EΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ 

Ο πολυτάραχος πολιτικός βίος της χώρας μας γνώρισε μόνο δύο Επαναστάσεις με ευρεία λαϊκή συμμετοχή, το 1821 και το 1940. Η Εθνική Ανεξαρτησία ήταν και στις δυο η κινητήρια δύναμη. Ο εσωτερικός, με ταξικά στοιχεία, αγώνας, υποκινούμενος έξωθεν, ήταν και τις δυο φορές καταστροφή.
Μετά τη Γαλλική αστική Επανάσταση το 1789 και επί ένα αιώνα η εργατική τάξη έδωσε σκληρές, ταξικές, διαδοχικές μάχες, 1830-48-71, αλλά ηττήθηκε. Απροσδόκητα, όμως, στη Ρωσία, χάρη στην πολιτική ιδιοφυία του Λένιν, η μάχη δόθηκε εν ονόματι της εργατικής τάξης (οι εργάτες ήταν μόλις το 5% του πληθυσμού) και επικράτησε. 

Η Επανάσταση ήταν κατά κάποιο τρόπο «μικτή», είχε, δηλαδή, διακηρυκτικά, σαφή ταξική διάσταση αλλά πήρε μαζικό χαρακτήρα, με συμμετοχή λαού και στρατού, στο πλαίσιο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ως επίλογος. Στον 20ο αιώνα η Εθνική Ανεξαρτησία πήρε τα ηνία από την «αμιγώς» ταξική σύγκρουση και με σημαία τον εθνικοαπελευθερωτικό, διαταξικό, αγώνα νίκησαν λαϊκές δυνάμεις πχ στην Κίνα, στο Βιετνάμ ή στη Γιουγκοσλαβία και ανατράπηκε η αποικιοκρατία. Η «αλλαγή παραδείγματος» οφείλεται, μεταξύ άλλων, σε τρεις παράγοντες: Α) Οι Πόλεμοι (Α΄ και Β΄) ανέδειξαν τα Έθνη σε ρόλο πρωταγωνιστή και όχι τις Τάξεις, μαζικοποιώντας τους αγώνες. Β) Ο ιμπεριαλισμός αντιπαράθεσε τις ισχυρές χώρες στις αδύναμες. Γ) Και τέλος η εργατική τάξη, ηττημένη, περιορίστηκε στους συνδικαλιστικούς αγώνες, όπως διαπίστωσε ο Λένιν. Και οι τρεις παράγοντες ισχύουν απολύτως έως σήμερα.

Έκτοτε το αίτημα της Εθνικής Ανεξαρτησίας παραμένει σταθερά το κλειδί και ο πρωταγωνιστής σε κάθε αγώνα των αδύναμων και καταπιεσμένων.

Φοβού τους Δανούς, και ρυθμίσεις φέροντας

Το  «ανθελληνικό καρφί» κατά τη διάρκεια του Τρωϊκού πολέμου («Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας») έχει πλέον ενσωματωθεί στον δημόσιο λόγο, ημετέρων και αλλοδαπών. Το συνάντησα πριν πολλά χρόνια στην Αγγλία [beware of the Greeks bearing gifts, δηλαδή φοβού τους Έλληνες (Δαναούς)και δώρα φέροντας]  σε μια προειδοποίηση της  Αγγλικής εφημερίδας Guardian σχετικά με  «δωρεά» πινάκων από Έλληνα φιλότεχνο, που είχε γίνει υπό την προϋπόθεση ότι μαζί με τα μεγάλης αξίας έργα θα εκτίθονταν και τα δικά του….

Όμως οι κωμωδίες συχνά  επαναλαμβάνονται ως τραγωδίες, κι αυτό συμβαίνει με λαούς και κράτη «υψηλής πολιτιστικής στάθμης». Έτσι πρόσφατα στη  Δανία ξεκίνησε νομοθετική πρωτοβουλία με στόχο να δυσχερανθεί η παροχή ασύλου με την υιοθέτηση σκληρών όρων,  μεταξύ των οποίων και η δήμευση περιουσιακών στοιχείων  στα χέρια του πρόσφυγα άνω των 3000 δανικών κορωνών (περίπου 400 ευρώ).

