Κρανιδιώτη τόπος

Ο Κρανιδιώτης ο Φαήλος

Πολιτικά είναι γραικύλος

Πλην   προσποιείται  καταλλήλως

ως δεξιός   κανίβαλος

Εύπλαστος και οπαδός καλός

-        Με μέτρο ευρωπαιοφιλός-

Στου Σαμαρά τα χέρια ειν’ πηλός

Διάγων παρά θιν αλός….

ΓΙΑΓΚΟΣ ΡΑΠΤΗΣ

O Ανδρουλάκης και ο «βαθύς ΣΥΡΙΖΑ»….

Φιρί-φιρί το πάει ο Ανδρουλάκης, μια και  το  «ακούγεσθαι» του είναι δεύτερη φύση…. Εξ ου και τα δελτία θυέλλης  που εκδίδει  μέσω του  προσωπικού του ιστότοπου προς τους ΣΥΡΙΖΑΙΟμένους, και για την ακρίβεια προς την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. 
Πολλές φορές έχει το στυλ αριστερού Τειρεσία, πράγμα που παραβλάπτει γενικώς το νεωτεριστικό του φαίνεσθαι, άλλοτε   όμως  χτυπάει διάνα το μήλο, σαν τον Γουλιέλμο Τέλο ή σαν τον Λένιν- εάν για μια στιγμή υποθέταμε ότι ο τελευταίος δεν ήταν εξπέρ στον «χρονισμό» του πολιτικού γεγονότος αλλά  τοξότης….
Μερικές  πάντως από τις συστάσεις του Ανδρουλάκη είναι αναντίρρητα σοφές. Αντιγράφω μια απ’ όλες, που έχει το προσόν να μιλάει με τη γλώσσα των αριθμών-  των πιθανώς μελλοντικών  αλλά και των περασμένων, που εύκολα ξεχάσθηκαν :

ο κανόνας του 70% ή της συμπάθειας
Αν θες πράγματι να κυβερνήσεις εν μέσω κρίσης χρειάζεσαι καταρχήν ένα 25% ισχυρής πολιτικής - ιδεολογικής εκπροσώπησης και αισθηματικής πυκνότητας. Κι άλλο ένα 20-25% ψηφοφόρων με πιο χαλαρή εκπροσώπηση και αισθηματική σχέση μέσω προγραμματικής πολυσυλλεκτικότητας ή πολιτικών συμμαχιών. Τέλος τουλάχιστον ακόμη ένα 25% ανθρώπων που λένε “δεν πάει το χέρι μου να τον ψηφίσω αλλά τον ακούω, θέλω να ξέρω πού το πάει, καταλαβαίνω τις δυσκολίες του, θα του δείξω ανοχή ή και θα στηρίξω ότι θετικό κάνει”. Θα πας χαμένος, άκλαυτος αν στην πρώτη δύσκολη στροφή της κατάστασης αποδειχθεί ότι ο βαθύς σου πυρήνας -ας πούμε το 3%- ξέρει μόνο την αφαίρεση, τη διαίρεση και τον πολλαπλασιασμό των αρνητικών αισθημάτων.
ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ

Παράσταση στη μνήμη του Σωτήρη Σιώκου*

Την Πέμπτη 10 Απριλίου, στις 9.30 μμ. στο δ3 [Διδότου 3, Κολωνάκι]

Θα παρακολουθήσουμε τη θεατρική παράσταση  «Τρεις κι εγώ», βασισμένη στην Commedia dell’ arte, που θα παρουσιάσουν οι «Ανήσυχοι Θεατρίνοι».
Η παράσταση είναι μια αναδρομή σ’ αυτό το είδος θεάτρου,  που πρωτοεμφανίζεται τον 15ο και καταλήγει στον 20^ο  αιώνα.
Διάρκεια : 65΄

Θα ακολουθήσουν ομιλίες εις μνήμην του Σωτήρη Σιώκου.

