Ουκρανία: Πρώην σύμβουλος της Μέρκελ προειδοποιεί – «Αν σταλούν τανκς, πάμε για Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο»

 

Η Αναλένα Μπέρμποκ, υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας από τους Πράσινους πρότεινε να σταλεί βαρύς οπλισμός στην Ουκρανία για να αντιμετωπίσει τη ρωσική εισβολή. Η συγκεκριμένη πρόταση έχει προκαλέσει αντιδράσεις.

Ανάμεσα σε άλλους, απέναντι σε αυτή την πρόταση βρίσκεται ο Γερμανός ταξίαρχος εν αποστρατεία και σύμβουλος της πρώην Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, Έριχ Βαντ.

Η δραματική προειδοποίηση

«Ενδεχόμενη παράδοση βαρέων όπλων στην Ουκρανία, θα οδηγούσε δυνητικά σε έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο», είπε ο Βαντ. «Κάνουμε αρκετή πολεμική ρητορική αυτή τη στιγμή – με καλή και ηθική πρόθεση», υπογράμμισε ο Βαντ.

Ωστόσο πρόσθεσε: «Όμως, όπως είναι γνωστό, ο δρόμος προς την κόλαση είναι πάντα στρωμένος με καλές προθέσεις. Πρέπει να σκεφτούμε το τέλος του συνεχιζόμενου πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Αφιερωμένο εξαιρετικώς στον κύριο Βενιζέλο

 

12 Απριλίου, 2022

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι ένας από τους ολίγους

πολιτικούς που μελέτησαν διεξοδικώς τα Αρχεία του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Και αυτό τον τιμά. 

• Από τον Μανώλη Κοττάκη

Ειδικά αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού οι υπουργοί και οι βουλευτές της Ν.Δ. που έπραξαν κάτι ανάλογο. Τα αρχεία αυτά αποτελούν πολύτιμο εθνικό θησαυρό, εγχειρίδιο για κάθε πολιτικό που θέλει να μάθει την Ιστορία του τόπου από τις πηγές, από ποιους παρέλαβε τη σκυτάλη. Για ένα πράγμα δεν προσφέρονται τα Αρχεία Καραμανλή: Για πολιτική εργαλειοποίηση προς ικανοποίηση αλλότριων σκοπών.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος συνεργάστηκε ως υπουργός με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή για την κατάρτιση του νόμου για την απαλλοτρίωση της βασιλικής περιουσίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορεί να κόβει και να ράβει φράσεις του Καραμανλή στα μέτρα των φιλοδοξιών του, όπως έπραξε προσφάτως, όταν ισχυρίστηκε ότι «το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη» και προς αποφυγήν πολιτικών επιθέσεων εις βάρος του απέδωσε τη φράση αυτή στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, σε κείμενο που περιέχεται στα αρχεία του.

Το καλύτερο μνημόσυνο προς τον μεγάλο πατριώτη Μακεδόνα πολιτικό, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον Απρίλιο του 1998, είναι ο σεβασμός στις απόψεις του, όχι η διαστρέβλωσή τους. Οι ύστατες σκέψεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή για το Αιγαίο διατυπώθηκαν στις 16 Ιουλίου 1991 μέσα στο Προεδρικό Μέγαρο, κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον πρόεδρο Μπους τον πρεσβύτερο, και τις αποδίδει πιστά σε εμπεριστατωμένο σημείωμά του ο Πέτρος Μολυβιάτης. Το σημείωμα δημοσιεύεται στις σελίδες 587-588 του τόμου 12Β των Αρχείων Καραμανλή. Το αφιερώνω στον αγαπητό κατά τα λοιπά Ευάγγελο Βενιζέλο, βέβαιος ότι του διέφυγε το συγκεκριμένο απόσπασμα. Ο διάλογος Καραμανλή – Μπους έχει ως εξής:

«Πρόεδρος Μπους: Χωρίς να θέλω να αναμειχθώ στα εσωτερικά σας, αλλά επειδή τα θέματα αυτά έχουν πάρει διεθνή χαρακτήρα, θα ήθελα να μιλήσουμε για την Κύπρο και τις σχέσεις σας με την Τουρκία.

»Πρόεδρος Δημοκρατίας: Είναι δυσάρεστο ότι οι σχέσεις μας με την Τουρκία, κατά τα τελευταία 30 χρόνια, βρίσκονται σε κακή αλλά και επικίνδυνη κατάσταση. Δεν είναι μόνο το Κυπριακό, αλλά υπάρχουν και άλλα προβλήματα σε βάρος της Ελλάδος, όπως τα νησιά του Αιγαίου, η Θράκη κ.λπ. Επίστευα πάντοτε και πιστεύω στην ανάγκη επιλύσεως των διαφορών μας με την Τουρκία. Η γεωγραφία μάς υποχρεώνει να συνυπάρχουμε. Χρειάζεται λίγη λογική και λίγο πολιτικό θάρρος. Εγώ προσπάθησα πολύ να λύσω τις διαφορές μας με την Τουρκία. Για να σώσω τη φιλία των δύο χωρών εγκατέλειψα την ιδέα της Ενώσεως που ήταν εθνικό θέμα και συμφωνήσαμε για την ανεξαρτησία της Κύπρου.

Τα Τουρκικά Fake News

 του Λεωνίδα Κουμάκη 

Όπως είναι γνωστό, ένα από τα πολύ ισχυρά «όπλα» ενός υβριδικού ή ενός πραγματικού πολέμου αποτελούν οι ψευδείς ειδήσεις που διοχετεύονται κατάλληλα από τους μηχανισμούς προπαγάνδας ενός κράτους, προκειμένου να προετοιμάσουν ή να επηρεάσουν την κοινή γνώμη με την ευρύτατη έννοια της, προς την κατεύθυνση των στόχων του.

Η Τουρκία χρησιμοποιεί ευρέως τις ψευδείς ειδήσεις (Fake News) σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα (πολιτικό, διπλωματικό, στρατιωτικό, πολιτιστικό, οικονομικό κ.α) προκειμένου να εξυπηρετήσει τους ποικιλόμορφους στόχους της.

Απέναντι σε Ελληνική και Κυπριακή Δημοκρατία το «όπλο» αυτό χρησιμοποιείται διαχρονικά, αδιάκοπα και με χονδροειδή παραμόρφωση της αλήθειας υπηρετώντας πιστά την φιλοσοφία του Υπουργού Προπαγάνδας της Ναζιστικής Γερμανίας (1933 – 1945) Πάουλ Γιόζεφ Γκαίμπελς «Όσο μεγαλύτερο το ψέμα και όσο περισσότερο επαναλαμβάνεται, τόσο πιο πιστευτό γίνεται». 