Επωλήθη η Ελλάς

Του ΝΙΚΟΥ ΙΓΓΛΕΣΗ*  

Ένα μεγάλο έγκλημα εθνικής μειοδοσίας συντελέστηκε το τελευταίο διάστημα στο όνομα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Ξένα hedge funds αγόρασαν σε εξευτελιστικές τιμές τιςτέσσερις ελληνικές συστημικές τράπεζες. Έναντι περίπου 5,3 διςευρώ τα hedge funds αγόρασαν ουσιαστικά το ενεργητικό των τραπεζών, το οποίο μόνο από τα χορηγηθέντα δάνεια στον ιδιωτικό τομέα ανέρχεται σε 204 δις. ευρώ.

Το έγκλημα που σχεδιάστηκε από τους δανειστές και υλοποιήθηκε από την κυβέρνηση, εκτός από τον αφελληνισμό του πιστωτικού συστήματος, παραχώρησε τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της ελληνικής οικονομίας σε ξένα συμφέροντα. Σημειώνουμε ότι τα δάνεια των 204 δις. αντιπροσωπεύουν το 115% του ΑΕΠ της χώρας. Ακόμη κι’ αν παραμείνουν οι σημερινές διοικήσεις των τραπεζών, αυτές θα είναι υποχρεωμένες να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των νέων, αλλοδαπών, ιδιοκτητών τους, που ελέγχουν τώρα την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου.

Πρωθυπουργικό θέατρο

Για «κακόγουστο θέατρο και φτηνούς αντιπερισπασμούς» κατηγορεί τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα ο πρόεδρος της ΛΑΕ Παναγιώτης Λαφαζάνης αναφερόμενος στην επίσκεψή του στα Λιπάσματα της Δραπετσώνας.

Ο  Λαφαζάνης αναφέρει ότι ο κ. Τσίπρας «θυμήθηκε το Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα δυο μέρες πριν το ξεπούλημα του Λιμανιού του Πειραιά, μόνο και μόνο για να χρυσώσει το χάπι αυτού του μεγάλου εθνικού εγκλήματος, για το οποίο ο ίδιος είναι υπεύθυνος και ό,τι και να κάνει δεν θα αποφύγει να λογοδοτήσει». Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΛΑΕ, η ανάπλαση του χώρου των Λιπασμάτων είναι υπόθεση μεγάλων κοινωνικών αγώνων και διεκδικήσεων της αυτοδιοίκησης, στους οποίους ως υπουργός ανταποκρίθηκε και κατέθεσε τροπολογία, ενάντια σε ισχυρά συμφέροντα και πιέσεις για την προώθηση της.

«Αυτή η ανάπλαση, για την οποία πρέπει να γίνουν πολλά και είναι αναπόσπαστο μέρος  του  σχεδίου για ένα δημόσιο λιμάνι του Πειραιά που θα λειτουργεί ως κέντρο ανάπτυξης και πολιτισμού, δεν μπορεί να την οικειοποιηθεί κανένας και να τη χρησιμοποιήσει για να παίζει κακόγουστο θέατρο, για αποπροσανατολισμούς και φτηνούς αντιπερισπασμούς», είπε ο Λαφαζάνης . 

Μόνο με αγώνα και πολιτική ανυπακοή μπορείς να δεις αποτέλεσμα.

του Δημήτρη  Καζάκη

Εκατοντάδες πολίτες διασώθηκαν αυτή την Τετάρτη από τις τράπεζες, καθώς το κίνημα κατά των πλειστηριασμών - όπου πρωτοστατεί το ΕΠΑΜ - ακύρωσε τις διαδικασίες εκπλειστηριασμού σε πάνω από 17 ειρηνοδικεία της χώρας. Στον ενάμισυ χρόνο που δραστηριοποιείται πανελλαδικά το κίνημα αυτό, έχουν διασωθεί χιλιάδες πολίτες από τους πλειστηριασμούς των τραπεζών. Υπολογίζεται ότι πάνω από 25 χιλιάδες ακίνητα γλύτωσαν από τους πλειστηριασμούς κατά το διάστημα αυτό. Κι όχι μόνο πρώτες κατοικίες.

