ΟΧΙ

ΟΧΙ
ΟΧΙ και από τους Γερμανούς ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Oiι δασολόγοι αποκαλύπτουν την κενή περιεχομένου ρητορική της κυβέρνησης..


 ...... Η Κυβέρνηση για άλλη μια φορά αδυνατεί να δώσει συνταγματικά βιώσιμες λύσεις στο πρόβλημα των καταπατήσεων δημόσιας δασικής γης και ακροβατεί με νεολογισμούς κενούς περιεχομένου.....
 

  ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΕΔΔΥ)

 Με αφορμή την τοποθέτηση του Αναπληρωτή Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας από το Βήμα της Βουλής, στη συζήτηση για τα άρθρα του πολυνομοσχεδίου που αφορούσαν τους δασικούς χάρτες, στην οποία έκανε ευθεία αναφορά για διαφθορά στις Δασικές Υπηρεσίες, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσής μας έχει να παρατηρήσει τα εξής :
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο αρμόδιος Αναπληρωτής Υπουργός κάνει τραγικά άστοχες δηλώσεις για τον Δασικό Τομέα, στον οποίο ο ίδιος προΐσταται πολιτικά και συνεπώς θα έπρεπε να γνωρίζει ότι έχει, ο ίδιος, την ευθύνη της λειτουργίας του, καλής ή κακής.

Δυστυχώς ο ίδιος επέλεξε τον δρόμο της δημόσιας λασπολογίας και της κατασυκοφάντησης δημόσιων Υπηρεσιών και εργαζομένων, που λόγω της θέσεώς τους δεν έχουν καμιά δυνατότητα να απαντήσουν.

Υπενθυμίζουμε στον Αναπληρωτή Υπουργό ότι και άλλοι προκάτοχοί του στο παρελθόν, ακολούθησαν τον ίδιο «λάθος δρόμο», όταν ήθελαν να καλύψουν τη δική τους πολιτική αδυναμία ή να κρύψουν τη δική τους υφέρπουσα σκοπιμότητα και σπουδή να προωθήσουν αντισυνταγματικές ρυθμίσεις σε βάρος των δασών και της δημόσιας περιουσίας.


Η ΠΕΔΔΥ κατήγγειλε πολιτικά αυτές τις συμπεριφορές και σήμερα καταγγέλλει και την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ, που έχει την αρμοδιότητα άσκησης της δασικής πολιτικής, για άγνοια, πλήρη απραξία και πολιτική ανευθυνότητα και της προσάπτει την αρνητικότερη ιδεοληπτική προδιάθεση κατά των Δασικών Υπηρεσιών που έχουμε γνωρίσει.

Καλούμε τον Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος να ανασκευάσει τις δηλώσεις του σε βάρος των Δασικών Υπηρεσιών και κατά των Δασικών Υπαλλήλων από το ίδιο βήμα, αν σέβεται τον Τομέα και την προσφορά του.
Αν έχει δε να καταλογίσει το παραμικρό κατά οποιουδήποτε δημοσίου λειτουργού, αυτό οφείλει εκ της θέσεώς του, τεκμηριωμένα και σοβαρά να το πράξει απευθυνόμενος στις αρμόδιες αρχές.