Η τακτική αυτή ακολουθείται από την Τουρκία επί ολόκληρες δεκαετίες, συνοδεύεται με μονομερείς ενέργειες ή αποφάσεις που αγνοούν τα διεθνώς κατοχυρωμένα κυριαρχικά δικαιώματα των γειτόνων της και κλιμακώθηκε επικίνδυνα μετά τον αιφνίδιο υβριδικό πόλεμο που κήρυξε εναντίον της Ελλάδος τον Φεβρουάριο του 2020 στον Έβρο και ακολούθως στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου, με κυνικό «όπλο» ένα ολόκληρο στρατό ταλαιπωρημένων ανθρώπων αλλά και τζιχαντιστών, στο συντριπτικό τους ποσοστό από Ασία και Αφρική, οι οποίοι υποδύονταν τους πρόσφυγες από την Συρία.

Από τότε και για δύο ολόκληρα χρόνια (2020-2022) η Τουρκία χρησιμοποίησε τις ψευδείς ειδήσεις (Fake News) σχεδόν σε καθημερινή βάση, από τα πιο επίσημα χείλη της: Ρ. Τ. Ερντογάν, Ιμπραήμ Καλίν, Χουλουσί Ακάρ, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, Ντεβλέτ Μπαχτσελή, Ομέρ Τσελίκ, Σουλειμάν Σοιλού και άλλους πολλούς. 

Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί η ανάρτηση που έκανε στο Twitter ο Τούρκος υπουργός Εσωτερικών  Σουλεϊμάν Σοϊλού, στις 3 Μαρτίου 2020: «Ώρα 9:15. Είναι ώρα να εγκαταλείψουν την Τουρκία για την Ελλάδα μέσω της Αδριανούπολης 130.469 μετανάστες».

Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η κατεπείγουσα επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στην Κωνσταντινούπολη (13 Μαρτίου 2022), είχαν σαν προσωρινό αποτέλεσμα την «αναστολή» ή την αποδυνάμωση της τουρκικής, καθημερινής πρακτικής των ψευδών ειδήσεων.

Μετά όμως από την παρέλευση ενός μικρού χρονικού διαστήματος, η Τουρκία άρχισε να επανέρχεται σταδιακά στους γνωστούς ρυθμούς μονομερών ενεργειών και ψευδών ειδήσεων:

Δαμάζοντας την Ευρώπη στον δρόμο προς την κοσμοκρατορία

 

Aμερικανισμός. Ο μεγάλος εφιάλτης της ανθρωπότητας

 

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com,

http://www.classlessdemocracy.blogspot.com,

 

Η ανακάλυψη της αμερικανικής ηπείρου το 1492[1], άνοιξε τον δρόμο στους Ευρωπαίους αποικιοκράτες για να καταστρέψουν ολόκληρους πολιτισμούς, στο όνομα του χριστιανισμού με πρόσχημα τον εκπολιτισμό των ‘απολίτιστων λαών’ της Αμερικής, της Αφρικής και της Ασίας διαπράττοντας τις μεγαλύτερες και φρικαλεότερες γενοκτονίες της ανθρώπινης ιστορίας. Συντηρητικοί υπολογισμοί αναφέρουν ένα πλήθος θυμάτων γενοκτονίας που ανέρχεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια, πέρα από τον αριθμό των ιθαγενών που πωλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα ως δούλοι.

Η μεγαλύτερη γενοκτονία που έλαβε ποτέ χώρα στον πλανήτη, είναι αυτή των Ιθαγενών Ινδιάνων της Αμερικανικής ηπείρου. Συνολικά από τα πρώτα χρόνια της ανακάλυψής της, μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνα, περισσότεροι από 100.000.000 Ιθαγενείς εξοντώθηκαν. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των Ιθαγενών στη Βόρεια Αμερική από τα 18 με 19 εκατομμύρια που ήταν το 1492, το 1919, όπως αναφέρεταιστο EthicalCanons and Scientific Inquiry (Genocide of NativeAmericans) περιορίζονταν μόλις στους 400.000. Ο DavidStannard στο βιβλίο του, American Holocaust, κάνει λόγο για περισσότερους από 100 εκατομμύρια ανθρώπους που εξοντώθηκαν συνολικά[2], μεταξύ αυτών γύρω στα 18 εκατομμύρια σε περιοχές του Βόρειου Μεξικού, ενώ οι θάνατοι που συνδέονται με το εμπόριο δουλείας Ιθαγενών υπολογίζονται στα 28 εκατομμύρια. ‘Όπου κι αν πήγαιναν Ευρωπαίοι ή λευκοί Αμερικανοί, οι ιθαγενείς παγιδεύονταν ανάμεσα σε εισαγόμενες πληγές και βάρβαρες φρικαλεότητες, με αποτέλεσμα συνήθως τον αφανισμό του 95 τοις εκατό του πληθυσμού τους’[3].Είναι ξεκάθαρο ότι οι ιθαγενείς πλήρωσαν πολύ ακριβά το‘προνόμιο’ που είχαν να κατοικούν σε αυτήν την άγνωστη, μέχρι το 1492, ήπειρο, πράγμα που σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές αποικιοκρατικές μητροπόλεις, αλλά και η αποικία της Αγγλίας έχτισαν την ανεξαρτησία και την εξέλιξή τους πάνω στον ρατσισμό και στο ολοκαύτωμα των Ιθαγενών Αμερικάνων.

Bιώσιμες προτάσεις για μια ελπιδοφόρα αγροτική παραγωγή

 

TΟΥ  ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ  ΔΗΜΗΤΡΗ    ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

 

 

Τό  ερώτημα είναι άν σήμερα μπορεί ο Αγροτικός Τομέας  νά ανταποκριθεί στίς νέες προκλήσεις μέ  τήν χαμηλήπαραγωγικότητα καί ανταγωνιστικότητα πού τόν διακρίνει.Οι απαντήσεις δέν είναι εύκολες.

 

Η Αγροτική ανασυγκρότηση τής χώρας πρέπει νά προχωρήσει όπως  καί η αλλαγή τού Αγροδιατροφικού  Μοντέλου.

 

Η Διατροφική επάρκεια,η καινοτομία,η εξωστρέφεια, η προστασία τών εθνικών προϊόντων,είναι  στόχοι εφικτοί,αρκεί νά υπάρξει ΟΡΑΜΑ,ΒΟΥΛΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΥ  ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟ ΕΘΝΙΚΟ.

 

 

ΜΕΡΙΚΑ  ΔΕΔΟΜΕΝΑ

 

Ο  Αγροτικός Τομέας συνεισφέρει στό ΑΕΠ ετησίως 6,2  Δίς ευρώ Προστιθέμενης Αξίας καί έχει τριπλάσια συμμετοχή στό  ΑΕΠ  σέ σύγκριση  μέ τόν μέσο  όρο τής  ΕΕ. Εργάζονται  440.000 άτομα η τό 10,6% τής συνολικής απασχόλησης.

 

Σχεδόν τό 1/3 τού ΑΕΠ καί τής απασχόλησης  οφείλεται στήν Μεταποίηση,η οποία προσφέρει σταθερές θέσεις  εργασίας  καί αμοιβές κατά μέσο όρο  34% υψηλότερες από τήν υπόλοιπη οικονομία.

 

Η Γεωργία επέδειξε μιά καταπληκτική ΑΝΤΙΚΥΚΛΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ,πού μετά τήν κρίση δέν τά πήγε  άσχημα. 

