Για να ξέρουμε τι λένε

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 9.2.2015

Οι  δηλώσεις του Μπαράκ Ομπάμα στο CNN εναντίον  της λιτότητας και του ελληνικού «squeeze» (= ξεζούμισμα)   είναι σημαντικές,  όσο κι αν κάποιοι οσμίζονται     τη λειτουργία  του διδύμου «κακός μπάτσος(Γερμανία) – καλός μπάτσος (Αμερική)» , που υπηρετούν εξίσου τη Νέα Τάξη... . Με δεδομένο ότι    στο παρελθόν ο  Αντιπρόεδρος  του Ομπάμα  (Joe Biden) είχε δηλωθεί  από τα ελληνικά μίντια ως «Φιλέλληνας» - χωρίς αυτό να αποτυπωθεί  σε κρίσιμες  αμερικανικές αποφάσεις  για τα εθνικά μας θέματα – μπαίνει κανείς στον πειρασμό να σκεφθεί:  Πόσο ένσφαιρη και μακράς πνοής είναι  η  συγκεκριμένη βολή του Ομπάμα;

Στις προγραμματικές ζυμώσεις στον  ΣΥΡΙΖΑ πριν και μετά το  2013 ενδημούσαν  διάφορες αιχμές εναντίον του Κεϋνσιανισμού. Και τώρα,  υπό συνθήκες καπιταλισμού, πως πρέπει να ονοματίζουμε  αυτό το υβρίδιο «αγοράς  + δημόσιας παρέμβασης στην οικονομία» που προωθεί η κυβέρνηση  ;  Πως αλλιώς παρά  Κεϋνσιανισμός, αγαπητοί σύντροφοι,  που αισθανόσασταν κάποτε  αποστροφή για τον όρο ! Για την ακρίβεια μάλιστα   θα  έλεγα ότι είναι  «Αριστερός Κεϋνσιανισμός», αφού η οικονομική του δράση υπηρετεί   την ανακούφιση  των λαϊκών τάξεων…

Κάποτε στην Αμερική οι οικονομολόγοι έβαζαν το δίλημμα «βούτυρο ή κανόνια», για να δηλώσουν την επιλογή  μεταξύ δύο σταθεροποιητικών και αντιϋφεσιακών πολιτικών, που εκπορεύονταν  δυνητικά   από το Κράτος… Η Αμερική από το Βιετνάμ  και μετά στήριξε ιδιαίτερα  τη δεύτερη πολιτική  με τους εξοπλισμούς,  τη στρατιωτικοποίηση του διαστήματος κλπ.

ΜΗΠΩΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΑΘΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΕ ΑΛΕΞΗ;

Του Γιάννη Κουρμουλάκη *

  Δέκα μέρες μετά τη νίκη μας στις εκλογές, μια νίκη που σκόρπισε ενθουσιασμό σε όλο τον κόσμο και γέμισε ελπίδα στους χειμαζόμενους λαούς της Ευρώπης, ο Σύντροφος Πρόεδρος μετάλλαξε  τις προεκλογικές μας εξαγγελίες, όσον αφορά τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους.

Παρακολουθούμε τα τελευταία εικοσιτετράωρα, δια στόματος Γ. Βαρουφάκη, την μετατόπιση, από τη  διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, στην επιμήκυνση και την ανταλλαγή του χρέους, με ομόλογα, είτε αορίστου χρόνου(perpetual bonds), είτε με ομόλογα ρήτρας ανάπτυξης.

Για να είμαστε βέβαια δίκαιοι ο Γιάνης Βαρουφάκης είχε παρουσιάσει τις απόψεις αυτές σε παρουσίαση του βιβλίου του την εβδομάδα πριν τις εκλογές.

 

  Για να είμαι ειλικρινής, τότε,  πίστευα ότι αποτελούν θέσεις προσωπικές και εκτιμήσεις που θα έπεφταν στο τραπέζι, αν δεν πετυχαίναμε τον πρωταρχικό μας στόχο, δηλαδή τη διαγραφή μέρους (μεγαλύτερου) του χρέους.

Εκ των υστέρων όλοι καταλάβαμε ότι αυτό ήταν το περίφημο PLAN B, στο οποίοι περάσαμε αμέσως μετά τις εκλογές. Είχαμε επομένως εναλλακτικό σχέδιο στο οποίο περάσαμε αμέσως μετά τα πρώτα εικοσιτετράωρα. Χωρίς κανείς να μας πιέσει και χωρίς να πιέσουμε καθόλου τους δανειστές μας, έχοντας δοκιμάσει τις αντοχές  του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος από μια απειλούμενη έξοδό μας από το ενιαίο νόμισμα.

Υποχωρήσαμε κατ’ ευθείαν στο εναλλακτικό σχέδιό μας.

Παραθέτω εδώ αποσπάσματα από τον ξένο τύπο όπως αυτά δημοσιεύτηκαν στο LEFT.

Για να «σφίγγουν»…οι Γερμανοί

Έχει χιλιοκαταγγελθεί για τη δράση της στον πόλεμο, έχει κατηγορηθεί από εξέχοντες πολίτες της (Γιόσκα Φίσερ) για την διαχρονική υπονόμευση της ευρωπαϊκής ενότητας, έχει διασωθεί από τους ίδιους τους αντιπάλους της από την  απολύτως δίκαιη ποινή  της οικοπεδοποίησης και πώλησης –  σχετικά δες άρθρο Σ. Στάλια «Ό,τι λησμονούν οι Γερμανοί ας το θυμόμαστε εμείς»

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2015/01/blog-post_76.html

Και όμως η Γερμανία  «εκεί», στο παθιασμένο αυτοκρατορικό της όνειρο με το ποδοπάτημα των λαών του νότου. Οπότε το στήσιμό της στον τοίχο και η καταγγελία για τα πεπραγμένα της είναι ό,τι της αρμόζει.

Με το πνεύμα αυτό η  Ρωσική Βουλή αποφάσισε σύσταση ομάδας εργασίας  για την εκτίμηση των ζημιών που προκλήθηκαν στη Ρωσία από τη Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα  (Left. gr) η πρωτοβουλία είναι μια άμεση απάντηση στις εμπορικές κυρώσεις που επιβάλλονται στη Ρωσία από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, για την προσάρτηση της Κριμαίας από την Ουκρανία το Μάρτιο αλλά και για τη συνεχή υποστήριξη των αυτονομιστών μαχητών στην Ανατολική Ουκρανία

«Στην πράξη, η Γερμανία δεν κατέβαλε τίποτα στην ΕΣΣΔ για το κύμα της καταστροφής και της βαρβαρότητας κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου», δήλωσε ο Μιχαήλ Degyaterov, βουλευτής του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Ρωσίας, ο οποίος έχει προτείνει την ομάδα εργασίας

ΕΕ, ιδού ο στρατός σου !

 Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος υποδεχόμενος το 1948 τον Αμερικανό στρατηγό Τζέημς Βαν Φλητ :  «Στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας» .

Παραδοσιακά,  παρασημοφορούσαν τους μαχητές στον πόλεμο,  εάν έκαναν κάποιο κατόρθωμα…

Στις νεοφιλελεύθερες όμως συνθήκες όλα τείνουν να ζυγισθούν και να προσομοιώσουν κάποια bonus παραγωγικότητας. 