Φυσικά, πουθενά δεν θα το ακούσετε. Άκρα του τάφου σιωπή. Ούτε βέβαια θα το μάθετε στις εκδηλώσεις, που σας καλούν όσοι έλαμψαν δια της απουσίας τους από τα ειρηνοδικεία. Βλέπετε, είναι εύκολο να παπαγαλίζει κανείς το γνωστό σύνθημα, "κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη", αλλά πολύ δύσκολο να το κάνεις πράξη. Κι ο μόνος που το κάνει πράξη είναι όποιος βρίσκεται κάθε Τετάρτη στο ειρηνοδικείο της γειτονιάς του.

Aντάρτισες στην Κύπρο

Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός,σε καίει, σε σκορπάει και σε παγώνει,μα εσύ σε λίγο δεν θα βρίσκεσαι εδώ,κάποιοι άλλοι θα παλεύουν με τη σκόνη.

ΤΡΥΠΕΣ

Είναι συγκλονιστικά τα όσα αποκάλυψε η Σκεύη Κουκουμά για τις γυναίκες που βιάστηκαν το 1974 από άνδρες του τουρκικού στρατού. Όπως δήλωσε, κατά τη συζήτηση στη βουλή για τον προϋπολογισμό του 2016, οι βιασθείσες γυναίκες (για τις οποίες ελάχιστοι μιλούν τόσα χρόνια) κλήθηκαν, 41 χρόνια μετά, από τις κρατικές υπηρεσίες σε ιατροσυμβούλιο για να «αποδείξουν» τον βιασμό τους.

Αν και η Υπουργός Εργασίας, Ζέτα Αιμιλιανίδου, απέδωσε τις επιστολές σε «λάθος κάποιου λειτουργού», εν τούτοις είναι σοκαριστικό να παίζουν με τα δράματα αυτών των γυναικών, επειδή αποφάσισαν να τις στηρίξουν, τόσα χρόνια μετά. Τόσα χρόνια δεν ασχολήθηκε μαζί τους καμία κυβέρνηση κι έπρεπε να κινητοποιηθεί η κ. Κουκουμά για να ασχοληθεί το Υπουργείο Εργασίας.

Αλλά τέλος πάντων. Όταν ασχολήθηκε τελικά η κυβέρνηση έγινε το παραπάνω αδιανόητο. Και κατόπιν παρατήρησης της Σκεύης Κουκουμά, η Υπουργός Εργασίας έμαθε ότι ο λειτουργός της ακολουθούσε τους κανονισμούς. Οι κανονισμοί έλεγαν πως έπρεπε να στείλει επιστολή, η οποία τις καλούσε να προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία για τον βιασμό τους που συνετελέσθη πριν 41 χρόνια κι ούτε πως έπρεπε να αντιμετωπιστούν διαφορετικά.

To άβατο της Εκάλης

Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ

Απίστευτα περιστατικά στα άγνωστα Άβατα της Αθήνας.

Υπάρχουν περιοχές στην Αθήνα από όπου είναι αποκλεισμένοι πάνω από  9.500.000 πολίτες αυτής της χώρας. Ένα Άβατο που κανείς δε θα καταγγείλει στο δελτίο των 8. (Και πως θα μπορούσε άραγε κάποιος να καταγγείλει το αφεντικό του ή τον ίδιο του τον εαυτό;)

Στο Άβατο αυτό, εάν δε σε συνοδεύει κάποιο ήδη μέλος του, δεν μπορείς να εισέλθεις. Ούτε με την συνοδεία αστυνομικής δύναμης. Και δεν υπάρχει σχέδιο της ΕΛΑΣ που να προβλέπει την απελευθέρωση του.

Δε μιλάμε για τη συμπαθητική γειτονιά της Εκάλης, μπροστά στην οποία ακόμη και οι φαβιέλες του Μεξικού, κλίνουν το γόνυ.

