνης. Το εργατικό δυναμικό ευθύνεται για την ανεργία.

Πως γίνεται αυτό; Παρακολουθήστε βήμα-βήμα και όσο πιο απλά γίνεται την αλληλουχία των επιχειρημάτων και των σκέψεων τους.

Ας υποθέσουμε ότι η οικονομία είναι σε πλήρη απασχόληση.

ΤΑΤΟΙ

Του Γιάννη Σχίζα

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 13.6.15

Σε  πρόσφατη εκδρομή  στη Θράκη  διαπιστώνω ότι  η  Ελλάδα  έχει λόγω  διοδίων υποστεί έναν  απίθανο κυκλοφοριακό κατακερματισμό : Ο οποίος  σε παραπέμπει  κάπου κοντά στη συνθήκη της Ουτρέχτης (!),  όταν οι ευρωπαϊκές  χώρες ήταν «ψιλοκομμένες» σε κρατίδια  με απίστευτους τελωνειακούς φραγμούς και ελέγχους… Υπό το κράτος αυτού του ερεθίσματος  και υπό την προϋπόθεση ότι θα ήμουν  σκηνοθέτης ,  θα  γύριζα οπωσδήποτε μια σκηνή με διόδια  στον κυκλοφοριακό άξονα  Ομονοίας -   Κολιάτσου, ενώ παράλληλα θα εμπλούτιζα την όλη  φαντασίωση  με Αθηναίους χρησιμοποιούντες μεγάλα ζώα έλξης….

Το ελληνικό δημόσιο είναι αλυσοδεμένο από τις εταιρείες  διοδίων, όμως υποθέτω ότι μπορεί να βελτιώσει τα παράλληλα οδικά δίκτυα κάνοντας  ελκυστική τη χρησιμοποίησή τους.  Αυτό  δεν είναι 100% ρετρό, όσο κι αν θυμίζει  την   εποχή  προ της δημιουργίας των μεγάλων εθνικών οδών : Όταν ακολουθούσες τη διαδρομή Αθήνα- Κριεκούκι- Θήβα-  Ζητούνι -Δομοκός- Τρίκαλα- Λάρισα κλπ. μέχρι Θεσσαλονίκη, έχοντας εναλλακτική λύση τη χρησιμοποίηση της ακτοπλοϊκής γραμμής  Πειραιάς-Θεσσαλονίκη…

Τα μνημόνια δημιουργούν απίστευτα πισωγυρίσματα  και επαναφέρουν στο δημόσιο φαντασιακό καταστάσεις αναπτυξιακής βουλιμίας, εκεί που η ανάπτυξη υπήρχε  βαλλόμενη από μια ουσιαστική κριτική  περί ευημερίας και ποιότητας ζωής..