Έτσι λοιπόν  η  ευρωπαϊκών προδιαγραφών κυβέρνηση της  Ουκρανίας (αποτέλεσμα  ανατροπής της νόμιμης κυβέρνησης Γιανουκόφσκυ, για να μην ξεχνιόμαστε…) αποφάσισε να δώσει «χειροπιαστά» κίνητρα αντί μεταλλίων, για να τονώσει την αποδοτικότητα του στρατεύματος !

 Είπαν οι άνθρωποι, «ποιος κάθεται τώρα να λογαριάσει ένα μεγαλόσταυρο της ανδρείας ή ένα μετάλλιο εξαιρέτων πράξεων» και διαμόρφωσαν ένα σύστημα αμοιβών, που ενδεχομένως να προσελκύσει  και κάποιους «πατριώτες» στο μέτωπο…

Οι αμοιβές ξεκινάνε από  1.000 γρίβνα (62 δολάρια) ημερήσια αποζημίωση για κάθε στρατιώτη που μετέχει ενεργά στις μάχες, συν 12.000 γρίβνα (το δεκαπλάσιο του εγχώριου μέσου μισθού) για την καταστροφή οχήματος του εχθρού. Σε περίπτωση δε που πρόκειται για τανκ, το ποσό φτάνει  στα 48.000 γρίβνα!

ΚΑΙ Ναζί ΚΑΙ χαζοί…

Διάφορες αντιναζιστικές αφηγήσεις παρουσιάζουν τους ναζί χαζούς και γκαφατζήδες. Έχω υπόψη μου διάφορα φιλμ που επιδίδονται σε τέτοιου είδους «πρόγκα», ένα δε  από αυτά έχει χαραχθεί  στη μνήμη μου λόγω  ξεκαρδιστικής υπόθεσης και ξεκαρδιστικών στιγμιότυπων :  Είναι το «Αυτοί οι τρελοί παραγωγοί» του Μελ Μπουκς, που δομείται πάνω στη φυσιογνωμία ενός παρανοϊκού ναζί,  συγγραφέα του πονήματος «Άνοιξη για τον Χίτλερ»…

Τελικά το ερώτημα  έχει δυο σκέλη  : Είναι οι Ναζί χαζοί και είναι οι χαζοί επικίνδυνοι; Πολύ φοβάμαι ότι το πρώτο δεν είναι βέβαιο ενώ  το δεύτερο  ισχύει σε αρκετές περιπτώσεις.

Μια είδηση από το Left.gr πάντως μας επιτρέπει να διασκεδάζουμε και λίγο την υπόθεση, έστω και αν  φαίνεται κάπως  επιπόλαιη η δημοσιογραφική άποψη  «ότι οι ναζιστές και οι ψηφοφόροι τους είναι ηλίθιοι σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, (πράγμα που) επιβεβαιώνει η ακύρωση της προγραμματισμένης συγκέντρωσης νεοναζιστών στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας».

Λέει λοιπόν η είδηση :

«Μέλη του νεοναζιστικού Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος (NPD), επιβιβάστηκαν σε λάθος τραίνο με αποτέλεσμα να καταλήξουν στο Μανχάιμ, περίπου 200 χιλιόμετρα από τον προορισμό τους.Σύμφωνα με την εφημερίδα Guardian η αστυνομία τους είχε ζητήσει να μην επιβιβαστούν στο πρώτο τραίνο που αναχωρούσε για το Φράιμπουργκ καθώς σε αυτό επέβαιναν αριστεροί οπαδοί της Μπουντεσλίγκα. Οι νεοναζί όμως πήραν το αμέσως επόμενο τρένο που πέρασε από την πλατφόρμα χωρίς να ελέγξουν τον προορισμό του».

Ε ρε πλάκα !  Προσπαθώ να φανταστώ τα μούτρα τους ! Ομολογώ πάντως ότι την έχω  πάθει κι εγώ μια φορά,  όταν πήρα λάθος πλοίο. Και  μετά σκεπτόμουν ότι  το νησί  που κατέβηκα δεν μοιάζει με την Πάρο, όπως την είχα γνωρίσει παλιότερα……

H ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΕ ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΣΥΡΙΖΙΤΙΔΑ

 Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ* 

«……η κυβέρνηση του Βερολίνου θα κινδυνεύσει να βρεθεί απομονωμένη πολιτικά, με τον αντιγερμανισμό να κάνει θραύση σε όλη τη Γηραιά Ηπειρο! »

Εμβρόντητοι ομολογούμε ότι μείναμε, μόλις αρχίσαμε να διαβάζουμε στη γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ» ένα άρθρο του Ελιό ντι Ρουπό, του προέδρου του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Βελγίου στο γαλλόφωνο τμήμα της χώρας και μέχρι πρότινος πρωθυπουργού του Βελγίου. Σε πλήρη διάσταση με τον υποτιθέμενο ομοϊδεάτη του Ευάγγελο Βενιζέλο, ο Βέλγος σοσιαλιστής πανηγύριζε ανεπιφύλακτα για τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. «Οι Ελληνες πολίτες ψήφισαν μαζικά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μια κραυγή ελπίδας για μια κοινωνία πιο δίκαιη και μια ολοφάνερη απόρριψη της πολιτικής λιτότητας, την οποία εφαρμόζει η ΕΕ και υποστήριζε ο τέως πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς» υπογραμμίζει ευθύς εξαρχής ο πρόεδρος των Βέλγων σοσιαλιστών. «Είτε το θέλει είτε όχι η ευρωπαϊκή Δεξιά και παρ' όλες τις προσπάθειες που κατέβαλε εναντίον της Αριστεράς στον ελληνικό προεκλογικό αγώνα, η νίκη του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα είναι πλέον πολιτικό γεγονός το οποίο οφείλει να σεβαστεί ο καθένας, συμπεριλαμβανομένης και της Ευρώπης» γράφει χωρίς περιστροφές.

Κλιμακώνει ανελέητα ο Βέλγος πρώην πρωθυπουργός την επίθεσή του εναντίον της γερμανικής και της υπόλοιπης ευρωπαϊκής Δεξιάς. «Ενώ η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ είχε επιτευχθεί, εκπρόσωποι της Δεξιάς έκριναν απαραίτητο να υπενθυμίσουν ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να συνεχίσει με οποιοδήποτε κόστος τις μεταρρυθμίσεις της, ακόμη και με την κυβέρνηση Τσίπρα. Αυτό υποδηλώνει μια βαθιά περιφρόνηση της δημοκρατίας και του ελληνικού λαού, ο οποίος έκανε μια επιλογή εν πλήρει κυριαρχία» καταγγέλλει αδίστακτα ο Βέλγος σοσιαλιστής. «Βαθιά περιφρόνηση της δημοκρατίας και του ελληνικού λαού»! Αλήθεια, ποιος Ελληνας πολιτικός (ακόμη και του ΣΥΡΙΖΑ!) τόλμησε να χαρακτηρίσει με τόσο βίαιες εκφράσεις τη στάση της Δεξιάς, της Μέρκελ και του Σόιμπλε; Κανένας, προφανώς.