(για την κράτηση θέσης, επικοινωνείτε : Λίντα Πεπέ - 6973697189 & Ιωάννα Κλειάσιου - 6944276630)

*Mέλος Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ, υπεύθυνος τμήματος Πολιτισμού

Τω αγνώστω Θεώ

Της Μαρίας Αρβανίτη Σωτηροπούλου

Στην προεκλογική μάχη για τις δημοτικές εκλογές στην AΘήνα, η ανέγερση τεμένους, που πια θυμίζει το γεφύρι της Άρτας, εδώ και 20 χρόνια όλο εξαγγέλλεται και ποτέ δε χτίζεται. 

Στην Πνύκα κάθε χρόνο, συνάζονται χρυσοστόλιστοι ιερείς στα βήματα των σόου τελετουργιών, που χάραξεν ο πάπας. Από το ίδιο βήμα, μας θυμίζουν, είχε πρωτοκηρύξει ο απόστολος Παύλος κατά τη παράδοση ξεκινώντας την ομιλία του με αφορμή το βωμό που είδε στην Αθήνα αφιερωμένο «τω αγνώστω Θεώ» και με αυτό το πρόσχημα παλεύοντας να πείσει τους λόγιους αθηναίους ότι αυτός ο άγνωστος δεν ήταν άλλος από το δικό του τρισυπόστατο Σωτήρα. 

Οι αθηναίοι δεν τον πήραν με τις πέτρες, όπως οι περισσότεροι κάτοικοι των πόλεων απ’ όπου πέρασε. Ούτε και τον φυλάκισαν. Προσπάθησαν να κάνουν διάλογο μαζί του, αποφάσισαν ότι δεν έχει επιχειρήματα και τον απέρριψαν. Όλοι εκτός από ένα, τον Διονύσιο τον αρεοπαγίτη. Αυτός στάθηκε αρκετός για μαγιά της χριστιανικής εκκλησίας στην Αθήνα.

 Η πολυδιαφημισμένη ανεκτικότητα των Ελλήνων είναι παράδοση εθνική και όχι χριστιανική. Ο Χριστιανισμός από τα σπάργανά του, όπως κάθε μονοθεϊστική θρησκεία στάθηκε δογματικός και απόλυτος. Υπέστη διωγμούς ακριβώς επειδή απέρριπτε τη συνύπαρξή του με τα άλλα πιστεύω. Δεν κήρυττε έναν ακόμη θεό αλλά τον μοναδικό.

Συνέντευξη της Χαράς Καφαντάρη στην εφημερίδα “NewsMail”.

1.   Σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές είναι πρώτο κόμμα χωρίς όμως να έχει την αυτοδυναμία που χρειάζεται,με ποιες συμμαχίες, πολιτικές και κοινωνικές, θα συμπορευτείτε;

Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει μια σαφή δυναμική εκλογικής νίκης, ακόμα και η αυτοδυναμία του δεν θα είναι έκπληξη. Όπως και αν έχει η κατάσταση, δεν θα συγκροτήσουμε μια κομματική "κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ", αλλά μια κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Το σχέδιό μας δεν περιλαμβάνει απλά μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία, έστω και ευρεία, αλλά ταυτόχρονα ένα δυναμικό και διευρυνόμενο συνασπισμό κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, που θα αναλάβει την ευθύνη της παραγωγικής ανασυγκρότησης και του δημοκρατικού μετασχηματισμού του κράτους και της κοινωνίας, βάσει ενός κοινού προγράμματος. Σε ό,τι αφορά τους ανθρώπους που θα στελεχώσουν την κρατική μηχανή το αποφασιστικό κριτήριο είναι ο συνδυασμός της ικανότητας με την εντιμότητα. Οι εκλογές θα αποτελέσουν σίγουρα την αφετηρία που θα διαμορφώσει τον συνασπισμό αυτό, η προσπάθεια όμως θα είναι διαρκής. Η ενότητα είναι όρος επιβίωσης και νίκης και έχουμε σκοπό να ενώσουμε τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό.