Aν γίνει συμφωνία, θα γίνει βάσει των όρων των δανειστών

του Γιώργου Δελαστίκ

ΕΘΝΟΣ, 12.6.15

Στον κάλαθο των αχρήστων πέταξαν κατευθείαν οι Γερμανοί τις προτάσεις της κυβέρνησης Tσίπρα - ίσως χωρίς καν να τις διαβάσουν! Εκεί κατέληξαν και οι 47 σελίδες, εκεί και οι πέντε συμπυκνωμένες, εκεί θα κατέληγαν όσες προτάσεις και να έστελνε η Αθήνα. Είναι ζήτημα τιμής για τους Γερμανούς να διαπραγματεύονται μόνο πάνω σε προτάσεις που έχουν γράψει οι ίδιοι, ανεξαρτήτως του αν κάποιες φορές μπορεί για πολιτικούς λόγους τα γερμανικά κείμενα να εμφανίζονται ως δήθεν κείμενα των δανειστών, της ευρωομάδας, της ΕΕ, του οποιουδήποτε ευρωπαϊκού μηχανισμού. Τα γερμανικά κείμενα, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε, έχουν πάντα τελεσιγραφικό χαρακτήρα και δεν επιδέχονται παρά ασήμαντες αλλαγές επί τα βελτίω. Επί του γερμανικού κειμένου των δανειστών, λοιπόν, γίνεται αυτή τη στιγμή όλη η διαπραγμάτευση. Ετσι όμως, αν οι διαπραγματεύσεις οδηγήσουν σε συμφωνία, δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να ενσωματωθεί στη συμφωνία αυτή οποιαδήποτε φιλολαϊκή υπόσχεση του Αλέξη Τσίπρα που συμπεριλαμβανόταν στις προγραμματικές δηλώσεις του από αυτές που προεκλογικά είχαν αποκληθεί Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που δεν είχε βεβαίως καθόλου αριστερό χαρακτήρα. Ούτε αφορολόγητο 12.000 ευρώ για κάθε φορολογούμενο θα υπάρξει, ούτε ο ΕΝΦΙΑ θα καταργηθεί το 2015, ούτε 13η σύνταξη θα πάρουν τα Χριστούγεννα όσοι έχουν συντάξεις χαμηλότερες των 700 ευρώ, ούτε η πρώτη δόση της αύξησης του κατώτατου μισθού θα δοθεί φέτος. Σε καμία περίπτωση μια τέτοιου είδους συμφωνία δεν εμπίπτει στο πλαίσιο της εντολής από τον ελληνικό λαό που έχει λάβει η κυβέρνηση, ανεξαρτήτως του τι λένε οι υπουργοί στην Αθήνα.

Μόνο ο παραμερισμένος από τις διαπραγματεύσεις υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης βρήκε τώρα το θάρρος να καταγγείλει ανοιχτά τον διασυρμό που υφίσταντο οι υπουργοί της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου, καθώς ανακρίνονταν κυριολεκτικά από τους ασήμαντους υπαλληλίσκους της τρόικας.

H αυτοκτονική "συμφωνία" ελληνικής κυβέρνησης και δανειστών

ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΝΕΓΡΕΠΟΝΤΗ-ΔΕΛΙΒΑΝΗ*

Ακόμη και οι σκληρότεροι πολέμιοι του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι υποχρεωμένοι, τώρα, να παραδεχτούν ότι ο Πρωθυπουργός επιδόθηκε σε ατέρμονες και εξαντλητικές διαπραγματεύσεις, προκειμένου να καταλήξει σε συμφωνία, ώστε η Ελλάδα να παραμείνει εντός του ευρώ. Και φαίνεται ότι, αφού πέρασε δια πυρός και σιδήρου, ξαφνικά, και ω του θαύματος άνοιξαν οι ουρανοί, οι «εταίροι» αγκάλιασαν τον άνθρωπό μας, που ως τότε ήταν «αποδιοπομπαίος τράγος», και ξανάρχισαν τα φιλάκια και τα «χαριτωμένα» αστειάκια για γραβάτες κλπ.  

Παρότι έχω μεγάλο πειρασμό να χαρακτηρίσω θεσμούς και εταίρους, που παρεπιδημούν στην, πολλαπλώς, προδομένη Ευρώπη ως ένα απέραντο «τρελοκομείο», και να ηρεμήσω αναμασώντας τη φράση της εφημερίδας Le Monde, εδώ και δυό περίπου χρόνια, ότι «την Ευρώπη διοικούν παιδαρέλια (=des gamins)», τελικά, θα κάνω μια προσπάθεια ερμηνείας των πραγματικά τραγικών συμβάντων, για την Ελλάδα, αναφορικά:  

• Με τη Γερμανοκρατούμενη Ευρώπη. Εξυπακούεται ότι αρκεί να επιχειρήσω μια πρώτη διερεύνηση των λόγων για τους οποίους υποχώρησε την τελευταία στιγμή η Γερμανία, εφόσον οι αντιδράσεις των ιθυνόντων της λοιπής Ευρώπης δεν είναι παρά υποπροϊόντα αυτών της μητρόπολης. Πιστεύω, λοιπόν, ότι δεν είναι τόσο η αμφιλεγόμενη άλλωστε σύγκρουση ανάμεσα στον Γερμανό ΥΠΟΙΚ και στη Γερμανίδα καγκελάριο που μετρά, για την ελληνική περίπτωση, αλλά κάποια άλλη παρεμφερής.