Τρόϊκα

Τρόϊκα
Θεόδωρου Παπαγιάννη : "Η τρόϊκα'

Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ,ΤΟ ΠΑΡΚΟ,Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ


Η παρουσίαση της ετήσιας έκθεσης του Ινστιτούτου Worldwatsch «ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» ήταν πάντοτε μια διαδικασία απολογισμών, συζητήσεων, αναφορών σε βάθος και σε πλάτος. Ήταν μια τακτική έκδοση- θεσμός στην ελληνική «περιβαλλοντική κοινότητα» , έχοντας σαν αφετηρία το 1984 με επικεφαλής τον Lester Brown, που στη συνέχεια «εκτοπίσθηκε» και αντικαταστάθηκε από νεώτερους…Το ετήσιο αυτό «ρεπορτάζ», που αποτελείτο από μια σειρά δοκίμια, πρωτοεκδόθηκε στα ελληνικά από τη «Νέα Οικολογία» και το Ινστιτούτο ΔΙΠΕ, υπό την γενική επιμέλεια του Μιχάλη Μοδινού, στη συνέχεια έπεσε στα νύχια…..ε, συγγνώμη, ήθελα να πω στα χέρια - της «Ευωνύμου Βιβλιοθήκης» , της «Οικοτοπίας», του Γιάννη Σακιώτη, ενώ αυτή τη χρονιά υλοποιήθηκε με τη συμβολή της «Καθημερινής», της «Eurobank» και της ΑΜΚΕ «Για την κοινωνία και το περιβάλλον». Το 2007 ο υποφαινόμενος είχε προλογίσει την «Κατάσταση του κόσμου» που ήταν αφιερωμένη στο αστικό περιβάλλον, ενώ το ίδιο έργο πραγματοποίησε το 2010 ο Σπύρος Κουβέλης, υφυπουργός Εξωτερικών.
Σήμερα, 21.11.2010, το βιβλίο παρουσιάστηκε στο ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΤΣΗ , με την παρουσία του Σπύρου Κουβέλη, του Κυριάκου Μητσοτάκη, του Αλέξη Παπαχελά, γόνου τινός της οικογένειας Παπανδρέου – αγνοώ το όνομά του – του Σάκη Κουρουζίδη, του Γιάννη Σακιώτη, του Μιχάλη Μοδινού, της Μάρως Ευαγγελίδου, του Σταύρου Μηλιώνη , του Σπύρου Σγούρου και άλλων πολλών ασχολούμενων με τα οικολογικά, ενώ ταυτόχρονα γίνονταν τα εγκαίνια ενός οικολογικού βιβλιοπωλείου, του πρώτου νομίζω στην χώρα μας.
Στον περίβολο του χώρου της εκδήλωσης είχαν παραταχθεί οι καταληψίες ενός τμήματος του Πάρκου –που ακούνε στο όνομα ΑΓΡΟΣ - με ένα αναρτημένο πανώ και με προκήρυξη που διένειμαν σε όλους τους εισερχόμενους. Αντιγράφω μέρος της προκήρυξης :
«Φιέστες εγκαινίων σαν την σημερινή, έρχονται να νομιμοποιήσουν κοινωνικά την εκμετάλλευση της φύσης με περιβαλλοντικά περιτυλίγματα ευαισθησίας και να μας πείσουν ότι ο ρυπογόνος αυτός πολιτισμός της εκμετάλλευσης και της καταστροφής, ζωής και περιβάλλοντος, βελτιώνεται και εξανθρωπίζεται με διορθωτικές κινήσεις»

Ως εδώ τα πράγματα ήταν νορμάλ, οι άνθρωποι αυτοί έκαναν χρήση του δικαιώματος της «ΙΣΗΓΟΡΙΑΣ», κοπανώντας εμάς τους συμβιβασμένους αφενός και αφετέρου εκπέμποντας τις γνωστές αναρχοπαπάρες – που κάνουνε μπαμ από χιλιόμετρα ως μη προερχόμενες από άτομα με οικολογικές ευαισθησίες, αλλά από «χρήστες» παντός θέματος και πάσας αντίθεσης για την υποτιθέμενη «ανατροπή του καπιταλισμού»….
Όμως οι λεγάμενοι δεν αρκέσθηκαν στην εκφώνηση και διακίνηση των ιδεών τους, αλλά κάποια στιγμή προωθήθηκαν ως την είσοδο της αίθουσας , τη στιγμή που είχε το λόγο ο Eric Assadourian, συντονιστής της αμερικανικής έκδοσης, φερμένος ειδικά για την εκδήλωση από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί στάθηκαν απειλητικά και βάλθηκαν να φωνάζουν ρυθμικά συνθήματα επί παντός του επιστητού, δημιουργώντας πρόβλημα στη διεξαγωγή της εκδήλωσης και προκαλώντας τη δυσφορία πολλών γονιών που είχαν βγάλει τα παιδιά τους στον ήλιο, μια τόσο υπέροχη ημέρα…
Θυμήθηκα τότε κι εγώ μια παλιά περίπτωση, όταν κάποιοι είχαμε ζητήσει να μιλήσουμε όχι στη συνέλευση του ΟΗΕ ή στο ελληνικό υπουργικό συμβούλιο, αλλά στο …..Δημοτικό Συμβούλιο της Ηλιούπολης, για την υπόθεση του Υμηττού….. Καθίσαμε λοιπόν και περιμέναμε 4 ολόκληρες ώρες, από τις 8 μέχρι τα μεσάνυχτα, οπότε τέλειωσαν τα θέματα της ημερήσιας διάταξης και μας είπαν «έχετε το λόγο για 5 λεπτά»! Λαμβανομένης υπόψη της σημασίας του θέματος και της συζήτησης που είχε προηγηθεί στις τοπικές κοινωνίες, βρήκαμε το πεντάλεπτο που μας παραχώρησαν ως χοντρή παραβίαση της αρχής της ΙΣΗΓΟΡΙΑΣ…Παρ’ όλα αυτά δεν φωνάξαμε, δεν προσβάλλαμε κανένα, αλλά προσπαθήσαμε, και τελικά πετύχαμε, να διευρύνουμε το χρόνο της ομιλίας μας…

Θέλω να πω με τα παραπάνω ότι η ιδιότητα του κατατρεχόμενου και εκμεταλλευόμενου δεν νομιμοποιεί οποιαδήποτε συμπεριφορά, δεν δικαιολογεί οποιοδήποτε ατόπημα εναντίον της πολιτικής των «άλλων». Αυτοί που επαγγέλλονται την αλλαγή του κόσμου αλλά αδυνατούν να καταλάβουν τη σημασία της διατήρησης κάποιων δημοκρατικών αρχών, ας το πάρουν απόφαση : Όντως αλλάζουν τον κόσμο, αλλά τον αλλάζουν προς το χειρότερο….