Οι «μαυρογιαλούροι» στην ημερήσια διάταξη

του Στέφανου Σταμέλλου*

Μπήκαμε στην τελική ευθεία των αυτοδιοικητικών εκλογών του Μαΐου. Οι δημοτικές παρατάξεις και οι υποψήφιοι δήμαρχοι έχουν εξαπολύσει μια ξέφρενη προσπάθεια εξασφάλισης υποψηφίων αλλά και ψηφοφόρων, χρησιμοποιώντας όλες τις μεθόδους «πειθούς». Οι πρακτικές που εξακολουθούν να εφαρμόζονται γύρω από τον προεκλογικό "αγώνα" είναι πρακτικές «μαυρογιαλούρου»• και όχι μόνο.

Τα ρουσφέτια, οι υποσχέσεις, οι εκβιασμοί και οι έμμεσες απειλές ,είναι στην ημερήσια διάταξη όσο ποτέ. Η κρίση που σάρωσε συθέμελα κόμματα, παρατάξεις και πρόσωπα δεν επηρέασε καθόλου τις νοοτροπίες του παρελθόντος. Αντίθετα, φαίνεται ότι τις επανέφερε με τον χειρότερο τρόπο.

Γινόμαστε μάρτυρες καθημερινά τέτοιων φαινομένων: Γραφεία πολιτικά γίνονται «κέντρα εξυπηρέτησης ψηφοφόρων» με υποσχέσεις διορισμών και εξασφάλισης εργασίας σε ανέργους,  με υποσχέσεις για πεντάμηνες συμβάσεις «κοινωφελούς εργασίας», νέες μαϊμουδιές με ΚοινΣΕπ και ό,τι μπορεί να βάλει το μυαλό του καθένα. Οι λίστες των ωφελουμένων στις κοινωνικές δομές του Δήμου - κοινωνικό παντοπωλείο, κοινωνικό ιατρείο κλπ - γίνονται αντικείμενο «αξιοποίησης» από τους υποψήφιους δημάρχους, αντιδημάρχους και δημοτικούς συμβούλους. Στα ΚΑΠΗ ζητούν από τους ηλικιωμένους να ενταχθούν σε συγκεκριμένες παρατάξεις, για να μπορούν να τύχουν των «ευεργετημάτων», που παρέχονται…

Περί λαβάρων, αξιών, ιδεών και συμβόλων… (του ΣΥΡΙΖΑ)

Του Γιώργου Μαργαρίτη, καθηγητή Σύγχρονης Πολιτικής και Κοινωνικής Ιστορίας στο ΑΠΘ

Πρόλογος ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : Ο Γ. Μαργαρίτης ασκεί σκληρή κριτική στις   ιδεολογικές «παρέες» του ΣΥΡΙΖΑ, όμως θα ήταν πολύ «ημετεροκρατικό» το να κάνουμε  έξωση αυτής της κριτικής.. Ορισμένα σημεία των θέσεων  του Μαργαρίτη :

………Θα ήταν εύλογο να αποφεύγουν χώροι που επικαλούνται την αριστερά και τους εργαζόμενους τέτοιου είδους πολιτικές [σημ. Οικονικής : πολιτική Σχεδίου Μάρσαλ] και να μην τις χρησιμοποιούν ως λάβαρα των δικών τους πολιτικών σχεδιασμών.

…….Πολλές βαρύγδουπες κουβέντες [σημ. Οικονικής : ομιλία του Μπαντιού] για να περιγραφεί το τίποτα. Είναι, με παραλλαγές, ο ίδιος λόγος που διέδιδε η Σοσιαλιστική Διεθνής του Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου ή, αν θέλετε, το τίποτα που διατρέχει το θεωρητικό υπόβαθρο των «μη κυβερνητικών οργανώσεων» που θεοποιήθηκαν κάποτε -και ξέρουμε πλέον όλοι μας το γιατί. Προσωπικά το μόνο που με εντυπωσίασε ήταν η επιμονή του Μπαντιού στο να καταστήσει τον Καρλ Μαρξ συνένοχο των παραπάνω ασήμαντων: Στον διακηρυγμένο Διεθνισμό του Μαρξ ο Μπαντιού ισχυρίστηκε ότι βλέπει το αίτημα για ενιαίο κόσμο!