Ούτε αναφερόμαστε στο «Artisanal Lounge & Gardens» ή στα «Χρώματα Βυθού», εστιατόρια της περιοχής , όπου και μόνο για να ακουμπήσει τα μαχαιροπίρουνα μια οικογένεια, θα χρειαστεί 300 ευρώ.

Μιλάμε για τα club της συμπαθούς κοινωνικής τάξης που διαμένει εκεί. Και τους κανόνες Άβατου που τα διέπουν. Ας δούμε δύο παραδείγματα.

Το ιστορικό Ekali club: Για να γίνει κάποιος μέλος του, δεν φτάνει απλώς να καταβάλει εφάπαξ αντίτιμο5.400 ευρώ για εγγραφή και 3.280 ευρώ (μόνο!;) για ετήσια συνδρομή.

“Η προσφιλής πατρίδα μου Συρία”

Του Γιάννη Σχίζα

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 19.12.15

Δεινός σαρκαστής  ο Καβάφης, μεταφέρει   με το  ποίημά του «Ας φρόντιζαν» μια αίσθηση πολιτικού κυνισμού  από κάποιους  απροσδιόριστους ελληνιστικούς χρόνους – με τον οπορτουνιστή ήρωά του  να προσφέρει ασύστολα   τις υπηρεσίες του στον πολιτικό πλειοδότη. Και του οποίου ήρωα «Η προσφιλής πατρίδα» (Συρία) εξυπηρετεί τον Καβάφη  όσο   η   επιλογή της Δανίας   τον Σαίξπηρ , καθώς του δίνει   τη δυνατότητα  να μιλήσει υπαινικτικά  για τον περίγυρό  του…

Εδώ τα πράγματα είναι  απλά,  ο πατριωτικών διαθέσεων οπορτουνιστής  του ποιήματος έχει τρεις «πωλητικές» επιλογές , ενδεχομένως και μια τέταρτη. Όμως στη σημερινή περίπτωση της Συρίας τα πράγματα είναι ιδιαζόντως περίπλοκα :  Τα αντιμαχόμενα ή εμπλεκόμενα  μέρη στην   κρίση – καθεστώς Άσαντ, ISIS, Δημοκρατική Αντιπολίτευση, Χριστιανοί, Ασσύριοι, Κούρδοι κλπ – δημιουργούν μια  εικόνα  που δύσκολα φωτίζεται και κατανοείται, έστω και από ποιοτικές εκδηλώσεις όπως αυτή που έγινε στις 14 Δεκεμβρίου με ομιλητές τους  Eqtami Mihiar (Παλαιστίνιο), Ανδρέα Ζαφείρη  , Κώστα Ήσυχο, Muslem Lebrahem (Κούρδο) και  Παναγιώτη Μαντά.

Ο Πούτιν για τις Ρωσσοτουρκικές σχέσεις...

"Διευρύναμε την παρουσία μας στην Συρία και αυξήσαμε τον αριθμό των αεροπορικών μας επιχειρήσεων. Εκεί δεν υπήρχε ρωσικό αμυντικό πυραυλικό σύστημα ενώ τώρα υπάρχουν οι S-400. Παλιότερα εκεί πετούσαν τουρκικά αεροσκάφη και συνεχώς παραβίαζαν τον συριακό εναέριο χώρο. Άντε ας πετάξουν και τώρα. Δεν βλέπω κάποια ελπίδα να βελτιωθούν οι σχέσεις με την Τουρκία.

Την  ώρα που είχαμε δείξει πως ήμασταν έτοιμοι για συνεργασία σε σημαντικά θέματα με την Τουρκία, ήταν τόσο ο δύσκολο μέσω των υπαρχόντων καναλιών στρατιωτικής συνεργασίας να μας πουν πως ¨Εντάξει συζητήσαμε αλλά όχι για εκείνο το τμήμα των συνόρων, εκεί έχουμε συμφέροντα, λάβετε τα υπόψη, εκεί μην ανοίγετε πυρ¨ ; Κανείς όμως δεν είπε τίποτε. Εμείς είχαμε δείξει πως ήμασταν έτοιμοι για συνεργασία με την Τουρκία. Υπήρχε ανάγκη να ρίξουν το αεροσκάφος μας ; Δεν το καταλαβαίνω, για ποιο λόγο ; Μήπως σκέφτηκαν πως θα φεύγαμε από εκεί ; Η Ρωσία δεν είναι τέτοια χώρα……………..

......Η τουρκική ηγεσία ενδεχομένως προσπαθεί να δείξει σε Αμερικανούς και Ευρωπαίους το εξής : ¨Ναι,  προσπαθούμε να ισλαμοποιήσουμε την χώρα μας, αλλά εμείς είμαστε εξελιγμένοι ισλαμιστές. Ο πρώην πρόεδρος Ρίγκαν σχετικά με τον Σομόζα είχε πει τα εξής : ¨Ναι ο Σομόζα είναι άθλιος, αλλά είναι ο δικός μας άθλιος¨. Και εδώ το ίδιο είναι. ¨Είμαστε ισλαμιστές αλλά είμαστε οι δικοί σας ισλαμιστές"¨.

O Ρουβίκωνας δίνει εξηγήσεις για τα σπασίματα στα γραφεία του «Τειρεσία»

"To κράτος μέσω των διαχειριστών της εξουσίας, τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝ.ΕΛ, μένοντας πιστό στις επιταγές των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών της Ε.Ε επιβάλλει νέα, άγρια φοροεπιδρομή, παράλληλα με άλλα επαχθή μέτρα που πλήττουν τα λαϊκά στρώματα, αφήνοντας ωστόσο ανέγγιχτους τους οικονομικά ισχυρούς. Καταιγισμό αντιλαϊκών μέτρων φέρνει το τρίτο κατά σειρά μνημόνιο, το οποίο έρχεται να προστεθεί σε όλο το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο που έχει ήδη διαμορφωθεί, αφενός μεν, τσακίζοντας -τα όποια - εναπομείναντα, εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις, αφετέρου δε, οδηγώντας στην οικονομική εξαθλίωση ακόμα μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας.
Η δικαιολογία που χρησιμοποιείται, για την επιβολή των μέτρων από τους εκάστοτε διαχειριστές της κρατικής εξουσίας είναι η έξοδος της χώρας από την κρίση και η επιστροφή σε διαδικασία οικονομικής ανάπτυξης. Μια κρίση που δημιουργήθηκε από τις αποφάσεις των κεντρικών διοικήσεων των τραπεζών. Για αυτό ,όπως συμβαίνει πάντα πρέπει να πληρώσουν οι πολλοί, αυτοί που έχουν τα ελάχιστα, ενώ για τους λίγους και κατέχοντες δημιουργούνται νέες ευκαιρίες για να αυξήσουν τα πλούτη τους. Πακτωλός χρημάτων κατευθύνεται προς τους ολιγάρχες των τραπεζών, με σκοπό την διάσωση τους από χρήματα που δανείζονται με επαχθείς όρους από τους διεθνείς τοκογλύφους. Με αφορμή τα λεγόμενα «κόκκινα δάνεια» θεσπίζονται πλέον σε ευρεία κλίμακα οι κατασχέσεις κατοικιών.

