Mετεκλογικό σχόλιο: η νίκη Νικηταρά και Χατζημάρκου είναι προϊόν απουσίας δομημένης αντιπολίτευσης

 

του Νίκου Μυλωνά 

Α. ΟΙ ΕΚΛΟΓΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ:

ΔΗΜΟΣ ΚΩ: Το εκλογικόαποτέλεσμα των δημοτικώνεκλογών στον Δήμο της Κω είναι θρίαμβος του κ. Νικηταρά  που πήρε 9737 ψήφους το ’23 έναντι 7.660 το ’19! Είναι ήττα του Γ. Κυρίτση που πήρε5752 ψήφους το ’23 έναντι 6.363 το ’19! Είναι πολύ μικρή βελτίωση της κ. Μακρή που από 536 σε βρέθηκε 787 ψήφους παραμένοντας σε πολύ χαμηλά ποσοστά.

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Ν. ΑΙΓΑΙΟΥ: Το αντίστοιχο αποτέλεσμα για τον Περιφερειάρχη (Χατζημάρκος) που απο 10866 ψήφους από Κω το 2019 πήρε 11763 το 2023!Ο πολιτικός χώρος ΠΑΣΟΚ+ΣΥΡΙΖΑ πήρε 4251 ψ. το ‘19 και τώρα χωρισμένος σε 2 παρατάξειςτο μεν ΠΑΣΟΚπήρε 2093ψ.και ΣΥΡΙΖΑ 1716ψ. ήτοι  σύνολο 3819ψδηλαδη μειώθηκαν με το ΠΑΣΟΚ να πανηγυρίζει (ανόητα)!!!. Η παράταξη του ΚΚΕ από 888ψ ΤΟ ’19 ανέβηκε στους 1174ψ εκφράζοντας και αυτό την ικανοποίηση του.

Τα συμπέρασμα είναι ότι οι παρατάξεις που είχαν την τοπική εξουσία επικράτησαν αυξάνοντας την δύναμη τους! Οι αντιπολιτευόμενες υποχώρησανενω το ΚΚΕ απέτυχε να εκφράσει την τοπική δυσαρέσκεια. Τα  άκυρα λευκά και η αποχή σε τοπικό επίπεδο ηταν η ίδιαμεταξύ των 2 διαδοχικώνεκλογών

Αρα το μεγάλο συμπέρασμα είναι ότι ‘’δεν υπήρχε αντιπολίτευση’’ αυτά τα χρόνια στην τοπική μας Δημοκρατία! και αν υπήρχε αυτή δεν έλαβεμέρος στις εκλογές. Το αποτέλεσμαεπομένως είναι αιτιολογημένο και αναμενόμενο!

Ειδικά η παράταξη του κ. Κυρίτση που κατηγορούσεωμέ ‘’κοψιμιό’’ τον κ. Νικηταρά, ηταν απούσα την 4-ετία που πέρασε,πιστεύοντας ότι η ανικανότητα και η απραξίαΝικηταρά θα την επαναφέρει στην εξουσία ως αναγκαίο και ώριμο φρούτο! Η προσωπική απογοήτευση της ήττας του 2019 του κ. Κυρίτση ηταν δεδομένη.Αυτό αντί να τους οδηγήσει σε πολιτικές διεργασίες ανανέωσης και έντασης πολιτικήςδουλειάςτους οδήγησε στην αφασία της αποχής και της υποτίμησης της (πράγματι αδύναμης και μεγαλόστομης παρουσίας) της ομάδας Νικηταρά στα τοπικά ζητήματα. Δεν είναι το μεγάλο έργο 2019-23 που οδήγησε στον θρίαμβο του 66%  τον κ. Νικηταρά,  άλλα η απουσία καλά δομημένηςαξιωματικής αντιπολίτευσης στον Δήμο μας.

Με την τουρκοδιζωνική διαλύεται «ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε», η Κυπριακή Δημοκρατία

 

του Σάββα Ιακωβίδη

Η Κυπριακή Δημοκρατία αναθεματίστηκε, καθυβρίστηκε, υπονομεύθηκε, πολεμήθηκε, απαξιώθηκε. Άντεξε και επιβίωσε. Είναι ο μοναδικός πανίσχυρος διεθνής θώρακας του κυπριακού Ελληνισμού. Αυτόν τον θώρακα, τουρκοφοβικοί πολιτικάντηδες, με την ανέμελη συνεπικουρία της Αθήνας, βάλθηκαν, ψευδόμενοι, να τoν διαλύσουν. Κανείς δεν τους έδωσε αυτό το δικαίωμα. Γι’ αυτό, κατά τον ποιητή (Κ. Μόντη): «…Εμείς τζιαμαί, ελιές τζιαι τερατσιές/πάνω στον ρότσον τους».

