ΟΧΙ

ΟΧΙ
ΟΧΙ και από τους Γερμανούς ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

Κήπων εγκώμιο




Του Γιάννη Σχίζα
Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 12.3.16

Ο διάσημος Αμερικανός συγγραφέας Χένρυ Μίλλερ ,  «θαμώνας» της χώρας μας στα 1939, αξιοποιούσε την ευκαιρία της  επινόησης του aircondition  για να χαρακτηρίσει την πατρίδα του ως « κλιματιζόμενο εφιάλτη» …  Ο ίδιος συγγραφέας, προερχόμενος από μια χώρα με απέραντη φύση και γιγαντιαία πάρκα , αναφερόταν στον «δικό μας» Εθνικό Κήπο με τα καλύτερα λόγια : «….. Είναι η πεμπτουσία ενός πάρκου, η αίσθηση που δημιουργείται όταν μερικές φορές κάποιος κοιτάζοντας έναν πίνακα ζωγραφικής ονειρεύεται να βρεθεί σε ένα μέρος φανταστικό, τόσο όμορφο που δεν υπάρχει πουθενά» ( εφημερίδα Free Sunday ,τεύχος 155)

Από το ρεπορτάζ της ίδιας εφημερίδας μαθαίνουμε ότι ο Εθνικός Κήπος προβλεπόταν  το 1836  να κατέχει έκταση 500 στρεμμάτων. Όμως κι αυτός υπέκυψε στη νεοελληνική  μιζέρια , που εγκλημάτησε   εναντίον του πολεοδομικού μέλλοντος της  Αθήνας  ακυρώνοντας  το σχέδιο  των Κλεάνθη- Σάουμπερτ , με την  «παριζιάνικη»  ευρύτητα ελεύθερων χώρων και κυκλοφοριακών αγωγών :
Έτσι  περιορίστηκε στην έκταση των 155 στρεμμάτων, κι ακόμη χειρότερα,  περιορίστηκε  από ποιοτική άποψη , καθώς μια  μελέτη διαχείρισής του  από τον Δήμο το  2015, έδειξε ότι ο βοτανικός πλούτος του  μειώθηκε   40% περίπου σε σχέση με το 1981….

Ο Εθνικός κήπος είναι στην καρδιά της πρωτεύουσας. Οι πρωτεύουσες και όχι μόνο ,  πρέπει να είναι πλουραλιστικές, να εμπεριέχουν τις μεγαλύτερες δυνατόν χρήσεις στη μικρότερη δυνατή απόσταση. Όμως αυτό δεν σημαίνει  χωροταξικό τουρλουμπούκι ή  τοποθέτηση χρήσεων στο μίξερ  με στόχο  την παραγωγή  αστικών πολτών.  Γράφω αυτά   έχοντας κατά νου τους προσανατολισμούς της Δημοτικής Αρχής για την  ανάμιξη του συγκεκριμένου ιστορικού  χώρου με τη λειτουργία υπαίθριας γκαλερύ :  Αν στην τυπική λογική ένα και ένα κάνει δυο, στη διαλεκτική της ζωής  ένα και ένα μπορεί να σημαίνει μηδέν ή και κάτι χειρότερο .  

Η Άνοιξη μας φέρνει στην ύπαιθρο πιο συχνά, η «Καθαρή Δευτέρα» μας ανοίγει αισθητικούς ορίζοντες και  υποδαυλίζει  μνήμες από ένα  περιαστικό τοπίο μεγαλύτερης «ανοικτότητας» :  Κι ακόμη μας  φέρνει   μια ιδέα δηλωτική  άλλης ποιότητας ζωής, όπως  είναι η εγγύτητα φύσης και πόλης ….

Η Αθήνα διαθέτει τον καλύτερο  και εγγύτερο όλων των ευρωπαϊκών πρωτευουσών χώρο  αναψυχής, όπου λόγω μεγέθους οι πολιτιστικές χρήσεις συνυπάρχουν αρμονικά με τη φύση :  Κι αυτός είναι ο χώρος των παλιών βασιλικών ανακτόρων του  Τατοϊου. Από ένα άρθρο του Κώστα Πλιάκου στο CNN Ελλάς μαθαίνουμε ότι υπάρχουν 8 μελέτες για την ανάπλαση του χώρου, που αναμένουν εναγωνίως  χρηματοδότηση.

Στο μεταξύ τι γίνεται; Στο μεταξύ οι πολίτες  «χρηματοδοτούν»  ενεργειοβόρες και χρονοβόρες  εξόδους   σε μιαν απώτερη φύση,  από το όλο και πιο ισχνό βαλάντιό τους….

 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου