Σπύρος Κουτρούλης Οικονομολόγος, Συγγραφέας : Λόγος περί κοινωνικής ισότητας.

 

Μια αναφορά στο βιβλίο του Κώστα Λάμπου:
Κοινωνική αν-Ισότητα και Αταξικός Ουμανισμός.
(Δοκίμιο Πολιτικής Φιλοσοφίας της Πράξης)
Εκδόσεις Κουκκίδα, Αθήνα 2023, σελ.410.

*
Το τελευταίο έργο του Κώστα Λάμπου αποδεικνύει ότι εξακολουθούν να γράφονται και να εκδίδονται  ενδιαφέροντα έργα που θεμελιώνονται πάνω στην μαρξική σκέψη.

Αρκετές δεκαετίες αφότου κατέρρευσαν τα καθεστώτα που επικαλούνταν τον μαρξισμό ήταν εύλογο η κριτική να μην περιοριστεί σε αυτά αλλά να επεκταθεί στην ίδια την μαρξιστική-λενινιστική θεωρητική σκέψη.

Ο συγγραφέας διατυπώνει την κριτική του καπιταλισμού με αφετηρία τα πορίσματα του μαρξισμού.

Βιλιάρδος (Ελληνική Λύση): στηρίζει Μητσοτάκη, συκοφαντεί τους διαδηλωτές!

Εξωφρενικές δηλώσεις έκανε ο βουλευτής της Ελληνικής Λύσης και αντιπρόεδρος της Βουλής, τρομάρα του (!), ο Βασίλης Βιλιάρδος. Ο Βιλιάρδος λέει ότι δεν επιθυμεί την παραίτηση Μητσοτάκη,  διευκρινίζοντας ότι εκφράζει και την γνώμη του Κυριάκου Βελόπουλου. Σα να μην έφτανε όμως αυτό, υποστηρίζει ότι γίνεται μια «σκόπιμη υποκίνηση μίας λαϊκής εξέγερσης με σκοπό την βίαιη ανατροπή της κυβέρνησης» και ότι υπάρχουν κάποιοι… συντονιστές από πίσω που εκμεταλλεύονται «ένα σημαντικό γεγονός με συναισθηματική ισχύ» για να κάνουν την Ελλάδα Ουκρανία !!!!! Μάλιστα προσέθεσε και διάφορες ασυνάρτησίες περί πορτοκαλί επαναστάσεων στην ανάρτησή του, ανάρτηση που κατέβασε στη συνέχεια, χωρίς να εξηγήσει ούτε γιατί την ανέβασε0, ούτε γιατί την κατέβασε.

Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν. Είτε ο Βιλιάρδος δεν καταλαβαίνει που βρίσκεται και αδιαφορεί πλήρως για τον πόνο και την αγανάκτηση του ελληνικού λαού. Είτε προσφέρει συνειδητά τις υπηρεσίες του στο καθεστώς Μητσοτάκη.

Καλό θα ήταν πάντως να ξεκαθαρίσει με σαφήνεια τη θέση του και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, ο κ. Βελόπουλος, που εμφανίζεται περίπου ως Αρχάγγελος της Κάθαρσης και των Αποκαλύψεων.

Ο ίδιος όντως συμφωνεί με τις θέσεις του Βιλιάρδου, όπως λέει ο ίδιος ο Βιλιάρδος. Θεωρεί ότι πρέπει να παραμείνει ο κ. Μητσοτάκης στη θέση του μετά τα όσα έχουν αποκαλυφθεί ή, ότι, αντίθετα πρέπει να παραιτηθεί; Πιστεύει, όπως ο βουλευτής του, ότι οι εκατοντάδες χιλιάδες ‘Ελληνες που διαδηλώνουν είναι υποκινούμενοι από μυστηριώδη κέντρα; Και ποια είναι λοιπόν αυτά τα κέντρα;

Έλεος αδέρφια.

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Ο Tραμπ, ο Λαβρόφ και ο… Χίτλερ!

Είναι ανησυχητικές οι κατά τον Λαβρόφ ομοιότητες του συνθήματος «Πρώτα η Αμερική» με το σύνθημα του Αδόλφου Χίτλερ «Η Γερμανία πάνω από όλους»;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
6 Φεβρουαρίου 2025

Τις ανησυχητικές ομοιότητες του συνθήματος «Πρώτα η Αμερική» (America First) με το σύνθημα του Αδόλφου Χίτλερ «Η Γερμανία πάνω από όλους» (Deutschland über alles), υπογραμμίζει ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Σεργκέι Λαβρόφ σε εκτενές άρθρο του, που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Η Ρωσία στις διεθνείς υποθέσεις».