To ρήγμα της Ανατολίας

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου, Καθημερινή

Παρατήρηση ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ :  Λέγαμε στις 20.1.15 :

«Όσον αφορά την περίπτωση ενδεχόμενης άρνησης της Γερμανίας στις προτάσεις  της ελληνικής πλευράς, ο Βαρουφάκης  απαντά : «ό,τι και να λέει ή να κάνει, η Γερμανία στο τέλος πάντα πληρώνει».Αυτή η τελευταία απόφανση για τη Γερμανία μου φαίνεται ακατανόητη – για να μην πω εφετζίδικη. Το λιγότερο που θα μπορούσα να πω στον Βαρουφάκη, είναι : Ποτέ μη λες πάντα. Ακόμη κι αν η Γερμανία έχει σε 1000  περιπτώσεις πληρώσει στο τέλος, μπορεί να μην κάνει το ίδιο στην υπ' αριθμόν 1001 περίπτωση».

Σχετικά

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2015/01/blog-post_57.html

Τι θέλω να πω μ’ αυτό ; Απλούστατα, ότι κάτι που συνέβη 1000 φορές στο παρελθόν δεν αποκλείεται να  μη συμβεί την υπ’ αριθμ. 1001 φορά…. Όπως στην περίπτωση της Γερμανίας, έτσι και σ΄αυτήν της Ρωσσίας,  το αν μας έχει πουλήσει κάτι  φορές στο παρελθόν δεν σημαίνει ότι οπωσδήποτε θα μας πουλήσει και στο μέλλον …

ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ :

Επεισόδιο Α΄ (γνωστό από τα μαθητικά θρανία ως Ορλωφικά). Το επεισόδιο διαδραματίζεται το 1770 και πρωταγωνιστούν η Μεγάλη Αικατερίνη, οι αδελφοί Ορλώφ και Ελληνες της Πελοποννήσου. Με την παρότρυνση των πρώτων οι δεύτεροι εξεγείρονται κατά των Οθωμανών όταν ο ρωσικός στόλος αποβιβάζει στρατεύματα στη νότια Πελοπόννησο. Γίνονται μάχες στην Κορώνη, στο Ναυαρίνο, στην Τριπολιτσά – τα υπόλοιπα τοπωνύμια παραλείπονται χάριν οικονομίας. Η εξέγερση καταστέλλεται. Οι κάτοικοι του Αιγίου σφαγιάζονται και οι Σπέτσες ερημώνονται. Διατάσσεται η γενική σφαγή όλων των Ελλήνων, την οποία αποτρέπει ο Οθωμανός ναύαρχος Χασάν Τζεϊσαρλή με το περίφημο: «Εάν φονευθώσι όλοι οι Ελληνες ποιος θα πληρώνει το χαράτσι». Η λεηλασία της Πελοποννήσου από τους Αλβανούς διαρκεί εννέα χρόνια (χρόνος αμελητέος εάν αναλογισθούμε την αιωνιότητα του ελληνισμού).

 Επεισόδιο Β΄ (γνωστό από τα μαθητικά χρόνια ως εξέγερση στη Μολδοβλαχία). Το επεισόδιο διαδραματίζεται το 1821. Πρωταγωνιστούν ο τσάρος Αλέξανδρος Α΄, ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Υψηλάντης και οι μαχητές του Ιερού Λόχου. Αυτοί οι τελευταίοι με επικεφαλής τον δεύτερο περνούν τον ποταμό Πρού­θο και φτάνουν ώς το Βουκουρέστι με την ελπίδα ότι ο πρώτος, ο τσάρος δηλαδή, δεν θα επιτρέψει στους Οθωμανούς να στείλουν στρατεύματα. Ο τσάρος όχι μόνον δεν κουνάει το δαχτυλάκι του, αλλά καθαιρεί και τον Υψηλάντη. Ο Ιερός Λόχος αποδεκατίζεται στο Δραγατσάνι. (Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.)

Στην περίπτωση που η γερμανική Ε.Ε. επιμένει , ποιά είναι η πολιτική μας;

Του  Νίκου Καραβαζάκη

Δεν είναι εύκολο να συντρέξουν λόγοι ελαστικότητας της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας. Μάλιστα συμβαίνει το αντίθετο καθώς και η ΕΚΤ απορρίπτει εξαιρέσεις υπέρ της Ελλάδας αλλά και οι λεγόμενες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου δεν συμπαρατάσσονται. Έτσι προς το παρόν η νεοεκλεγείσα κυβέρνησή μας αναπτύσσει τον πολιτικό και διπλωματικό αγώνα της, με σταθμό το eurogroup και στόχο το ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Με πτωχά αποτελέσματα στους θώκους εξουσίας αλλά με καλή απήχηση στην κοινή γνώμη, ευρωπαϊκή και ελληνική.

Η Γερμανία δεν ζημιώνεται εφόσον το ευρώ εξασθενεί λόγω πολιτικής έντασης στην ευρωζώνη, αντίθετα μάλιστα επιπλέον ωφελείται καθώς τα ενεργειακά εμπορεύματα που κυρίως εισάγει βρίσκονται σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα τιμών. Πιέζεται ιδίως στο εξωτερικό χρέος της από τη συναλλαγματική εξασθένηση αλλά αντισταθμίζει και υπερκεράζει εύκολα από την αύξηση των εξαγωγών. Η Γερμανία μπορεί να πιεστεί από την Ελλάδα πρωτίστως -αν όχι αποκλειστικά- πολιτικά καθόσον έχει ανοιχτό τεράστιο μέτωπο σύγκρουσης με την Ρωσία.

Οι ιεραπόστολοι του «λιτού βίου»

Του Κώστα Λαπαβίτσα

Σημείωση ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : Η συμβατική Οικονομολογία δεν είναι ενημερωμένη για την «Οικονομική της ευημερίας» και εκείνο  το είδος της λιτότητας, που «εξοικονομεί» φύση και ποιότητα ζωής και εντάσσεται στις προγραμματικές αρχές του οικολογικού ριζοσπαστισμού.…. Προφανώς, οι βολές της δεν αφορούν τους υποστηρικτές της Πολιτικής Οικολογίας, αλλά είναι ενδιαφέρουσες όσον αφορά την κατάδειξη της «ιδιοτελούς λιτότητας» και του  τρέχοντος δεσμού σοφιστείας,  σπατάλης, πτωχοποίησης και μιζέριας.

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2015/01/b.html#more

ΛΑΠΑΒΙΤΣΑΣ  :

Διαβάζω τακτικά δηλώσεις «πνευματικών ανθρώπων», για την ανάγκη να γίνουμε πιο ολιγαρκείς, να καταλάβουμε ότι πέρασε ο καιρός των παχιών αγελάδων, να δεχτούμε ότι θα είμαστε όλοι φτωχότεροι. Συχνά συνοδεύονται από διάφορα δακρύβρεχτα για το τέρας του καταναλωτισμού, την αλλοτρίωση της σύγχρονης ζωής, τη χυδαιότητα της βουλιμίας. Είναι, λένε, προσωπική, οικογενειακή και εν τέλει εθνική ανάγκη να ξαναβρούμε το μετρημένο παρελθόν μας.

Μου θυμίζουν πολύ εκείνα που γράφονται στον επίσημο τύπο από περιώνυμους δημοσιογράφους και πολιτικούς. Ότι πρέπει να φτωχύνουμε για να μην πτωχεύσουμε. Ότι υπήρξε φούσκα στην Ελλάδα την προηγούμενη δεκαετία. Ότι ξεσαλώσαμε και τώρα πληρώνουμε τα επίχειρα. Ότι δεν μπορεί να υπάρχει ευμάρεια με δανεικά. Ότι, ακόμη, ο ‘λιτός βίος’ είναι πηγή ψυχικής ηρεμίας και αρετής.