Η Γεωργία μαζί μέ τήν Βιομηχανία μας ανέδειξε Μηχανισμούς Αυτοσυντήρησης,περιορίζοντας τίς απώλειες τής Ακαθάριστης Προστιθέμενης Αξίας κατά 0,3% καί 3,9% αντίστοιχα.

 

Ο αγροτικός πληθυσμός ,ενώ τό 1981 ανερχόταν στό 30% τού συνολικού πληθυσμού,όμως,μετά τήν είσοδο στήν 

ΕΟΚ  καί τίς εφαρμοζόμενες πολιτικές ,σήμερα φθάνει τό 8%, ενώ υπήρξε μετάλλαξη χιλιάδων αγροτών σέ Διαχειριστές επιδοτήσεων τής ΕΕ καί σέ εργολάβους μεταναστών εργατών αγροτικής γής.

 

 

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΟΜΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

 

ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ(Στοιχεία  ΕΛΣΤΑΤ)

 

Συγκυβέρνηση όπως Συνεκμετάλλευση

του Παντελή Οικονόμου

Αθήνα, 6 Απριλίου 2022

Μεγάλη συζήτηση έχει ανοίξει για την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Πέρα από την αύξηση του κόστους της κατανάλωσης ενέργειας για οικιακή χρήση, υπάρχει και η αύξηση του κόστους παραγωγής που έχει ως συνέπεια ανατιμήσεις (δηλαδή ακρίβεια), υπονόμευση της ανταγωνιστικότητας επιχειρήσεων, τελικά  και απειλή λουκέτα και αύξηση της ανεργίας. 

Όλες ανεξαιρέτως αυτές οι αρνητικές συνέπειες πλήττουν ιδιαιτέρως την Ελλάδα. Είναι ήδη αισθητές σε όλα τα νοικοκυριά, φτωχά ή φτωχότερα, στην άνοδο των τιμών καταναλωτή και στην αύξηση του κόστους παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών. Σε μια χώρα καθημαγμένη από πολύχρονο οικονομικό (και όχι μόνο) παραλογισμό αυτές οι συνέπειες μπορούν να αποβούν μοιραίες.    

Αν και βρισκόμαστε όμως σε δεινή, πράγματι, θέση, την ίδια στιγμή, είμαστε από τους λίγους με πραγματικές δυνατότητες να παίξουμε αποφασιστικό ρόλο στην έξοδο από αυτή την κρίση.

Τι Πρέπει Να Γνωρίζουν Όλοι… Ποιός Είναι Ο Δημιουργός Του Πολέμου

 

Όσκαρ Φόρτιν Reseau International, 6-4-22

Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

 Στις 16 Φεβρουαρίου 2022, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έστειλε στον Τζο Μπάιντεν, πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, τελεσίγραφο 7 ημερών για να του αποστείλει επίσημο έγγραφο, επιβεβαιώνοντας ότι οι στρατιωτικές δραστηριότητες του ΝΑΤΟ και της Ουκρανίας δεν θα έθεταν σε κίνδυνο την ασφάλεια του ρωσικού λαού. Με τη μη παραλαβή αυτού του επίσημου εγγράφου, η Ρωσία θα αναλάβει αμέσως δράση.

Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτό το αίτημα που αφορούσε την ασφάλεια του ρωσικού λαού ήταν αντικείμενο συζητήσεων εδώ και αρκετούς μήνες. Η δυτική πλευρά ανέβαλλε συνεχώς την απάντηση σε αυτό το επίσημο έγγραφο, το οποίο ζήτησε η Ρωσία, για την ασφάλεια του ρωσικού λαού.

Ο Πούτιν, όχι περισσότερο αφελής από ό,τι ήταν απαραίτητο, γρήγορα συνειδητοποίησε ότι οι δυτικοί εταίροι του αγόραζαν χρόνο στο σχέδιό τους να εισβάλουν στη Ρωσία. Τότε ήταν που κάλεσε τον Τζο Μπάιντεν, χωρίς αμφιβολία, στις 16 Φεβρουαρίου 2022, για να του ζητήσει ένα επίσημο έγγραφο, το οποίο να εγγυάται την ασφάλεια της Ρωσίας, εντός επτά ημερών, διαφορετικά η Ρωσία θα αναλάβει δράση. Η απόφαση του Τζο Μπάιντεν να μην παράσχει μια τέτοια εγγύηση ασφαλείας στη Ρωσία τον καθιστά, από κάθε άποψη, τον δημιουργό αυτού του πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Ξέρουμε τα υπόλοιπα. Στις 23 Φεβρουαρίου 2022, ο Πρόεδρος Πούτιν ανέλαβε δράση αποσαφηνίζοντας τους κύριους στόχους αυτής της παρέμβασης. Για αυτόν, δεν ήταν η κατάκτηση της Ουκρανίας, αλλά μια μεγάλη κάθαρση όλων όσων θα μπορούσαν να αποτελέσουν ή να αποτελέσουν απειλή για την ασφάλεια της Ρωσίας. Πρέπει να πιστεύεται ότι είχε ήδη μια μάλλον ζοφερή εικόνα αυτής της πραγματικότητας που οι διάφορες υπηρεσίες του είχαν χρόνο να αξιολογήσουν.

Ήδη μπορούμε να δούμε ότι πολλά όπλα όλων των βεληνεκών έχουν ανακαλυφθεί και καταστραφεί. Στο τελευταίο, πρέπει να προσθέσουμε όλα αυτά τα εργαστήρια για την κατασκευή χημικών και βιολογικών όπλων, αρκετά για να σκοτώσουν ολόκληρους πληθυσμούς. Ένα έργο του οποίου οι κύριοι συγγραφείς είναι πλέον γνωστοί: ο Τζο Μπάιντεν και ο γιος του είναι οι κύριοι υποστηρικτές.

Προς: Διοικούσα Επιτροπή Τομέα Μηχανικών & ΕΔΕ τ. ΕΤΑΑ του e-ΕΦΚΑ ΘΕΜΑ: Αμφισβήτηση οφειλής από μη καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές κ. Νικολάου Στεφανή (

 

 (ΑΜΚΑ 02035403050, ΑΜ τ. ΕΤΑΑ – ΤΣΜΕΔΕ 047733)