Την Κυριακή, 1η Οκτωβρίου 2023, οι Κύπριοι τίμησαν την 63η επέτειο από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ναι, αυτήν που αναδύθηκε μέσα από τις θυσίες των ηρώων της ΕΟΚΑ αντί της Ένωσης με τη Μητέρα Ελλάδα. Αυτήν που δικοί μας και ξένοι, ειδικά οι Τούρκοι και οι Εγγλέζοι, πολεμούν για να την διαλύσουν. Την Κυπριακή Δημοκρατία, που ιδρύθηκε μετά τον πρόσκαιρο τερματισμό της αγγλικής αποικιοκρατίας και τυραννίας. Αυτήν που συγκρούστηκε άπειρες φορές με την Αθήνα αλλά «δεν κείται μακράν», μας διαβεβαίωσε ο Υπουργός Άμυνας, Ν. Δένδιας. Την Κυπριακή Δημοκρατία που χαρακτηρίστηκε ως η «πόρνη της Εγγύς Ανατολής»(αθηναϊκή «Ελευθερία», 4/4/1965), αλλά… άντεξε το πραξικόπημα της χούντας, επιβίωσε της τουρκικής εισβολής και εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Διερωτώνται, λοιπόν, οι Έλληνες της Κύπρου: Οι Κύπριοι πολιτικοί και Πρόεδροι είναι τυφλοί; Είναι κωφοί; Είναι, μήπως… εξωγήινοι; Τίποτε από αυτά δεν συμβαίνει. Γιατί, συνεπώς, βάλθηκαν σχεδόν όλοι να διαλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία διά της τουρκοδιζωνικής τερατουργίας; Προτάσσονται διάφορα αίολα επιχειρήματα: Λένε ότι, αυτήν συμφώνησε ο Μακάριος. Ψεύδος! Ο πρώην Πρόεδρος δεν συμφώνησε διζωνική ομοσπονδία. Αυτήν την δέχτηκε και την επικύρωσε ο Γ. Βασιλείου με το ψήφισμα 649 (1990) καθ’ υπόδειξιν των Εγγλέζων. Λένε ακόμα ότι αυτήν τη λύση υποστηρίζει η λεγόμενη διεθνής κοινότητα. Μα, αυτό της ζητούν οι εκάστοτε Πρόεδροι! Δεν ευτυχήσαμε να έχουμε έναν Κύπριο Μαντέλα.Στις 24 Απριλίου 2004, για πρώτη φορά, οι ΈλληνεςΚύπριοι αποφάσισαν δημοκρατικά και απέρριψαν βροντερά το τερατούργημα Ανάν. Η πολιτική ηγεσία, ασεβούσα, απαξίωσε και πρόσβαλε τη δημοκρατική βούληση του λαού.

