ΟΧΙ

ΟΧΙ
ΟΧΙ και από τους Γερμανούς ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Περί Μητσοτάκη και περί μνησικακίας





Μιλώντας στο κυπριακό τηλεοπτικό δίκτυο ΡΙΚ και αναφερόμενος στην πτώση της κυβέρνησής του το 1993 λόγω της πολιτικής Σαμαρά , ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δήλωσε : «Δεν συγχώρησα ποτέ τον Αντώνη Σαμαρά για το έγκλημα που έκανε να ανακόψει την πορεία της Ελλάδας, διότι η Ελλάς θα ήταν αλλιώτικη αν είχαμε τερματίσει την θητεία μας».

Καταρχήν  θα πω, σιγά μην ήταν αλλιώτικη η Ελλάδα , αν είχε κυβερνήσει ενάμισι χρόνο  ακόμη η κυβέρνηση Μητσοτάκη….Όμως το θέμα μου δεν είναι εκεί, αλλά εδώ,  δηλαδή στη μνησικακία ως διάσταση της πολιτικής :  Στη μνησικακία που είναι το αντίθετο της ευγνωμοσύνης , που όπως και αν χαρακτηρισθεί εκφράζει μια σταθερότητα και ένα χαρακτήρα. Γιατί στην πολιτική – δηλαδή την κατεστημένη πολιτική, δηλαδή την πολιτική της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτικών – αυτό που κυριαρχεί είναι το παρόν. Δηλαδή  η γρήγορη παραγραφή κακοποιήσεων και ευεργετημάτων, δηλαδή  η καθυπόταξη του παρελθόντος στις ανάγκες της τρέχουσας πολιτικής συγκυρίας.
Με  το ίδιο σκεπτικό- το πανδαμάτορ παρόν -  γίνεται αποδεκτή η  επιλεκτική ευγνωμοσύνη και η επιλεκτική μνησικακία, η μνήμη όσων  συμφέρουν και η παραγραφή όσων  ενοχλούν.
Ομολογώ ότι δε βρίσκω άτοπη την ουσία του πνεύματος του κ. Επίτιμου :  Παρά το ότι είμαι υποστηρικτής ενός συνδυασμού  περίσσειας ευγνωμοσύνης και ελλειμματικής  μνησικακίας, μέσα σε συνθήκες όπου  η πολιτική α-λα-καρτ θεωρείται μάλλον ουτοπική