………Για τα ζητήματα της τρέχουσας πολιτικής ο Μπαντιού μίλησε πιο «ανοιχτά» στην συνέντευξη που έδωσε στη δημοσιογράφο της «Καθημερινής» Αλεξία Κεφαλά και δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 2ας του Φλεβάρη της εφημερίδας. Εκεί, αφού αποκάλυψε ότι υποστηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ (αυτό δα έλειπε…), προσδιόρισε με ακρίβεια το σημερινό πρόβλημα της Ευρώπης: «Η Ευρώπη χρειάζεται ηγέτες όπως ο Ντε Γκωλλ (…) [Ο Ντε Γκωλλ] ήρθε στην εξουσία με τα χέρια και τις τσέπες άδειες αλλά τα κατάφερε…». Ενθουσιασμένη η δημοσιογράφος της «Καθημερινής», αφού υπογράμμισε ποικιλοτρόπως ότι αυτή είναι η (σωστή) αριστερά, έβαλε το συμπέρασμα αυτό στην επικεφαλίδα του άρθρου της.

ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ

Mέτωπο ενάντια στο έγκλημα της διάλυσης και πλήρους ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ

Του ΘΑΝΑΣΗ ΠΕΤΡΑΚΟΥ*

Οι εντολοδόχοι της τρόικας και του κεφαλαίου Σαμαράς- Βενιζέλος μετά την καταστροφική τους απόφαση για το ξεπούλημα της στρατηγικότερη υποδομής της χώρας των Δικτύων Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (του ΑΔΜΗΕ), επιδιώκουν να ολοκληρώσουν το έγκλημα του αιώνα να ξεπουλήσουν και να διαλύσουν την ΔΕΗ.
1. Τη Δευτέρα 7/4/2014 θα φύγει από την Βουλή το σχέδιο της προκήρυξης του διαγωνισμού για την πώληση του 66% του ΑΔΜΗΕ και θα επιστρέψει στην ΔΕΗ. Η ΔΕΗ στη συνέχεια θα προχωρήσει στην «Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος» η οποία αποτελεί την προκαταρκτική φάση για τον διαγωνισμό της πώλησης του 66% των μετοχών.

2. Κατέθεσαν στην βουλή το νομοσχέδιο για την λεγόμενη «Μικρή ΔΕΗ». Με το νομοσχέδιο αυτό χαρίζουν στους ιδιώτες δημόσια περιουσία ανυπολόγιστης αξίας. Τις πιο σύγχρονες μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, υδροηλεκτρικά, ορυχεία, δικαιώματα στους λιγνίτες αλλά και την διαχείριση των υδάτων!!!. Και δεν αρκούνται μόνο σε αυτό παραχωρούν στους ιδιώτες υποχρεωτικά και 2.000.000 πελάτες της ΔΕΗ!!!

Η Συγκυβέρνηση λίγο πριν την συντριβή στις ευρωεκλογές και την κατάρρευσή της χαρίζει κατ’ εντολή της τρόικα και των ντόπιων ολιγαρχών το 30%της περιουσίας και του παραγωγικού δυναμικού της ΔΕΗ.

ΧΑΡΙΖΟΥΝ:

Σκάφη – βγήκαν - στη στεριά – για να πουν - οχί στα χημικά…

Ομολογώ πως η ομοιοκαταληξία στα συνθήματα, είτε αυτά εκφωνούνται σε διαδηλώσεις είτε γράφονται σε τοίχους, δεν μου αρέσει στο 98% των περιπτώσεων. Διαφωνώ με αυτούς που υποστηρίζουν ότι η πρόσληψη ενός μηνύματος είναι καλύτερη, όταν το μήνυμα εκτίθεται με ομοιοκατάληκτο λόγο,ενώ αντίθεται θεωρώ  πως η πρωτοτυπία και ευρηματικότητα ενός μηνύματος υπερέχει της ισχύος που του προσδίδει μια παραδοσιακή ρίμα. Κι ακόμη ενοχλούμαι από την υποτίμηση  του λαϊκού παράγοντα  από διάφορους παραγωγούς ομοιοκαταληξιών : Οι κύριοι αυτοί θεωρούν τον κοσμάκη κουτάβι, που μαθαίνει μόνο αν του σερβίρουν κάποια πράγματα σε στυλ πρώτης Δημοτικού : Λα-λα είπε η Λόλα, πι-πι το παπί, κλπ....