Μια εξωτερική πολιτική που βασίζεται στη διεκδίκηση της «εξαίρεσης» (μοναδικότητας, exceptionalism) κινδυνεύει να υπονομεύσει την παγκόσμια τάξη. Κατά τον επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας, η προσέγγιση της Ουάσιγκτον υπονομεύει τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ και τη μεταπολεμική τάξη πραγμάτων που στηρίχτηκε στην ισότητα κυρίαρχων κρατών (sovereign equality), αρχή που επισφραγίστηκε από τις συμφωνίες της Γιάλτας και του Πότσνταμ, που υπέγραψαν ΕΣΣΔ, ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο το 1945. Η προσέγγιση του τύπου «Πρώτα η Αμερική» και «ειρήνη μέσω της ισχύος» μπορεί να δώσει τη χαριστική βολή στη διπλωματία, ενώ αυτός ο τύπος δηλώσεων αποδεικνύει παντελή έλλειψη σεβασμού για τις υποχρεώσεις της Ουάσιγκτον εκ του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, υπογραμμίζει στο άρθρο του ο Ρώσος υπουργός.

ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ (Υδρογόνο εναντίον ορυκτών καυσίμων)

 

Γράφει ο Δρ. Κώστας Λάμπος
claslessdemocracy@gmail.com,


«Δεν θα επιτραπεί ποτέ στον πληθυσμό να μάθει
πώς προέκυψαν οι πεποιθήσεις του»
Μπέρτραντ Ράσελ

«Ο ενεργειακός ιμπεριαλισμός των Η.Π.Α.
οδηγεί ήδη σε επεκτατικούς πολέμους, που θα
μπορούσαν να γίνουν στην κυριολεξία παγκόσμιοι,
καθώς η Ουάσιγκτον προσπαθεί να διασφαλίσει
την υπάρχουσα καπιταλιστική οικονομία και
τη δική της παγκόσμια  ηγεμονία».
John Bellamy Foster

1. Γεωπολιτική, ενεργειακά συστήματα και διεθνής καταμερισμός της εργασίας

Ως γεωπολιτική, από τις έννοιες γη και πολιτική, ορίζεται η μελέτη των επιδράσεων της φυσικής γεωγραφίας και της ανθρωπογεωγραφίας πάνω στις διεθνείς σχέσεις που καταλήγουν στην εξωτερική πολιτική των χωρών και ιδιαίτερα των μεγάλων δυνάμεων. Η γεωπολιτική ως θεωρία χωροχρονικών αλληλεξαρτήσεων και πλέγματος στρατηγικών συμφερόντων, αναλύει και συσχετίζει σταθερούς και μεταβλητούς γεωγραφικούς παράγοντες καταλήγοντας σε συμπεράσματα κατανομής της ισχύος στον διεθνή χώρο. Η γεωπολιτική αποτελεί μια μέθοδο μελέτης της εξωτερικής πολιτικής ώστε να γίνει κατανοητή, να εξηγηθεί και τελικά να μπορεί να προβλεφθεί η συμπεριφορά των διεθνών πολιτικών και κρατικών παικτών και οντοτήτων μέσα από γεωγραφικές μεταβλητές. Αυτές οι μεταβλητές περιλαμβάνουν την γεωγραφική θέση κάθε χώρας, το κλίμα, το περιβάλλον, την τοπογραφία, τη δημογραφία, τους φυσικούς πόρους, το πολιτικό σύστημα, το επιστημονικό επίπεδο και τον πολιτισμό της περιοχής που εξετάζεται.

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ!

 

του Ιωάννη  Μαύρου

Για να περάσουμε από την κριτική του παρόντος και να πάμε μπροστά, δηλαδή να βγούμε από το λαβυρινθώδες τέλμα της νέας Κατοχής, υπό την χούντα του χρήματος και της «νέας τάξης», πρέπει να ξεκινήσουμε με την κριτική αποτίμηση της Μεταπολίτευσης και κυρίως του ΠΑΣΟΚ.

Συμφωνώ με όσους υποστηρίζουν την διαχρονική αξία της Διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη. Αυτή είναι το μέτρο με το οποίο πρέπει να κρίνουμε τον Ανδρέα, το ΠΑΣΟΚ και τους εαυτούς μας. Να αναρωτηθούμε αν όσα έγιναν και όσα ΔΕΝ έγιναν ήσαν αναπόφευκτα. Μήπως ήταν λάθος η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ; Μήπως έπρεπε να ανασυγκροτηθεί η Ένωση Κέντρου με Γεώργιο Μαύρο και Ανδρέα Παπανδρέου και νέες δυνάμεις (πλήν των Καραμανλικών που αποδείχθηκαν 5η φάλαγγα); Μήπως ήταν λάθος η διάλυση της ΕΔΑ, δεδομένης της διάσπασης του ΚΚΕ;

 

                                        Να τα ξαναδούμε Όλα από την Αρχή!