Posted on 7 Δεκεμβρίου, 2021 by oataktos

Ο Συνήγορος του Πολίτη εξετάζει αναφορά του κ. Νικολάου Στεφανή, με αριθμό
υπόθεσης 305926. Από την επισκόπηση των αιτιάσεων του ενδιαφερομένου κατόπιν
συνεκτιμήσεως των στοιχείων που προσκομίζει ενώπιον της Ανεξάρτητης Αρχής,
προκύπτουν τα κατωτέρω:
Ι. Ιστορικό υπό εξέταση Υπόθεσης
O κ. Στεφανής την 01/02/1983 προσλήφθηκε ως εργάτης στη ΔΕΗ ΑΕ και υπήχθη
στην ασφάλιση του τ. ΙΚΑ. Εν συνεχεία, την 01/02/1985 προσλήφθηκε ως τακτικό
προσωπικό και ασφαλίστηκε στο Ταμείο Ασφάλισης ΔΕΗ ενώ από 01/05/1987 μετατάχθηκε
στην κατηγορία του Διπλωματούχου Μηχανικού. Ο ενδιαφερόμενος ουδέποτε έκανε έναρξη
εργασιών στη Δ.Ο.Υ. ούτε άσκησε ελευθέριο επάγγελμα, εργάστηκε δε έως τη
συνταξιοδότησή του ως μισθωτός μηχανικός στην ανωτέρω εργοδότρια εταιρεία.
Παραταύτα, εξ’ αυτής και μόνο της ιδιότητάς του ως μέλους του Τεχνικού
Επιμελητηρίου Ελλάδας (στο εξής ΤΕΕ) από την 01/03/1983, υπαγόταν στην υποχρεωτική
κύρια ασφάλιση του τ. ΕΤΑΑ – ΤΣΜΕΔΕ, χωρίς ωστόσο η εργοδότρια εταιρεία του, καθ’ όλο
το χρονικό διάστημα της μισθωτής απασχόλησής του, να αποδίδει στον ανωτέρω
ασφαλιστικό φορέα ασφαλιστικές εισφορές (εργαζομένου – εργοδότη) ως όφειλε. Ο κ.
Στεφανής υπήχθη αποκλειστικά και μόνο στους κλάδους ασφάλισης του προσωπικού της
ΔΕΗ ΑΕ και συγκεκριμένα, από την υπ’ αριθ. πρωτ. ΔΑΝΠΟ/12480/10.05.2019 Βεβαίωση
της Διεύθυνσης Ανθρωπίνων Πόρων & Οργάνωσης της ΔΕΗ ΑΕ, προκύπτει ότι, από
01/02/1985 έως 31/03/2007, παρακρατήθηκαν και αποδόθηκαν από τη μισθοδοσία του
2
νόμιμες ασφαλιστικές κρατήσεις για: α) τον κλάδο κύριας σύνταξης σε πρ. ΙΚΑ / ΤΑΠ / ΔΕΗ,
β) τον κλάδο επικουρικής σύνταξης σε πρ. ΤΑΥΤΕΚΩ/ΤΕΑΠΑΠ – ΔΕΗ και τους κλάδους γ)
πρόνοιας και δ) υγείας σε πρ. ΤΑΥΤΕΚΩ / ΤΕΑΠΑΠ ΔΕΗ, ενώ, την 01/04/2007, του
απονεμήθηκε από τον ΟΑΠ / ΔΕΗ (Διεύθυνση Συντάξεων και Πρόνοιας) σύνταξη γήρατος
πλέον επικουρικού μερίσματος και εφάπαξ.
Αντίστοιχα, το τ. ΕΤΑΑ – ΤΣΜΕΔΕ, για χρονικό διάστημα άνω της 35ετίας, ουδέποτε
γνωστοποίησε στον κ. Στεφανή την εισφοροδοτική του υποχρέωση λόγω ιδιότητας ούτε
όχλησε τον ασφαλισμένο για την οιανδήποτε ασφαλιστική οφειλή. Εν έτει 2018, δηλαδή σε
ανύποπτο χρόνο, δια της υπ’ αριθ. 2059/22.11.2018 Ατομικής Ειδοποίησης Ληξιπρόθεσμων
Οφειλών του ΚΕΑΟ Κοζάνης, ο επί δεκαετία συνταξιούχος της ΔΕΗ ενημερώθηκε ότι με την
υπ’ αριθ. 14189/05.11.2018 Πράξη Ταμειακής Βεβαίωσης είχαν διαβιβαστεί και ταμειακώς
βεβαιωθεί εις βάρος του ληξιπρόθεσμες οφειλές από μη καταβληθείσες εισφορές προς τ.
ΤΣΜΕΔΕ και συγκεκριμένα,

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΜΕ ΣΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

 

Για περισσότερο από έναν μήνα ο ελληνικός λαός, μαζί με όλη τη Δύση, δέχεται έναν ορυμαγδό προπαγάνδας και έναν καταιγισμό πρωτόγνωρων κυβερνητικών αντιδράσεων με αφορμή την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Παρότι τα προηγούμενα οκτώ κυρίως χρόνια η κατάσταση στην εμπόλεμη περιοχή προϊδέαζε για όσα σήμερα ζούμε, παρότι υπήρξαμε μάρτυρες επιθέσεων συμμαχικών μας μάλιστα χωρών σε διάφορα μέτωπα (Κύπρος, Σερβία, Ιράκ, Λιβύη, Συρία…), είναι η πρώτη φορά που η καταδίκη του επιτιθέμενου έχει λάβει διαστάσεις στα όρια του επίσημου ρατσισμού. Η ιδεολογική τρομοκρατία στα καθεστωτικά ΜΜΕ θυμίζει μακαρθισμό στα χειρότερά του, αφού όποιος προσπαθήσει να κατανοήσει - όχι να δικαιολογήσει - τα τεκταινόμενα στιγματίζεται ως "πουτινικός". Ταυτόχρονα, απίστευτες ειδήσεις από τον χώρο της αγοράς και του πολιτισμού έρχονται να επιβεβαιώσουν έναν ελαύνοντα βαρβαρισμό που μεταξύ άλλων δαιμονοποιεί την ρωσική ηγεσία και φτάνει να την προσεγγίζει με όρους ψυχιατρικούς. Κάπως έτσι οδηγούμαστε σε έναν ενεργειακό αυτοχειριασμό της Ευρώπης, στην πλήρη υποταγή της στους αμερικανοΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς, ενώ έρχεται κοντύτερα και το αδιανόητο ενδεχόμενο ενός παγκόσμιου πυρηνικού ολέθρου.

Στην Ελλάδα προτάσσεται το επιχείρημα πως είμαστε ανέκαθεν υπέρ του Διεθνούς Δικαίου και πως η Κυπριακή τραγωδία επιβάλλει την αντιμετώπιση των ρωσικών ενεργειών αντίστοιχα με τις τουρκικές στη Μεγαλόνησο. Όμως το σύστημα εξουσίας ξεκινάει από την αυτονόητη καταδίκη της ρωσικής επέμβασης ή την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας, και φτάνει να υπερθεματίσει τις πιο ακραίες αντιρωσικές ενέργειες, μεταξύ των οποίων αποστολή όπλων στην Ουκρανία, λογοκρισία των ρωσικών ΜΜΕ και των μη αρεστών φωνών, επιβολή των ευρωπαϊκών κυρώσεων χωρίς την προϋπόθεση επιβολής ανάλογων μέτρων στην Τουρκία, απαγόρευση κάθε πολιτιστικής εκδήλωσης που αφορά Ρώσο δημιουργό και άρνηση ανανέωσης αδειών παραμονής στη χώρα μας Ρώσων πολιτών.

Ζωή Κωνσταντοπούλου :Ερωτήματα σχετικά με την πρόσκληση Ζελένσκι να μιλήσει στην Ελληνική Βουλή

 «Μερικά ερωτήματα για την πρόσκληση προς τον Β. 