Όμως σε αυτή τη περίπτωση δεν μπορώ παρά να ομολογήσω ότι η ρίμα συνδέεται με την πρωτοτυπία…Μάλιστα,  είναι η περίπτωση του  Παγκρήτιου Όμιλου Φουσκωτών Σκαφών, που αντέδρασε  στην επικείμενη καταστροφή των χημικών της Συρίας ανοιχτά της Κρήτης πραγματοποιώντας  πρωτότυπη διαμαρτυρία στο κέντρο του Ηρακλείου και εμπλουτίζοντας το σχετικό διαματυρολόγιο : πορείες πεζών, μοτοπορείες, αυτοκινητοπορίες, τρακτεροπορίες,κονβόϋ φορτηγών, και τώρα φουσκωτά σκάφη στο δρόμο… 
Η πορεία με τα φουσκωτά ξεκίνησε από το λιμάνι του Ηρακλείου και συνέχισε από την λεωφόρο Καζαντζίδη, λεωφόρο Ικάρου, Πλατεία Ελευθερίας,  λεωφόρος Δικαιοσύνης, λεωφόρος Καλοκαιρινού, Χανιόπορτα, λεωφόρος 62 Μαρτύρων με κατάληξη το Γιόφυρο.
«Ζητούμε από την κυβέρνηση και ειδικά από τα υπουργεία Εξωτερικών, Περιβάλλοντος και Εθνικής Άμυνας, να δείξουν την οικολογική τους ευαισθησία και να αποτρέψουν την καταστροφή του χημικού οπλοστασίου της Συρίας στα διεθνή νερά της Μεσογείου…», αναφέρει η ανακοίνωση του Συλλόγου….

http://left.gr/news/irakleio-skafi-vgikan-sti-steria-kai-lene-ohi-sta-himika-vinteo-fot

Εδώδιμα και αποκιοκρατικά

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 5.4.2014

Υπάρχουν κάποιοι που αμφισβητούν τις συσχετίσεις διαφόρων  ιστορικών περιόδων, με το σκεπτικό ότι κάθε ιστορική φάση έχει την απόλυτη ιδιαιτερότητά της. Έτσι όμως αρνούνται την αιτιοκρατία  στην Ιστορία και την αντικαθιστούν με έναν ασυνάρτητο ιντετερμινισμό, που επιτρέπει να λέγεται το οτιδήποτε και να κηρύσσεται συμπτωματική κάθε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις του  τρέχοντος «έργου» – που έλεγαν παλιά οι κινηματογραφικές ταινίες….

Με το σκεπτικό αυτό φτάνουν στο σημείο να αμφισβητούν  ακόμη και την αναλογία ανάμεσα στο κατοχικό ΕΑΜ  και στις σύγχρονες αντιμνημονιακές κινήσεις , που όπως εκείνο έτσι και αυτές συντρέχουν τους αγώνες  για επιβίωση… Υποθέτω  ακόμη ότι ακούν με μισό αυτί την ετικέτα «αποικία χρέους», που ενδημεί στο λόγο  του ΣΥΡΙΖΑ, θεωρώντας την   «σχήμα λόγου πολιτική αδεία» παρά  συνοπτική περιγραφή της πραγματικότητας.

Όμως η «πραγματική πραγματικότητα»,  κατά τον όρο που επινόησε  ο Κορνήλιος Καστοριάδης, διαψεύδει την «στημένη  πραγματικότητα» αυτών  που γυροφέρνουν ασύστολα τις όποιες εξουσίες .

«Ρατσισμός» ή ταξικοί untouchables

Της Σώτης Τριανταφύλλου

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : Πολλοί  προσλαμβάνουν τις ταξικές σχέσεις με ένα πολύ απλοϊκό, και συνήθως τρισδιάστατο τρόπο: Μεγαλοαστοί-μικρομεσαίοι-προλετάριοι.  Ενώ κάποιοι προσπαθούν να ανακαλύψουν την πάλη των τάξεων μέχρι και στο βαρομετρικό χαμηλό, άλλοι υπολογίζουν  ως  υπαρκτές  μόνο τις ταξικές-οικονομικές  συλλογικότητες – ενώ θεωρούν τις υπόλοιπες  συλλογικότητες ως σκιώδεις ή κατά φαντασίαν…Εν τω μεταξύ, στο βαθμό που εντείνεται η ανάγκη για  κοινωνική ακτινογράφηση, ακόμη και οι αναλύσεις της 

Σώτης Τριανταφύλλου (ΠΗΓΗ : Athens Voice) 

αποβαίνουν χρήσιμες….