Που βρέθηκαν όλοι αυτοί οι όψιμοι κοσμοκαλόγεροι; 

Πως έζησαν στην Ελλάδα που αφήνουμε πίσω οριστικά; 

Πως ζούνε στη φτωχή, τρομαγμένη κι ανάστατη Ελλάδα που αναδύεται; 

Τι ακριβώς νομίζουν ότι προσφέρουν με όσα λένε; 

Που στοχεύουν; 

Εδώ είναι πόλεμος με τη ρεβανσιστική Γερμανία, δεν είναι παίξε-γέλασε

Κάποιοι μας προετοίμαζαν για ένα ματς όπου εμείς θα καθόμασταν  στις εξέδρες και αυτοί θα έπαιζαν στο  γήπεδο των διαπραγματεύσεων. Κάποιοι  υπονοούσαν  ένα  «bullying» (τσαμπουκά) επί της Γερμανίας, που τελικά θα απέδιδε καρπούς για   το κοινό συμφέρον των δυο χωρών και της ΕΕ στο σύνολο. Κάποιος  μας μίλαγε για «αίμα και δάκρυα» για να μεταστραφεί στη συνέχεια σε δεξιοτέχνη των διαπραγματεύσεων .

Σε αντίθεση με την επιπόλαιη πολιτική του συστήματος, η  ριζοσπαστική πολιτική προβλέπει, προγραμματίζει, προϊδεάζει στελέχη και πολίτες για τη φύση  των διεθνών σχέσεων. Η ηγεσία ενός πολιτικού σχηματισμού όπως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κάτι αντίστοιχο με το γενικό επιτελείο ενός στρατού  -  που προφανώς  δεν δημοσιοποιεί τα σχέδιά του !  Εδώ οι πολίτες που καλούνται  να αποδεχθούν μετασχηματισμούς και αλλαγές στο τρόπο ζωής τους με στόχο την χειραφέτηση  από τα νεοαποικιακά δεσμά, θα έπρεπε να είναι όχι απλώς υποψιασμένοι αλλά ενημερωμένοι και  αποφασισμένοι να αποδεχτούν κάποιες  θυσίες  ως υπέρτατο πολιτικό και πατριωτικό καθήκον.

Κι αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση  θα σήμαινε  προετοιμασία και διαμόρφωση  ενός ολικού εναλλακτικού σχεδίου, διαθέσιμου για  πάσα πιθανή χρήση : Ενός σχεδίου άμεσης αντεπίθεσης   με τη δημιουργία  εγχώριας «πολεμικής οικονομίας»,

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2013/11/blog-post_1.html

με την πιθανή αποχώρηση από το ευρώ, την πολιτική υποκατάστασης εισαγωγών, τον αναπροσανατολισμό των εξωτερικών σχέσεων της χώρας, κλπ..

Η  ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ  έχει  ελάχιστο  χρόνο για να σκεφθεί την «άλλη» δυνατότητα. Οι δημοκράτες της χώρας  έχουν ελάχιστο χρόνο   για να αφομοιώσουν δημιουργικά  ένα εναλλακτικό σχέδιο  και να διεγείρουν  την  αναγκαία πολιτική δυναμική – με τον ενθουσιασμό, τον αλτρουϊσμό, τη φαντασία,  το πάθος,  που αρμόζουν  στις  περιστάσεις. Μακάρι η επιτάχυνση της ιστορίας να δουλέψει προς όφελός μας.

Όταν ο Πάγκαλος ενοχλείται από τα ρούχα και το στυλ των Υπουργών

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος δηλώνει  στον ραδιοσταθμό ΒΗΜΑ FM 99,5 ενοχλημένος για το κιτρινόμαυρο κασκόλ του  Ευκλείδη Τσακαλώτου  ενώ συνιστά ψυχίατρο  στον Γιάννη Βαρουφάκη  , που   βάζει το χέρι συνέχεια στη τσέπη!

«Θεωρώ ότι αυτό που είναι ενοχλητικό είναι η αγένεια του Έλληνα ΥΠΟΙΚ, η οποία επιδεικνύεται με διάφορους τρόπους. Κατ’ αρχήν, ότι δεν βάζει του πουκάμισο μέσα. Αυτό είναι άθλιο. Ή το βάζεις μέσα ή δεν το φοράς. Πας στη Downing Street, προσαρμόζεις το ντύσιμό σου με εκείνο του οικοδεσπότη σου. Όταν όλοι φοράνε γραβάτες, δεν πας με τις παντόφλες. Το δεύτερο είναι ότι συνεχώς έχει το χέρι στην τσέπη. Δεν ξέρω τι είναι, να πάει σε έναν ψυχίατρο! Είναι αγενέστατο να έχεις το χέρι στην τσέπη».

Το  ποιος  εκ των δυο  είναι για δέσιμο και μάλιστα όχι μόνο  για ψυχιατρικούς σκοπούς, είναι  γνωστό από καιρό. Συμβαίνει όμως και κάτι άλλο : Ο «τρελός» εκ των δυο να είναι  εκτός από κομφορμιστής και ξεχασιάρης. Να ξεχνάει λόγου χάρη τον ενδυματολογικό ριζοσπαστισμό του ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του 80, με τα ζιβάγκο.

Εδώ υπάρχει  ένα ερώτημα όσον αφορά τη  διάρκεια του τολμηρού ενδυματολογικού ύφους που εγκαινίασε ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον Πρόεδρό του άνευ λαιμοδέτου και τους Υπουργούς να βγάζουν εκτός ζώνης τα πουκάμισα - πολύ   αντικομφορμιστικά και τα  δυο και άκρως εχθρικά με την αναγωγή της ενδυμασίας του πολιτικού σε στολή δηλωτική μεγαλοπρέπειας  και υπεροχής :  Θα γίνει κωλοτούμπα υπέρ της γραβάτας ή εισερχόμεθα σε περίοδο  απογραβατοποίησης της πολιτικής;

Ας πάμε όπου να’ ναι, αλλά οι κόκκινες γραμμές πρέπει να τηρηθούν: Οι κόκκινες γραμμές ως προς τον αισθητικό τραγέλαφο που πολιτογραφήθηκε στη χώρα μας ως «κιτς» και οι κόκκινες γραμμές όσον αφορά τον πολιτικοκοινωνικοιδεολογικό κομφορμισμό. Να βλέπεις λόγου χάρη  κάποιους να ενστερνίζονται σχεδόν πάντοτε την πλειοψηφική άποψη.

Αφήνω στην άκρη ένα άλλο φαινόμενο, για μια άλλη φορά :  Είναι  το φαινόμενο των «συντρόφων» που σου λένε καλημέρα ή δε σου λένε, συναρτήσει των απόψεων που εξέφρασες την τελευταία φορά, δια ζώσης ή σε κάποιο άρθρο.   

Ένα αφήγημα πολεοδομικών προθέσεων, του Γιάννη Σχίζα

  

 «….. δεν είναι  βολή εναντίον ''της ζωής που αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική σου μελαγχολία", αλλά  διατύπωση  ενός πιθανού μέλλοντος»

  

Γιάννης Σχίζας, «Ο κήπος μου,  Αφήγημα Πολεοδομικών Προθέσεων», εικονογράφηση Άννας Φιλίνη, εκδόσεις  Μανδραγόρας Αθήνα 2014, σελ. 64, ISBN 978-960-9476-83-6, τιμή 5 ευρώ. 