 

Ομολογημένη πρόθεση του Ανδρέα, όπως προκύπτει από δήλωσή του σε Άγγλο βουλευτή των Εργατικών το1968, ήταν η διάλυση της Αριστεράς και η εγκαθίδρυση του δικομματισμού στην Ελλάδα.(βλ. αρχεία Foreign Office 1967-8)

Ανομολόγητη πρόθεσή του η διάλυση της Ένωσης Κέντρου που ξεκίνησε από την εξώθηση του πατέρα μου σε παραίτηση από Υπουργός Συντονισμού, δυό μήνες μετά την ορκωμοσία του, τον Απρίλιο 1964 και την ασυγχώρητη παραίτησή του από το βουλευτικό αξίωμα προκειμένου να αναλάβει την διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας.(1)

Δεκατρία χρόνια και δεκατρείς ημέρες

 

του Πέτρου  Παπακωνσταντίνου

Η πτώση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία αποτελεί ιστορικό ορόσημο για τη Μέση Ανατολή, κάτι σαν αραβικό 1989. Όπως η πτώση του Τείχους του Βερολίνου σηματοδότησε την κατάρρευση των εκφυλισμένων κομμουνιστικών (μόνο κατ’ όνομα) καθεστώτων που αντλούσαν νομιμοποίηση από την παράδοση της Οκτωβριανής Επανάστασης, έτσι και η κονιορτοποίηση του καθεστώτος Άσαντ σήμανε τη χαριστική βολή του αραβικού εθνικισμού, που είχε εμπνεύσει ευρύτατα λαϊκά στρώματα κατά τη χρυσή εποχή του ηγέτη της νέας Αιγύπτου Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ και των συνοδοιπόρων του. 

Στα καλά του χρόνια, το Αραβικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (αργότερα Μπάαθ) υπήρξε η πιο προχωρημένη έκφραση ενός παναραβισμού με σοσιαλιστική απόχρωση. Ηγετική φυσιογνωμία του ήταν ο Μισέλ Άφλακ, ένας διανοούμενος από χριστιανική οικογένεια της Δαμασκού που σπούδασε στη Σορβώνη, γοητεύτηκε από τον Μαρξισμό και εντάχθηκε στο κομμουνιστικό κίνημα για να αποχωρήσει από αυτό τη δεκαετία του 1930, αγανακτισμένος (με το δίκιο του) για την υποστήριξη της Γαλλικής Εντολής (δηλαδή, αποικιοκρατίας) στη Συρία από την κυβέρνηση Λαϊκού Μετώπου του Λεόν Μπλουμ. Δημιούργημα του Άφλακ και του συμφοιτητή του στο Παρίσι Σλαχαντίν Μπιτάρ ήταν το Μπάαθ, που αγωνιζόταν για τη συνένωση όλων των Αράβων εναντίον του ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού, με όραμα έναν σοσιαλισμό με αραβικά χρώματα. 

Ο θάνατος και η ζωή του Χοσέ Μουχίκα

του Σπύρου Κουριδάκη 

Τη δυσάρεστη είδηση της προηγούμενης βδομάδας την ανέμενα από την άνοιξη του 2024. Κι όμως, παρά την ψυχολογική μου προετοιμασία, ο αναμενόμενος από μέρα σε μέρα θάνατος του Χοσέ Μουχίκα, του ως το 2015 προέδρου της Ουρουγουάης, με συντάραξε.

Το επικείμενο βιολογικό τέλος του Χοσέ Μουχίκα οφείλεται κατά δήλωσή του ίδιου σε μετάσταση καρκίνου του οισοφάγου του στο ήπαρ, γεγονός που τον οδήγησε να αρνηθεί οποιαδήποτε περαιτέρω ιατρική βοήθεια, Στην απόφαση του, έλαβε υπόψη τη μεγάλη του ηλικία (89 ετών) και την από έτη επιβαρυμένη υγεία του (συστηματική αγγειίτιδα, νεφρική ανεπάρκεια). Αντί λοιπόν να ψάχνεται για ιατρικές λύσεις απελπισίας φροντίζει πλέον για την ταφή του. Η μόνη τελευταία επιθυμία του : να ενταφιαστεί στο αγρόκτημα του, δίπλα στην αγαπημένη του ανάπηρη σκυλίτσα, κάτω από τον ίσκιο μιας σεκόγια που φύτεψε ο ίδιος.

Δεν είχα ποτέ την τιμή να συναντηθώ με τον Χοσέ Μουχίκα αλλά ( θα πω κάτι που ως τώρα το κρατούσα μόνο για τον εαυτό μου) είναι για μένα ένα απολύτως οικείο δημόσιο πρόσωπο, μια προσωπικότητα που σημάδεψε θεμελιακά τη σκέψη μου, την πολιτική, την κοινωνική όσο και την προσωπική μου συμπεριφορά. Αν και παραμένει ακόμα ζωντανός νιώθω την έντονη ανάγκη να ανατρέξω στο αρχείο μου, να γράψω από τώρα και να μοιραστώ με άλλους φίλους και συντρόφους ένα είδος νεκρολογίας. Την αντιμετωπίζω σαν ένα προσωπικό χρέος που πρέπει να εξοφληθεί. Αδιαφορώ αν αυτή εκληφθεί σαν δοξολογία ή σαν αγιογραφία του συγκεκριμένου ανθρώπου.