Σε ότι αφορά στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου που αφορούν στην σύνταξη και κύρωση των Δασικών Χαρτών, η ΠΕΔΔΥ απευθύνει συγκεκριμένα ερωτήματα–προβληματισμούς :
  1. Πως εξασφαλίζεται η επίσπευση των διαδικασιών κατάρτισης – ελέγχου – θεώρησης – ανάρτησης – εξέτασης των αντιρρήσεων – κύρωσης των δασικών χαρτών, όταν από καμιά διάταξη του παρόντος νομοσχεδίου δεν προκύπτει ότι έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες ενέργειες για την εξασφάλιση της απαιτούμενης χρηματοδότησης, αλλά αντίθετα τίθενται αόριστες προϋποθέσεις (άρθρο 153, στις παρ. 3 και 4 του υπό τροποποίηση του άρθρου 13 ν. 3889/2010) ; Εκτός και αν πρέπει να βασιστούμε στις αόριστες αναφορές και προβλέψεις για χρηματοδότηση του έργου από το Πράσινο Ταμείο, χωρίς να έχει αναληφθεί καμιά θεσμική πρωτοβουλία προς την κατεύθυνση αυτή. Μάλιστα όλα αυτά γίνονται όταν υφίσταται μνημονιακή υποχρέωση για ολοκλήρωση του έργου έως το 2020.
  2. Πως είναι δυνατόν να υποστηρίζει η Κυβέρνηση ότι προωθεί την ολοκλήρωση των δασικών χαρτών, όταν ήδη έχει προβλέψει με υπουργική απόφαση της ηγεσίας του ΥΠΕΝ, στις 5-4-2016 (ΦΕΚ 923 Β΄), ότι η προάσπιση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων του ελληνικού δημοσίου στα δάση στις περιοχές που δεν υφίσταται θεωρημένος ή κυρωμένος δασικός χάρτης θα γίνεται με βάση τη μελέτη της οριοθέτησης (γνωστή παλιά υπόθεση – αμφισβητούμενης ακρίβειας) ;
  3. Πως διασφαλίζεται η συμμετοχή της Δασικής Υπηρεσίας, όταν με το υπό τροποποίηση άρθρο 13 ν. 3889/2010 ενώ προβλέπεται (κατά την άποψη μας ψευδεπίγραφα) η εμπλοκή των Δασικών Υπηρεσιών σε όλα τα στάδια του Δασικού Χάρτη, στις αμέσως επόμενες παραγράφους αυτό αναιρείται ;
  4. Σε ποιες ενέργειες έχει προβεί ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός για την κατάλληλη στελέχωση των Δασικών Υπηρεσιών, εάν πραγματικά είχε την ειλικρινή πρόθεση για την αποτελεσματική εμπλοκή τους, σε όλες τις φάσεις του έργου; Πολύ δε περισσότερο όταν υπάρχει και καταληκτική ημερομηνία περάτωσής του ;
  5. Πώς εξηγείται το να καλούνται μάλιστα οι εν λόγω υπηρεσίες μέσα σε διάστημα 2 μηνών από την έναρξη ισχύος του νόμου και ενώ δεν θα έχουν εκδοθεί οι προβλεπόμενες και αναγκαίες διοικητικές πράξεις του υπό τροποποίηση άρθρου 21 του εν λόγω νόμου, να υποβάλλουν πρόταση και χρονοδιάγραμμα υλοποίησης; Είναι εφικτό αυτό; Μήπως η πραγματική πρόθεση του Υπουργείου είναι να δηλωθεί αδυναμία υλοποίησης του σχεδιασμού από τις Δασικές Υπηρεσίες ;
  6. Πόσο βοηθά ο κατακερματισμός του έργου σε επίπεδο τοπικής ή δημοτικής κοινότητας, το συντονισμό, την επίβλεψη και την τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων από τις Υπηρεσίες υλοποίησης, όταν υπάρχει δέσμευση για την περάτωση του έργου το έτος 2020 ;
  7. Που άραγε αποσκοπεί η εφεύρεση του όρου «οικιστικές πυκνώσεις», που χαρακτηρίζεται από μεγαλειώδη και νεφελώδη ασάφεια; Για μας η χρήση του όρου αυτού, το τεχνικό και νομικό περιεχόμενο του οποίου μάλιστα θα καθοριστεί αργότερα με υπουργική απόφαση, έχει προφανή σκοπό και αποδέκτες εφαρμογής.
  8. Εισάγονται αμφιβόλου συνταγματικής νομιμότητας ρυθμίσεις (άρθρα 23 και 24) για τους χωρίς νόμιμη έγκριση οικισμούς. Δημιουργείται 5μελής επιτροπή νομιμοποίησης με εξασφαλισμένη, λόγω σύνθεσης και αριθμού μελών, την αποτυχία. Με άλλα λόγια επιχειρείται να αντιμετωπιστεί ο δασικός χάρτης ως «η διαδικασία που θα επιλύσει τα οικιστικά και πολεοδομικά προβλήματα» και όχι ως το εργαλείο που θα τα αναδείξει, ώστε μετά, η υπεύθυνη πολιτεία με αίσθημα πολιτικής ευθύνης και ασφάλειας δικαίου να τα αντιμετωπίσει προτάσσοντας το δημόσιο συμφέρον.

Η Κυβέρνηση για άλλη μια φορά αδυνατεί να δώσει συνταγματικά βιώσιμες λύσεις στο πρόβλημα των καταπατήσεων δημόσιας δασικής γης και ακροβατεί με νεολογισμούς κενούς περιεχομένου.