                                                                       

O Mάρραιη Μπούχτσιν στα «Όρια της Πόλης» μιλάει για την ιστόρηση  παρελθόντων πολεοδομικών μορφών με στόχο την αναζήτηση «υψηλών κριτηρίων ουρμπανισμού». Μιλάει για την αναζήτηση «παρωχημένων» ποιοτήτων που όμως  θα μπορούσαν να αναβιώσουν  στην τρέχουσα αστική κατάσταση, προς όφελος της κοινωνικής  ευημερίας.  Ουσιαστικά  αναφέρεται σε  μια αναζήτηση στη «χωματερή της ιστορίας»,  που όσο κι αν κάποτε εκτρέπεται σε αυτάρεσκες αναβιώσεις  μπορεί να   παρέχει  την δυνατότητα  μιας κριτικής  αντιπαράθεσης  στοιχείων του τότε και του σήμερα.

    Κάπως ανάλογα το βιβλίο του Γιάννη Σχίζα έχει ως αφετηρία το σχολιασμό  του υβρίδιου πόλης και φύσης, που δέσποζε στις περιαστικές περιοχές του αθηναϊκού λεκανοπεδίου για αρκετά χρόνια, στη μεταπολεμική περίοδο: Ένα  σχολιασμό  που αποφεύγει  ή επιχειρεί να αποφύγει  τους  «συνήθεις»  γεροντοκρατικούς  εξωραϊσμούς  και  την αγιοποίηση των «παλιών καλών καιρών»...

«Να σε σσιέπει τζιαι να σε γλέπει, γιε μου»

(Σε ελεύθερη απόδοση από τη κυπριακή διάλεκτο : Να σε προστατεύει ο θεός) by ithageneis

Ίσως να μην πρέπει, αυτές τις μέρες, να γράφουμε σε αυτό το συναισθηματικό τέμπο, ελέω και της εγρήγορσης, στην οποία τα γεγονότα μας αναγκάζουν να είμαστε, όμως η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην Κύπρο μας έβγαλε, λίγο ή πολύ, από το πρόγραμμα.

Ο πρωθυπουργός, ξεπερνώντας, εν πολλοίς, τα συμπλέγματα που κυριαρχούν στον ΣΥΡΙΖΑ επισκέφθηκε την Κύπρο ως ελληνικό έδαφος. Χωρίς πανηγύρια και αυταπάτες οφείλουμε να αναφέρουμε ότι η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στα Φυλακισμένα Μνήματα, η τιμή στους αγωνιστές της ΕΟΚΑ δεν ήταν μόνο συμβολική. Ο ίδιος μάλιστα δήλωσε δις ότι η κίνηση αυτή, συμπλήρωσε την κατάθεση στεφάνου στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, πράγμα που έκανε μόλις ορκίστηκε πρωθυπουργός. Μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση.

Ασφαλώς, δεν περιμέναμε κάτι άλλο πέρα από τη στήριξη στην Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Ούτως ή άλλως, «η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα συμπαρίσταται». Θα ήταν όμως ευεργετικό, ο Τσίπρας να ξεπεράσει τους φόβους και τα ενοχικά σύνδρομα των προκατόχων του, να παρασύρει και την κυπριακή κυβέρνηση προς μιαν άλλη κατεύθυνση. Προς το παρόν, δεν φαίνεται ότι θα γίνει κάτι τέτοιο. Κρατάμε τη συμφωνία ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις περνούν μέσα από το Κυπριακό και τη δήλωση ενώπιον του προέδρου της βουλής ότι «Η Κύπρος αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του ελληνισμού».

Επτά πρώην στελέχη του Ποταμιού στηρίζουν με επιστολή τους τον ΣΥΡΙΖΑ

Στις εκλογές της 25ης Γενάρη, οι Έλληνες πολίτες έδωσαν με την ψήφο τους  εντολή για την εφαρμογή του προγράμματος του πολιτικού σχηματισμού που πλειοψήφησε . Με διαφοροποιημένο ενδεχομένως ύφος και –όπως είχε προεκλογικά ανακοινωθεί- διαφοροποιημένη στόχευση διαπραγμάτευσης σε σχέση με την απερχόμενη κυβέρνηση.

Έδωσαν εντολή απαλλαγής από την λιτότητα, ριζικών μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς του κράτους, πάταξης της φοροδιαφυγής και της διαπλοκής, η οποία διασπαθίζει επί δεκαετίες το δημόσιο χρήμα.

Έδωσαν εντολή αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην χώρα, της εύρυθμης λειτουργίας των θεσμών, της κοινωνικής συνοχής, και μια εντολή για μια πιο πετυχημένη αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, η οποία μαστίζει την πατρίδα μας.

Η νέα κυβέρνηση ξεκινάει την εφαρμογή της πολιτικής που εξήγγειλε προεκλογικά,  σε μία στιγμή που αναμένονται πολλά από αυτή, τόσο από εμάς τους Έλληνες πολίτες όσο και από τη διεθνή κοινότητα.

Η παραμονή δύο μόνο πολιτικών κομμάτων στην εξουσία τα τελευταία 40 χρόνια,  που στο τέλος έπεισαν τους πάντες ότι οι πολιτικές τους συγκλίνουν σε όλους σχεδόν τους τομείς, είχε σαν αποτέλεσμα έναν κρατικό μηχανισμό προσαρμοσμένο στον παλιό τρόπο διακυβέρνησης.

Μετεκλογικός βρασμός, παρασιτισμός και παλατιανά πραξικοπήματα

• oogle +0  615  5

Του Δημήτρη Α. Σεβαστάκη*

"......η νεκρωτική παρέμβαση των αυλικών, των παραγόντων, των ενδιάμεσων που παρασιτούν στη ζωή, που δεν αφήνουν τίποτα να ανασάνει, θα είναι το κυριότερο μέτωπο για την κυβερνητική Αριστερά......"  

Πανικόβλητες μετακινήσεις προς τον νικητή, έξυπνο μπλοκάρισμα των προσώπων εξουσίας από τους εκπαιδευμένους αυλικούς, εκδικητικότητα, bullying μεταξύ υποψηφίων χαμένων ή κερδισμένων. Κόλαση. Αυλές, φατρίες, παράγοντες, αγωνιούν για τη θέση τους, θέλουν το κακό κάποιου άλλου, συνωμοτούν στο πέραν της πραγματικότητας, στο πέραν της εργασίας, της παραγωγής. Αν το μετεκλογικό τοπίο είναι ο ηλίθιος, παρασιτικός βρασμός και η παραγοντίστικη αγωνία, δεν ξέρω κατά πόσο αυτό το άρρωστο υπόστρωμα μπορεί να αποτελέσει καλή πρώτη ύλη για την πολιτική συνέχεια.