Ήδη, από τις πρώτες εισροές μεταναστών στην Ελλάδα επικρατούσε σύγχυση: πολλοί έσπευσαν να χαρακτηρίσουν «ρατσισμό» τη δυσπιστία, τον φόβο ή την αποστροφή έναντι των φτωχότερων από μας. Επρόκειτο μάλλον για ταξική διάκριση, για προκατάληψη τύπου classism, παρά για φυλετική διάκριση, ιδιαίτερα εφόσον εκείνη την εποχή οι μετανάστες ήταν στην πλειονότητά τους Ευρωπαίοι. Πράγματι, η ταξική προκατάληψη εξελίχθηκε, κυρίως μέσω της καθοδήγησης της Χρυσής Αυγής, σε ρατσισμό, σε ιδεοληψία φυλετικής καθαρότητας και εθνικού «αίματος» – ωστόσο, η ταξική διάκριση παραμένει κυρίαρχη.
Tο φαινόμενο είναι πιο περίπλοκο απ’ όσο φαίνεται: περιλαμβάνει τόσο τις προκαταλήψεις των πλουσίων (ο όρος είναι σχετικός) έναντι των φτωχών, όσο και των φτωχών έναντι των πλουσίων. Σε χώρες σαν την Ελλάδα όπου δεν υπάρχει θεσμικός ρατσισμός –όπως υπήρχε, λόγου χάρη, στις ΗΠΑ και στη Νότια Αφρική– παρατηρούνται συνειδητές και υποσυνείδητες μορφές συμπεριφοράς κατά τις οποίες τα άτομα χαρακτηρίζονται και κρίνονται με πρωταρχικό κριτήριο τα εισοδήματα και την κοινωνική τους θέση. Όταν άνθρωποι σαν εμένα ήμασταν παιδιά, ήταν της μόδας οι Άραβες: κανείς δεν τους σκεφτόταν με ρατσιστικούς όρους – βλέπαμε τους εμίρηδες σαν εξωτικούς πρίγκιπες που είχαν γίνει ζάπλουτοι από το πετρέλαιο.

O Mπαλτάκος και η θεωρία του χάους

Το ότι η Δεξιά και η φασιστική Ακροδεξιά τελούν σε κατάσταση συγκοινωνούντων δοχείων, είναι περισσότερο από βέβαιο. Το ότι η πρώτη επιχειρεί να ασκήσει  – έναντι της δεύτερης – μια πρακτική μαστίγιου και καρότου,  αφενός απειλώντας , προωθώντας  διώξεις και  εξώσεις από θεσμικά όργανα της ελληνικής Πολιτείας, αφετέρου επισείοντας κάτι παράγοντες όπως ο Βορίδης, ο Γεωργιάδης κλπ. ως υποδείγματα πολιτικά εξημερωμένων  ακροδεξιών, είναι επίσης βέβαιο. Το αβέβαιο έγκειται στο κατά πόσο μια υπόθεση κάποιων  μεγατόνων όπως αυτή του Μπαλτάκου αρκεί για  να ρίξει  μια κυβέρνηση, που είναι αποφασισμένη να γαντζωθεί στην εξουσία μέχρις εσχάτων.