Σε λίγη ώρα θα γίνει σύνδεση του Ελληνικού Κοινοβουλίου με τον Πρόεδρο της Ουκρανίας Ζελένσκι, για να πραγματοποιήσει άλλο ένα από τα διαγγέλματα που πραγματοποιεί από την έναρξη της εισβολής και του επιθετικού πολέμου.

Θα δούμε σε λίγο και τους έλληνες βουλευτές, όπως προηγουμένως τους βουλευτές του Ευρωκοινοβουλίου και τους βρετανούς, γάλλους, ιταλούς, δανούς, νορβηγούς, αμερικανούς, ιάπωνες κλπ, εκλεγμένους εκπροσώπους των λαών των χωρών τους, σε ρόλο βωβού ακροατή, χειροκροτητή, αλλά και ανθρώπινου σκηνικού, που περιβάλλει την υπερμεγέθη εικόνα του Ουκρανού Προέδρου, την ώρα που δεν καλεί απλώς σε στήριξη της χώρας του, αλλά και προβαίνει σε διάφορες υποδείξεις για τη διεθνή πολιτική σκηνή (τι κυρώσεις να επιβληθούν στη Ρωσία, πώς να αποβληθεί η Ρωσία από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, πώς να συγκροτηθεί διεθνές σώμα που θα παρεμβαίνει στρατιωτικά εντός 24 ωρών για να καταστέλλει κλπ), ενώ ταυτόχρονα αξιοποιεί την ευκαιρία για δημόσιες-οικονομικές σχέσεις, προσκαλώντας τους εκπροσώπους ξένων χωρών να αναλάβουν ρόλο στην ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων περιοχών μετά τον πόλεμο ή να πάρουν υπό την προστασία τους την τάδε ή την δείνα πόλη της Ουκρανίας.

Παρακολουθώντας αυτό το φαινόμενο να επαναλαμβάνεται, να εξαπλώνεται και να κλιμακώνεται με την κινηματογραφική-κινηματογραφημένη παρέμβαση του Ζελένσκι πριν λίγες ημέρες, στα αγγλικά, στην απονομή των βραβείων Grammy για τη μουσική, με ακροατές-χειροκροτητές αυτή τη φορά τους καλλιτέχνες, αισθάνομαι την ανάγκη να θέσω κάποια ερωτήματα, προς τον Πρωθυπουργό, που πήρε την πρωτοβουλία για την πρόσκληση, και τον Πρόεδρο της Βουλής, που ανέλαβε να την υλοποιήσει:

- Τι εξυπηρετεί το να «πάρει σειρά» και το Ελληνικό Κοινοβούλιο στην διοργάνωση ενός ακόμη τέτοιου διαγγέλματος, του ίδιου ηγέτη, χωρίς να ακούγεται καμμία άλλη πολιτική φωνή από την Ουκρανία;

- Τι εξυπηρετεί αυτή η εντατική προβολή και προώθηση του Ζελένσκι, μιας τουλάχιστον αμφιλεγόμενης προσωπικότητας, που ξαφνικά προάγεται και ανάγεται σε αδιαφιλονίκητο πομπό μηνυμάτων;

- Είναι πράξη ενημέρωσης των βουλευτών και της κοινής γνώμης ή είναι πράξη επίδειξης ισχύος των ΗΠΑ και του Μπάιντεν, που προφανώς και πρωτοφανώς προωθούν αυτά τα διαγγέλματα;

- Αν είναι πράξη ενημέρωσης, πώς συμβιβάζεται με την απαγόρευση πληροφόρησης από Μέσα Ενημέρωσης από την Ρωσία; Πώς συμβιβάζεται η στυγνή λογοκρισία με την υπερπροβολή σε βαθμό απροκάλυπτης προπαγάνδας;

- Πώς συμβιβάζεται η «ενημέρωση στους έλληνες βουλευτές», με την αδυναμία διασφάλισης απ’ ευθείας διερμηνείας στα Ελληνικά και την ανακοίνωση ότι η διερμηνεία θα γίνει στα αγγλικά και από τα αγγλικά στα ελληνικά;

Στο απυρόβλητο η Τουρκία!!!

 

Με αφορμή την επίσκεψη της κ. Νούλαντ σε Ελλάδα και Κύπρο (με το βλέμμα της στραμμένο στην Τουρκία)

7 Απριλίου 2022

• ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
• g.papagian3@yahoo.gr

Η Βοηθός Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Βικτόρια Νούλαντ επισκέφθηκε την Αθήνα στις 06/04 και συναντήθηκε με τους κ.κ.Μητσοτάκη, Δένδια, Παναγιωτόπουλο. Στην συνέχεια, αναχώρησε για Λευκωσία. Από κει, φρόντισε να στείλει μηνύματα για το ρόλο και τις σχέσεις των ΗΠΑ και της Αναθεωρητικής- κατοχικής Τουρκίας. Τα μηνύματα έφτασαν μέσω της τούρκικης εφημερίδας «Χουριέτ» – όπως μετέδωσε το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων:

Για την προσέγγιση Τουρκίας-Ισραήλ: «Είμαστε βέβαιοι ότι είναι προς το συμφέρον μας να έχουμε ισχυρές σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, τόσο εμπορικές όσο και ενεργειακές σχέσεις».

Ως προς τους S-400: «όταν οι χώρες του ΝΑΤΟ συνεργάζονται, όταν τα συστήματά τους είναι συμβατά, είναι ακόμη πιο ισχυρά και δεν εξαρτώνται από χώρες όπως η Ρωσία. Είναι σε γνώση μας οι αναφορές για ανήθικη χρήση ρωσικών όπλων. Είμαι αισιόδοξη ότι θα συνεργαστούμε για αυτό το ζήτημα (S-400). Ξέρετε, η Τουρκία έχει επίσης επιθυμία να αγοράσει F-16 και μιλάμε και γι` αυτό…»

Για τη στάση της Άγκυρας και τη μη εφαρμογή από πλευράς της κυρώσεων, είπε πως το κλείσιμο της Μαύρης Θάλασσας ήταν πολύ σημαντικό, σημειώνοντας ωστόσο ότι «ακόμη και αν η Τουρκία δεν συμμετέχει στις κυρώσεις, δεν θα πρέπει να επιτρέψει στη Ρωσία να χρησιμοποιήσει το έδαφός της για να αποφύγει τις κυρώσεις».

Συγκυβέρνηση όπως Συνεκμετάλλευση

 Tου Παντελή Οικονόμου

Αθήνα, 6 Απριλίου 2022

Μεγάλη συζήτηση έχει ανοίξει για την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Πέρα από την αύξηση του κόστους της κατανάλωσης ενέργειας για οικιακή χρήση, υπάρχει και η αύξηση του κόστους παραγωγής που έχει ως συνέπεια ανατιμήσεις (δηλαδή ακρίβεια), υπονόμευση της ανταγωνιστικότητας επιχειρήσεων, τελικά  και απειλή λουκέτα και αύξηση της ανεργίας. 

Όλες ανεξαιρέτως αυτές οι αρνητικές συνέπειες πλήττουν ιδιαιτέρως την Ελλάδα. Είναι ήδη αισθητές σε όλα τα νοικοκυριά, φτωχά ή φτωχότερα, στην άνοδο των τιμών καταναλωτή και στην αύξηση του κόστους παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών. Σε μια χώρα καθημαγμένη από πολύχρονο οικονομικό (και όχι μόνο) παραλογισμό αυτές οι συνέπειες μπορούν να αποβούν μοιραίες.    

Αν και βρισκόμαστε όμως σε δεινή, πράγματι, θέση, την ίδια στιγμή, είμαστε από τους λίγους με πραγματικές δυνατότητες να παίξουμε αποφασιστικό ρόλο στην έξοδο από αυτή την κρίση. Δεν είναι μόνο τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Δυτική Ελλάδα, την Κρήτη και την Κύπρο. Δεν είναι μόνο ο αγωγός EastMed που προβλέπεται για την μεταφορά και διανομή του στην Ευρώπη. Είναι και οι δυνατότητες Ελλάδας και Κύπρου να παράγουν για ίδια χρήση και εξαγωγές σε χώρες της Ευρώπης ήπιες μορφές ενέργειας. 

Πόλεμοι για τα ορυκτά καύσιμα, Υδρογόνο για την ενεργειακή ανεξαρτησία, την κοινωνική ισότητα και την αιώνια Ειρήνη

 

 

Γράφει ο Κώστας Λάμπος*

 

«Μπορεί να ανήκετε σ’ εκείνους τους ανθρώπους που νομίζουν ότι η ενέργεια του υδρογόνου είναι μια φαντασίωση κάποιων μελλοντολόγων ή κάποιων άλλων συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας. Ή, στην καλύτερη περίπτωση, μπορεί να την θεωρείτε ως μια πολλά υποσχόμενη μελλοντική τεχνολογία που, αν κάποτε εφαρμοστεί, αυτό θα γίνει στο μακρινό μέλλον. Εάν όντως σκέφτεστε μ’ αυτόν τον τρόπο, ξανασκεφτείτε το σοβαρά. Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο η ανθρωπότητα κέρδισε την ελευθερία της από το πετρέλαιο. Μπορούμε να χτίσουμε αυτόν τον κόσμο μέσα σε δέκα χρόνια με την υπάρχουσα τεχνολογία. Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο η (ανθρωπότητα) αποφάσισε να ξεπεράσει την ενεργειακή και την κλιματική κρίση που απειλεί την ύπαρξή της. Μπορούμε να χτίσουμε αυτόν τον κόσμο σήμερα με συνειδητές επιλογές και πολιτική βούληση».

Jerry Brown, Rinaldo Brutoco και James Cusumano, Freedom From Mid-East Oil, Edition of World Business Academy, USA 2007.

 

Ενεργειακό σύστημα και διεθνής καταμερισμός της εργασίας

 

“Ναι, φίλοι μου, πιστεύω ότι το νερό θα μπορέσει μια μέρα να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο, το υδρογόνο και το οξυγόνο που το αποτελούν θα χρησιμοποιούνται μεμονωμένα ή από κοινού, θα παράσχει μια ανεξάντλητη πηγή θερμότητας και φωτός, την ένταση των οποίων ο άνθρακας δεν μπορεί να την προσφέρει”.

Ιούλιος Βερν, 1874, Η μυστηριώδης Νήσος, Κεφάλαιο 11.

 

Όπλα στην Ουκρανία, στρατό στη Βουλγαρία: Αυτοκτονούν Κύπρος και Ελλάδα

 

Είναι αμφίβολο αν θα υπήρχε σήμερα Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς τη ρωσική συνδρομή. Η Νέμεσις θα είναι εξίσου μεγάλη με την Ύβρι.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Δόξα Εφιάλτη φαίνεται ότι ζήλωσε ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, αν τουλάχιστον αληθεύουν τα όσα γράφει η Καθημερινή της Κύπρου. Υπάρχει τώρα ένας περίεργος ανταγωνισμός της κυπριακής και της ελλαδικής κυβέρνησης, ποια θα κάνει μεγαλύτερη ζημιά στον ελληνισμό!

Ο Κύπριος Πρόεδρος άναψε, σύμφωνα με την Καθημερινή, «πράσινο φως» για την αποστολή οπλισμού ρωσικής προελεύσεως της Κυπριακής Εθνοφρουράς στην Ουκρανία, για να πολεμήσουν οι Ουκρανοί τους Ρώσους. Ελπίζουμε ότι δεν είναι αλήθεια, φοβόμαστε όμως ότι είναι. Κι αν είναι, πρόκειται για πισώπλατη μαχαιριά όχι στη Ρωσία, αλλά στην ίδια την Κύπρο. Δεν συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε λέξεις όπως προδοσία, αν μη τι άλλο για να μη τις σχετικοποιούμε με τη συχνή χρήση, εν προκειμένω όμως δεν μπορούμε να βρούμε και καμιά άλλη που να ανταποκρίνεται.

Έθεσε βέβαια ως όρο ο Αναστασιάδης, γράφει η εφημερίδα, να αντικατασταθούν τα όπλα που θα στείλουν οι Κύπριοι στην Ουκρανία με αμερικανικά όπλα. Υποτίθεται ότι έτσι θα καλυφθεί το αμυντικό κενό που δημιουργείται. Μόνο που, όπως έχει αποδείξει η ελληνική ιστορία, τα αμερικανικά όπλα δεν χρησιμεύουν πολύ κατά της Τουρκίας, γιατί λειτουργούν μόνο όταν γουστάρουν οι Αμερικανοί. Τον Αύγουστο του 1974, θυμίζουμε, διέκοψαν την παροχή ανταλλακτικών στην ελληνική αεροπορία. Σήμερα οι δυνατότητες να αποφασίζουν οι ίδιες οι εταιρείες τους αν τα όπλα θα δουλέψουν ή όχι είναι τεράστιες.

Και η απειλή για την Κύπρο (όπως και για την Ελλάδα) προήλθε πάντα και προέρχεται και σήμερα από την Τουρκία άμεσα και από την Αμερική έμμεσα. Σε αυτούς πάμε να δώσουμε τώρα ό,τι απομένει από την άμυνα και την ανεξαρτησία μας;

Το αμυντικό κενό είναι στην πραγματικότητα το λιγότερο. Μια τέτοια ενέργεια της Λευκωσίας θα καταστρέψει τα ίδια τα θεμέλια πάνω στα οποία βασίζεται η ύπαρξη του κυπριακού κράτους και θα δημιουργήσει κίνητρα για τη Μόσχα να θεωρήσει εχθρική χώρα την Κύπρο και να διαπραγματευθεί ακόμα και τιμωρητικά μέτρα εναντίον της, όπως την αναγνώριση του ψευδοκράτους. Δεν το θεωρούμε πολύ πιθανό, γιατί η ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας ανταποκρίνεται σε αυτοτελές συμφέρον της Ρωσίας, αλλά όπως πάμε σπρώχνουμε τη Μόσχα να το κάνει.

