Σε εποπτική ''αναβάθμιση'' της θεωρίας γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο έχει προχωρήσει η Άγκυρα, συμπεριλαμβάνοντας με δυναμικό τρόπο και τις Οινούσσες στις περιοχές το καθεστώς των οποίων αμφισβητεί. Διπλωματικοί κύκλοι, μάλιστα, θεωρούν ότι δεν είναι τυχαίο πως η μετάθεση του κέντρου βάρους των τουρκικών προκλήσεων στις Οινούσσες συμπίπτει χρονικά με την έναρξη της νατοϊκής επιχείρησης στο Αιγαίο.
Η περίφημη τουρκική θεωρία των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο, δηλαδή της ύπαρξης νήσων και βραχονησίδων το καθεστώς των οποίων δεν είναι ξεκάθαρο και κατά συνέπεια αμφισβητούμενο, τέθηκε για πρώτη φορά από την Άγκυρα με αφορμή το επεισόδιο στα Ίμια το 1996. Πρόκειται φυσικά για μια μονομερή αμφισβήτηση από την πλευρά της Άγκυρας , η οποία ουδέποτε έγινε και δεν γίνεται αποδεκτή από την Αθήνα, η οποία αντιτάσσει πως τα υπάρχοντα σύνορα στο Αιγαίο απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες, τις οποίες η Τουρκία οφείλει να σεβαστεί.
Ελληνικές πηγές επισημαίνουν πως αν υπάρξει οποιαδήποτε παρερμηνεία για
το τι ορίζουν οι διεθνείς συνθήκες από την Άγκυρα, αυτή μπορεί να
προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ
Στο αφήγημα της θεωρίας των γκρίζων ζωνών περίοπτη θέση καταλαμβάνει η άποψη για τα 16 νησιά που κατέχει ''παρανόμως'' η Ελλάδα και, σύμφωνα με την τουρκική ερμηνεία, θα έπρεπε να ανήκουν στην Τουρκία.
Στην πραγματικότητα, τα νησιά είναι περισσότερα από 16, αφού σε πολλές
περιπτώσεις πρόκειται για νησιωτικά συμπλέγματα. Πρόκειται για τις Οινούσσες που βρίσκονται ανατολικά της Χίου, τους Φούρνους, το Αγαθονήσι, το Φαρμακονήσι, την Καλόλιμνο, τα Ίμια, την Ψέριμο, τους Αρκούς, που βρίσκονται νοτίως της Σάμου και ανατολικά της Καλύμνου, της νήσους Γυαλί και Σύρνα (νοτίων και ανατολικά της Κω), την Κυρά Παναγιά στις Σποράδες (!) καθώς και τις νήσους που βρίσκονται βορείως και νοτίως της Κρήτης, Δία, Διονυσάδες, Γαύδο, Γαϊδουρονήσι και Κουφονήσι.