 Πάμπολλοι «δικοί μας» , φαντασιώνουν κάτι αντίστοιχο με τη θεωρία του χάους, που υποστηρίζει ότι το πέταγμα μιας πεταλούδας στο Λος Άντζελες μπορεί(δηλαδή ενδέχεται) να προκαλέσει τυφώνα στις ασιατικές ακτές. Και αρπάζονται από τέτοιου είδους ενδεχομενικότητες  για να εκβάλλουν θριαμβικές κραυγές περί  επικείμενης κυβερνητικής κατάρρευσης. Κάποιοι άλλοι  θεωρούν ως βέβαιες τις  «δευτερογενείς» συνέπειες της κυβερνητικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ αυτές  που πρωτίστως πρέπει να εκτιμηθούν  είναι οι πρωτογενείς. Τι εννοώ;  Εννοώ ότι το να λέει κάποιος ότι η ανάληψη της κυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ θα προκαλέσει π.χ. κύματα μαζικών απεργιακών κινητοποιήσεων στην Ευρώπη  πράγμα που θα αποβεί ακόμη περισσότερο υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, είναι δευτερογενής  κατάσταση ,  μη προβλέψιμη στον ορίζοντα του παρόντος. Και  ουσιαστικά  είναι μια επικίνδυνη προεξόφληση  του μέλλοντος, τη στιγμή που το Δημοκρατικό-αντιμνημονιακό κίνημα πρέπει να είναι απολύτως γειωμένο και αντίθετο με κάθε « προοδευτικό» ευχολόγιο.

Η επίθεση Πιπιλή στον Ν.Κακλαμάνη ισοφαρίζει τη κατάσταση….

Η κυρία Φωτεινή Πιπιλή είχε την ευγενή καλωσύνη να κακολογήσει δεόντως τον κύριο Γρηγόρη Βαλιανάτο, για τα καρφιά που ο δεύτερος έριξε προ διμήνου στον  κ Ν. Κακλαμάνη….

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2014/02/h_27.html

Ο κ. Κακλαμάνης είχε δηλώσει την υποψηφιότητά του  στο Δήμο Αθηναίων, παρά την επίσημη νεοδημοκρατική επιλογή υπέρ του κ. Σπηλιωτόπουλου, πράγμα που σήμαινε ότι η τότε συνηγορία Πιπιλή υπέρ Κακλαμάνη εμπεριείχε και κάποια στοιχεία πολιτικού σθένους…

Φαίνεται όμως ότι η κ.Πιπιλή είχε «χρεωθεί» έναντι του κόμματός της , οπότε και έσπευσε τη Κυριακή που μας πέρασε με τις ψηφοφορίες για το πολυνομοσχέδιο, να «εξοφλήσει». Με αφορμή λοιπόν την στάση Κακλαμάνη στο πολυνομοσχέδιο(ψήφισε «παρών» στο πρώτο άρθρο) , η κ. Πιπιλή εξαπέλυσε δριμύτατη επίθεση εναντίον του. Ιδιαίτερα αμφισβήτησε την αναφορά  Κακλαμάνη στις ιδεολογικές αρχές του Εθνάρχη Καραμανλή, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι ο τελευταίος αν ζούσε θα πλάκωνε στα χαστούκια τον Κακλαμάνη…

Αφήνω στην άκρη το γνωστό στόρυ των αλληλοσπαραγμών περί της αυθεντικής -post mortem- ερμηνείας των μεγάλων  προσωπικοτήτων – η Αριστερά κάτι ξέρει επ’ αυτού : Ας  πιθανολογήσουν άλλοι, πιο ειδήμονες , το χαστούκι ή χάδι Καραμανλή προς Κακλαμάνη …

Γερμανικό θράσος ….

Κατά την διάρκεια επίσημης επίσκεψής του στη Βέρνη, ο πρόεδρος της Γερμανίας Γιοάχιμ Γκάουκ εξέφρασε την εκτίμηση   ότι η άμεση δημοκρατία, η οποία συνιστά τη βάση του πολιτικού συστήματος της Ελβετίας, μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να αποτελέσει  «κίνδυνο». Κατά τα άλλα υποστήριξε ότι η  Γερμανία σέβεται το «ναι» των ψηφοφόρων στο δημοψήφισμα της 9ης Φεβρουαρίου εναντίον της «μαζικής μετανάστευσης»,  κατά τη διάρκεια  συνέντευξης τύπου  που μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων ats. Από την πλευρά του, ο οικοδεσπότης πρόεδρος της Ελβετίας Ντιντιέ Μπουρκχάλτερ, δήλωσε ότι η χώρα του δεν έχει κατανοήσει «απόλυτα» την αντίδραση της Ευρώπης στο δημοψήφισμα αυτό.