Μετά το σοκ, ένας πόλεμος χωρίς τέλος

 Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Στις 6 Οκτωβρίου του 1973, το ακόμη νεαρό κράτος του Ισραήλ γνώρισε ένα τρομερό σοκ, τη στιγμή που οι πολίτες του τιμούσαν την πιο ιερή ημέρα του Ιουδαϊσμού, τη γιορτή του Γιομ Κιπούρ. Τα συνασπισμένα στρατεύματα της Αιγύπτου, της Συρίας και της Ιορδανίας εισέβαλαν από τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις στα εδάφη που ήλεγχε το Ισραήλ, διέρρηξαν τις αμυντικές του γραμμές, πέρασαν το Σινά και τα Υψώματα του Γκολάν και έφτασαν να απειλούν την ίδια την ύπαρξη του εβραϊκού κράτους. Η ταχύτατη αερογέφυρα που δημιούργησαν οι Αμερικανοί απέτρεψε τα χειρότερα και ο πόλεμος έληξε με συμβιβασμό. Ωστόσο το σοκ είχε μακροπρόθεσμες συνέπειες. Η Ισραηλινή πρωθυπουργός Γκόλντα Μέιρ, μια τεράστιου κύρους προσωπικότητα για την οποία ο Νταβίντ Μπεν- Γκουριόν είχε πει κάποτε ότι ήταν «ο μόνος άνδρας στην κυβέρνηση», αναγκάστηκε να παραιτηθεί, αφού χρεώθηκε την τεράστια αποτυχία στον τομέα της ασφάλειας. Πώς γίνεται να μην μάθουν τίποτα οι υπηρεσίες μας για έναν πόλεμο που σχεδιαζόταν μυστικά, επί μήνες, σε τρεις αραβικές πρωτεύουσες, αναρωτήθηκαν πολλοί. Επιπλέον, το Ισραήλ έχασε τη σιγουριά του ακατανίκητου που είχε αποκτήσει από τους δύο προηγούμενους πολέμους με τους Άραβες, το 1948 και το1967. Αποτέλεσμα ήταν η συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ, το 1978, που οδήγησε στην επιστροφή του Σινά και τη συνθήκη ειρήνης με την Αίγυπτο, για να ακολουθήσει ανάλογη συνθήκη με την Ιορδανία.

Προσπαθεί να πείσει ότι η Ενώση δεν συμφέρει

 

του Άντη Ροδίτη

ΤΟ ΕΓΡΑΨΑ μερικές φορές ότι ναι μεν όλες οι Κυβερνήσεις μας μετά τον Μακάριο (πλην εκείνης του ΑΚΕΛ και του Κυπριανού που γενικώς τά 'χε χαμένα) ασκούν δυτικότροπη κι ελληνοκεντρική εξωτερική πολιτική, στο εσωτερικό όμως κυριαρχεί πάντα και παντού -κι εννοώ παντού- το ακελομακαριακό πνεύμα. Ακόμα και μέσα στο Ίδρυμα Απελευθερωτικού Αγώνα ΕΟΚΑ 55-59.

 

Αυτό μπορείτε να το διαπιστώσετε ρίχνοντας μια ματιά στο πρόγραμμα διαλέξεων του Ιδρύματος που δημοσιεύει στον τοίχο του ο Πρόεδρος του Ιδρύματος Χάρης Αλεξάνδρου. Όλα τα θέματα είναι χιλιοειπωμένα και χιλιοσυζητημένα κι όχι μόνο χωρίς ούτε λέξη για το θέμα της Μεραρχίας και της συμπεριφοράς μας απέναντί της το 64-67 αλλά, αντίθετα, με κύρια ατραξιόν τη διάλεξη του κ. Γιώργου Κέντα, νέου Προέδρου του Συμβουλίου του ΡΙΚ, με θέμα «Ελληνοτουρκικές σχέσεις 1950-1964». Καταλαβαίνετε βέβαια ότι δεν πρόκειται ν' ακουστεί ούτε λέξη για τη Μεραρχία και τι υπέστη από το ακελομακαριακό καθεστώς τότε.

 

Ο Γιώργος Κέντας ήταν ένας που τους δυο που προλόγισαν στο Πανεπιστήμιο Κύπρου το βιβλίο του Κώστα Μελακοπίδη "Russia-Cyprus Relations", που το θέμα του ήταν η επωφελής και "αγαπητική" σχέση Κύπρου-Ρωσίας!! Όταν μετά τις ομιλίες ακολούθησε "συζήτηση" προσπάθησα να παρουσιάσω (πήγα προετοιμασμένος) τα πρωτοσέλιδα των κυπριακών εφημερίδων του Ιανουαρίου 1965 όπου η Ρωσία εισηγείτο για λύση του Κυπριακού την "ομοσπονδία", οπότε η "συζήτηση" διεκόπη άδοξα και το ξύλο μού έλειπε που τόλμησα να κοντράρω τη μεγάλη εκτίμηση του ακελομακαριακού κατεστημένου για τη Ρωσία! Έγραψα τότε ειδικό κομμάτι γι' αυτό στο F/B κι όποιος ενδιαφέρεται να το διαβάσει είναι εδώ:

ww.facebook.com/andreas.roditis.3939/posts/pfbid02E6ZxZECeyhPhg2JoUJEivkN5c6C6AwNiQRkAWQVRzm5q2Ehen5H3PRNAQUft3w5vl

 

