Η ΕΔΗΚ για το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ

Απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.) γιατο προσεχές Συνέδριο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-Ε.Κ.Μ.:
Ενιαίος φορέας με αυτοδύναμες πολιτικές δυνάμεις

Αθήνα, 7.7.2013

            Με ιδιαίτερη ανησυχία το Εθνικό Συμβούλιο της Ε.ΔΗ.Κ.
διαπιστώνει την πίεση που ασκείται από την προεδρική πλειοψηφία του
Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας, για την αλλοίωση
της μορφής του σχήματος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Είναι προφανές ότι δεν τίθεται ούτε
καν σαν ερώτημα η διάλυση της Ε.ΔΗ.Κ., του ιστορικού κόμματος του Κέντρου,
που φέρει την σφραγίδα της αποστολικής διαδοχής της Ένωσης Κέντρου.

     Είναι απορίας άξιο γιατί να επιθυμεί κανείς την καταστροφή ενός
σχήματος που από μικρά ποσοστά εκτινάχθηκε στη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και μάλιστα να επιδιώκει την αντικατάστασή του από ένα προεδροκεντρικό ενιαίο κόμμα, τα θλιβερά αποτελέσματα των οποίων ζήσαμε τις περασμένες δεκαετίες.

    Η Ε.ΔΗ.Κ. συμμετέχει εδώ και ένα χρόνο στο πρωτοποριακό για τα παγκόσμια
δεδομένα, εγχείρημα ενότητας και κοινής δράσης της Αριστερής και
Δημοκρατικής παράταξης και επιθυμεί να συνεχίσει αυτήν την προσπάθεια μέχρι
την ανάληψη της εξουσίας και την εφαρμογή των όσων από κοινού μας δεσμεύουν
έναντι του λαού.

   Είμαστε σαφέστατα υπέρ της λογικής τής επικράτησης της Άμεσης Δημοκρατίας
στον ενιαίο φορέα, που επιθυμούμε να προκύψει από το προσεχές Συνέδριο, και
γι' αυτό προτείναμε  σειρά μέτρων που θα την διασφαλίσουν (κληρωτοί,
ορισμένη θητεία Βουλευτών και κομματικών οργάνων, ορισμένη θητεία
επαγγελματικών στελεχών, ασυμβίβαστο Βουλευτών - Υπουργών, κομματικών
οργάνων - επαγγελματικών στελεχών κ.ά).
      Ζήσαμε όλο αυτό το χρονικό διάστημα διαδικασίες ξένες προς την
νοοτροπία μας και δεν δεχθήκαμε να προσχωρήσουμε σε μηχανισμούς που θα
διασφάλιζαν καλλίτερη παρουσία των εκπροσώπων μας. Θεωρούμε ότι ακριβώς η
λογική "ένα μέλος μία ψήφος" διασφαλίζεται με την παρουσία των διακριτών
πολιτικών δυνάμεων που με σύστημα Απλής Αναλογικής σε πανελλαδικό επίπεδο,
θα εκφράζουν την ακριβή καταγραφή και εκπροσώπηση των δυνάμεων της
Συμμαχίας. Αντιτιθέμεθα όμως σε συνθήκες πλειοψηφικών διαδικασιών σε
κατακερματισμένες οργανώσεις, που η σχετική πλειοψηφία εξαφανίζει τις
μικρότερες ομάδες, κάτι που αποδείχθηκε περίτρανα με την πρόσφατη εκλογή ΚΑΙ
των 65 γραμματέων των περιφερειακών οργανώσεων από μέλη του Συνασπισμού.

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του Οικονομισμού και του ρηχού Περιβαλλοντισμού

Το 1^ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ καλείται να απαντήσει σε ένα σύνολο προβλημάτων, πολλά από τα οποία απαιτούν  συγκέντρωση  προσοχής και νεωτεριστικό πνεύμα. Όμως στη τρέχουσα συγκυρία η προσοχή εστιάζεται στην επίθεση του νεοφιλελευθερισμού,  ενώ  για τον ίδιο λόγο  το νεωτεριστικό πνεύμα  υπόκειται σε σοβαρούς (αυτό)περιορισμούς….

Η  παραγνώριση  ή παράκαμψη  των ζητημάτων ποιότητας ζωής, κάνει επιτακτική την ιδεολογική εγρήγορση και παρέμβαση των δυνάμεων  της  πολιτικής οικολογίας ,εντός και εκτός   του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ : Παρέμβαση όσον αφορά τα  πολιτικά και ιδεολογικά ελλείμματα , που  συνδέονται με την απήχηση  ενός ρηχού οικονομισμού , όπως επίσης και με τη δράση ενός  συμβατικού περιβαλλοντισμού.

O  οικονομισμός  επιστρατεύει  αναλύσεις επί αναλύσεων για το ελληνικό  χρέος και  για τις πολιτικές  του χρηματοπιστωτικού συστήματος, χωρίς να φωτίζει το επίμαχο θέμα της παραγωγικής ανάταξης μέσα από την αντιστοιχία  κατανάλωσης  με τις οικονομικές δυνατότητες της χώρας :  Μέσα από μια «λιτότητα»  οικολογικού τύπου  - με συνετή κατανάλωση  ενέργειας, ειδών, κυκλοφοριακών μέσων κλπ. Ο συμβατικός περιβαλλοντισμός  επιδίδεται σε αποσπασματικούς αγώνες προστασίας δημόσιων αγαθών, χωρίς να φωτίζει τη συνάρτησή τους με την ποιότητα ζωής. 

ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΧΩΡΙΣ ΤΟΠΙΚΙΣΜΟ

Τα προβλήματα   ποιότητας ζωής  αφορούν τον αστικό χώρο,  την ανάγκη της συλλογικής νομής του, της ήπιας διαχείρισης και  μάλιστα  με υπερτοπικά κριτήρια, σε αντιπαράθεση με τον τοπικισμό.. Αφορούν τα ζητήματα των απορριμμάτων, της ανακύκλωσης, της αναχρησιμοποίησης, της συνετής χρήσης  και μακροβιότητας  των υλικών.  Αφορούν την εναλλακτική διαχείριση της ενέργειας και  της κυκλοφορίας, την αλλαγή του μοντέλου αξιοποίησης της υπαίθρου με στόχο την μικρότερη δυνατή επέμβαση  σε βάρος της φύσης και του τοπίου. Αφορούν την αλλαγή του  ανθρώπινου πολιτιστικού ήθους  έναντι των ζώων και  την ανάπτυξη ενός άλλου πολιτισμού, χειραφετημένου από τις «αξίες» της γκλαμουριάς , της show biz και του πρωταθλητισμού.  

ΜΙΑ ΑΓΧΟΤΙΚΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ  

ΔΗΛΩΣΗ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟΥ, ΓΙΑΝΝΗ ΘΕΩΝΑ, ΑΝΤΩΝΗ ΝΤΑΒΑΝΕΛΛΟΥ

Με ανησυχία παρακολουθούμε στην προσυνεδριακή συζήτηση του ΣΥΡΙΖΑ την επιμονή στο αδιέξοδο θέμα της «αυτοδιάλυσης» των συνιστωσών, στα πλαίσια του –αναγκαίου- μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο πολιτικό φορέα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Εμείς είμαστε υπέρ του ενιαίου Φορέα του ΣΥΡΙΖΑ με κοινή δράση και κοινές εμφανίσεις.
Σημειώνουμε ότι η «αυτοδιάλυση» είναι μια εθελοντική διαδικασία που επαφίεται στην ελεύθερη απόφαση της κάθε μιας από τις συνιστώσες. Σε κάθε άλλη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με επιβολή και με τελεσίγραφο. Σημειώνουμε, επίσης, ότι από την ίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι σήμερα, οι «συνιστώσες» αποδείχθηκαν πολύτιμο συστατικό του συμμαχικού σχήματος της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Άνοιξαν δρόμους, πήραν ευθύνες, συνέβαλαν στην αντιμετώπιση κρίσεων τις οποίες συχνά – άλλοι δημιούργησαν…
Στις εκλογές του Μάη – Ιούνη του 2012 ο «ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών» τέθηκε στη δοκιμασία του κόσμου – παρά τις σχετικές κραυγές των αντιπάλων μας – έφτασε στη μεγάλη πολιτική νίκη του 27%.
Στους μήνες που ακολούθησαν ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε σημαντικά βήματα και κατακτήσεις: Οι οργανώσεις μελών, η αρχή «1 μέλος – 1 ψήφος», η διαδικασία λήψης αποφάσεων, έχουν κατοχυρωθεί.
Ταυτόχρονα παραμένει ανοιχτή διαδικασία, με προοπτική την υλοποίηση του ιδρυτικού στόχου του, για ενότητα στη δράση όλης της Αριστεράς. Η διαδικασία αυτή που αφορά οργανώσεις, κόμματα, ανένταχτους-ες αγωνιστές και αγωνίστριες που δεν έχουν κάνει την επιλογή ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρέπει να τεθεί σε δοκιμασία με βιαστικές και αυθαίρετες προτάσεις όπως αυτή περί διάλυσης των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ.
Καλούμε όλους τους συντρόφους και συντρόφισσες κάθε πλευράς, μέσα από μια ειλικρινή, έντιμη και έγκαιρη συνεννόηση, να αποσύρουμε από την προσυνεδριακή συζήτηση του ΣΥΡΙΖΑ ένα «αγκάθι» που - ενώ δεν λύνει κανένα υπαρκτό πρόβλημα – μπορεί να δημιουργήσει μια σοβαρή κρίση.
Αθήνα 1/7/2013
Για τους Ενεργούς Πολίτες: Μανώλης Γλέζος
Για την ΚΕΔΑ: Γιάννης Θεωνάς
Για τη ΔΕΑ: Αντώνης Νταβανέλλος
ΠΗΓΗ : iskra.g

90 προσωπικότητες της Ισπανίας υπέρ της εξόδου από το ευρώ

Πριν από ένα μήνα περίπου, 90 Ισπανοί οικονομολόγοι, επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων,συνδικαλιστές, δημοσιογράφοι κ.ά. υπέγραψαν ένα "Μανιφέστο για την έξοδο της Ισπανίας από το ευρώ", προσθέτοντας  και τη δική τους φωνή στους προβληματισμούς και τις συζητήσεις που διεξάγονται σ' όλες τις χώρες της Ευρώπης όσο η πολιτική της Ευρωζώνης επιδεινώνει την οικονομική και κοινωνική κρίση.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ

Η δραματική κοινωνική και οικονομική κατάσταση στην οποία βυθίζεται η κοινωνία μας απαιτεί μια πολιτική ικανή να δημιουργήσει τις συνθήκες διεξόδου από την κρίση. Είναι μια επείγουσα αναγκαιότητα. Ο χρόνος έχει καταστεί θεμελιώδης παράγοντας όσον αφορά τους υπαρκτούς κινδύνους επιδείνωσης και υποβάθμισης, λόγω των τεράστιων κοινωνικών προβλημάτων πουπροκαλεί η επιμονή στην πολιτική της προσαρμογής, της λιτότητας και της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων αγαθών.

 Το δίχτυ στο οποίο έχουμε παγιδευτεί αποτελείται από τα καταστροφικά επίπεδα ανεργίας, από έναν εξωτερικό δανεισμό της χώρας που είναι αδύνατον να αντιμετωπιστεί και από την εξέλιξη των δημοσίων οικονομικών που οδηγούν σε οικονομική κατάρρευση του κράτους. Πάνω από 6 εκατ. άνεργοι , πάνω από 2,3 τρισ. ευρώ ολικών υποχρεώσεων προς ξένους και ένα δημόσιο χρέος σχεδόν 1 τρισ. ευρώ, που πλησιάζει το 100% του ΑΕΠ, αυτά είναι τα δεδομένα που ορίζουν μια καταστροφή μη αντιμετωπίσιμη που θέτει σε κίνδυνο την κοινωνική συμβίωση και κατεδαφίζει θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα. 

Μια κρίση τέτοιου μεγέθους έχει πολλές και περίπλοκες αιτίες που κυμαίνονται από τη γενική κρίση του χρηματιστικού καπιταλισμού μέχρι τη σπατάλη και τη διαφθορά, μέσω ενός φορολογικού συστήματος που απαλλάσσει τα μεγάλα εισοδήματα και είναι ακραία άδικο. Όμως, ακόμη και με κίνδυνο να απλουστεύσουμε την ανάλυση, για να ξεκαθαρίσουμε ποιες είναι οι λύσεις, πρέπει να αποδώσουμε την κύρια αιτία αυτής της ελεεινής κατάστασης στην ένταξη της χώρας μας στο κοινό νόμισμα.

Η ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 6.7.13

H  ναζιστική Γερμανία έφτιαχνε «θωρηκτά  τσέπης» , η σύγχρονη Γερμανία  επινοεί   mini jobs  (μικροεργασίες) -  που συνιστούν κάτι μερικότερο  και από αυτήν την «μερική απασχόληση» -  ενώ επίσης πρωτοστατεί στο καθεστώς  εργασίας «1 ευρώ την ώρα»….Σε σχετικό άρθρο της Βάλιας Μπαζού,  διαβάζω ακόμη και πιο τρομερά πράγματα – όπως λ.χ. για την απασχόληση με 0(ολογράφως : μηδέν!) ευρώ την ώρα, που αφορά  τους απασχολούμενους  στην τοποθέτηση  προϊόντων σε σακούλες με αντίτιμο το φιλοδώρημα των πελατών ! Κι αυτό με  κάνει να σκέπτομαι το άκρον άωτο της μισθωτής εργασίας εν καπιταλισμώ, που είναι η μισθοδοσία του εργοδότη από τον εργαζόμενο… 

Η σύγχρονη Γερμανία κρύβει  με λογιστικά τρυκ την ανεργία  πίσω από στρατιές  «ανθυποεργαζομένων»  – όπως ακριβώς έκρυβε την επιθετική της ισχύ στους ωκεανούς με ναυπηγικές καινοτομίες. Και από την άλλη πλευρά  παραδίδει ανά τας Ευρώπας μαθήματα δημόσιας διαφάνειας, έχοντας πιαστεί   επαυτοφώρω  να μετέρχεται  αθέμιτα μέσα. Προφανώς η πρακτική της εντάσσεται στο νεοφιλελεύθερο πρόταγμα της  «θεραπευτικής»  εξαθλίωσης  χωρών και  εργαζομένων,  με όσα, ορατά και αόρατα την ακολουθούν. 

Όσον αφορά τα ορατά, προέχει  η λογιστική της επιβίωσης, που επιβάλλει στον νοτιοευρωπαϊκό και ειδικά   στον ελληνικό, ιδιωτικό και δημόσιο λόγο :  Οι άνθρωποι μετά μανίας μετρούν και το τελευταίο διαθέσιμο ευρώ, υπολογίζουν δόσεις, προθεσμίες, φώτα , εφορίες, χρεωστούμενα και οφειλόμενα , μικροευκαιρίες, εξοικονομήσεις  -  άλλοτε σοβαρές και άλλοτε της πλάκας.

Επανεκκινούν (;) οι Οικολόγοι Πράσινοι, 6 και 7 Ιουλίου…

Δεν θυμάμαι αν ποτέ είχαν πει ότι σταμάτησαν να κινούνται, πάντως τώρα ισχυρίζονται ότι οργανώνουν συνέδριο επανεκκίνησης «για μια νέα πορεία ΄πραγματικής’ (τα εισαγωγικά δικά μου) ανασύνταξης του κόμματος…» …..

Εμπρός λοιπόν για την «πραγματική» ανασύνταξη κόντρα στις ψεύτικες , και ιδού το σκεπτικό του συνεδρίου :

« Αντικείμενό του είναι ο καθορισμός των πολιτικών προτεραιοτήτων για την τρέχουσα περίοδο, τόσο λόγω της κρισιμότητας της πολιτικής συγκυρίας όσο και εν όψει ευρωεκλογών και εκλογών για την αυτοδιοίκηση, καθώς και οι καταστατικές αλλαγές, που θα διορθώσουν οργανωτικές ατέλειες και θα προσδώσουν πιο λειτουργική μορφή στη δομή του κόμματος.

Όπως είχε αποφασιστεί στο προηγούμενο τακτικό συνέδριό τους στη Λαμία το Δεκέμβριο 2012, το συγκεκριμένο συνέδριο αποτελεί ταυτόχρονα μια ακόμη προσπάθεια ανοίγματος των Οικολόγων Πράσινων στην κοινωνία γι’ αυτό και καλούνται σε συμμετοχή μέλη και φίλοι του κόμματος, που ενδιαφέρονται για την ενίσχυση του πράσινου φορέα στην ελληνική πολιτική σκηνή και τη διάδοση των πράσινων θέσεων και αξιών.

Στις δύσκολες ώρες που περνά ο τόπος μας, οι πράσινες προτάσεις αποδεικνύονται καθημερινά πιο επίκαιρες παρά ποτέ. Οι Οικολόγοι Πράσινοι προσπαθούν να γίνουν πιο αποτελεσματικοί στη μετάδοσή τους και να συνεισφέρουν, με όσους και όσες τις ενστερνίζονται, στην προσπάθειά υλοποίησής τους.

Οι πολιτικοί στόχοι τους είναι να συνεχίσουν την πετυχημένη πορεία τους στο ευρωκοινοβούλιο και την αυτοδιοίκηση και να εισέλθουν νικηφόρα και στην ελληνική Βουλή».

Ακούσατε τίποτε για μνημόνιο, για γερμανική πολιτική κυριαρχίας στην Ευρώπη, για έναν άλλο Ευρωπαϊσμό; Όχι βέβαια : οι ίδιες επαμφοτερίζουσες ψιλοκουβεντούλες και το κλείσιμο οφθαλμού περί μελλοντικών πολιτικών προσόδων !

Δήλωση της Διοικούσας Επιτροπής του ΔΗΚΚΙ (4.7.13) για το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ

« Η υπαναχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ από την συμμαχική - μετωπική μορφή και η μεταλ-λαγή του σε ενιαίο κόμμα, η οποία γίνεται υπό την πίεση της επίθεσης που έχει εξαπολύσει από έτους ο κ. Σαμαράς θεωρώντας τις συνιστώσες «ακραίο πολιτικό φαινόμενο», δεν πρόκειται να επιλύσει το πρόβλημα της «δημοσκοπικής στασι-μότητας» και της έλλειψης «πολιτικού ρεύματος» , υποστηρίζει η Διοικούσα Επιτροπή του Δημοκρατικού Κοινωνικού Κινήματος (Πάνος Μαντάς, Ηλίας Νικολόπουλος, Βαγγέλης Κρητικός).

Οι ίδιοι υπογραμμίζουν ότι το ΔΗΚΚΙ «διαφώνησε με διαδικασίες ενοποίησης κατά τις οποίες όποιος διαθέτει μηχανισμό έχει και τη δυνατότητα μέσω αθρόας εγγραφής μελών, πλειοψηφικών τρόπων εκλογής κ.λ.π. να «εξαφανίζει» τους υπολοίπους καθώς και με προτάσεις όπως η εκλογή του προέδρου από το Συνέδριο, που ευνοούν την αυτονόμηση της ηγεσίας», ενώ ακόμη υπενθύμησαν ότι το ΔΗΚΚΙ με απόφαση του 5ου (έκτακτου) Συνεδρίου του που συνήλθε τον Ιούνιο στην Αθήνα, αρνήθηκε την αυτοδιάλυσή του.

ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΔΗΚΚΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Προς Θεωνάν επιστολή Αναστασίας Ξυγκάκη το ανάγνωσμα….

Διπλοζητάει συγγνώμη η  Α. Ξυγκάκη στις στήλες της χτεσινής ΑΥΓΗΣ από τον  Γιάννη Θεωνά, γιατί δεν τον ψήφισε ως εκπρόσωπο στο Συνέδριο, ενώ η ίδια ήταν από εκείνα τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ που πάταγε στις συνελεύσεις και επομένως ήξερε τι εστί Θεωνάς – σε αντίθεση με κάποιους που πριν ένα χρόνο δεν ήξεραν ούτε που πέφτει η Κουμουνδούρου …..

Από τη συντρόφισα πάντως μαθαίνουμε πράγματα που δεν ξέραμε, όπως λόγου χάρη για τους «Σκύθες του σταυρού» (εγώ θα τόλεγα : ΣΤΑΥΡΟΦΟΝΙΑΔΕΣ !) που μαζεύουν τον πάσα ένα επί σκοπώ σταυροδοσίας, ή ακόμη για τους πηδώντες στο άρμα-γκανιάν του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ ενόψει της νίκης του, ή τη σημασία της φωτογράφισης παρά τω αρχηγώ επί σκοπώ κομματικής καταξίωσης.

Δυο ακόμη σημαντικά στοιχεία : η Αλέκα Παπαρήγα δεν είχε και αυτή εκλεγεί ως σύνεδρος από την τοπική της οργάνωση προ εικοσαετίας και βάλε, και όμως έγινε ό,τι έγινε ύστερα από λίγο χρόνο…Δεύτερο, ο Γιάννης Θεωνάς ήταν στο πλευρό ημών των εργαζομένων στην ΥΠΑ με την live παρουσία του στις εγκαταστάσεις του Ελληνικού, επί προεκλογικής περιόδου του Μαίου 2012. Τότε δηλαδή που κάποιοι ψάχνανε την ΥΠΑ (Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας) στα Σπάτα ….

ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΞΥΓΚΑΚΗ

ΑΝΤΙ-ΕΡΤ ΜΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΥΕΝΕΔ

Εφαρμόζουν τη νομιμότητα κατά πως τους βολεύει, ενώ ταυτόχρονα μηχανεύονται διασπαστικές κινήσεις με τη χρησιμοποίηση διαφόρων «μειοδοτών» - για να μην πούμε τίποτε χειρότερο… Πρόκειται για μια κανονική μετενσάρκωση της χουντικής ΥΕΝΕΔ, που όμως προσκρούει στη σταθερή εναντίωση εργαζομένων και συμπαραστατών. Οι οποίοι και υπογραμμίζουν σε ανακοίνωσή τους :

"Ο υπουργός της αντι- ΕΡΤ ψάχνει να βρει δούρειο ίππο καλώντας μεμονωμένα πρόσωπα και πρωτοβάθμια σωματεία για να σπάσουν την ενότητα των εργαζομένων της ΕΡΤ! Για 16 μέρες τώρα προκλητικά αγνοεί την απόφαση του ΣΤΕ για να ανοίξουν οι πομποί και να δοθεί πλήρες ΡαδιοΤηλεοπτικο πρόγραμμα. Η ΠΟΣΠΕΡΤ προσφεύγει αύριο στο ΣΤΕ για τη μη υλοποίηση της απόφασης του. Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα από τα λεγόμενα τους, ότι προσπαθούν να παγιώσουν την αντισυνταγματική παράνομη κατεύθυνση με κάποια πειρατική εκπομπή λίγων ωρών προγράμματος!!!! Δεν δεχόμαστε καμιά μεταβατική περίοδο που υποτιμά τη συνταγματική επιταγή για πολιτισμό και ενημέρωση.

Ας καταθέτουν σχέδια νόμου , θα μείνουν στα χαρτιά , ο αγώνας συνεχίζεται ενάντια στα σχέδια απολύσεων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομεα, ενάντια στην εφαρμογή δουλικών μορφών εργασίας με επαχθείς όρους, ελαστικές και περιθωριακές σχέσεις εργασίας σε ατομικές συμβάσεις, που προσβάλουν κάθε έννοια δικαίου, ενάντια στην πραξικοπηματική κατάργηση της δημοκρατίας! Οι συνελεύσεις των εργαζομένων συλλογικά δίνουν απάντηση συνέχισης του αγώνα για να ανοίξει τώρα η ΕΡΤ με πλήρες πρόγραμμα ως να μην έκλεισε μια μέρα, χωρίς απολύσεις, χωρίς κανένα δικαίωμα χαμένο.

Προγράμμα Τετάρτη 3/7

ΦΩΤΟ : Από την ύστερη Μακρόνησο...

(Απλήρωτος) εργαζόμενος Δήμου αναγγέλλει απεργία πείνας….

Προς τους

-ΔΗΜΑΡΧΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ-ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ ΛΟΥΚΑ ΤΖΑΝΗ,

-ΔΣ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟ ΔΗΚΕΠΑ, ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ-ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ, ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΕΙΡΑΙΑ, Ε’ ΕΦΟΡΙΑ, ΠΟΕ-ΟΤΑ, ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ, ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Δήμαρχε, δε μου αφήνεις περιθώρια πλέον για να ζήσω. Με πετάς στο δρόμο. Συνειδητά ποδοπατείς την αξιοπρέπεια μιας οικογένειας. Να ζήσω, να σπουδάσω το παιδί μου, το φαγητό, τα έξοδα της καθημερινής διαβίωσής μου τα απαγορεύεις. ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Ποιος είσαι εσύ που μου λες «ΕΤΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΛΥΚΟΥΣΑ, ΘΑ ΠΕΙΝ@ΣΕΙΣ»; Πώς μπορείς και με ποιο δικαίωμα με κοροϊδεύεις, δε με πληρώνεις και κάθε μήνα , με χρεώνεις τόκους και δικαστικά έξοδα από τις τράπεζες, πρόστιμα από εφορίες χωρίς να φταίω και χρεώνομαι επιπλέον ποσά;...

Δήμαρχε, είσαι πολιτικό πρόσωπο, εκλεγμένος σε μια φτωχή πόλη. Σου κάνω έκκληση για τελευταία φορά. Πλήρωσε, έστω, τα οφειλόμενα χρήματα. Εθελοτυφλείς κι εσύ κι η Διοίκηση του Δήμου.

Το δικό σου παιδί προνομιούχο. Η ζωή του προχωράει. Το δικό μου παιδί, που τόσα χρόνια το σπουδάζω με ένα μισθό τίμιο και ποτισμένο με 38 χρόνια ιδρώτα, το αναγκάζεις να σταματήσει τις σπουδές του, να ζει συνθήκες ζωής που ζουν οι λαθρομετανάστες.

ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΕΤΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ, ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΟ.

Είναι αργά για δάκρυα

Του Μίμη Ανδρουλάκη

Είναι ίσως αργά για δάκρυα,  αγαπητέ Μάρτιν Σουλτς, Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. (1)

Οι επιφανείς των ευρωπαϊκών θεσμών - Κομισιόν, Ευρωκοινοβούλιο, Ευρωκρατία - κλείνατε τα μάτια συνειδητά τα τελευταία χρόνια στους λομπίστες συναδέλφους σας πρώην επιτρόπους, ευρωβουλευτές, ευρωκράτες της Amazon, Google, Facebook, Apple, Microsoft οι οποίοι εξαγόραζαν με πολλά εκατομμύρια τη σιωπηρή χαλάρωση της νομοθεσίας για την προστασία των προσωπικών δεδομένων προς όφελος των εταιριών αυτών και όπως ήταν βέβαιο και των συνδεόμενων με αυτές μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ. Σιωπήσατε προκλητικά όταν ο πρόεδρος Μπους υπέγραφε θανατικές καταδίκες χωρίς καμία δικαστική επικύρωση και τηλε-εκτελέσεις με χρήση drones(2). Μήπως δεν ξέρατε ότι ο Δημοκρατικός πρόεδρος Ομπάμα, ο οποίος αυτές τις μέρες κάνει συναισθηματικές ασκήσεις με την υγεία του Μαντέλα, εξελίχθηκε στον κατ΄ εξοχήν πρόεδρο της CIA , ενώ ο υιός Μπους ήταν των γερακιών του Πενταγώνου;

Όσον αφορά τις κυβερνήσεις και τις πολιτικές ελίτ της Ελλάδας είναι ίσως μάταιο να θέτεις καν ερωτήματα. Ζουν, ας το πω μεταφορικά, στον “αστερισμό Χάρβαρντ”.

Υπάρχουν μάλιστα μερικοί τόσο ανόητοι άνθρωποι εδώ κι εκεί, δεξιά κι αριστερά, που φαντάζονται ότι για να κάμψουμε τη γερμανική πολιτική λιτότητας πρέπει να συμμαχήσουμε και να πρακτορεύουμε την αμερικανική πολιτική στην ευρύτερη περιοχή μας.(3)

Σημειώσεις ΟΙΚΟΝΙΚΗΣ :

1. Σχετικά http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2013/06/blog-post_1904.html   . Μήπως ο Ανδρουλάκης ελέγχει τον Σουλτς γιατί ο τελευταίος έλεγξε το ΠΑΣΟΚ σχετικά με την υπόθεση της ΕΡΤ; Λέω, μήπως πρόκειται για μια μικρή βεντέτα;

2.drones : Το μεταφράζω, «αυτόματοι μηχανισμοί», αλλά θα μπορούσα να το πω και «αυτόματοι πιλότοι»….Εξ άλλου πολλές στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ γίνονταν με αυτοματισμούς και τζάμπα αεροπλανιές…

3. Η υπογράμμιση της τελευταίας παραγράφου δική μου : Είναι το ψωμί της όλης υπόθεσης…

Δελτίο τύπου Σωματείου Εργαζομένων Υιοι Χ.Κατσέλη και Εργαζομένων Αλλατίνη-Ελβιπέτ

(ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΑΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ. ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΤΟ ΛΟΓΟ, ΚΥΡΙΩΣ ΔΕ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΝΤΩΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ….)

Από τις 21/6/2013 η εταιρεία NUTRIART A.B.E.E. κατέθεσε αίτηση πτώχευσης η οποία θα συζητηθεί στις 18/9/2013. Στην αίτηση της η εταιρεία επικαλείται μειωμένο κύκλο εργασιών τα τελευταία τρία έτη, αποτέλεσμα της καθυστέρησης υλοποίησης της χρηματοοικονομικής αναδιάρθρωσης.

Οι 500 εργαζόμενοι όμως δεν είναι εδώ τα τελευταία τρία έτη αλλά τα τελευταία είκοσι και τριάντα οι περισσότεροι. Οπότε γνωρίζουν:

• H ΚΑΤΣΕΛΗΣ ήταν κερδοφόρα έως το 2008, τότε που εξαγοράσθηκε και πέρασε στον έλεγχο του ομίλου Δαυίδ, του μεγάλου αφεντικού της coca cola. Τότε που ενοποιήθηκε με την ΑΛΛΑΤΙΝΗ (Άλευρα) και την ΠΛΑΖΑ (κατεψυγμένη ζύμη), κάτω από την νέα εταιρεία NUTRIART. Μόνο που η Nutriart φορτώθηκε και το δάνειο για την εξαγορά της ΚΑΤΣΕΛΗΣ ύψους 50.000.000€.

• Ο κ. Δαυίδ δηλαδή εξαγόρασε χωρίς φράγκο την ΚΑΤΣΕΛΗΣ, με δάνεια τα οποία φόρτωσε στην νέα εταιρεία Nutriart. Ο δανεισμός έφτασε στα 120.000.000€

Οι εκάστοτε διοικήσεις της εταιρείας που ορίζονταν από τον κύριο Μέτοχο επέδειξαν χαρακτηριστική αδιαφορία στην υποστήριξη των λειτουργιών της εταιρείας και όργιο κακοδιαχείρισης και σπατάλης.

Έμπειρο προσωπικό παραγκωνίζεται και εξωθείται σε αποχώρηση.

Κρίσιμες λειτουργίες της εταιρείας παραδίδονται σε εξωτερικούς συνεργάτες, με διαδικασίες αδιαφανείς και ενώ μπορούσαν να καλυφθούν ενδοεταιρικά.

Γιγαντώνεται η διοίκηση με αθρόες προσλήψεις στελεχών, από θυγατρικές του Ομίλου του Μεγαλομέτοχου, δίνονται bonus για στόχους που ποτέ δεν πιάνονται, εκτοξεύοντας έτσι τα διοικητικά κόστη σε δυσθεώρητα ύψη.

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ

Του Λουκά Αξελού
Πέρασε κιόλας ένας ολόκληρος χρόνος από την τελευταία εκλογική αναμέτρηση, όπου προσπάθειες δεκαετιών ζευγάρωσαν με την απελπισία του ελληνικού λαού για να παραγάγουν το ελπιδοφόρο εκείνο 27%. Στο διάστημα αυτό έγιναν πράγματι πολλά. Πολλά, όμως, θα έλεγα κυρίως από τους αντιπάλους μας. Πολλά θα έλεγα στην εμπέδωση του κράτους του ζόφου, της μνημονιακής επικυριαρχίας, της μετατροπής της Ελλάδας και της Κύπρου σε κράτη παρίες-βαστάζους.

Πόσα, όμως, έγιναν από πλευρά μας, έτσι που το προκύπτον αποτέλεσμα ακόμα και αν δεν μιλάει για νίκες, να μιλάει για σαφή ανάσχεση του εχθρού, να μιλάει για σαφή λαϊκή ανασυγκρότηση και σταθερό δικό μας βηματισμό;

Είναι φυσικό οι εκτιμήσεις ιδιαίτερα ανάμεσα σε στελέχη, ρεύματα και συνιστώσες, να ποικίλουν, εγώ όμως θα ρωτήσω ευθέως: ο λαός, ο λαός έστω που ακολουθεί τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ευχαριστημένος μαζί μας; Εγώ στα μικρά, ατελή φυσικά, προσωπικά γκάλοπ βάσης που το έθεσα και το θέτω δεν παίρνω ικανοποιητική απάντηση.

Δεν αποτελεί, λοιπόν, ενδεχόμενα μια μορφή αστήρικτης ή αφελούς αισιοδοξίας το κλίμα νίκης και εφόδου που επικρατεί σε αρκετούς συντρόφους, ιδιαίτερα μετά τα πραξικοπηματικά γεγονότα στην ΕΡΤ, που είναι αυτά και όχι εμείς που ξανακατέβασαν τους πολίτες στους δρόμους;

Η ίδια, λοιπόν, η ζοφερή πραγματικότητα υποδηλώνει ότι η παρούσα κατάσταση έχει τέτοιο βάθος, τέτοια πολυπλοκότητα, τέτοιο βαθμό επιθετικής βούλησης από την πλευρά του εχθρού και τέτοια πόλωση αντίθετων συμφερόντων που απαιτεί εξ ορισμού μιαν άλλη λογική και όχι την λογική της ανακάλυψης της γοητείας του ελάσσονος και όχι λ.χ. την ψευδοοικολογίζουσα λογική για την πεταλούδα που χάνεται, όταν βυθίζεται στα Τάρταρα μια ολόκληρη κοινωνία. Το τι κάνουμε μεταξύ μας, το τι κάνουν οι συνιστώσες, ποια η έκβαση της άγριας λιστομαχίας, δεν ενδιαφέρει κανέναν πλην ημών. Μην χάνουμε το μεγάλο έχοντας την αυταπάτη ότι ο κόσμος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς εμάς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ και η πολιτική των συμμαχιών

Του Αλέξη Μητρόπουλου*

Μετά την αποχώρηση του Φ. Κουβέλη από τη μνημονιακή συγκυβέρνηση υπό τον Σαμαρά και παρά την αδιευκρίνιστη ακόμα στάση του, αναζωπυρώνεται η συζήτηση για τη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ με τη ΔΗΜ.ΑΡ. Η συζήτηση εντάσσεται στον γενικότερο συστημικό (ή όχι) προβληματισμό για το ζήτημα των συμπράξεων πριν και κυρίως μετά τις εκλογές.

Για τη συνεργασία "από τα αριστερά" δεν πρέπει να υπάρχει κανένας ενδοιασμός. Πρέπει μονίμως να επαναλαμβάνουμε με κάθε ειλικρίνεια και σαφήνεια την πρόσκληση ενωτικής, κοινωνικής, αλλά και πολιτικής συμπόρευσης με ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.ά. συλλογικότητες και πρόσωπα που αποδέχονται την κεντρική μας πολιτική θέση για ακύρωση των Μνημονίων και για μια εναλλακτική, αριστερή, επιθετική επανατοποθέτηση και διαπραγμάτευση εξ υπαρχής του ελληνικού ζητήματος. Στην πορεία αυτή όλα τα ζητήματα θα είναι ανοιχτά, χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις, αλλά και με τις δυνατότητες που παρέχουν οι δομικές, χρηματοπιστωτικές και πολιτικές συνεξαρτήσεις.

Από τα δεξιά μας, τα πράγματα περιπλέκονται

Η ηγεσία της ΔΗΜ.ΑΡ. στήριξε αντικειμενικά το Μνημόνιο και τη σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική, παρά τις οριακές της επιφυλάξεις επί ορισμένων εργασιακών, ασφαλιστικών κ.λπ. ζητημάτων. Έδωσε παράταση χρόνου και θεσμική εμβάθυνση στον τιμωρητικό για τη χώρα και αναχρονιστικό παραλογισμό του Μνημονίου. "Έβαλε πλάτη" στο πρόγραμμα συρρίκνωσης και αποδόμησης του κοινωνικού ιστού. Φτιασίδωσε τον νεογερμανικό λεηλατικό οικονομικό εθνικισμό με ψεύτικα στολίδια και περισσή πλάνη για το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Κυβέρνηση ευρωπαϊκών προδιαγραφών

Του Κώστα Λαπαβίτσα , από το Αριστερό blog

(Εκτός κειμένου Λαπαβίτσα, σαν αντήχηση από το «βρώμικο ψωμί» του Σαββόπουλου : "Σ’ αυτή την Ευρώπη όσοι αγαπούνε – τρώνε βρώμικο ψωμί – κι οι πόθοι τους ακολουθούνε- υπόγεια διαδρομή…")

Κυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, με ενισχυμένο τον κ. Βενιζέλο κι επανεμφάνιση των υπουργών της προηγούμενης περιόδου. Μετά από τρία χρόνια Μνημονίων και κοινωνικής αναταραχής, επέστρεψαν οι πολιτικοί που πριν δεν τολμούσαν να βγουν από το σπίτι τους. Κυριάρχησε η πιο χρεοκοπημένη μορφή του πολιτικού συστήματος.

Υπό την αιγίδα της Τρόικα, η νέα κυβέρνηση θα εφαρμόσει πιστά το μνημονιακό πρόγραμμα ώστε να παραμείνει η χώρα στο ευρώ, να επιτευχθεί αυτός ο υπέρτατος εθνικός στόχος που κατοχυρώνει την ευρωπαϊκή μας πορεία. Θα περικόψει το δημόσιο, θα μειώσει κι άλλο τους μισθούς, θα ευνοήσει ακόμη περισσότερο τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Παράλληλα θα επιχειρήσει να πείσει τους εταίρους μας ότι πλέον είμαστε καλοί μαθητές, κι αυτοί θα μας μειώσουν το χρέος και ίσως συγκατανεύσουν στη χαλάρωση της λιτότητας.



Στην πράξη η Ελλάδα θα συνεχίσει να βολοδέρνει στη μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή που γνώρισε ποτέ εν ειρήνη. Μια ματιά στην κεντρική σελίδα της ΕΛΣΤΑΤ δείχνει ότι όλοι οι οικονομικοί δείκτες έχουν αρνητικό πρόσημο, με εξαίρεση την τεράστια ανεργία. Οι συνθήκες ζωής στις εργατικές περιοχές γίνονται συνεχώς χειρότερες: διατροφική ανεπάρκεια, κατάρρευση της πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης, αποδιάρθρωση της εκπαίδευσης. Υπάρχουν γειτονιές όπου όσοι έχουν δουλειά ντρέπονται να το πούνε. Και μέσα σ’ αυτήν τη θεομηνία, τα ανώτερα στρώματα δεν έχουν νιώσει σχεδόν καθόλου την κρίση στο εισόδημά τους, ή στον πλούτο τους.



Η νέα κυβέρνηση είναι απεικόνιση της παράταξης που εργολαβικά υπερασπίζεται την ‘ευρωπαϊκή προοπτική’ της χώρας. Πίσω από καταιγισμό φλυαρίας περί μεταρρυθμίσεων, εκσυγχρονισμού, ανάπτυξης και ούτω καθεξής, κρύβεται βαθύτατος συντηρητισμός,

Συρμαλένιος : Χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο δεν μπορούν να προστατευθούν τα αλιευτικά αποθέματα ….

Ο σωστός σχεδιασμός ενός σύγχρονου νομοθετικού πλαισίου για την αλιεία, σε συνδυασμό με δράσεις προστασίας και ελέγχου των αλιευτικών αποθεμάτων θα μπορούσε και να προστατεύσει το θαλάσσιο οικοσύστημα από την υπεραλίευση και να ενισχύσει την ορθή εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων, επεσήμανε ο βουλευτής Κυκλάδων Νίκος Συρμαλένιος, σε παρέμβασή του στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, κατά τη διάρκεια Ενημέρωσης από τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Αθανάσιο Τσαυτάρη, για την Νέα Κοινή Αλιευτική Πολιτική ( ΚΑλΠ).

Είπε ο Συρμαλένιος : «Η παράκτια αλιεία απασχολεί το 95% των αλιέων συνολικά της χώρας. Έχουμε πάρα πολλά νησιά, έχουμε ακτογραμμές και η παράκτια αλιεία είναι αυτή που πρέπει να μας ενδιαφέρει από άποψη εισοδήματος, γιατί ζουν περίπου 40 χιλιάδες οικογένειες απ’ αυτήν την δραστηριότητα στη χώρα μας. Επίσης, μας ενδιαφέρει και από πλευράς στήριξης των αλιευτικών αποθεμάτων, διότι η παράκτια αλιεία δεν είναι βιομηχανική αλιεία, είναι μια αλιεία που προστατεύει τα αποθέματα, τον γόνο κ.ά.

«Κατά συνέπεια, εάν θέλουμε να εκπληρώσουμε τον στόχο, ο οποίος αναφέρεται στην πρώτη σελίδα της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής της Ε.Ε., δηλαδή να διασφαλιστούν τα αποθέματα και να δημιουργηθούν μακροπρόθεσμες βιώσιμες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες για τον κλάδο, θα έπρεπε σήμερα ήδη να συζητάμε συγκεκριμένα σχέδια. Άλλως, μικρή πρακτική σημασία έχει το όλο θέμα για εμάς, για την χώρα μας, τη στιγμή που έχουμε τεράστια μείωση των αλιευτικών αποθεμάτων, περίπου κατά 80%, σύμφωνα με τα στοιχεία από στατιστικές και από μελέτες που έχουν γίνει».

Νέα «τάση» Οικολόγων Πρασίνων : Ριζοσπαστική Οικολογία, όχι περιβαλλοντισμός

Τα λέγαμε και τα ξαναλέγαμε για καιρό, είχαμε γίνει κακοί με πολλούς και διάφορους, οικολογίζοντες ή μη αλλά και τυπικά Αριστερούς, που απέφευγαν να κάνουν κριτική στο «χώρο» μήπως και τον κακοκαρδίσουν… Τελικά ο «χώρος» συνέχιζε την επαμφοτερίζουσα ή αμφιθυμική ή επί το ελληνικότερον (!) «οπορτουνιστική» τακτική του, διατηρώντας μια στάση «ναι και κατά του μνημονίου», αποδεχόμενος την λογική του «συνετισμού» και «εξορθολογισμού» της χώρας των τεμπέληδων από τους υπεράνω-υποψίας τραπεζίτες και τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις…

Όμως τα πράγματα πήγαν εκεί που πήγαν, η φωνή της αιμάσσουσας κοινωνίας + η φωνή της αποτυχίας ήταν αδύνατο να μην εισακουσθούν . Η μαθητεία των ΟΠ στην κρίση, στη δολιότητα και αποικιακή πολιτική του μεγάλου χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, στην "αποτελεσματικότητα" των «θεραπευτικών» πολιτικών που ήταν χειρότερες από την αρρώστεια, στη καταστρατήγηση συνταγματικών και άλλων θεσμίσεων, στην μνημονιακή απεμπόληση των πιο απλών περιβαλλοντικών αιτημάτων, κράτησε για πολύ καιρό. Κάποιοι κάποτε το κατάλαβαν, αλλά είχαν ήδη χάσει πολύτιμο χρόνο : Είχαν δηλαδή χάσει την επαφή με εκείνα τα μεγάλα ακροατήρια που ευχαρίστως θα προσλάμβαναν τα μηνύματα εναντίον του καταναλωτισμού και οικονομισμού, εναντίον της άκριτης ανάπτυξης, εναντίον της τρέχουσας, κατ’ ευφημισμόν «ποιότητας ζωής». Είχαν χάσει την ευκαιρία να εξελιχθούν ταχύτατα σε ένα πολιτικό πόλο νεωτεριστικό, «εναλλακτικό» όσον αφορά τις εξ αποστάσεως επιδράσεις του ΚΚΕ και των παρεμφερών : Γιατί η πολιτική οικολογία, αφετηριακά έστω και ως πεταλούδα (!), θα μπορούσε με το πέταγμά της να προκαλέσει ιδεολογικούς και πολιτικούς τυφώνες στον ευρύτατο χώρο του 27% + της ευρύτερης δημοκρατικής κοινωνίας…..

Και τώρα; Τώρα αρκετοί σημαντικοί άνθρωποι (μείον τον παλιό συναγωνιστή Παρασκευόπουλο που διαβεβαίωνε ότι οι ΟΠ ήταν εξαρχής κατά του μνημονίου αλλά εσχάτως εξαφανίσθηκε…) κινούνται σε μια νέα τροχιά και εκφράζουν την αποστασιοποίησή τους από τα ομολογουμένως διαχειριστικά πράσινα κόμματα της Ευρώπης …Σημειώνω ιδιαίτερα την συμμετοχή της Ιωάννας Κοντούλη, του Νίκου Ηλιόπουλου, του Γιώργου Καραμέρου, του Ορέστη Κολοκούρη, του Γιάννη Χαραλαμπάκη, του Γρηγόρη Μαλτέζου, του Μιχάλη Μιχελή και του Αντώνη Ξενικού, κυρίως δε και προπάντων του ποιητή και λόγιου Νάνου Βαλαωρίτη - με την εκδίωξη του οποίου είχε ασχοληθεί ειδικά ο Τρεμόπουλος ( σχετικά http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2009/09/blog-post.html  )

Λέει η ανακοίνωση του ΔΡΟ (Δίκτυο Ριζοσπαστικής Οικολογίας) :

Ο Π. Λαφαζάνης ερωτά για το nerit.gr που τους πονάει…

Η εφημερίδα Το ΧΩΝΙ κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά ενώπιον του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών κατά παντός υπευθύνου στελέχους της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Δικτύων (ΕΕΤΤ), που την Παρασκευή 14 Ιουνίου προχώρησε στο αυθαίρετο κλείσιμο της ιστοσελίδας nerit.gr. (σχετικά http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2013/06/neritgr.html )

Επίσης κατατέθηκε ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτη Λαφαζάνη προς τους υπουργούς Οικονομικών, Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων καθώς και Πολιτισμού και Αθλητισμού .

Λέει ο Λαφαζάνης :

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Το ΧΩΝΙ» της περασμένης Κυριακής, η ηλεκτρονική διεύθυνση στο Διαδίκτυο (Internet domain name) www.nerit.gr κατοχυρώθηκε από ιδιώτη (blog μεγάλης επισκεψιμότητας) στην Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) στις 12 Ιουνίου 2013, ακολουθώντας τη νόμιμη διαδικασία που ακολουθεί κάθε Έλληνας πολίτης. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε χωρίς το παραμικρό πρόβλημα

και, από εκείνη την ημέρα, ο εν λόγω ιδιώτης ανέβασε στο Διαδίκτυο τη σελίδα nerit.gr, μέσω της οποίας -σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού- αναμετέδιδε το κομμένο πρόγραμμα της ΕΡΤ, προσθέτοντας ταυτόχρονα επικριτικά σχόλια για τη μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης.

Τι τάση, τι συνιστώσα…

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 29.6.13


Οι ομαδοποιήσεις σε ένα πολιτικό σχήμα είναι αναπόφευκτες. Στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ τάση θεωρείται μια συγκυριακή συλλογικότητα, που έχει ρευστά όρια και αυξομειώνεται ή εξαφανίζεται συναρτήσει των συνθηκών. Όμως και η συλλογικότητα που σημαίνεται ως «συνιστώσα», είναι διακριτή λόγω της πολιτικής συμπεριφοράς της σε μια συγκυρία (έστω και μεγαλύτερης διάρκειας), ενώ επίσης είναι «αυξομειώσιμη» ή «εξαφανίσιμη» σε συνθήκες ιδεολογικής ζύμωσης.



Αν αποκλείσουμε την περίπτωση συνιστωσών με βέτο, τότε από νοηματική άποψη η διαφορά τάσης και συνιστώσας είναι μηδαμινή. Πράγμα που σημαίνει ότι η ενέργεια που καταναλώνεται για την καταγγελία της δεύτερης πάει στράφι, ενώ μένουν αναπάντητα κρίσιμα θέματα εσωκομματικής δημοκρατίας : Ενώ απουσιάζει μια προβληματική στη «διαπασών» για τον προσδιορισμό της έννοιας της κλίκας, της φράξιας, ή των πολυσυζητημένων «μηχανισμών».



Το μεγάλο πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ είναι η εμπέδωση ενός υγιεινού εσωτερικού περιβάλλοντος, η διάχυτη βίωση της συμμετοχής σε μια μεγάλη πολιτική οικογένεια.. Είναι η ανάπτυξη πολιτικών αντισωμάτων στην (αναπόφευκτη) όσμωση με το συμφεροντολογικό πολιτικό «ήθος» και τον μακιαβελισμό των κατεστημένων δυνάμεων. Αλλά αυτό δεν γίνεται με ηθικολογίες : Πολύ δε περισσότερο δεν γίνεται με καταστατικά που θεσπίζουν μονολιθικές γραμμές στον συνδικαλισμό και στην αυτοδιοίκηση, καταστρατηγώντας την αυτονομία των κοινωνικών χώρων.

Στη πολιτική η έννοια του ορίου είναι χρήσιμη όσο η συνονόματή της στα μαθηματικά. Σε μερικές απαράμιλλες σελίδες του ο Καστοριάδης εξέφρασε τη συσχέτιση κοινωνικών δομών και προσωπικότητας δρώντων ατόμων, στις οριακές συνθήκες μιας παρηκμασμένης Σοβιετικής Ένωσης : Αξίζει να τις διαβάσουμε , δεδομένου ότι οι εφιάλτες συχνά διαπαιδαγωγούν …. Όπως αξίζει να εντρυφήσουμε σε ένα ποίημα-χαστούκι του Μπρεχτ στον επαναστατικό επαγγελματισμό , που αποξενώνει από τη ζωή.. «Μόνο και μόνο εξ αιτίας της αναταραχής…αποφασίσαμε…να γίνουμε μονόπλευροι, ξεροί, μπλεγμένοι στα γρανάζια της πολιτικής …»….

Να μιλήσουμε επομένως για θεσμική αγρανάπαυση των πολιτικών ; Να μιλήσουμε για «φέρουσα ικανότητα» των στελεχών και αποκέντρωση δραστηριοτήτων ; Γιατί όχι, αν μας ενδιαφέρουν πολιτικές προσωπικότητες που επικοινωνούν με τη ζωή βιωματικά και όχι μέσω στατιστικών….



Ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ έχει ηθική υπεροχή , έχει σχεδόν σιαμαία σχέση με την μορφολογία του ωραίου, του λόγιου , του καλλιεργημένου – πλην ηττημένου ! - γι αυτό χρειάζεται μια πολιτική ισχύος . Αλλά αυτό δεν μπορεί να προκύψει από την εσωτερική σκλήρυνση και την παρανοϊκή καχυποψία έναντι των ομαδοποιήσεων. Η ισχύς θα προκύψει όταν ως νέος Μωάμεθ πάει στα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα – αντί να περιμένει αυτά να έλθουν . Όταν αναγνωρίσει το ριζοσπαστικό δυναμικό που εγκλείεται στα μορφωμένα, δημοκρατικά, ελευθεριακά , με κριτική και οικολογική συνείδηση μεσοστρώματα . Όταν αποποιηθεί τον ηγεμονισμό και αποδεχτεί μια σχέση αμφίδρομης μαθητείας.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΣΦΥΡΟΔΡΕΠΑΝΑ – ΖΗΤΩ ΤΟ BLACK AND DECKER !

Ενίοτε η Ιστορία ξεκινάει σαν κωμωδία για να καταλήξει σε μια τραγωδία, της οποίας την ερμηνεία πολλοί «προοδευτικοί» αποφεύγουν να επιχειρήσουν….



Ο παραπάνω τίτλος είναι σύνθημα της πρώϊμης μεταπολίτευσης, όταν η σοβαρότητα και τα σφυροδρέπανα πλεόναζαν μεν αλλά πάντοτε υπήρχαν κάποιοι διατεθειμένοι να κάνουν πλάκα….



Και τώρα; Τώρα στη Λετονία, κατά πως γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, με απόφαση του Κοινοβουλίου τέθηκε εκτός νόμου η χρήση των συμβόλων εκείνων που σχετίζονται με την πρώην Σοβιετική Ενωση !( σφυροδρέπανο, κόκκινο αστέρι , οι ύμνοι της ΕΣΣΔ….).



Γράφει ο Μπογιόπουλος :

Αυτή η νέα «δημοκρατική» εξέλιξη ανασκολόπισης της Ιστορίας, της ιταμής διασύνδεσης του φασισμού με το σοσιαλισμό και της επιβολής κατάστασης παρανομίας για τα εμβλήματα του σοβιετικού λαού του οποίου η σημαία με το σφυροδρέπανο αποτελεί το σύμβολο της συντριβής του ναζισμού,συνέβη:



Πρώτον, σε μια χώρα – μέλος της ΕΕ, η οποία τηρεί απαρεγκλίτως τις ευρωενωσιακές ντιρεκτίβες. Ανάμεσα στις άλλες ντιρεκτίβες εφαρμόζει και εκείνη βάσει της οποίας επιθυμούν οι φιλοευρωπαϊκοί πολιτικοί φορείς στην Ελλάδα να… «εκσυγχρονίσουν», όπως λένε, τη «αντιρατσιστική» νομοθεσία της χώρας.



Δεύτερον, σε μια χώρα που ο πρωθυπουργός της πολυκομματικής (και εκεί) κυβέρνησης προέρχεται από το κόμμα «Ενότητα». Το συγκεκριμένο κόμμα ανήκει στην Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Στην ίδια ομάδα, δηλαδή, στην οποία συμμετέχει η κυρία Μέρκελ, ο κ. Σαμαράς, ο κ. Ραχόι και άλλοι…



Ερώτημα προς τον Ν.Μπογιόπουλο : Πως είναι δυνατόν μια πρώην σοσιαλιστική χώρα να φτάσει σε τέτοιους πολιτικούς συσχετισμούς δυνάμεων υπό συνθήκες κρίσης, ανεργίας κλπ., ώστε να παίρνονται τέτοιες αποφάσεις; Πως εξουδετερώθηκε εκείνη η πολιτική ισχύς που υποτίθεται ότι στήριζε κάποτε ένα ολόκληρο καθεστώς;

(Ευ)Σταθης στις απόψεις του…

Γράφει ο ΣΤΑΘΗΣ στην «Ελευθεροτυπία» :

Αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες, σας γράφω απ’ τα υπόγεια του Μαξίμου. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος της απουσίας μου αυτές τις ημέρες: βοηθούσα τον Χρύσανθο να κάνουμε τον ανασχηματισμό. Πολύ κουραστικό: παίζαμε την κολοκυθιά ώσπου την ξεράναμε,

μετά μαδήσαμε όλες τις μαργαρίτες της τέως διοικήσεως ΠΑΣΟΚ, ύστερα πήγαν οι καραμπόλες σύννεφο (η μαύρη μπίλια έβρισκε συνεχώς τον κ. Αβραμόπουλο), αλλά στο τέλος τα καταφέραμε. Λόγω της σημασίας που δίνουμε πλέον στην πρωτογενή παραγωγή φτιάξαμε μια κυβέρνηση περιβόλι.

Της οποίας η πραγματική σύνθεση έχει ως εξής: Πρωθυπουργός: Αγγελα Ψυχοβγάλτρα Μέρκελ. Υποπρωθυπουργός: Αντώνης Σαμαράς. Επίτιμος Uber Alles Πρωθυπουργός: Μπαράκ Ομπάμα.

Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης: Μπενύτο. Υπουργός Εξωτερικών: Μπενίτο. (Ο κ. Αβραμόπουλος στο εξής θα «περιφέρεται ασκόπως» στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης και Τουρκικών Προκλήσεων.)

Ο πολιτισμός εν Καμίνω....

Νέες Σφραγίσεις σε Θέατρα και Χώρους Πολιτισμού με τελική κατάληξη την απονέκρωση του πολιτιστικού τοπίου της Αθήνας, οραματίζεται ο ρηξικέλευθος κύριος Δήμαρχος…. Σε ανακοίνωσή της η ΕΝΩΣΗ ΧΩΡΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΘΗΝΑΣ (http://alternativespacesathens.blogspot.gr/ ) αναφέρεται στο πολιτιστοκτόνο έργο του Δημάρχου Αθηναίων και μεταξύ άλλων, υπογραμμίζει :

Την ώρα που στη χώρα αυτή όλα γκρεμίζονται, την ώρα που γύρω μας επικρατεί άπνοια και τέλμα κι ο πολιτισμός θα έπρεπε να είναι ανάσα ψυχής, αυτή την ώρα ο Δήμος Αθηναίων αποφάσισε να εφαρμόσει την α-πολιτιστική πολιτική του και διατάσσει ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ πολλές δεκάδες θέατρα και πολιτιστικοί χώροι, μοιράζοντας και πάλι τα περιβόητα «σφραγιδόχαρτα».


Από τον περασμένο Απρίλιο, ο Δήμος Αθηναίων, ανασύροντας απαρχαιωμένες νομοθεσίες (βασιλικά διατάγματα και Μεταξικούς νόμους), θέτει τέτοια κριτήρια που σχεδόν όλοι οι θεατρικοί και πολιτιστικοί χώροι θεωρούνται παράνομοι.



Ο Δήμος Αθηναίων, λειτουργώντας αυθαίρετα, δυσφημεί τους θεατρικούς και πολιτιστικούς χώρους στην κοινή γνώμη και απειλεί, αναγγέλλοντας τη σφράγιση δεκάδων ακόμα χώρων πολιτισμού που χρόνια τώρα βρίσκονται σε Κενό Νόμου. Οι χώροι αυτοί έχουν επιβιώσει με τον προσωπικό καθημερινό αγώνα των ανθρώπων που τους έφτιαξαν, δίνοντας παλμό και πνοή στις γειτονιές της Αθήνας, και μάλιστα σε μια εποχή που οι γειτονιές έχουν ανάγκη από αναχώματα στην υποβάθμισή τους. Οι περισσότεροι από αυτούς ΔΕΝ επιβάρυναν τον κρατικό προϋπολογισμό και στηρίζονται κυρίως στην προσπάθεια και το μεράκι των καλλιτεχνών, ενώ η ανεργία στο χώρο της τέχνης και ειδικότερα του θεάτρου φτάνει το 90%!



Δεν περιμένουμε ούτε μπράβο, ούτε ευχαριστώ για τη μακροχρόνια προσφορά μας στην πολιτιστική ανάπτυξη της παρακμάζουσας Αθήνας. Ούτε επιβράβευση από το Δήμο. Ούτε αναγνώριση του έργου που κάνουμε με προσωπικό αγώνα και περίσσευμα ψυχής. Περιμένουμε να μας αφήσουν στην ησυχία μας ώστε να συνεχίσουμε απερίσπαστοι το καλλιτεχνικό μας έργο. Χωρίς εκβιασμούς, αιφνιδιασμούς και τρομοκρατία. Χωρίς να παίζουμε τη «γάτα με το ποντίκι» με τη Δημοτική Αστυνομία – Θεατρονομία.


Για το λόγο αυτό, την Πέμπτη 27 Ιουνίου, ώρα 1:30 μμ, στην Πλατεία Κοτζιά, απέναντι από το Δημαρχείο, λίγο πριν από το Δημοτικό Συμβούλιο (2:00μ.μ.), στο οποίο πρόκειται να «συζητηθεί» το θέμα μας, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ ενάντια στη φίμωση της καλλιτεχνικής δημιουργίας και έκφρασης και την πνευματική παρακμή που μας επιβάλλουν.

Ηρώ Διώτη * : Το μέλλον του περιβάλλοντος αόρατον….

Σωστά ο καινούριος Υπουργός ΥΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης έκλεισε την ομιλία του κατά την παράδοση και παραλαβή του Υπουργείου, λέγοντας πως δεν πρόκειται να πει τι θα κάνει και δε θα εκθέσει κάποιο σχέδιο ! Είναι γεγονός πως κανένα σχέδιο δεν υπήρξε από αυτές τις κυβερνήσεις για το συγκεκριμένο Υπουργείο, πέραν του ξηλώματος κάθε προστατευτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον. . Ακόμη σωστά επεσήμανε ο Υπουργός ότι μόνο εκ των υστέρων θα ανακοινώνει τι έπραξε, διότι είναι στην πολιτική της κυβέρνησης οι αντιδημοκρατικοί αιφνιδιασμοί που σοκάρουν την ελληνική κοινωνία, τόσο ώστε να μην μπορεί να αντιδράσει, όπως, λανθασμένα, πίστευαν ότι θα γίνει και με το θέμα της ΕΡΤ. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο είναι αστείο να μιλάνε για δημοκρατία και πολιτισμό, όπως ο κ. Μανιάτης.



Επίσης ορθά είπε στην ομιλία του ότι πολλοί τον θεωρούν άνθρωπο των Υδρογονανθράκων. Εμείς πιστεύουμε, σε αντίθεση με τον κ. Μανιάτη που καθόλου δεν έθιξε τα ζητήματα της αρμοδιότητάς του, ότι το ΥΠΕΚΑ δεν χρειάζεται έναν άνθρωπο που να βάζει σε εφαρμογή σχέδια τα οποία ενδιαφέρουν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα - όπως η εξόρυξη υδρογονανθράκων - αλλά σχέδια για το φυσικό περιβάλλον, για την χωροταξία που δεν υπάρχει, για το κτηματολόγιο που δεν έγινε , για τα νερά που ξεπουλιούνται, για τα δάση που μένουν απροστάτευτα και παραδίδονται σε ιδιώτες, για την βιοποικιλότητα που μόνο στην Ελλάδα είναι άγνωστη λέξη, για μια σειρά αγαθά που είναι περιουσία της ελληνικής κοινωνίας..



Λέμε στον κ. Μανιάτη ότι όσες παροιμίες κι αν ξέρει δεν μπορεί να κρύψει την πραγματικότητα που είναι ζοφερή για τους εργαζόμενους, το περιβάλλον και τα δημόσια αγαθά, λόγω της πολιτικής της δικής τους και των δανειστών. Εμείς θα φροντίσουμε να ενημερώνουμε τους πολίτες και θα κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να μην εκποιηθεί το περιβάλλον και οι φυσικοί πόροι μέχρι να φύγουν, κάτι που ως ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ επιδιώκουμε να γίνει σύντομα προς όφελος των ανθρώπων, της φύσης και του πολιτισμού.

*Η Ηρώ Διώτη είναι βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ

Κύρωση παραβίασης συνταγματικών διατάξεων από τα άμεσα κρατικά όργανα

Του Ηλία Νικολακόπουλου, καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου

Σύμφωνα με το ακροτελεύτιο άρθρο 120 του ισχύοντος Συντάγματος 1975/86/01/08 και ειδικότερα στις παραγράφους 3 και 4 αυτού ορίζεται: Παρ. 3.<<Ο σφετερισμός με οποιονδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή, διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος>>. Παρ. 4.<<Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.>>.

Πρόκειται, για τη συνταγματική ποινικοποίηση του σφετερισμού της λαϊκής κυριαρχίας και αφορά κυρίως τους δημόσιους λειτουργούς που ασκούν τις απορρέουσες από αυτήν εξουσίες. (βλ. Γ.Κασιμάτη, Συνταγματικό Δίκαιο ΙΙ, Οι λειτουργίες του κράτους, εκδ. Αντ..Ν.. Σάκκουλα Αθήνα – Κομοτηνή 1980,σ 83-84). Επισημαίνω καταρχήν ότι: σύμφωνα με τη ρητή διατύπωση της παραγράφου 3 <<ο σφετερισμός με οποιοδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή>> τιμωρείται όχι μόνο ο με ένοπλα μέσα, πραξικοπηματικός σφετερισμός της λαϊκής κυριαρχίας αλλά ο με οποιονδήποτε τρόπο σφετερισμός. Η διατύπωση <<σφετερισμός με οποιονδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή….>> καλύπτει περιπτώσεις άμεσου ή έμμεσου σφετερισμού δηλαδή, αφορά όχι μόνο την ευθεία παράβαση αλλά και την οποιαδήποτε καταστρατήγηση του Συντάγματος μέσω της οποίας παραβιάζεται και διαστρέφεται το ουσιαστικό κανονιστικό περιεχόμενο μίας ή περισσότερων συνταγματικών διατάξεων.

Ηγήτωρ της «Φόρτσα γκόμενα»…..

Εδώ και καιρό ομολογώ ότι διασκεδάζω με διάφορα λεγόμενα από τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που καταδικάστηκε πρόσφατα σε επτά χρόνια κάθειρξη και ισόβια στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων… Ο κύριος αυτός είναι ένας τυπικός αντιδραστικός της εποχής μας, που ακολουθεί το νεοφιλελεύθερο ρεύμα της καταβύθισης των εργασιακών αμοιβών και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Με Τζεημσμποντικούς όρους είναι ένας «χρυσοδάκτυλος» της ενημέρωσης , που έχει στήσει το κάστρο της μιντιακής εξουσίας του για να ελέγχει εσαεί ένα ποσοστό της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Είναι ο άνθρωπος που συνεμορφώθη με όλες τις νατοϊκές υποδείξεις, που πρόσφερε τη χώρα του ως βάση για αρκετές ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις, που χάριν των πολιτικών εξαρτήσεών του «πούλησε» χοντρά και αδιάντροπα έναν συνεργάτη και σύμμαχό του - όπως ο Καντάφι….

Και όμως, το συγκεκριμένο άτομο διαθέτει ένα απαράμιλλο αντικαθωσπρεπεικό ύφος, που διασκεδάζει το πολιτικό κοινό Ρώμης και πάσης Ιταλίας – και όχι μόνο… Ένα ύφος που έρχεται σε χτυπητή αντίθεση με τη γκρίζα σοβαροφάνεια ορισμένων «προοδευτικών» παραγόντων, δια μέσου της οποίας οι τελευταίοι νομίζουν ότι θα καταξιωθούν και θα αναδειχθούν σε πολιτικά αξιώματα….

Δεν έχω τι να πρωτογράψω σχετικά με τις κατά καιρούς μπερλουσκόνιες ατάκες. Να πω κατ’ αρχήν για μια ιστορική χειρονομία του Ιταλού πολιτικού εις βάρος του Ισπανού Πρωθυπουργού, που καθόταν δίπλα του σε ένα πλάνο «συλλογικής φωτογράφησης» Ευρωπαίων ηγετών, όταν ο Μπερλουσκόνι του έβαλε πίσω από το κεφάλι τη παλάμη του με τα δάκτυλα σε σχήμα κεράτων ; Να πω για την προσωρινή μεν πλην εξωφρενική μετονομασία που πρότεινε για το κόμμα του(«Κόμμα της Ελευθερίας») , σε «Φόρτσα Γκόμενα» ; Ή για τη περίπτωση του μεγάλου σεισμού στη περιοχή της Λ’ Ακουϊλα, την οποία ο Μπερλουσκόνι επισκέφθηκε ως Πρωθυπουργός για να παρηγορήσει ή για να διασκεδάσει με «μαύρο χιούμορ» τους σεισμοπαθείς που έμεναν σε σκηνές, λέγοντάς τους «πέστε πως κάνετε ένα σαββατοκύριακο κάμπινγκ»!!!! Ή τις δηλώσεις του μετά κάποια κρούσματα βιασμών στην Ιταλία, οπότε και είπε «τι να κάνουμε; Στην Ιταλία έχουμε πολλές ωραίες γυναίκες, δεν μπορούμε να βάλουμε 20 εκατομμύρια στρατιώτες να τις φυλάνε »!!!

Ο Μπερλουσκόνι μου θυμίζει μια γνωστή εταιρεία παιχνιδιών, που προφανώς δεν είναι φιλανθρωπική επιχείρηση και σημαδεύει το κέρδος, πλην όμως χρησιμοποιώντας τα πιο έξυπνα – έως καταπληκτικά- διαφημιστικά τεχνάσματα. Όμως τα πράγματα παίρνουν μιαν άλλη τροπή για τον Ιταλό πολιτικό, μετά τη βαριά καταδίκη του. Οι υποστηρικτές του βεβαίως αναπτύσσουν έντονη δραστηριότητα, με μια (κατά πως φαίνεται) αφετηριακή συγκέντρωση σε κεντρική πλατεία της Ρώμης, όπου επιστρατεύουν ακόμη και το Ruby Tuesday των Ρόλινγκ Στόουνς  ενώ έχουν  στη πρώτη γραμμή της μάχης την αρραβωνιαστικιά του – γυναίκα μόλις 28 ετών που δικαιώνει το παραδοσιακό ιταλικό γνωμικό «ο έρως δεκαετίες δεν κοιτά»…