H Ζωή και ο Λαζόπουλος

Σε μια «περιοχή»  του διαδικτύου,  η Ζωή Κωνσταντοπούλου επιτίθεται εναντίον του Λάκη Λαζόπουλου, χαρακτηρίζοντάς τον  αυλικό, σαλτιπάγκο και γελωτοποιό της εξουσίας. Κάπου αλλού – δεξιόθεν- του γίνεται επίθεση ως ψευτοαριστοφάνη, με το επιχείρημα ότι ο Αριστοφάνης τάβαζε με την εξουσία κι όχι με την αντιπολίτευση…
Ομολογώ ότι δεν είδα την εκπομπή   που αποτέλεσε τη βάση των παραπάνω «αποτιμήσεων» του έργου του Λαζόπουλου. Περιορίστηκα σε εκείνες τις μνήμες των παλιών εκπομπών, στα κατεδαφιστικά και άκρως ξεκαρδιστικά μηνύματά του εναντίον των  κυβερνήσεων   του μνημονιακού καθεστώτος.
 Με δεδομένο ότι το χιούμορ αποτελεί ζεύξη παράταιρων στοιχείων, μπορεί ακόμη και η αντιπολίτευση να είναι διακωμωδήσιμη, όπως επίσης  οι  Πόντιοι, οι Εβραίοι, οι απατημένοι σύζυγοι, οι Λαρισαίοι, o  Άδωνις ως πωλητής βιβλίων ή  ο Τσίπρας με τα κουτσοEnglish του.   Όμως όταν κυνηγάς το main stream και το μεγάλο πόπολο, πρέπει να ασχολείσαι και με τα μεγάλα αγγούρια που «καταπίνει»  αυτό το πόπολο. Πρέπει να κλίνεις το συνηρημένο ρήμα «φτουράω-φτουρώ» σε όλους τους χρόνους και τις εγκλίσεις , όταν βγαίνεις στην  επικοινωνιακή  πιάτσα όπου κυκλοφορούν και  διαδικτυώνονται  τα πιο ευρηματικά τσακάλια- επί-της-μνημονιακής αρλούμπας.  Κι αν είσαι φορέας πηγαίου πνεύματος, δηλαδή αν δεν είσαι απλός χιουμορίστας  του εργαστηρίου που  συλλέγει εδώ κι εκεί κωμική ύλη για να την συνθέσει  με ανώνυμους συνεργάτες και να την διεκπεραιώσει επ’ ακροατηρίω,   τότε θάπρεπε να έχεις τα κότσια να αντιμετωπίσεις τον Άδωνι -που σου την έστησε έξω από το στούντιο  - σε μονομαχία πρόσωπο με πρόσωπο….
Κατά τα άλλα, μην ελπίζεις σε ελαφρυντικά : Γελοιοποίηση έδωσες , γελοιοποίηση θα λάβεις. Ο Μωϋσής ήταν απολύτως σαφής στην 11^η εντολή του προς δημοσιολογούντες – που αποκάλυψε πρόσφατα γνωστός θαυμαστής του γέροντος Παϊσίου….

Σχετικά με τη συμφωνία της κυβέρνησης για τον ΑΔΜΗΕ

ΜΗΠΩΣ ΩΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟΙ ΚΡΙΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΥΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΟΥΝ ΣΤΙΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΤHΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΠΕΤΥΧΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ;

Του ΝΙΚΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ*

H απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι: Δυστυχώς ΟΧΙ.

Και επειδή όλοι μπορούμε να επικαλούμαστε ότι είμαστε καλοπροαίρετοι και αντικειμενικοί (δεν πληρώνουμε φόρο σ’ αυτό) όμως πρέπει και να το αποδεικνύουμε, επιτρέψτε μου (επιβάλλεται) να αιτιολογήσω την απάντησή μου.

Απάντησα «δυστυχώς όχι» γιατί η συμφωνία της κυβέρνησης χωρίς να έχουν γίνει ακόμα γνωστές οι λεπτομέρειές της, δεν διασφαλίζει ούτε ότι το 51% των μετοχών θα είναι και μεθαύριο στο κράτος, ούτε ότι την διοίκηση στην εταιρία θα την ασκεί το ελληνικό δημόσιο και κυρίως εάν και εφόσον υλοποιηθεί, θα επιφέρει ένα σοβαρότατο πλήγμα αφενός μεν στη ΔΕΗ αλλά αφετέρου και στον ΑΔΜΗΕ.

Όμως ας δούμε τα παραπάνω σημεία ένα ένα

Με τη συμφωνία:

 ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΤΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΘΑ ΚΑΤΕΧΕΙ ΚΑΙ ΜΕΘΑΥΡΙΟ ΤΟ 51% ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ.

Από πουθενά δεν προκύπτει ότι έχει μπει ρήτρα ότι το 51% θα ανήκει πάντα στο ελληνικό δημόσιο.