Τώρα, η πλάκα (δηλαδή ποια "πλάκα"; η τραγωδία εννοώ) είναι που ο φίλος μου ο Χάρης Αλεξάνδρου είναι ο άνθρωπος που ανακάλυψε και δημοσίευσε το έγγραφο ΚΜΤΠ/ΑΤΠ 68264 της 28ης Αυγούστου 1964 (στα Αρχεία Τάσσου Παπαδόπουλου) όπου ο τότε υπουργός Οικονομικών Ρένος Σολομίδης προσπαθεί, με οδηγίες του Μακαρίου (7 μέρες μετά την άρνηση της Ένωσης από τον Μακάριο), να πείσει τους άλλους υπουργούς ότι η Ένωση... δεν μας συμφέρει οικονομικά!! Τόση παλιανθρωπιά!

Για την απογραφή στην γειτονική Αλβανία

 

Αξίζει άραγε η σιωπή του Ελληνικού κράτους, η πλήρης υποταγή του στα αμερικανοΝΑΤΟϊκά και -με μια δόση Γερμανίας- κελεύσματα, έτσι ώστε να χαθεί ο Ελληνισμός στην Αλβανία, οι Βορειοηπειρώτες;

written by ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ 6 Οκτωβρίου 2023

 

 

Πραγματοποιείτε, μέχρι τις 17 Οκτωβρίου, Απογραφή πληθυσμού στην γειτονική Αλβανία. Προφανώς μας αφορά διότι καταγράφεται και η Εθνική Ελληνική Μειονότητα εκεί, αφού στο ερωτηματολόγιο υπάρχουν ερωτήσεις για την γλώσσα, το θρήσκευμα και την καταγωγή του κάθε απογραφέντος. Να σημειώσουμε ότι το ενδιαφέρον του Ελληνικού κράτους είναι μηδαμινό. Αυτό, μαζί με την μη έγκαιρη πληροφόρηση των εδώ Βορειοηπειρωτικών Αδελφοτήτων και την αντίστοιχη μικρή κινητοποίηση για την μετάβαση στα χωριά τους για απογραφή, θα δείξει την Εθνική Ελληνική Μειονότητα περαιτέρω συρρικνωμένη.

Επισημαίνω τα κάτωθι (όπως προκύπτουν κι από τις επισημάνσεις της Ομάδας “Για την Εθνική Ελληνική Μειονότητα- Οι απ΄εκεί”):

α.την σκοπιμότητα και τις μεθοδεύσεις του αλβανικού κράτους να απομειώσει συντριπτικά την Ελληνική αυτόχθονα Κοινότητα και ειδικά στους μικτούς Δήμους ή σε πόλεις που κατοικούν Έλληνες

β.την αδιαφορία του Ελληνικού κράτους για το ΚΟΜΒΙΚΟ ζήτημα της απογραφής σε αντίθεση με το σκοπιανό και το βουλγαρικό κράτος που ερίζουν πομπωδώς για μια ολιγοπληθή σλαβόφωνη κοινότητα ή και το ρουμανικό που συστηματικά επιδιώκει τον εκρουμανισμό των Βλάχων.

Το υδρογόνο, ο απελευθερωτής και οι υπονομευτές της προόδου

 

 

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

Classlessdemocracy@gmail.com,

http://www.classlessdemocracy.blogspot.com,

 

«Η κόλαση είναι άδεια, οι δαίμονες είναι όλοι εδώ»

Ουίλιαμ Σαίξπηρ

 

Ωδή στον Προμηθέα τον Δεσμώτη

 

Σήμερα θα μιλήσουμε για την ενέργεια και ειδικότερα για την υδρογονοενέργεια. Ας ξεκινήσουμε όμως από την απλούστερη μορφή ενέργειας, η οποία όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι η Φωτιά. Η ενέργεια που μας θερμαίνει, που κάνει εύπεπτη και νόστιμη την τροφή μας, που διώχνει τα σκοτάδια και μας επιτρέπει να γνωρίζουμε τον κόσμο που μας περιβάλλει, που μας προστάτευε στα πρώτα βήματά μας, ως ανθρώπινο είδος, από τα άγρια σαρκοβόρα θηρία, που γεννάει πολιτισμούς, αλλά μπορεί και να μας καταστρέψει καίγοντάς μας, αν δεν σεβαστούμε τους νόμους της. Ο τραγικός ποιητής Αισχύλος μάς την περιγράφει δια στόματος Προμηθέα του Δεσμώτη με απλά λόγια: «Έκλεψα απ’ τους θεούς της φλόγας το σπέρμα κρυμμένο σε κούφιο ξύλο, που στάθηκε δάσκαλος όλων των τεχνών και μέγας τρόπος οι θνητοί να ωφεληθούνε».