Η «στρατηγική πυξίδα» και αυτονομία της Ε. Ένωσης, η Ελλάδα και η Κύπρος

 

ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και οι εντεύθεν τεκτονικές προεκτάσεις της  φαίνεται να έχουν σωρεύσει σε ερείπια όλες τις ψευδαισθήσεις και αυταπάτες της Ευρώπης. Για εβδομήντα χρόνια, οι ευρωπαϊκές χώρες κοιμούνταν τον νήδυμο.

Ούτε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το 1974, ο πρώτος πόλεμος στη Γηραιά Ήπειρο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ούτε η καταστροφή και διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, το 1999, μετά από 78 ημέρες ισοπεδωτικών ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών σερβικών πόλεων, ξύπνησαν τους Ευρωπαίους. Η επέλαση του νεοφιλελευθερισμού, η οικονομική ευμάρεια και η κοινωνική πρόοδος άφησαν σε δεύτερη μοίρα το μέγα θέμα της ασφάλειας.

Αυτή στηρίζεται και εξαρτιέται από την αμερικανική-ΝΑΤΟϊκή ομπρέλα. Από τη δεκαετία του ’60 ο στρατηγός DeGaulle είχε υποβάλει την ανάγκη η Ευρώπη να έχει δικές της αμυντικές δυνατότητες, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Δεν εισακούστηκε.

Όταν ο EmmanuelMacron ανήλθε στην προεδρία της Γαλλίας, τον Μάιο του 2017, μια από τις πρώτες εισηγήσεις του ήταν η απόκτηση από την ΕΕ, στρατηγικής αυτονομίας. Αυτή, φυσικά, προϋποθέτει κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα, δεδομένα που δεν υπάρχουν ακόμα.

Κατά την διάρκεια ομιλίας-ορόσημο, στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (26/9/2017, και συνέντευξη στον Economist, 7/11/2019), ο Πρόεδρος Macron επέμεινε στην επιβεβαίωση μιας «ευρωπαϊκής στρατιωτικής και τεχνολογικής κυριαρχίας», η οποία να εκδηλωθεί στην  ασφάλεια, στον έλεγχο των ευρωπαϊκών μας συνόρων, στην εξωτερική πολιτική και στην ανάδειξη της Ευρώπης ως οικονομικής, βιομηχανικής και χρηματιστηριακής δύναμης. Πώς θα επιτευχθούν αυτά;

Διαμάχες στο δυτικό κατεστημένο

 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Κάθε μέρα που περνάει, το διακύβευμα της ουκρανικής κρίσης γίνεται όλο και πιο μεγάλο και κατά συνέπεια εντείνονται και οι συγκρούσεις ανάμεσα στους οπαδούς της γραμμής «αλλαγής καθεστώτος» στη Ρωσία και «πολέμου δεκαετιών Δημοκρατίας κατά Απολυταρχισμού» και όσων, μέσα στο ίδιο το δυτικό κατεστημένο, επιχειρούν κάπως να φρενάρουν τις εξαιρετικά επικίνδυνες εξελίξεις. Συγκρούσεις που δεν είναι μεν ανοιχτές, τις αντιλαμβανόμαστε όμως παρακολουθώντας στενά τα «θραύσματα» που παράγουν.

Τυχόν διακοπή της παροχής ρωσικού φυσικού αερίου (εξαιτίας της αλλαγής τρόπου πληρωμής), για παράδειγμα, θα σημαίνει ότι η Ευρώπη δεν θα έχει καύσιμα για τη βιομηχανία, τις μεταφορές και τη θέρμανσή της. Το σοκ θα είναι παγκόσμιο.

Τι σημαίνει θα αγοράζουμε ενέργεια με ρούβλια;

 

Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος Ph.D

Είναι να απορεί κανείς το τι ‘μπαρουφολογία’ διακινείται στα ΜΜΕ μετά την απόφαση του Πούτιν ότι η Ρωσσία θα πουλάει εφεξής αέριο και πετρέλαιο με ρούβλια. Άρα ο Πούτιν ξέμεινε από ρούβλια συμπέρανε ένας σοβαρός κατά τα άλλα καθηγητής. Δεν του πέρασε από το μυαλό ότι η Ρωσσια εκδίδει το νόμισμα της, το ρούβλι, και συνεπώς δεν μπορεί να ξεμείνει από ρούβλια. Όσα θέλει εκδίδει.

Ας ξεκαθαρίσουμε  τι επιδιώκει ο Πούτιν με αυτή του την ενέργεια. Ας δούμε πως μέχρι τώρα εκτελείτο μια εμπορική πράξηεισαγωγών-εξαγωγώνμεταξύ δύο  χωρών, της Ρωσσίας και της Γερμανίαςπ.χ., που αφορούσε στην ενέργεια, στην πιο απλή της μορφή.

Η Γερμανία παραγγέλνει ένα εκατ. ευρώ αέριο από την Ρωσσία και καταθέτει ένα εκατ. ευρώ στην Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας η οποία με την σειρά της,ειδοποιεί την Κεντρική Τράπεζα της Ρωσσίας ότι στο λογαριασμό  ‘Ρωσσία’ εχουν κατατεθεί ένα εκατ. ευρώγια την Ρωσσία. Η Κεντρική Τράπεζα της Ρωσσίας με την σειρά της μεταφέρει το αντίστοιχο ποσό σε ρούβλια στην εταιρεία την ρωσσική που πούλησε το αέριο και η συναλλαγή κλείνει. Η Γερμανία έχει το αέριο της, η Ρωσσία έχει ένα εκατ. ρούβλια κατάθεση στην Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας και η εταιρεία τα ρούβλια που αντιστοιχούν στο ένα εκατ. ευρώ. Ολοι ευτυχείς.

Τι μπορει να κάνει με το ένα εκατ. ευρώ η Ρωσσία που έχει στην Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας. 1/ Μπορεί να αγοράσει εμπορεύματα Γερμανικά και να τα στείλει στη Ρωσσία. 2/  Να αγοράσει ομόλογα του Γερμανικού Δημοσίου και να κερδίζει καποιο τόκο. 3/ Να αγοράσει περιουσία (κτήματα, σπίτια, εταιρείες ή να ιδρύσει εταιρείες  και οτιδήποτε άλλο) στη Γερμανία. 4/ να τα αφήσει να κάθονται στην Κεντρική Τράπεζα.5/ να αποπληρώνει το εξωτερικό της χρέος. 6/ Να βγει στην αγορά χρήματος και κεφαλαίων και να πουλήσει το ένα εκατ.  ευρώ αγοράζοντας ένα άλλο νόμισμα μιας άλλης χώρας (ας πούμε λίρες Αγγλίας) που εχει ανάγκη για να αγοράσει κάτι από αυτή την χώρα.

Πόλεμος και πολιτική στον 21ο αιώνα

 

(Όταν το κεφάλαιο κάνει πόλεμο οι Λαοί πρέπει να μιλάνε για πολιτική)

 

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com,

http://www.classlessdemocracy.blogspot.com,

 

Στον ορυμαγδό των προπαγανδιστικών πληροφοριών για τον ‘πόλεμο της Ουκρανίας’, τον ‘πόλεμο του Πούτιν’, για τον ‘πόλεμο μεταξύ Δύσης και Ανατολής’, για το τί, το πώς, το πού, το πότε, το γιατί και για ποιόν, η Πρωτοβουλία Διαλόγου για την Άμεση Δημοκρατία και τον αταξικό Ουμανισμό, καλεί σε διάλειμμα αναστοχασμού της σχέσης μεταξύ πολέμου και πολιτικής στο εδώ και τώρα και παντού, στον 21^ο αιώνα.