Πώς μπορεί να χτίσει κανείς πολιτικές πάνω στα ερείπια από αρρώστιες, εκμαυλισμένους και παλατιανά πραξικοπήματα; Πώς μπορεί η νέα κυβέρνηση να σχεδιάσει το διαφορετικό πάνω στο λιπαρό δέρμα του παλιού; Η ανάπτυξη, με πολιτική απόφαση των μεταπολεμικών εμφυλιακών κυβερνήσεων, «μετακόμισε» από τη ύπαιθρο στην πόλη. Ο εμφύλιος, η τρομοκρατία, οι διώξεις απομάκρυναν παραγωγικά ενεργό κυρίως αγροτικό πληθυσμό, από την περιφέρεια στην πόλη. Από αυτή τη νόθα αστυφιλία διαμορφώθηκε μια νόθα «ανάπτυξη». Η πόλη, κούφια παραγωγικά, έκανε ανάπτυξη μέσα απ' τη διόγκωση του εαυτού της, την εντατική οικοδόμηση. Οι σχετικά περιορισμένες βιομηχανικές επενδύσεις δεν ήταν αρκετές για να τραβήξουν το αναπτυξιακό κάρο και να διαμορφώσουν κρίσιμη μάζα προλεταριάτου, αλλά επίσης και ο αποσπασματικός χαρακτήρας τους, με έντονη οσμή πολιτικής εύνοιας και διαπλοκής, δεν ανέπτυξε την επιχειρηματική συνείδηση. Αρπαχτές γίνονταν πάντα σ' αυτό τον πειρατικό τόπο.

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Μπαράκ….

Δεν θεωρώ καθόλου αμελητέες τις δηλώσεις του Μπαράκ Ομπάμα στο CNN εναντίον  του ελληνικού squeeze (= ξεζούμισμα) και   της λιτότητας. Απλώς θυμάμαι ότι  στο παρελθόν  ο  Αντιπρόεδρος   της Κυβέρνησής του (Joe Biden) είχε δηλωθεί  από τα ελληνικά μίντια ως «Φιλέλληνας» - χωρίς αυτό να αποτυπωθεί  σε κρίσιμες  αμερικανικές αποφάσεις  όσον αφορά τα εθνικά θέματα της χώρας μας.  Οπότε και αναρωτιέμαι : Πόσο ένσφαιρη και μακράς πνοής είναι  η  συγκεκριμένη βολή του Ομπάμα;

Οι προγραμματικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ πριν και μετά το Συνέδριο του Ιουλίου 2013 εμπεριείχαν διάφορες αιχμές εναντίον του Κεϋνσιανισμού. Και τώρα, πάντα υπό συνθήκες καπιταλισμού, πως πρέπει να ονοματίζεται αυτό το υβρίδιο αγοράς  + δημόσιας παρέμβασης στην οικονομία που προωθεί η κυβέρνηση Tσίπρα ; Κύριοι σύντροφοι μη ψαχνόσαστε, αυτό λέγεται Κεϋνσιανισμός. Για την ακρίβεια μάλιστα   θα είναι  «Αριστερός Κεϋνσιανισμός», αν  η παρέμβασή του στην οικονομία  υπηρετήσει σε κάποιο  βαθμό την ευημερία των λαϊκών τάξεων…

Κάποτε στην Αμερική έβαζαν το δίλημμα «βούτυρο ή κανόνια», για να δηλώσουν την επιλογή  μεταξύ δύο σταθεροποιητικών και αντιϋφεσιακών πολιτικών… Η Αμερική από τον Ρήγκαν και μετά προτίμησε τη δεύτερη πορεία,  δηλαδή στηρίζοντας την  λύση των εξοπλισμών, της στρατιωτικοποίησης του διαστήματος κλπ. Το σημερινό αμερικανικό κράτος παραμένει παρεμβατικό  και   οι «οργανικοί διανοούμενοί»  του εκβάλουν λιγότερες κραυγές υπέρ της ανεξέλεγκτης και αχαλίνωτης αγοράς, σε σχέση με τους Ευρωπαίους ομολόγους τους…

Πρόσεξα  ότι στη συνέντευξή του στο CNN ο Μπαράκ ήταν ενήμερος για το ελληνικό φορολογικό σύστημα και τη φαυλότητά του…Το ζήτημα έχει γίνει διεθνής celebrity, αλλά είναι και λίγο  «σικέ» : Γιατί όλη  αυτή η ιστορία περί τα φορολογικά   έχει γίνει σκέτο overdose – υπερδοσολογημένη, υπερτονισμένη,υπεραναλυμένη. Έλεος κύριοι, σεβαστείτε τους έχοντας αν όχι σώας,  τουλάχιστον ένα μέρος  από τας φρένας  τους : Η χώρα έχει ένα μεγάλο και κύριο και καθοριστικό μέτωπο, κι αυτό είναι το μέτωπο του χρέους. Όλα τα άλλα δεν είναι μηδαμινά αλλά στο βαθμό που υπερπροβάλλονται, είναι σκέτος αναχωρητισμός….   

Πανηγυρικά και σταράτα

Αλέξης Τσίπρας : 

“......έχει έναν ισχυρό συμβολισμό το πρώτο μας ταξίδι στην Κύπρο ότι η Κύπρος παραμένει στο μυαλό μας και την καρδιά μας ως ένα αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνισμού που βρίσκεται σε μια διαρκή κατάσταση παραβίασης από την πλευρά των κατοχικών στρατευμάτων στο βόρειο τμήμα, παραβίασης του διεθνούς δικαίου και των αναφαίρετων κυριαρχικών δικαιωμάτων”.

Γιαννάκης  Ομήρου :

 ".....η Κύπρος υπήρξε θύμα ανάλγητης μεταχείρισης από τους Ευρωπαίους εταίρους της ιδιαίτερα από την ευρωζώνη με το πρωτοφανές κούρεμα καταθέσεων και της διάλυσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος “και την επίκληση ψευδών επιχειρημάτων ότι δήθεν η Κύπρος αποτελεί πλυντήριο ξεπλύματος βρόμικου χρήματος που δεν αποδεικνύεται”..... 

Ο κ. Τσίπρας και η επίσημη αντιπροσωπεία που τον συνοδεύει έφθασαν  στη Βουλή των Αντιπροσώπων όπου  έχουν συνάντηση με τον Πρόεδρο της Βουλής Γιαννάκη Ομήρου. Ο νέος Ελληνας Πρωθυπουργός ευχαρίστησε τον κ. Ομήρου  για την υποδοχή και είπε ότι τα τελευταία χρόνια και ο ελληνικός και ο κυπριακός λαός υπέστησαν άδικες θυσίες και μάλιστα χωρίς αντίκρισμα. Ηρθε η ώρα, πρόσθεσε, να υπάρξει μια διαφορετική διευθέτηση που θα αφορά όλους τους Ευρωπαϊκούς λαούς γιατί η πολιτική της λιτότητας έχει αποτύχει.

Νομίζω, είπε, ότι ο ελληνικός λαός με το βήμα που έκανε δίνει απλόχερα μια ευκαιρία σε όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς και εξέφρασε την ελπίδα η ευκαιρία αυτή να αξιοποιηθεί ώστε να υπάρξει μια συμφωνία που να αφορά όλους προκειμένου να μπορέσει να οδηγηθεί η Ευρώπη στην ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη.

Να τους κάψει τη γούνα !

Π. Καμμένος : « Βεβαίως δεν θα σταματήσουμε στον Τζοχατζόπουλο…….»