Σημείωση πρώτη: Είναι προφανές πως ο Αισχύλος επισημαίνει την άρνηση των ‘θεών’, με ότι αυτοί μπορεί να σημαίνουν, να αποκτήσουν φωτιά οι άνθρωποι.

Σημείωση δεύτερη: Προφανές είναι επίσης πως, ο Προμηθέας που συμμάχησε με το ανθρώπινο γένος κατά του Δία και έκλεψε τη φωτιά, γνωρίζοντας πως θα τιμωρηθεί και μάλιστα πολύ αυστηρά, εννοούσε, ότι από την Φωτιά πρέπει να ωφεληθούνε όλοι οι θνητοί και όχι μόνο κάποιοι, ελάχιστοι.

Σημείωση Τρίτη: Σήμερα στον 21^ο αιώνα οι συντριπτικά περισσότεροι θνητοί δεν έχουν θέρμανση, φως, φαγητό, πολιτισμό, αλλά ούτε και προστασία από τα γκλάμουρα σαλονάτα σαρκοβόρα θηρία, παρά την κοινωνικά απελευθερωτική δύναμη του υδρογόνου.

 

Η έννοια και η σχέση τής ενέργειας με την ανθρώπινη ιστορία

Η ενέργεια, που δεν είναι παρά η άλλη διάσταση της ύλης, αποτελεί την υποστασιακή και την κινητήρια δύναμη του κόσμου, του μικρού και του μέγα, της ζωής, της οικονομίας, της κοινωνίας και της ανθρωπότητας, που σημαίνει πως χωρίς αυτήν δεν κινείται τίποτα, κι’ αυτό επειδή τίποτα δεν υπάρχει χωρίς αυτήν. Ο Λεύκιππος, ο δάσκαλος του Δημόκριτου, που πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ανακάλυψαν το Ήλεκτρον, κατάληξαν στο συμπέρασμα, σύμφωνα με το οποίο ‘πάντα υπάρχει μια υλική αρχή όλων των πραγμάτων’. Η ενέργεια, γράφει ο Χάιζενμπεργκ, είναι το κινούν αίτιον γιατί μπορεί να μετατραπεί σε ύλη, θερμότητα και φως και να θεωρηθεί σαν πρωταρχική αιτία κάθε μεταβολής που συντελείται στον κόσμο Η ενέργεια και η ύλη, η υλοενέργεια, ως ενότητα είναι αυθύπαρκτες και αιώνιες και δεν χρειάστηκαν ποτέ δημιουργούς, σε αντίθεση με τους υποτιθέμενους δημιουργούς που κάποιοι σκοταδιστές, κατ’ εικόνα και ομοίωσή τους, δημιούργησαν.

Η Α.Γ.Σ.Σ.Ε. ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΩΜΑΝΙΑ

 

Αθήνα,3/10/2023

 

Ο Γιώργος Ρωμανιάςυπήρξε βαθύς γνώστης του Κοινωνικο-Ασφαλιστικού Συστήματος της χώρας μας, άοκνος εργάτης που τεκμηρίωσε πολλές συλλογικές διεκδικήσεις, αλλά και πάντοτε υποστηρικτής των συνταξιούχων.

Σε μια ταραχώδη τα τελευταία χρόνια περίοδο για τον κοινωνικό μισθό και τις τεράστιες περικοπές του εισοδήματος των  συνταξιούχων, ο Γιώργος Ρωμανιάς ήταν ο πολύτιμος συνεργάτης και υπερασπιστής  τουλαϊκούαιτήματος, στο οποίο έδινε τεκμηριωμένη επιστημονική υπόσταση στις συλλογικές συνταξιοδοτικές διεκδικήσεις.

Θα μας λείψει ο φλογερός λόγος σου, η αστείρευτη μαχητικότητά σου, το  απαράμιλλο σθένος σου.

Καλό σου ταξίδι συνάδερφε Γιώργο! Θα λείψεις από του κοινωνικούς αγώνες, αλλά και δεν θα ξεχάσουμετο διαχρονικό και δίκαιο αίτημά σουγια μιασυνεκτική-συμπεριληπτική Κοινωνία!