Παρατήρηση ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ :«Διπλωματική» η δήλωση του Προέδρου της Ελβετίας περί της μη κατανόησης των ευρωπαϊκών αντιδράσεων… Γιατί απλούστατα, οι «ευρωπαϊκές» αντιδράσεις είναι κάτι παραπάνω από κατανοητές :  Είναι οι αντιδράσεις του μεγάλου κεφαλαίου που επιδιώκει την προώθηση «χύμα» μετανάστευσης σε μεγάλη κλίμακα, για την καταβύθιση των  ευρωπαϊκών μισθών.

Ο Γερμανός πρόεδρος είπε πως δεν εύχεται και ούτε μπορεί να φανταστεί ότι η Ελβετία, μια χώρα τόσο διαφορετική, «που δεν έχει ποτέ της γνωρίσει τη δικτατορία», θα απομακρυνθεί από την Ευρώπη.

Παρατήρηση ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : Αυτό περί «απομάκρυνσης από την Ευρώπη», συνιστά μοναδική στρεψοδικία ! Από την δημοκρατική Ευρώπη προφανώς δεν απομακρύνονται αυτοί που επιθυμούν να τηρήσουν τις αρχές της δημοκρατικής συναίνεσης και του σεβασμού της φέρουσας ικανότητας των χωρών ! Αντίθετα απομακρύνονται αυτοί που θέλουν να ηγεμονεύσουν και να κατευθύνουν τον όλο ευρωπαϊκό σχηματισμό με βάση τα μεγαλομανιακά όνειρα κυριαρχίας, που στοίχησαν στην ανθρωπότητα δυο παγκόσμιους πολέμους

Ο Γερμανός Πρόεδρος δήλωσε ότι  διακρίνει στην άμεση δημοκρατία «μειονεκτήματα». Επίσης, σημείωσε πως διαβλέπει  «μεγάλο κίνδυνο» στα περίπλοκα θέματα για τα οποία είναι δύσκολο οι πολίτες να κατανοήσουν όλες τις επιπτώσεις τους.

Παρατήρηση ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ : «Τα περίπλοκα θέματα που δεν μπορούν να κατανοήσουν οι πολίτες» είναι η μόνιμη επωδός αυτών που εχθρεύονται τις αρχές της δημοκρατικής ισότητας  :  Αυτών που αναζητούν την  πολιτική ορθότητα και επειδή δεν την  ανακαλύπτουν στο πόπολο, την αναθέτουν  σε κύκλους ευχειραγώγητων ειδημόνων. Με αυτά και με αυτά,  οι άνθρωποι  μιας  στοιχειώδους αξιοπρέπειας ανακαλύπτουν το γερμανικό ψέμα , που υποκρύπτονταν για κάτι δεκαετίες πίσω από το ελευθεριακό στυλάκι της χώρας : Ο στρατηγικός ορίζοντας της νέας δημοκρατικής Γερμανίας είναι η Γερμανία του Μπίσμαρκ. Όλα τα άλλα είναι απλώς οδοντόκρεμες.

Η άμεση δημοκρατία στην Ελβετία είναι σαν «το αίμα στο σώμα», αντέτεινε ο Πρόεδρος της Ελβετίας στον Γερμανό Πρόεδρο. Και απηύθυνε έκκληση για πραγματισμό με στόχο την επίτευξη ενός συμβιβασμού με την Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το δημοψήφισμα , λέγοντας ότι  «η Ελβετία δεν έχει απόλυτα κατανοήσει» την αναστολή των διαπραγματεύσεων σχετικά με τη συμμετοχή της  σε ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα», που αποφάσισαν οι Βρυξέλλες αντιδρώντας στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 9ης Φεβρουαρίου.

Παρατήρηση ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ  : Να και κάτι που δεν το ξέραμε : Ότι δηλαδή οι Βρυξέλλες τιμώρησαν τον ελβετικό λαό για την απόφασή του !

Πηγή πληροφορίας : ΑΠΕ-ΜΠΕ

--