Σχόλιο ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : Ο Πάνος Καμμένος δηλώνει αποφασισμένος να ψάξει και να βρει  τους «πατριώτες» που κατέκλεβαν τα εξοπλιστικά προγράμματα :  Υπέροχα, ως εδώ ! Υποθέτω πάντως ότι δεν μπορεί να ψάξει  γι αυτούς που επέβαλαν τα εξοπλιστικά προγράμματα   : Και δεν μπορεί να ψάξει, γιατί δεν χρειάζεται !  Και δεν χρειάζεται γιατί όλοι όσοι διαθέτουν στοιχειώδες IQ  γνωρίζουν ότι τους υπερεξοπλισμούς επέβαλαν στη χώρα μας αυτοί που δεν ήθελαν να αναγνωρίσουν  τα σύνορά της  ως ευρωπαϊκά σύνορα ! Δηλαδή πρωτίστως οι Γερμανοί  και οι Γάλλοι !

Ο Πάνος Καμμένος δήλωσε αποφασισμένος να ανοίξει τις υποθέσεις των εξοπλιστικών προγραμμάτων και να απονείμει δικαιοσύνη. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας τόνισε ότι θα ανοίξουν όλοι οι φάκελοι που αφορούν στα εξοπλιστικά και θα υπάρξει απόλυτη διαφάνεια, καθώς πρέπει να σταματήσει να αιμορραγεί ο ελληνικός λαός. Θα ανοίξουν όλοι οι φάκελοι, δεν πρόκειται να μείνει κανένας φάκελος κλειστός. Δεν πρόκειται να κρύψουμε τίποτα, θα ανοίξουν όλοι οι φάκελοι, θα υπάρξει απόλυτη διαφάνεια. Δεν μπορεί να αιμορραγεί ο ελληνικός λαός και εδώ κάποιοι να έχουν κάνει πάρτι με τους εξοπλισμούς. Ξεκάθαρα πράγματα. Αν κάποιες προμήθειες πρέπει να πάνε στον εισαγγελέα, θα πάνε». Σχετικά με τα υποβρύχια και την περιβόητη σύμβαση που έχει υπογραφεί, ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων τόνισε πως χρειαζόμαστε τα υποβρύχια, αλλά θα αναζητηθεί η ευθύνη εκείνων ζημίωσαν το ελληνικό δημόσιο κατά εκατοντάδες εκατομμύρια. «Θέλουμε τα υποβρύχια και τα έχουμε ανάγκη. Από εκεί και πέρα δεν σημαίνει ότι επειδή θα πάρουμε τα υποβρύχια δεν θα αναζητήσουμε τις ευθύνες εκείνων που έκαναν το ελληνικό δημόσιο να χάσει εκατοντάδες εκατομμύρια. Βεβαίως δεν θα σταματήσουμε στον Τζοχατζόπoυλο. Ο Τσοχατζόπουλος πλήρωσε για ό,τι έκανε, υπάρχουν και άλλοι. Καμία ασυλία, αυτό σας το διαβεβαιώνω», υπογράμμισε ο Πάνος Καμμένος.

ΧΤΥΠΗΣΤΕ ΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ !

Δελτίο Τύπου της πολιτικής κίνησης «Δημιουργία ξανά» 2.2.2015

Όταν περάσει το μέτωπο της κακοκαιρίας, κι αφού η νέα κυβέρνηση στηρίξει τους πληγέντες, είναι ευκαιρία να αξιοποιήσει τα ντοκουμέντα της διαπλοκής που μας προσέφερε η φύση. Οι δρόμοι που ξηλώθηκαν αποκάλυψαν την ποιότητα της κατασκευής τους. Ας μετρήσει κάποιος αρμόδιος το πάχος του ασφαλτοτάπητα και του υποστρώματος και ας τα συγκρίνει με τις προδιαγραφές που υπάρχουν στη σύμβαση ανάθεσης. Αν έχουν μεγάλη απόκλιση, όπως φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού σε πολλές περιπτώσεις, τα επόμενα βήματα πρέπει να είναι η παραπομπή στον εισαγγελέα του εργολάβου που εκτέλεσε και του δημοσίου λειτουργού που παρέλαβε το έργο με ταυτόχρονο άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών τους. Και παράλληλα με την τιμωρία, υποχρέωση και των δύο να ξαναφτιάξουν το έργο με τις σωστές προδιαγραφές με δικά τους έξοδα. Είναι ευκαιρία η νέα κυβέρνηση να υλοποιήσει τις εξαγγελίες της χτυπώντας τη διαπλοκή στον πιο βρώμικο τομέα της: τα δημόσια έργα. Σ΄ αυτό θα έχει την αμέριστη συμπαράστασή μας.

Δήλωση του Αλέξη Τσίπρα μετά τη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Κύπρου

Αποσπάσματα :

«…..ριζοσπαστικό είναι αυτό που μπορεί να δώσει ασφάλεια, προοπτική και συνέχεια……»

«….Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν πυλώνες ασφάλειας και σταθερότητας σε ένα ταραγμένο γεωπολιτικά περιβάλλον….»

«…… (τώρα)επιστρέφει η λογική, η σύνεση και η συνεργασία ως βασικές αρχές για την κοινή ευρωπαϊκή μας πορεία……» 

«……θα υποστηρίξουμε σταθερά τις προσπάθειες της   Κυπριακής Δημοκρατίας για δίκαιη και βιώσιμη λύση στο πλαίσιο των αποφάσεων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών επί τη βάση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια, μία διεθνή προσωπικότητα…….»

 «…..Η παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και την υφαλοκρηπίδα της με την έλευση του ερευνητικού σκάφους ‘Μπαρμπαρός’…. συνιστά κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου…..»

ΟΛΗ Η ΔΗΛΩΣΗ ΤΣΙΠΡΑ

Το «μετά» του Σκουρλέτη ….

Με αφορμή τη δήλωση του Υπουργού  Εργασίας Π. Σκουρλέτη για την προτεραιότητα των ρυθμίσεων υπέρ των επιχειρήσεων έναντι της  επαναφοράς του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ (1.2.15), δεν μπόρεσα να αποφύγω ορισμένες δηλητηριώδεις σκέψεις όσον αφορά  τη χρησιμοποίηση του  επιρρήματος «μετά» . Λόγου χάρη στο ότι επί «Υπαρκτού Σοσιαλισμού» λεγόταν στον λαό «ζήστε μέσα στην στέρηση  προσωρινά και  ΜΕΤΑ θα έλθει το Βασίλειο της αφθονίας»… Στη προμνημονιακή περίοδο είχαμε τα δεξιά «ΜΕΤΑ» , όταν λ.χ. οι καθηγητές εκαλούντο να διδάξουν τώρα και  να συζητηθεί το θέμα τους σε εύθετο χρόνο  ή οι δασοπυροσβέστες  να  δουλέψουν το καλοκαίρι  με τις πυρκαγιές περιμένοντας  διαπραγματεύσεις με τους υπηρεσιακούς παράγοντες   όταν  πέσουν τα πρώτα χιόνια….