Η Α.Γ.Σ.Σ.Ε. εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του

 Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σκεπάσει τον εξαίρετα επιστήμονα, τον πολύτιμο συνήγορο του Ασφαλισμένου, τον άνθρωπο Γιώργο Ρωμανιά!

 

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥΤΗΣ Α.Γ.Σ.Σ.Ε.

 

Η μετάβαση σε ένα πολυπολικό κόσμο. Ο ρόλος της ΕΕ και η θέση της Ελλάδας

 

30 Σεπτεμβρίου, 2023

«Euro-Memo 29th Annual Conference on Alternative Economic Policy in Europe»

«War, the climate catastrophe and the crisis of social reproduction: How should the EU cope with the polycrisis?»

(University of Naples ‘Parthenope’ 27 – 28 September 2023)

Εισήγηση με θέμα:

           «Η μετάβαση σε ένα πολυπολικό κόσμο. Ο ρόλος της ΕΕ και η θέση της Ελλάδας»

Γιάννης Τόλιος, Δρ Οικονομικών, ερευνητής-συγγραφέας, Συντονιστής Μαρξιστικού Κέντρου Έρευνας «ΜΑΧΩΜΕ», στην Αθήνα

https://euromemo-eu.hel10.wp-cloud.dev/wp-content/uploads/2023/09/EuroMemo-Summit-2023,

Εισαγωγή

Τα φαινόμενα «απο-παγκοσμιοποίησης» και οι τάσεις «απο-δολαριοποίησης» έχουν ενταθεί την τελευταία δεκαετία. Η αυξανόμενη χρήση των οικονομικών κυρώσεων ως όπλου γεωπολιτικού και οικονομικού ανταγωνισμού εκ μέρους των ΗΠΑ, της ΕΕ και των στενών τους συμμάχων (G-7), σε βάρος κυρίως των χωρών BRICS και ιδιαίτερα της Ρωσίας με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία, τροφοδοτούν γεωπολιτικές εντάσεις και δημιουργούν κινδύνους γενικότερης ανάφλεξης σε πλανητικό επίπεδο. Οι χώρες και οι λαοί της ΕΕ και ιδιαίτερα της Ευρωζώνης μαζί της Ελλάδας, βιώνουν τις αρνητικές συνέπειες των εντεινόμενων γεωπολιτικών ανταγωνισμών και της αυξανόμενης υποταγής των ευρωπαϊκών ελίτ στις στρατηγικές επιλογές της κυρίαρχης ελίτ των ΗΠΑ, που επιδιώκουν διατήρηση της παγκόσμιας ηγεμονίας τους. Η ανάγκη μετάβασης σε ένα «πολυ-πολυπολικό κόσμο», με την εφαρμογή πολιτικής ισότιμης οικονομικής συνεργασίας μεταξύ χωρών, ειρηνικής επίλυσης των διαφορών με βάση το διεθνές δίκαιο και σεβασμό της αρχής της αμοιβαίας ασφάλειας, θα μπορούσαν να ανοίξουν ελπιδοφόρες προοπτικές για όλες τις χώρες και λαούς, ιδιαίτερα της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Ι) Τάσεις «απο-παγκοσμιοποίησης» και «απο-δολαριοποίησης» των οικονομιών

Η κυρίαρχη θέση του δολαρίου στον κόσμο σε όλη την μεταπολεμική περίοδο, ήταν προϊόν τόσο της «de jure» θεσμοθέτησης του ως βασικού αποθεματικού νομίσματος στη διεθνή διάσκεψη του Bretton Woods (1944),[1] όσο και της «de facto» δεσπόζουσας θέσης των ΗΠΑ στη διεθνή οικονομία και αντίστοιχα του δολαρίου στις διεθνείς χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Μετά την κατάρρευση του συστήματος Bretton Woods (1971) και το πέρασμα στο σύστημα των «κυμαινόμενων ισοτιμιών», η ηγεμονική θέση του δολαρίου διατηρήθηκε, τόσο μέσω των «πετροδολαρίων» (πώληση πετρελαίου από ΟΠΕΚ σε δολάρια) όσο και της πολιτικής του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, καθώς και την προώθηση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου διαχείρισης και «νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης» του συστήματος, η οποία από μαρξιστική άποψη, αποτελεί κυρίαρχη ιμπεριαλιστική έκφραση του σύγχρονου μονοπωλιακού κεφαλαίου. Παράλληλα οι αλλαγές στη Σοβιετική Ένωση και στις άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (αρχές δεκαετίας ’90), οδήγησαν σε κατάρρευση του «διπολισμού» και της ενίσχυσης της «μονοπολικής» και ηγεμονικής θέσης των ΗΠΑ και αντίστοιχα του δολαρίου στη διεθνή οικονομία.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΥ ΠΡΩΤΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ!