Αν είναι σωστό αυτό που ο Κλαούζεβιτς υποστήριζε και μετά από αυτόν όλοι ανεξαίρετα αποδεχόμαστε ότι δηλαδή, ο πόλεμος, δεν είναι παρά η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα, τότε θα πρέπει να δεχτούμε πως και η πολιτική δεν είναι παρά η συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα, οπότε θα πρέπει να μιλήσουμε και για την πολιτική και μάλιστα για την ουσία και για τον σκοπό της πολιτικής. Αντί όμως γι’ αυτό, εκείνοι που σχεδιάζουν και διεξάγουν τους πολέμους δεν μας αφήνουν να μιλήσουμε για την πολιτική και συστηματικά τις τελευταίες δεκαετίες μετατρέπουν τον πόλεμο σε καθημερινό, εντυπωσιακό και συνεχές θέαμα προκειμένου να μας οδηγήσουν στην αναγκαστική παραίτηση ακόμα και από το ψωμί, στην καθολική του έννοια, που σημαίνει παραίτηση από τα αναγκαία βασικά υλικά, κατά συνέπεια και από τα πνευματικά, χρειώδη, όπως την ελευθερία της σκέψης και την δημιουργικότητα της ατομικής, αλλά και της συλλογικής δράσης μας, στα πλαίσια μιας κοινωνίας των κοινών συμφερόντων, δηλαδή μιας κοινωνίας των ίσων.

Στρατηγική αλλαγής καθεστώτος στη Ρωσία

 

Πιθανώς η Δύση, υιοθετώντας στην πράξη, αν όχι και στα λόγια, μια στρατηγική «αλλαγής καθεστώτος» να ελπίζει να μετατραπεί ξανά η Ρωσία σε Μπανανία.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
31 Μαρτίου 2022

Τόσο η αμερικανική κυβέρνηση, όσο και η συντριπτική πλειοψηφία του δυτικού πολιτικού προσωπικού και των μέσων ενημέρωσης, έχουν εκπαιδευθεί με την αίσθηση της αμερικανικής και δυτικής παντοδυναμίας και με το «τέλος της Ιστορίας». Ταυτόχρονα, έχει αλλοιωθεί ουσιαστικά ο ρόλος τους και η σχέση τους με το παγκόσμιο Χρήμα. Αυτό πάντα επηρέαζε βέβαια την πολιτική, τη δημοσιογραφία και τη διανόηση, όχι όμως τοποθετώντας υπαλλήλους του σε όλα τα βασικά πόστα. (Ενδεικτικά παραδείγματα ο τραπεζίτης των Ρότσιλντ, Μακρόν ή οι «δοτοί πρωθυπουργοί», βετεράνοι της Goldman Sachs, τύπου Μόντι και Ντράγκι, διαφόρων ευρωπαϊκών κρατών.)

Πάρα πολύ λίγοι άνθρωποι στα κέντρα αποφάσεων και διαμόρφωσης της δυτικής «επικοινωνίας» και ιδεολογίας, μπορούν ίσως σήμερα να καταλάβουν κάπως πώς νοιώθουν και πώς σκέφτονται οι Ρώσοι ή να αναλύσουν ρεαλιστικά τις γεωπολιτικές δυναμικές. Μεταξύ αυτών ο ίδιος ο πρόεδρος Μπάιντεν, που όμως δεν φαίνεται να θυμάται πάντα τι έχει γράψει και τι έχει πει, ο νυν αρχηγός της CIA Ουίλιαμ Μπερνς και ο επικεφαλής του πολύ σημαντικού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων των ΗΠΑ (CFR), Ρίτσαρντ Χάας και ασφαλώς ο Χένρι Κίσινγκερ. Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις επίσης έχουν παίξει επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια και παίζουν και σήμερα ρόλου «φρένου» στους πιο επικίνδυνους τυχοδιωκτισμούς του πολιτικού προσωπικού. Διαφωνίες υπάρχουν και στους κόλπους της ανώτατης οικονομικής ελίτ.

Τα προηγούμενα Γκορμπατσόφ και Γέλτσιν

Πιθανώς η Δύση, υιοθετώντας στην πράξη, αν όχι και στα λόγια, μια στρατηγική «αλλαγής καθεστώτος» στη Ρωσία να ελπίζει ότι θα επαναληφθεί το «πείραμα Γκορμπατσόφ» και το «πείραμα Γέλτσιν» στη Ρωσία (όπως και στην Κίνα), δηλαδή θα μετατραπεί ξανά η Ρωσία σε Μπανανία. Ξεχνιέται αυτό που είπε ο Ηράκλειτος, ότι δεν μπορείς να μπεις δύο φορές στο ίδιο ποτάμι και αυτό που ξέρουν οι στρατιώτες, όταν πάνε να προστατευθούν εκεί που ήδη έχει σκάσει μια οβίδα.

Κρητική Επανάσταση : ένας διαρκής εμφύλιος

 Tου Χάρη Ναξάκη

       Το 1669 οι Οθωμανοί υπό τον Μεχμέτ Κιοπρουλή κατέλαβαν την Κρήτη η οποία για 250 έτη έμεινε υπό οθωμανική κυριαρχία, παρότι οθωμανοί άποικοι δεν ήρθαν από την Ανατολία ούτε τα οθωμανικά στρατεύματα κατοχής ήταν άξια λόγου. Στην Κρήτη δεν έγινε ένας εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας ομοφύλων γηγενών εναντίον αλλοεθνών κατακτητών. Αν όμως η κυριαρχία δεν στηρίζεται στις δυνάμεις των κατακτητών τότε σε ποιούς; Στους λιγοστούς Ενετούς άρχοντες και τιμαριούχους που άλλαξαν εθνότητα και θρήσκευμα για να διατηρήσουν τα προνόμιά τους; Όχι, στους Κρητότουρκους. Πρόκειται για γηγενείς Κρητικούς χριστιανούς που εξομώτησαν κυρίως ενσυνείδητα, έγιναν μουσουλμάνοι με οθωμανική  εθνική συνείδηση. Ένα ποσοστό από αυτούς ήταν Κρήτες, που στο παρελθόν ήταν εξωμότες των Ενετών, είχαν γίνει καθολικοί στην διάρκεια των 450 ετών της ενετικής κατοχής, μουσουλμάνοι επί αραβοκρατίας και τώρα πρόθυμα έγιναν ξανά μουσουλμάνοι για να διατηρήσουν προνόμια και περιουσίες.

     Ο οικειοθελής κυρίως εξισλαμισμός των Κρητών συνδέεται με το ότι σε θεσμικό επίπεδο το οθωμανικό κράτος, οι νόμοι του Ισλάμ, διέκριναν τους πολίτες όχι με γνώμονα την εθνική τους ταυτότητα αλλά την θρησκευτική.