Παραπέρα δεν θα σχολιάσω τα αιτήματα διαφόρων προς τον υποφαινόμενο – να μιλήσει μεν  για την πολιτική εξαπάτηση του ΣΥΡΙΖΑ από τους  Οικολόγους  Πράσινους  και τον  κηδεμόνα τους Κον Μπεντίτ, αλλά «Μετά» τις εκλογές - έστω και αν στη συμβατική πολιτική ισχύει το αξίωμα : «μετά την απομάκρυνση εκ της κάλπης ουδέν λάθος αναγνωρίζεται»…

Το «μετά»  αυτού του κειμένου  είναι άλλου τύπου :  Δηλαδή αφορά τα 751 ευρώ των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα, που για αρκετές επιχειρήσεις «απειλούμενες με εξαφάνιση» είναι κρίσιμα. Έχοντας εξ αρχής την άποψη ότι μόνο η παραγωγική ανασυγκρότηση μπορεί να συνεπιφέρει αύξηση της απασχόλησης,  των μισθών, των ημερομισθίων, των συντάξεων, προσέγγισα κι εγώ  μαζί με άλλους συναγωνιστές το ζήτημα των προτεραιοτήτων και των μέτρων μεγάλης κλίμακας, που θα άνοιγαν το δρόμο για την θεσμική αλλά και για την «πρωτοβουλιακή» αύξηση του κατώτατου μισθού, μέσα από την ανάπτυξη της ταξικής πάλης.

Τα μέτρα κατά της ανεργίας – φυσικά όχι  του είδους «κάποιοι εργάτες να σκάβουν λάκκους και κάποιοι άλλοι να τους κλείνουν» -   θα άλλαζαν σταδιακά τους συσχετισμούς δυνάμεων με την εργοδοσία και θα επέτρεπαν  αυξήσεις μισθών.

Η πολύχρωμη λέσχη φίλων του Αλέξη Τσίπρα

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ*

Οι κεντροαριστεροί Φρανσουά Ολάντ και Ματέο Ρέντσι έχουν λόγους να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα ως μοχλό πίεσης στην Αγκελα Μέρκελ για χαλάρωση της λιτότητας. Ωστόσο, είναι απίθανο να στηρίξουν το αίτημα του κ. Τσίπρα για διαγραφή χρέους.

«Φανταστική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ! Καλωσήρθες, θαρραλέε Έλληνα ψηφοφόρε, να δώσεις ένα χτύπημα στη λιτότητα και να ενισχύσεις όσους αγωνίζονται εναντίον της και στη Βρετανία»! Με αυτό τον τρόπο υποδέχτηκε τη νίκη της ελληνικής ριζοσπαστικής Αριστεράς ένας μάλλον απροσδόκητος σύντροφος: Ο βουλευτής των Βρετανών ΕργατικώνΠίτερ Χέιν, επί σειρά ετών υπουργός στις κυβερνήσεις του Τόνι Μπλερ και του Γκόρντον Μπράουν, ένας από τους σταθερότερους υποστηρικτές του σημερινού ηγέτη του κόμματος –και πιθανού αυριανού πρωθυπουργού, μετά τις γενικές εκλογές του Μαΐου– Εντ Μίλιμπαντ.

Δεν ήταν ο μόνος. Πολλοί βουλευτές από την αριστερή πτέρυγα των Εργατικών κάλεσαν τονΜίλιμπαντ να πορευτεί σε «γραμμή Τσίπρα», αμφισβητώντας την οικονομική ορθοδοξία. «Αντλούμε έμπνευση από την τεράστια νίκη του ΣΥΡΙΖΑ», δήλωσε και η Καρολάιν Λούκας, εκπρόσωπος των Πρασίνων, μιας ανερχόμενης δύναμης που μπορεί να διαδραματίσει ρυθμιστικό ρόλο για τον σχηματισμό της επόμενης βρετανικής κυβέρνησης, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις. Παραδόξως, σε παραπλήσιο μήκος κύματος κινήθηκε το διαμετρικά αντίθετο άκρο του πολιτικού φάσματος, το αντιευρωπαϊκό, ξενοφοβικό Κόμμα της Ανεξαρτησίας (UKIP). Ο ηγέτης του εν λόγω κόμματος, Νάιτζελ Φάρατζ, μίλησε για «κραυγή απόγνωσης του λαού της Ελλάδας, όπου εκατομμύρια άνθρωποι φτωχοποιήθηκαν από το πείραμα του ευρώ».

Handelsblatt και Βαρουφάκης

Στενός συγγενής μου που μένει μόνιμα στην Ιταλία με πληροφορεί ότι στις τηλεοράσεις εμφανίζονται «αναλυτές» που εξηγούν ότι το κούρεμα του ελληνικού χρέους μπορεί να σημαίνει για τους Ιταλούς πολίτες, π.χ.  κάτι αντίστοιχο με προσαύξηση των οφειλών τους στην εφορεία 50% ή με την επιβολή έκτακτου φόρου Χ ποσού ανά άτομο… Δεν χωράει αμφιβολία ότι η προπαγάνδα κατά των «τρακαδόρων του νότου» ανθεί σε διάφορες περιοχές και μίντια της Ευρώπης :  Άλλωστε ποιοι χρησιμοποίησαν το 2010-11 το  ακρωνύμιο   P.I.G.S, που σημαίνει  «γουρούνια» και υπονοεί  τις χώρες του Νότου (Πορτογαλία Ιταλία  Ελλάδα Ισπανία);

Στην Γερμανία τα πράγματα είναι χειρότερα, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των δικών μας να  πείσουν ότι «ανήκομεν εις την ευρωζώνη». Έτσι η «σοβαρή» οικονομική εφημεριδα  Handelsblatt, αποκαλεί τους λαούς της Ευρώπης «αγέλες» και καλεί την Γερμανία να καταστρέψει την Ελλάδα για παραδειγματισμό.  

Η  γερμανική εφημεριδα   στηλιτεύει τη στάση της νέας ελληνικής κυβέρνησης, η οποία  σε λιγότερες από 48 ώρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της αιφνιδίασε τους εταίρους της με την απόφασή της να ματαιώσει «σημαντικά τμήματα» του συμφωνηθέντος προγράμματος λιτότητας και «εξασθένησε» με τη στάση της το «έως τώρα κοινό μέτωπο της ΕΕ κατά της ρωσικής επιθετικότητας στην Ουκρανία».

Όπως εκτιμά ο αρθρογράφος, «αν οι Έλληνες επιβάλουν αυτήν τη γραμμή, θα μπορούσε να μετατραπεί η ΕΕ από μία πολιτική κοινότητα σε μία αυτοκαταστροφική αγέλη εθνικών κρατών. Γι αυτό οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να προσέξουν ώστε να μην επιτρέψουν να τους εμπλέξει ο Τσίπρας σε ένα σπιράλ εκατέρωθεν απειλών.

Εν τέλει η Ελλάδα δεν μπορεί να αντέξει μία μαζική απόσυρση καταθέσεων από τις τράπεζές της, ούτε μπορεί ο Τσίπρας να δανειστεί χρήματα από τις κεφαλαιαγορές για τις ακριβές προεκλογικές του υποσχέσεις…..

Από τη μια πλευρά απειλούν , από την άλλη ο Γιάννης Δραγασάκης αποκηρύσσει τους «τσαμπουκάδες» ως μέθοδο ευρωπαϊκής πολιτικής. Υπάρχει όμως και μια  περαιτέρω γραμμή εξευμενισμού : Σήμερα το βράδυ, μαθαίνω από το στόμα του Βαρουφάκη, ότι  ο ίδιος έγραψε προ καιρού άρθρο πάλι στην ίδια τη HANDELSBLAT,  υποστηρίζοντας τον ηγετικό ρόλο της Γερμανίας στην Ευρώπη  !

Το ζήτημα είναι : Ποια δόση εξευμενισμού και ποια δόση

Bullying (για να μην ενοχληθεί ο Γιάννης) πρέπει να «χορηγηθεί»  στη Γερμανία για να κάνει πίσω;