 

του Λεωνίδα Κουμάκη

Τα τελευταία χρόνια σε τακτική αρθρογραφία αναφέρθηκα στην Τουρκία σαν κράτος-μαφία, στον Ερντογάν σαν τον αρχηγό της "Φαμίλιας Ερντογάν" με την έννοια εγκληματικής οργάνωσης τύπου Δον Κορλεόνε, στον διαβόητο Σουλεϊμάν Σοιλού σαν "Υπουργό παρανομίας, διαπλοκής και εμπορίου ναρκωτικών", αναδεικνύοντας τις στενές σχέσεις κορυφαίων Τούρκων πολιτικών με το οργανωμένο έγκλημα, τον υπόκοσμο και την μαφία. Φέτος, το 2023, η έκθεση της Διεθνούς Πρωτοβουλίας Οργανωμένου Εγκλήματος, με έδρα την Γενεύη, επιβεβαιώνει με το κύρος ενός μεγάλου και ανεξάρτητου οργανισμού τα πάντα: Αναφέρει ότι η Τουρκία κατέχει πλέον την πρώτη θέση στην Ευρώπη για το οργανωμένο έγκλημα, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο βρίσκεται στην 14η θέση μεταξύ 193 κράτων - μελών του ΟΗΕ. Στην κατηγορία του εγκληματικού περιβάλλοντος στην οποία αναφέρονται οι δραστηριότητες της εμπορίας ανθρώπων, του λαθρεμπορίου όπλων, της ηρωίνης, της κοκαΐνης και της διακίνησης συνθετικών ναρκωτικών, του οικονομικού εγκλήματος και της παράνομης διακίνησης μη ανανεώσιμων πόρων, η σημερινή Τουρκία διατηρεί πληθωρική δραστηριότητα.

Τουρκικά "ρεκόρ"

 του Λεωνίδα Κουμάκη

Νέο ρεκόρ υποτίμησης της τουρκικής λίρας: Σήμερα, 28 Σεπτεμβρίου 2023 σημειώθηκε νέο ρεκόρ στην ισοτιμία της τουρκικής λίρας με το δολάριο. Το προηγούμενο ρεκόρ είχε σημειωθεί την Τρίτη 22 Αυγούστου 2023 με την ισοτιμία να ανέρχεται σε 27,24 λίρες Τουρκίας έναντι του δολαρίου ΗΠΑ. Η παταγώδης αποτυχία των Erdoganomics δεν ξεπεράστηκε ούτε με τις αυξήσεις των τουρκικών επιτοκίων (από 9% σε 30% μέχρι σήμερα), ούτε με τον διπλασιασμό των διαφόρων φόρων σε πάρα πολλά είδη, ούτε με τα πετροδολάρια των διαφόρων "φίλων" του Περσικού κόλπου (με το αζημίωτο φυσικά). Έτσι σήμερα το δολάριο καταγράφει νέο ρεκόρ έναντι της Τουρκικής λίρας (27,42) κάτι που αναμένεται να συνεχιστεί και στο μέλλον. Για την αποφυγή της πολύ επώδυνης "επίσκεψης" στο ΔΝΤ, στην σημερινή (μηνιαία) συνεδρίαση του Συμβουλίου Οικονομικού Συντονισμού (Ekonomi Koordinasyon Kurulu) αποφασίστηκε όπως τα (όποια) αποθέματα χρυσού απομένουν ακόμα σε κρατικά ιδρύματα (Κεντρική Τράπεζα, διάφοροι κρατικοί οργανισμοί), θα πρέπει να "οδηγηθούν στην πραγματική οικονομία" ή σε ελεύθερη μετάφραση να εξαερωθούν και αυτά όπως και τόσα άλλα κατά το παρελθόν.