Για άλλη μια φορά «πετά την μπάλα στην εξέδρα»… και το αδιέξοδο στους πολίτες, συντηρώντας το πελατειακό κράτος και την ομηρία των πολιτών.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο όχι μόνο δεν αποτελεί εφαλτήριο ανάπτυξης, όπως δηλώνεται αυτάρεσκα από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος αλλά αντίθετα θα αποτελεί μελανό σημείο αναφοράς και εκκίνησης νέων καταπατήσεων και αυθαιρεσιών μιας και θα καταλήξει να «πυκνώσουν οικιστικά» τα δάση και οι δασικές εκτάσεις της χώρας μας (δηλαδή η δημόσια περιουσία) και να δοθεί το δικαίωμα να κατηγορούνται από τους γνωστούς κύκλους, οι «κακές δασικές υπηρεσίες» και οι «διεφθαρμένοι Δασάρχες» που δεν αφήνουν ήσυχους τους παρανομούντες πολίτες.


Όταν ένα νομοσχέδιο στην πραγματικότητα δεν είναι απαραίτητο, μιας και το πλαίσιο των Δασικών Χαρτών υπήρχε και το ζητούμενο ήταν η μεγαλύτερη συμμετοχή και ο ελεγκτικός ρόλος των Δασικών Υπηρεσιών, που ασφαλώς είναι απαραίτητες προυποθέσεις, οι οποίες, θα μπορούσαν να εκπληρωθούν με μια απλή διατύπωση–τροπολογία στις ισχύουσες διατάξεις (εφόσον αυτό ήταν πολιτικά και διοικητικά το ζητούμενο).

Όταν το νομοσχέδιο εντάσσεται στα προαπαιτούμενα της αξιολόγησης, σαν μνημονιακή υποχρέωση, με αποτέλεσμα να μην προηγηθεί της ψήφισής του, κανένας ουσιαστικός διάλογος στις επιτροπές της Βουλής.

Όταν η μόνη προϋπόθεση, που υπήρχε για την ανάθεση του υπολοίπου των δασικών χαρτών και των υποχρεωτικών αναρτήσεων τους προκειμένου να γινουν οριστικοί, είναι η εξασφάλιση πιστώσεων για το έργο και για το θέμα αυτό δεν έχει γίνει καμιά ενέργεια από το αρμόδιο Υπουργείο.

Τότε δικαιούμαστε να ισχυριζόμαστε συνδικαλιστικά ότι στόχος της πολιτικής της Κυβέρνησης δεν ήταν η ολοκλήρωση του έργου των δασικών χαρτών και η προστασία της δημόσιας περιουσίας, αλλά η πολιτική διαχείριση των καταπατητών και των αυθαιρετούχων, με όχημα το νομοσχέδιο για τους χάρτες και τις προδήλως αντισυνταγματικές νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων και καταπατήσεων με τις διατάξεις που εισάγονται με αυτό.

Η Ένωση μας, απευθυνόμενη προς κάθε κατεύθυνση, στηρίζει τις Δασικές Υπηρεσίες και τους Συναδέλφους. Οι Δασικές Υπηρεσίες όποτε κλήθηκαν από την πολιτεία να αναλάβουν ένα έργο ανταποκρίθηκαν. Οι Δασικές Υπηρεσίες έχουν σημαντική συνεισφορά στο έργο των δασικών χαρτών που υλοποιήθηκε μέχρι σήμερα, κάνοντας τις απαραίτητες διορθώσεις στα παραδοτέα των μελετών, προασπίζοντας τα συμφέροντα του Δημοσίου αλλά και παράλληλα το επιστημονικό κύρος των μελετητών του ιδιωτικού τομέα. Αυτό δεν πρέπει να το αγνοούν ούτε οι συνάδελφοι μελετητές, που πολύ εύκολα στις συνεντεύξεις τους (προκειμένου να στηρίξουν τα συμφέροντα τους) δε διστάζουν να καταφερθούν κατά των Υπηρεσιών.

Αυτό δεν θα πρέπει επίσης να το ξεχνά η πολιτική ηγεσία των αρμοδίων Υπουργείων, η οποία θα πρέπει να στηρίζει το έργο των Δημοσίων Δασικών Υπηρεσιών, παρέχοντας τους τα μέσα, τους πόρους και το απαραίτητο προσωπικό.

Καλούμε την Κυβέρνηση να σεβαστεί και η ίδια επιτέλους τον κόπο και την προσπάθεια αφανών εργαζομένων της δασικής πράξης και να αναλάβει ακόμα και σήμερα πρωτοβουλίες στα πλαίσια της Συνταγματικής υποχρέωσής της, για την οργάνωση και τη λειτουργία του Τομέα.

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΠΟΚΑΡΗΣ

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΚΟΥΝΤΟΥΦΑΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου